فرهنگ عمومی فرانسه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Momtaz: /* کتابشناسی */

2025-01-28T15:32:44Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۲
خط ۶۵۲:		خط ۶۵۲:

	===== بازسازی کاخ ورسای =====		===== بازسازی کاخ ورسای =====
	عملیات مرمت و بازسازی کلی این کاخ از سال 2004م و با بودجه‌ای معادل 400 میلیونیورو آغاز شده است و به پیش‌بینی کارشناسان این پروژه بیش از 20 سال به طول خواهد انجامید. در حال حاضر کاخ ورسای به موزه‌ای برای بازدید عموم تبدیل شده است و با بیش از 10 میلیون بازدیدکننده در سال( سه میلیون از كاخ و هفت میلیون از باغ)، بزرگترین جاذبه گردشگری فرانسه به حساب می‌آید<ref>برگرفته از سایت<nowiki/>http://fr.wikipedia.org/wiki/Ch%C3%A2teau_de_Versailles</ref><ref>نعيمی گورابی، محمد حسين(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.		عملیات مرمت و بازسازی کلی این کاخ از سال 2004م و با بودجه‌ای معادل 400 میلیونیورو آغاز شده است و به پیش‌بینی کارشناسان این پروژه بیش از 20 سال به طول خواهد انجامید. در حال حاضر کاخ ورسای به موزه‌ای برای بازدید عموم تبدیل شده است و با بیش از 10 میلیون بازدیدکننده در سال( سه میلیون از كاخ و هفت میلیون از باغ)، بزرگترین جاذبه گردشگری فرانسه به حساب می‌آید<ref>برگرفته از سایت<nowiki/>http://fr.wikipedia.org/wiki/Ch%C3%A2teau_de_Versailles</ref>.

	= نیز نگاه کنید به =		= نیز نگاه کنید به =
خط ۶۵۹:		خط ۶۵۹:
	= کتابشناسی =		= کتابشناسی =
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			نعيمی گورابی، محمد حسين(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)

			== نویسنده مقاله ==
			محمدحسین نعیمی‌گورابی
	[[رده:فرهنگ عمومی]]		[[رده:فرهنگ عمومی]]

Samiei در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۷

2024-09-06T20:47:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۷
خط ۶۱۶:		خط ۶۱۶:
	در سال۲۰۰۴م تفاهم‌نامه‌ بسیار خوبی بین موزه لوور و موزه ملی ایران به امضا رسیده و به منظور تداوم ارتباطات، هر دو سال یک بار این دیدارها تكرار خواهد شد. برهمین اساس نمایشگاه هنر صفوی از اول اكتبر سال ۲۰۰۷ تا ژانویه سال ۲۰۰۸میلادی در شهر پاریس برگزار گردید. آثار دوره صفوی از كل موزه‌های جهان جمع‌آوری شد و نخستین باری بود كه نمایشگاهی بین‌المللی با چنین وسعت و عظمتی، هنر عصر صفوی را به جهانیان معرفی نمود. بر‌اساس این تفاهم‌نامه‌ موزه لوور موظف است در مقابل آثاری كه از ایران به امانت گرفته شاهكارهای هنری فرانسوی را به ایران امانت دهد.		در سال۲۰۰۴م تفاهم‌نامه‌ بسیار خوبی بین موزه لوور و موزه ملی ایران به امضا رسیده و به منظور تداوم ارتباطات، هر دو سال یک بار این دیدارها تكرار خواهد شد. برهمین اساس نمایشگاه هنر صفوی از اول اكتبر سال ۲۰۰۷ تا ژانویه سال ۲۰۰۸میلادی در شهر پاریس برگزار گردید. آثار دوره صفوی از كل موزه‌های جهان جمع‌آوری شد و نخستین باری بود كه نمایشگاهی بین‌المللی با چنین وسعت و عظمتی، هنر عصر صفوی را به جهانیان معرفی نمود. بر‌اساس این تفاهم‌نامه‌ موزه لوور موظف است در مقابل آثاری كه از ایران به امانت گرفته شاهكارهای هنری فرانسوی را به ایران امانت دهد.

	==== '''لوور در ~~ادبیات ،~~ سینما و بازی‌های ویدئویی''' ====		==== '''لوور در ادبیات، سینما و بازی‌های ویدئویی''' ====

	===== ادبیات =====		===== ادبیات =====
خط ۶۳۶:		خط ۶۳۶:

	==== کاخ ورسای ====		==== کاخ ورسای ====
	~~ورسای،در~~ 17كیلومتری جنوب شرقی پاریس، دهكده‌ای بوده كه البته امروزه به شهری بزرگ تبدیل شده و با گسترش شهرسازی و وسایل نقلیه مجهز به پاریس متصل شده است. ورسای كه از پایان قرن هفدهم تا وقوع انقلاب كبیر فرانسه پایتخت این كشور بود، مظهر تمام عیار سبک كلاسیک در هنر معماری فرانسه است. کاخ ورسای، اقامتگاه سلطنتی دربار فرانسه، به دستور لوئی چهاردهم در قرن هفدهم در حومه [[پاریس]] ساخته شد. این کاخ عظیم که از جمله خارق‌العاده‌ترین کاخ‌های کلاسیک جهان محسوب می‌شود، از سال 1979 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.		ورسای، در 17كیلومتری جنوب شرقی پاریس، دهكده‌ای بوده كه البته امروزه به شهری بزرگ تبدیل شده و با گسترش شهرسازی و وسایل نقلیه مجهز به پاریس متصل شده است. ورسای كه از پایان قرن هفدهم تا وقوع انقلاب كبیر فرانسه پایتخت این كشور بود، مظهر تمام عیار سبک كلاسیک در هنر معماری فرانسه است. کاخ ورسای، اقامتگاه سلطنتی دربار فرانسه، به دستور لوئی چهاردهم در قرن هفدهم در حومه [[پاریس]] ساخته شد. این کاخ عظیم که از جمله خارق‌العاده‌ترین کاخ‌های کلاسیک جهان محسوب می‌شود، از سال 1979 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
	کاخ ورسای و فضای سبز اطرافش با 800 هکتار وسعت، 700 اتاق، 20 كیلومتر جاده، 200 هزار اصله درخت، 50 فواره، 2150 پنجره، 67 راه‌پله، 6 هزار تابلوی نقاشی، 1500 طراحی، 2100 مجسمه، هنوز چشم هر بازدیدکننده‌ای را خیره می‌کند.		کاخ ورسای و فضای سبز اطرافش با 800 هکتار وسعت، 700 اتاق، 20 كیلومتر جاده، 200 هزار اصله درخت، 50 فواره، 2150 پنجره، 67 راه‌پله، 6 هزار تابلوی نقاشی، 1500 طراحی، 2100 مجسمه، هنوز چشم هر بازدیدکننده‌ای را خیره می‌کند.
	[[پرونده:کاخ ورس.jpg\|بندانگشتی\|کاخ ورسای. برگرفته از سایت ایوار ، قابل بازیابی از https://www.eavar.com/]]		[[پرونده:کاخ ورس.jpg\|بندانگشتی\|کاخ ورسای. برگرفته از سایت ایوار ، قابل بازیابی از https://www.eavar.com/]]

