مهاجرت و پناهندگی در چین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mahdi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۱

2025-11-30T13:41:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	<references />		<references />
	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین‌المللی الهدی].		سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین‌المللی الهدی].

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:مهاجرت]]		[[رده:مهاجرت]]

Mahdi در ‏۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۷

2025-09-24T12:07:00Z

نمایش تغییرات

Mohammad در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱

2024-12-25T13:21:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.		در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.
	===مهاجران جدید چینی===		===مهاجران جدید چینی===
	پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref><ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد1، ص.404-410.</ref>.		پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref>.

	{{به روز رسانی}}		{{به روز رسانی}}
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد1، ص.404-410.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
	[[رده:مهاجرت]]		[[رده:مهاجرت]]

Rashid در ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۲۵

2024-09-02T22:25:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	چینی‌های ماوراء بحار، یا مهاجران چینی مقیم خارج که در [[زبان چینی]] به آنها خواچیائو(Huaqiao) یا خوابائو(Huabao) گفته می‌شود، چینی‌هایی هستند که در قرن‌های مختلف به دلایل گوناگون از این سرزمین مهاجرت و در خارج از سرزمین اصلی [[چین]] و [[تایوان]] و هنگ کنگ و ماکائو سکونت اختیار کرده‌اند. این مهاجرت‌ها که عمدتا از قرن 15میلادی آغاز و در قرن‌های 16 تا 19 ادامه یافته است، اغلب از استان‌های گواندونگ و فوجیان در سواحل جنوب شرقی بوده(منشأ 95درصد چینی‌های ماورای بحار پراکنده در خارج، استان‌های گواندونگ و فوجیان است<ref name=":0">فیلیپ دوبوروگار و دیگران، 1369</ref>، که نخست به کشورهای جنوب شرق آسیا صورت گرفته و سپس به سایر قاره‌ها و نقاط جهان ازجمله آمریکا، اروپا، آفریقا، [[کانادا]] و استرالیا نیز کشانده شده است.		چینی‌های ماوراء بحار، یا مهاجران چینی مقیم خارج که در [[زبان چینی]] به آنها خواچیائو(Huaqiao) یا خوابائو(Huabao) گفته می‌شود، چینی‌هایی هستند که در قرن‌های مختلف به دلایل گوناگون از این سرزمین مهاجرت و در خارج از سرزمین اصلی [[چین]] و [[تایوان]] و هنگ کنگ و ماکائو سکونت اختیار کرده‌اند. این مهاجرت‌ها که عمدتا از قرن 15میلادی آغاز و در قرن‌های 16 تا 19 ادامه یافته است، اغلب از استان‌های گواندونگ و فوجیان در سواحل جنوب شرقی بوده(منشأ 95درصد چینی‌های ماورای بحار پراکنده در خارج، استان‌های گواندونگ و فوجیان است<ref name=":0">فیلیپ دوبوروگار و دیگران، 1369</ref>، که نخست به کشورهای جنوب شرق آسیا صورت گرفته و سپس به سایر قاره‌ها و نقاط جهان ازجمله آمریکا، اروپا، آفریقا، [[کانادا]] و استرالیا نیز کشانده شده است.

