شهر های بزرگ تابع دولت مرکزی چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۷

2025-11-30T13:57:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۷
خط ۱۷۴:		خط ۱۷۴:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:تقسیمات کشوری]]		[[رده:تقسیمات کشوری]]

Mahdi: /* نیز نگاه کنید به */

2025-10-18T19:30:39Z

نیز نگاه کنید به

نمایش تغییرات

Rashid در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۸

2024-09-02T23:18:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:چین-تصویر-نقشه.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جدید چین]]		[[پرونده:چین-تصویر-نقشه.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جدید [[چین]]. قابل بازیابی از https://www.researchgate.net/figure/Geographic-locations-of-selected-32-regions-of-China_fig2_320009639]]
	شهرهای بزرگ تابع دولت مرکزی در [[جمهوری خلق چین]] عبارت است از:		شهرهای بزرگ تابع دولت مرکزی در [[جمهوری خلق چین]] عبارت است از:

خط ۹:		خط ۹:
	=== [[شانگهای]] ===		=== [[شانگهای]] ===
	نام اختصاری [[شانگهای]](Shanghai)«خو» است. این شهر در بخش مرکزی ساحل شرقی [[چین]] و نقطه‌ی پیوند رود«یانگ تسه» با دریا واقع شده است. این شهر در گذشته یک روستای ماهیگیری بوده و در دوران سلسله‌ی «سونگ» (960-1279 میلادی) به شهرکی به نام«[[شانگهای]]» تغییر یافت و مجددا در سال 1927 میلادی به عنوان واحد مستقل اداری«شهر [[شانگهای]]»"معرفی شد. این شهر 18 ناحیه و یک شهرستان و 5 هزار و800کیلومتر مربع وسعت دارد. تا پایان سال 2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به 13میلیون و 347 هزار نفر رسید. [[شانگهای]] بزرگ‌ترین شهر [[چین]] و جزو ده کلان شهر جهان است. این شهر همچنین دارای عناوین بزرگ‌ترین شهر صنعتی، مرکز بازرگانی و بانکداری و پایگاه پژوهش علمی [[چین]] است.		نام اختصاری [[شانگهای]](Shanghai)«خو» است. این شهر در بخش مرکزی ساحل شرقی [[چین]] و نقطه‌ی پیوند رود«یانگ تسه» با دریا واقع شده است. این شهر در گذشته یک روستای ماهیگیری بوده و در دوران سلسله‌ی «سونگ» (960-1279 میلادی) به شهرکی به نام«[[شانگهای]]» تغییر یافت و مجددا در سال 1927 میلادی به عنوان واحد مستقل اداری«شهر [[شانگهای]]»"معرفی شد. این شهر 18 ناحیه و یک شهرستان و 5 هزار و800کیلومتر مربع وسعت دارد. تا پایان سال 2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به 13میلیون و 347 هزار نفر رسید. [[شانگهای]] بزرگ‌ترین شهر [[چین]] و جزو ده کلان شهر جهان است. این شهر همچنین دارای عناوین بزرگ‌ترین شهر صنعتی، مرکز بازرگانی و بانکداری و پایگاه پژوهش علمی [[چین]] است.
	[[پرونده:192 2496415882 1024 600.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهر تین جین]]		[[پرونده:192 2496415882 1024 600.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهر تین جین. قابل بازیابی از https://www.shutterstock.com/image-photo/kuala-lumpur-city-skyline-night-high-382694089]]

	=== [[تین جین]] ===		=== [[تین جین]] ===
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «[[تین جین]]» بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال [[چین]] و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال [[چین]] نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«[[تین جین]]» عبارتند از: پارک«یوان نینگ»، کاخ«تیَن خو»، قلعه‌ی آتش‌بار«داگوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».		تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «[[تین جین]]» بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال [[چین]] و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال [[چین]] نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«[[تین جین]]» عبارتند از: پارک«یوان نینگ»، کاخ«تیَن خو»، قلعه‌ی آتش‌بار«داگوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».
	[[پرونده:27b4275cdf67fac8ef7af010ec180724 L.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهرچونگ چینگ در [[چین]]]]		[[پرونده:27b4275cdf67fac8ef7af010ec180724 L.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهرچونگ چینگ در [[چین]]. قابل بازیابی از https://www.asianinvestor.net/article/cppibs-asia-property-head-talks-strategy/430806]]

	=== [[چونگ چینگ]] ===		=== [[چونگ چینگ]] ===
	نام اختصاری شهر [[چونگ چینگ]](Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب [[چین]] و حوضه‌ی بالای رود«یانگ تسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید.		نام اختصاری شهر [[چونگ چینگ]](Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب [[چین]] و حوضه‌ی بالای رود«یانگ تسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید.

