صنایع دستی در تایلند - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۴

2025-07-24T09:54:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===		=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===
	[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ.برگرفته از سایت شیدا ~~گشت،قابل~~ بازیابی از[http://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/ h]~~<nowiki/>~~[http://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/ ttp://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/]]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.		[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ. برگرفته از سایت شیدا گشت ، قابل بازیابی <nowiki/>از[http://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/ h][http://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/ ttp://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/]]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.

	در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.		در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.		هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.
	[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی.قابل بازیابی از<nowiki/>http://www.worldinbag.com/gallery-show.bc?id=1226335]]		[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی. قابل بازیابی ا<nowiki/>ز<nowiki/>http://www.worldinbag.com/gallery-show.bc?id=1226335]]

	=== [[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]] ===		=== [[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]] ===

Mohammad در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۶

2025-01-16T18:36:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۶
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	[[صنایع دستی در روسیه]]؛ [[صنایع دستی در تونس]]؛ [[صنایع دستی در ژاپن]]؛ [[صنایع دستی در کوبا]]؛ [[صنایع دستی و تجارت فرهنگی در چین]]؛ [[صنایع دستی در سنگال]]؛ [[صنایع دستی افغانستان]]؛ [[صنایع دستی در آرژانتین]]؛ [[صنایع دستی در مالی]]؛ [[صنایع دستی در ساحل عاج]]؛ [[صنایع دستی در زیمبابوه]]؛ [[صنایع دستی در اسپانیا]]؛ [[صنایع دستی در اردن]]؛ [[صنایع دستی در اتیوپی]]؛ [[صنایع دستی در سیرالئون]]؛ [[صنایع دستی در قطر]].		[[صنایع دستی در روسیه]]؛ [[صنایع دستی در تونس]]؛ [[صنایع دستی در ژاپن]]؛ [[صنایع دستی در کوبا]]؛ [[صنایع دستی و تجارت فرهنگی در چین]]؛ [[صنایع دستی در سنگال]]؛ [[صنایع دستی افغانستان]]؛ [[صنایع دستی در آرژانتین]]؛ [[صنایع دستی در مالی]]؛ [[صنایع دستی در ساحل عاج]]؛ [[صنایع دستی در زیمبابوه]]؛ [[صنایع دستی در اسپانیا]]؛ [[صنایع دستی در اردن]]؛ [[صنایع دستی در اتیوپی]]؛ [[صنایع دستی در سیرالئون]]؛ [[صنایع دستی در قطر]].

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== منبع اصلی ==
			<references />

			== نویسنده مقاله ==
			امیر سعید الهی
			[[رده:هنر]]

Shekvati در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۰

2024-08-22T08:40:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===		=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===
	[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ.برگرفته از سایت ~~ویکی پدیا،قابل~~ بازیابی از<nowiki/>~~https~~://fa.~~wikipedia~~.~~org~~/~~wiki~~/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%~~94_~~%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.		[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ.برگرفته از سایت شیدا گشت،قابل بازیابی از[http://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/ h]<nowiki/>[http://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/ ttp://www.sheidagasht.com/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%84%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%AF/01-3/]]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.

	در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.		در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.

Shekvati در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۶

2024-07-29T09:36:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۴:		خط ۴:

	=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===		=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===
	[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.		[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ.برگرفته از سایت ویکی پدیا،قابل بازیابی از<nowiki/>https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.

	در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.		در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.		هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.
	[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی]]		[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی.قابل بازیابی از<nowiki/>http://www.worldinbag.com/gallery-show.bc?id=1226335]]

	=== [[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]] ===		=== [[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]] ===

Samiei در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴

2024-04-29T05:44:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۴
خط ۲:		خط ۲:

	صنایع‌دستی معاصر [[تایلند]] که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی [[تایلند]] به‌شمار می‌روند. از این رو دولت [[تایلند]] از توسعهٔ این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعهٔ تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.		صنایع‌دستی معاصر [[تایلند]] که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی [[تایلند]] به‌شمار می‌روند. از این رو دولت [[تایلند]] از توسعهٔ این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعهٔ تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.
	====[[سفالگری در تایلند\|سفالگری]]====
			=== [[سفالگری در تایلند\|سفالگری]] ===
	[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.		[[پرونده:بان چیانگ.jpg\|بندانگشتی\|بان چیانگ]]ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقهٔ بان چیانگ در شمال شرقی [[تایلند]]، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر در [[تایلند]] می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است. هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در [[تایلند]] به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از [[تایلند]] سفالگری سنتی خاصی دارد.

