http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE 2026-05-28T13:45:23Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=82820&oldid=prev 2025-11-30T11:32:40Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l110">خط ۱۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== منبع اصلی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== منبع اصلی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 </del>چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;sub&gt;&lt;big&gt;سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[</ins>چین<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]</ins>]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].&lt;/big&gt;&lt;/sub&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نویسنده مقاله ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>علی محمد سابقی</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>علی محمد سابقی</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:شخصیت های شاخص سیاسی]]</ins></div></td></tr> <!-- diff cache key dmelal-hY7SGReQW:diff:1.41:old-79880:rev-82820:php=table --> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=79880&oldid=prev 2025-09-21T14:29:03Z

<p><span class="autocomment">اوضاع در دوران جنگ داخلی</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l56">خط ۵۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال 1945، وقتی نیروهای ژاپنی تسلیم شدند، دولت چیانگ از نظر تشکیلاتی و مالی کاملا تضعیف شده بود و توان تحویل گرفتن تمام مناطق تحت اشغال ژاپنی­‌ها پس از خروج آن­ها را نداشت. لذا، از نیروهای ژاپنی خواست تا آماده شدن دولت برای بسط کنترل خود در این مناطق تسلیم نشوند. این تقاضای چیانگ هم در جامعه­‌ی [[چین]] به ویژه مناطقی که ده سال تحت اشغال بودند انعکاس بدی داشت و مردم می­ گفتند چیانگ حاضر است ژاپنی­‌ها به اشغال خود ادامه دهند. البته به نظر می‌رسد که چیانگ این درخواست را به خاطر ترس از کنترل مناطق تخلیه شده توسط [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] ارایه کرده باشد. به هرحال، پس از دریافت کمک­‌های مالی و تسلیحاتی از آمریکا، [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین تانگ]] توانستند شهرها را از ژاپنی‌ها تحویل بگیرند، ولی مناطق روستایی و دور افتاده هم­چنان عمدتا در اختیار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] باقی ماندند. حتی یک­سال پس از تسلیم ژاپنی­‌ها، شایعه شده بود که چیانگ با ژاپنی‌ها یک معاهده‌ی سری امضا کرده تا در مبارزه با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] به او کمک کنند و در مقابل، چیانگ از نیروها و اموال و دارایی­‌های ژاپنی‌ها در [[چین]] محافظت به عمل آورد. البته تحصیل ژنرال­‌های بلند پایه‌ی ارتش ملی از جمله خود چیانگ در ژاپن و ارتباطات نزدیک و شخصی موجود میان آن­ها و فرماندهان ارشد نظامی ژاپن هم به این شایعات دامن می­زد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال 1945، وقتی نیروهای ژاپنی تسلیم شدند، دولت چیانگ از نظر تشکیلاتی و مالی کاملا تضعیف شده بود و توان تحویل گرفتن تمام مناطق تحت اشغال ژاپنی­‌ها پس از خروج آن­ها را نداشت. لذا، از نیروهای ژاپنی خواست تا آماده شدن دولت برای بسط کنترل خود در این مناطق تسلیم نشوند. این تقاضای چیانگ هم در جامعه­‌ی [[چین]] به ویژه مناطقی که ده سال تحت اشغال بودند انعکاس بدی داشت و مردم می­ گفتند چیانگ حاضر است ژاپنی­‌ها به اشغال خود ادامه دهند. البته به نظر می‌رسد که چیانگ این درخواست را به خاطر ترس از کنترل مناطق تخلیه شده توسط [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] ارایه کرده باشد. به هرحال، پس از دریافت کمک­‌های مالی و تسلیحاتی از آمریکا، [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین تانگ]] توانستند شهرها را از ژاپنی‌ها تحویل بگیرند، ولی مناطق روستایی و دور افتاده هم­چنان عمدتا در اختیار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] باقی ماندند. حتی یک­سال پس از تسلیم ژاپنی­‌ها، شایعه شده بود که چیانگ با ژاپنی‌ها یک معاهده‌ی سری امضا کرده تا در مبارزه با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] به او کمک کنند و در مقابل، چیانگ از نیروها و اموال و دارایی­‌های ژاپنی‌ها در [[چین]] محافظت به عمل آورد. البته تحصیل ژنرال­‌های بلند پایه‌ی ارتش ملی از جمله خود چیانگ در ژاپن و ارتباطات نزدیک و شخصی موجود میان آن­ها و فرماندهان ارشد نظامی ژاپن هم به این شایعات دامن می­زد.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>افزون بر این، ژنرال اوکامورا (Ukamura)، سرفرمانده کل نیروهای ژاپنی مستقر در[[چین]]، پیش از تسلیم شدن به چیانگ پیشنهاد داده بود تا فرماندهی 5/1 میلیون نیروی نظامی و پشتیبانی ژاپنی مستقر در خاک [[چین]] را بر عهده بگیرد، و چیانگ هم از این پیشنهاد بدش نمی‌آمد ولی از ترس آمریکایی­‌ها آن را رد کرد و برخی از نیروهای ژاپنی حتی تا سال1947، در [[چین]] باقی مانده و تحت حمایت نیروهای ملی قرار داشتند و تعدادی نیز با ارتش ملی همکاری <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می­ کردند</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>افزون بر این، ژنرال اوکامورا (Ukamura)، سرفرمانده کل نیروهای ژاپنی مستقر در[[چین]]، پیش از تسلیم شدن به چیانگ پیشنهاد داده بود تا فرماندهی 5/1 میلیون نیروی نظامی و پشتیبانی ژاپنی مستقر در خاک [[چین]] را بر عهده بگیرد، و چیانگ هم از این پیشنهاد بدش نمی‌آمد ولی از ترس آمریکایی­‌ها آن را رد کرد و برخی از نیروهای ژاپنی حتی تا سال1947، در [[چین]] باقی مانده و تحت حمایت نیروهای ملی قرار داشتند و تعدادی نیز با ارتش ملی همکاری <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌کردند</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[جنگ های داخلی چین و مارشال چیانگ کایشک|اوضاع در دوران جنگ داخلی]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[جنگ های داخلی چین و مارشال چیانگ کایشک|اوضاع در دوران جنگ داخلی]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از پایان جنگ دوم جهانی، آمریکایی­‌ها برای مدتی (از1946 تا 1948) و در جریان جنگ با ارتش سرخ، حمایت مالی خود را به دولت ملی، به خاطر سوء مدیریت و فساد موجود در این دولت کاهش دادند. شاید گزارش‌های اغراق آمیز [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] نیز در این زمینه بی تأثیر نبوده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از پایان جنگ دوم جهانی، آمریکایی­‌ها برای مدتی (از1946 تا 1948) و در جریان جنگ با ارتش سرخ، حمایت مالی خود را به دولت ملی، به خاطر سوء مدیریت و فساد موجود در این دولت کاهش دادند. شاید گزارش‌های اغراق آمیز [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­‌ها]] نیز در این زمینه بی تأثیر نبوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اگرچه چیانگ شخصا به خاطر همکاری مؤثر در جنگ جهانی از جایگاه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین المللی </del>برخوردار شد، ولی دولت وی به دلیل فساد گسترده و تورم اقتصادی بالا، رو به زوال گذاشت. چیانگ در خاطرات خود در سال 1948 می‌نویسد: &lt;blockquote&gt;«کومین تانگ از نیروهای خارجی شکست نخورد، بلکه از درون فروپاشید.» &lt;/blockquote&gt;به هرحال، [[جنگ های داخلی چین و مارشال چیانگ کایشک|جنگ­‌های مختلف داخلی]] و خارجی، دولت و نیروهای ملی را از نظر نظامی و مالی تضعیف کرده و اعتماد مردم نسبت به دولت به پایین­ ترین سطح خود رسید، این در حالی بود که جایگاه و اعتبار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] روز به روز افزایش می­ یافت، چون سیاست تقسیم اراضی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حزب کمونیست]] به سود روستاییان بود و لذا آن­ها از نیروهای ارتش سرخ حمایت می­ کردند.