	«[[چونگ چینگ]]» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول،~~ ص.432-437</ref>.		«[[چونگ چینگ]]» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،جلد1، ص.432-437.</ref>.
	[[پرونده:1036373 672.jpg\|بندانگشتی\|پیچیده ترین تقاطع در شهر چونگ چینگ]]		[[پرونده:1036373 672.jpg\|بندانگشتی\|پیچیده ترین تقاطع در شهر چونگ چینگ. قابل بازیابی از https://www.shutterstock.com/search/chongqing-overpass]]
	[[پرونده:Shanghai-02.jpg\|بندانگشتی\|شهر شانگهای ، قطب اقتصاد جهان]]		[[پرونده:Shanghai-02.jpg\|بندانگشتی\|شهر شانگهای ، قطب اقتصاد جهان. قابل بازیابی از https://stock.adobe.com/images/shanghai-elevated-road-junction-and-interchange-overpass-at-night-shanghai-china/117164946]]
	[[پرونده:Shanghai-Tower archkite.ir-12.jpg\|بندانگشتی\|برج در شانگهای]]		[[پرونده:Shanghai-Tower archkite.ir-12.jpg\|بندانگشتی\|برج در شانگهای. قابل بازیابی از https://www.archdaily.com/798815/genslers-shanghai-tower-named-ctbuhs-best-tall-building-worldwide-for-2016/581ce886e58ece674d000072-genslers-shanghai-tower-named-ctbuhs-best-tall-building-worldwide-for-2016-photo]]
	[[پرونده:Csm 20180124 pekin-chine 35a2571e88.jpg\|بندانگشتی\|شهر پکن]]		[[پرونده:Csm 20180124 pekin-chine 35a2571e88.jpg\|بندانگشتی\|شهر پکن. قابل بازیابی از https://huntscanlon.com/jc-consulting-opens-office-beijing/]]
	جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی		جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و ~~مرکز~~ بیست و سه استان چین'''		\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''
	\|-		\|-
	\| '''نام مرکز'''		\| '''نام مرکز'''
خط ۱۲۶:		خط ۱۲۶:
	\|}		\|}

	[[پرونده:77165 653.jpg\|بندانگشتی\|دیدنی در شانگهای]]		[[پرونده:77165 653.jpg\|بندانگشتی\|دیدنی در شانگهای. قابل بازیابی از https://tasisatnews.com/]]
	جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار [[چین]]		جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار [[چین]]
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \|'''نام، نام اختصاری و مرکز پنج منطقه‌ی خودمختار چین'''		\| colspan="3" \|'''نام، نام اختصاری و مرکز پنج منطقه‌ی خودمختار چین'''
	\|-		\|-
	\|'''نام مرکز'''		\|'''نام مرکز'''
خط ۱۳۷:		خط ۱۳۷:
	\|'''خوخِهخَت'''		\|'''خوخِهخَت'''
	\|'''نیمِنگگو'''		\|'''نیمِنگگو'''
	\|'''منطقه‌ی خودمختار مغولستان داخلی'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار مغولستان داخلی'''
	\|-		\|-
	\|'''لهاسا'''		\|'''لهاسا'''
خط ۱۴۵:		خط ۱۴۵:
	\|'''ناننینگ'''		\|'''ناننینگ'''
	\|'''گوی'''		\|'''گوی'''
	\|'''منطقه‌ی خودمختار قوم«جوانگ» گوانگشی'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار قوم«جوانگ» گوانگشی'''
	\|-		\|-
	\|'''اینچوان'''		\|'''اینچوان'''
	\|'''نینگ'''		\|'''نینگ'''
	\|'''منطقه‌ی خودمختار قوم«هوی» نینگشیا'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار قوم«هوی» نینگشیا'''
	\|-		\|-
	\|'''اورومچی'''		\|'''اورومچی'''
	\|'''جیانگ'''		\|'''جیانگ'''
	\|'''منطقه‌ی خودمختار اویغور سین کیانگ'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار اویغور سین کیانگ'''
	\|}		\|}