	این مهاجرت‌ها که در مراحل متعدد و بیشتر برای تجارت و بازرگانی و کاریابی صورت گرفته، در مقاطعی نیز جنبه‌ی سیاسی پیدا کرده و برای فرار از شرایط نامناسب حاکم بر این سرزمین به وقوع پیوسته است. مهاجرت گروهی چینی‌ها با هدف یافتن شغل و تغییر محل سکونت، از قرون 15و 16میلادی آغاز شد. در این مقطع از تاریخ، براثر افزایش جمعیت در سواحل شرقی به دلیل بروز قحطی، خشکسالی، ناآرامی‌های سیاسی و مشکلات اقتصادی، گروهی از ساکنان مناطق شرقی به ویژه از استان فوجیان به نزدیک‌ترین جزیره، یعنی تایوان که تا آن هنگام [[جمعیت چین\|جمعیت]] چندانی نداشت، تغییر مکان دادند. این مرحله از مهاجرت مردم فوجیان به تایوان را به ~~مهاجرت~~ انگلیسی‌ها به استرالیا و کانادا تشبیه کرده‌اند که حاکمیت کشوری به سرزمین‌های جدیدی گسترش می‌یافت.		این مهاجرت‌ها که در مراحل متعدد و بیشتر برای تجارت و بازرگانی و کاریابی صورت گرفته، در مقاطعی نیز جنبه‌ی سیاسی پیدا کرده و برای فرار از شرایط نامناسب حاکم بر این سرزمین به وقوع پیوسته است. مهاجرت گروهی چینی‌ها با هدف یافتن شغل و تغییر محل سکونت، از قرون 15و 16میلادی آغاز شد. در این مقطع از تاریخ، براثر افزایش جمعیت در سواحل شرقی به دلیل بروز قحطی، خشکسالی، ناآرامی‌های سیاسی و مشکلات اقتصادی، گروهی از ساکنان مناطق شرقی به ویژه از استان فوجیان به نزدیک‌ترین جزیره، یعنی تایوان که تا آن هنگام [[جمعیت چین\|جمعیت]] چندانی نداشت، تغییر مکان دادند. این مرحله از مهاجرت مردم فوجیان به تایوان را به مهاجرت انگلیسی‌ها به استرالیا و کانادا تشبیه کرده‌اند که حاکمیت کشوری به سرزمین‌های جدیدی گسترش می‌یافت.
	===جامعه‌ی مهاجران چینی خارج از کشور===		===جامعه‌ی مهاجران چینی خارج از کشور===
	در همین دوران تعداد اندکی نیز در ادامه‌ی مسیر مهاجرتی خود به کشورهای آسیای جنوب شرقی رسیدند. اما مهاجرت جدی و گسترده‌ی آن‌ها به آسیای جنوب شرقی زمانی آغاز شد که اروپاییان پس از انقلاب صنعتی به مواد اولیه‌ی شرق آسیا که تازه کشف شده بود نیاز پیدا کردند. مهم‌ترین مواد مورد نیاز آن‌ها کائوچو و قلع بود که توان و کارایی نیروهای بومی برای تأمین میزان مورد نیاز از این مواد راضی کننده نبود. آشنایی با کارگران سخت کوش جویای کار چینی و تشویق استعمارگران، زمینه‌ی کوچ دسته جمعی آن‌ها به جنوب شرقی آسیا را فراهم ساخت. آن روزها گفته می‌شد، یک کارگر چینی برابر چهار هندی و هشت مالایی ارزش دارد. راجای ساراواک در قرن19 در خصوص کارایی چینی ها گفته:<blockquote>«من نمیدانم که چینی‌ها را به خاطر فضایل زیادی که دارند تمجید کنم، یا به خاطر کاستی‌هایی آشکارشان تحقیر کنم. آن‌ها از همه‌ی مردم زمین بیشتر زحمت می‌کشند، سخت کوشند، صبورند، بشاشند، اما از سوی دیگر فاسدند، رنگ عوض می‌کنند و تحمیل کننده هستند. در مقابل مافوق خود تسلیم هستند و به افراد تحت فرمان خود ظلم می‌کنند.» </blockquote>آغاز احداث خط آهن گسترده در آمریکا، پای کارگران چینی را به قاره‌ی [[آمریکا]] نیز کشاند و انبوهی از چینی‌ها توسط سازمان‌ها و نهادهای شغل یاب به قاره‌ی آمریکا گسیل شدند.		در همین دوران تعداد اندکی نیز در ادامه‌ی مسیر مهاجرتی خود به کشورهای آسیای جنوب شرقی رسیدند. اما مهاجرت جدی و گسترده‌ی آن‌ها به آسیای جنوب شرقی زمانی آغاز شد که اروپاییان پس از انقلاب صنعتی به مواد اولیه‌ی شرق آسیا که تازه کشف شده بود نیاز پیدا کردند. مهم‌ترین مواد مورد نیاز آن‌ها کائوچو و قلع بود که توان و کارایی نیروهای بومی برای تأمین میزان مورد نیاز از این مواد راضی کننده نبود. آشنایی با کارگران سخت کوش جویای کار چینی و تشویق استعمارگران، زمینه‌ی کوچ دسته جمعی آن‌ها به جنوب شرقی آسیا را فراهم ساخت. آن روزها گفته می‌شد، یک کارگر چینی برابر چهار هندی و هشت مالایی ارزش دارد. راجای ساراواک در قرن19 در خصوص کارایی چینی ها گفته:<blockquote>«من نمیدانم که چینی‌ها را به خاطر فضایل زیادی که دارند تمجید کنم، یا به خاطر کاستی‌هایی آشکارشان تحقیر کنم. آن‌ها از همه‌ی مردم زمین بیشتر زحمت می‌کشند، سخت کوشند، صبورند، بشاشند، اما از سوی دیگر فاسدند، رنگ عوض می‌کنند و تحمیل کننده هستند. در مقابل مافوق خود تسلیم هستند و به افراد تحت فرمان خود ظلم می‌کنند.» </blockquote>آغاز احداث خط آهن گسترده در آمریکا، پای کارگران چینی را به قاره‌ی [[آمریکا]] نیز کشاند و انبوهی از چینی‌ها توسط سازمان‌ها و نهادهای شغل یاب به قاره‌ی آمریکا گسیل شدند.
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.		در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.
	===مهاجران جدید چینی===		===مهاجران جدید چینی===
	پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref><ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ~~جلد اول،~~ ص.404-410</ref>.		پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref><ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد1، ص.404-410.</ref>.