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اگرچه چیانگ شخصا به خاطر همکاری مؤثر در جنگ جهانی از جایگاه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین‌المللی </ins>برخوردار شد، ولی دولت وی به دلیل فساد گسترده و تورم اقتصادی بالا، رو به زوال گذاشت. چیانگ در خاطرات خود در سال 1948 می‌نویسد: &lt;blockquote&gt;«کومین تانگ از نیروهای خارجی شکست نخورد، بلکه از درون فروپاشید.» &lt;/blockquote&gt;به هرحال، [[جنگ های داخلی چین و مارشال چیانگ کایشک|جنگ­‌های مختلف داخلی]] و خارجی، دولت و نیروهای ملی را از نظر نظامی و مالی تضعیف کرده و اعتماد مردم نسبت به دولت به پایین­ ترین سطح خود رسید، این در حالی بود که جایگاه و اعتبار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] روز به روز افزایش می­ یافت، چون سیاست تقسیم اراضی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|حزب کمونیست]] به سود روستاییان بود و لذا آن­ها از نیروهای ارتش سرخ حمایت می­ کردند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در چنین شرایطی، علی­رغم تفوق نیروهای ملی از نظر تعداد نفرات و تسلیحات، ولی به خاطر عدم محبوبیت آن­ها در میان مردم، نفوذ عوامل [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیستی]] در بین آن­ها، روحیه‌ی پایین و عدم سازماندهی درست آنان، زمینه برای موقعیت برتر و بالاتر [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] فراهم شده بود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در چنین شرایطی، علی­رغم تفوق نیروهای ملی از نظر تعداد نفرات و تسلیحات، ولی به خاطر عدم محبوبیت آن­ها در میان مردم، نفوذ عوامل [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیستی]] در بین آن­ها، روحیه‌ی پایین و عدم سازماندهی درست آنان، زمینه برای موقعیت برتر و بالاتر [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] فراهم شده بود.</div></td></tr> </table>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=79867&oldid=prev 2025-09-21T14:07:20Z

<p></p> <a href="http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&amp;diff=79867&amp;oldid=61705">نمایش تغییرات</a>

Mahdi http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=61705&oldid=prev 2024-09-02T12:56:15Z

<p></p> <a href="http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&amp;diff=61705&amp;oldid=26300">نمایش تغییرات</a>

Rashid http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=26300&oldid=prev 2024-03-16T16:48:18Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l54">خط ۵۴:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵۴:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>چیانگ آمریکایی­ ها را دوست نداشت و نسبت به اهداف آنان مشکوک بود. وقتی متوجه نفوذ عوامل سازمان سیا در داخل دولت خود شد، آن­ها را دستگیر و اعدام نمود. وی هیچگونه تمایلی به همکاری با [[ایالات متحده]] و شوروی نداشت چون اهداف هر دو را امپریالیستی می­دانست، ولی تلاش می­ کرد از هر دو کمک ­های بیشتری دریافت کند بدون این­که از هیچ ­یک جانبداری کرده باشد. او معتقد بود بین این دو کشور درگیری رخ خواهد داد که در آن­ صورت به نفع [[چین]] خواهد بود، چون هر دو به [[چین]] نیاز خواهند داشت. پس از پایان جنگ، چیانگ به این نتیجه رسید که دموکراسی غربی برای کشور [[چین]] مناسب نیست. او از دو ابر قدرت شرق و غرب علیه یکدیگر استفاده می­کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>چیانگ آمریکایی­ ها را دوست نداشت و نسبت به اهداف آنان مشکوک بود. وقتی متوجه نفوذ عوامل سازمان سیا در داخل دولت خود شد، آن­ها را دستگیر و اعدام نمود. وی هیچگونه تمایلی به همکاری با [[ایالات متحده]] و شوروی نداشت چون اهداف هر دو را امپریالیستی می­دانست، ولی تلاش می­ کرد از هر دو کمک ­های بیشتری دریافت کند بدون این­که از هیچ ­یک جانبداری کرده باشد. او معتقد بود بین این دو کشور درگیری رخ خواهد داد که در آن­ صورت به نفع [[چین]] خواهد بود، چون هر دو به [[چین]] نیاز خواهند داشت. پس از پایان جنگ، چیانگ به این نتیجه رسید که دموکراسی غربی برای کشور [[چین]] مناسب نیست. او از دو ابر قدرت شرق و غرب علیه یکدیگر استفاده می­کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آمریکا قصد داشت پس از جنگ جهانی، دست فرانسه را از منطقه­ ی هندوچین کوتاه کند، لذا به [[چین]] پیشنهاد داد که جایگزین فرانسه در این منطقه شده و آن را کنترل نماید، ولی چیانگ این پیشنهاد را نپذیرفت و با فرانسه وارد مذاکره شد تا در ازای تخلیه­ ی مناطقی از [[چین]] که تحت اشغال فرانسه بود و ملغی ساختن قرار دادها و امتیازهایی نابرابری که در گذشته توسط [[چین]] به فرانسه واگذار شده بود، منطقه ­ی هندوچین مجددا در اختیار فرانسه گذاشته شود. چیانگ برای تحویل گرفتن اسرای ژاپنی در منطقه­ ی هندوچین 200هزار سرباز چینی را به این منطقه گسیل کرد و این نیروها تا سال1946، در منطقه باقی ماندند و پس از پذیرش پیشنهادات [[چین]] از سوی فرانسه بود که این منطقه را تخلیه و تحویل فرانسه دادند.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آمریکا قصد داشت پس از جنگ جهانی، دست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را از منطقه­ ی هندوچین کوتاه کند، لذا به [[چین]] پیشنهاد داد که جایگزین فرانسه در این منطقه شده و آن را کنترل نماید، ولی چیانگ این پیشنهاد را نپذیرفت و با فرانسه وارد مذاکره شد تا در ازای تخلیه­ ی مناطقی از [[چین]] که تحت اشغال فرانسه بود و ملغی ساختن قرار دادها و امتیازهایی نابرابری که در گذشته توسط [[چین]] به فرانسه واگذار شده بود، منطقه ­ی هندوچین مجددا در اختیار فرانسه گذاشته شود. چیانگ برای تحویل گرفتن اسرای ژاپنی در منطقه­ ی هندوچین 200هزار سرباز چینی را به این منطقه گسیل کرد و این نیروها تا سال1946، در منطقه باقی ماندند و پس از پذیرش پیشنهادات [[چین]] از سوی فرانسه بود که این منطقه را تخلیه و تحویل فرانسه دادند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال 1945، وقتی نیروهای ژاپنی تسلیم شدند، دولت چیانگ از نظر تشکیلاتی و مالی کاملا تضعیف شده بود و توان تحویل گرفتن تمام مناطق تحت اشغال ژاپنی­ ها پس از خروج آن­ها را نداشت. لذا، از نیروهای ژاپنی خواست تا آماده شدن دولت برای بسط کنترل خود در این مناطق تسلیم نشوند. این تقاضای چیانگ هم در جامعه­ ی [[چین]] به ویژه مناطقی که ده سال تحت اشغال بودند انعکاس بدی داشت و مردم می­ گفتند چیانگ حاضر است ژاپنی­ ها به اشغال خود ادامه دهند. البته به نظر می رسد که چیانگ این درخواست را به خاطر ترس از کنترل مناطق تخلیه شده توسط [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ارایه کرده باشد. به هرحال، پس از دریافت کمک­ های مالی و تسلیحاتی از