خط ۱۶۵:		خط ۱۶۵:
	\|-		\|-
	\|هنگ کنگ		\|هنگ کنگ
	\|هنگ کنگ، در اول ژوئیه‌ی سال1997میلادی از حاکمیت انگلیس به چین بازگشت. این منطقه در جنوب چین قرار دارد و جزایر«هنگ کنگ»، «جیو لونگ»، «شینجیه» جزایر اطراف«شین جیه»را شامل می‌شود. مساحت هنگ کنگ1098.51کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت هنگ کنگ به 6 میلیون و815 هزار و800 نفر رسید که جمعیت ثابت آن 6 میلیون و 625 هزار و 300 نفر و جمعیت سیار آن 190 هزار و 500 نفر بوده است.		\|هنگ کنگ، در اول ژوئیه‌ی سال1997میلادی از حاکمیت انگلیس به چین بازگشت. این منطقه در جنوب چین قرار دارد و جزایر«هنگ کنگ»، «جیو لونگ»، «شینجیه» جزایر اطراف«شین جیه»را شامل می‌شود. مساحت هنگ کنگ1098.51کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت هنگ کنگ به 6 میلیون و815 هزار و800 نفر رسید که جمعیت ثابت آن 6 میلیون و 625 هزار و 300 نفر و جمعیت سیار آن 190 هزار و 500 نفر بوده است.
	\|-		\|-
	\|ماکائو		\|ماکائو
	\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول، ص432~~-437</ref>		\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،جلد1، ص.432-437.</ref>
	\|}		\|}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[تقسیمات اداری چین]]؛ [[پکن]]؛ [[شانگهای]]؛ [[تین جین]]؛ [[چونگ چینگ]]
	* [[تقسیمات اداری چین]]
	* [[پکن]]
	* [[شانگهای]]
	* [[تین جین]]
	* [[چونگ چینگ]]

	== کتاب شناسی ==		== کتاب شناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-04T03:35:43Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۳۵
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۳:
	\|'''تایپه'''		\|'''تایپه'''
	\|'''تای'''		\|'''تای'''
	\|'''تایوان'''		\|'''[[تایوان]]'''
	\|}		\|}

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-26T19:30:57Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۰
خط ۳:		خط ۳:

	=== [[پکن]] (بیجینگ) ===		=== [[پکن]] (بیجینگ) ===
	[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای ~~شمالی~~ جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال [[چین]])واقع شده است.		[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای ش[[مالی]] جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال [[چین]])واقع شده است.

	اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر [[پکن]] مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.		اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر [[پکن]] مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.

Samiei در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۳

2023-12-16T11:23:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۳:		خط ۳:

	=== [[پکن]] (بیجینگ) ===		=== [[پکن]] (بیجینگ) ===
	[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال چین)واقع شده است.		[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال [[چین]])واقع شده است.

	اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر [[پکن]] مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.		اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر [[پکن]] مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.
خط ۱۷۰:		خط ۱۷۰:
	\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>		\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>
	\|}		\|}
	نیز نگاه کنید به [[تقسیمات اداری چین]]؛ [[پکن]]؛ [[شانگهای]]؛ [[تین جین]]؛ [[چونگ چینگ]]
			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[تقسیمات اداری چین]]
			* [[پکن]]
			* [[شانگهای]]
			* [[تین جین]]
			* [[چونگ چینگ]]

	== کتاب شناسی ==		== کتاب شناسی ==

Samiei در ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۰

2023-11-09T09:00:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۰
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	«[[چونگ چینگ]]» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص.432-437</ref>.		«[[چونگ چینگ]]» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص.432-437</ref>.
			[[پرونده:1036373 672.jpg\|بندانگشتی\|پیچیده ترین تقاطع در شهر چونگ چینگ]]
			[[پرونده:Shanghai-02.jpg\|بندانگشتی\|شهر شانگهای ، قطب اقتصاد جهان]]
			[[پرونده:Shanghai-Tower archkite.ir-12.jpg\|بندانگشتی\|برج در شانگهای]]
			[[پرونده:Csm 20180124 pekin-chine 35a2571e88.jpg\|بندانگشتی\|شهر پکن]]
	جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی		جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
خط ۱۲۳:		خط ۱۲۶:
	\|}		\|}

			[[پرونده:77165 653.jpg\|بندانگشتی\|دیدنی در شانگهای]]
	جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار [[چین]]		جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار [[چین]]
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"

Samiei در ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴

2023-11-09T08:24:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۴
خط ۳:		خط ۳:

	=== [[پکن]] (بیجینگ) ===		=== [[پکن]] (بیجینگ) ===
	[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال چین)واقع شده است. اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر پکن مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.		[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال چین)واقع شده است.

			اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر [[پکن]] مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.

	=== [[شانگهای]] ===		=== [[شانگهای]] ===
خط ۹:		خط ۱۱:
	[[پرونده:192 2496415882 1024 600.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهر تین جین]]		[[پرونده:192 2496415882 1024 600.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهر تین جین]]

	=== ~~تیَن~~ جین ===		=== [[تین جین]] ===
	نام اختصاری شهر ~~تیَن~~ جین(Tian Jin)، «جین» است و در شمال شرق جلگه‌ی«هوا بِی» قرار گرفته و محل پیوند 5 شاخه از رود«هایخِه» با دریاست. تیان جین در سال 1928عنوان اداری«شهر ~~تیَن جین»~~ را گرفت و در حال حاضر دارای 15 ناحیه و 3 شهرستان و 11هزار کیلومتر مربع مساحت است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. ~~«تیَن جین»~~ بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال چین و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال [[چین]] نیز هست. آثار دیدنی و ~~تاریخی«تیَن جین»~~ عبارتند از: پارک«یوان نینگ»، کاخ«تیَن خو»، قلعه‌ی آتش‌بار«داگوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».		نام اختصاری شهر [[تین جین]](Tian Jin)، «جین» است و در شمال شرق جلگه‌ی«هوا بِی» قرار گرفته و محل پیوند 5 شاخه از رود«هایخِه» با دریاست. تیان جین در سال 1928عنوان اداری«شهر [[تین جین]]» را گرفت و در حال حاضر دارای 15 ناحیه و 3 شهرستان و 11هزار کیلومتر مربع مساحت است.

			تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «[[تین جین]]» بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال [[چین]] و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال [[چین]] نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«[[تین جین]]» عبارتند از: پارک«یوان نینگ»، کاخ«تیَن خو»، قلعه‌ی آتش‌بار«داگوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».
	[[پرونده:27b4275cdf67fac8ef7af010ec180724 L.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهرچونگ چینگ در [[چین]]]]		[[پرونده:27b4275cdf67fac8ef7af010ec180724 L.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهرچونگ چینگ در [[چین]]]]

	=== چونگ چینگ ===		=== [[چونگ چینگ]] ===
	نام اختصاری شهر چونگ ~~چینگ~~(Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب چین و حوضه‌ی بالای رود«یانگ تسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید.		نام اختصاری شهر [[چونگ چینگ]](Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب [[چین]] و حوضه‌ی بالای رود«یانگ تسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید.
	~~«چونگ چینگ»~~ شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص.432-437</ref>.جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
			«[[چونگ چینگ]]» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص.432-437</ref>.

			جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''		\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''
خط ۱۶۰:		خط ۱۶۷:
	\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>		\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>
	\|}		\|}
	نیز نگاه کنید به [[تقسیمات اداری چین]]		نیز نگاه کنید به [[تقسیمات اداری چین]]؛ [[پکن]]؛ [[شانگهای]]؛ [[تین جین]]؛ [[چونگ چینگ]]

	== کتاب شناسی ==		== کتاب شناسی ==

Samiei در ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۰

2023-11-09T08:20:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:چین-تصویر-نقشه.jpg\|بندانگشتی\|نقشه جدید چین]]
			شهرهای بزرگ تابع دولت مرکزی در [[جمهوری خلق چین]] عبارت است از:

	= 4 شهر ~~بزرگ تابع دولت مرکزی~~ عبارتند از: =		=== [[پکن]] (بیجینگ) ===
			[[پکن]](Beijing) پایتخت [[جمهوری خلق چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال چین)واقع شده است. اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «[[پکن]]» و «بیجینگ». شهر [[پکن]] در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر پکن مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: [[دیوار بزرگ چین]]، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.

