مشکلات زبان چینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۹

2025-11-16T18:59:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۱:		خط ۱:

	مهم ترین مشکل این ~~خط،~~ دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا ~~نویسه‌ی~~ آن است. و یکی از ~~اصلی‌ترین~~ مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی ~~پدید آمده~~ است. ~~مثلاً~~ اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و ~~اشیا و گوناگونی~~ را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب ~~شده‌اند.~~ (جیا ~~۱۶ معنای~~ رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می‌توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد.		[[پرونده:1-21.jpg\|بندانگشتی\|زبان چینی، قابل بازیابی از: https://www.instagram.com/p/CubfeIYrXL7/]]
	~~[[پرونده:1-21.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]~~		مهم ترین مشکل این خط دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسه‌ی آن است. و یکی از اصلی ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدیده استفاده شده است. مثلا اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و اشیای گوناگون را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده است(جیا ۱۶معنای رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد).
	مشکل دوم اصوات در [[زبان چینی]] است. بسیاری از اصوات موجود در [[زبان چینی]] برای یک خارجی آشنا به نظر می‌آیند. اما تعدادی از آن‌ها نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع «ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ می‌کنیم) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هر کدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود.

	به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج ~~آن‌ها~~ به هم نزدیک هست، خواندن متون و ~~کلی~~ کاربرد این زبان برای ~~خارجی‌ها~~ تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی ~~دربردارنده‌ی مفهوم~~ و تلفظ کلمه نیز هست. ~~مثلاً کاراکتر «خانه»~~ تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. ~~واژه‌های~~ خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل ~~می‌شود~~. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با ~~فلسفه‌ی واژه‌ها~~ یا کاراکترها، به راحتی ~~می‌توان~~ معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.		فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد. مشکل دوم اصوات در زبان چینی است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر میرسند. اما تعدادی از آنها نیز، نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع«ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ میکنیم.) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هرکدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آنها به هم نزدیک هم هست، خواندن متون و کلا کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده ی مفهموم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلا کاراکتر«خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌ی خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل میشود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی میتوان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.

	از ~~آن‌جا~~ که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به ~~معانی~~ از روی ~~ظاهر کاراکتر~~ هم نیست. در ~~دهه‌های~~ اخیر در سرزمین اصلی [[چین]]، برای ~~ساده‌سازی~~ در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از ~~آن‌ها~~ حذف شده و ~~ساده‌تر~~ شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] ~~سنتی~~ است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ~~ساده‌تر~~ است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم ~~سخت‌تر~~ و ~~وقت‌گیر~~ خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی ، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>		از آنجا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معنای آن از روی شکل، کار هر کسی هم نیست. در دهه‌های اخیر در [[چین\|سرزمین اصلی چین]]، برای ساده سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آنها حذف شده و ساده تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی\|خط چینی سنتی]] است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت تر و وقت گیرتر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]؛ [[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی]]

	* [[زبان و ~~خط چینی]]~~		== منبع اصلی ==
	* [[~~زبان چینی~~]]		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>
	* [[~~ساده سازی~~ و ~~استاندارد سازی زبان چینی]~~]

	== ~~کتاب‌شناسی~~ ==		== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:زبان]]

Samiei در ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۴

2023-12-18T14:14:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۸:		خط ۸:
	از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی [[چین]]، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی ، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>		از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی [[چین]]، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی ، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>

	نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[زبان و خط چینی]]
			* [[زبان چینی]]
			* [[ساده سازی و استاندارد سازی زبان چینی]]

	== کتاب‌شناسی ==		== کتاب‌شناسی ==

Samiei: /* کتاب‌شناسی */

2023-11-14T15:26:14Z

کتاب‌شناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۶
خط ۶:		خط ۶:
	به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.		به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.

	از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی [[چین]]، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی ~~محمدعلی~~(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>		از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی [[چین]]، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی ، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>

	نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]		نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]
	== کتاب‌شناسی ==		== کتاب‌شناسی ==

Mahdi در ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۶

2023-11-13T10:46:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۶
خط ۶:		خط ۶:
	به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.		به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.