آمریکا، [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین ­تانگ]] توانستند شهرها را از ژاپنی ­ها تحویل بگیرند، ولی مناطق روستایی و دور افتاده هم­چنان عمدتا در اختیار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] باقی ماندند. حتی یک­سال پس از تسلیم ژاپنی­ ها، شایعه شده بود که چیانگ با ژاپنی ­ها یک معاهده ­ی سری امضا کرده تا در مبارزه با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] به او کمک کنند و در مقابل، چیانگ از نیروها و اموال و دارایی­ های ژاپنی ­ها در [[چین]] محافظت به عمل آورد. البته تحصیل ژنرال­ های بلند پایه ­ی ارتش ملی از جمله خود چیانگ در ژاپن و ارتباطات نزدیک و شخصی موجود میان آن­ها و فرماندهان ارشد نظامی ژاپن هم به این شایعات دامن می­زد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال 1945، وقتی نیروهای ژاپنی تسلیم شدند، دولت چیانگ از نظر تشکیلاتی و مالی کاملا تضعیف شده بود و توان تحویل گرفتن تمام مناطق تحت اشغال ژاپنی­ ها پس از خروج آن­ها را نداشت. لذا، از نیروهای ژاپنی خواست تا آماده شدن دولت برای بسط کنترل خود در این مناطق تسلیم نشوند. این تقاضای چیانگ هم در جامعه­ ی [[چین]] به ویژه مناطقی که ده سال تحت اشغال بودند انعکاس بدی داشت و مردم می­ گفتند چیانگ حاضر است ژاپنی­ ها به اشغال خود ادامه دهند. البته به نظر می رسد که چیانگ این درخواست را به خاطر ترس از کنترل مناطق تخلیه شده توسط [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ارایه کرده باشد. به هرحال، پس از دریافت کمک­ های مالی و تسلیحاتی از آمریکا، [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین ­تانگ]] توانستند شهرها را از ژاپنی ­ها تحویل بگیرند، ولی مناطق روستایی و دور افتاده هم­چنان عمدتا در اختیار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] باقی ماندند. حتی یک­سال پس از تسلیم ژاپنی­ ها، شایعه شده بود که چیانگ با ژاپنی ­ها یک معاهده ­ی سری امضا کرده تا در مبارزه با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] به او کمک کنند و در مقابل، چیانگ از نیروها و اموال و دارایی­ های ژاپنی ­ها در [[چین]] محافظت به عمل آورد. البته تحصیل ژنرال­ های بلند پایه ­ی ارتش ملی از جمله خود چیانگ در ژاپن و ارتباطات نزدیک و شخصی موجود میان آن­ها و فرماندهان ارشد نظامی ژاپن هم به این شایعات دامن می­زد.  </div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=23871&oldid=prev 2024-03-04T07:59:47Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۹</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l70">خط ۷۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۷۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال1947، قانون اساسی جدیدی تدوین و براساس آن در 20ماه مه1948، چیانگ از سوی پارلمان به ریاست جمهوری [[چین]] انتخاب گردید که از آن به آغاز«حکومت قانونی دموکراتیک» نام برده شد، ولی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست ­ها]] مشروعیت این قانون اساسی و دولت برآمده از آن را نپذیرفتند. چیانگ در 21 ژانویه ­ی 1949، به خاطر شکست فاحش [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین ­تانگ]] و ملحق شدن بسیاری از نیروها به [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ، از ریاست جمهوری استعفا داد و لی زونگ­ رِن(Li Zongren)معاون رییس جمهور مسئولیت دولت را بر عهده گرفت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال1947، قانون اساسی جدیدی تدوین و براساس آن در 20ماه مه1948، چیانگ از سوی پارلمان به ریاست جمهوری [[چین]] انتخاب گردید که از آن به آغاز«حکومت قانونی دموکراتیک» نام برده شد، ولی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست ­ها]] مشروعیت این قانون اساسی و دولت برآمده از آن را نپذیرفتند. چیانگ در 21 ژانویه ­ی 1949، به خاطر شکست فاحش [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین ­تانگ]] و ملحق شدن بسیاری از نیروها به [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ، از ریاست جمهوری استعفا داد و لی زونگ­ رِن(Li Zongren)معاون رییس جمهور مسئولیت دولت را بر عهده گرفت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از استعفای چیانگ، [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] برای فراهم شدن زمینه­ ی گفتگو با دولت ملی، حملات خود را متوقف و پیشنهاد تسلیم رسم دولت ملی به [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|كمونیست­ ها]] را ارایه کردند. لی می­خواست برای پایان دادن به جنگ داخلی، به نحوی با این پیشنهاد کنار بیاید، ولی به خاطر مخالفت چیانگ و طرفدارانش موفق به این امر نشد. لذا، [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] در آوریل 1949، اولتیماتوم دادند که اگر تا 5 روز دیگر به این پیشنهاد پاسخ داده نشود، حملات خود را از سر خواهند گرفت. چیانگ در مخالفت با تصمیم لی برای تسلیم شدن به [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ، تمام طلاها و ارز­های خارجی که متعلق به دولت و در اختیار او بود و دولت شدیدا به آن­ها نیاز داشت را به دولت تحویل نداد و آن­ها را به تایوان منتقل کرد. لذا، وقتی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] در همان ماه نانجینگ پایتخت دولت ملی را تصرف کردند، چیانگ دولت ملی را به گوان دونگ انتقال داد و لی در مخالفت با این تصمیم چیانگ از همراهی با وی خود داری و به استان گوانگ شی رفت. چیانگ برای رفع اختلافات، یکی ازمقامات دولت را پیش لی فرستاد تا او را متقاعد سازد که در این اوضاع نابسامان، از دولت جدا نشود. لی به شرط بازگرداندن پول­ ها و طلاها به دولت و عدم دخالت چیانگ در امور دولتی، پذیرفت که به گوان دونگ برگردد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از استعفای چیانگ، [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] برای فراهم شدن زمینه­ ی گفتگو با دولت ملی، حملات خود را متوقف و پیشنهاد تسلیم رسم دولت ملی به [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|كمونیست­ ها]] را ارایه کردند. لی می­خواست برای پایان دادن به جنگ داخلی، به نحوی با این پیشنهاد کنار بیاید، ولی به خاطر مخالفت چیانگ و طرفدارانش موفق به این امر نشد. لذا، [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] در آوریل 1949، اولتیماتوم دادند که اگر تا 5 روز دیگر به این پیشنهاد پاسخ داده نشود، حملات خود را از سر خواهند گرفت. چیانگ در مخالفت با تصمیم لی برای تسلیم شدن به [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ، تمام طلاها و ارز­های خارجی که متعلق به دولت و در اختیار او بود و دولت شدیدا به آن­ها نیاز داشت را به دولت تحویل نداد و آن­ها را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>تایوان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>منتقل کرد. لذا، وقتی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|نیروهای کمونیستی]] در همان ماه نانجینگ پایتخت دولت ملی را تصرف کردند، چیانگ دولت ملی را به گوان دونگ انتقال داد و لی در مخالفت با این تصمیم چیانگ از همراهی با وی خود داری و به استان گوانگ شی رفت. چیانگ برای رفع اختلافات، یکی ازمقامات دولت را پیش لی فرستاد تا او را متقاعد سازد که در این اوضاع نابسامان، از دولت جدا نشود. لی به شرط بازگرداندن پول­ ها و طلاها به دولت و عدم دخالت چیانگ در امور دولتی، پذیرفت که به گوان دونگ برگردد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در گوان دونگ، لی زونگ­رِن خواست دولت جدیدی متشکل از هواداران و مخالفان چیانگ تشکیل دهد، ولی چیانگ علی­رغم تعهد به بازگرداندن تمام پول ­ها، تنها بخشی از آن را در اختیار لی گذاشت، و به همین خاطر اختلافات ادامه یافت و ارزش اسکناس­ های منتشره از سوی دولت به خاطر نداشتن پشتوانه­ ی مالی سریعا سقوط کرده و بی ارزش شد و دولت با بحران مالی روبه رو گردید.