معماری در ژاپن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱

2025-07-30T18:31:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	معماری ژاپن پیش از دوره باستان عموما مرتبط با سکونتگاه‌ها است و تنها بعد از آمدن [[آیین بودا در ژاپن\|آیین بودایی]] است که ما شاهد ساخته شدن معابد بودایی و به نوعی معماری سازه‌های بسیار بزرگ هستیم. مردمان [[دوره جومون]] عموما در خان‌چال‌ها زندگی می‌کردند، جایی که با کندن گودالی در زمین و قرار دادن و اتصال ستون و تیرک‌های چوبی سقف آن را با گل، نی و سایر گیاهان می‌پوشاندند. در [[دوره یایویی]] ما شاهد خانه‌هایی هستیم که دارای کفی بلندتر از زمین بودند. در این سبک از خانه، کف را روی ستون‌های چوبی زمخت عمود بر زمین می‌ساختند. این نوع سبک خانه بیشتر در ساخت خانه‌های ثروتمندان و نیز انبارها مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین با استناد به کشفیات باستان شناسی بناهایی با چنین کف‌هایی به شکل بزرگتر از حد متعارف ساخته شده است که به نظر می‌رسد محل‌هایی برای پرستش ایزدان ژاپنی بودند، بنابراین می‌توان تاریخ ایزدکده‌های [[شینتو در ژاپن\|شینتو]] را به این دوران رساند.		معماری ژاپن پیش از دوره باستان عموما مرتبط با سکونتگاه‌ها است و تنها بعد از آمدن [[آیین بودا در ژاپن\|آیین بودایی]] است که ما شاهد ساخته شدن معابد بودایی و به نوعی معماری سازه‌های بسیار بزرگ هستیم. مردمان [[دوره جومون]] عموما در خان‌چال‌ها زندگی می‌کردند، جایی که با کندن گودالی در زمین و قرار دادن و اتصال ستون و تیرک‌های چوبی سقف آن را با گل، نی و سایر گیاهان می‌پوشاندند. در [[دوره یایویی]] ما شاهد خانه‌هایی هستیم که دارای کفی بلندتر از زمین بودند. در این سبک از خانه، کف را روی ستون‌های چوبی زمخت عمود بر زمین می‌ساختند. این نوع سبک خانه بیشتر در ساخت خانه‌های ثروتمندان و نیز انبارها مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین با استناد به کشفیات باستان شناسی بناهایی با چنین کف‌هایی به شکل بزرگتر از حد متعارف ساخته شده است که به نظر می‌رسد محل‌هایی برای پرستش ایزدان ژاپنی بودند، بنابراین می‌توان تاریخ ایزدکده‌های [[شینتو در ژاپن\|شینتو]] را به این دوران رساند.

	دین بودایی در اواسط قرن ~~ششم ،~~ معماری را هم چون بقیه وجوه فرهنگ [[ژاپن]] به شدت تحت تأثیر قرار داد. با آمدن [[آیین بودا در ژاپن\|آیین بودایی]] ساخت معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] هم شروع شد. نخستین معبد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] [[ژاپن]] یعنی معبد آسوکا سال 592 م ساخته شد که سبک ساختش آشکارا متفاوت از چیزی بود که تا کنون وجود داشت. در میان سازندگان این معبد تعدادی خارجی یا تورای‌جین بودند که این افراد سبک معماری چینی را به [[ژاپن]] آوردند و به ژاپنی‌ها معرفی کردند. با اعزام هیأت‌هایی از [[ژاپن]] به [[چین]] برای یادگیری تأثیر معماری [[چین]] باز هم شدیدتر شد. برای مثال تا این زمان در معماری این کشور، ستون‌های چوبی با قرار دادن در خاک عمود می‌شدند، اما متأثر از معماری [[چین]] سنت قرار دادن ستون‌ها روی پایه‌ای از سنگ متداول شد.		دین بودایی در اواسط قرن ششم، معماری را هم چون بقیه وجوه فرهنگ [[ژاپن]] به شدت تحت تأثیر قرار داد. با آمدن [[آیین بودا در ژاپن\|آیین بودایی]] ساخت معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] هم شروع شد. نخستین معبد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] [[ژاپن]] یعنی معبد آسوکا سال 592 م ساخته شد که سبک ساختش آشکارا متفاوت از چیزی بود که تا کنون وجود داشت. در میان سازندگان این معبد تعدادی خارجی یا تورای‌جین بودند که این افراد سبک معماری چینی را به [[ژاپن]] آوردند و به ژاپنی‌ها معرفی کردند. با اعزام هیأت‌هایی از [[ژاپن]] به [[چین]] برای یادگیری تأثیر معماری [[چین]] باز هم شدیدتر شد. برای مثال تا این زمان در معماری این کشور، ستون‌های چوبی با قرار دادن در خاک عمود می‌شدند، اما متأثر از معماری [[چین]] سنت قرار دادن ستون‌ها روی پایه‌ای از سنگ متداول شد.