	= ~~پکن (بیجینگ)~~ =		=== [[شانگهای]] ===
	[[~~پکن~~]]~~(Beijing) پایتخت جمهوری خلق~~ [[~~چین~~]] است ~~و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد~~. این شهر در ~~انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال~~ چین)واقع شده است. ~~اسامی تاریخی~~ این شهر ~~عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «پکن»~~ و ~~«بیجینگ». شهر پکن~~ در ~~سال1928میلادی عنوان اداری خود را~~ یافت و در ~~حال حاضر دارای 16~~ ناحیه و 2 شهرستان ~~است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر~~ مربع ~~است~~. تا پایان ~~سال2002،~~ جمعیت ثبت شده‌ی این شهر ~~به11میلیون~~ و ~~363~~ هزار نفر ~~بود~~. شهر ~~پکن مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی~~ و ~~ترانزیت ترافیکی و همچین~~ شهر ~~گردشگر پذیر معروف~~ جهان است. ~~آثار دیدنی~~ و ~~تاریخی آن عبارتند از~~: دیوار بزرگ چین، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.		نام اختصاری [[شانگهای]](Shanghai)«خو» است. این شهر در بخش مرکزی ساحل شرقی [[چین]] و نقطه‌ی پیوند رود«یانگ تسه» با دریا واقع شده است. این شهر در گذشته یک روستای ماهیگیری بوده و در دوران سلسله‌ی «سونگ» (960-1279 میلادی) به شهرکی به نام«[[شانگهای]]» تغییر یافت و مجددا در سال 1927 میلادی به عنوان واحد مستقل اداری«شهر [[شانگهای]]»"معرفی شد. این شهر 18 ناحیه و یک شهرستان و 5 هزار و800کیلومتر مربع وسعت دارد. تا پایان سال 2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به 13میلیون و 347 هزار نفر رسید. [[شانگهای]] بزرگ‌ترین شهر [[چین]] و جزو ده کلان شهر جهان است. این شهر همچنین دارای عناوین بزرگ‌ترین شهر صنعتی، مرکز بازرگانی و بانکداری و پایگاه پژوهش علمی [[چین]] است.
			[[پرونده:192 2496415882 1024 600.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهر تین جین]]

	= ~~شانگهای~~ =		=== تیَن جین ===
	نام اختصاری ~~[[شانگهای]]~~(~~Shanghai~~)~~«خو»~~ است~~. این شهر~~ در ~~بخش مرکزی ساحل شرقی چین~~ و ~~نقطه‌ی~~ پیوند ~~رود«یانگ تسه»~~ با ~~دریا واقع شده است~~. ~~این شهر~~ در ~~گذشته یک روستای ماهیگیری بوده~~ و در دوران سلسله‌ی «سونگ» (960-1279 میلادی) به شهرکی به نام«شانگهای» تغییر یافت و مجددا در سال 1927 میلادی به عنوان واحد مستقل اداری«شهر شانگهای»"معرفی شد. این شهر 18 ناحیه و یک شهرستان و ~~5 هزار و800کیلومتر~~ مربع ~~وسعت دارد~~. تا پایان سال 2002، جمعیت ~~ثبت شده‌ی~~ این شهر به ~~13میلیون~~ و ~~347 هزار~~ نفر رسید. ~~شانگهای~~ بزرگ‌ترین شهر چین و ~~جزو ده کلان شهر جهان~~ است. این شهر ~~همچنین دارای عناوین بزرگ‌ترین شهر صنعتی،~~ مرکز ~~بازرگانی~~ و ~~بانکداری~~ و ~~پایگاه پژوهش علمی~~ چین ~~است.~~		نام اختصاری شهر تیَن جین(Tian Jin)، «جین» است و در شمال شرق جلگه‌ی«هوا بِی» قرار گرفته و محل پیوند 5 شاخه از رود«هایخِه» با دریاست. تیان جین در سال 1928عنوان اداری«شهر تیَن جین» را گرفت و در حال حاضر دارای 15 ناحیه و 3 شهرستان و 11هزار کیلومتر مربع مساحت است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «تیَن جین» بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال چین و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال [[چین]] نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«تیَن جین» عبارتند از: پارک«یوان نینگ»، کاخ«تیَن خو»، قلعه‌ی آتش‌بار«داگوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».
			[[پرونده:27b4275cdf67fac8ef7af010ec180724 L.jpg\|بندانگشتی\|تصویر شهرچونگ چینگ در [[چین]]]]