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در گوان دونگ، لی زونگ­رِن خواست دولت جدیدی متشکل از هواداران و مخالفان چیانگ تشکیل دهد، ولی چیانگ علی­رغم تعهد به بازگرداندن تمام پول ­ها، تنها بخشی از آن را در اختیار لی گذاشت، و به همین خاطر اختلافات ادامه یافت و ارزش اسکناس­ های منتشره از سوی دولت به خاطر نداشتن پشتوانه­ ی مالی سریعا سقوط کرده و بی ارزش شد و دولت با بحران مالی روبه رو گردید.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=22301&oldid=prev 2024-02-29T00:38:39Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۳۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l46">خط ۴۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۴۶:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سوی دیگر، وی برای این­که شهرها و تأسیسات سالم به دست دشمن نیفتد، دستور تخریب سدها و آتش زدن شهرها را صادر کرد. این تاکتیک نیز موجب وارد شدن تلفات گسترده ­ی جانی و خسارات مالی به مردم غیر نظامی شد. تنها در شهر چانگشا(Changsha)که بدون اطلاع رسانی به موقع ساکنان شهر صورت گرفت، طی سه روز آتش سوزی، دو سوم شهر در آتش سوخت و 20هزار نفر کشته شدند. این تاکتیک­ های غلط که یکی پس از دیگری اتخاذ شد، زمینه ­ی نارضایتی هرچه بیشتر مردم و عدم حمایت آن­ها از دولت ملی را فراهم ساخت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سوی دیگر، وی برای این­که شهرها و تأسیسات سالم به دست دشمن نیفتد، دستور تخریب سدها و آتش زدن شهرها را صادر کرد. این تاکتیک نیز موجب وارد شدن تلفات گسترده ­ی جانی و خسارات مالی به مردم غیر نظامی شد. تنها در شهر چانگشا(Changsha)که بدون اطلاع رسانی به موقع ساکنان شهر صورت گرفت، طی سه روز آتش سوزی، دو سوم شهر در آتش سوخت و 20هزار نفر کشته شدند. این تاکتیک­ های غلط که یکی پس از دیگری اتخاذ شد، زمینه ­ی نارضایتی هرچه بیشتر مردم و عدم حمایت آن­ها از دولت ملی را فراهم ساخت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>چیانگ در سال1939، دو نفر از رهبران مسلمانان [[چین]] به نام­ های عیسی یوسف آلپتکین و ما فولیانگ(Ma Fuliang)را برای کسب حمایت و پشتیبانی کشورهای اسلامی از [[چین]] در برابر ژاپن، به کشورهای خاورمیانه از جمله، مصر، ترکیه و سوریه اعزام کرد. وی در سال1942، شخصا به مناطق مسلمان نشین سین­ک یانگ، نینگ ­شیا و چینگ­ خَی رفت و با رهبران و فرماندهان نظامی مسلمان این مناطق ملاقات کرد تا حمایت آن­ها را در مقابل ژاپنی­ ها و [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] کسب نماید. در همان سال شورش بزرگی در تبت صورت گرفت. چیانگ از فرماندهان مسلمان این مناطق خواست تا علیه شورشیان تبتی وارد جنگ شده و مانع استقلال طلبی و همکاری آن­ها با ژاپنی­ ها شوند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>چیانگ در سال1939، دو نفر از رهبران مسلمانان [[چین]] به نام­ های عیسی یوسف آلپتکین و ما فولیانگ(Ma Fuliang)را برای کسب حمایت و پشتیبانی کشورهای اسلامی از [[چین]] در برابر ژاپن، به کشورهای خاورمیانه از جمله، مصر، ترکیه و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>سوریه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اعزام کرد. وی در سال1942، شخصا به مناطق مسلمان نشین سین­ک یانگ، نینگ ­شیا و چینگ­ خَی رفت و با رهبران و فرماندهان نظامی مسلمان این مناطق ملاقات کرد تا حمایت آن­ها را در مقابل ژاپنی­ ها و [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] کسب نماید. در همان سال شورش بزرگی در تبت صورت گرفت. چیانگ از فرماندهان مسلمان این مناطق خواست تا علیه شورشیان تبتی وارد جنگ شده و مانع استقلال طلبی و همکاری آن­ها با ژاپنی­ ها شوند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[ورود چین به جنگ جهانی دوم]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[ورود چین به جنگ جهانی دوم]] ===</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=21460&oldid=prev 2024-02-26T22:21:55Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۲۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l13">خط ۱۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] مجددا در سال1924، کنترل استان گواندونگ را به دست گرفت و از سوی [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] نیز کمک­ هایی دریافت کرد. وی با ایجاد اصلاحاتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین­ تانگ]] یک دولت انقلابی با هدف ایجاد وحدت سرزمینی در [[چین]] تحت حاکمیت این حزب تشکیل داد. در همین سال بود که [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]]، چیانگ را برای چند ماه برای مطالعه­ سیستم نظامی و سیاسی [[روسیه|شوروی]]، به [[مسکو]] اعزام کرد. چیانگ در این سفر با تعدادی از رهبران فکری و نظامی [[روسیه|شوروی]] ملاقات و پیرامون اهداف مورد نظر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]] بحث و گفتگو نموده و سریعا به [[چین]] بازگشت. چیانگ در این سفر به این نتیجه رسید که سیستم سیاسی-نظامی شوروی برای کشور [[چین]] مناسب نیست[v]. وی پس از بازگشت از مسکو به گوانگ جو، از سوی [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در سال1924، برای تربیت افسران نظامی، به فرماندهی آکادمی نظامی وامپوآ(Whampoa) منصوب شد. چیانگ از همان ابتدا با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] مخالف بود و به همین جهت یک­بار در مخالفت با همکاری [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] با این گروه از فرماندهی آکادمی نظامی استعفا داد ولی مجددا بنا به درخواست [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] به سرِکارش برگشت. سال­ های اولیه ­ی آغاز به کار، این پادگان زمینه ­ی خوبی برای چیانگ فراهم ساخت تا وی کادرهای نظامی وفادار به [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و خودش را در آن­جا تربیت کند و این نیروها در تمام دوران حکومت وی با او همراه بودند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] مجددا در سال1924، کنترل استان گواندونگ را به دست گرفت و از سوی [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] نیز کمک­ هایی دریافت کرد. وی با ایجاد اصلاحاتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین­ تانگ]] یک دولت انقلابی با هدف ایجاد وحدت سرزمینی در [[چین]] تحت حاکمیت این حزب تشکیل داد. در همین سال بود که [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]]، چیانگ را برای چند ماه برای مطالعه­ سیستم نظامی و سیاسی [[روسیه|شوروی]]، به [[مسکو]] اعزام کرد. چیانگ در این سفر با تعدادی از رهبران فکری و نظامی [[روسیه|شوروی]] ملاقات و پیرامون اهداف مورد نظر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]] بحث و گفتگو نموده و سریعا به [[چین]] بازگشت. چیانگ در این سفر به این نتیجه رسید که سیستم سیاسی-نظامی شوروی برای کشور [[چین]] مناسب