شی جین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۶

2025-11-16T19:46:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۴۶
خط ۱:		خط ۱:

			در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی به نام «شی جین»، یعنی مجموعه‌ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده‌ی حماسه‌ها، اشعار طنز، مثنوی‌های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه‌های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه‌ی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در قرن ~~هفتم قبل~~ از میلاد، در [[~~چین~~]] ~~نخستین کلیات~~ سروده ~~ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد~~. این کتاب ~~دربرگیرنده ی حماسه ها،~~ اشعار ~~طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های~~ مردمی ~~است. گرچه نویسندگان~~ و ~~سرایندگان~~ آن ~~افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر~~ از ~~«حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده~~ است.		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در تاریخ [[چین]] به شمار می‌رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله‌ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط [[دوران بهار و پاییز\|سلسله‌های بهار وپائیز]] در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمت‌ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالیرتبه‌ی دربار پیرامون اندیشه‌های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده‌های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه‌ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته‌ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده‌ها پی به مسایل و مشکلات مردم می برد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین‌ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله‌ی امپراتوری«جو» و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ‌هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده میشد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می‌شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.

	در ~~«کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] به شمار می رود، مجموعا 305~~ شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل [[سلسله جو\|سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی]] در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط [[دوران بهار و پاییز\|سلسله های بهار وپائیز]] در قرن 7 پیش از ~~میلاد سروده~~ شده ~~و جمع آوری گردیده~~ است. اشعار ~~این کتاب که از~~ سه ~~طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز~~ و ~~حکمت ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند~~ و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده ~~که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم~~ است و ~~پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل~~ و مشکلات مردم می برد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمه‌ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژهای نیز دیده میشود. دراین سرودها نویسه‌های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه‌ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.

	در ~~بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت~~ [[~~سلسله جو~~\|~~سلسله ی امپراتوری«جو»~~]]~~<nowiki/>و در بخش«فِنگ» 160 تصنیف مردمی مورد استفاده در~~ این ~~شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40 ترانه~~ از جمله ~~سرود مراسم مذهبی قربانی~~ و ~~سرود حمد~~ و ~~آهنگ هایی وجود دارد~~ که ~~هنگام عبادت امپراتور~~ در ~~معابد~~ برای ~~ستایش از خدمات برجسته~~ و ~~توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته~~ است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: ~~China Intercontinental Press~~. ~~</ref>~~.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت‌های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العاده ای قائل شد. وی گفته است:«اگر [[شی جین]] را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه‌ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

	در ~~این کتاب~~ از ~~لحاظ شکلی، عمدتا هر بیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای~~ و حتی ~~مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا~~ و ~~یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است~~. ~~این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده~~ و ~~آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است~~.		مضامین آن همه‌ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن‌ها و میهمانی‌ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه‌ی [[زبان چینی]] در قرن‌های 11تا 6 پیش از میلاد بشمار می‌رود.

	~~اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق~~ به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] ~~دانشمند معروف~~ [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات ~~[[چین~~]] ~~باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار می رود.~~		== نیز نگاه کنید به ==
			[[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</~~ref~~>		== کتابشناسی ==
			<references />

	== ~~نیز نگاه کنید به~~ ==		== منبع اصلی ==
			<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	* [[ادبیات چینی]]		== نویسنده مقاله ==
	* [[~~شاهکارهای~~ ادبیات ~~چینی~~]]		علی محمد سابقی
			[[رده:ادبیات]]
	~~== کتابشناسی ==~~

Samiei در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۳۸

2023-12-18T20:38:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۳۸
خط ۳:		خط ۳:
	در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.		در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] به شمار می رود، مجموعا 305 شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمت ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم می برد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد.		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] به شمار می رود، مجموعا 305 شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل [[سلسله جو\|سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی]] در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط [[دوران بهار و پاییز\|سلسله های بهار وپائیز]] در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمت ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم می برد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد.

	در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت ~~سلسله ی امپراتوری«جو»(←~~ [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160 تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40 ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.		در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت [[سلسله جو\|سلسله ی امپراتوری«جو»]]<nowiki/>و در بخش«فِنگ» 160 تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40 ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.

	در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هر بیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هر بیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار می رود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار می رود.