	{{به روز رسانی}}		{{به روز رسانی}}

Setayesh در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۰

2024-08-19T17:50:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۰
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	===مهاجران جدید چینی===		===مهاجران جدید چینی===
	پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref><ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد اول، ص.404-410</ref>.		پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref><ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد اول، ص.404-410</ref>.

			{{به روز رسانی}}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Samiei در ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۹

2024-07-26T20:19:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۹
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.		در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.
	===مهاجران جدید چینی===		===مهاجران جدید چینی===
	پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref>.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد~~ اول، ~~ص404~~-410</ref>		پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref><ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد اول، ص.404-410</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[مهاجرت و پناهندگی در تایلند]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در ژاپن]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در روسیه]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در کانادا]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در کوبا]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در مصر]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در تونس]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در سنگال]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در آرژانتین]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در فرانسه]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در سودان]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در زیمبابوه]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در اوکراین]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در اسپانیا]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در اردن]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در سیرالئون]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در قطر]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در قزاقستان]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در بنگلادش]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در سریلانکا]]؛ [[مهاجرت و پناهندگی در تاجیکستان]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در روسیه]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در کوبا]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در ~~کانادا~~]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در مصر]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در تونس]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در ~~لبنان~~]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در ~~ژاپن~~]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در ~~سنگال~~]]
	* [[~~تعداد مهاجران چینی~~ در ~~سطح جهان~~]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:مهاجرت]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-14T18:14:30Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۱۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	براساس آمار منتشره از سوی [[نوع حكومت چین\|دولت چین]]، چینی‌های مقیم خارج تنها از سال1979(آغاز دوران اصلاحات) تا1993، بیش از 40میلیارد دلار در این کشور سرمایه گذاری کرده و چینی‌های مقیم هنگ کنگ بیش از نیمی از این مبلغ را سرمایه گذاری نموده‌اند. تنها در سال2010بیش از51میلیارد دلار از سوی مهاجران چینی به داخل این کشور پول ارسال شده که پس از مهاجران هندی دومین جایگاه را به خود اختصاص داده‌اند<ref>Migration and Remittances , 2011</ref>.		براساس آمار منتشره از سوی [[نوع حكومت چین\|دولت چین]]، چینی‌های مقیم خارج تنها از سال1979(آغاز دوران اصلاحات) تا1993، بیش از 40میلیارد دلار در این کشور سرمایه گذاری کرده و چینی‌های مقیم هنگ کنگ بیش از نیمی از این مبلغ را سرمایه گذاری نموده‌اند. تنها در سال2010بیش از51میلیارد دلار از سوی مهاجران چینی به داخل این کشور پول ارسال شده که پس از مهاجران هندی دومین جایگاه را به خود اختصاص داده‌اند<ref>Migration and Remittances , 2011</ref>.

