عزاداری در سریلانکا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۶

2025-08-11T09:46:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~====~~ [[~~عزاداری~~ در سریلانکا\|~~مراسم فوت~~]] ~~====~~		مرگ در میان [[آیین بودا در سریلانکا\|بودایی‌ها]] از مهمترین مراسم مذهبی است و برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق می‌افتد تمامی نیروهایی که فردِ در گذشته در طول حیات خود انباشته است فعال شده و برای تولد دوبارۀ او فعال می‌شوند. مرگ برای بازماندگان یاد آور سخنان و تعالیم بودا است<ref name=":2" />. موبد بودایی (سانگای(Sangha)) در مراسم تدفین معمولاً نقش مهمی را بر عهده دارد. یکی از مراسم تدفین پیشکش یک قطعه پارچه (پامسوکولا(Pamsukula)) به مرده است. پیش از مراسم سوزاندن بدن مرده این پارچه باید به قطعاتی کوچکتر بریده و به پیراهن بلندی وصله کنند. اصولا موبد و یا موبدان در خانۀ شخص مرده و یا در قبرستان جمع شده و مراسم را اجرا می‌کنند. سپس بستگان نزدیک متوفی با احترام روی حصیری در کنار یکدیگر می‌نشینند و هر کدام مقدار آبی را از گلدانی به داخل فنجانی که در ظرفی قرار دارد، می ریزند فنجان پر و سرریز گردد. همزمان با این برنامه راهبان بودایی فرازهایی از کتاب مقدسشان به نام(Khuddakapatha) می‌خوانند.
	~~مرگ در میان بودایی ها~~ از مهمترین مراسم مذهبی است و برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق ~~می افتد~~ تمامی نیروهایی که فردِ ~~درگذشته~~ در طول حیات خود انباشته است فعال شده و برای تولد دوبارۀ او فعال ~~می شوند~~. مرگ برای بازماندگان یاد آور سخنان و تعالیم بودا است<ref name=":2"~~>Kariyawasam, A. G. S. (2010). ''Access to in insight''. Retrieved january9,2012,from https://www.accesstoinsight.org/lib/authors/kariyawasam~~/~~wheel402.html</ref~~>. موبد بودایی (سانگای(Sangha)) در مراسم تدفین معمولاً نقش مهمی را بر عهده دارد. یکی از مراسم تدفین پیشکش یک قطعه پارچه (پامسوکولا(Pamsukula)) به مرده است. پیش از مراسم سوزاندن بدن مرده این پارچه باید به قطعاتی کوچکتر بریده و به پیراهن بلندی وصله کنند. اصولا موبد و یا موبدان در خانۀ شخص مرده و یا در قبرستان جمع شده و مراسم را اجرا ~~می کنند~~. سپس بستگان نزدیک متوفی با احترام روی حصیری در کنار یکدیگر ~~می نشینند~~ و هر کدام مقدار آبی را از گلدانی به داخل فنجانی که در ظرفی قرار دارد، می ریزند فنجان پر و سرریز گردد. همزمان با این برنامه راهبان بودایی فرازهایی از کتاب مقدسشان به نام(Khuddakapatha) ~~می خوانند~~.

	از جمله آداب این مراسم(Mataka - Bana) موعظه و طبلیغ مذهبی برای بازماندگان متوفی است. معمولاً راهب در خانۀ متوفی با حضور در جمع خانواده، بستگان نزدیک، دوستان و ~~همسایه ها~~ موعظه ای مناسب را به مدت یک ساعت ایراد و در پایان از حضار ~~می خواهد~~ تا برای شادی روح درگذشته جملات و دعاهایی را بخوانند. پس از مراسم ~~هدیه ای~~ به راهب داده و از حضار با نوشیدنی پذیرایی ~~می شود~~<ref name=":2" />.		از جمله آداب این مراسم(Mataka - Bana) موعظه و طبلیغ مذهبی برای بازماندگان متوفی است. معمولاً راهب در خانۀ متوفی با حضور در جمع خانواده، بستگان نزدیک، دوستان و همسایه‌ها موعظه ای مناسب را به مدت یک ساعت ایراد و در پایان از حضار می‌خواهد تا برای شادی روح درگذشته جملات و دعاهایی را بخوانند. پس از مراسم هدیه‌ای به راهب داده و از حضار با نوشیدنی پذیرایی می‌شود<ref name=":2" />.

