صنعت افغانستان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-08-05T01:29:40Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۲۹
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[معادن افغانستان]]؛ [[منابع انرژی افغانستان]]؛ [[تجارت در افغانستان]]
	* [[معادن افغانستان]]

	* [[منابع انرژی افغانستان]]
	* [[تجارت در افغانستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:صنایع شاخص]]

Samiei در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷

2024-02-23T18:37:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	فعالیت صنعتی در افغانستان از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و [[قندهار]] شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از دیگری راه‌اندازی شدند. آلمان اولین کارخانه قند را بعد از جنگ جهانی دوم در بغلان راه‌اندازی کرد. اولین کارخانه سیمان در ۱۹۵۸ در جبل‌السراج ساخته شد. در سال ۱۳۶۰ شمسی، جمعا ۲۴۱ کارخانه، مؤسسه و شرکت تولیدی صنعتی و نیمه‌صنعتی در افغانستان وجود داشت، نساجی در میان واحدهای صنعتی، از مهم‌ترین بخش‌های صنعتی بود.کارخانه‌های نساجی درگلبهار، پلخمری، [[قندهار]]، [[کابل]]، [[بلخ]]، [[هرات]] و برخی جاهای دیگر وجود داشت. دیگر واحدهای صنعتی مهم عبارت بودند از: سیمان دهانه غوری در پلخمری، قند بغلان، اسپین زر قندوز، کود و برق [[مزار شریف]]، کارخانجات جنگلک، پنبه هرات، افغان صنایع، ذغال‌سنگ دره صوف، ذغال‌سنگ کرکر در پلخمری، ذغال‌سنگ سبزک هرات، مس لوگر، نفت وگاز شیبرغان، سیمان جبل‌السراج و خشکبار و باغی در چاریکار.		فعالیت صنعتی در [[افغانستان]] از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و [[قندهار]] شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از دیگری راه‌اندازی شدند. آلمان اولین کارخانه قند را بعد از جنگ جهانی دوم در بغلان راه‌اندازی کرد.

	~~درگذشته شهرک‌های~~ صنعتی ~~افغانستان، بیشتر~~ در ~~شمال این کشور پیدا می‌شد؛ مانند~~ پلخمری، بغلان، قندوز، ~~تا حدودی خواجه غار،~~ [[مزار شریف]]، [[~~بلخ~~]]، ~~آقچه~~ و ~~امام صاحب~~.		اولین کارخانه سیمان در ۱۹۵۸ در جبل‌السراج ساخته شد. در سال ۱۳۶۰ شمسی، جمعا ۲۴۱ کارخانه، مؤسسه و شرکت تولیدی صنعتی و نیمه‌صنعتی در افغانستان وجود داشت، نساجی در میان واحدهای صنعتی، از مهم‌ترین بخش‌های صنعتی بود.کارخانه‌های نساجی درگلبهار، پلخمری، [[قندهار]]، [[کابل]]، [[بلخ]]، [[هرات]] و برخی جاهای دیگر وجود داشت. دیگر واحدهای صنعتی مهم عبارت بودند از: سیمان دهانه غوری در پلخمری، قند بغلان، اسپین زر قندوز، کود و برق [[مزار شریف]]، کارخانجات جنگلک، پنبه [[هرات]]، افغان صنایع، [[ذغال سنگ افغانستان\|ذغال‌سنگ]] دره صوف، [[ذغال سنگ افغانستان\|ذغال‌سنگ]] کرکر در پلخمری، [[ذغال سنگ افغانستان\|ذغال‌سنگ]] سبزک هرات، مس لوگر، نفت وگاز شیبرغان، سیمان جبل‌السراج و خشکبار و باغی در چاریکار.

	~~بعد از بروز جنگ‌های داخلی~~ در افغانستان، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و ~~معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند~~.		درگذشته شهرک‌های صنعتی [[افغانستان]]، بیشتر در شمال این کشور پیدا می‌شد؛ مانند پلخمری، بغلان، قندوز، تا حدودی خواجه غار، [[مزار شریف]]، [[بلخ]]، آقچه و امام صاحب.

	بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در [[افغانستان]] (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....<ref>علی ابادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 383-384.</ref>		بعد از بروز جنگ‌های داخلی در[[افغانستان]]، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند.

			بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در [[افغانستان]] (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....<ref>علی ابادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ [[افغانستان]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 383-384.</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==

			* [[معادن افغانستان]]

			* [[منابع انرژی افغانستان]]
			* [[تجارت در افغانستان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۳

2024-02-23T10:23:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۳
خط ۵:		خط ۵:
	بعد از بروز جنگ‌های داخلی در افغانستان، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند.		بعد از بروز جنگ‌های داخلی در افغانستان، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند.

	بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در [[افغانستان]] (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....<ref>علی ابادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،~~ ص 383-384.</ref>		بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در [[افغانستان]] (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....<ref>علی ابادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص 383-384.</ref>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Shekvati در ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۴

2023-12-31T17:44:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	فعالیت صنعتی در [[افغانستان]] از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و قندهار شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از دیگری راه‌اندازی شدند. آلمان اولین کارخانه قند را بعد از جنگ جهانی دوم در بغلان راه‌اندازی کرد. اولین کارخانه سیمان در ۱۹۵۸ در جبل‌السراج ساخته شد. در سال ۱۳۶۰ شمسی، جمعا ۲۴۱ کارخانه، مؤسسه و شرکت تولیدی صنعتی و نیمه‌صنعتی در افغانستان وجود داشت، نساجی در میان واحدهای صنعتی، از مهم‌ترین بخش‌های صنعتی بود.کارخانه‌های نساجی درگلبهار، پلخمری، ~~قندهار، کابل، بلخ،~~ هرات و برخی جاهای دیگر وجود داشت. دیگر واحدهای صنعتی مهم عبارت بودند از: سیمان دهانه غوری در پلخمری، قند بغلان، اسپین زر قندوز، کود و برق مزار ~~شریف،~~ کارخانجات جنگلک، پنبه هرات، افغان صنایع، ذغال‌سنگ دره صوف، ذغال‌سنگ کرکر در پلخمری، ذغال‌سنگ سبزک هرات، مس لوگر، نفت وگاز شیبرغان، سیمان جبل‌السراج و خشکبار و باغی در چاریکار.		فعالیت صنعتی در افغانستان از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و [[قندهار]] شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از دیگری راه‌اندازی شدند. آلمان اولین کارخانه قند را بعد از جنگ جهانی دوم در بغلان راه‌اندازی کرد. اولین کارخانه سیمان در ۱۹۵۸ در جبل‌السراج ساخته شد. در سال ۱۳۶۰ شمسی، جمعا ۲۴۱ کارخانه، مؤسسه و شرکت تولیدی صنعتی و نیمه‌صنعتی در افغانستان وجود داشت، نساجی در میان واحدهای صنعتی، از مهم‌ترین بخش‌های صنعتی بود.کارخانه‌های نساجی درگلبهار، پلخمری، [[قندهار]]، [[کابل]]، [[بلخ]]، [[هرات]] و برخی جاهای دیگر وجود داشت. دیگر واحدهای صنعتی مهم عبارت بودند از: سیمان دهانه غوری در پلخمری، قند بغلان، اسپین زر قندوز، کود و برق [[مزار شریف]]، کارخانجات جنگلک، پنبه هرات، افغان صنایع، ذغال‌سنگ دره صوف، ذغال‌سنگ کرکر در پلخمری، ذغال‌سنگ سبزک هرات، مس لوگر، نفت وگاز شیبرغان، سیمان جبل‌السراج و خشکبار و باغی در چاریکار.

	درگذشته شهرک‌های صنعتی افغانستان، بیشتر در شمال این کشور پیدا می‌شد؛ مانند پلخمری، بغلان، قندوز، تا حدودی خواجه غار، مزار ~~شریف، بلخ،~~ آقچه و امام صاحب.		درگذشته شهرک‌های صنعتی افغانستان، بیشتر در شمال این کشور پیدا می‌شد؛ مانند پلخمری، بغلان، قندوز، تا حدودی خواجه غار، [[مزار شریف]]، [[بلخ]]، آقچه و امام صاحب.