	[[دوره هیان]] دوره ژاپنی کردن چیزهایی بود که از [[چین]] گرفته بودند و این ژاپنی کردن شامل معماری هم شد. برای مثال در این دوره با باریک‌تر کردن ستون‌ها سقف‌ها را با شیب بیشتر می‌ساختند که این متفاوت از سبک چینی بود. به سبک جدید وافو (和風/Wafū) یا سبک ژاپنی اطلاق شد. این [[ژاپنی کردن فرهنگ بیگانه\|ژاپنی کردن]] در برخی از ویژگی‌های معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] این دوره نمود یافته است. همچنین در این دوره و در رابطه با خانه‌های مسکونی ما سبک شیندِن زوکوری (寝殿造/Shinden zukuri) را داریم که امروزه دیگر وجود ندارد. این سبک معماری در خانه‌های اشراف استفاده می‌شد. در این نوع سبک، اتاق خواب در مرکز بنا و سایر اتاق‌ها در سه سوی شرق، غرب و شمال قرار می‌گرفتند. این نوع بنا درابتدا به خصوص در مورد اتاق‌های شرقی و غربی دارای تقارن بود، اما در اواخر هیان این تقارن را به هم زدند.		[[دوره هیان]] دوره ژاپنی کردن چیزهایی بود که از [[چین]] گرفته بودند و این ژاپنی کردن شامل معماری هم شد. برای مثال در این دوره با باریک‌تر کردن ستون‌ها سقف‌ها را با شیب بیشتر می‌ساختند که این متفاوت از سبک چینی بود. به سبک جدید وافو (和風/Wafū) یا سبک ژاپنی اطلاق شد. این [[ژاپنی کردن فرهنگ بیگانه\|ژاپنی کردن]] در برخی از ویژگی‌های معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] این دوره نمود یافته است. همچنین در این دوره و در رابطه با خانه‌های مسکونی ما سبک شیندِن زوکوری (寝殿造/Shinden zukuri) را داریم که امروزه دیگر وجود ندارد. این سبک معماری در خانه‌های اشراف استفاده می‌شد. در این نوع سبک، اتاق خواب در مرکز بنا و سایر اتاق‌ها در سه سوی شرق، غرب و شمال قرار می‌گرفتند. این نوع بنا درابتدا به خصوص در مورد اتاق‌های شرقی و غربی دارای تقارن بود، اما در اواخر هیان این تقارن را به هم زدند.
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	شکست [[ژاپن]] در جنگ جهانی دوم که با تخریب بیشتر زیرساخت‌های کشور همراه بود، فضا را برای فعالیت معماران ژاپنی در سال‌های بعد از جنگ مهیا کرد، به خصوص که این کشور خیلی سریع به رشد بالای اقتصادی دست یافت و منابع [[مالی]] لازم برای ساخت و سازها هم فراهم شد. در این سال‌ها استفاه از بتن آرمه در معماری بسیار رایج و فراگیر شد. یکی از معمارانی که قبل از جنگ فعالیت خود را شروع کرد و توانست در فضای بعد از جنگ به شهرت جهانی برسد، کنزو تانگه معروفترین معمار [[ژاپن]] است. طراحی و ساخت ورزشگاه ملی یویوگی (国立代々木競技場/Kokuritsu yoyogi kyōgi jō) که برای رقابت‌های المپیک 1964 توکیو آماده شد، توجه جهانیان را به پیشرفت معماری معاصر [[ژاپن]] جلب کرد. این بنا که به عنوان نماد معماری معاصر ژاپن شناخته می‌شود، به خوبی نشان داد که معماری [[ژاپن]] که قبل از جنگ جهانی دوم آشکارا از معماری غرب عقب افتاده بود، اکنون به سطوح بالای جهانی دست یافته است.		شکست [[ژاپن]] در جنگ جهانی دوم که با تخریب بیشتر زیرساخت‌های کشور همراه بود، فضا را برای فعالیت معماران ژاپنی در سال‌های بعد از جنگ مهیا کرد، به خصوص که این کشور خیلی سریع به رشد بالای اقتصادی دست یافت و منابع [[مالی]] لازم برای ساخت و سازها هم فراهم شد. در این سال‌ها استفاه از بتن آرمه در معماری بسیار رایج و فراگیر شد. یکی از معمارانی که قبل از جنگ فعالیت خود را شروع کرد و توانست در فضای بعد از جنگ به شهرت جهانی برسد، کنزو تانگه معروفترین معمار [[ژاپن]] است. طراحی و ساخت ورزشگاه ملی یویوگی (国立代々木競技場/Kokuritsu yoyogi kyōgi jō) که برای رقابت‌های المپیک 1964 توکیو آماده شد، توجه جهانیان را به پیشرفت معماری معاصر [[ژاپن]] جلب کرد. این بنا که به عنوان نماد معماری معاصر ژاپن شناخته می‌شود، به خوبی نشان داد که معماری [[ژاپن]] که قبل از جنگ جهانی دوم آشکارا از معماری غرب عقب افتاده بود، اکنون به سطوح بالای جهانی دست یافته است.

	علاوه بر تانگه، معماران برجسته دیگری چون فومیهیکو ماکی (槇文彦/Maki Fumihiko(1928- )) و تادائو آندو در سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم و در عرصه معماری معاصر [[ژاپن]] سر بلند کردند که اغلب کارهای آن‌ها با تمجید و تحسین جهانی روبرو می‌شد، تا حدی که محدوده فعالیت آن‌ها فراتر از [[ژاپن]] و در سراسر جهان گسترش یافت. وجه غالب کار تمام این معماران معاصر ترکیب فرهنگ معماری سنتی [[ژاپن]] با فرهنگ غربی و اکتشافات و کاربردهای پیشروانه از مصالح در ساخت و سازها بود. با فعالیت این هنرمندان [[معماری مدرن و معاصر ژاپن\|معماری معاصر ژاپن]] به یکی از معماری‌های شاخص جهان معاصر بدل شده است و آثار این معماران را در جای جای جهان می‌توان مشاهده کرد.		علاوه بر تانگه، معماران برجسته دیگری چون فومیهیکو ماکی (槇文彦/Maki Fumihiko(1928-)) و تادائو آندو در سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم و در عرصه معماری معاصر [[ژاپن]] سر بلند کردند که اغلب کارهای آن‌ها با تمجید و تحسین جهانی روبرو می‌شد، تا حدی که محدوده فعالیت آن‌ها فراتر از [[ژاپن]] و در سراسر جهان گسترش یافت. وجه غالب کار تمام این معماران معاصر ترکیب فرهنگ معماری سنتی [[ژاپن]] با فرهنگ غربی و اکتشافات و کاربردهای پیشروانه از مصالح در ساخت و سازها بود. با فعالیت این هنرمندان [[معماری مدرن و معاصر ژاپن\|معماری معاصر ژاپن]] به یکی از معماری‌های شاخص جهان معاصر بدل شده است و آثار این معماران را در جای جای جهان می‌توان مشاهده کرد.

	=== [[آثار شاخص معماری ژاپن]] ===		=== [[آثار شاخص معماری ژاپن]] ===
خط ۷۹:		خط ۷۹:

	==== ساختمان اومه‌دا اسکای ====		==== ساختمان اومه‌دا اسکای ====
	ساختمان اومه‌دا اسکای (梅田スカイビル/Umeda SKY BLDG)، نام آسمان خراشی 40 طبقه به ارتفاع 173 متر واقع در شهر [[اوساکا]] که توسط هیروشی هارا (原広司/Hara Hiroshi(1936- )) معمار معاصر ژاپنی طراحی و سال 1993 کامل شد.		ساختمان اومه‌دا اسکای (梅田スカイビル/Umeda SKY BLDG)، نام آسمان خراشی 40 طبقه به ارتفاع 173 متر واقع در شهر [[اوساکا]] که توسط هیروشی هارا (原広司/Hara Hiroshi(1936-)) معمار معاصر ژاپنی طراحی و سال 1993 کامل شد.

	=== [[معماران برجسته ژاپن]] ===		=== [[معماران برجسته ژاپن]] ===
خط ۹۷:		خط ۹۷:

	==== تادائو آندو ====		==== تادائو آندو ====
	تادائو آندو (1941 تا )،معمار خود آموخته ژاپنی که مشخصه کارهایش استفاده از بتن نمایان است. از جمله آثار او می‌توان به کلیسای نور (光の教会/Hikari no Kyōkai)، کلیسای باد (風の教会/Kaze no Kyōkai) و کلیسای آب (水の教会/Mizu no Kyōkai) اشاره کرد.		تادائو آندو (1941 تا)،معمار خود آموخته ژاپنی که مشخصه کارهایش استفاده از بتن نمایان است. از جمله آثار او می‌توان به کلیسای نور (光の教会/Hikari no Kyōkai)، کلیسای باد (風の教会/Kaze no Kyōkai) و کلیسای آب (水の教会/Mizu no Kyōkai) اشاره کرد.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۰۶:		خط ۱۰۶:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	ذاکری، قدرت اله (1402)~~. «هنر [[ژاپن]]». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله~~. جامعه و فرهنگ ~~[[ژاپن]]،~~ تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص.242- 281.		پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله(1402). جامعه و فرهنگ ژاپن، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص.242- 281.