	در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و تایلند در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.		در جریان نخستین سال«جهش بزرگ به پیش» در سال1958، در واقع مقامات چینی هجومی تجاری به سوی آسیای جنوبی آغاز کردند که با جنبش سیاسی [[پکن]] در همبستگی با چینی‌های ماورای بحار در کشورهای پذیرنده‌ی آن‌ها همراه شد. اما این تهاجم به سبب داشتن رنگ و بوی توسعه طلبی، در واقع مرده به دنیا آمد و موجبات بسته شدن درهای مالزی و [[تایلند]] در دسامبر1958 و اندونزی در سال 1965 بر روی چینی‌ها شد. ولی، [[پکن]] با تجدید رابطه با چینی‌های ماورای بحار، در این مدت به گنجینه‌ای از اطلاعات و روابط اقتصادی دست یافت که مسلما ارزشمند بود. در سال1984 از مجموع 12/85میلیون گردشگر و بازدید کننده‌ی خارجی از [[چین]]، نزدیک به 11میلیون نفر از آنان را چینی‌های ساکن خارج تشکیل می‌دادند که برای بازدید از سرزمین آباء و اجدادی خود به این کشور سفر کرده بودند<ref name=":0" />.
	===مهاجران جدید چینی===		===مهاجران جدید چینی===
	پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref>.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص404-410</ref>		پس از اجرای اصلاحات و رشد سریع اقتصادی در کشور [[چین]]، از یک سو روند مهاجرت‌های وارونه، یعنی بازگشت مهاجران، اعم از سرمایه گذاران و فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها به داخل کشور آغاز شده(براساس آمار منتشره از سوی [[وزارت آموزش و پرورش چین\|وزارت آموزش چین]]، در یک دهه‌ی گذشته بیش از 500هزار نفر از دانشجویان چینی که در خارج از کشور تحصیل کرده اند، به داخل چین بازگشته و اغلب به صندلی‌های اتاق فکر، مدیریت‌های کلان اقتصادی و مقامات حزبی تکیه زده و بر کشور مدیریت می کنند. صنایع تکنولوژیک چین اینک مملو از«لاک پشت‌های دریایی» (اصطلاحی که برای چینی‌های بازگشته از خارج به کار می رود) است. طبق این آمار45درصد از اساتید دانشگاه‌ها، مدیریت [[مراکز تحقيقاتی علمی و آموزشی در چین\|مراکز علمی و تحقیقی]] و مدیریت پروژه‌های بزرگ اقتصادی و تولیدی این کشور در اختیار فارغ التحصیلان بازگشته از خارج قرار دارد.)، و از سوی دیگر، نوع جدیدی از مهاجرت چینی‌ها به خارج از این کشور شکل گرفته است. این مهاجران جدید کسانی هستند که پس از بهبود زندگی و سیر شدن شکم، احساس نوع دیگری از گرسنگی، همچون رسیدن به آزادی، دموکراسی، حاکمیت قانون، لذت جویی بیشتر، داشتن پرستیژ تابعیت و اقامت در کشور خارجی، سرمایه گذاری در خارج از [[چین]]، یافتن شغل پردرآمد، ادامه‌ی تحصیل در دانشگاه‌های معتبر و مشهور خارجی، آرزوی داشتن بیش از یک فرزند، گذراندن تعطیلات، و یا به دلایل سیاسی مانند استقلال طلبی و خودمختاری و... را در سر داشته و یا به خاطر مخالفت با سیستم حکومتی تک حزبی کنونی کشور (همچون اویغورها، تبتی‌ها) چین را ترک و برای دریافت اقامت از سایر کشورها دست به مهاجرت می‌زنند. طبق آمار، درحال حاضر در [[چین\|کشور چین]] بیش از800 آژانس مسافرتی متخصص در کسب پذیرش و تابعیت خارجی برای چینی‌های علاقمند به مهاجرت فعالیت می‌کنند<ref>(رؤیای فراگیر مهاجرت در چین، 1390)</ref>.<ref>سابقی،علی محمد (1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص404-410</ref>

