http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C 2026-05-27T07:20:08Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=80019&oldid=prev 2025-09-22T12:49:19Z

<p><span class="autocomment">نویسنده مقاله</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l14">خط ۱۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۴:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>امیربهرام‌ عرب‌احمدی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>امیربهرام‌ عرب‌احمدی</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:گردشگری طبیعی(اکو توریست)]]</ins></div></td></tr> </table>

Mina http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=74199&oldid=prev 2025-07-21T07:23:31Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۲۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara04-600x379.jpg|بندانگشتی|صخره های باندیاگارا در مالی]]</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ناحیه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باندیاگارا، </ins>شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست. تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>دوگون <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در مالی|دوگون]] </ins>و [[مالی]] می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ناحیه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باندیاگارا ، </del>شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در دوگون و [[مالی]] می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara01.jpg|بندانگشتی|صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا ]]</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوگون‌ها </del>برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوگون‌ها </del>هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دوگون در مالی|دوگون‌]]&lt;nowiki/&gt;ها </ins>برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[دوگون در مالی|دوگون‌]]&lt;nowiki/&gt;ها </ins>هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> </table>

Mina http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=70808&oldid=prev 2025-01-30T09:24:16Z

<p><span class="autocomment">نیز نگاه کنید به</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==منبع اصلی==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عرب احمدی، امیر بهرام(1392). جامعه و فرهنگ [[مالی]]. ناظر علمی ابوالحسن شریف محمدی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،ص141-142.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نویسنده مقاله==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">امیربهرام‌ عرب‌احمدی</ins></div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=36646&oldid=prev 2024-05-01T17:31:25Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید به ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[نظام فرهنگی مالی]]؛ [[صنعت گردشگری کشور مالی]]؛ [[روستاهای قدیمی مالی]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=21325&oldid=prev 2024-02-26T19:51:50Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara04-600x379.jpg|بندانگشتی|صخره های باندیاگارا در مالی]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara04-600x379.jpg|بندانگشتی|صخره های باندیاگارا در مالی]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ناحیه باندیاگارا ، شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در دوگون و مالی می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ناحیه باندیاگارا ، شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در دوگون و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مالی<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara01.jpg|بندانگشتی|صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا ]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara01.jpg|بندانگشتی|صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا ]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=20534&oldid=prev 2024-02-25T20:37:51Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۵ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara04-600x379.jpg|بندانگشتی|صخره های باندیاگارا در مالی]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ناحیه باندیاگارا ، شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در دوگون و مالی می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ناحیه باندیاگارا ، شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در دوگون و مالی می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Cliff-of-Bandiagara01.jpg|بندانگشتی|صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا ]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B5%D8%AE%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C&diff=20531&oldid=prev 2024-02-25T20:36:09Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «ناحیه باندیاگارا ، شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرست...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>ناحیه باندیاگارا ، شامل مناظری چشم نواز از صخره ها، فلاتهای ماسه ای و سازه هایی نظیر خانه، انبار غله، محراب، پناهگاه، و مکان گردهمایی (Togu Na) با معماری زیباست . تعدادی از سنن اجتماعی کهن مانند ماسک زدن، جشن‌های سنتی، آیینهای مذهبی، و مراسم پرستش اجداد همچنان در این منطقه زنده مانده اند. جاذبه های زمین شناختی، باستان شناختی و نژادشناختی به همراه مناظر طبیعی، فلات باندیاگارا را تبدیل به یکی از گیراترین مناطق غرب آفریقا کرده است. پرتگاه باندیاگارا یک صخره ماسه سنگی در دوگون و مالی می باشد که در ارتفاع ۵۰۰ متری از پایین ترین نقطه شنی قرار گرفته است. این صخره ها با غارهای باستانی مردم تلم مشخص شده است. این افراد غارهای خود را درون این صخره ها حک کرده اند تا بتوانند مرده هایشان را در بالای سیلاب هایی که در این منطقه رایج هستند دفن نمایند. آن ها ده روستا را در امتداد صخره های بالای غار ساخته اند. در قرن چهاردهم میلادی ساکنان تلم این شهر را ترک کرده و این روستاها تا به امروز بدون سکنه باقی مانده است&lt;ref&gt;UNESCO (2023).Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons). Retrieved 23 Jun 2023 for https://whc.unesco.org/en/list/516/video&lt;nowiki/&gt;/&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> صخره‌های شگفت‌انگیز بانداگارا همان اندازه که از نظر موقعیت جغرافیایی جایگاه ویژه‌ای دارند، از نظر باستانی هم قابل توجه هستند. باستان‌شناسان با تحقیق درباره دیواره‌های این پرتگاه به نشانه‌هایی از وجود دو قوم تلم و دوگون دست پیدا کرده‌اند. تلم‌ها اولین اقوامی بودند که به این منطقه قدم گذاشتند و از ارتفاع زیاد و در دستری نبودن این پرتگاه استفاده کردند. و آن را به‌عنوان مکانی دنج و آرام برای زندگی انتخاب کردند. آنها با حفر دیواره‌های پرتگاه، از آرامش کوه برای دفن مردگانشان استفاده کردند و مقبرهایی در دل پرتگاه ساختند که هنوز هم بعد از گذشت سال‌های زیاد نشانه‌هایی از آنها به چشم می‌خورد.<br /> <br /> اما در حدود سال 1390 پس ازمیلاد و پس از تلم‌ها، قوم جدیدی به نام دوگون‌ها برای فرار از خشکسالی و حمله مهاجمان به این سرزمین پناه آوردند. نکته جالب اینجا بود که دوگون‌ها هم به تبعیت از تلم‌ها، شروع به حفر گودال‌هایی شبیه به غار در دل دیواره‌ صخره‌های این پرتگاه کردند و به این ترتیب بخش دیگری از این فضا را به محل دفن مردگانشان اختصاص دادند. به همین دلیل است که با گذشت این همه سال هنوز هم، اولیت چیزی که به چشم گردشگران تازه‌وارد که قدم به این منطقه می‌گذارند و می‌خورد، نرده‌های پله مانندی است که ساکنان این منطقه برای دیدار با مردگان مدفون در این پرتگاه، ساخته‌اند. به جز این گورستان تاریخی که جزو مرتفع‌ترین گورستان‌های دنیا هم به حساب می‌آید، معماری جالبی که دوگون‌ها در ساخت خانه‌هایشان به کار برده‌اند، زیبایی پرتگاه باندگارا را چند برابر کرده و همه اینها باعث شده که نام این منطقه باستانی با طبیعت بکر و جذاب و قدمت چند هزار ساله‌اش در سال 1989 در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت برسد&lt;ref&gt;لست سکند (1390). باندیاگارا، دلهره آور ترین پرتگاه دنیا. قابل بازیابی از&lt;nowiki/&gt;https://lastsecond.ir/blog/655-cliff_of_bandiagara&lt;/ref&gt;.</div>

Samiei