نیست[v]. وی پس از بازگشت از مسکو به گوانگ جو، از سوی [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در سال1924، برای تربیت افسران نظامی، به فرماندهی آکادمی نظامی وامپوآ(Whampoa) منصوب شد. چیانگ از همان ابتدا با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] مخالف بود و به همین جهت یک­بار در مخالفت با همکاری [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] با این گروه از فرماندهی آکادمی نظامی استعفا داد ولی مجددا بنا به درخواست [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] به سرِکارش برگشت. سال­ های اولیه ­ی آغاز به کار، این پادگان زمینه ­ی خوبی برای چیانگ فراهم ساخت تا وی کادرهای نظامی وفادار به [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و خودش را در آن­جا تربیت کند و این نیروها در تمام دوران حکومت وی با او همراه بودند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در12اکتبر سال1925 در گذشت و با فوت او خلأ قدرتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و رهبری [[چین]] به ­وجود آمد. در این شرایط رقابت سختی میان چیانگ به عنوان رهبر جناح راست حزب و وانگ جینگ ­وِی( Wang Jingwei)رفیق نظامی سون که متمایل به چپ بود، برای کسب قدرت در گرفت. اگرچه وانگ توانست از نظر سیاسی جانشین [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] در رهبری حزب شود، ولی چیانگ با اتکاء به حمایت فرماندهان نظامی از نظر سیاسی هم از قدرت مانور بیشتری برخوردار شد. در 5 ژوئن 1926، چیانگ فرمانده کل ارتش انقلابی شد و در 27ژوئیه عملیات نظامی گسترده­ای را برای آزاد سازی مناطق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شمالی </del>از سیطره­ ی جنگ سالاران و متحد ساختن سرزمین [[چین]] تحت [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حاکمیت حزب کومین ­تانگ]] آغاز کرد. در این حمله­ ی سراسری، وانگ جینگ ­وِی نیز فرماندهی بخشی از عملیات را بر عهده داشت که پس از تصرف ووخَن و بنا به توصیه­ ی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] و نماینده ­ی اتحاد جماهیر شوروی در [[چین]]، دولت ملی را به این شهر منتقل کرد. چیانگ نیز پس از تصرف شهر نانجینگ و رسیدن به [[شانگهای]] تصمیم گرفت رابطه ­اش با وانگ و جناح چپ حزب را که فکر می ­کرد تهدیدی برای کنترل قدرت در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] است پایان داد و خود دولت ملی دیگری را در نانجیگ تشکیل داد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در12اکتبر سال1925 در گذشت و با فوت او خلأ قدرتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و رهبری [[چین]] به ­وجود آمد. در این شرایط رقابت سختی میان چیانگ به عنوان رهبر جناح راست حزب و وانگ جینگ ­وِی( Wang Jingwei)رفیق نظامی سون که متمایل به چپ بود، برای کسب قدرت در گرفت. اگرچه وانگ توانست از نظر سیاسی جانشین [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] در رهبری حزب شود، ولی چیانگ با اتکاء به حمایت فرماندهان نظامی از نظر سیاسی هم از قدرت مانور بیشتری برخوردار شد. در 5 ژوئن 1926، چیانگ فرمانده کل ارتش انقلابی شد و در 27ژوئیه عملیات نظامی گسترده­ای را برای آزاد سازی مناطق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ش[[مالی]] </ins>از سیطره­ ی جنگ سالاران و متحد ساختن سرزمین [[چین]] تحت [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حاکمیت حزب کومین ­تانگ]] آغاز کرد. در این حمله­ ی سراسری، وانگ جینگ ­وِی نیز فرماندهی بخشی از عملیات را بر عهده داشت که پس از تصرف ووخَن و بنا به توصیه­ ی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] و نماینده ­ی اتحاد جماهیر شوروی در [[چین]]، دولت ملی را به این شهر منتقل کرد. چیانگ نیز پس از تصرف شهر نانجینگ و رسیدن به [[شانگهای]] تصمیم گرفت رابطه ­اش با وانگ و جناح چپ حزب را که فکر می ­کرد تهدیدی برای کنترل قدرت در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] است پایان داد و خود دولت ملی دیگری را در نانجیگ تشکیل داد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با تشکیل دولت ملی دیگر در نانجینگ توسط چیانگ و اخراج چپ گرایان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست]] از دولت و ارتش و قطع رابطه با نماینده­ ی [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] در [[چین]] از یک سو و مخالفت با دولت ملی وانگ در ووخَن، جنگ داخلی [[چین]] آغاز شد. دولت ملی وانگ از نظر نظامی در شرایط ضعیفی قرار داشت، لذا به زودی توسط چیانگ ساقط شد. در نتیجه، وانگ و حامیان چپ­گرایش تسلیم چیانگ شده و به نانجینگ منتقل شدند. با پایان غائله­ ی ووخَن، چیانگ توانست [[پکن]] را در ماه ژوئن1928تصرف و یک دولت ائتلافی را با همکاری برخی از جنگ سالاران تشکیل دهد. با همکاری این جنگ سالاران بعضا طرفدار رژیم ساقط شده ­ی [[سلسله چینگ|امپراتوری چینگ]]، چیانگ به هدف ایجاد وحدت سرزمینی خود دست یافت و دوران جنگ سالاران خاتمه یافت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>با تشکیل دولت ملی دیگر در نانجینگ توسط چیانگ و اخراج چپ گرایان [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست]] از دولت و ارتش و قطع رابطه با نماینده­ ی [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] در [[چین]] از یک سو و مخالفت با دولت ملی وانگ در ووخَن، جنگ داخلی [[چین]] آغاز شد. دولت ملی وانگ از نظر نظامی در شرایط ضعیفی قرار داشت، لذا به زودی توسط چیانگ ساقط شد. در نتیجه، وانگ و حامیان چپ­گرایش تسلیم چیانگ شده و به نانجینگ منتقل شدند. با پایان غائله­ ی ووخَن، چیانگ توانست [[پکن]] را در ماه ژوئن1928تصرف و یک دولت ائتلافی را با همکاری برخی از جنگ سالاران تشکیل دهد. با همکاری این جنگ سالاران بعضا طرفدار رژیم ساقط شده ­ی [[سلسله چینگ|امپراتوری چینگ]]، چیانگ به هدف ایجاد وحدت سرزمینی خود دست یافت و دوران جنگ سالاران خاتمه یافت.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=19672&oldid=prev 2024-02-23T19:35:41Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l11">خط ۱۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در سال1917، فعالیت­ های خود را از [[شانگهای]] به گوانگ جو منقل کرد و چیانگ نیز در سال1918 به وی پیوست. در این ایام [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] خیلی به حاشیه رانده شده بود، نه پولی داشت و نه ارتشی، لذا بار دیگر به [[شانگهای]] بازگشت ولی در سال 1920مجددا با کمک عوامل اجیر شده ­اش در گوانگ جو استقرار یافت. در این مدت [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] که خواهان ایجاد وحدت در سرزمین [[چین]] از طریق نظامی بود، با استاندار گوانگ جو که خواهان استقرار سیستم فدرالی در این کشور بود اختلافات شدیدی پیدا کرد. در ماه ژوئن1923، از سوی استاندار گوانگ جو به جان [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] سوء قصدی صورت گرفت که تنها با کمک چیانگ بود که سون توانست از این توطئه جان سالم به در ببرد. پس از این حادثه و کمک چیانگ به سون، اعتماد و همکاری این دو به هم افزایش یافت و این دوستی تا پایان عمر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] ادامه داشت.