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-04T12:03:21Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	چینی‌های ماوراء بحار، یا مهاجران چینی مقیم خارج که در [[زبان چینی]] به آنها خواچیائو(Huaqiao) یا خوابائو(Huabao) گفته می‌شود، چینی‌هایی هستند که در قرن‌های مختلف به دلایل گوناگون از این سرزمین مهاجرت و در خارج از سرزمین اصلی [[چین]] و تایوان و هنگ کنگ و ماکائو سکونت اختیار کرده‌اند. این مهاجرت‌ها که عمدتا از قرن 15میلادی آغاز و در قرن‌های 16 تا 19 ادامه یافته است، اغلب از استان‌های گواندونگ و فوجیان در سواحل جنوب شرقی بوده(منشأ 95درصد چینی‌های ماورای بحار پراکنده در خارج، استان‌های گواندونگ و فوجیان است<ref name=":0">فیلیپ دوبوروگار و دیگران، 1369</ref>، که نخست به کشورهای جنوب شرق آسیا صورت گرفته و سپس به سایر قاره‌ها و نقاط جهان ازجمله آمریکا، اروپا، آفریقا، [[کانادا]] و استرالیا نیز کشانده شده است.		چینی‌های ماوراء بحار، یا مهاجران چینی مقیم خارج که در [[زبان چینی]] به آنها خواچیائو(Huaqiao) یا خوابائو(Huabao) گفته می‌شود، چینی‌هایی هستند که در قرن‌های مختلف به دلایل گوناگون از این سرزمین مهاجرت و در خارج از سرزمین اصلی [[چین]] و [[تایوان]] و هنگ کنگ و ماکائو سکونت اختیار کرده‌اند. این مهاجرت‌ها که عمدتا از قرن 15میلادی آغاز و در قرن‌های 16 تا 19 ادامه یافته است، اغلب از استان‌های گواندونگ و فوجیان در سواحل جنوب شرقی بوده(منشأ 95درصد چینی‌های ماورای بحار پراکنده در خارج، استان‌های گواندونگ و فوجیان است<ref name=":0">فیلیپ دوبوروگار و دیگران، 1369</ref>، که نخست به کشورهای جنوب شرق آسیا صورت گرفته و سپس به سایر قاره‌ها و نقاط جهان ازجمله آمریکا، اروپا، آفریقا، [[کانادا]] و استرالیا نیز کشانده شده است.

	این مهاجرت‌ها که در مراحل متعدد و بیشتر برای تجارت و بازرگانی و کاریابی صورت گرفته، در مقاطعی نیز جنبه‌ی سیاسی پیدا کرده و برای فرار از شرایط نامناسب حاکم بر این سرزمین به وقوع پیوسته است. مهاجرت گروهی چینی‌ها با هدف یافتن شغل و تغییر محل سکونت، از قرون 15و 16میلادی آغاز شد. در این مقطع از تاریخ، براثر افزایش جمعیت در سواحل شرقی به دلیل بروز قحطی، خشکسالی، ناآرامی‌های سیاسی و مشکلات اقتصادی، گروهی از ساکنان مناطق شرقی به ویژه از استان فوجیان به نزدیک‌ترین جزیره، یعنی تایوان که تا آن هنگام [[جمعیت چین\|جمعیت]] چندانی نداشت، تغییر مکان دادند. این مرحله از مهاجرت مردم فوجیان به تایوان را به مهاجرت انگلیسی‌ها به استرالیا و کانادا تشبیه کرده‌اند که حاکمیت کشوری به سرزمین‌های جدیدی گسترش می‌یافت.		این مهاجرت‌ها که در مراحل متعدد و بیشتر برای تجارت و بازرگانی و کاریابی صورت گرفته، در مقاطعی نیز جنبه‌ی سیاسی پیدا کرده و برای فرار از شرایط نامناسب حاکم بر این سرزمین به وقوع پیوسته است. مهاجرت گروهی چینی‌ها با هدف یافتن شغل و تغییر محل سکونت، از قرون 15و 16میلادی آغاز شد. در این مقطع از تاریخ، براثر افزایش جمعیت در سواحل شرقی به دلیل بروز قحطی، خشکسالی، ناآرامی‌های سیاسی و مشکلات اقتصادی، گروهی از ساکنان مناطق شرقی به ویژه از استان فوجیان به نزدیک‌ترین جزیره، یعنی تایوان که تا آن هنگام [[جمعیت چین\|جمعیت]] چندانی نداشت، تغییر مکان دادند. این مرحله از مهاجرت مردم فوجیان به تایوان را به مهاجرت انگلیسی‌ها به استرالیا و کانادا تشبیه کرده‌اند که حاکمیت کشوری به سرزمین‌های جدیدی گسترش می‌یافت.