	سه ماه پس از تاریخ مرگ مرسوم است که برای شخص متوفی ~~صدقه ای~~(Sanghika dana) داده شود. پس از گذشت یک سال بار دیگر صدقه ~~می دهند~~. این مراسم شبیه مراسم سرادهای(Sraddha) هندوها است. ~~بودایی ها~~ و هندوها مردگان خود را ~~می سوزانند~~ و خاکستر آن را دفن ~~می کنند~~. مسیحیان و مسلمانان مردگان خود را دفن می کنند. آن ها جنازه را بیشتر از یک روز نگه ~~نمی دارند~~<ref name=":2" />. بوداییان تمامی ~~عکس هایی~~ که از متوفی به دیوار خانۀ آویخته شده را به صورت بر عکس ~~می چرخانند~~. بر این باورند که با این اقدام روح متوفی روح خانواده و بستگان را تسخیر نخواهد کرد. در میان ~~بودائی ها~~ روح مرده بسیار خطرناک و ترسناک است. آن ها معتقدند برای جلوگیری از بازگشت مجدد روح مرده به خانه باید جنازه را از سوی پا از خانه خارج کنند، چرا که اگر مرده با سر از خانه خارج شود روح او راه و مسیر خانه تا قبرستان را دنبال کرده و ~~برمی گردد~~<ref>''Srilanka Virtual Library''. (n.d.). Retrieved June 6, 2012, from <nowiki>http://www.virtuallibrary-srilanka.com</nowiki></ref><ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.		سه ماه پس از تاریخ مرگ مرسوم است که برای شخص متوفی صدقه‌ای(Sanghika dana) داده شود. پس از گذشت یک سال بار دیگر صدقه می‌دهند. این مراسم شبیه مراسم سرادهای(Sraddha) هندوها است. بودایی‌ها و هندوها مردگان خود را می‌سوزانند و خاکستر آن را دفن می‌کنند. [[مسيحيت در سریلانکا\|مسیحیان]] و [[اسلام و مسلمانان سریلانکا\|مسلمانان]] مردگان خود را دفن می کنند. آن ها جنازه را بیشتر از یک روز نگه نمی‌دارند<ref name=":2">Kariyawasam, A. G. S. (2010). Access to in insight. Retrieved january9,2012,from https://www.accesstoinsight.org/lib/authors/kariyawasam/wheel402.html</ref>. [[آیین بودا در سریلانکا\|بوداییان]] تمامی عکس‌هایی که از متوفی به دیوار خانۀ آویخته شده را به صورت بر عکس می‌چرخانند. بر این باورند که با این اقدام روح متوفی روح خانواده و بستگان را تسخیر نخواهد کرد. در میان بودائی‌ها روح مرده بسیار خطرناک و ترسناک است. آن ها معتقدند برای جلوگیری از بازگشت مجدد روح مرده به خانه باید جنازه را از سوی پا از خانه خارج کنند، چرا که اگر مرده با سر از خانه خارج شود روح او راه و مسیر خانه تا قبرستان را دنبال کرده و برمی‌گردد<ref>Srilanka Virtual Library. (n.d.). Retrieved June 6, 2012, from <nowiki>http://www.virtuallibrary-srilanka.com</nowiki></ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[سوگواری در ژاپن]]؛ [[عزاداری در روسیه]]؛ [[عزاداری در تونس]]؛ [[مراسم سوگواری در سنگال]]؛ [[عزاداری در آرژانتین]]؛ [[عزاداری در فرانسه]]؛ [[مراسم سوگواری در مالی]]؛ [[سوگواری در ساحل عاج]]؛ [[سوگواری بودائیان تایلند~~]]؛ [[سوگواری دراتیوپی~~]]؛ [[عزاداری در سیرالئون]]		[[سوگواری در ژاپن]]؛ [[عزاداری در روسیه]]؛ [[عزاداری در تونس]]؛ [[مراسم سوگواری در سنگال]]؛ [[عزاداری در آرژانتین]]؛ [[عزاداری در فرانسه]]؛ [[مراسم سوگواری در مالی]]؛ [[سوگواری در ساحل عاج]]؛ [[سوگواری بودائیان تایلند]]؛ [[عزاداری در سیرالئون]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار).