	== ~~نویسنده~~ مقاله ==		== نویسندگان مقاله ==
	قدرت اله ذاکری		فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری
	[[رده:هنرهای تجسمی]]		[[رده:هنرهای تجسمی]]

Mohammad در ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۵

2025-01-16T16:35:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۳۵
خط ۹۷:		خط ۹۷:

	==== تادائو آندو ====		==== تادائو آندو ====
	تادائو آندو (1941 تا )،معمار خود آموخته ژاپنی که مشخصه کارهایش استفاده از بتن نمایان است. از جمله آثار او می‌توان به کلیسای نور (光の教会/Hikari no Kyōkai)، کلیسای باد (風の教会/Kaze no Kyōkai) و کلیسای آب (水の教会/Mizu no Kyōkai) اشاره کرد.<ref>ذاکری، قدرت اله (1402). «هنر [[ژاپن]]». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص.242- 281.</ref>		تادائو آندو (1941 تا )،معمار خود آموخته ژاپنی که مشخصه کارهایش استفاده از بتن نمایان است. از جمله آثار او می‌توان به کلیسای نور (光の教会/Hikari no Kyōkai)، کلیسای باد (風の教会/Kaze no Kyōkai) و کلیسای آب (水の教会/Mizu no Kyōkai) اشاره کرد.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۰۴:		خط ۱۰۴:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			ذاکری، قدرت اله (1402). «هنر [[ژاپن]]». در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]، تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص.242- 281.

			== نویسنده مقاله ==
			قدرت اله ذاکری
	[[رده:هنرهای تجسمی]]		[[رده:هنرهای تجسمی]]

Samiei: /* معماری مدرن و معاصر ژاپن */

2024-07-28T20:34:17Z

معماری مدرن و معاصر ژاپن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۴
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	دین بودایی در اواسط قرن ششم ، معماری را هم چون بقیه وجوه فرهنگ [[ژاپن]] به شدت تحت تأثیر قرار داد. با آمدن [[آیین بودا در ژاپن\|آیین بودایی]] ساخت معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] هم شروع شد. نخستین معبد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] [[ژاپن]] یعنی معبد آسوکا سال 592 م ساخته شد که سبک ساختش آشکارا متفاوت از چیزی بود که تا کنون وجود داشت. در میان سازندگان این معبد تعدادی خارجی یا تورای‌جین بودند که این افراد سبک معماری چینی را به [[ژاپن]] آوردند و به ژاپنی‌ها معرفی کردند. با اعزام هیأت‌هایی از [[ژاپن]] به [[چین]] برای یادگیری تأثیر معماری [[چین]] باز هم شدیدتر شد. برای مثال تا این زمان در معماری این کشور، ستون‌های چوبی با قرار دادن در خاک عمود می‌شدند، اما متأثر از معماری [[چین]] سنت قرار دادن ستون‌ها روی پایه‌ای از سنگ متداول شد.		دین بودایی در اواسط قرن ششم ، معماری را هم چون بقیه وجوه فرهنگ [[ژاپن]] به شدت تحت تأثیر قرار داد. با آمدن [[آیین بودا در ژاپن\|آیین بودایی]] ساخت معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] هم شروع شد. نخستین معبد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] [[ژاپن]] یعنی معبد آسوکا سال 592 م ساخته شد که سبک ساختش آشکارا متفاوت از چیزی بود که تا کنون وجود داشت. در میان سازندگان این معبد تعدادی خارجی یا تورای‌جین بودند که این افراد سبک معماری چینی را به [[ژاپن]] آوردند و به ژاپنی‌ها معرفی کردند. با اعزام هیأت‌هایی از [[ژاپن]] به [[چین]] برای یادگیری تأثیر معماری [[چین]] باز هم شدیدتر شد. برای مثال تا این زمان در معماری این کشور، ستون‌های چوبی با قرار دادن در خاک عمود می‌شدند، اما متأثر از معماری [[چین]] سنت قرار دادن ستون‌ها روی پایه‌ای از سنگ متداول شد.

	[[دوره هیان]] دوره ژاپنی کردن چیزهایی بود که از [[چین]] گرفته بودند و این ژاپنی کردن شامل [[معماری ~~در ژاپن\|معماری]]~~ هم شد. برای مثال در این دوره با باریک‌تر کردن ستون‌ها سقف‌ها را با شیب بیشتر می‌ساختند که این متفاوت از سبک چینی بود. به سبک جدید وافو (和風/Wafū) یا سبک ژاپنی اطلاق شد. این [[ژاپنی کردن فرهنگ بیگانه\|ژاپنی کردن]] در برخی از ویژگی‌های معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] این دوره نمود یافته است. همچنین در این دوره و در رابطه با خانه‌های مسکونی ما سبک شیندِن زوکوری (寝殿造/Shinden zukuri) را داریم که امروزه دیگر وجود ندارد. این سبک معماری در خانه‌های اشراف استفاده می‌شد. در این نوع سبک، اتاق خواب در مرکز بنا و سایر اتاق‌ها در سه سوی شرق، غرب و شمال قرار می‌گرفتند. این نوع بنا درابتدا به خصوص در مورد اتاق‌های شرقی و غربی دارای تقارن بود، اما در اواخر هیان این تقارن را به هم زدند.		[[دوره هیان]] دوره ژاپنی کردن چیزهایی بود که از [[چین]] گرفته بودند و این ژاپنی کردن شامل معماری هم شد. برای مثال در این دوره با باریک‌تر کردن ستون‌ها سقف‌ها را با شیب بیشتر می‌ساختند که این متفاوت از سبک چینی بود. به سبک جدید وافو (和風/Wafū) یا سبک ژاپنی اطلاق شد. این [[ژاپنی کردن فرهنگ بیگانه\|ژاپنی کردن]] در برخی از ویژگی‌های معابد [[آیین بودا در ژاپن\|بودایی]] این دوره نمود یافته است. همچنین در این دوره و در رابطه با خانه‌های مسکونی ما سبک شیندِن زوکوری (寝殿造/Shinden zukuri) را داریم که امروزه دیگر وجود ندارد. این سبک معماری در خانه‌های اشراف استفاده می‌شد. در این نوع سبک، اتاق خواب در مرکز بنا و سایر اتاق‌ها در سه سوی شرق، غرب و شمال قرار می‌گرفتند. این نوع بنا درابتدا به خصوص در مورد اتاق‌های شرقی و غربی دارای تقارن بود، اما در اواخر هیان این تقارن را به هم زدند.