Samiei در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۰

2023-12-26T21:10:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۱۰
خط ۳:		خط ۳:
	این مهاجرت‌ها که در مراحل متعدد و بیشتر برای تجارت و بازرگانی و کاریابی صورت گرفته، در مقاطعی نیز جنبه‌ی سیاسی پیدا کرده و برای فرار از شرایط نامناسب حاکم بر این سرزمین به وقوع پیوسته است. مهاجرت گروهی چینی‌ها با هدف یافتن شغل و تغییر محل سکونت، از قرون 15و 16میلادی آغاز شد. در این مقطع از تاریخ، براثر افزایش جمعیت در سواحل شرقی به دلیل بروز قحطی، خشکسالی، ناآرامی‌های سیاسی و مشکلات اقتصادی، گروهی از ساکنان مناطق شرقی به ویژه از استان فوجیان به نزدیک‌ترین جزیره، یعنی تایوان که تا آن هنگام [[جمعیت چین\|جمعیت]] چندانی نداشت، تغییر مکان دادند. این مرحله از مهاجرت مردم فوجیان به تایوان را به مهاجرت انگلیسی‌ها به استرالیا و کانادا تشبیه کرده‌اند که حاکمیت کشوری به سرزمین‌های جدیدی گسترش می‌یافت.		این مهاجرت‌ها که در مراحل متعدد و بیشتر برای تجارت و بازرگانی و کاریابی صورت گرفته، در مقاطعی نیز جنبه‌ی سیاسی پیدا کرده و برای فرار از شرایط نامناسب حاکم بر این سرزمین به وقوع پیوسته است. مهاجرت گروهی چینی‌ها با هدف یافتن شغل و تغییر محل سکونت، از قرون 15و 16میلادی آغاز شد. در این مقطع از تاریخ، براثر افزایش جمعیت در سواحل شرقی به دلیل بروز قحطی، خشکسالی، ناآرامی‌های سیاسی و مشکلات اقتصادی، گروهی از ساکنان مناطق شرقی به ویژه از استان فوجیان به نزدیک‌ترین جزیره، یعنی تایوان که تا آن هنگام [[جمعیت چین\|جمعیت]] چندانی نداشت، تغییر مکان دادند. این مرحله از مهاجرت مردم فوجیان به تایوان را به مهاجرت انگلیسی‌ها به استرالیا و کانادا تشبیه کرده‌اند که حاکمیت کشوری به سرزمین‌های جدیدی گسترش می‌یافت.
	===جامعه‌ی مهاجران چینی خارج از کشور===		===جامعه‌ی مهاجران چینی خارج از کشور===
	در همین دوران تعداد اندکی نیز در ادامه‌ی مسیر مهاجرتی خود به کشورهای آسیای جنوب شرقی رسیدند. اما مهاجرت جدی و گسترده‌ی آن‌ها به آسیای جنوب شرقی زمانی آغاز شد که اروپاییان پس از انقلاب صنعتی به مواد اولیه‌ی شرق آسیا که تازه کشف شده بود نیاز پیدا کردند. مهم‌ترین مواد مورد نیاز آن‌ها کائوچو و قلع بود که توان و کارایی نیروهای بومی برای تأمین میزان مورد نیاز از این مواد راضی کننده نبود. آشنایی با کارگران سخت کوش جویای کار چینی و تشویق استعمارگران، زمینه‌ی کوچ دسته جمعی آن‌ها به جنوب شرقی آسیا را فراهم ساخت. آن روزها گفته می‌شد، یک کارگر چینی برابر چهار هندی و هشت مالایی ارزش دارد. راجای ساراواک در قرن19 در خصوص کارایی چینی ها گفته:<blockquote>«من نمیدانم که چینی‌ها را به خاطر فضایل زیادی که دارند تمجید کنم، یا به خاطر کاستی‌هایی آشکارشان تحقیر کنم. آن‌ها از همه‌ی مردم زمین بیشتر زحمت می‌کشند، سخت کوشند، صبورند، بشاشند، اما از سوی دیگر فاسدند، رنگ عوض می‌کنند و تحمیل کننده هستند. در مقابل مافوق خود تسلیم هستند و به افراد تحت فرمان خود ظلم می‌کنند.» </blockquote>آغاز احداث خط آهن گسترده در آمریکا، پای کارگران چینی را به قاره‌ی آمریکا نیز کشاند و انبوهی از چینی‌ها توسط سازمان‌ها و نهادهای شغل یاب به قاره‌ی آمریکا گسیل شدند.		در همین دوران تعداد اندکی نیز در ادامه‌ی مسیر مهاجرتی خود به کشورهای آسیای جنوب شرقی رسیدند. اما مهاجرت جدی و گسترده‌ی آن‌ها به آسیای جنوب شرقی زمانی آغاز شد که اروپاییان پس از انقلاب صنعتی به مواد اولیه‌ی شرق آسیا که تازه کشف شده بود نیاز پیدا کردند. مهم‌ترین مواد مورد نیاز آن‌ها کائوچو و قلع بود که توان و کارایی نیروهای بومی برای تأمین میزان مورد نیاز از این مواد راضی کننده نبود. آشنایی با کارگران سخت کوش جویای کار چینی و تشویق استعمارگران، زمینه‌ی کوچ دسته جمعی آن‌ها به جنوب شرقی آسیا را فراهم ساخت. آن روزها گفته می‌شد، یک کارگر چینی برابر چهار هندی و هشت مالایی ارزش دارد. راجای ساراواک در قرن19 در خصوص کارایی چینی ها گفته:<blockquote>«من نمیدانم که چینی‌ها را به خاطر فضایل زیادی که دارند تمجید کنم، یا به خاطر کاستی‌هایی آشکارشان تحقیر کنم. آن‌ها از همه‌ی مردم زمین بیشتر زحمت می‌کشند، سخت کوشند، صبورند، بشاشند، اما از سوی دیگر فاسدند، رنگ عوض می‌کنند و تحمیل کننده هستند. در مقابل مافوق خود تسلیم هستند و به افراد تحت فرمان خود ظلم می‌کنند.» </blockquote>آغاز احداث خط آهن گسترده در آمریکا، پای کارگران چینی را به قاره‌ی [[آمریکا]] نیز کشاند و انبوهی از چینی‌ها توسط سازمان‌ها و نهادهای شغل یاب به قاره‌ی آمریکا گسیل شدند.