Samiei: /* مسافرت */

2024-09-06T20:09:07Z

مسافرت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۹
خط ۴۲۰:		خط ۴۲۰:

	==== [[توریسم جنگی فرانسه\|توریسم جنگ]] ====		==== [[توریسم جنگی فرانسه\|توریسم جنگ]] ====
	[[فرانسه]] به عنوان مقصد درجه يک جهانی، درتلاش است که از گنجينه‌های خود در سايت‌های جنگی و خاطرات و بقايای به جا مانده از جنگ‌های جهانی از جمله موزه جنگ و گورستان‌های جنگی به عنوان جاذبه‌های کليدی در جذب توريست استفاده کند. برگزاری نخستين کنفرانس ملی توريسم جنگ و افتتاح یک موزه جديد با عنوان موزه جنگ فرانسه توسط رئیس جمهور فرانسه از اقداماتی است که در این زمینه انجام شده است. "سرژ بارسلينی" مدير آرشيو در وزارت دفاع فرانسه درهمين زمينه می‌گويد: «اين نوعی توريسم خاطرات، توريسم زيارتی و توريسم بزرگداشت و يادمان‌هاست. در سال 2011 تمام 155 موزه، سايت و يادمان‌های تاريخی جنگ در [[فرانسه]] بيش از 6.2 ميليون نفر توريست را به خود جذب کردند که درآمدی بالغ بر 45 ميليون يورو داشت. نکته جالب آن که بيش از 45 درصد از بازديد کنندگان از کشورهای خارجی به ويژه بريتانيا بودند.» توريسم جنگ در مقياس وسيع‌تر و خارج از [[فرانسه]] نيز به گونه‌ای سريع در سال‌های اخير رشد داشته است و تورهای شخصی خاطرات جنگ در کشورهای مختلف اروپايی برگزار می‌شود. طبق همين گزارش به نقل از مقامات فعال در حوزه توريسم جنگ علاقه به اين نوع توريسم به طور دائم از سال 1996 که تلاش‌های گسترده‌ای دراين زمينه آغاز شده بود، روبه افزايش بوده است. نکته جالب‌تر آن که علاقه بازديد‌کنندگان جوان به اين تورها بسيار بيشتر از ميزان پيش بينی‌ها بوده وميانگين سنی بازديدکنندگان عمدتا از 40 تا50 ساله است.		[[فرانسه]] به عنوان مقصد درجه يک جهانی، درتلاش است که از گنجينه‌های خود در سايت‌های جنگی و خاطرات و بقايای به جا مانده از جنگ‌های جهانی از جمله موزه جنگ و گورستان‌های جنگی به عنوان جاذبه‌های کليدی در جذب توريست استفاده کند. برگزاری نخستين کنفرانس ملی توريسم جنگ و افتتاح یک موزه جديد با عنوان موزه جنگ فرانسه توسط رئیس جمهور فرانسه از اقداماتی است که در این زمینه انجام شده است. "سرژ بارسلينی" مدير آرشيو در وزارت دفاع فرانسه درهمين زمينه می‌گويد: <blockquote>«اين نوعی توريسم خاطرات، توريسم زيارتی و توريسم بزرگداشت و يادمان‌هاست. در سال 2011 تمام 155 موزه، سايت و يادمان‌های تاريخی جنگ در [[فرانسه]] بيش از 6.2 ميليون نفر توريست را به خود جذب کردند که درآمدی بالغ بر 45 ميليون يورو داشت. نکته جالب آن که بيش از 45 درصد از بازديد کنندگان از کشورهای خارجی به ويژه بريتانيا بودند.» </blockquote>توريسم جنگ در مقياس وسيع‌تر و خارج از [[فرانسه]] نيز به گونه‌ای سريع در سال‌های اخير رشد داشته است و تورهای شخصی خاطرات جنگ در کشورهای مختلف اروپايی برگزار می‌شود. طبق همين گزارش به نقل از مقامات فعال در حوزه توريسم جنگ علاقه به اين نوع توريسم به طور دائم از سال 1996 که تلاش‌های گسترده‌ای دراين زمينه آغاز شده بود، روبه افزايش بوده است. نکته جالب‌تر آن که علاقه بازديد‌کنندگان جوان به اين تورها بسيار بيشتر از ميزان پيش بينی‌ها بوده وميانگين سنی بازديدکنندگان عمدتا از 40 تا50 ساله است.