	در [[دوره کاماکورا]] ما بار دیگر شاهد تأثیرگذاری معماری [[چین]] بر [[ژاپن]] هستیم. در این دوره ما با دو سبک روبروییم که متأثر از معماری [[چین]] هستند. نخست سبک دایبوتسو (大仏様/Daibutsu yō) یا بودای بزرگ است و دیگری سبک ذِنشو (禅宗様/Zenshū yō) یا آیین ذِن. بعد از قطع ارتباط با [[چین]] در دوران هیان، از اواخر این دوره و نیز در دوره کاما[[کورا]] ما مجددا شاهد رابطه فعال با [[چین]] دوره دودمان سونگ هستیم. در همین دوره هم هست که [[معماری آرامگاه های سلطنتی در چین\|سبک معماری سونگ]] به [[ژاپن]] وارد شد. این سبک در بازسازی معبد تودایجی که دچار آتش سوزی شده بود، مورد استفاده قرار گرفت. از آنجا که تندیس بودای بزرگ یا دایبوتسو هم در همین معبد قرار دارد، به سبک جدید عنوان دایبوتسو را دادند. ویژگی بارز این سبک استفاده از سقف، ستون و چوب‌های رنگ شده بود.		در [[دوره کاماکورا]] ما بار دیگر شاهد تأثیرگذاری معماری [[چین]] بر [[ژاپن]] هستیم. در این دوره ما با دو سبک روبروییم که متأثر از معماری [[چین]] هستند. نخست سبک دایبوتسو (大仏様/Daibutsu yō) یا بودای بزرگ است و دیگری سبک ذِنشو (禅宗様/Zenshū yō) یا آیین ذِن. بعد از قطع ارتباط با [[چین]] در دوران هیان، از اواخر این دوره و نیز در دوره کاما[[کورا]] ما مجددا شاهد رابطه فعال با [[چین]] دوره دودمان سونگ هستیم. در همین دوره هم هست که [[معماری آرامگاه های سلطنتی در چین\|سبک معماری سونگ]] به [[ژاپن]] وارد شد. این سبک در بازسازی معبد تودایجی که دچار آتش سوزی شده بود، مورد استفاده قرار گرفت. از آنجا که تندیس بودای بزرگ یا دایبوتسو هم در همین معبد قرار دارد، به سبک جدید عنوان دایبوتسو را دادند. ویژگی بارز این سبک استفاده از سقف، ستون و چوب‌های رنگ شده بود.
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	[[دوره آزوچی-مومویاما\|دوره آزوچی مومویاما]]، دوره توسعه ساخت قلعه و دژشهر بود. نماد این قلعه سازی هم ساخت برجک دفاعی یا تنشو (天守/Tenshu) یا در واقع اضافه شدن آن به قلعه‌های دفاعی بود. بارزترین این قلعه‌ها هم قلعه هیمه‌جی در استان هیوگو است که در فهرست میراث جهانی [https://www.unesco.org/en یونسکو] به ثبت رسیده است. همچنین در این دوره ما سبکی به نام سوکی‌یازوکوری (数寄屋造り/Sukiya zukuri) را در ساخت خانه‌های ژاپنی داریم که در واقع استفاده از سبک ساخت سوکی‌یا یا اتاق چای در ساخت خانه‌های مسکونی است. نخستین اتاق چای توسط ریکیو استاد چای بزرگ این دوران ساخته شد.<ref>اُكاكورا، كاكوزو (1396). كتاب چای. ترجمه از ژاپنی قدرت‌اله ذاكری، [https://parandepub.ir/ انتشارات پرنده]. ص68.</ref> اتاق چای کوچک و بسیار ساده است و این سادگی حاصل تقلید از صومعه‌های آیین ذن است.<ref>اُكاكورا، كاكوزو (1396). كتاب چای. ترجمه از ژاپنی قدرت‌اله ذاكری، [https://parandepub.ir/ انتشارات پرنده]. ص71.</ref> بنابراین اتاق چای در پیوند نزدیک با ذن است. بعدتر برخی از روش‌های ساخت اتاق چای در ساخت خانه‌ها هم مورد استفاده قرار گرفت و بدین شکل ذن بر ساخت خانه‌های ژاپنی هم تأثیرگذار شد.		[[دوره آزوچی-مومویاما\|دوره آزوچی مومویاما]]، دوره توسعه ساخت قلعه و دژشهر بود. نماد این قلعه سازی هم ساخت برجک دفاعی یا تنشو (天守/Tenshu) یا در واقع اضافه شدن آن به قلعه‌های دفاعی بود. بارزترین این قلعه‌ها هم قلعه هیمه‌جی در استان هیوگو است که در فهرست میراث جهانی [https://www.unesco.org/en یونسکو] به ثبت رسیده است. همچنین در این دوره ما سبکی به نام سوکی‌یازوکوری (数寄屋造り/Sukiya zukuri) را در ساخت خانه‌های ژاپنی داریم که در واقع استفاده از سبک ساخت سوکی‌یا یا اتاق چای در ساخت خانه‌های مسکونی است. نخستین اتاق چای توسط ریکیو استاد چای بزرگ این دوران ساخته شد.<ref>اُكاكورا، كاكوزو (1396). كتاب چای. ترجمه از ژاپنی قدرت‌اله ذاكری، [https://parandepub.ir/ انتشارات پرنده]. ص68.</ref> اتاق چای کوچک و بسیار ساده است و این سادگی حاصل تقلید از صومعه‌های آیین ذن است.<ref>اُكاكورا، كاكوزو (1396). كتاب چای. ترجمه از ژاپنی قدرت‌اله ذاكری، [https://parandepub.ir/ انتشارات پرنده]. ص71.</ref> بنابراین اتاق چای در پیوند نزدیک با ذن است. بعدتر برخی از روش‌های ساخت اتاق چای در ساخت خانه‌ها هم مورد استفاده قرار گرفت و بدین شکل ذن بر ساخت خانه‌های ژاپنی هم تأثیرگذار شد.

	چنانکه قبلا اشاره کردیم، [[دوره ادو]] دوره مردمی شدن هنر بود. این مسأله در مورد [[معماری ~~در ژاپن\|معماری]]~~ هم صادق است. بنابراین پدیده بارز ~~[[معماری در ژاپن\|~~معماری]] در این دوره، گرایش به عامیانه و مردمی شدن در ساخت سازه‌ها است. سبک سوکی‌یازوکوری که پیشتر به آن اشاره شد، در این دوره رونق گرفت، چرا که کاربرد آن در زندگی مردم عادی هم بیشتر شد. همچنین در این دوره ما شاهد ساخت سازه‌هایی چون تماشاخانه و عشرت‌کده برای وقت گذرانی و تفریح هستیم.		چنانکه قبلا اشاره کردیم، [[دوره ادو]] دوره مردمی شدن هنر بود. این مسأله در مورد معماری هم صادق است. بنابراین پدیده بارز معماری در این دوره، گرایش به عامیانه و مردمی شدن در ساخت سازه‌ها است. سبک سوکی‌یازوکوری که پیشتر به آن اشاره شد، در این دوره رونق گرفت، چرا که کاربرد آن در زندگی مردم عادی هم بیشتر شد. همچنین در این دوره ما شاهد ساخت سازه‌هایی چون تماشاخانه و عشرت‌کده برای وقت گذرانی و تفریح هستیم.

