لی چینگ جائو شاعر چینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۹

2025-11-17T18:19:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۹
خط ۱:		خط ۱:

	«لی چینگ ~~جائو~~ (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» ~~می گوید~~: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر ~~می دارد؟~~/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر ~~نمی شود~~ تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان ~~می شود»~~.</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری ~~نمی تواند~~ بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه ~~می توانم~~ بکنم!». احساس و عواطف را ~~می توان~~ در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت ~~می کنم~~/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه ~~اندوهناك~~ به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 3، ص. 1085-1086.</ref>		«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می‌گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می‌دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی‌شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:<blockquote>«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!»</blockquote>احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناک به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]؛ [[شاعران چینی]]		[[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]؛ [[شاعران چینی]]

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	<~~references~~ />		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:شخصیت ها و نویسندگان شاخص ادبی]]		[[رده:شخصیت ها و نویسندگان شاخص ادبی]]

Mohammad در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۲

2025-01-10T20:02:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:3432931ece299c5b8a405dc38c385b44.jpg\|بندانگشتی\|لی چینگ جائو شاعر چینی]]~~
	«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 3، ص. 1085-1086.</ref>		«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 3، ص. 1085-1086.</ref>

Mohammad در ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱

2025-01-10T20:01:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:3432931ece299c5b8a405dc38c385b44.jpg\|بندانگشتی\|لی چینگ جائو شاعر چینی]]		[[پرونده:3432931ece299c5b8a405dc38c385b44.jpg\|بندانگشتی\|لی چینگ جائو شاعر چینی]]
	«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>		«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 3، ص. 1085-1086.</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]؛ [[شاعران چینی]]

	* [[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]		== منبع اصلی ==
	* [[شاعران چینی]]		<references />

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:شخصیت ها و نویسندگان شاخص ادبی]]

Samiei در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۶

2023-12-19T21:16:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:3432931ece299c5b8a405dc38c385b44.jpg\|بندانگشتی\|لی چینگ جائو شاعر چینی]]		[[پرونده:3432931ece299c5b8a405dc38c385b44.jpg\|بندانگشتی\|لی چینگ جائو شاعر چینی]]
	«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور دوران سلسله‌ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی، جلد اول~~.</ref>		«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور [[سلسله های سونگ، لیائو، جین و شیای غربی\|دوران سلسله‌ی سونگ]] است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.</ref>

	نیز نگاه کنید به [[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]؛ [[شاعران چینی]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]
			* [[شاعران چینی]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۱

2023-11-14T16:41:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:3432931ece299c5b8a405dc38c385b44.jpg\|بندانگشتی\|لی چینگ جائو شاعر چینی]]
	«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور دوران سلسله‌ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور دوران سلسله‌ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

Samiei: /* کتابشناسی */

2023-11-14T16:39:53Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	«لی ~~چینگجائو~~ (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) ~~شاعره‌یغزلسرای~~ مشهور دوران سلسله‌ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه ~~آهسته » میگوید~~: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان ~~میشود»~~.</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری ~~نمیتواند~~ بکند:~~« آه~~ من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه ~~میتوانم~~ بکنم!». احساس و عواطف را ~~میتوان~~ در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت ~~میکنم~~/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ [[چین]]". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		«لی چینگ جائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌ی غزل سرای مشهور دوران سلسله‌ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته» می گوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می <sub></sub> توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان می شود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمی تواند بکند:«آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه می توانم بکنم!». احساس و عواطف را می توان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت می کنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

			نیز نگاه کنید به [[معرفی برخی از شخصیت های مهم ادبیات کلاسیک چین]]؛ [[شاعران چینی]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۹

2023-11-14T13:29:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~=== ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسله ی سونگ'' ===~~		«لی چینگجائو (Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعره‌یغزلسرای مشهور دوران سلسله‌ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: <blockquote>«زمین از گل‌های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ‌های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود».</blockquote>تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند:« آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!». احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:<blockquote>«خوف دارم که غصه‌ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور شده‌ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم».</blockquote>اندوه‌ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ [[چین]]". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>
	«لی چینگجائو(Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) ~~شاعر غزلسرای~~ مشهور دوران ~~سلسله ی~~ سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از ~~گل های~~ زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در ~~برگ های~~ مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود». تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند:« آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!».

	احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:«خوف دارم که ~~غصه ی~~ جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور ~~شده ام،~~ نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم». ~~اندوه ها~~ عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ [[چین]]". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۷

2023-11-11T15:57:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	=== ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران ~~سلسلهی~~ سونگ'' ===		=== ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسله ی سونگ'' ===
	«لی چینگجائو(Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) ~~شاعرهي~~ غزلسرای مشهور دوران ~~سلسلهی~~ سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از ~~گلهای~~ زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در ~~برگهای~~ مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود». تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند:« آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!».		«لی چینگجائو(Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعر غزلسرای مشهور دوران سلسله ی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از گل های زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگ های مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود». تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند:« آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!».

	احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:«خوف دارم که ~~غصهی~~ جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور ~~شدهام،~~ نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم». ~~اندوهها~~ عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ [[چین]]". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>		احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:«خوف دارم که غصه ی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور شده ام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم». اندوه ها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ [[چین]]". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Mahdi در ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۳

2023-11-06T20:13:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
			=== ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسلهی سونگ'' ===
			«لی چینگجائو(Li Qingzhao)»(1151-1084 میلادی) شاعرهي غزلسرای مشهور دوران سلسلهی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از گلهای زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگهای مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود». تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند:« آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!».

	~~== ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسلهی سونگ'' ==~~		احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:«خوف دارم که غصهی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور شدهام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم». اندوهها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.<ref>سابقی، علی محمد. (1392). "جامعه و فرهنگ [[چین]]". تهران : موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، جلد اول.</ref>
	~~«لی چینگجائو[1]»(1151-1084 میلادی) شاعرهي غزلسرای مشهور دوران سلسلهی سونگ است. وی~~ در شعری ~~با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید~~: ~~«زمین از گلهای زرد پوشانده شده، پژمرده~~ و ~~فرو افتاده~~ از ~~باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می~~<~~sub~~>~~</sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگهای مسطح~~ و ~~پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود»~~. ~~تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند~~:~~« آه من با غم~~ و ~~اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!»~~.

	احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:«خوف دارم که غصهی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور شدهام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم». اندوهها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.		== کتابشناسی ==
	~~----[1] - Li Qingzhao~~

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « == ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسلهی سونگ'' == «لی چینگجائو[1]»(1151-1084 میلادی) شاعرهي غزلسرای مشهور دوران سلسلهی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از گلهای زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک...» ایجاد کرد

2023-10-15T22:30:17Z

صفحه‌ای تازه حاوی « == ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسلهی سونگ'' == «لی چینگجائو[1]»(1151-1084 میلادی) شاعرهي غزلسرای مشهور دوران سلسلهی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از گلهای زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== ''-«لی چینگجائو» شاعرهی دوران سلسلهی سونگ'' ==
«لی چینگجائو[1]»(1151-1084 میلادی) شاعرهي غزلسرای مشهور دوران سلسلهی سونگ است. وی در شعری با عنوان«آهسته، نغمه آهسته » میگوید: «زمین از گلهای زرد پوشانده شده، پژمرده و فرو افتاده از باران/ اینک چه کسی آنها را بر می دارد؟/ تنها نشسته در کنار پنجره، چگونه می<sub></sub>توانم سرعت قدمم در تاریکی را که کمتر نمی شود تندتر کنم؟/در برگهای مسطح و پهن، نم نم باران همچون شفق رنگین کمان میشود». تحت چنین شرایطی، کسی جز این که مثل نویسنده افسوس بکشد، کاری نمیتواند بکند:« آه من با غم و اندوهِ ورای ایمان چه میتوانم بکنم!».

احساس و عواطف را میتوان در ابیاتی از این شاعره که دلش برای همسر دور از وطنش تنگ شده و برایش شعری سروده است، مشاهده کرد:«خوف دارم که غصهی جدایی مرا غمگین نشان دهد/ چیزها برای گفتن دارم، ولی به محض آغاز سکوت میکنم/ کمی رنجور شدهام، نه به خاطر اینکه مريض شرابم/ حتی نه اندوهناك به خاطر سرسختی پاییزم». اندوهها عمیق و پایدارند و وقت فرار از احساس شاعرانه نیست.
----[1] - Li Qingzhao