	=== [[موزه‌های فرانسه\|موزه‌ها]] ===		=== [[موزه‌های فرانسه\|موزه‌ها]] ===

Samiei: /* پوشاک و لباس سنتی */

2024-09-06T19:59:23Z

پوشاک و لباس سنتی

نمایش تغییرات

Samiei: /* کافه */

2024-09-06T19:30:22Z

کافه

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۲

2024-09-06T19:12:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	=== [[هنر گفتگوی فرانسوی ها\|هنر گفتگو]] ===		=== [[هنر گفتگوی فرانسوی ها\|هنر گفتگو]] ===
	فرانسوی‌ها مباحثه جو هستند اما بحث در اینجا به معنی بیان دیدگاه خویش است نه یک حمله ناپسند. فرانسوی‌ها به سرعت در صدد نقادی هر کس و هرچیزی بر ~~می‌آیند,~~ اما غالبا هدف این است که فرصتی برای بحث فراهم شود و یا به قول معروف سر صحبت باز شود. امتناع از صحبت کردن اشتباه اساسی به حساب می‌آید. بهترین گفتگوها با یک شکوه آغاز می‌شود و با اظهار یک فکر و عقیده تحلیلی رضایت بخش پایان می‌یابد. در فرانسه هنر گفتگو بسیار پیشرفت پیدا کرده است و از قواعد بسیار معینی تبعیت می‌کند. در فرانسه بدون گفتن روزبخیر خانم یا آقا به مغازه‌دار یا کارمندی که منتظر ایستاده ~~است,~~ و او را انسان دیگری به حساب ~~آوردن,~~ بی‌ادبی بسیار بزرگی محسوب می‌شود و هرگز بدون گفتن مرسی یا خداحافظ به اشخاص نام‌برده مغازه را ترک نکنید. به این صورت از آنها به عنوان میزبان قدردانی می‌کنید. زیرا شما در قلمرو آنها هستید و باتوجه به این اصل ساده که شما به تشکیلات آنها وارد ~~می‌شوید,~~ باید به ارتباطی که بین شما ~~هست,~~ احترام بگذارید حتی اگر"صرفا نگاه می‌کنید". فرانسوی‌ها وقتی گفتگو ~~می‌کنند,~~ بسیار راحت هستند و با صداقت و انرژی نظرات خود را بیان می‌کنند و فقط منتظر فرصت هستند که شروع کنند. اساسی‌ترین موضوعاتی که باید از آنها اجتناب ~~کرد,~~ عبارتند از: پرسیدن سن ~~اشخاص,~~ میزان درآمد و کاری که برای گذراندن زندگی می‌کنند. فرانسوی‌ها درباره سیاست ~~جهانی,~~ تاریخ و انواع هنر افراد بسیار مطلعی هستند و علاقمند خواهند بود که عقاید مخاطب خود را هم بشنوند. درباره هرچه که صحبت ~~می‌کنید,~~ به خاطر داشته باشید که صدایتان آهسته باشد. به یاد داشته باشید که فرانسویان در مکان‌های عمومی بسیار آرام صحبت می‌کنند, و صرفا جهت ملاحظه دیگران بسیار آرام‌تر از آنکه در منزل صحبت می‌کنند. پس صدایتان را آرام و ملایم کنید. این قاعده گفتگوی طلایی گفتگو در فرانسه است. بحث برای فرانسوی امروز به همان معنی است که تفکر برای دکارت ~~بود,~~ دلیلی برای اثبات وجود خود. من بحث می‌کنم پس هستم. فرانسویان دوست ندارند درباره هیچ موضوعی به اندازه سیاست و فلسفه مطالعه و گفتگو کنند. قهرمانان فرانسه چهره‌های ادبی و سیاسی آن هستند نه ستاره‌های موسیقی راک.		فرانسوی‌ها مباحثه جو هستند اما بحث در اینجا به معنی بیان دیدگاه خویش است نه یک حمله ناپسند. فرانسوی‌ها به سرعت در صدد نقادی هر کس و هرچیزی بر می‌آیند، اما غالبا هدف این است که فرصتی برای بحث فراهم شود و یا به قول معروف سر صحبت باز شود. امتناع از صحبت کردن اشتباه اساسی به حساب می‌آید. بهترین گفتگوها با یک شکوه آغاز می‌شود و با اظهار یک فکر و عقیده تحلیلی رضایت بخش پایان می‌یابد. در فرانسه هنر گفتگو بسیار پیشرفت پیدا کرده است و از قواعد بسیار معینی تبعیت می‌کند.

			در [[فرانسه]] بدون گفتن روزبخیر خانم یا آقا به مغازه‌دار یا کارمندی که منتظر ایستاده است، و او را انسان دیگری به حساب آوردن، بی‌ادبی بسیار بزرگی محسوب می‌شود و هرگز بدون گفتن مرسی یا خداحافظ به اشخاص نام‌برده مغازه را ترک نکنید. به این صورت از آنها به عنوان میزبان قدردانی می‌کنید. زیرا شما در قلمرو آنها هستید و باتوجه به این اصل ساده که شما به تشکیلات آنها وارد می‌شوید، باید به ارتباطی که بین شما هست، احترام بگذارید حتی اگر"صرفا نگاه می‌کنید". فرانسوی‌ها وقتی گفتگو می‌کنند، بسیار راحت هستند و با صداقت و انرژی نظرات خود را بیان می‌کنند و فقط منتظر فرصت هستند که شروع کنند. اساسی‌ترین موضوعاتی که باید از آنها اجتناب کرد، عبارتند از: پرسیدن سن اشخاص، میزان درآمد و کاری که برای گذراندن زندگی می‌کنند. فرانسوی‌ها درباره سیاست جهانی، تاریخ و انواع هنر افراد بسیار مطلعی هستند و علاقمند خواهند بود که عقاید مخاطب خود را هم بشنوند. درباره هرچه که صحبت می‌کنید، به خاطر داشته باشید که صدایتان آهسته باشد.

			به یاد داشته باشید که فرانسویان در مکان‌های عمومی بسیار آرام صحبت می‌کنند و صرفا جهت ملاحظه دیگران بسیار آرام‌تر از آنکه در منزل صحبت می‌کنند. پس صدایتان را آرام و ملایم کنید. این قاعده گفتگوی طلایی گفتگو در فرانسه است. بحث برای فرانسوی امروز به همان معنی است که تفکر برای دکارت بود، دلیلی برای اثبات وجود خود. من بحث می‌کنم پس هستم. فرانسویان دوست ندارند درباره هیچ موضوعی به اندازه سیاست و فلسفه مطالعه و گفتگو کنند. قهرمانان فرانسه چهره‌های ادبی و سیاسی آن هستند نه ستاره‌های موسیقی راک.

	=== سکوت ===		=== سکوت ===

Samiei: /* توالت‌های عمومی */

2024-09-06T19:04:41Z

توالت‌های عمومی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۴
خط ۱۲۰:		خط ۱۲۰:

	=== توالت‌های عمومی ===		=== توالت‌های عمومی ===
	تا یک دهه پیش توالت‌های عمومی فرانسه مکان‌هایی بود که دیوار آن از یک ورقه حلبی کهنه تشکیل شده بود و به نحو وحشتناک و مشمئزکننده‌ای متعفن بود و مردها ( فقط مردها) در حالی که یک پایشان در پیاده رو بود می‌توانستند پشت این حصار ادرار کنند و به راه خود ادامه دهند و اغلب هم در حال رفتن به راه خود زیپ خود را هم بالا می‌کشیدند. این توالت‌ها در اصل یک سوراخی بودند که به سیستم فاضلاب زیرزمینی اتصال داشتند و باریکه آبی که همراه با ادرار به پایین می‌چکید. بوی وحشتناک آن از یک خیابان آن طرف‌تر هم قابل استشمام بود و کاملا جهت استفاده مردها بودند. مدت زمان زیادی نیست که فرانسویان با این توالت‌های خیره کننده جدید خود یک دفعه از قرن 19 به قرن 21 پریده‌اند.این دستشویی‌ها ساختمان پلاستیکی سفید رنگ استوانه‌ای شکل دارندکه شاهدی بر قدرت ابتکار فرانسویان است و به قدری تمیز هستند که حتی لکه‌ای رویشان نیست و تقریبا در مقابل افراد ویرانگر مقاوم بوده, به مردان و زنان خدمات کامل ارائه می‌دهند از جمله دستمال توالت و موسیقی در حال پخش. یک سکه در شکاف مخصوص بیاندازید, در بدون دستگیره آن باز می‌شود. در این فضای یک تکه سفید و روشن که وارد شوید, در به صورت خودکار بسته می‌شود. موسیقی شروع می‌شود. نشستگاه دستشویی معمولی است اما ظاهرا سیفون و لوله‌کشی وجود ندارد. دکمه را فشار دهید تا در باز شود, همین که قدم به بیرون گذاشتید در بسته می‌شود و کل اتاقک به طور خودکار به صورت شیمیایی تمیز می‌شود و برای استفاده نفر بعدی آماده می‌شود.		تا یک دهه پیش توالت‌های عمومی فرانسه مکان‌هایی بود که دیوار آن از یک ورقه حلبی کهنه تشکیل شده بود و به نحو وحشتناک و مشمئزکننده‌ای متعفن بود و مردها ( فقط مردها) در حالی که یک پایشان در پیاده رو بود می‌توانستند پشت این حصار ادرار کنند و به راه خود ادامه دهند و اغلب هم در حال رفتن به راه خود زیپ خود را هم بالا می‌کشیدند. این توالت‌ها در اصل یک سوراخی بودند که به سیستم فاضلاب زیرزمینی اتصال داشتند و باریکه آبی که همراه با ادرار به پایین می‌چکید. بوی وحشتناک آن از یک خیابان آن طرف‌تر هم قابل استشمام بود و کاملا جهت استفاده مردها بودند. مدت زمان زیادی نیست که فرانسویان با این توالت‌های خیره کننده جدید خود یک دفعه از قرن 19 به قرن 21 پریده‌اند. این دستشویی‌ها ساختمان پلاستیکی سفید رنگ استوانه‌ای شکل دارندکه شاهدی بر قدرت ابتکار فرانسویان است و به قدری تمیز هستند که حتی لکه‌ای رویشان نیست و تقریبا در مقابل افراد ویرانگر مقاوم بوده, به مردان و زنان خدمات کامل ارائه می‌دهند از جمله دستمال توالت و موسیقی در حال پخش. یک سکه در شکاف مخصوص بیاندازید, در بدون دستگیره آن باز می‌شود. در این فضای یک تکه سفید و روشن که وارد شوید, در به صورت خودکار بسته می‌شود. موسیقی شروع می‌شود. نشستگاه دستشویی معمولی است اما ظاهرا سیفون و لوله‌کشی وجود ندارد. دکمه را فشار دهید تا در باز شود, همین که قدم به بیرون گذاشتید در بسته می‌شود و کل اتاقک به طور خودکار به صورت شیمیایی تمیز می‌شود و برای استفاده نفر بعدی آماده می‌شود.

	=== سرویس‌های لباسشویی ===		=== سرویس‌های لباسشویی ===
خط ۱۷۶:		خط ۱۷۶:
	=== [[لباس های سنتی در فرانسه\|پوشاک و لباس سنتی]] ===		=== [[لباس های سنتی در فرانسه\|پوشاک و لباس سنتی]] ===
	[[پرونده:لباس سنتی فرانسه.jpg\|بندانگشتی\|لباس سنتی فرانسه. برگرفته از سایت مد، قابل بازیابی از https://photo.downloadefilm.ir/]]		[[پرونده:لباس سنتی فرانسه.jpg\|بندانگشتی\|لباس سنتی فرانسه. برگرفته از سایت مد، قابل بازیابی از https://photo.downloadefilm.ir/]]
	در اوایل قرون وسطی مردان و زنان فرانسوی لباس‌های طرح رومی را که شامل دو پیراهن و یک شنل بود, می‌پوشیدند. بعدها به پوشاک, لباسی دیگر افزوده شد که «سورکت» نام داشت و آن برگرفته از لباسی بود که شوالیه‌های شرکت کننده در جنگ‌های صلیبی در شرق اروپا روی زره خود می‌پوشیدند تا مانع از انعکاس پرتو خورشید گردد. در سده سیزدهم , سورکت جای بلیاد یا پیراهن رویی را گرفت و زن و مرد هر دو آن را می‌پوشیدند. سورکت در سده پانزدهم از میان رفت و زنان پیراهن ساده‌ای یافتند که بالاتنه چسبان, دامن [[چین]]<nowiki/>‌دار و آستین‌های چسبان داشت و «لا روب»( La robe)نامیده می‌شد. در سده سیزدهم پاریس به خلق زیباترین و هنرمندانه‌ترین پوشاک شهرت داشته و در سده چهاردهم ونیز هر سال یک عروسک که لباسی با طرح‌های تازه و زیبا برتن داشت از فرانسه وارد می‌کرد. شیوه‌های لباس فرانسوی در قرن شانزدهم ملهم از طرح‌های ونیزی قرن پانزدهم بود؛ گرچه زیبایی و آراستگی آنها را نداشت, ولی مانند آنها با ابریشم و ساتن ضخیم, مخمل, حاشیه‌دوزی‌های جواهر نشان, نوارهای فلزی, روبان و پوست‌های گرانبها تهیه می‌شد. یکی از مشخصه‌های پوشاک زنان و مردان این دوران, وجود پیش سینه‌ای از پارچه لطیف و نازک بود که در داخل گودی یقه قرار می‌گرفت و سینه را می‌پوشاند. بند بلند و جواهر نشانی که دور کمر بسته می‌شد دنباله‌ای طویل داشت که به آن تسبیح و آئینه می‌آویختند. در دوران حکومت هانری دوم, نفوذ مذهب پروتستان و اندیشه‌های ساده‌پوشی باعث شد پارچه‌های مخمل و ابریشم با رنگ‌های درخشان, کمتر مورد استفاده قرار گیرد و رنگ‌های تیره به ویژه سیاه متداول گردد. کاترین دومدیسی همسر هانری دوم، کرست فلزی به شکل شکم بند را به فرانسه عرضه کرد. در اواسط سده شانزدهم برای تزیین پوشاک از چشمه دوزی و ژور بهره می‌بردند. از این رو پارچه‌های کتان را لطیف‌تر تهیه می‌کردند و کار دست را ظریف‌تر انجام می‌دادند؛ و		در اوایل قرون وسطی مردان و زنان فرانسوی لباس‌های طرح رومی را که شامل دو پیراهن و یک شنل بود, می‌پوشیدند. بعدها به پوشاک, لباسی دیگر افزوده شد که «سورکت» نام داشت و آن برگرفته از لباسی بود که شوالیه‌های شرکت کننده در جنگ‌های صلیبی در شرق اروپا روی زره خود می‌پوشیدند تا مانع از انعکاس پرتو خورشید گردد. در سده سیزدهم , سورکت جای بلیاد یا پیراهن رویی را گرفت و زن و مرد هر دو آن را می‌پوشیدند. سورکت در سده پانزدهم از میان رفت و زنان پیراهن ساده‌ای یافتند که بالاتنه چسبان, دامن [[چین]]<nowiki/>‌دار و آستین‌های چسبان داشت و «لا روب»( La robe)نامیده می‌شد. در سده سیزدهم پاریس به خلق زیباترین و هنرمندانه‌ترین پوشاک شهرت داشته و در سده چهاردهم ونیز هر سال یک عروسک که لباسی با طرح‌های تازه و زیبا برتن داشت از فرانسه وارد می‌کرد. شیوه‌های لباس فرانسوی در قرن شانزدهم ملهم از طرح‌های ونیزی قرن پانزدهم بود؛ گرچه زیبایی و آراستگی آنها را نداشت, ولی مانند آنها با ابریشم و ساتن ضخیم, مخمل, حاشیه‌دوزی‌های جواهر نشان, نوارهای فلزی, روبان و پوست‌های گرانبها تهیه می‌شد. یکی از مشخصه‌های پوشاک زنان و مردان این دوران, وجود پیش سینه‌ای از پارچه لطیف و نازک بود که در داخل گودی یقه قرار می‌گرفت و سینه را می‌پوشاند. بند بلند و جواهر نشانی که دور کمر بسته می‌شد دنباله‌ای طویل داشت که به آن تسبیح و آئینه می‌آویختند. در دوران حکومت هانری دوم, نفوذ مذهب پروتستان و اندیشه‌های ساده‌پوشی باعث شد پارچه‌های مخمل و ابریشم با رنگ‌های درخشان, کمتر مورد استفاده قرار گیرد و رنگ‌های تیره به ویژه سیاه متداول گردد. کاترین دومدیسی همسر هانری دوم، کرست فلزی به شکل شکم بند را به فرانسه عرضه کرد. در اواسط سده شانزدهم برای تزیین پوشاک از چشمه دوزی و ژور بهره می‌بردند. از این رو پارچه‌های کتان را لطیف‌تر تهیه می‌کردند و کار دست را ظریف‌تر انجام می‌دادند؛ و