	= ~~تیَن جین~~ =		=== چونگ چینگ ===
	نام اختصاری شهر تیَن جین(Tian Jin)، «جین» است و در شمال شرق جلگه‌ی«هوا بِی» قرار گرفته و محل پیوند 5 شاخه از رود«هایخِه» با دریاست. تیان جین در سال 1928عنوان اداری«شهر تیَنجین» را گرفت و در حال حاضر دارای 15 ناحیه و 3 شهرستان و 11هزار کیلومتر مربع مساحت است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «تیَن جین» بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال چین و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال چین نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«تیَنجین» عبارتند از: پارک«یواننینگ»، کاخ«تیَنخو»، قلعه‌ی آتش‌بار«دا گوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».		نام اختصاری شهر چونگ چینگ(Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب چین و حوضه‌ی بالای رود«یانگ تسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید.
			«چونگ چینگ» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگ تسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص.432-437</ref>.جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
	= چونگ چینگ =
	نام اختصاری شهر چونگ چینگ(Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب چین و حوضه‌ی بالای ~~رود«یانگتسه»~~ واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید. «چونگ چینگ» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی ~~رود«یانگتسه»،~~ کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود.


	جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''		\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:


	جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار چین		جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار [[چین]]
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \|'''نام، نام اختصاری و مرکز پنج منطقه‌ی خودمختار چین'''		\| colspan="3" \|'''نام، نام اختصاری و مرکز پنج منطقه‌ی خودمختار چین'''
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۷:


	جدول شماره 3- مشخصات مناطق ویژه‌ی اداری چین		جدول شماره 3- مشخصات مناطق ویژه‌ی اداری [[چین]]
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="2" \|نام دو منطقه‌ی ویژه‌ی اداری چین		\| colspan="2" \|نام دو منطقه‌ی ویژه‌ی اداری چین
خط ۱۶۰:		خط ۱۶۰:
	\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>		\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>
	\|}		\|}
			نیز نگاه کنید به [[تقسیمات اداری چین]]

	== کتاب شناسی ==		== کتاب شناسی ==

Hamidian در ‏۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۸

2023-11-02T09:48:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۴۸
خط ۳:		خط ۳:

	= پکن (بیجینگ) =		= پکن (بیجینگ) =
	پکن[1] پایتخت جمهوری خلق چین است و نام اختصاری آن«جینگ» ~~میباشد~~. این شهر در انتهای شمالی ~~جلگهی~~ «خوابی~~[2]~~»(شمال چین)واقع شده است. اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «پکن» و «بیجینگ». شهر پکن در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت ~~شدهی~~ این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر پکن مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: دیوار بزرگ چین، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک ~~اقلیتها~~ و غیره.		[[پکن]](Beijing) پایتخت جمهوری خلق [[چین]] است و نام اختصاری آن«جینگ» می‌باشد. این شهر در انتهای شمالی جلگه‌ی «خوابی(Hua Bei)»(شمال چین)واقع شده است. اسامی تاریخی این شهر عبارتنداز:«جی»، «جونگدو»، «دادو»، «پکن» و «بیجینگ». شهر پکن در سال1928میلادی عنوان اداری خود را یافت و در حال حاضر دارای 16 ناحیه و 2 شهرستان است. مساحت آن 16هزار و800 کیلومتر مربع است. تا پایان سال2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به11میلیون و 363 هزار نفر بود. شهر پکن مرکز سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی و ترانزیت ترافیکی و همچین شهر گردشگر پذیر معروف جهان است. آثار دیدنی و تاریخی آن عبارتند از: دیوار بزرگ چین، کاخ ممنوعه، پارک مقدس«تیانتَن»، آرامگاه«شی سَنلینگ»، پارک«بِیهه»،کوه«شیانشَن»، میدان«تیان اَن مِن»، پارک جهانی، پارک اقلیت‌ها و غیره.