	=== [[معماری مدرن و معاصر ژاپن]] ===		=== [[معماری مدرن و معاصر ژاپن]] ===

Samiei در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۳

2024-07-28T20:33:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۳
خط ۱۰۳:		خط ۱۰۳:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:هنرهای تجسمی]]

Samiei: /* معماری ژاپن تا دوران مدرن */

2024-07-28T20:31:25Z

معماری ژاپن تا دوران مدرن

نمایش تغییرات

Samiei: /* آثار شاخص معماری ژاپن */

2024-07-28T20:25:59Z

آثار شاخص معماری ژاپن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۵
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	[[ایزدکده ایتسوکوشیما]]: این ایزدکده در استان هیروشیما قرار دارد و سال 1996 به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیده است. از آن به عنوان یکی از سه چشم انداز زیبای [[ژاپن]] یاد می‌شود و هر ساله میلیون‌ها گردشگر داخلی و خارجی از آن بازدید می‌کنند. هر چند قدمت آن به قرن ششم بر می‌گردد، اما عمده آنچه از آن بر جای مانده، مربوط به قرن سیزدهم و بعد آن است.		[[ایزدکده ایتسوکوشیما]]: این ایزدکده در استان هیروشیما قرار دارد و سال 1996 به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیده است. از آن به عنوان یکی از سه چشم انداز زیبای [[ژاپن]] یاد می‌شود و هر ساله میلیون‌ها گردشگر داخلی و خارجی از آن بازدید می‌کنند. هر چند قدمت آن به قرن ششم بر می‌گردد، اما عمده آنچه از آن بر جای مانده، مربوط به قرن سیزدهم و بعد آن است.

	قلعه هیمه‌جی: در شهر هیمه‌جی استان هیوگو قرار دارد. نمونه برجسته [[معماری ~~در ژاپن\|معماری]]~~ ساخت قلعه در [[ژاپن]] است. این بنا سال 1346 م ساخته و سال 1993 به عنوان [[آثار فرهنگی، تاريخی و طبيعی ثبت شده ژاپن در ميراث جهانی\|نخستین میراث ژاپنی در فهرست میراث جهانی یونسکو]] ثبت شد.		قلعه هیمه‌جی: در شهر هیمه‌جی استان هیوگو قرار دارد. نمونه برجسته معماری ساخت قلعه در [[ژاپن]] است. این بنا سال 1346 م ساخته و سال 1993 به عنوان [[آثار فرهنگی، تاريخی و طبيعی ثبت شده ژاپن در ميراث جهانی\|نخستین میراث ژاپنی در فهرست میراث جهانی یونسکو]] ثبت شد.

	کینکاکوجی یا معبد طلایی: نام عمومی معبد بودایی روکوئونجی واقع در [[کیوتو]] است. این اثر از آثار شاخص [[معماری ~~در ژاپن\|معماری]]~~ فرهنگ کیتایاما محسوب می‌شود. در قرن چهاردهم ساخته، اما در آتش‌سوزی عمدی سال 1950 سوخت و مجددا بازسازی شد.		کینکاکوجی یا معبد طلایی: نام عمومی معبد بودایی روکوئونجی واقع در [[کیوتو]] است. این اثر از آثار شاخص معماری فرهنگ کیتایاما محسوب می‌شود. در قرن چهاردهم ساخته، اما در آتش‌سوزی عمدی سال 1950 سوخت و مجددا بازسازی شد.

	معبد کیومیزودِرا (清水寺/Kiyomizudera): نام معبد بودایی کوهستانی در [[کیوتو]] که اواخر قرن هشتم ساخته شد.		معبد کیومیزودِرا (清水寺/Kiyomizudera): نام معبد بودایی کوهستانی در [[کیوتو]] که اواخر قرن هشتم ساخته شد.

Samiei: /* معماری ژاپن تا دوران مدرن */

2024-07-28T20:25:29Z

معماری ژاپن تا دوران مدرن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۵
خط ۲:		خط ۲:

	=== [[معماری ژاپن تا دوران مدرن]] ===		=== [[معماری ژاپن تا دوران مدرن]] ===
	نیشی و هوزومی در بحث از معماری سنتی [[ژاپن]] (قبل از دوران مدرن) آن را در چهار دسته کلی 1- پرستش؛ معابد بودایی و ایزدکده‌های شینتو، 2- زندگی روزانه؛ اقامتگاه‌ها و زندگی شهری، 3- رزم؛ دژها و شهردژها و 4- سرگرمی و هنر؛ معماری اتاق چای یا سوکی‌یا (数奇屋/Sukiya) مورد مطالعه قرار داده‌اند.<ref>Nishi, K. Hozumi, k (1996)(first paperback ed). What is Japanese Architecture?. Translated, adapted, and introduction by H Mack Horton. Kodansha International.</ref> در اینجا ما هم در بحث از ~~[[معماری در ژاپن\|~~معماری ژاپن]] ما قبل از مدرن، به اختصار در مورد همین چهار دسته توضیح می‌دهیم، چرا که طراحی و ساخت همین سازه‌ها تشکیل دهنده هنر معماری ژاپن قبل از مدرن است. با این همه توجه به ساخت همین چهار دسته اصلی سازه، ما را متوجه ویژگی‌هایی کلی می‌کند که می‌توانیم آن‌ها را ویژگی معماری ژاپنی به حساب آوریم. در اینجا برخی از این ویژگی‌ها را با استناد به میچیکو و دیوید یانگ توضیح می‌دهیم.<ref>Young, M. Young, D (2007). The Art of Japanese Architecture. [https://www.tuttlepublishing.com/ Tuttle Publishing]. P12.</ref>		نیشی و هوزومی در بحث از معماری سنتی [[ژاپن]] (قبل از دوران مدرن) آن را در چهار دسته کلی زیر، معماری اتاق چای یا سوکی‌یا (数奇屋/Sukiya) مورد مطالعه قرار داده‌اند<ref>Nishi, K. Hozumi, k (1996)(first paperback ed). What is Japanese Architecture?. Translated, adapted, and introduction by H Mack Horton. Kodansha International.</ref> که عبارت است از:

			* پرستش؛ معابد بودایی و ایزدکده‌های شینتو؛
			* زندگی روزانه؛ اقامتگاه‌ها و زندگی شهری؛
			* رزم، دژها و شهردژها؛
			* سرگرمی و هنر.

			در اینجا ما هم در بحث از معماری ژاپن ما قبل از مدرن، به اختصار در مورد همین چهار دسته توضیح می‌دهیم، چرا که طراحی و ساخت همین سازه‌ها تشکیل دهنده هنر معماری ژاپن قبل از مدرن است. با این همه توجه به ساخت همین چهار دسته اصلی سازه، ما را متوجه ویژگی‌هایی کلی می‌کند که می‌توانیم آن‌ها را ویژگی معماری ژاپنی به حساب آوریم. در اینجا برخی از این ویژگی‌ها را با استناد به میچیکو و دیوید یانگ توضیح می‌دهیم.<ref>Young, M. Young, D (2007). The Art of Japanese Architecture. [https://www.tuttlepublishing.com/ Tuttle Publishing]. P12.</ref>