	این خود، منشا بافت و تحول هنر توربافی شد. هانری چهارم، که بر خلاف گذشتگان خود توجه بسیاری به رشد صنایع داشت، صنعت پارچه بافی را که محصولاتی چون زربفت، تافته، مخمل و ابریشم تولید می‌کرد، در شهر‌های لیون و تور رواج داد. پوشاک زن و مرد از پارچه‌های ظریف و مرغوب و در رنگ‌های متنوع با سایه روشن‌های زیبا تهیه می‌شد. پس از مرگ هانری چهارم, برای نخستین بار در تاریخ, تحولات لباس بر چگونگی پوشاک طبقه متوسط جامعه نیز تاثیر گذاشت. فرانسه در عصر لویی سیزدهم(1610 تا 1643)در زمینه طرح‌های لباس، اعتباری بسیار کسب کرد و خود را به عنوان پیشکسوت طرح‌های نوین مطرح ساخت. بهره‌گیری از پارچه‌های فاخر و برودری دوزی‌های ظریف و زیبا در بخش نخست این دوران همچنان متداول بود. اما به دنبال حکم ریشیلیو در سال 1625 علیه واردات پارچه از ایتالیا و [[اسپانیا]]، لباس‌ها به مراتب ساده‌تر از گذشته شد.		این خود، منشا بافت و تحول هنر توربافی شد. هانری چهارم، که بر خلاف گذشتگان خود توجه بسیاری به رشد صنایع داشت، صنعت پارچه بافی را که محصولاتی چون زربفت، تافته، مخمل و ابریشم تولید می‌کرد، در شهر‌های لیون و تور رواج داد. پوشاک زن و مرد از پارچه‌های ظریف و مرغوب و در رنگ‌های متنوع با سایه روشن‌های زیبا تهیه می‌شد. پس از مرگ هانری چهارم, برای نخستین بار در تاریخ, تحولات لباس بر چگونگی پوشاک طبقه متوسط جامعه نیز تاثیر گذاشت. فرانسه در عصر لویی سیزدهم(1610 تا 1643)در زمینه طرح‌های لباس، اعتباری بسیار کسب کرد و خود را به عنوان پیشکسوت طرح‌های نوین مطرح ساخت. بهره‌گیری از پارچه‌های فاخر و برودری دوزی‌های ظریف و زیبا در بخش نخست این دوران همچنان متداول بود. اما به دنبال حکم ریشیلیو در سال 1625 علیه واردات پارچه از ایتالیا و [[اسپانیا]]، لباس‌ها به مراتب ساده‌تر از گذشته شد.

Samiei: /* مد خیابانی */

2024-09-06T19:03:32Z

مد خیابانی

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۲

2024-09-06T18:52:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:لبخند کودکان کنار برج ایفل.jpg\|بندانگشتی\|لبخند کودکان کنار برج ایفل برگرفته از سایت کارناوال، قابل بازیابی از https://www.karnaval.ir/]]		[[پرونده:لبخند کودکان کنار برج ایفل.jpg\|بندانگشتی\|لبخند کودکان کنار برج ایفل برگرفته از سایت کارناوال، قابل بازیابی از https://www.karnaval.ir/]]
	برای اینکه چیزی از یک فرهنگ بیاموزیم, باید ارتباط برقرار کنیم و اساسی‌ترین شکل ~~ارتباط,~~ ارتباط غیر‌کلامی است. تماس ~~چشمی, لبخند,~~ حرکات دست و... از مصادیق ارتباط‌های غیرکلامی و سخن گفتن و گفتگو نیز از جنبه‌های کلامی است که در زیر تبیین می‌شود.		برای اینکه چیزی از یک فرهنگ بیاموزیم, باید ارتباط برقرار کنیم و اساسی‌ترین شکل ارتباط، ارتباط غیر‌کلامی است. تماس چشمی، لبخند، حرکات دست و... از مصادیق ارتباط‌های غیرکلامی و سخن گفتن و گفتگو نیز از جنبه‌های کلامی است که در زیر تبیین می‌شود.