	= شانگهای =		= شانگهای =
	نام اختصاری شانگهای[3]«خو» است. این شهر در بخش مرکزی ساحل شرقی چین و ~~نقطهی~~ پیوند رود«یانگ تسه» با دریا واقع شده است. این شهر در گذشته یک روستای ماهیگیری بوده و در دوران ~~سلسلهی~~ «سونگ» (960-1279 میلادی) به شهرکی ~~بهنام«شانگهای»~~ تغییر یافت و مجددا در سال 1927 میلادی به عنوان واحد مستقل اداری«شهر شانگهای»"معرفی شد. این شهر 18 ناحیه و یک شهرستان و 5 هزار و800کیلومتر مربع وسعت دارد. تا پایان سال 2002، جمعیت ثبت ~~شدهی~~ این شهر به 13میلیون و 347 هزار نفر رسید. شانگهای ~~بزرگترین~~ شهر چین و جزو ده کلان شهر جهان است. این شهر همچنین دارای عناوین ~~بزرگترین~~ شهر صنعتی، مرکز بازرگانی و بانکداری و پایگاه پژوهش علمی چین است.		نام اختصاری [[شانگهای]](Shanghai)«خو» است. این شهر در بخش مرکزی ساحل شرقی چین و نقطه‌ی پیوند رود«یانگ تسه» با دریا واقع شده است. این شهر در گذشته یک روستای ماهیگیری بوده و در دوران سلسله‌ی «سونگ» (960-1279 میلادی) به شهرکی به نام«شانگهای» تغییر یافت و مجددا در سال 1927 میلادی به عنوان واحد مستقل اداری«شهر شانگهای»"معرفی شد. این شهر 18 ناحیه و یک شهرستان و 5 هزار و800کیلومتر مربع وسعت دارد. تا پایان سال 2002، جمعیت ثبت شده‌ی این شهر به 13میلیون و 347 هزار نفر رسید. شانگهای بزرگ‌ترین شهر چین و جزو ده کلان شهر جهان است. این شهر همچنین دارای عناوین بزرگ‌ترین شهر صنعتی، مرکز بازرگانی و بانکداری و پایگاه پژوهش علمی چین است.

	= تیَن جین =		= تیَن جین =
	نام اختصاری شهر تیَن جین~~[4]~~، «جین» است و در شمال شرق ~~جلگهی«هوا~~ بِی» قرار گرفته و محل پیوند 5 شاخه از رود«هایخِه» با دریاست. تیان جین در سال 1928عنوان اداری«شهر تیَنجین» را گرفت و در حال حاضر دارای 15 ناحیه و 3 شهرستان و 11هزار کیلومتر مربع مساحت است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «تیَن جین» ~~بزرگترین~~ شهر صنعتی شمال چین و دارای منابع نفت، گاز، نمک ~~دریائی~~ فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر ~~دریائی~~ شمال چین نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«تیَنجین» عبارتند از: پارک«یواننینگ»، کاخ«تیَنخو»، ~~قلعهی آتشبار«دا~~ گوکو» و ناحیه~~<sub></sub>~~ی گردشگری«پن شن».		نام اختصاری شهر تیَن جین(Tian Jin)، «جین» است و در شمال شرق جلگه‌ی«هوا بِی» قرار گرفته و محل پیوند 5 شاخه از رود«هایخِه» با دریاست. تیان جین در سال 1928عنوان اداری«شهر تیَنجین» را گرفت و در حال حاضر دارای 15 ناحیه و 3 شهرستان و 11هزار کیلومتر مربع مساحت است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 9 میلیون و 190هزار و 500 نفر رسید. «تیَن جین» بزرگ‌ترین شهر صنعتی شمال چین و دارای منابع نفت، گاز، نمک دریایی فراوان و دارای زیربناهای صنعتی محکم است. این شهر مرکز صنعتی و بندر دریایی شمال چین نیز هست. آثار دیدنی و تاریخی«تیَنجین» عبارتند از: پارک«یواننینگ»، کاخ«تیَنخو»، قلعه‌ی آتش‌بار«دا گوکو» و ناحیه ی گردشگری«پن شن».

	= چونگ چینگ =		= چونگ چینگ =
	نام اختصاری شهر ~~چونگچینگ[5]~~«یو»است. این شهر در جنوب غرب چین و ~~حوضهی~~ بالای رود«یانگتسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید. ~~«چونگچینگ»~~ شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگتسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل ~~میشود~~.		نام اختصاری شهر چونگ چینگ(Chongqing)«یو»است. این شهر در جنوب غرب چین و حوضه‌ی بالای رود«یانگتسه» واقع شده است. این شهر در سال1997میلادی تاسیس شد و در حال حاضر دارای 15 ناحیه، 4 شهرک، 17 شهرستان و4 شهرستان خودمختار است. مساحت آن82هزار و300کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت این شهر به 31 میلیون و 70 هزار نفر رسید. «چونگ چینگ» شهر صنعتی جامع است و آثار گردشگری آن سد سه دهانه روی رود«یانگتسه»، کوه«پیپا» و کوه«جییون»را شامل می‌شود.