	از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی ~~چین،~~ برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>		از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی [[چین]]، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>

	نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]		نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]
	== کتاب‌شناسی ==		== کتاب‌شناسی ==

Shekvati در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۴

2023-11-10T07:34:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~=== ''مشكلات زبان چينی:'' ===~~
	مهم ترین مشکل این خط، دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسه‌ی آن است. و یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدید آمده است. مثلاً اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و اشیا و گوناگونی را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده‌اند. (جیا ۱۶ معنای رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می‌توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد.		مهم ترین مشکل این خط، دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسه‌ی آن است. و یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدید آمده است. مثلاً اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و اشیا و گوناگونی را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده‌اند. (جیا ۱۶ معنای رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می‌توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد.
			[[پرونده:1-21.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]
			مشکل دوم اصوات در [[زبان چینی]] است. بسیاری از اصوات موجود در [[زبان چینی]] برای یک خارجی آشنا به نظر می‌آیند. اما تعدادی از آن‌ها نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع «ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ می‌کنیم) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هر کدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود.

	مشکل دوم اصوات در [[زبان چینی]] است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر می‌آیند. اما تعدادی از آن‌ها نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع «ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ می‌کنیم) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هر کدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.		به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.

	از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی چین، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</sub></ref>~~[[پرونده:تصویر زبان چینی.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]~~		از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی چین، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub><big>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</big></sub></ref>

			نیز نگاه کنید به [[زبان و خط چینی]]؛ [[زبان چینی]]
	== کتاب‌شناسی ==		== کتاب‌شناسی ==

Mahdi در ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۱

2023-11-05T21:11:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	=== ''مشكلات زبان ~~چيني~~:'' ===		=== ''مشكلات زبان چينی:'' ===
	~~مهمترین~~ مشکل این خط، دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسه‌ی آن است. و یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدید آمده است. مثلاً اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و اشیا و گوناگونی را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده‌اند. (جیا ۱۶ معنای رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می‌توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد.		مهم ترین مشکل این خط، دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسه‌ی آن است. و یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدید آمده است. مثلاً اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و اشیا و گوناگونی را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده‌اند. (جیا ۱۶ معنای رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می‌توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد.

	مشکل دوم اصوات در زبان چینی است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر می‌آیند. اما تعدادی از آن‌ها نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع «ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ می‌کنیم) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هر کدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.		مشکل دوم اصوات در [[زبان چینی]] است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر می‌آیند. اما تعدادی از آن‌ها نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع «ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ می‌کنیم) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هر کدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.

	از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی چین، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان خط چینی سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</sub></ref>[[پرونده:تصویر زبان چینی.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]		از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی چین، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان [[خط چینی]] سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</sub></ref>[[پرونده:تصویر زبان چینی.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]

	==== کتاب‌شناسی ====		== کتاب‌شناسی ==

Jafari در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۵

2023-10-20T16:35:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
			=== ''مشكلات زبان چيني:'' ===
			مهمترین مشکل این خط، دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسه‌ی آن است. و یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدید آمده است. مثلاً اگر یک چینی بگوید: «جیا» می‌توان لیستی از مفاهیم و اشیا و گوناگونی را در ذهن تجسم کرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده‌اند. (جیا ۱۶ معنای رایج داشته و با ترکیب به ۴۲ معنا می‌رسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است که می‌توان یک مورد از آن‌ها را انتخاب کرد تا به منظور گوینده پی برد. البته در بسیاری از موارد هم امکان دارد معنای مورد نظر گوینده غیر از مفهوم انتخاب شده باشد.