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی، جلد اول~~.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[ادبیات چینی]]
			* [[شاهکارهای ادبیات چینی]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۰

2023-11-14T15:40:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۳:		خط ۳:
	در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.		در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] به شمار می رود، مجموعا 305 شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمت ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم ~~میبرد؛~~ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160 تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40 ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] به شمار می رود، مجموعا 305 شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمت ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم می برد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد.

			در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160 تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40 ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.

	در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هر بیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هر بیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.
خط ۹:		خط ۱۱:
	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار می رود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار می رود.

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]		نیز نگاه کنید به [[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۸

2023-11-13T12:38:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۳:		خط ۳:
	در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.		در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] ~~بهشمار~~ می رود، مجموعا ~~305شعر~~ وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و ~~حکمتها»~~ است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» ~~160تصنیف~~ مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا ~~40ترانه~~ از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] به شمار می رود، مجموعا 305 شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمت ها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160 تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40 ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.

	در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا ~~هربیت~~ شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هر بیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.

	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند ~~بودهاند~~. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار ~~میرود~~.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بوده اند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار می رود.

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

Mahdi در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۶

2023-11-12T12:16:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۶
خط ۱:		خط ۱:


	در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات ~~سرودهای~~ چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.		در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سروده ای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات ~~عالیرتبه~~ ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان ~~عامهی~~ مردم جمع آوری شده که بیانگر ~~خواستهها،~~ آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین ~~سرودهها~~ پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای ~~آیی نها~~ و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالی رتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامه ی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواسته ها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سروده ها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیین ها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.

	در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.
خط ۹:		خط ۹:
	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

	مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و ~~جشنها~~ و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشن ها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]		نیز نگاه کنید به [[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۲

2023-11-10T09:22:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۱:		خط ۱:

	~~== - «شی جین» یا نخستین کتاب سرودها ==~~
	در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سرودهای چینی بهنام «شی جین»، یعنی مجموعهی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرندهی حماسه ها، اشعار طنز، مثنویهای عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمههای مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسهی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در ~~«کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود~~ در [[~~تاریخ~~ چین]] بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسلههای بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. ~~اشعار~~ این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالیرتبهی دربار پیرامون اندیشههای حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سرودههای عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامهی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواستهها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سرودهها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیینها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. ~~در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار~~ و ~~پایتخت سلسلهی امپراتوری«جو» و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در~~ این ~~شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه~~ از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگهایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده میشد، را دربرگرفته است~~. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت میشدند~~.		در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سرودهای چینی بنام «شی جین»، یعنی مجموعه ی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرنده ی حماسه ها، اشعار طنز، مثنوی های عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمه های مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسه ی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	<ref>-Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. China Intercontinental Press~~. Beijing~~.</ref>		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسله های بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالیرتبه ی دربار پیرامون اندیشه های حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سروده های عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامهی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواستهها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سرودهها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیی نها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسله ی امپراتوری«جو»(← [[سلسله جو]])و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگ هایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده می شد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت می شدند<ref>Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. Beijing: China Intercontinental Press. </ref>.

	در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار ~~کلمهی~~ چینی ترکیب شده است. البته اشعار ~~دوکلمهای،~~ سه ~~کلمهای~~ و حتی مرکب از کلمات 9 ~~واژهای~~ نیز دیده ~~میشود~~. دراین سرودها ~~نویسههای~~ تکراری، با حروف همنوا و یا با ~~قافیهی~~ تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمه ی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمه ای، سه کلمه ای و حتی مرکب از کلمات 9 واژه ای نیز دیده می شود. دراین سرودها نویسه های تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیه ی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.