	یکی از ویژگی‌های هنر معماری ژاپن، استفاده از مصالح طبیعی و هماهنگی آن با طبیعت است. با توجه به اقلیم [[ژاپن]]، مهم‌ترین مصالح مورد استفاده در [[معماری در ژاپن\|معماری]] چوب است. سایر مصالح طبیعی عمده مورد استفاده، خیزران، پوست درخت و گل رس است. تمامی ستون و تیرها چوبی هستند، اکثر سازه‌های معماری این کشور چوبی است. بنابراین سازه‌های ژاپنی در مقابل سازه‌های غربی که از سنگ و آهن‌اند، به لحاظ وزن هم سبک‌تر هستند که این ویژگی برای کشور زلزله خیزی مانند [[ژاپن]] بسیار مناسب است. قدیمی‌ترین بنای چوبی موجود جهان، در [[ژاپن]] قرار دارد که معبد هوریوجی با قدمت بیش از سیزده قرن است<ref>Yamakawa, shōsetsu Nihonshi zuroku Henshuūiinkai (2010). Yamakawa shōsetsu Nihonshi Zuroku. Dai yonhan. Yamakawa shuppansha. P35.</ref>		یکی از ویژگی‌های هنر معماری ژاپن، استفاده از مصالح طبیعی و هماهنگی آن با طبیعت است. با توجه به اقلیم [[ژاپن]]، مهم‌ترین مصالح مورد استفاده در [[معماری در ژاپن\|معماری]] چوب است. سایر مصالح طبیعی عمده مورد استفاده، خیزران، پوست درخت و گل رس است. تمامی ستون و تیرها چوبی هستند، اکثر سازه‌های معماری این کشور چوبی است. بنابراین سازه‌های ژاپنی در مقابل سازه‌های غربی که از سنگ و آهن‌اند، به لحاظ وزن هم سبک‌تر هستند که این ویژگی برای کشور زلزله خیزی مانند [[ژاپن]] بسیار مناسب است. قدیمی‌ترین بنای چوبی موجود جهان، در [[ژاپن]] قرار دارد که معبد هوریوجی با قدمت بیش از سیزده قرن است<ref>Yamakawa, shōsetsu Nihonshi zuroku Henshuūiinkai (2010). Yamakawa shōsetsu Nihonshi Zuroku. Dai yonhan. Yamakawa shuppansha. P35.</ref>

Samiei: /* معماری ژاپن تا دوران مدرن */

2024-07-28T20:23:20Z

معماری ژاپن تا دوران مدرن

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۱

2024-07-28T20:21:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
			معماری در [[ژاپن\|کشور ژاپن]] شامل [[معماری ژاپن تا دوران مدرن]]؛ [[معماری مدرن و معاصر ژاپن]]؛ [[آثار شاخص معماری ژاپن]]؛ [[معماران برجسته ژاپن]] و [[باغ ژاپنی]] است.

	=== [[معماری ژاپن تا دوران مدرن]] ===		=== [[معماری ژاپن تا دوران مدرن]] ===
	نیشی و هوزومی در بحث از معماری سنتی [[ژاپن]] (قبل از دوران مدرن) آن را در چهار دسته کلی 1- پرستش؛ معابد بودایی و ایزدکده‌های شینتو، 2- زندگی روزانه؛ اقامتگاه‌ها و زندگی شهری، 3- رزم؛ دژها و شهردژها و 4- سرگرمی و هنر؛ ~~[[معماری در ژاپن\|~~معماری]] اتاق چای یا سوکی‌یا (数奇屋/Sukiya) مورد مطالعه قرار داده‌اند.<ref>Nishi, K. Hozumi, k (1996)(first paperback ed). What is Japanese Architecture?. Translated, adapted, and introduction by H Mack Horton. Kodansha International.</ref> در اینجا ما هم در بحث از [[معماری در ژاپن\|معماری ژاپن]] ما قبل از مدرن، به اختصار در مورد همین چهار دسته توضیح می‌دهیم، چرا که طراحی و ساخت همین سازه‌ها تشکیل دهنده ~~[[معماری در ژاپن\|~~هنر معماری ژاپن]] قبل از مدرن است. با این همه توجه به ساخت همین چهار دسته اصلی سازه، ما را متوجه ویژگی‌هایی کلی می‌کند که می‌توانیم آن‌ها را ویژگی [[معماری در ژاپن\|معماری ژاپنی]] به حساب آوریم. در اینجا برخی از این ویژگی‌ها را با استناد به میچیکو و دیوید یانگ توضیح می‌دهیم.<ref>Young, M. Young, D (2007). The Art of Japanese Architecture. [https://www.tuttlepublishing.com/ Tuttle Publishing]. P12.</ref>		نیشی و هوزومی در بحث از معماری سنتی [[ژاپن]] (قبل از دوران مدرن) آن را در چهار دسته کلی 1- پرستش؛ معابد بودایی و ایزدکده‌های شینتو، 2- زندگی روزانه؛ اقامتگاه‌ها و زندگی شهری، 3- رزم؛ دژها و شهردژها و 4- سرگرمی و هنر؛ معماری اتاق چای یا سوکی‌یا (数奇屋/Sukiya) مورد مطالعه قرار داده‌اند.<ref>Nishi, K. Hozumi, k (1996)(first paperback ed). What is Japanese Architecture?. Translated, adapted, and introduction by H Mack Horton. Kodansha International.</ref> در اینجا ما هم در بحث از [[معماری در ژاپن\|معماری ژاپن]] ما قبل از مدرن، به اختصار در مورد همین چهار دسته توضیح می‌دهیم، چرا که طراحی و ساخت همین سازه‌ها تشکیل دهنده هنر معماری ژاپن قبل از مدرن است. با این همه توجه به ساخت همین چهار دسته اصلی سازه، ما را متوجه ویژگی‌هایی کلی می‌کند که می‌توانیم آن‌ها را ویژگی [[معماری در ژاپن\|معماری ژاپنی]] به حساب آوریم. در اینجا برخی از این ویژگی‌ها را با استناد به میچیکو و دیوید یانگ توضیح می‌دهیم.<ref>Young, M. Young, D (2007). The Art of Japanese Architecture. [https://www.tuttlepublishing.com/ Tuttle Publishing]. P12.</ref>

	یکی از ویژگی‌های [[معماری در ژاپن\|هنر معماری ژاپن]]، استفاده از مصالح طبیعی و هماهنگی آن با طبیعت است. با توجه به اقلیم [[ژاپن]]، مهم‌ترین مصالح مورد استفاده در [[معماری در ژاپن\|معماری]] چوب است. سایر مصالح طبیعی عمده مورد استفاده، خیزران، پوست درخت و گل رس است. تمامی ستون و تیرها چوبی هستند، اکثر سازه‌های معماری این کشور چوبی است. بنابراین سازه‌های ژاپنی در مقابل سازه‌های غربی که از سنگ و آهن‌اند، به لحاظ وزن هم سبک‌تر هستند که این ویژگی برای کشور زلزله خیزی مانند [[ژاپن]] بسیار مناسب است. قدیمی‌ترین بنای چوبی موجود جهان، در [[ژاپن]] قرار دارد که معبد هوریوجی با قدمت بیش از سیزده قرن است<ref>Yamakawa, shōsetsu Nihonshi zuroku Henshuūiinkai (2010). Yamakawa shōsetsu Nihonshi Zuroku. Dai yonhan. Yamakawa shuppansha. P35.</ref>		یکی از ویژگی‌های [[معماری در ژاپن\|هنر معماری ژاپن]]، استفاده از مصالح طبیعی و هماهنگی آن با طبیعت است. با توجه به اقلیم [[ژاپن]]، مهم‌ترین مصالح مورد استفاده در [[معماری در ژاپن\|معماری]] چوب است. سایر مصالح طبیعی عمده مورد استفاده، خیزران، پوست درخت و گل رس است. تمامی ستون و تیرها چوبی هستند، اکثر سازه‌های معماری این کشور چوبی است. بنابراین سازه‌های ژاپنی در مقابل سازه‌های غربی که از سنگ و آهن‌اند، به لحاظ وزن هم سبک‌تر هستند که این ویژگی برای کشور زلزله خیزی مانند [[ژاپن]] بسیار مناسب است. قدیمی‌ترین بنای چوبی موجود جهان، در [[ژاپن]] قرار دارد که معبد هوریوجی با قدمت بیش از سیزده قرن است<ref>Yamakawa, shōsetsu Nihonshi zuroku Henshuūiinkai (2010). Yamakawa shōsetsu Nihonshi Zuroku. Dai yonhan. Yamakawa shuppansha. P35.</ref>