	در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.		در [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] به دست می‌آید.
	====[[ابریشم‌بافی در تایلند\|ابریشم‌بافی]]====
			=== [[ابریشم‌بافی در تایلند\|ابریشم‌بافی]] ===
	ریشهٔ صنعت بافت پارچه‌های ابریشمی ناب [[تایلند]] را باید در میان قبایل کوه‌نشین منطقهٔ شمال شرقی این کشور که پارچه‌بافی در آن حرفه‌ای سنتی و محلی است، پیدا کرد. می‌دانیم که در این ناحیه هنوز پرورش کرم ابریشم و دوخت‌ودوز پارچه‌های درخشان ابریشمی با روش‌های ابتدایی، برای فروش در بازارهای دوردست رواج دارد. این تجارت در اوایل دوران [[بانکوک]] یعنی اواخر سدهٔ هجدهم میلادی رونق فراوان یافت ولی با تولید انبوه پارچه‌های ارزان ماشینی در [[چین]] و [[ژاپن]] و سرازیرشدن آن‌ها به بازار، صنعت ابریشم‌بافی [[تایلند]] راکد شد و کوشش برای راه‌اندازی مجدد آن به جایی نرسید، تا این‌که چند سالی پس از جنگ جهانی دوم، فردی آمریکایی به نام جیم تامپسون (Jim Thompson)، به این صنعت جانی تازه بخشید و آن را به بازارهای بین‌المللی شناساند. امروزه شرکت‌های ابریشم‌بافی بسیاری از جمله در اطراف [[بانکوک]]، سربرآورده‌اند، ولی هنوز منطقه شمال شرقی تایلند، مرکز اصلی تولید پارچه‌های ابریشمی است. در نزدیکی شهر پاک‌تونگ‌چای (Pak Tong Chai) در آن منطقه، شرکت آمریکایی جیم تامپسون بزرگ‌ترین کارگاه تولید پارچه‌های دست‌بافت جهان را به راه انداخته است و در کنار تولید انبوه خود، نوعی پارچه ابریشمی که «مودمی» (Mudmee) خوانده می‌شود، تولید می‌کند. این پارچه یگانه نشانه آن منطقه است و خریداران بسیار دارد. پارچه‌های ابریشمی تایلند امروزه، معروف‌ترین صنایع‌دستی این کشور هستند و بسیاری از اقلام مانند کراوات، کیف، روکش مبل، جلد عینک و جعبه جواهر را نیز از پارچه ابریشم می‌سازند.		ریشهٔ صنعت بافت پارچه‌های ابریشمی ناب [[تایلند]] را باید در میان قبایل کوه‌نشین منطقهٔ شمال شرقی این کشور که پارچه‌بافی در آن حرفه‌ای سنتی و محلی است، پیدا کرد. می‌دانیم که در این ناحیه هنوز پرورش کرم ابریشم و دوخت‌ودوز پارچه‌های درخشان ابریشمی با روش‌های ابتدایی، برای فروش در بازارهای دوردست رواج دارد. این تجارت در اوایل دوران [[بانکوک]] یعنی اواخر سدهٔ هجدهم میلادی رونق فراوان یافت ولی با تولید انبوه پارچه‌های ارزان ماشینی در [[چین]] و [[ژاپن]] و سرازیرشدن آن‌ها به بازار، صنعت ابریشم‌بافی [[تایلند]] راکد شد و کوشش برای راه‌اندازی مجدد آن به جایی نرسید، تا این‌که چند سالی پس از جنگ جهانی دوم، فردی آمریکایی به نام جیم تامپسون (Jim Thompson)، به این صنعت جانی تازه بخشید و آن را به بازارهای بین‌المللی شناساند. امروزه شرکت‌های ابریشم‌بافی بسیاری از جمله در اطراف [[بانکوک]]، سربرآورده‌اند، ولی هنوز منطقه شمال شرقی تایلند، مرکز اصلی تولید پارچه‌های ابریشمی است. در نزدیکی شهر پاک‌تونگ‌چای (Pak Tong Chai) در آن منطقه، شرکت آمریکایی جیم تامپسون بزرگ‌ترین کارگاه تولید پارچه‌های دست‌بافت جهان را به راه انداخته است و در کنار تولید انبوه خود، نوعی پارچه ابریشمی که «مودمی» (Mudmee) خوانده می‌شود، تولید می‌کند. این پارچه یگانه نشانه آن منطقه است و خریداران بسیار دارد. پارچه‌های ابریشمی تایلند امروزه، معروف‌ترین صنایع‌دستی این کشور هستند و بسیاری از اقلام مانند کراوات، کیف، روکش مبل، جلد عینک و جعبه جواهر را نیز از پارچه ابریشم می‌سازند.
	====[[قلم‌زنی در تایلند\|قلم‌زنی]]====
			=== [[قلم‌زنی در تایلند\|قلم‌زنی]] ===
	هنر قلم‌زنی یکی از صنایع‌دستی بومی جنوب [[تایلند]]، به‌ویژه در استان سیتامارات است که در آن هنر سیاه‌قلم بر روی ظروف مسی یا نقره‌ای جلوهٔ خاصی بخشیده است؛ برای قرن‌ها، هنرمندان از این صنعت برای تولید سینی، جعبه و ظروف استفاده می‌کرده‌اند.		هنر قلم‌زنی یکی از صنایع‌دستی بومی جنوب [[تایلند]]، به‌ویژه در استان سیتامارات است که در آن هنر سیاه‌قلم بر روی ظروف مسی یا نقره‌ای جلوهٔ خاصی بخشیده است؛ برای قرن‌ها، هنرمندان از این صنعت برای تولید سینی، جعبه و ظروف استفاده می‌کرده‌اند.