	=== تماس چشمی ===		=== تماس چشمی ===
خط ۵۳:		خط ۵۳:

	=== میهمان بودن ===		=== میهمان بودن ===
	منزل فرانسوی بسیار خصوصی است و دعوت به شام در منزل به این معناست که آن خانواده با شما بسیار احساس راحتی می‌کند و احترام زیادی برای شما قائل است. اندازه آپارتمان‌های فرانسوی مخصوصا آشپزخانه‌ها بسیار محدود است که فرانسویان بتوانند در منزل از کسی پذیرایی کنند. به علاوه انتظار از آشپزی هم بسیار بالاست, بنابراین مردم ترجیح می‌دهند در بیرون در رستوران‌ها از میهمان‌های خود پذیرایی کنند. آداب میهمانی عبارت است از: 1- نزدیک زمان ملاقات بروید اما هیچ وقت پیش از موعد وارد نشوید. در زمان شام در منزل تا نیم ساعت تاخیر خوب است اما در رستوران جایز ~~نیست. 2-~~ طوری لباس بپوشید که انگار برای شام به رستوران ~~می‌روید. 3-~~ دست خالی وارد نشوید. از آوردن گل داوودی که مخصوص عزاست, میخک که نشانه بد اقبالی است و رز قرمز که مخصوص عشاق و دوستان نزدیک است, خودداری ~~کنید. 4-~~ زمان لازم برای پیداکردن آدرس را هم در نظر بگیرید. فراموش نکنید که رمز در را بپرسید برای اینکه در حال حاضر همه ساختمان‌های مسکونی پاریس دررمزدار دارند. بنابراین باید رمز را بدانید یا اینکه منتظر بمانید تا کسی بیاید که آن را ~~می‌داند. 5-~~ در فرانسه زندگی حول میز غذا می‌چرخد نه اتاق نشیمن.		منزل فرانسوی بسیار خصوصی است و دعوت به شام در منزل به این معناست که آن خانواده با شما بسیار احساس راحتی می‌کند و احترام زیادی برای شما قائل است. اندازه آپارتمان‌های فرانسوی مخصوصا آشپزخانه‌ها بسیار محدود است که فرانسویان بتوانند در منزل از کسی پذیرایی کنند. به علاوه انتظار از آشپزی هم بسیار بالاست, بنابراین مردم ترجیح می‌دهند در بیرون در رستوران‌ها از میهمان‌های خود پذیرایی کنند. آداب میهمانی عبارت است از:

			* نزدیک زمان ملاقات بروید اما هیچ وقت پیش از موعد وارد نشوید. در زمان شام در منزل تا نیم ساعت تاخیر خوب است اما در رستوران جایز نیست؛
			* طوری لباس بپوشید که انگار برای شام به رستوران می‌روید؛
			* دست خالی وارد نشوید. از آوردن گل داوودی که مخصوص عزاست, میخک که نشانه بد اقبالی است و رز قرمز که مخصوص عشاق و دوستان نزدیک است, خودداری کنید؛
			* زمان لازم برای پیداکردن آدرس را هم در نظر بگیرید. فراموش نکنید که رمز در را بپرسید برای اینکه در حال حاضر همه ساختمان‌های مسکونی پاریس دررمزدار دارند. بنابراین باید رمز را بدانید یا اینکه منتظر بمانید تا کسی بیاید که آن را می‌داند؛
			* در [[فرانسه]] زندگی حول میز غذا می‌چرخد نه اتاق نشیمن.

