شهر مصیاف سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Momeni در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۹

2024-08-22T20:29:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۹
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	«سنان رسولى به نزد صلاح‏الدین که خدایش رحمت کناد، فرستاد و به وى فرمان داد که پیغام را فقط در خلوت با صلاح الدین در میان گذارد. صلاح الدین دستور داد تا وى را جست‏وجو کنند و چون چیز خطرناکى با او ندیدند، صلاح‏الدین مجلس را خلوت کرد و جز چند نفر با او نماند و از رسول خواست تا پیام خود را بگوید؛ اما رسول گفت: ‏خداوند من به من فرمان داده است که پیغام او را فقط در خلوت با تو بگویم. صلاح‏الدین فرمان داد که همه جز دو نفر از غلامان بیرون رفتند. آن گاه گفتند کنون پیغام خود بگوى. رسول گفت: به من گفته‏اند که پیام را جز در خلوت نگزارم. صلاح‏الدین گفت: این دو نفر مرا ترک نمى‏گویند. خواهى پیامت را بازگوى و خواهى بازگرد. رسول گفت: چرا این دو تن را چون بقیه بیرون نمى‏فرستى؟ صلاح‏الدین گفت: من آن‏ها را چون پسران خود مى‏دانم و من و آن‏ها از یکدیگر جدایى نداریم. آن گاه، رسول رو به دو نفر مملوک کرد و گفت: اگر من به نام خداوندگار خود به شما فرمان دهم که این سلطان را بکشید، آیا خواهید کشت؟ آنان پاسخ دادند: بلى و شمشیرهاى خود را از نیام برکشیدند و گفتند: فرمان ده تا به جاى آوریم. سلطان صلاح‏الدین، متحیر ماند و رسول، حضرت سلطان را ترک کرد و آن دو مملوک را با خود برد و از آن زمان به بعد، صلاح‏الدین، متمایل به صلح با سنان شد و با وى روابط دوستانه برقرار ساخت.»		«سنان رسولى به نزد صلاح‏الدین که خدایش رحمت کناد، فرستاد و به وى فرمان داد که پیغام را فقط در خلوت با صلاح الدین در میان گذارد. صلاح الدین دستور داد تا وى را جست‏وجو کنند و چون چیز خطرناکى با او ندیدند، صلاح‏الدین مجلس را خلوت کرد و جز چند نفر با او نماند و از رسول خواست تا پیام خود را بگوید؛ اما رسول گفت: ‏خداوند من به من فرمان داده است که پیغام او را فقط در خلوت با تو بگویم. صلاح‏الدین فرمان داد که همه جز دو نفر از غلامان بیرون رفتند. آن گاه گفتند کنون پیغام خود بگوى. رسول گفت: به من گفته‏اند که پیام را جز در خلوت نگزارم. صلاح‏الدین گفت: این دو نفر مرا ترک نمى‏گویند. خواهى پیامت را بازگوى و خواهى بازگرد. رسول گفت: چرا این دو تن را چون بقیه بیرون نمى‏فرستى؟ صلاح‏الدین گفت: من آن‏ها را چون پسران خود مى‏دانم و من و آن‏ها از یکدیگر جدایى نداریم. آن گاه، رسول رو به دو نفر مملوک کرد و گفت: اگر من به نام خداوندگار خود به شما فرمان دهم که این سلطان را بکشید، آیا خواهید کشت؟ آنان پاسخ دادند: بلى و شمشیرهاى خود را از نیام برکشیدند و گفتند: فرمان ده تا به جاى آوریم. سلطان صلاح‏الدین، متحیر ماند و رسول، حضرت سلطان را ترک کرد و آن دو مملوک را با خود برد و از آن زمان به بعد، صلاح‏الدین، متمایل به صلح با سنان شد و با وى روابط دوستانه برقرار ساخت.»

	مصیاف را نیروهای مسیحی در جنگ‌های صلیبی محاصره و نابود کردند. در افسانه‌ها آمده که در پشت قلعه مصیاف – که نسخه سوری قلعه الموت محسوب میشود- باغی خرم وجود داشته که مریدان حسن صباح ساخته بودند.		مصیاف را نیروهای مسیحی در جنگ‌های صلیبی محاصره و نابود کردند. در افسانه‌ها آمده که در پشت قلعه مصیاف – که نسخه سوری قلعه الموت محسوب میشود- باغی خرم وجود داشته که مریدان حسن صباح ساخته بودند.<ref>شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[فاطمیان سوریه]]، '''[[تاریخ دوران میانی سوریه]]، [[عباسیان در سوریه]]'''

			== کتابشناسی ==

Momeni در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۱

2024-08-21T11:11:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:

	~~=====شهر مَصیاف (''Masyaf'')=====~~
	این شهر، واقع در در جنوب غربی استان حماه و یکی از پایگاههای فداییان اسماعیلی شام بود که «رشید الدین سنان» (1132-1193م.) (شيخ الجبل) داعی اسماعیلی نزاری عراقی الاصل در شام، بعد از طی دورههای آموزشی در قلعه الموت، به نمایندگی از حسن صباح، از سال 1162م. آن را راهبری میکرد؛ البته مصیاف تنها مقر فداییان اسماعیلی نبود.		این شهر، واقع در در جنوب غربی استان حماه و یکی از پایگاههای فداییان اسماعیلی شام بود که «رشید الدین سنان» (1132-1193م.) (شيخ الجبل) داعی اسماعیلی نزاری عراقی الاصل در شام، بعد از طی دورههای آموزشی در قلعه الموت، به نمایندگی از حسن صباح، از سال 1162م. آن را راهبری میکرد؛ البته مصیاف تنها مقر فداییان اسماعیلی نبود.

	کلیه قلعه‏هایى را که سنان به تسخیر خود درآورد، از موقعیت استراتژیک بالایى برخوردار بودند؛ قعله‏هایى چون مصیاف، الکهف، قدموس و علیقه . مصیاف در حاشیه شمالى جبل بهراء قرار داشت که همانند پنجره‏اى گشوده در خدمت‏حاکمان مسلمان حماه و حمص بود . الکهف، قلعه‏اى بود که سنان قادر بود از آن به طرطوس و دیگر قعله‏هاى صلیبى دست پیدا کند . قلعه القدموس در غرب و علیقه نیز در شمال غرب قرار داشت .او ابتدا در «قلعة الکهف» مستقر شد و بعداً به مصیاف نقل مکان کرد.~~[138]~~		کلیه قلعه‏هایى را که سنان به تسخیر خود درآورد، از موقعیت استراتژیک بالایى برخوردار بودند؛ قعله‏هایى چون مصیاف، الکهف، قدموس و علیقه . مصیاف در حاشیه شمالى جبل بهراء قرار داشت که همانند پنجره‏اى گشوده در خدمت‏حاکمان مسلمان حماه و حمص بود . الکهف، قلعه‏اى بود که سنان قادر بود از آن به طرطوس و دیگر قعله‏هاى صلیبى دست پیدا کند . قلعه القدموس در غرب و علیقه نیز در شمال غرب قرار داشت .او ابتدا در «قلعة الکهف» مستقر شد و بعداً به مصیاف نقل مکان کرد.


	~~قلعة الکهف در ارتفاعات بانیاس طرسوس~~


خط ۱۳:		خط ۱۰:
	درباره علت مصالحه صلاح‏الدین ایوبى با راشدالدین سنان رهبر اسماعیلیان نزارى شام داستان‏هاى زیادى نقل شده است . این حکایات مبالغه‏آمیز که ظاهرا از زندگى‏نامه سنان به قلم ابوفراس منیقى و به نام «مناقب المولى راشدالدین سنان‏» گرفته شده، بیان‏گر شخصیت‏شبه افسانه‏اى او و ترس صلاح‏الدین ایوبى از وى ‏است؛ به طور مثال در نقلی که از همه شگف انگیزتر است، امده است:		درباره علت مصالحه صلاح‏الدین ایوبى با راشدالدین سنان رهبر اسماعیلیان نزارى شام داستان‏هاى زیادى نقل شده است . این حکایات مبالغه‏آمیز که ظاهرا از زندگى‏نامه سنان به قلم ابوفراس منیقى و به نام «مناقب المولى راشدالدین سنان‏» گرفته شده، بیان‏گر شخصیت‏شبه افسانه‏اى او و ترس صلاح‏الدین ایوبى از وى ‏است؛ به طور مثال در نقلی که از همه شگف انگیزتر است، امده است:

	«سنان رسولى به نزد صلاح‏الدین که خدایش رحمت کناد، فرستاد و به وى فرمان داد که پیغام را فقط در خلوت با صلاح الدین در میان گذارد. صلاح الدین دستور داد تا وى را جست‏وجو کنند و چون چیز خطرناکى با او ندیدند، صلاح‏الدین مجلس را خلوت کرد و جز چند نفر با او نماند و از رسول خواست تا پیام خود را بگوید؛ اما رسول گفت: ‏خداوند من به من فرمان داده است که پیغام او را فقط در خلوت با تو بگویم. صلاح‏الدین فرمان داد که همه جز دو نفر از غلامان بیرون رفتند. آن گاه گفتند کنون پیغام خود بگوى. رسول گفت: به من گفته‏اند که پیام را جز در خلوت نگزارم. صلاح‏الدین گفت: این دو نفر مرا ترک نمى‏گویند. خواهى پیامت را بازگوى و خواهى بازگرد. رسول گفت: چرا این دو تن را چون بقیه بیرون نمى‏فرستى؟ صلاح‏الدین گفت: من آن‏ها را چون پسران خود مى‏دانم و من و آن‏ها از یکدیگر جدایى نداریم. آن گاه، رسول رو به دو نفر مملوک کرد و گفت: اگر من به نام خداوندگار خود به شما فرمان دهم که این سلطان را بکشید، آیا خواهید کشت؟ آنان پاسخ دادند: بلى و شمشیرهاى خود را از نیام برکشیدند و گفتند: فرمان ده تا به جاى آوریم. سلطان صلاح‏الدین، متحیر ماند و رسول، حضرت سلطان را ترک کرد و آن دو مملوک را با خود برد و از آن زمان به بعد، صلاح‏الدین، متمایل به صلح با سنان شد و با وى روابط دوستانه برقرار ساخت.»~~[139]~~		«سنان رسولى به نزد صلاح‏الدین که خدایش رحمت کناد، فرستاد و به وى فرمان داد که پیغام را فقط در خلوت با صلاح الدین در میان گذارد. صلاح الدین دستور داد تا وى را جست‏وجو کنند و چون چیز خطرناکى با او ندیدند، صلاح‏الدین مجلس را خلوت کرد و جز چند نفر با او نماند و از رسول خواست تا پیام خود را بگوید؛ اما رسول گفت: ‏خداوند من به من فرمان داده است که پیغام او را فقط در خلوت با تو بگویم. صلاح‏الدین فرمان داد که همه جز دو نفر از غلامان بیرون رفتند. آن گاه گفتند کنون پیغام خود بگوى. رسول گفت: به من گفته‏اند که پیام را جز در خلوت نگزارم. صلاح‏الدین گفت: این دو نفر مرا ترک نمى‏گویند. خواهى پیامت را بازگوى و خواهى بازگرد. رسول گفت: چرا این دو تن را چون بقیه بیرون نمى‏فرستى؟ صلاح‏الدین گفت: من آن‏ها را چون پسران خود مى‏دانم و من و آن‏ها از یکدیگر جدایى نداریم. آن گاه، رسول رو به دو نفر مملوک کرد و گفت: اگر من به نام خداوندگار خود به شما فرمان دهم که این سلطان را بکشید، آیا خواهید کشت؟ آنان پاسخ دادند: بلى و شمشیرهاى خود را از نیام برکشیدند و گفتند: فرمان ده تا به جاى آوریم. سلطان صلاح‏الدین، متحیر ماند و رسول، حضرت سلطان را ترک کرد و آن دو مملوک را با خود برد و از آن زمان به بعد، صلاح‏الدین، متمایل به صلح با سنان شد و با وى روابط دوستانه برقرار ساخت.»

	مصیاف را نیروهای مسیحی در جنگ‌های صلیبی محاصره و نابود کردند. در افسانه‌ها آمده که در پشت قلعه مصیاف – که نسخه سوری قلعه الموت محسوب میشود- باغی خرم وجود داشته که مریدان حسن صباح ساخته بودند.		مصیاف را نیروهای مسیحی در جنگ‌های صلیبی محاصره و نابود کردند. در افسانه‌ها آمده که در پشت قلعه مصیاف – که نسخه سوری قلعه الموت محسوب میشود- باغی خرم وجود داشته که مریدان حسن صباح ساخته بودند.


	~~قلعه مصیاف~~

Momtaz: صفحه‌ای تازه حاوی « =====شهر مَصیاف (''Masyaf'')===== این شهر، واقع در در جنوب غربی استان حماه و یکی از پایگاههای فداییان اسماعیلی شام بود که «رشید الدین سنان» (1132-1193م.) (شيخ الجبل) داعی اسماعیلی نزاری عراقی الاصل در شام، بعد از طی دورههای آموزشی در قلعه الموت، به نماین...» ایجاد کرد

2024-02-28T19:57:21Z

صفحه‌ای تازه حاوی « =====شهر مَصیاف (''Masyaf'')===== این شهر، واقع در در جنوب غربی استان حماه و یکی از پایگاههای فداییان اسماعیلی شام بود که «رشید الدین سنان» (1132-1193م.) (شيخ الجبل) داعی اسماعیلی نزاری عراقی الاصل در شام، بعد از طی دورههای آموزشی در قلعه الموت، به نماین...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=====شهر مَصیاف (''Masyaf'')=====
این شهر، واقع در در جنوب غربی استان حماه و یکی از پایگاههای فداییان اسماعیلی شام بود که «رشید الدین سنان» (1132-1193م.) (شيخ الجبل) داعی اسماعیلی نزاری عراقی الاصل در شام، بعد از طی دورههای آموزشی در قلعه الموت، به نمایندگی از حسن صباح، از سال 1162م. آن را راهبری میکرد؛ البته مصیاف تنها مقر فداییان اسماعیلی نبود.