	بعد از بروز جنگ‌های داخلی در افغانستان، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند.		بعد از بروز جنگ‌های داخلی در افغانستان، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند.

	بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در افغانستان (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....		بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در [[افغانستان]] (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....<ref>علی ابادی، علیرضا (1395). جامعه و فرهنگ افغانستان. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص 383-384.</ref>

			== کتابشناسی ==

Amani: صفحه‌ای تازه حاوی «فعالیت صنعتی در افغانستان از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و قندهار شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از د...» ایجاد کرد

2023-11-27T03:12:28Z

صفحه‌ای تازه حاوی «فعالیت صنعتی در افغانستان از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و قندهار شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

فعالیت صنعتی در [[افغانستان]] از سال ۱۳۱۳ / ۱۹۳۴، با احداث اولین کارخانه نساجی در جبل‌السراج آغاز شد و سپس شعبات آن در پلخمری، گلبهار و قندهار شروع به کار کرد. بعد از آن صنایع سیمان، غذایی، مقواسازی، شیشه‌سازی، آجرسازی، کود شیمیایی و... یکی پس از دیگری راه‌اندازی شدند. آلمان اولین کارخانه قند را بعد از جنگ جهانی دوم در بغلان راه‌اندازی کرد. اولین کارخانه سیمان در ۱۹۵۸ در جبل‌السراج ساخته شد. در سال ۱۳۶۰ شمسی، جمعا ۲۴۱ کارخانه، مؤسسه و شرکت تولیدی صنعتی و نیمه‌صنعتی در افغانستان وجود داشت، نساجی در میان واحدهای صنعتی، از مهم‌ترین بخش‌های صنعتی بود.کارخانه‌های نساجی درگلبهار، پلخمری، قندهار، کابل، بلخ، هرات و برخی جاهای دیگر وجود داشت. دیگر واحدهای صنعتی مهم عبارت بودند از: سیمان دهانه غوری در پلخمری، قند بغلان، اسپین زر قندوز، کود و برق مزار شریف، کارخانجات جنگلک، پنبه هرات، افغان صنایع، ذغال‌سنگ دره صوف، ذغال‌سنگ کرکر در پلخمری، ذغال‌سنگ سبزک هرات، مس لوگر، نفت وگاز شیبرغان، سیمان جبل‌السراج و خشکبار و باغی در چاریکار.

درگذشته شهرک‌های صنعتی افغانستان، بیشتر در شمال این کشور پیدا می‌شد؛ مانند پلخمری، بغلان، قندوز، تا حدودی خواجه غار، مزار شریف، بلخ، آقچه و امام صاحب.

بعد از بروز جنگ‌های داخلی در افغانستان، نه‌تنها رشد صنعتی متوقف شد، بلکه آسیب‌های سنگینی به واحدهای صنعتی وارد شد و بسیاری از آنها تخریب شده و از مدار تولید خارج شدند و بعضی به حالت تعطیل و نیمه‌تعطیل درآمدند و معدودی با بخشی از ظرفیت تولیدی خود به فعالیت خود ادامه دادند.

بعد از برکناری طالبان، بسیاری از کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی قدیمی بازسازی شدند و به‌تدریج شروع به کار کردند و سایر بخش‌های صنعتی با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی یکی پس از دیگری شروع به‌کار کردند. اداره حمایت از سرمایه‌گذاری در افغانستان (آیسا) تأسیس شد تا ضمن تشویق و حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش صنعت، مشکلات موجود را از پیش پا بردارد. شهرک‌های صنعتی در بسیاری از مراکز ولایات احداث شد و با حمایت‌های به‌عمل‌آمده کارخانه‌های متعددی در آنها شروع به کار کردند؛ از جمله در زمینة مواد غذایی، نوشابه، آب‌میوه، کفش‌های پلاستیکی، ظروف پلاستیکی، فلزات، فلزات آلومینیومی، کاغذ، مقوا، کارتن، نساجی، شیرینی‌پزی، باطری‌سازی، مصالح ساختمانی، چاپ، صابون، میز و صندلی، لباس‌های محلی، آب‌معدنی، سیمان، گاز طبیعی، ذغال‌سنگ، مس و....