	==== دعوت به ناهار در خارج از محل کار ====		==== دعوت به ناهار در خارج از محل کار ====
خط ۱۷۰:		خط ۱۷۶:
	=== [[لباس های سنتی در فرانسه\|پوشاک و لباس سنتی]] ===		=== [[لباس های سنتی در فرانسه\|پوشاک و لباس سنتی]] ===
	[[پرونده:لباس سنتی فرانسه.jpg\|بندانگشتی\|لباس سنتی فرانسه. برگرفته از سایت مد، قابل بازیابی از https://photo.downloadefilm.ir/]]		[[پرونده:لباس سنتی فرانسه.jpg\|بندانگشتی\|لباس سنتی فرانسه. برگرفته از سایت مد، قابل بازیابی از https://photo.downloadefilm.ir/]]
	در اوایل قرون وسطی مردان و زنان فرانسوی لباس‌های طرح رومی را که شامل دو پیراهن و یک شنل بود, می‌پوشیدند. بعدها به پوشاک, لباسی دیگر افزوده شد که «سورکت» نام داشت و آن برگرفته از لباسی بود که شوالیه‌های شرکت کننده در جنگ‌های صلیبی در شرق اروپا روی زره خود می‌پوشیدند تا مانع از انعکاس پرتو خورشید گردد. در سده سیزدهم , سورکت جای بلیاد یا پیراهن رویی را گرفت و زن و مرد هر دو آن را می‌پوشیدند. سورکت در سده پانزدهم از میان رفت و زنان پیراهن ساده‌ای یافتند که بالاتنه چسبان, دامن [[چین]]<nowiki/>‌دار و آستین‌های چسبان داشت و «لا روب»( La robe)نامیده می‌شد. در سده سیزدهم پاریس به خلق زیباترین و هنرمندانه‌ترین پوشاک شهرت داشته و در سده چهاردهم ونیز هر سال یک عروسک که لباسی با طرح‌های تازه و زیبا برتن داشت از فرانسه وارد می‌کرد. شیوه‌های لباس فرانسوی در قرن شانزدهم ملهم از طرح‌های ونیزی قرن پانزدهم بود؛ گرچه زیبایی و آراستگی آنها را نداشت, ولی مانند آنها با ابریشم و ساتن ضخیم, مخمل, حاشیه‌دوزی‌های جواهر نشان, نوارهای فلزی, روبان و پوست‌های گرانبها تهیه می‌شد. یکی از مشخصه‌های پوشاک زنان و مردان این دوران, وجود پیش سینه‌ای از پارچه لطیف و نازک بود که در داخل گودی یقه قرار می‌گرفت و سینه را می‌پوشاند. بند بلند و جواهر نشانی که دور کمر بسته می‌شد دنباله‌ای طویل داشت که به آن تسبیح و آئینه می‌آویختند. در دوران حکومت هانری دوم, نفوذ مذهب پروتستان و اندیشه‌های ساده‌پوشی باعث شد پارچه‌های مخمل و ابریشم با رنگ‌های درخشان, کمتر مورد استفاده قرار گیرد و رنگ‌های تیره به ویژه سیاه متداول گردد. کاترین دومدیسی همسر هانری دوم , کرست فلزی به شکل شکم بند را به فرانسه عرضه کرد. در اواسط سده شانزدهم برای تزیین پوشاک از چشمه دوزی و ژور بهره می‌بردند. از این رو پارچه‌های کتان را لطیف‌تر تهیه می‌کردند و کار دست را ظریف‌تر انجام می‌دادند؛ و این خود , منشا بافت و تحول هنر توربافی شد. هانری چهارم , که بر خلاف گذشتگان خود توجه بسیاری به رشد صنایع داشت, صنعت پارچه بافی را که محصولاتی چون زربفت, تافته , مخمل و ابریشم تولید می‌کرد,در شهر‌های لیون و تور رواج داد. پوشاک زن و مرد از پارچه‌های ظریف و مرغوب و در رنگ‌های متنوع با سایه روشن‌های زیبا تهیه می‌شد. پس از مرگ هانری چهارم, برای نخستین بار در تاریخ, تحولات لباس بر چگونگی پوشاک طبقه متوسط جامعه نیز تاثیر گذاشت. فرانسه در عصر لویی سیزدهم(1643-1610)در زمینه طرح‌های لباس, اعتباری بسیار کسب کرد و خود را به عنوان پیشکسوت طرح‌های نوین مطرح ساخت. بهره‌گیری از پارچه‌های فاخر و برودری دوزی‌های ظریف و زیبا در بخش نخست این دوران همچنان متداول بود. اما به دنبال حکم ریشیلیو در سال 1625 علیه واردات پارچه از ایتالیا و [[اسپانیا]], لباس‌ها به مراتب ساده‌تر از گذشته شد. او در سال 1633 و 1634 نیز قانونی به منظور منع استفاده از یراق و توردوزی طلایی و نقره‌ای گذراند که سبب گردید زرق و برق لباس‌ها هر چه بیشتر کاهش یابد. بنابراین لباس‌ها از پارچه‌های بافت فرانسه , بدون نقش و نگار اما گرانبها تهیه می‌شد. تور, نقش اساسی در تزئیینات لباس داشت بویژه برای حاشیه یقه‌های صاف, پهن و خوابیده که به نام یقه لویی هجدهم شناخته می‌شد. در سده هفدهم پیراهن اهمیتی بیش از گذشته پیدا کرد و کراوات در این زمان عرضه گردید(1636). کراوات نام خود را از شخصی به نام «کروا» که در ارتش فرانسه خدمت می‌کرد, گرفته است. او برای محافظت گلوی خود, دستمالی را به گردن می‌بست. بعدها به جلو کراوات یک تاب افزوده گشت و از آن پس, یقه پیراهن هیچ مرد ظاهرا خوش لباسی بدون دستمال گردن یا کراوات نماند. یک طرح تازه در دوره لویی سیزدهم, بالا جمع کردن دامن رویی بود که در اصل توسط بورژوازی پذیرفته شده بود. از آن پس شکل لباس رفته رفته دگرگون شد. نخستین دوره حکومت لویی چهاردهم, دوره انتقالی شیوه لباس پوشیدن بود و همه کشورهای اروپا، جز اسپانیا از طرح‌ها و شیوه لباس پوشیدن فرانسوی‌ها پیروی می‌کردند.		در اوایل قرون وسطی مردان و زنان فرانسوی لباس‌های طرح رومی را که شامل دو پیراهن و یک شنل بود, می‌پوشیدند. بعدها به پوشاک, لباسی دیگر افزوده شد که «سورکت» نام داشت و آن برگرفته از لباسی بود که شوالیه‌های شرکت کننده در جنگ‌های صلیبی در شرق اروپا روی زره خود می‌پوشیدند تا مانع از انعکاس پرتو خورشید گردد. در سده سیزدهم , سورکت جای بلیاد یا پیراهن رویی را گرفت و زن و مرد هر دو آن را می‌پوشیدند. سورکت در سده پانزدهم از میان رفت و زنان پیراهن ساده‌ای یافتند که بالاتنه چسبان, دامن [[چین]]<nowiki/>‌دار و آستین‌های چسبان داشت و «لا روب»( La robe)نامیده می‌شد. در سده سیزدهم پاریس به خلق زیباترین و هنرمندانه‌ترین پوشاک شهرت داشته و در سده چهاردهم ونیز هر سال یک عروسک که لباسی با طرح‌های تازه و زیبا برتن داشت از فرانسه وارد می‌کرد. شیوه‌های لباس فرانسوی در قرن شانزدهم ملهم از طرح‌های ونیزی قرن پانزدهم بود؛ گرچه زیبایی و آراستگی آنها را نداشت, ولی مانند آنها با ابریشم و ساتن ضخیم, مخمل, حاشیه‌دوزی‌های جواهر نشان, نوارهای فلزی, روبان و پوست‌های گرانبها تهیه می‌شد. یکی از مشخصه‌های پوشاک زنان و مردان این دوران, وجود پیش سینه‌ای از پارچه لطیف و نازک بود که در داخل گودی یقه قرار می‌گرفت و سینه را می‌پوشاند. بند بلند و جواهر نشانی که دور کمر بسته می‌شد دنباله‌ای طویل داشت که به آن تسبیح و آئینه می‌آویختند. در دوران حکومت هانری دوم, نفوذ مذهب پروتستان و اندیشه‌های ساده‌پوشی باعث شد پارچه‌های مخمل و ابریشم با رنگ‌های درخشان, کمتر مورد استفاده قرار گیرد و رنگ‌های تیره به ویژه سیاه متداول گردد. کاترین دومدیسی همسر هانری دوم , کرست فلزی به شکل شکم بند را به فرانسه عرضه کرد. در اواسط سده شانزدهم برای تزیین پوشاک از چشمه دوزی و ژور بهره می‌بردند. از این رو پارچه‌های کتان را لطیف‌تر تهیه می‌کردند و کار دست را ظریف‌تر انجام می‌دادند؛ و این خود , منشا بافت و تحول هنر توربافی شد. هانری چهارم , که بر خلاف گذشتگان خود توجه بسیاری به رشد صنایع داشت, صنعت پارچه بافی را که محصولاتی چون زربفت, تافته , مخمل و ابریشم تولید می‌کرد,در شهر‌های لیون و تور رواج داد. پوشاک زن و مرد از پارچه‌های ظریف و مرغوب و در رنگ‌های متنوع با سایه روشن‌های زیبا تهیه می‌شد. پس از مرگ هانری چهارم, برای نخستین بار در تاریخ, تحولات لباس بر چگونگی پوشاک طبقه متوسط جامعه نیز تاثیر گذاشت. فرانسه در عصر لویی سیزدهم(1643-1610)در زمینه طرح‌های لباس, اعتباری بسیار کسب کرد و خود را به عنوان پیشکسوت طرح‌های نوین مطرح ساخت. بهره‌گیری از پارچه‌های فاخر و برودری دوزی‌های ظریف و زیبا در بخش نخست این دوران همچنان متداول بود. اما به دنبال حکم ریشیلیو در سال 1625 علیه واردات پارچه از ایتالیا و [[اسپانیا]], لباس‌ها به مراتب ساده‌تر از گذشته شد. او در سال 1633 و 1634 نیز قانونی به منظور منع استفاده از یراق و توردوزی طلایی و نقره‌ای گذراند که سبب گردید زرق و برق لباس‌ها هر چه بیشتر کاهش یابد. بنابراین لباس‌ها از پارچه‌های بافت فرانسه , بدون نقش و نگار اما گرانبها تهیه می‌شد. تور, نقش اساسی در تزئیینات لباس داشت بویژه برای حاشیه یقه‌های صاف, پهن و خوابیده که به نام یقه لویی هجدهم شناخته می‌شد. در سده هفدهم پیراهن اهمیتی بیش از گذشته پیدا کرد و کراوات در این زمان عرضه گردید(1636). کراوات نام خود را از شخصی به نام «کروا» که در ارتش فرانسه خدمت می‌کرد, گرفته است. او برای محافظت گلوی خود, دستمالی را به گردن می‌بست. بعدها به جلو کراوات یک تاب افزوده گشت و از آن پس, یقه پیراهن هیچ مرد ظاهرا خوش لباسی بدون دستمال گردن یا کراوات نماند. یک طرح تازه در دوره لویی سیزدهم, بالا جمع کردن دامن رویی بود که در اصل توسط بورژوازی پذیرفته شده بود. از آن پس شکل لباس رفته رفته دگرگون شد. نخستین دوره حکومت لویی چهاردهم, دوره انتقالی شیوه لباس پوشیدن بود و همه کشورهای اروپا، جز اسپانیا از طرح‌ها و شیوه لباس پوشیدن فرانسوی‌ها پیروی می‌کردند.