			== نویسنده مقاله ==
			مهدیقلی رکنی

Farshad در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۰

2024-07-29T13:20:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
			==== [[عزاداری در سریلانکا\|مراسم فوت]] ====
			مرگ در میان بودایی ها از مهمترین مراسم مذهبی است و برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق می افتد تمامی نیروهایی که فردِ درگذشته در طول حیات خود انباشته است فعال شده و برای تولد دوبارۀ او فعال می شوند. مرگ برای بازماندگان یاد آور سخنان و تعالیم بودا است<ref name=":2">Kariyawasam, A. G. S. (2010). ''Access to in insight''. Retrieved january9,2012,from https://www.accesstoinsight.org/lib/authors/kariyawasam/wheel402.html</ref>. موبد بودایی (سانگای(Sangha)) در مراسم تدفین معمولاً نقش مهمی را بر عهده دارد. یکی از مراسم تدفین پیشکش یک قطعه پارچه (پامسوکولا(Pamsukula)) به مرده است. پیش از مراسم سوزاندن بدن مرده این پارچه باید به قطعاتی کوچکتر بریده و به پیراهن بلندی وصله کنند. اصولا موبد و یا موبدان در خانۀ شخص مرده و یا در قبرستان جمع شده و مراسم را اجرا می کنند. سپس بستگان نزدیک متوفی با احترام روی حصیری در کنار یکدیگر می نشینند و هر کدام مقدار آبی را از گلدانی به داخل فنجانی که در ظرفی قرار دارد، می ریزند فنجان پر و سرریز گردد. همزمان با این برنامه راهبان بودایی فرازهایی از کتاب مقدسشان به نام(Khuddakapatha) می خوانند.

	~~=8-4. مراسم فوت=~~		از جمله آداب این مراسم(Mataka - Bana) موعظه و طبلیغ مذهبی برای بازماندگان متوفی است. معمولاً راهب در خانۀ متوفی با حضور در جمع خانواده، بستگان نزدیک، دوستان و همسایه ها موعظه ای مناسب را به مدت یک ساعت ایراد و در پایان از حضار می خواهد تا برای شادی روح درگذشته جملات و دعاهایی را بخوانند. پس از مراسم هدیه ای به راهب داده و از حضار با نوشیدنی پذیرایی می شود<ref name=":2" />.
	~~مرگ در میان بودایی ها~~ از ~~مهمترین~~ مراسم مذهبی ~~است و~~ برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق می افتد تمامی نیروهایی که فردِ درگذشته در طول حیات خود انباشته است ~~فعال شده و برای تولد دوبارۀ او فعال می شوند~~. ~~مرگ برای بازماندگان یاد آور سخنان و تعالیم بودا است (A.G.S.Kariyawasam, 2010). موبد بودایی (سانگای[9]) در مراسم تدفین~~ معمولاً نقش مهمی را بر عهده دارد. یکی از مراسم تدفین پیشکش یک قطعه پارچه (پامسوکولا[10]) به مرده است. پیش از مراسم سوزاندن بدن مرده این پارچه باید به قطعاتی کوچکتر بریده و به پیراهن بلندی وصله کنند. اصولا موبد و یا موبدان در خانۀ ~~شخص مرده و یا~~ در ~~قبرستان~~ جمع ~~شده~~ و ~~مراسم~~ را ~~اجرا می کنند. سپس بستگان نزدیک متوفی با احترام روی حصیری~~ در ~~کنار یکدیگر~~ می ~~نشینند~~ و ~~هر کدام مقدار آبی~~ را از ~~گلدانی~~ به ~~داخل فنجانی که در ظرفی قرار دارد، می ریزند فنجان پر~~ و ~~سرریز گردد. همزمان~~ با ~~این برنامه راهبان بودایی فرازهایی از کتاب مقدسشان~~ می ~~خوانند[11]~~.