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-05T05:28:09Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	با شروع اصلاحات میجی و عزم حکومت برای مدرن شدن، [[معماری در ژاپن\|معماری]] غربی هم مورد توجه قرار گرفت. همان طور که پیشتر هم اشاره شد، مدرسه هنرهای زیبا و [[معماری در ژاپن\|معماری]] سال 1876 تأسیس شد و سال بعد معماری انگلیسی به نام جوسیه کندر به این کشور آمد تا معماری غربی آموزش دهد. از کندر به عنوان پدر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] هم نام برده می‌شود.		با شروع اصلاحات میجی و عزم حکومت برای مدرن شدن، [[معماری در ژاپن\|معماری]] غربی هم مورد توجه قرار گرفت. همان طور که پیشتر هم اشاره شد، مدرسه هنرهای زیبا و [[معماری در ژاپن\|معماری]] سال 1876 تأسیس شد و سال بعد معماری انگلیسی به نام جوسیه کندر به این کشور آمد تا معماری غربی آموزش دهد. از کندر به عنوان پدر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] هم نام برده می‌شود.

	علاوه بر این دولت میجی یک طرح شهرسازی با عنوان «طرح تجمیع ادارات دولتی» (官庁集中計画/Kanchō shūchū kēkaku) تصویب کرده بود که هدف از آن ساخت شهری دارای [[معماری در ژاپن\|معماری]] زیبای باروک مانند پاریس و لندن بود که از تجمیع ادارت و ساخت آن‌ها با معماری اروپایی حاصل می‌شد. برای رسیدن به این هدف هم دولت کشور آلمان را مد نظر قرار داد و معمارانی از این کشور به [[ژاپن]] دعوت کرد. بعد هم دانشجویانی برای یادگیری [[معماری در ژاپن\|معماری]] به آلمان رفتند. بعد هم دانشجویان دیگری برای آموختن [[معماری در ژاپن\|معماری]] به کشورهای دیگر اروپایی و [[آمریکا]] رفتند. این چنین از دهه دوم میجی ما شاهد برگشتن این دانشجویان و فعالیت آن‌ها در داخل کشور هستیم که منجر به ساخت بناهایی آجری و بتنی شد که در آن‌ها از مصالحی چون آجر، آهن و سیمان استفاده گردید، چیزی که تا آن زمان در معماری [[ژاپن]] وجود نداشت.		علاوه بر این دولت میجی یک طرح شهرسازی با عنوان «طرح تجمیع ادارات دولتی» (官庁集中計画/Kanchō shūchū kēkaku) تصویب کرده بود که هدف از آن ساخت شهری دارای [[معماری در ژاپن\|معماری]] زیبای باروک مانند [[پاریس]] و لندن بود که از تجمیع ادارت و ساخت آن‌ها با معماری اروپایی حاصل می‌شد. برای رسیدن به این هدف هم دولت کشور آلمان را مد نظر قرار داد و معمارانی از این کشور به [[ژاپن]] دعوت کرد. بعد هم دانشجویانی برای یادگیری [[معماری در ژاپن\|معماری]] به آلمان رفتند. بعد هم دانشجویان دیگری برای آموختن [[معماری در ژاپن\|معماری]] به کشورهای دیگر اروپایی و [[آمریکا]] رفتند. این چنین از دهه دوم میجی ما شاهد برگشتن این دانشجویان و فعالیت آن‌ها در داخل کشور هستیم که منجر به ساخت بناهایی آجری و بتنی شد که در آن‌ها از مصالحی چون آجر، آهن و سیمان استفاده گردید، چیزی که تا آن زمان در معماری [[ژاپن]] وجود نداشت.

	در اواسط دوره تایشو نخستین جنبش طراحی [[معماری در ژاپن]] با عنوان انجمن [[معماری در ژاپن\|معماری]] بونری‌ها (分離派建築会/Bunriha kenchiku kai) توسط چند نفر از دانش آموختگان معماری دانشگاه [[توکیو]] شکل گرفت. بونری به معنی تفکیک و فاصله است و این نام را به آن جهت به این انجمن دادند که آن‌ها تأکید داشتند که می‌خواهند از فضای معماری گذشته جدا شوند و فضایی جدید خلق کنند.<ref>Yamamura, K (24-4-2021). Nihon Kindaikenchikushi gaikan(1). http://kskek.sakura.ne.jp/kentikusi.pdf P7.</ref> همچنین در این دوره گروهی شکل گرفت که به [[معماری در ژاپن\|معماری]] اکسپرسیونیستی گرایش داشت. علاوه بر این در دوره تایشو و دوره شووای قبل از جنگ برخی از جنبش‌ها و گرایش‌های معماری غربی توانستند هر چند به شکل محدود بر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] تأثیر بگذارند و حتی جنبش‌هایی کوچک در این کشور به راه بیاندازند. برای مثال می‌توانیم به جنبش دِ استایل [[ژاپن]] (日本のデ・スティル派/Nihon no de sutiru ha) یا نو شکل آفرینی [[ژاپن]] اشاره کنیم که متأثر از جنبش د استایل بود، جنبشی که سال 1917 توسط هنرمندان هلندی شکل گرفت.		در اواسط دوره تایشو نخستین جنبش طراحی [[معماری در ژاپن]] با عنوان انجمن [[معماری در ژاپن\|معماری]] بونری‌ها (分離派建築会/Bunriha kenchiku kai) توسط چند نفر از دانش آموختگان معماری دانشگاه [[توکیو]] شکل گرفت. بونری به معنی تفکیک و فاصله است و این نام را به آن جهت به این انجمن دادند که آن‌ها تأکید داشتند که می‌خواهند از فضای معماری گذشته جدا شوند و فضایی جدید خلق کنند.<ref>Yamamura, K (24-4-2021). Nihon Kindaikenchikushi gaikan(1). http://kskek.sakura.ne.jp/kentikusi.pdf P7.</ref> همچنین در این دوره گروهی شکل گرفت که به [[معماری در ژاپن\|معماری]] اکسپرسیونیستی گرایش داشت. علاوه بر این در دوره تایشو و دوره شووای قبل از جنگ برخی از جنبش‌ها و گرایش‌های معماری غربی توانستند هر چند به شکل محدود بر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] تأثیر بگذارند و حتی جنبش‌هایی کوچک در این کشور به راه بیاندازند. برای مثال می‌توانیم به جنبش دِ استایل [[ژاپن]] (日本のデ・スティル派/Nihon no de sutiru ha) یا نو شکل آفرینی [[ژاپن]] اشاره کنیم که متأثر از جنبش د استایل بود، جنبشی که سال 1917 توسط هنرمندان هلندی شکل گرفت.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۲۸
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	با شروع اصلاحات میجی و عزم حکومت برای مدرن شدن، [[معماری در ژاپن\|معماری]] غربی هم مورد توجه قرار گرفت. همان طور که پیشتر هم اشاره شد، مدرسه هنرهای زیبا و [[معماری در ژاپن\|معماری]] سال 1876 تأسیس شد و سال بعد معماری انگلیسی به نام جوسیه کندر به این کشور آمد تا معماری غربی آموزش دهد. از کندر به عنوان پدر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] هم نام برده می‌شود.		با شروع اصلاحات میجی و عزم حکومت برای مدرن شدن، [[معماری در ژاپن\|معماری]] غربی هم مورد توجه قرار گرفت. همان طور که پیشتر هم اشاره شد، مدرسه هنرهای زیبا و [[معماری در ژاپن\|معماری]] سال 1876 تأسیس شد و سال بعد معماری انگلیسی به نام جوسیه کندر به این کشور آمد تا معماری غربی آموزش دهد. از کندر به عنوان پدر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] هم نام برده می‌شود.