خط ۱۴:		خط ۱۷:
	[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی]]		[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی]]

	====[[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]]====		=== [[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]] ===
	مرکز تولید نقره‌جات شهر [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] در شمال [[تایلند]] است که حدود یک‌هزار سال در تولید صنایع‌دستی سابقه دارد. در قدیم تولید نقره‌جات در دهکده‌ای به نام «وآلای» (Wualai) که در بیرون دیوار شهر قرار دارد صورت می‌گرفت و هنوز هم کارهای نقره آن معروف است.		مرکز تولید نقره‌جات شهر [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] در شمال [[تایلند]] است که حدود یک‌هزار سال در تولید صنایع‌دستی سابقه دارد. در قدیم تولید نقره‌جات در دهکده‌ای به نام «وآلای» (Wualai) که در بیرون دیوار شهر قرار دارد صورت می‌گرفت و هنوز هم کارهای نقره آن معروف است.
	~~====[[سرامیک در تایلند\|سرامیک]]====~~
	ظروف سرامیک یکی از صنایع‌دستی [[تایلند]] است که از [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] تاکنون در آن کشور رایج است و هنرمندان تایلندی گلدان‌ها و ظروف گوناگون سرامیک را با نقش‌ونگارهای بسیار زیبا و شکیل روانه بازار می‌کنند. این ظروف بیشتر جنبه تزئینی دارند و برای هدیه‌دادن و یادبود در مراسم گوناگون به‌کار می‌روند.

	منبت‌کاری، حصیربافی و لاک‌سازی نیز از دیگر صنایع‌دستی تایلند هستند<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.262-265.</ref>.		=== [[سرامیک در تایلند\|سرامیک]] ===
			ظروف سرامیک یکی از صنایع‌دستی [[تایلند]] است که از [[دوران سوخوتای در تایلند\|دوران سوخوتای]] تاکنون در آن کشور رایج است و هنرمندان تایلندی گلدان‌ها و ظروف گوناگون سرامیک را با نقش‌ونگارهای بسیار زیبا و شکیل روانه بازار می‌کنند.