	از ~~جمله آداب~~ این مراسم~~[12] موعظه~~ و ~~طبلیغ مذهبی برای بازماندگان متوفی است~~. ~~معمولاً راهب در خانۀ متوفی با حضور در جمع خانواده، بستگان نزدیک، دوستان~~ و ~~همسایه~~ ها ~~موعظه ای مناسب~~ را ~~به مدت~~ یک ~~ساعت ایراد و در پایان~~ از ~~حضار~~ می ~~خواهد تا برای شادی~~ روح ~~درگذشته جملات~~ و ~~دعاهایی~~ را ~~بخوانند~~. پس از ~~مراسم هدیه ای~~ به ~~راهب داده و~~ از ~~حضار~~ با ~~نوشیدنی پذیرایی می~~ شود (A.G.S.~~Kariyawasam~~, ~~2010~~)		سه ماه پس از تاریخ مرگ مرسوم است که برای شخص متوفی صدقه ای(Sanghika dana) داده شود. پس از گذشت یک سال بار دیگر صدقه می دهند. این مراسم شبیه مراسم سرادهای(Sraddha) هندوها است. بودایی ها و هندوها مردگان خود را می سوزانند و خاکستر آن را دفن می کنند. مسیحیان و مسلمانان مردگان خود را دفن می کنند. آن ها جنازه را بیشتر از یک روز نگه نمی دارند<ref name=":2" />. بوداییان تمامی عکس هایی که از متوفی به دیوار خانۀ آویخته شده را به صورت بر عکس می چرخانند. بر این باورند که با این اقدام روح متوفی روح خانواده و بستگان را تسخیر نخواهد کرد. در میان بودائی ها روح مرده بسیار خطرناک و ترسناک است. آن ها معتقدند برای جلوگیری از بازگشت مجدد روح مرده به خانه باید جنازه را از سوی پا از خانه خارج کنند، چرا که اگر مرده با سر از خانه خارج شود روح او راه و مسیر خانه تا قبرستان را دنبال کرده و برمی گردد<ref>''Srilanka Virtual Library''. (n.d.). Retrieved June 6, 2012, from <nowiki>http://www.virtuallibrary-srilanka.com</nowiki></ref><ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.

	~~سه ماه پس از تاریخ مرگ مرسوم است که برای شخص متوفی صدقه ای~~[13] ~~داده شود. پس از گذشت یک سال بار دیگر صدقه می دهند. این~~ مراسم ~~شبیه~~ مراسم ~~سرادهای~~[14] هندوها است. بودایی ها و هندوها مردگان خود را می سوزانند و خاکستر آن را دفن می کنند. مسیحیان و مسلمانان مردگان خود را دفن میکنند. آن ها جنازه را بیشتر از یک روز نگه نمیدارند (A.G.S.Kariyawasam, 2010)		== نیز نگاه کنید به ==
			[[سوگواری در ژاپن]]؛ [[عزاداری در روسیه]]؛ [[عزاداری در تونس]]؛ [[مراسم سوگواری در سنگال]]؛ [[عزاداری در آرژانتین]]؛ [[عزاداری در فرانسه]]؛ [[مراسم سوگواری در مالی]]؛ [[سوگواری در ساحل عاج]]؛ [[سوگواری بودائیان تایلند]]؛ [[سوگواری دراتیوپی]]؛ [[عزاداری در سیرالئون]]