	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به کنفوسیوس است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و ~~افرادیکه~~ وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب ~~بهتدریج~~ به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای ~~شخصیتهای~~ طبقات مرفه ضروری شد. کنفوسیوس دانشمند معروف چین برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات چین باستان و ~~نشانهی~~ پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادی که وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب به تدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیت های طبقات مرفه ضروری شد. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] دانشمند معروف [[چین]] برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات [[چین]] باستان و نشانه ی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

	مضامین آن ~~همهی~~ ابعاد زندگی اجتماعی مردم در چین در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشنها و ~~میهمانیها،~~ حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در ~~برمیگیرد~~. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و ~~مطالعهی~~ [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد ~~بهشمار میرود~~.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		مضامین آن همه ی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در [[چین]] در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشنها و میهمانی ها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمی گیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعه ی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد به شمار می رود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

			نیز نگاه کنید به [[ادبیات چینی]]؛ [[شاهکارهای ادبیات چینی]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۲

2023-11-06T17:42:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۲
خط ۱:		خط ۱:

	== - «شی جین» یا نخستین کتاب سرودها ==		== - «شی جین» یا نخستین کتاب سرودها ==
	در قرن هفتم قبل از میلاد، در چین نخستین کلیات سرودهای چینی بهنام «شی جین»، یعنی مجموعهی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرندهی حماسه ها، اشعار طنز، مثنویهای عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمههای مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسهی هومر» یونانی تنظیم شده است.		در قرن هفتم قبل از میلاد، در [[چین]] نخستین کلیات سرودهای چینی بهنام «شی جین»، یعنی مجموعهی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرندهی حماسه ها، اشعار طنز، مثنویهای عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمههای مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسهی هومر» یونانی تنظیم شده است.

	در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در تاریخ چین بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل ~~سلسلهی~~ امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسلههای بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالیرتبهی دربار پیرامون اندیشههای حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا~~[1]~~» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ~~[2]~~» یا سرودههای عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامهی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواستهها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سرودهها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ~~[3]~~» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیینها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسلهی امپراتوری«جو» و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگهایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده میشد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت میشدند.		در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در [[تاریخ چین]] بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسله ی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسلههای بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالیرتبهی دربار پیرامون اندیشههای حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا(Ya)» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ(Guofeng)» یا سرودههای عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامهی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواستهها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سرودهها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ(Song)» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیینها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسلهی امپراتوری«جو» و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگهایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده میشد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت میشدند.

	~~(Yao Dan~~ and Others,2010)		<ref>-Yan، Dan، and Others.(2010).Chinese Literature, Great Tradition since The Book of Songs. China Intercontinental Press. Beijing.</ref>

	در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمهی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمهای، سه کلمهای و حتی مرکب از کلمات 9 واژهای نیز دیده میشود. دراین سرودها نویسههای تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیهی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.		در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمهی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمهای، سه کلمهای و حتی مرکب از کلمات 9 واژهای نیز دیده میشود. دراین سرودها نویسههای تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیهی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به کنفوسیوس است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادیکه وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب بهتدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیتهای طبقات مرفه ضروری شد. کنفوسیوس دانشمند معروف چین برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات چین باستان و نشانهی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.		اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به کنفوسیوس است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادیکه وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب بهتدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیتهای طبقات مرفه ضروری شد. کنفوسیوس دانشمند معروف چین برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات چین باستان و نشانهی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

	مضامین آن همهی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در چین در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشنها و میهمانیها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعهی زبان چینی در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد بهشمار میرود.		مضامین آن همهی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در چین در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشنها و میهمانیها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعهی [[زبان چینی]] در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد بهشمار میرود.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ چین". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>
	~~----[1] - Ya~~.

	~~[2] - Guofeng.~~		== کتابشناسی ==

	~~[3] - Song.~~

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « == - «شی جین» یا نخستین کتاب سرودها == در قرن هفتم قبل از میلاد، در چین نخستین کلیات سرودهای چینی بهنام «شی جین»، یعنی مجموعهی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرندهی حماسه ها، اشعار طنز، مثنویهای عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد...» ایجاد کرد

2023-10-15T22:11:39Z

صفحه‌ای تازه حاوی « == - «شی جین» یا نخستین کتاب سرودها == در قرن هفتم قبل از میلاد، در چین نخستین کلیات سرودهای چینی بهنام «شی جین»، یعنی مجموعهی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرندهی حماسه ها، اشعار طنز، مثنویهای عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== - «شی جین» یا نخستین کتاب سرودها ==
در قرن هفتم قبل از میلاد، در چین نخستین کلیات سرودهای چینی بهنام «شی جین»، یعنی مجموعهی سرودها منتشر شد. این کتاب دربرگیرندهی حماسه ها، اشعار طنز، مثنویهای عاشقانه، سرودهای جنگی، ستایش، سرودهای اعیاد ونغمههای مردمی است. گرچه نویسندگان و سرایندگان آن افراد مختلفی بودند، ولی این اثر چند صد سال پیشتر از «حماسهی هومر» یونانی تنظیم شده است.