	لویی چهاردهم پس از مرگ مازارین و بنا به توصیه وزیرش کالبر, توربافان ونیزی را به فرانسه خواند و در چند شهر فرانسه مراکزی برای بافتن تور احداث کرد. کالبر نخستین قطعه‌های تور بافته شده در فرانسه را تقدیم پادشاه کرد. پادشاه آن را زیبا یافت و درباریان را به استفاده از آنها تشویق نمود. در دوره دوم لویی چهاردهم (1661 تا 1670) فرانسه در زمینه طرح‌های پوشاک نقشی تعیین کننده داشت. نکته جالب این که برای نخستین بار در بافت پارچه سایه روشن رنگ‌ها مورد توجه قرار گرفت و طرح گل‌ها را بزرگ‌تر از اندازه طبیعی نقش کردند حال آنکه , در دوران لویی پانزدهم, طرح‌ها کوچک‌تر از اندازه طبیعی و در زمان لویی شانزدهم از آن هم کوچک‌تر شد. در آغاز دوره سوم حکومت لویی چهاردهم( 1670 تا 1715) پوشاک از شکوه و تجمل بسیار برخوردار بود. لیکن با فرارسیدن پایان این دوره, از تجملات آن کاسته شد. در پوشاک مردان, یکی از مهم‌ترین و اساس‌ترین تغییرات پدید آمد. نیم تنه چسبان به جلیقه و نیم تنه رویی تبدیل گردید. تا سال 1675 تنها خیاطان به کار طرح و تهیه پوشاک زنانه اشتغال داشتند ولی در این زمان، هر قسمت از لباس, طراح و تهیه کننده‌ای ویژه داشت مانند دوزندگان لباس، خیاطان بالا پوش و شنل، کلاه دوزان، کفاشان، دستکش دوزان، بادبزن سازان، جواهر‌سازان، آرایشگران و طراحان آرایش مو که همگی مهارتی در سطح بالا داشتند و پول گزافی دریافت می‌کردند. طرح‌های لباس تئاتر نیز در تغییر و تحول پوشاک زنان موثر بود. در سده هیجدهم و از سال 1770 تا 1775 پوشاک فرانسویان به اوج تکامل خود رسید. این مرحله به دو دوره تقسیم شده است. دوره نخست(1724 تا 1750) که به «روکوکو» (Le rococo) شهرت یافته، با یک مایه اصلی، صدف همراه با شاخ و برگ‌های گل و گیاه, پر, پاپیون, همه گونه قوس‌ها و پیچ و تاب‌ها که در یک طرح جمع می‌گردد, مشخص می‌شود.		لویی چهاردهم پس از مرگ مازارین و بنا به توصیه وزیرش کالبر, توربافان ونیزی را به فرانسه خواند و در چند شهر فرانسه مراکزی برای بافتن تور احداث کرد. کالبر نخستین قطعه‌های تور بافته شده در فرانسه را تقدیم پادشاه کرد. پادشاه آن را زیبا یافت و درباریان را به استفاده از آنها تشویق نمود. در دوره دوم لویی چهاردهم (1661 تا 1670) فرانسه در زمینه طرح‌های پوشاک نقشی تعیین کننده داشت. نکته جالب این که برای نخستین بار در بافت پارچه سایه روشن رنگ‌ها مورد توجه قرار گرفت و طرح گل‌ها را بزرگ‌تر از اندازه طبیعی نقش کردند حال آنکه , در دوران لویی پانزدهم, طرح‌ها کوچک‌تر از اندازه طبیعی و در زمان لویی شانزدهم از آن هم کوچک‌تر شد. در آغاز دوره سوم حکومت لویی چهاردهم( 1670 تا 1715) پوشاک از شکوه و تجمل بسیار برخوردار بود. لیکن با فرارسیدن پایان این دوره, از تجملات آن کاسته شد. در پوشاک مردان, یکی از مهم‌ترین و اساس‌ترین تغییرات پدید آمد. نیم تنه چسبان به جلیقه و نیم تنه رویی تبدیل گردید. تا سال 1675 تنها خیاطان به کار طرح و تهیه پوشاک زنانه اشتغال داشتند ولی در این زمان، هر قسمت از لباس, طراح و تهیه کننده‌ای ویژه داشت مانند دوزندگان لباس، خیاطان بالا پوش و شنل، کلاه دوزان، کفاشان، دستکش دوزان، بادبزن سازان، جواهر‌سازان، آرایشگران و طراحان آرایش مو که همگی مهارتی در سطح بالا داشتند و پول گزافی دریافت می‌کردند. طرح‌های لباس تئاتر نیز در تغییر و تحول پوشاک زنان موثر بود. در سده هیجدهم و از سال 1770 تا 1775 پوشاک فرانسویان به اوج تکامل خود رسید. این مرحله به دو دوره تقسیم شده است. دوره نخست(1724 تا 1750) که به «روکوکو» (Le rococo) شهرت یافته، با یک مایه اصلی، صدف همراه با شاخ و برگ‌های گل و گیاه, پر, پاپیون, همه گونه قوس‌ها و پیچ و تاب‌ها که در یک طرح جمع می‌گردد, مشخص می‌شود.

Samiei در ‏۶ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۷

2024-09-06T18:47:34Z

نمایش تغییرات