			این ظروف بیشتر جنبه تزئینی دارند و برای هدیه‌دادن و یادبود در مراسم گوناگون به‌کار می‌روند. منبت‌کاری، حصیربافی و لاک‌سازی نیز از دیگر صنایع‌دستی تایلند هستند<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.262-265.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[صنایع دستی در روسیه]]؛ [[صنایع دستی در تونس]]؛ [[صنایع دستی در ژاپن]]؛ [[صنایع دستی در کوبا]]؛ [[صنایع دستی و تجارت فرهنگی در چین]]؛ [[صنایع دستی در سنگال]]؛ [[صنایع دستی افغانستان]]؛ [[صنایع دستی در آرژانتین]]؛ [[صنایع دستی در مالی]]؛ [[صنایع دستی در ساحل عاج]]؛ [[صنایع دستی در زیمبابوه~~]]؛ [[صنایع دستی در تایلند~~]]؛ [[صنایع دستی در اسپانیا]]؛ [[صنایع دستی در اردن]]؛ [[صنایع دستی در اتیوپی]]؛ [[صنایع دستی در سیرالئون]]؛ [[صنایع دستی در قطر]].		[[صنایع دستی در روسیه]]؛ [[صنایع دستی در تونس]]؛ [[صنایع دستی در ژاپن]]؛ [[صنایع دستی در کوبا]]؛ [[صنایع دستی و تجارت فرهنگی در چین]]؛ [[صنایع دستی در سنگال]]؛ [[صنایع دستی افغانستان]]؛ [[صنایع دستی در آرژانتین]]؛ [[صنایع دستی در مالی]]؛ [[صنایع دستی در ساحل عاج]]؛ [[صنایع دستی در زیمبابوه]]؛ [[صنایع دستی در اسپانیا]]؛ [[صنایع دستی در اردن]]؛ [[صنایع دستی در اتیوپی]]؛ [[صنایع دستی در سیرالئون]]؛ [[صنایع دستی در قطر]].

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۱

2024-04-27T19:11:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۱
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	منبت‌کاری، حصیربافی و لاک‌سازی نیز از دیگر صنایع‌دستی تایلند هستند<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.262-265.</ref>.		منبت‌کاری، حصیربافی و لاک‌سازی نیز از دیگر صنایع‌دستی تایلند هستند<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.262-265.</ref>.

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[صنایع دستی در روسیه]]؛ [[صنایع دستی در تونس]]؛ [[صنایع دستی در ژاپن]]؛ [[صنایع دستی در کوبا]]؛ [[صنایع دستی و تجارت فرهنگی در چین]]؛ [[صنایع دستی در سنگال]]؛ [[صنایع دستی افغانستان]]؛ [[صنایع دستی در آرژانتین]]؛ [[صنایع دستی در مالی]]؛ [[صنایع دستی در ساحل عاج]]؛ [[صنایع دستی در زیمبابوه]]؛ [[صنایع دستی در تایلند]]؛ [[صنایع دستی در اسپانیا]]؛ [[صنایع دستی در اردن]]؛ [[صنایع دستی در اتیوپی]]؛ [[صنایع دستی در سیرالئون]]؛ [[صنایع دستی در قطر]].

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴

2024-04-26T11:34:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.		هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.
			[[پرونده:هنر تایلندی.jpg\|بندانگشتی\|هنر تایلندی]]

	====[[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]]====		====[[نقره‌جات در تایلند\|نقره‌جات]]====
	مرکز تولید نقره‌جات شهر [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] در شمال [[تایلند]] است که حدود یک‌هزار سال در تولید صنایع‌دستی سابقه دارد. در قدیم تولید نقره‌جات در دهکده‌ای به نام «وآلای» (Wualai) که در بیرون دیوار شهر قرار دارد صورت می‌گرفت و هنوز هم کارهای نقره آن معروف است.		مرکز تولید نقره‌جات شهر [[چیانگ مای و چیانگ رای\|چیانگ مای]] در شمال [[تایلند]] است که حدود یک‌هزار سال در تولید صنایع‌دستی سابقه دارد. در قدیم تولید نقره‌جات در دهکده‌ای به نام «وآلای» (Wualai) که در بیرون دیوار شهر قرار دارد صورت می‌گرفت و هنوز هم کارهای نقره آن معروف است.