	~~== ''مشكلات زبان چيني:'' ==~~		مشکل دوم اصوات در زبان چینی است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر می‌آیند. اما تعدادی از آن‌ها نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع «ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأکید، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ می‌کنیم) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ می‌شود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ این حروف که هر کدام به چهار گونه در می‌آید، واژه‌ها و جملات چینی بسیار زیادی خلق می‌شود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آن‌ها به هم نزدیک هست، خواندن متون و کلی کاربرد این زبان برای خارجی‌ها تا حدی دشوار خواهد بود. شکل کاراکتر به نوعی دربردارنده‌ی مفهوم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلاً کاراکتر «خانه» تا حدی شبیه یک خانه‌ی ساده شده است. واژه‌های خوابگاه و هتل هم که مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، دارای شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل می‌شود. هر واژه و کاراکتر چینی دارای یک فلسفه است که تا حدودی پس از آشنایی با فلسفه‌ی واژه‌ها یا کاراکترها، به راحتی می‌توان معنی آن را از روی شکل‌ها فهمید.
	~~مهمترین~~ مشکل این خط دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسهی آن است. و یکی از اصلی ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدیده استفاده شده است. مثلا اگر یک چینی بگوید: «جیا» ميتوان لیستی از مفاهیم و اشیاي گوناگون را در ذهن تجسم كرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده است. (جیا ۱۶معنای رایج داشته و با تركيب به ۴۲ معنا ميرسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است كه ميتوان یک مورد از آنها را انتخاب كرد تا به منظور گوينده پي برد. البته در بسیاری از موارد هم امكان دارد معناي مورد نظر گوینده غير از مفهوم انتخاب شده باشد.
	~~[[پرونده:تصویر زبان چینی.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]~~
	~~مشكل~~ دوم اصوات در زبان ~~چيني~~ است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر ~~میرسند~~. اما تعدادی از ~~آنها نيز،~~ نه. برای نمونه، در این زبان سه ~~نوع« ج،~~ چ و ش» وجود دارد. تلفظ با ~~تأكيد،~~ معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ ~~میکنیم.~~) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ ~~میشود~~). با استفاده از ۹ گونه تلفظ ~~اين~~ حروف ~~كه هركدام~~ به چهار ~~گونه~~ در ~~ميآيد، واژه ها~~ و جملات چینی بسیار ~~زیادي~~ خلق ~~ميشود~~. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج ~~آنها~~ به هم نزدیک هم هست، خواندن متون و ~~کلا~~ کاربرد این زبان برای ~~خارجیها~~ تا حدی دشوار خواهد بود. ~~شكل كاراكتر~~ به نوعی ~~دربردارندهي مفهموم~~ و تلفظ کلمه نیز هست. ~~مثلا کاراکتر«خانه»~~ تا حدی شبیه یک ~~خانهي~~ ساده شده است. ~~واژهي~~ خوابگاه و هتل هم كه مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، ~~داراي~~ شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل ~~میشود~~. هر واژه و ~~كاراكتر چيني داراي يك~~ فلسفه است كه تا ~~حدودي~~ پس از ~~آشنايي~~ با ~~فلسفهي واژهها يا كاراكترها،~~ به راحتی ~~میتوان~~ معنی آن را از روی ~~شکلها~~ فهمید.

			از آن‌جا که اشکال در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده‌اند، پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر هم نیست. در دهه‌های اخیر در سرزمین اصلی چین، برای ساده‌سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها یا قسمتی از آن‌ها حذف شده و ساده‌تر شده‌اند. البته در مورد خط تایوانی که همان خط چینی سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معانی از روی ظاهر کاراکتر خیلی ساده‌تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت‌تر و وقت‌گیر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده می‌شود.<ref><sub>سابقی محمدعلی(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی جلد اول ص1038</sub></ref>[[پرونده:تصویر زبان چینی.jpg\|بندانگشتی\|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]

	از آنجا كه اشکال در طول تاريخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده اند، پی بردن به معنای آن از روی شکل، کار هر کسی هم نیست. در دهههاي اخير در سرزمين اصلي چين، برای ساده سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها يا قسمتي از آنها حذف شده و ساده تر شده اند. البته در مورد خط تایوانی که همان خط چینی سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معاني از روی ظاهر كاراكتر خیلی ساده تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت تر و وقت گیرتر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده میشود.		==== کتاب‌شناسی ====