	جدول شماره 1- نام ~~استانها~~ و مراکز استانی		جدول شماره 1- نام استان‌ها و مراکز استانی
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''		\| colspan="3" \| '''اسامی، نام اختصاری و مرکز بیست و سه استان چین'''
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:


	جدول شماره 2- نام پنج ~~منطقهی خودمختای~~ چین		جدول شماره 2- نام پنج منطقه‌ی خودمختار چین
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="3" \|'''نام، نام اختصاری و مرکز پنج ~~منطقهی~~ خودمختار چین'''		\| colspan="3" \|'''نام، نام اختصاری و مرکز پنج منطقه‌ی خودمختار چین'''
	\|-		\|-
	\|'''نام مرکز'''		\|'''نام مرکز'''
خط ۱۲۷:		خط ۱۲۷:
	\|'''خوخِهخَت'''		\|'''خوخِهخَت'''
	\|'''نیمِنگگو'''		\|'''نیمِنگگو'''
	\|'''~~منطقهی~~ خودمختار مغولستان داخلی'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار مغولستان داخلی'''
	\|-		\|-
	\|'''لهاسا'''		\|'''لهاسا'''
	\|'''ذانگ'''		\|'''ذانگ'''
	\|'''~~منطقهی~~ خودمختار تبت'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار تبت'''
	\|-		\|-
	\|'''ناننینگ'''		\|'''ناننینگ'''
	\|'''گوی'''		\|'''گوی'''
	\|'''~~منطقهی~~ خودمختار قوم«جوانگ» گوانگشی'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار قوم«جوانگ» گوانگشی'''
	\|-		\|-
	\|'''اینچوان'''		\|'''اینچوان'''
	\|'''نینگ'''		\|'''نینگ'''
	\|'''~~منطقهی~~ خودمختار قوم«هوی» نینگشیا'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار قوم«هوی» نینگشیا'''
	\|-		\|-
	\|'''اورومچی'''		\|'''اورومچی'''
	\|'''جیانگ'''		\|'''جیانگ'''
	\|'''~~منطقهی~~ خودمختار اویغور سین کیانگ'''		\|'''منطقه‌ی خودمختار اویغور سین کیانگ'''
	\|}		\|}


	جدول ~~شماه~~ 3- مشخصات مناطق ~~ویژهی~~ اداری چین		جدول شماره 3- مشخصات مناطق ویژه‌ی اداری چین
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="2" \|نام دو ~~منطقهی ویژهی~~ اداری چین		\| colspan="2" \|نام دو منطقه‌ی ویژه‌ی اداری چین
	\|-		\|-
	\|نام منطقه		\|نام منطقه
	\|مشخصات کلی		\|مشخصات کلی
	\|-		\|-
	\|~~هنگکنگ~~		\|هنگ کنگ
	\|~~هنگکنگ،~~ در اول ~~ژوئیهی~~ سال1997میلادی از حاکمیت انگلیس به چین بازگشت. این منطقه در جنوب چین قرار دارد و ~~جزایر«هنگکنگ»،~~ «جیو لونگ»، «شینجیه» جزایر اطراف«شین جیه»را شامل ~~میشود~~. مساحت ~~هنگکنگ1098~~.51کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت ~~هنگکنگ~~ به 6 میلیون و815 هزار و800 نفر رسید که جمعیت ثابت آن 6 میلیون و 625 هزار و 300 نفر و جمعیت سیار آن 190 هزار و 500 نفر بوده است.		\|هنگ کنگ، در اول ژوئیه‌ی سال1997میلادی از حاکمیت انگلیس به چین بازگشت. این منطقه در جنوب چین قرار دارد و جزایر«هنگ کنگ»، «جیو لونگ»، «شینجیه» جزایر اطراف«شین جیه»را شامل می‌شود. مساحت هنگ کنگ1098.51کیلومتر مربع است. تا پایان سال 2002، جمعیت هنگ کنگ به 6 میلیون و815 هزار و800 نفر رسید که جمعیت ثابت آن 6 میلیون و 625 هزار و 300 نفر و جمعیت سیار آن 190 هزار و 500 نفر بوده است.
	\|-		\|-
	\|ماکائو		\|ماکائو
	\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.		\|ماکائو، در بیستم دسامبر سال1999 از حاکمیت پرتغال به چین بازگشت. ماکائو در جنوب چین قرار دارد. مساحت آن 258 هزار کیلومتر مربع است و تا پایان سال 2002 جمعیت آن بالغ بر 442 هزار نفر بود.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص432-437</ref>
	\|}		\|}
	~~----[1] - Beijing.~~

	~~[2] - Hua Bei.~~		== کتاب شناسی ==

	~~[3] - Shanghai.~~

	~~[4] - Tian Jin.~~

	~~[5] - Chongqing~~