Shekvati در ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۷

2024-04-26T11:07:13Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''صنایع‌دستی'''
+در دوران [[آیوتایا]]، نویسندگان، نقاشان، رقاصان، مجسمه‌سازان، معماران، نوازندگان و صنعتگران ماهر زیر نفوذ شاهان و اشرافی‌گری آن زمان قرار داشتند. هنرمندان و معماران در ساختن و پرداختن کاخ‌ها، صومعه‌ها، معبدها و مرقدها، ذوق شخصی خویش را هماهنگ با سنت‌های رایج و سلیقه‌های معمول به‌کار می‌گرفتند؛ چون ابتکار و نوآوری چندانی در هنر خود به خرج نمی‌دادند، صناعات هنری، بدون تغییر و تحول و فقط بر پایهٔ اصولی منسجم از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌شد.
-در دوران آیوتایا، نویسندگان، نقاشان، رقاصان، مجسمه‌سازان، معماران، نوازندگان و صنعتگران ماهر زیر نفوذ شاهان و اشرافی‌گری آن زمان قرار داشتند. هنرمندان و معماران در ساختن و پرداختن کاخ‌ها، صومعه‌ها، معبدها و مرقدها، ذوق شخصی خویش را هماهنگ با سنت‌های رایج و سلیقه‌های معمول به‌کار می‌گرفتند؛ چون ابتکار و نوآوری چندانی در هنر خود به خرج نمی‌دادند، صناعات هنری، بدون تغییر و تحول و فقط بر پایه اصولی منسجم از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌شد.
+صنایع‌دستی معاصر [[تایلند]] که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی [[تایلند]] به‌شمار می‌روند. از این رو دولت [[تایلند]] از توسعهٔ این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعهٔ تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.
-صنایع‌دستی معاصر [[تایلند]] که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی تایلند به‌شمار می‌روند. از این رو دولت تایلند از توسعه این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعه تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.
+در [[دوران سوخوتای در تایلند|دوران سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینهٔ لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در [[چیانگ مای و چیانگ رای|چیانگ مای]] رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال [[چیانگ مای و چیانگ رای|چیانگ مای]] به دست می‌آید.
-'''۱۰۶.سفالگری'''
+هنر قلم‌زنی در دورهٔ [[آیوتایا]] وارد [[تایلند]] شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست. برخی پژوهشگران اصل آن را از [[چین]] و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب [[تایلند]] است. قلمکاری مرغوب معمولاً روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقهٔ نازکی از طلا می‌کشند.
-ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقه بان چیانگ در شمال شرقی تایلند، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر
+منبت‌کاری، حصیربافی و لاک‌سازی نیز از دیگر صنایع‌دستی تایلند هستند<ref>الهی، امیر سعید(1391). جامعه و فرهنگ [[تایلند]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین‌المللی الهدی]،ص.262-265.</ref>.
+== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-15T09:57:15Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۳:		خط ۳:
	در دوران آیوتایا، نویسندگان، نقاشان، رقاصان، مجسمه‌سازان، معماران، نوازندگان و صنعتگران ماهر زیر نفوذ شاهان و اشرافی‌گری آن زمان قرار داشتند. هنرمندان و معماران در ساختن و پرداختن کاخ‌ها، صومعه‌ها، معبدها و مرقدها، ذوق شخصی خویش را هماهنگ با سنت‌های رایج و سلیقه‌های معمول به‌کار می‌گرفتند؛ چون ابتکار و نوآوری چندانی در هنر خود به خرج نمی‌دادند، صناعات هنری، بدون تغییر و تحول و فقط بر پایه اصولی منسجم از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌شد.		در دوران آیوتایا، نویسندگان، نقاشان، رقاصان، مجسمه‌سازان، معماران، نوازندگان و صنعتگران ماهر زیر نفوذ شاهان و اشرافی‌گری آن زمان قرار داشتند. هنرمندان و معماران در ساختن و پرداختن کاخ‌ها، صومعه‌ها، معبدها و مرقدها، ذوق شخصی خویش را هماهنگ با سنت‌های رایج و سلیقه‌های معمول به‌کار می‌گرفتند؛ چون ابتکار و نوآوری چندانی در هنر خود به خرج نمی‌دادند، صناعات هنری، بدون تغییر و تحول و فقط بر پایه اصولی منسجم از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌شد.

	صنایع‌دستی معاصر تایلند که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی تایلند به‌شمار می‌روند. از این رو دولت تایلند از توسعه این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعه تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.		صنایع‌دستی معاصر [[تایلند]] که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی تایلند به‌شمار می‌روند. از این رو دولت تایلند از توسعه این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعه تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.

	'''۱۰۶.سفالگری'''		'''۱۰۶.سفالگری'''
خط ۱۰:		خط ۱۰:


	در تایلند می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است، هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در تایلند به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش چین تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از تایلند سفالگری سنتی خاصی دارد.		در تایلند می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است، هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در تایلند به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش [[چین]] تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از تایلند سفالگری سنتی خاصی دارد.

	در دوران سوخوتای که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینه لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در چیانگ مای رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال چیانگ مای به دست می‌آید.		در دوران [[سوخوتای]] که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینه لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در چیانگ مای رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال چیانگ مای به دست می‌آید.

	'''۲۰۶-ابریشم‌بافی'''		'''۲۰۶-ابریشم‌بافی'''

	ریشه صنعت بافت پارچه‌های ابریشمی ناب تایلند را باید در میان قبایل کوه‌نشین منطقه شمال شرقی این کشور که پارچه‌بافی در آن حرفه‌ای سنتی و محلی است، پیدا کرد، می‌دانیم که در این ناحیه هنوز پرورش کرم ابریشم و دوخت‌ودوز پارچه‌های درخشان ابریشمی با روش‌های ابتدایی، برای فروش در بازارهای دوردست رواج دارد، این تجارت در اوایل دوران بانکوک یعنی اواخر سده هجدهم میلادی رونق فراوان یافت ولی با تولید انبوه پارچه‌های ارزان ماشینی در چین و ژاپن و سرازیرشدن آن‌ها به بازار، صنعت ابریشم‌بافی تایلند راکد شد و کوشش برای راه‌اندازی مجدد آن به جایی نرسید، تا این‌که چند سالی پس از جنگ جهانی دوم، فردی آمریکایی به نام جیم تامپسون، به این صنعت جانی تازه بخشید و 1. Jim Thompson		ریشه صنعت بافت پارچه‌های ابریشمی ناب تایلند را باید در میان قبایل کوه‌نشین منطقه شمال شرقی این کشور که پارچه‌بافی در آن حرفه‌ای سنتی و محلی است، پیدا کرد، می‌دانیم که در این ناحیه هنوز پرورش کرم ابریشم و دوخت‌ودوز پارچه‌های درخشان ابریشمی با روش‌های ابتدایی، برای فروش در بازارهای دوردست رواج دارد، این تجارت در اوایل دوران [[بانکوک]] یعنی اواخر سده هجدهم میلادی رونق فراوان یافت ولی با تولید انبوه پارچه‌های ارزان ماشینی در چین و [[ژاپن]] و سرازیرشدن آن‌ها به بازار، صنعت ابریشم‌بافی تایلند راکد شد و کوشش برای راه‌اندازی مجدد آن به جایی نرسید، تا این‌که چند سالی پس از جنگ جهانی دوم، فردی آمریکایی به نام جیم تامپسون، به این صنعت جانی تازه بخشید و 1. Jim Thompson