	بوداییان تمامی عکس هایی که از متوفی به دیوار خانۀ آویخته شده را به صورت بر عکس می چرخانند. بر این باورند که با این اقدام روح متوفی روح خانواده و بستگان را تسخیر نخواهد کرد. در میان بودائی ها روح مرده بسیار خطرناک و ترسناک است. آن ها معتقدند برای جلوگیری از بازگشت مجدد روح مرده به خانه باید جنازه را از سوی پا از خانه خارج کنند، چرا که اگر مرده با سر از خانه خارج شود روح او راه و مسیر خانه تا قبرستان را دنبال کرده و برمی گردد(Srilanka Virtual Library)		== کتابشناسی ==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « =8-4. مراسم فوت= مرگ در میان بودایی ها از مهمترین مراسم مذهبی است و برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق می افتد تمامی نیروهایی که فردِ درگذشته در طول حیات خود انباشته است...» ایجاد کرد

2024-05-13T09:42:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی « =8-4. مراسم فوت= مرگ در میان بودایی ها از مهمترین مراسم مذهبی است و برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق می افتد تمامی نیروهایی که فردِ درگذشته در طول حیات خود انباشته است...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=8-4. مراسم فوت=
مرگ در میان بودایی ها از مهمترین مراسم مذهبی است و برای بازماندگان بسیار اهمیت دارد. مرگ نزد آنان تولدی دوباره و انتقال به نوعی زیستن دیگر است. وقتی مرگ اتفاق می افتد تمامی نیروهایی که فردِ درگذشته در طول حیات خود انباشته است فعال شده و برای تولد دوبارۀ او فعال می شوند. مرگ برای بازماندگان یاد آور سخنان و تعالیم بودا است (A.G.S.Kariyawasam, 2010). موبد بودایی (سانگای[9]) در مراسم تدفین معمولاً نقش مهمی را بر عهده دارد. یکی از مراسم تدفین پیشکش یک قطعه پارچه (پامسوکولا[10]) به مرده است. پیش از مراسم سوزاندن بدن مرده این پارچه باید به قطعاتی کوچکتر بریده و به پیراهن بلندی وصله کنند. اصولا موبد و یا موبدان در خانۀ شخص مرده و یا در قبرستان جمع شده و مراسم را اجرا می کنند. سپس بستگان نزدیک متوفی با احترام روی حصیری در کنار یکدیگر می نشینند و هر کدام مقدار آبی را از گلدانی به داخل فنجانی که در ظرفی قرار دارد، می ریزند فنجان پر و سرریز گردد. همزمان با این برنامه راهبان بودایی فرازهایی از کتاب مقدسشان می خوانند[11].

از جمله آداب این مراسم[12] موعظه و طبلیغ مذهبی برای بازماندگان متوفی است. معمولاً راهب در خانۀ متوفی با حضور در جمع خانواده، بستگان نزدیک، دوستان و همسایه ها موعظه ای مناسب را به مدت یک ساعت ایراد و در پایان از حضار می خواهد تا برای شادی روح درگذشته جملات و دعاهایی را بخوانند. پس از مراسم هدیه ای به راهب داده و از حضار با نوشیدنی پذیرایی می شود (A.G.S.Kariyawasam, 2010)

سه ماه پس از تاریخ مرگ مرسوم است که برای شخص متوفی صدقه ای[13] داده شود. پس از گذشت یک سال بار دیگر صدقه می دهند. این مراسم شبیه مراسم سرادهای[14] هندوها است. بودایی ها و هندوها مردگان خود را می سوزانند و خاکستر آن را دفن می کنند. مسیحیان و مسلمانان مردگان خود را دفن میکنند. آن ها جنازه را بیشتر از یک روز نگه نمیدارند (A.G.S.Kariyawasam, 2010)

بوداییان تمامی عکس هایی که از متوفی به دیوار خانۀ آویخته شده را به صورت بر عکس می چرخانند. بر این باورند که با این اقدام روح متوفی روح خانواده و بستگان را تسخیر نخواهد کرد. در میان بودائی ها روح مرده بسیار خطرناک و ترسناک است. آن ها معتقدند برای جلوگیری از بازگشت مجدد روح مرده به خانه باید جنازه را از سوی پا از خانه خارج کنند، چرا که اگر مرده با سر از خانه خارج شود روح او راه و مسیر خانه تا قبرستان را دنبال کرده و برمی گردد(Srilanka Virtual Library)