در «کتاب سرودها»، که نخستین کلیات سرود در تاریخ چین بهشمار می رود، مجموعا 305شعر وسرود وجود دارد که طی بیش از 500 سال از اوائل سلسلهی امپراتوری «جو»ی غربی در قرن 11پیش از میلاد، تا اواسط سلسلههای بهار وپائیز در قرن 7 پیش از میلاد سروده شده و جمع آوری گردیده است. اشعار این کتاب که از سه طریق گردآوری شده است، شامل اشعار«پند آمیز و حکمتها» است که توسط شاهزادگان و مقامات عالیرتبهی دربار پیرامون اندیشههای حکمت آمیز فرزانگان خردمند و یا در ستایش فضایل امپراتور است و«یا[1]» نام دارد؛ بخش دیگر به نام«گوو فِنگ[2]» یا سرودههای عامیانه است که توسط درزاریان از میان عامهی مردم جمع آوری شده که بیانگر خواستهها، آرزوها، و آمال مردم است و پادشاه از طریق همین سرودهها پی به مسایل و مشکلات مردم میبرد؛ و بخش آخر«سونگ[3]» نام دارد که اشعار سروده شده برای آیینها و مراسم قربانی در این بخش جای دارد. در بخش«یا» 105 آهنگ رایج در دربار و پایتخت سلسلهی امپراتوری«جو» و در بخش«فِنگ» 160تصنیف مردمی مورد استفاده در این شاهزاده نشین و در بخش«سونگ» که معنای چینی آن ستایش است، جمعا 40ترانه از جمله سرود مراسم مذهبی قربانی و سرود حمد و آهنگهایی وجود دارد که هنگام عبادت امپراتور در معابد برای ستایش از خدمات برجسته و توان بالای نیاکان وغرور و تکبر دیوها خوانده میشد، را دربرگرفته است. این اشعار هرکدام همراه با موسیقی خاص خود قرائت میشدند.

(Yao Dan and Others,2010)

در این کتاب از لحاظ شکلی، عمدتا هربیت شعر از چهار کلمهی چینی ترکیب شده است. البته اشعار دوکلمهای، سه کلمهای و حتی مرکب از کلمات 9 واژهای نیز دیده میشود. دراین سرودها نویسههای تکراری، با حروف همنوا و یا با قافیهی تکراری، فراوان استعمال شده است. این مساله تنوع سرودها را بیشتر کرده و آهنگ و موسیقی آنها را خوشنواتر ساخته است.

اگرچه در میان مردم معروف است که این اشعار متعلق به کنفوسیوس است، ولی نویسندگان این سرودها از قشرهای مختلف جامعه از جمله زحمتکشان، سربازان و اشراف و افرادیکه وضعیت مشخصی ندارند بودهاند. بعدها این کتاب بهتدریج به کتاب درسی متداول در میان اشراف تبدیل و فراگیری آن برای شخصیتهای طبقات مرفه ضروری شد. کنفوسیوس دانشمند معروف چین برای کتاب «شی جین» ارزش فوق العادهای قائل شد. وی گفته است:«اگر شی جین را نیاموزید، حرفی برای گفتن نخواهید داشت.» درواقع، کتاب«شی جین»، گوهر درخشان ادبیات چین باستان و نشانهی پیشرفت و تعالی آن به شمار میرود.

مضامین آن همهی ابعاد زندگی اجتماعی مردم در چین در قرن هفتم پیش از میلاد همچون کار و عشق، جنگ و بیگاری، ظلم و ستم و مقاومت، عادات و رسوم ازدواج، مراسم یادبود بزرگداشت راه نیاکان و جشنها و میهمانیها، حتی مسایل مربوط به ستاره شناسی، جغرافیا، جانوران و گیاهان و غیره را در برمیگیرد. زبان«شی جین»، سند مهمی برای تحقیق و مطالعهی زبان چینی در قرنهای 11تا 6 پیش از میلاد بهشمار میرود.
----[1] - Ya.

[2] - Guofeng.

[3] - Song.