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در سال1917، فعالیت­ های خود را از [[شانگهای]] به گوانگ جو منقل کرد و چیانگ نیز در سال1918 به وی پیوست. در این ایام [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] خیلی به حاشیه رانده شده بود، نه پولی داشت و نه ارتشی، لذا بار دیگر به [[شانگهای]] بازگشت ولی در سال 1920مجددا با کمک عوامل اجیر شده ­اش در گوانگ جو استقرار یافت. در این مدت [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] که خواهان ایجاد وحدت در سرزمین [[چین]] از طریق نظامی بود، با استاندار گوانگ جو که خواهان استقرار سیستم فدرالی در این کشور بود اختلافات شدیدی پیدا کرد. در ماه ژوئن1923، از سوی استاندار گوانگ جو به جان [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] سوء قصدی صورت گرفت که تنها با کمک چیانگ بود که سون توانست از این توطئه جان سالم به در ببرد. پس از این حادثه و کمک چیانگ به سون، اعتماد و همکاری این دو به هم افزایش یافت و این دوستی تا پایان عمر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] ادامه داشت.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] مجددا در سال1924، کنترل استان گواندونگ را به دست گرفت و از سوی [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] نیز کمک­ هایی دریافت کرد. وی با ایجاد اصلاحاتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین­ تانگ]] یک دولت انقلابی با هدف ایجاد وحدت سرزمینی در [[چین]] تحت حاکمیت این حزب تشکیل داد. در همین سال بود که [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]]، چیانگ را برای چند ماه برای مطالعه­ سیستم نظامی و سیاسی [[روسیه|شوروی]]، به مسکو اعزام کرد. چیانگ در این سفر با تعدادی از رهبران فکری و نظامی [[روسیه|شوروی]] ملاقات و پیرامون اهداف مورد نظر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]] بحث و گفتگو نموده و سریعا به [[چین]] بازگشت. چیانگ در این سفر به این نتیجه رسید که سیستم سیاسی-نظامی شوروی برای کشور [[چین]] مناسب نیست[v]. وی پس از بازگشت از مسکو به گوانگ جو، از سوی [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در سال1924، برای تربیت افسران نظامی، به فرماندهی آکادمی نظامی وامپوآ(Whampoa) منصوب شد. چیانگ از همان ابتدا با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] مخالف بود و به همین جهت یک­بار در مخالفت با همکاری [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] با این گروه از فرماندهی آکادمی نظامی استعفا داد ولی مجددا بنا به درخواست [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] به سرِکارش برگشت. سال­ های اولیه ­ی آغاز به کار، این پادگان زمینه ­ی خوبی برای چیانگ فراهم ساخت تا وی کادرهای نظامی وفادار به [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و خودش را در آن­جا تربیت کند و این نیروها در تمام دوران حکومت وی با او همراه بودند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] مجددا در سال1924، کنترل استان گواندونگ را به دست گرفت و از سوی [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]] نیز کمک­ هایی دریافت کرد. وی با ایجاد اصلاحاتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین­ تانگ]] یک دولت انقلابی با هدف ایجاد وحدت سرزمینی در [[چین]] تحت حاکمیت این حزب تشکیل داد. در همین سال بود که [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]]، چیانگ را برای چند ماه برای مطالعه­ سیستم نظامی و سیاسی [[روسیه|شوروی]]، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>مسکو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>اعزام کرد. چیانگ در این سفر با تعدادی از رهبران فکری و نظامی [[روسیه|شوروی]] ملاقات و پیرامون اهداف مورد نظر [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات ­سِن]] بحث و گفتگو نموده و سریعا به [[چین]] بازگشت. چیانگ در این سفر به این نتیجه رسید که سیستم سیاسی-نظامی شوروی برای کشور [[چین]] مناسب نیست[v]. وی پس از بازگشت از مسکو به گوانگ جو، از سوی [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در سال1924، برای تربیت افسران نظامی، به فرماندهی آکادمی نظامی وامپوآ(Whampoa) منصوب شد. چیانگ از همان ابتدا با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] مخالف بود و به همین جهت یک­بار در مخالفت با همکاری [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] با این گروه از فرماندهی آکادمی نظامی استعفا داد ولی مجددا بنا به درخواست [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] به سرِکارش برگشت. سال­ های اولیه ­ی آغاز به کار، این پادگان زمینه ­ی خوبی برای چیانگ فراهم ساخت تا وی کادرهای نظامی وفادار به [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و خودش را در آن­جا تربیت کند و این نیروها در تمام دوران حکومت وی با او همراه بودند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در12اکتبر سال1925 در گذشت و با فوت او خلأ قدرتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و رهبری [[چین]] به ­وجود آمد. در این شرایط رقابت سختی میان چیانگ به عنوان رهبر جناح راست حزب و وانگ جینگ ­وِی( Wang Jingwei)رفیق نظامی سون که متمایل به چپ بود، برای کسب قدرت در گرفت. اگرچه وانگ توانست از نظر سیاسی جانشین [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] در رهبری حزب شود، ولی چیانگ با اتکاء به حمایت فرماندهان نظامی از نظر سیاسی هم از قدرت مانور بیشتری برخوردار شد. در 5 ژوئن 1926، چیانگ فرمانده کل ارتش انقلابی شد و در 27ژوئیه عملیات نظامی گسترده­ای را برای آزاد سازی مناطق شمالی از سیطره­ ی جنگ سالاران و متحد ساختن سرزمین [[چین]] تحت [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حاکمیت حزب کومین ­تانگ]] آغاز کرد. در این حمله­ ی سراسری، وانگ جینگ ­وِی نیز فرماندهی بخشی از عملیات را بر عهده داشت که پس از تصرف ووخَن و بنا به توصیه­ ی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] و نماینده ­ی اتحاد جماهیر شوروی در [[چین]]، دولت ملی را به این شهر منتقل کرد. چیانگ نیز پس از تصرف شهر نانجینگ و رسیدن به [[شانگهای]] تصمیم گرفت رابطه ­اش با وانگ و جناح چپ حزب را که فکر می ­کرد تهدیدی برای کنترل قدرت در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] است پایان داد و خود دولت ملی دیگری را در نانجیگ تشکیل داد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون یات­ سِن]] در12اکتبر سال1925 در گذشت و با فوت او خلأ قدرتی در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و رهبری [[چین]] به ­وجود آمد. در این شرایط رقابت سختی میان چیانگ به عنوان رهبر جناح راست حزب و وانگ جینگ ­وِی( Wang Jingwei)رفیق نظامی سون که متمایل به چپ بود، برای کسب قدرت در گرفت. اگرچه وانگ توانست از نظر سیاسی جانشین [[سون یات سن، بنیانگذار جمهوری چین|سون]] در رهبری حزب شود، ولی چیانگ با اتکاء به حمایت فرماندهان نظامی از نظر سیاسی هم از قدرت مانور بیشتری برخوردار شد. در 5 ژوئن 1926، چیانگ فرمانده کل ارتش انقلابی شد و در 27ژوئیه عملیات نظامی گسترده­ای را برای آزاد سازی مناطق شمالی از سیطره­ ی جنگ سالاران و متحد ساختن سرزمین [[چین]] تحت [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حاکمیت حزب کومین ­تانگ]] آغاز کرد. در این حمله­ ی سراسری، وانگ جینگ ­وِی نیز فرماندهی بخشی از عملیات را بر عهده داشت که پس از تصرف ووخَن و بنا به توصیه­ ی [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] و نماینده ­ی اتحاد جماهیر شوروی در [[چین]]، دولت ملی را به این شهر منتقل کرد. چیانگ نیز پس از تصرف شهر نانجینگ و رسیدن به [[شانگهای]] تصمیم گرفت رابطه ­اش با وانگ و جناح چپ حزب را که فکر می ­کرد تهدیدی برای کنترل قدرت در [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] است پایان داد و خود دولت ملی دیگری را در نانجیگ تشکیل داد.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%84_%DA%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%8C_%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84_%D8%B3%D8%B1%D8%AE&diff=12577&oldid=prev 2023-12-23T07:17:27Z