	۲۶۳		۲۶۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	'''۳۰۶-قلم‌زنی'''		'''۳۰۶-قلم‌زنی'''

	هنر قلم‌زنی یکی از صنایع‌دستی بومی جنوب تایلند، به‌ویژه در استان سیتامارات است که در آن هنر سیاه‌قلم بر روی ظروف مسی یا نقره‌ای جلوه خاصی بخشیده است؛ برای قرن‌ها، هنرمندان از این صنعت برای تولید سینی، جعبه و ظروف استفاده می‌کرده‌اند. هنر قلم‌زنی در دوره آیوتایا وارد تایلند شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست، برخی پژوهشگران اصل آن را از چین و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب تایلند است. قلمکاری مرغوب معمولا روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقه نازکی از طلا می‌کشند.		هنر قلم‌زنی یکی از صنایع‌دستی بومی جنوب تایلند، به‌ویژه در استان سیتامارات است که در آن هنر سیاه‌قلم بر روی ظروف مسی یا نقره‌ای جلوه خاصی بخشیده است؛ برای قرن‌ها، هنرمندان از این صنعت برای تولید سینی، جعبه و ظروف استفاده می‌کرده‌اند. هنر قلم‌زنی در دوره [[آیوتایا]] وارد تایلند شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست، برخی پژوهشگران اصل آن را از چین و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب تایلند است. قلمکاری مرغوب معمولا روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقه نازکی از طلا می‌کشند.

	'''۴۰۶-نقره‌جات'''		'''۴۰۶-نقره‌جات'''

Samiei در ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۸

2024-03-13T17:58:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۸
خط ۴:		خط ۴:

	صنایع‌دستی معاصر تایلند که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی تایلند به‌شمار می‌روند. از این رو دولت تایلند از توسعه این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعه تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.		صنایع‌دستی معاصر تایلند که با بهره‌گیری از تکنولوژی روز، تا اندازه‌ای به نوآوری پرداخته‌اند، هنوز از سنت‌های کهن مایه می‌گیرند و بخشی از میراث فرهنگی غنی تایلند به‌شمار می‌روند. از این رو دولت تایلند از توسعه این صنعت که بخش بزرگی از درآمد روستائیان را تشکیل می‌دهد، حمایت می‌کند؛ دولت از سال ۲۰۰۱م برای توسعه تولید و صادرات صنایع‌دستی هر روستا را به تولید یکی از انواع صنایع دستی اختصاص داده است.

			'''۱۰۶.سفالگری'''

			ظروف سفالی شکیلی که از ۵۰۰۰ سال پیش در منطقه بان چیانگ در شمال شرقی تایلند، پیدا شده است خبر از ریشه‌داربودن این هنر


			در تایلند می‌دهد که تا امروز هم ادامه یافته است، هنوز هم ظروف سفالین برای آشپزی و نگهداری مواد غذایی در تایلند به‌کار می‌رود و هم‌زمان با آن، ظروف لعابی نیز که با همان روش‌های قدیمی ۷۰۰ سال پیش چین تولید می‌شود، کاربرد دارد؛ هر منطقه از تایلند سفالگری سنتی خاصی دارد.

			در دوران سوخوتای که حدود ۳۰۰ نفر از هنرمندان چینی را برای ترویج تولید ظروف لعابی به سیام آوردند؛ در مدت کوتاهی تجارت ظروف سفالینه لعاب‌دار سراسر منطقه جنوب شرقی آسیا را تا اندونزی و فیلیپین فراگرفت.گرچه این هنر در آن زمان رو به زوال رفت، لیکن در سال‌های اخیر بار دیگر در چیانگ مای رواج یافته است و خاکستری که برای رنگ‌آمیزی آن نیاز است، از چوب‌های جنگل‌های شمال چیانگ مای به دست می‌آید.