	این دسته از مهاجران نیز بیشتر از ساکنان استان‌های گواندونگ و فوجیان بودند که به صورت استخدام گروهی توسط کاریاب‌های بین المللی، و مستقل فردی و خانوادگی برای یافتن شغل و کار صورت می‌گرفت. این کارگران که بین سنین 20تا50ساله بودند، اغلب به مدت 3تا5 سال در مزارع، معادن و بنادر مشغول به کار شده و سپس آزاد می‌شدند<ref>(الماسیه، محمد رسول،1379)</ref>. این پیش‌قراولان مهاجرت به آمریکا زمینه را برای مهاجرت‌های بعدی که شامل بازرگانان و دانشجویان می‌شد فراهم کردند. موج گسترده‌ی مهاجرت‌های بعدی موجب شد تا دولت آمریکا در سال1882قانون منع مهاجرت چینی‌ها به آمریکا را به تصویب برساند که این ممنوعیت تا سال 1943میلادی ادامه یافت و تنها پس از برقراری روابط دیپلماتیک میان [[چین]] و آمریکا در اوایل دهه‌ی1970بود که مجددا مرزهای آمریکا برای ورود اتباع چینی باز شد.		این دسته از مهاجران نیز بیشتر از ساکنان استان‌های گواندونگ و فوجیان بودند که به صورت استخدام گروهی توسط کاریاب‌های بین المللی، و مستقل فردی و خانوادگی برای یافتن شغل و کار صورت می‌گرفت. این کارگران که بین سنین 20تا50ساله بودند، اغلب به مدت 3تا5 سال در مزارع، معادن و بنادر مشغول به کار شده و سپس آزاد می‌شدند<ref>(الماسیه، محمد رسول،1379)</ref>. این پیش‌قراولان مهاجرت به آمریکا زمینه را برای مهاجرت‌های بعدی که شامل بازرگانان و دانشجویان می‌شد فراهم کردند. موج گسترده‌ی مهاجرت‌های بعدی موجب شد تا دولت آمریکا در سال1882قانون منع مهاجرت چینی‌ها به آمریکا را به تصویب برساند که این ممنوعیت تا سال 1943میلادی ادامه یافت و تنها پس از برقراری روابط دیپلماتیک میان [[چین]] و آمریکا در اوایل دهه‌ی1970بود که مجددا مرزهای آمریکا برای ورود اتباع چینی باز شد.
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	* [[مهاجرت و پناهندگی در تونس]]		* [[مهاجرت و پناهندگی در تونس]]
	* [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان]]		* [[مهاجرت و پناهندگی در لبنان]]
			* [[مهاجرت و پناهندگی در ژاپن]]
			* [[مهاجرت و پناهندگی در سنگال]]
	* [[تعداد مهاجران چینی در سطح جهان]]		* [[تعداد مهاجران چینی در سطح جهان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۵۸

2023-12-15T20:58:23Z

نمایش تغییرات