کلیه قلعه‏هایى را که سنان به تسخیر خود درآورد، از موقعیت استراتژیک بالایى برخوردار بودند؛ قعله‏هایى چون مصیاف، الکهف، قدموس و علیقه . مصیاف در حاشیه شمالى جبل بهراء قرار داشت که همانند پنجره‏اى گشوده در خدمت‏حاکمان مسلمان حماه و حمص بود . الکهف، قلعه‏اى بود که سنان قادر بود از آن به طرطوس و دیگر قعله‏هاى صلیبى دست پیدا کند . قلعه القدموس در غرب و علیقه نیز در شمال غرب قرار داشت .او ابتدا در «قلعة الکهف» مستقر شد و بعداً به مصیاف نقل مکان کرد.[138]

قلعة الکهف در ارتفاعات بانیاس طرسوس

نزاریان دو بار قصد ترور سلطان ایوبى کردند؛ یک بار در دسامبر 1174م . و بار دیگر در مى 1176م . که هر دو بار ناکام ماندند . «صلاح‏الدین ایوبى‏» به فکر انتقام افتاد و خواست پایگاه‏هاى آن‏ها، خصوصا مصیاف را تصرف یا ویران کند؛ اما با وساطت «شهاب‏الدین محمود حارفى‏» حکمران «حماة‏» و دایى صلاح‏الدین، روابط ایوبیان و اسماعیلیان رو به بهبودى نهاد .

درباره علت مصالحه صلاح‏الدین ایوبى با راشدالدین سنان رهبر اسماعیلیان نزارى شام داستان‏هاى زیادى نقل شده است . این حکایات مبالغه‏آمیز که ظاهرا از زندگى‏نامه سنان به قلم ابوفراس منیقى و به نام «مناقب المولى راشدالدین سنان‏» گرفته شده، بیان‏گر شخصیت‏شبه افسانه‏اى او و ترس صلاح‏الدین ایوبى از وى ‏است؛ به طور مثال در نقلی که از همه شگف انگیزتر است، امده است:

«سنان رسولى به نزد صلاح‏الدین که خدایش رحمت کناد، فرستاد و به وى فرمان داد که پیغام را فقط در خلوت با صلاح الدین در میان گذارد. صلاح الدین دستور داد تا وى را جست‏وجو کنند و چون چیز خطرناکى با او ندیدند، صلاح‏الدین مجلس را خلوت کرد و جز چند نفر با او نماند و از رسول خواست تا پیام خود را بگوید؛ اما رسول گفت: ‏خداوند من به من فرمان داده است که پیغام او را فقط در خلوت با تو بگویم. صلاح‏الدین فرمان داد که همه جز دو نفر از غلامان بیرون رفتند. آن گاه گفتند کنون پیغام خود بگوى. رسول گفت: به من گفته‏اند که پیام را جز در خلوت نگزارم. صلاح‏الدین گفت: این دو نفر مرا ترک نمى‏گویند. خواهى پیامت را بازگوى و خواهى بازگرد. رسول گفت: چرا این دو تن را چون بقیه بیرون نمى‏فرستى؟ صلاح‏الدین گفت: من آن‏ها را چون پسران خود مى‏دانم و من و آن‏ها از یکدیگر جدایى نداریم. آن گاه، رسول رو به دو نفر مملوک کرد و گفت: اگر من به نام خداوندگار خود به شما فرمان دهم که این سلطان را بکشید، آیا خواهید کشت؟ آنان پاسخ دادند: بلى و شمشیرهاى خود را از نیام برکشیدند و گفتند: فرمان ده تا به جاى آوریم. سلطان صلاح‏الدین، متحیر ماند و رسول، حضرت سلطان را ترک کرد و آن دو مملوک را با خود برد و از آن زمان به بعد، صلاح‏الدین، متمایل به صلح با سنان شد و با وى روابط دوستانه برقرار ساخت.»[139]

مصیاف را نیروهای مسیحی در جنگ‌های صلیبی محاصره و نابود کردند. در افسانه‌ها آمده که در پشت قلعه مصیاف – که نسخه سوری قلعه الموت محسوب میشود- باغی خرم وجود داشته که مریدان حسن صباح ساخته بودند.

قلعه مصیاف