<p><span class="autocomment">رابطه با آمریکا</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l20">خط ۲۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== رابطه­ ی [[چیانگ و کمینترن|چیانگ با کمینترن]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== رابطه­ ی [[چیانگ و کمینترن|چیانگ با کمینترن]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در جهان غرب و [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]]، چیانگ به«ژنرال سرخ» مشهور بود[viii]. در راهپیمایی روز کارگر در میدان سرخ مسکو، عکس چیانگ در کنار تصاویر لنین و استالین حمل می ­شد. وی به خاطر متحد ساختن و تحت کنترل درآوردن سرزمین [[چین]] و پایان دادن به ملوک الطوایفی جنگ سالاران در این کشور، در آمریکا و جهان غرب نیز وجهه­ ی خوبی یافته بود. ولی در 12آوریل1927، به خاطر اختلافاتی که با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] و جناح چپ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] پیدا کرد، تمام [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|هواداران کمونیستی]] و افراد چپگرای مخالف خود را از [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و دولت پاکسازی و هزاران نفر از آن­ها را در [[شانگهای]] و سرتاسر کشور قتل عام کرد که این دوران به«ترور سفید» مشهور است. گفته می­ شود که تنها در [[شانگهای]] 12هزار نفر، عمدتا [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست]]، کشته شدند. این کشتار موجب فرار رهبران و [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|فعالان کمونیستی]]&lt;nowiki/&gt;از شهرها و پناه بردن آنان به مناطق دور افتاده ­ی روستایی که [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] در آن­جا از نفوذ کم­تری برخوردار بود،گردید. در چنین شرایطی بود که رابطه­ ی چیانگ با نماینده­ ی کمینترن[vii] نیز قطع گردید.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در جهان غرب و [[روسیه|اتحاد جماهیر شوروی]]، چیانگ به«ژنرال سرخ» مشهور بود[viii]. در راهپیمایی روز کارگر در میدان سرخ مسکو، عکس چیانگ در کنار تصاویر لنین و استالین حمل می ­شد. وی به خاطر متحد ساختن و تحت کنترل درآوردن سرزمین [[چین]] و پایان دادن به ملوک الطوایفی جنگ سالاران در این کشور، در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>آمریکا<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و جهان غرب نیز وجهه­ ی خوبی یافته بود. ولی در 12آوریل1927، به خاطر اختلافاتی که با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] و جناح چپ [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] پیدا کرد، تمام [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|هواداران کمونیستی]] و افراد چپگرای مخالف خود را از [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] و دولت پاکسازی و هزاران نفر از آن­ها را در [[شانگهای]] و سرتاسر کشور قتل عام کرد که این دوران به«ترور سفید» مشهور است. گفته می­ شود که تنها در [[شانگهای]] 12هزار نفر، عمدتا [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست]]، کشته شدند. این کشتار موجب فرار رهبران و [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|فعالان کمونیستی]]&lt;nowiki/&gt;از شهرها و پناه بردن آنان به مناطق دور افتاده ­ی روستایی که [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|حزب کومین ­تانگ]] در آن­جا از نفوذ کم­تری برخوردار بود،گردید. در چنین شرایطی بود که رابطه­ ی چیانگ با نماینده­ ی کمینترن[vii] نیز قطع گردید.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[دوران ثبات و استقرار دولت چیانگ]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[دوران ثبات و استقرار دولت چیانگ]] ===</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l52">خط ۵۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[رابطه چین با آمریکا|رابطه با آمریکا]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[رابطه چین با آمریکا|رابطه با آمریکا]] ===</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>چیانگ آمریکایی­ ها را دوست نداشت و نسبت به اهداف آنان مشکوک بود. وقتی متوجه نفوذ عوامل سازمان سیا در داخل دولت خود شد، آن­ها را دستگیر و اعدام نمود. وی هیچگونه تمایلی به همکاری با ایالات متحده و شوروی نداشت چون اهداف هر دو را امپریالیستی می­دانست، ولی تلاش می­ کرد از هر دو کمک ­های بیشتری دریافت کند بدون این­که از هیچ ­یک جانبداری کرده باشد. او معتقد بود بین این دو کشور درگیری رخ خواهد داد که در آن­ صورت به نفع [[چین]] خواهد بود، چون هر دو به [[چین]] نیاز خواهند داشت. پس از پایان جنگ، چیانگ به این نتیجه رسید که دموکراسی غربی برای کشور [[چین]] مناسب نیست. او از دو ابر قدرت شرق و غرب علیه یکدیگر استفاده می­کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>چیانگ آمریکایی­ ها را دوست نداشت و نسبت به اهداف آنان مشکوک بود. وقتی متوجه نفوذ عوامل سازمان سیا در داخل دولت خود شد، آن­ها را دستگیر و اعدام نمود. وی هیچگونه تمایلی به همکاری با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ایالات متحده<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و شوروی نداشت چون اهداف هر دو را امپریالیستی می­دانست، ولی تلاش می­ کرد از هر دو کمک ­های بیشتری دریافت کند بدون این­که از هیچ ­یک جانبداری کرده باشد. او معتقد بود بین این دو کشور درگیری رخ خواهد داد که در آن­ صورت به نفع [[چین]] خواهد بود، چون هر دو به [[چین]] نیاز خواهند داشت. پس از پایان جنگ، چیانگ به این نتیجه رسید که دموکراسی غربی برای کشور [[چین]] مناسب نیست. او از دو ابر قدرت شرق و غرب علیه یکدیگر استفاده می­کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آمریکا قصد داشت پس از جنگ جهانی، دست فرانسه را از منطقه­ ی هندوچین کوتاه کند، لذا به [[چین]] پیشنهاد داد که جایگزین فرانسه در این منطقه شده و آن را کنترل نماید، ولی چیانگ این پیشنهاد را نپذیرفت و با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>وارد مذاکره شد تا در ازای تخلیه­ ی مناطقی از [[چین]] که تحت اشغال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>بود و ملغی ساختن قرار دادها و امتیازهایی نابرابری که در گذشته توسط [[چین]] به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>واگذار شده بود، منطقه ­ی هندوچین مجددا در اختیار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>گذاشته شود. چیانگ برای تحویل گرفتن اسرای ژاپنی در منطقه­ ی هندوچین 200هزار سرباز چینی را به این منطقه گسیل کرد و این نیروها تا سال1946، در منطقه باقی ماندند و پس از پذیرش پیشنهادات [[چین]] از سوی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>بود که این منطقه را تخلیه و تحویل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>دادند.  </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>آمریکا قصد داشت پس از جنگ جهانی، دست فرانسه را از منطقه­ ی هندوچین کوتاه کند، لذا به [[چین]] پیشنهاد داد که جایگزین فرانسه در این منطقه شده و آن را کنترل نماید، ولی چیانگ این پیشنهاد را نپذیرفت و با فرانسه وارد مذاکره شد تا در ازای تخلیه­ ی مناطقی از [[چین]] که تحت اشغال فرانسه بود و ملغی ساختن قرار دادها و امتیازهایی نابرابری که در گذشته توسط [[چین]] به فرانسه واگذار شده بود، منطقه ­ی هندوچین مجددا در اختیار فرانسه گذاشته شود. چیانگ برای تحویل گرفتن اسرای ژاپنی در منطقه­ ی هندوچین 200هزار سرباز چینی را به این منطقه گسیل کرد و این نیروها تا سال1946، در منطقه باقی ماندند و پس از پذیرش پیشنهادات [[چین]] از سوی فرانسه بود که این منطقه را تخلیه و تحویل فرانسه دادند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال 1945، وقتی نیروهای ژاپنی تسلیم شدند، دولت چیانگ از نظر تشکیلاتی و مالی کاملا تضعیف شده بود و توان تحویل گرفتن تمام مناطق تحت اشغال ژاپنی­ ها پس از خروج آن­ها را نداشت. لذا، از نیروهای ژاپنی خواست تا آماده شدن دولت برای بسط کنترل خود در این مناطق تسلیم نشوند. این تقاضای چیانگ هم در جامعه­ ی [[چین]] به ویژه مناطقی که ده سال تحت اشغال بودند انعکاس بدی داشت و مردم می­ گفتند چیانگ حاضر است ژاپنی­ ها به اشغال خود ادامه دهند. البته به نظر می رسد که چیانگ این درخواست را به خاطر ترس از کنترل مناطق تخلیه شده توسط [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ارایه کرده باشد. به هرحال، پس از دریافت کمک­ های مالی و تسلیحاتی از آمریکا، [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین ­تانگ]] توانستند شهرها را از ژاپنی ­ها تحویل بگیرند، ولی مناطق روستایی و دور افتاده هم­چنان عمدتا در اختیار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] باقی ماندند. حتی یک­سال پس از تسلیم ژاپنی­ ها، شایعه شده بود که چیانگ با ژاپنی ­ها یک معاهده ­ی سری امضا کرده تا در مبارزه با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] به او کمک کنند و در مقابل، چیانگ از نیروها و اموال و دارایی­ های ژاپنی ­ها در [[چین]] محافظت به عمل آورد. البته تحصیل ژنرال­ های بلند پایه ­ی ارتش ملی از جمله خود چیانگ در ژاپن و ارتباطات نزدیک و شخصی موجود میان آن­ها و فرماندهان ارشد نظامی ژاپن هم به این شایعات دامن می­زد.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در سال 1945، وقتی نیروهای ژاپنی تسلیم شدند، دولت چیانگ از نظر تشکیلاتی و مالی کاملا تضعیف شده بود و توان تحویل گرفتن تمام مناطق تحت اشغال ژاپنی­ ها پس از خروج آن­ها را نداشت. لذا، از نیروهای ژاپنی خواست تا آماده شدن دولت برای بسط کنترل خود در این مناطق تسلیم نشوند. این تقاضای چیانگ هم در جامعه­ ی [[چین]] به ویژه مناطقی که ده سال تحت اشغال بودند انعکاس بدی داشت و مردم می­ گفتند چیانگ حاضر است ژاپنی­ ها به اشغال خود ادامه دهند. البته به نظر می رسد که چیانگ این درخواست را به خاطر ترس از کنترل مناطق تخلیه شده توسط [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] ارایه کرده باشد. به هرحال، پس از دریافت کمک­ های مالی و تسلیحاتی از آمریکا، [[تاسیس حزب کومین تانگ در گوانگ جو|نیروهای کومین ­تانگ]] توانستند شهرها را از ژاپنی ­ها تحویل بگیرند، ولی مناطق روستایی و دور افتاده هم­چنان عمدتا در اختیار [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] باقی ماندند. حتی یک­سال پس از تسلیم ژاپنی­ ها، شایعه شده بود که چیانگ با ژاپنی ­ها یک معاهده ­ی سری امضا کرده تا در مبارزه با [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ ها]] به او کمک کنند و در مقابل، چیانگ از نیروها و اموال و دارایی­ های ژاپنی ­ها در [[چین]] محافظت به عمل آورد. البته تحصیل ژنرال­ های بلند پایه ­ی ارتش ملی از جمله خود چیانگ در ژاپن و ارتباطات نزدیک و شخصی موجود میان آن­ها و فرماندهان ارشد نظامی ژاپن هم به این شایعات دامن می­زد.  </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l88">خط ۸۸:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۸۸:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در تمام مدت حکومت چیانگ در تایوان، علی­رغم وجود یک قانون اساسی دموکراتیک، این کشور به صورت تک حزبی اداره می­ شد که آن هم کاملا در اختیار مهاجران از سرزمین اصلی بود و بومیان تایوان هیچ­گونه حق مشارکت در دولت را نداشتند و قدرت تماما در اختیار طرفداران چیانگ و حالت اضطراری و حکومت نظامی همیشه برقرار بود. بومیان تایوانی حق آموزش به زبان محلی و یا اظهار نظر فرهنگی و یا حتی استفاده از زبان محلی در رسانه­ ها را نداشتند.  </div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در تمام مدت حکومت چیانگ در تایوان، علی­رغم وجود یک قانون اساسی دموکراتیک، این کشور به صورت تک حزبی اداره می­ شد که آن هم کاملا در اختیار مهاجران از سرزمین اصلی بود و بومیان تایوان هیچ­گونه حق مشارکت در دولت را نداشتند و قدرت تماما در اختیار طرفداران چیانگ و حالت اضطراری و حکومت نظامی همیشه برقرار بود. بومیان تایوانی حق آموزش به زبان محلی و یا اظهار نظر فرهنگی و یا حتی استفاده از زبان محلی در رسانه­ ها را نداشتند.  </div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در دهه­ ی نخست استقرار چیانگ در تایوان که به دوران«ترور سفید» مشهور است، هرگونه مخالفت با دولت سرکوب و در این دوران بیش از 140هزار نفر از مخالفان تحت عنوان جاسوس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ های]] [[پکن]] دستگیر، زندانی و یا اعدام شدند. تنها در دهه­ های1980 و 1990بود که جانشینان چیانگ تا حدودی آزادی در زمینه­ های فرهنگی و زبان را به بومیان داده و برخی از افراد تایوانی در بدنه­ ی دولت راه یافتند. با این همه، چیانگ با حمایت غرب توانست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>تایوان<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>را در دوران حکومتش از نظر اقتصادی، به ویژه بخش صادرات، توسعه داده و این جزیره را به یکی از چهار ببر اقتصادی آسیا تبدیل کند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>در دهه­ ی نخست استقرار چیانگ در تایوان که به دوران«ترور سفید» مشهور است، هرگونه مخالفت با دولت سرکوب و در این دوران بیش از 140هزار نفر از مخالفان تحت عنوان جاسوس [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین|کمونیست­ های]] [[پکن]] دستگیر، زندانی و یا اعدام شدند. تنها در دهه­ های1980 و 1990بود که جانشینان چیانگ تا حدودی آزادی در زمینه­ های فرهنگی و زبان را به بومیان داده و برخی از افراد تایوانی در بدنه­ ی دولت راه یافتند. با این همه، چیانگ با حمایت غرب توانست تایوان را در دوران حکومتش از نظر اقتصادی، به ویژه بخش صادرات، توسعه داده و این جزیره را به یکی از چهار ببر اقتصادی آسیا تبدیل کند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[تولد و وفات مارشال چیانگ کایشک|در گذشت چیانگ و پایان یک عمر جنگ و خونریزی]] ===</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>=== [[تولد و وفات مارشال چیانگ کایشک|در گذشت چیانگ و پایان یک عمر جنگ و خونریزی]] ===</div></td></tr> </table>

Samiei