			'''۲۰۶-ابریشم‌بافی'''

			ریشه صنعت بافت پارچه‌های ابریشمی ناب تایلند را باید در میان قبایل کوه‌نشین منطقه شمال شرقی این کشور که پارچه‌بافی در آن حرفه‌ای سنتی و محلی است، پیدا کرد، می‌دانیم که در این ناحیه هنوز پرورش کرم ابریشم و دوخت‌ودوز پارچه‌های درخشان ابریشمی با روش‌های ابتدایی، برای فروش در بازارهای دوردست رواج دارد، این تجارت در اوایل دوران بانکوک یعنی اواخر سده هجدهم میلادی رونق فراوان یافت ولی با تولید انبوه پارچه‌های ارزان ماشینی در چین و ژاپن و سرازیرشدن آن‌ها به بازار، صنعت ابریشم‌بافی تایلند راکد شد و کوشش برای راه‌اندازی مجدد آن به جایی نرسید، تا این‌که چند سالی پس از جنگ جهانی دوم، فردی آمریکایی به نام جیم تامپسون، به این صنعت جانی تازه بخشید و 1. Jim Thompson

			۲۶۳


			۲۶۴

			آن را به بازارهای بین‌المللی شناساند. امروزه شرکت‌های ابریشم‌بافی بسیاری از جمله در اطراف بانکوک، سربرآورده‌اند، ولی هنوز منطقه شمال شرقی تایلند، مرکز اصلی تولید پارچه‌های ابریشمی است. در نزدیکی شهر پاک‌تونگ‌چای در آن منطقه، شرکت آمریکایی جیم تامپسون بزرگ‌ترین کارگاه تولید پارچه‌های دست‌بافت جهان را به راه انداخته است و در کنار تولید انبوه خود، نوعی پارچه ابریشمی که «مودمی»" خوانده می‌شود، تولید می‌کند. این پارچه یگانه نشانه آن منطقه است و خریداران بسیار دارد. پارچه‌های ابریشمی تایلند امروزه، معروف‌ترین صنایع‌دستی این کشور هستند و بسیاری از اقلام مانند کراوات، کیف، روکش مبل، جلد عینک و جعبه جواهر را نیز از پارچه ابریشم می‌سازند.

			'''۳۰۶-قلم‌زنی'''

			هنر قلم‌زنی یکی از صنایع‌دستی بومی جنوب تایلند، به‌ویژه در استان سیتامارات است که در آن هنر سیاه‌قلم بر روی ظروف مسی یا نقره‌ای جلوه خاصی بخشیده است؛ برای قرن‌ها، هنرمندان از این صنعت برای تولید سینی، جعبه و ظروف استفاده می‌کرده‌اند. هنر قلم‌زنی در دوره آیوتایا وارد تایلند شد و منشأ اصلی آن مشخص نیست، برخی پژوهشگران اصل آن را از چین و گروهی دیگر آن را سوغاتی ایرانی می‌دانند. قلم‌زنی از صنایع رایج در جنوب تایلند است. قلمکاری مرغوب معمولا روی ظروف نقره‌ای خالص صورت می‌گیرد و بعد هم روی آن ورقه نازکی از طلا می‌کشند.

			'''۴۰۶-نقره‌جات'''

			مرکز تولید نقره‌جات شهر چیانگ مای در شمال تایلند است که حدود یک‌هزار سال در تولید صنایع‌دستی سابقه دارد. در قدیم تولید 1. Pak Tong Chai 2. Mudmee


			نقره‌جات در دهکده‌ای به نام «وآلای» که در بیرون دیوار شهر قرار دارد صورت می‌گرفت و هنوز هم کارهای نقره آن معروف است.

			'''۵۰۶-سرامیک'''

			ظروف سرامیک یکی از صنایع‌دستی تایلند است که از دوران سوخوتای تاکنون در آن کشور رایج است و هنرمندان تایلندی گلدان‌ها و ظروف گوناگون سرامیک را با نقش‌ونگارهای بسیار زیبا و شکیل روانه بازار می‌کنند. این ظروف بیشتر جنبه تزئینی دارند و برای هدیه‌دادن و یادبود در مراسم گوناگون به‌کار می‌روند.

			منبت‌کاری، حصیربافی و لاک‌سازی نیز از دیگر صنایع‌دستی تایلند هستند.