شورای ائتلاف اسلامی افغانستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammad: /* نویسنده مقاله */

2025-01-17T20:53:36Z

نویسنده مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	~~عهلیرضا~~ علی آبادی		علیرضا علی آبادی
	[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]		[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]
	[[رده:جریان های شاخص پیرو اهل بیت(علیهم السلام)]]		[[رده:جریان های شاخص پیرو اهل بیت(علیهم السلام)]]

Mohammad در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۳

2025-01-17T20:53:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۳
خط ۶:		خط ۶:
	[[سیاست و حکومت افغانستان]]؛ [[نظام حزبی افغانستان]]؛ [[احزاب شیعه افغانستان]]		[[سیاست و حکومت افغانستان]]؛ [[نظام حزبی افغانستان]]؛ [[احزاب شیعه افغانستان]]

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== منبع اصلی ==
	<references />		<references />

			== نویسنده مقاله ==
			عهلیرضا علی آبادی
	[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]		[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]
			[[رده:جریان های شاخص پیرو اهل بیت(علیهم السلام)]]

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-07-23T21:24:18Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل ائتلاف های زیر، تشکیل شد: <blockquote>[[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان. </blockquote>بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.		مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل ائتلاف های زیر، تشکیل شد: <blockquote>[[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان. </blockquote>بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.

	تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 477-478.</ref>		تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ [[افغانستان]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 477-478.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۴

2024-07-23T21:24:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: [[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان ~~تشکیل شد~~. بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.		مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل ائتلاف های زیر، تشکیل شد: <blockquote>[[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان. </blockquote>بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.

	تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 477-478.</ref>		تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 477-478.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[سیاست و حکومت افغانستان]]؛ [[نظام حزبی افغانستان]]؛ [[احزاب شیعه افغانستان]]
	* [[احزاب شیعه افغانستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]

Shekvati در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲

2024-02-23T09:32:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: [[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان تشکیل شد. بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.		مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: [[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان تشکیل شد. بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.

	تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ ص 477-478.</ref>		تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 477-478.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Shekvati در ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۵

2024-01-02T11:15:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	مدتی بعد از انحلال ائتلاف ~~چهارگانه،~~ شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: [[سازمان نصر]] افغانستان، جبهه متحد انقلاب اسلامی ~~افغانستان،~~ حزب‌الله افغانستان، حرکت اسلامی ~~افغانستان،~~ [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان تشکیل شد. بعدها ~~«شورای~~ اتفاق اسلامی ~~افغانستان»~~ نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.		مدتی بعد از انحلال [[ائتلاف چهارگانه افغانستان\|ائتلاف چهارگانه]]، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: [[سازمان نصر]] افغانستان، [[جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان]]، حزب‌الله افغانستان، [[حرکت اسلامی افغانستان]]، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان تشکیل شد. بعدها «[[شورای اتفاق اسلامی افغانستان]]» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.

	تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان هزاره‌ها و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از		تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان [[گروه های قومی هزاره‌ افغانستان\|هزاره‌ها]] و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.<ref>علی آبادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص 477-478.</ref>

	~~۴۷۷~~		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[احزاب شیعه افغانستان]]

			== کتابشناسی ==
	~~۴۷۸~~

	~~مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.~~

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «مدتی بعد از انحلال ائتلاف چهارگانه، شورای ائتلاف اسلامی افغانستان در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: سازمان نصر افغانستان، جبهه متحد انقلا...» ایجاد کرد

2023-11-27T15:50:54Z

صفحه‌ای تازه حاوی «مدتی بعد از انحلال ائتلاف چهارگانه، شورای ائتلاف اسلامی افغانستان در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: سازمان نصر افغانستان، جبهه متحد انقلا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

مدتی بعد از انحلال ائتلاف چهارگانه، شورای ائتلاف اسلامی [[افغانستان]] در سال ۱۳۶۵ پایه‌ریزی شد و در بهار ۱۳۶۶ اعلام موجودیت کرد و بعدها پایه ائتلاف هشت‌گانه شد. شورای ائتلاف از به‌هم پیوستن هشت گروه، شامل: [[سازمان نصر]] افغانستان، جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان، حزب‌الله افغانستان، حرکت اسلامی افغانستان، [[پاسداران جهاد اسلامی]] افغانستان، سازمان نیروی اسلامی افغانستان، نهضت اسلامی افغانستان و دعوت اسلامی افغانستان تشکیل شد. بعدها «شورای اتفاق اسلامی افغانستان» نیز به جمع هشت گروه فوق پیوست و به‌این‌ترتیب، شورای ائتلاف که به ائتلاف هشت‌گانه معروف شده بود، ائتلاف نه‌گانه شد. آقایان خلیلی و زاهدی سخنگویان این شورا بودند. اعضای شورا توافق کرده بودند که هریک از اعضا پایگاه‌ها و مناطق نفوذ خود را همچنان در اختیار داشته باشند؛ ولی از تعرض به یکدیگر و تبلیغات علیه همدیگر اجتناب ورزند و برای مبارزه با نیروهای اشغالگر متحد و متشکل‌گردند.

تعداد احزاب و گروه‌های مقاومت که در میان هزاره‌ها و شیعیان شکل‌گرفت، از همه اقوام دیگر افغانستان بیشتر بود؛ زیرا از یک سو واکنشی در مقابل یک قرن سرکوب و انزوای سیاسی، اجتماعی، قومی و مذهبی بود و از سوی دیگر ویژگی مبارزاتی مکتب شیعه از

۴۷۷

۴۷۸

مذاهب دیگر بالاتر بود؛ از سوی دیگر، تعداد طوایف هزاره زیاد بود و هر طایفه به تشکیل یک حزب و گروه اقدام می‌کرد.