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « == ''مشكلات زبان چيني:'' == مهمترین مشکل این خط دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسهی آن است. و یکی از اصلی ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدیده استفاده شده است. مثلا اگر یک چینی بگوید: «جیا» مي...» ایجاد کرد

2023-10-15T21:37:51Z

صفحه‌ای تازه حاوی « == ''مشكلات زبان چيني:'' == مهمترین مشکل این خط دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسهی آن است. و یکی از اصلی ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدیده استفاده شده است. مثلا اگر یک چینی بگوید: «جیا» مي...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

== ''مشكلات زبان چيني:'' ==
مهمترین مشکل این خط دشواری به ذهن سپردن هزاران کاراکتر یا نویسهی آن است. و یکی از اصلی ترین مشکلات این زبان تکرار است. یعنی از یک واژه برای نامگذاری تعداد فراوانی پدیده استفاده شده است. مثلا اگر یک چینی بگوید: «جیا» ميتوان لیستی از مفاهیم و اشیاي گوناگون را در ذهن تجسم كرد که بر اساس کاربرد آن مرتب شده است. (جیا ۱۶معنای رایج داشته و با تركيب به ۴۲ معنا ميرسد.) فقط با توجه به موقعیت و موضوع صحبت است كه ميتوان یک مورد از آنها را انتخاب كرد تا به منظور گوينده پي برد. البته در بسیاری از موارد هم امكان دارد معناي مورد نظر گوینده غير از مفهوم انتخاب شده باشد.
[[پرونده:تصویر زبان چینی.jpg|بندانگشتی|واژه ها و کارکترهای زبان چینی]]
مشكل دوم اصوات در زبان چيني است. بسیاری از اصوات موجود در زبان چینی برای یک خارجی آشنا به نظر میرسند. اما تعدادی از آنها نيز، نه. برای نمونه، در این زبان سه نوع« ج، چ و ش» وجود دارد. تلفظ با تأكيد، معمولی (مشابه آنچه ما در فارسی تلفظ میکنیم.) و رقیق شده (که از نوک زبان تلفظ میشود). با استفاده از ۹ گونه تلفظ اين حروف كه هركدام به چهار گونه در ميآيد، واژه ها و جملات چینی بسیار زیادي خلق ميشود. به دلیل تکرار این ۹ صدا که مخارج آنها به هم نزدیک هم هست، خواندن متون و کلا کاربرد این زبان برای خارجیها تا حدی دشوار خواهد بود. شكل كاراكتر به نوعی دربردارندهي مفهموم و تلفظ کلمه نیز هست. مثلا کاراکتر«خانه» تا حدی شبیه یک خانهي ساده شده است. واژهي خوابگاه و هتل هم كه مفهوم اقامت کردن را در بر دارند، داراي شکلی شبیه خانه هستند. به همین صورت است درخت و جنگل که از کشیدن سه درخت در کنار هم تشکیل میشود. هر واژه و كاراكتر چيني داراي يك فلسفه است كه تا حدودي پس از آشنايي با فلسفهي واژهها يا كاراكترها، به راحتی میتوان معنی آن را از روی شکلها فهمید.

از آنجا كه اشکال در طول تاريخ دستخوش تغییرات بسیار زیادی شده اند، پی بردن به معنای آن از روی شکل، کار هر کسی هم نیست. در دهههاي اخير در سرزمين اصلي چين، برای ساده سازی در آموختن و نوشتن، خیلی از کاراکترها يا قسمتي از آنها حذف شده و ساده تر شده اند. البته در مورد خط تایوانی که همان خط چینی سنتی است، این مطلب صادق نیست. اگرچه پی بردن به معاني از روی ظاهر كاراكتر خیلی ساده تر است، ولی به همان میزان نوشتن آن هم سخت تر و وقت گیرتر خواهد بود و هر کاراکتر به صورت یک بخش (هجا) خوانده میشود.