	علاوه بر این دولت میجی یک طرح شهرسازی با عنوان «طرح تجمیع ادارات دولتی» (官庁集中計画/Kanchō shūchū kēkaku) تصویب کرده بود که هدف از آن ساخت شهری دارای [[معماری در ژاپن\|معماری]] زیبای باروک مانند پاریس و لندن بود که از تجمیع ادارت و ساخت آن‌ها با معماری اروپایی حاصل می‌شد. برای رسیدن به این هدف هم دولت کشور آلمان را مد نظر قرار داد و معمارانی از این کشور به [[ژاپن]] دعوت کرد. بعد هم دانشجویانی برای یادگیری [[معماری در ژاپن\|معماری]] به آلمان رفتند. بعد هم دانشجویان دیگری برای آموختن [[معماری در ژاپن\|معماری]] به کشورهای دیگر اروپایی و [[آمریکا]] رفتند. این چنین از دهه دوم میجی ما شاهد برگشتن این دانشجویان و فعالیت آن‌ها در داخل کشور هستیم که منجر به ساخت بناهایی آجری و بتنی شد که در آن‌ها از مصالحی چون آجر، آهن و سیمان استفاده گردید، چیزی که تا آن زمان در معماری [[ژاپن]] وجود نداشت.		علاوه بر این دولت میجی یک طرح شهرسازی با عنوان «طرح تجمیع ادارات دولتی» (官庁集中計画/Kanchō shūchū kēkaku) تصویب کرده بود که هدف از آن ساخت شهری دارای [[معماری در ژاپن\|معماری]] زیبای باروک مانند [[پاریس]] و لندن بود که از تجمیع ادارت و ساخت آن‌ها با معماری اروپایی حاصل می‌شد. برای رسیدن به این هدف هم دولت کشور آلمان را مد نظر قرار داد و معمارانی از این کشور به [[ژاپن]] دعوت کرد. بعد هم دانشجویانی برای یادگیری [[معماری در ژاپن\|معماری]] به آلمان رفتند. بعد هم دانشجویان دیگری برای آموختن [[معماری در ژاپن\|معماری]] به کشورهای دیگر اروپایی و [[آمریکا]] رفتند. این چنین از دهه دوم میجی ما شاهد برگشتن این دانشجویان و فعالیت آن‌ها در داخل کشور هستیم که منجر به ساخت بناهایی آجری و بتنی شد که در آن‌ها از مصالحی چون آجر، آهن و سیمان استفاده گردید، چیزی که تا آن زمان در معماری [[ژاپن]] وجود نداشت.

	در اواسط دوره تایشو نخستین جنبش طراحی [[معماری در ژاپن]] با عنوان انجمن [[معماری در ژاپن\|معماری]] بونری‌ها (分離派建築会/Bunriha kenchiku kai) توسط چند نفر از دانش آموختگان معماری دانشگاه [[توکیو]] شکل گرفت. بونری به معنی تفکیک و فاصله است و این نام را به آن جهت به این انجمن دادند که آن‌ها تأکید داشتند که می‌خواهند از فضای معماری گذشته جدا شوند و فضایی جدید خلق کنند.<ref>Yamamura, K (24-4-2021). Nihon Kindaikenchikushi gaikan(1). http://kskek.sakura.ne.jp/kentikusi.pdf P7.</ref> همچنین در این دوره گروهی شکل گرفت که به [[معماری در ژاپن\|معماری]] اکسپرسیونیستی گرایش داشت. علاوه بر این در دوره تایشو و دوره شووای قبل از جنگ برخی از جنبش‌ها و گرایش‌های معماری غربی توانستند هر چند به شکل محدود بر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] تأثیر بگذارند و حتی جنبش‌هایی کوچک در این کشور به راه بیاندازند. برای مثال می‌توانیم به جنبش دِ استایل [[ژاپن]] (日本のデ・スティル派/Nihon no de sutiru ha) یا نو شکل آفرینی [[ژاپن]] اشاره کنیم که متأثر از جنبش د استایل بود، جنبشی که سال 1917 توسط هنرمندان هلندی شکل گرفت.		در اواسط دوره تایشو نخستین جنبش طراحی [[معماری در ژاپن]] با عنوان انجمن [[معماری در ژاپن\|معماری]] بونری‌ها (分離派建築会/Bunriha kenchiku kai) توسط چند نفر از دانش آموختگان معماری دانشگاه [[توکیو]] شکل گرفت. بونری به معنی تفکیک و فاصله است و این نام را به آن جهت به این انجمن دادند که آن‌ها تأکید داشتند که می‌خواهند از فضای معماری گذشته جدا شوند و فضایی جدید خلق کنند.<ref>Yamamura, K (24-4-2021). Nihon Kindaikenchikushi gaikan(1). http://kskek.sakura.ne.jp/kentikusi.pdf P7.</ref> همچنین در این دوره گروهی شکل گرفت که به [[معماری در ژاپن\|معماری]] اکسپرسیونیستی گرایش داشت. علاوه بر این در دوره تایشو و دوره شووای قبل از جنگ برخی از جنبش‌ها و گرایش‌های معماری غربی توانستند هر چند به شکل محدود بر [[معماری در ژاپن\|معماری]] مدرن [[ژاپن]] تأثیر بگذارند و حتی جنبش‌هایی کوچک در این کشور به راه بیاندازند. برای مثال می‌توانیم به جنبش دِ استایل [[ژاپن]] (日本のデ・スティル派/Nihon no de sutiru ha) یا نو شکل آفرینی [[ژاپن]] اشاره کنیم که متأثر از جنبش د استایل بود، جنبشی که سال 1917 توسط هنرمندان هلندی شکل گرفت.