موقعیت جغرافیایی امارات متحده عربی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Jafari در ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۹

2026-02-01T13:59:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	از نظر موقعیت ~~میتوان~~ کشور [[امارات متحده عربی\|امارات متحده عربی ر]]<nowiki/>ا در شبه جزیره عربستان دانست جایی بین کشور عمان و کشور عربستان سعودی و از سمت شمال نیز در حاشیه خلیج عمان و خلیج فارس قرار دارد و در مرکزی پر مناقشه و مهم و استراتژیک تنگه هرمز البته بخاطر شرایط ساحلی این تنگه، تسلط ایران بر تنگه هرمز بیشتر از [[امارات متحده عربی\|امارات]] میباشد.		از نظر موقعیت می توان کشور [[امارات متحده عربی\|امارات متحده عربی ر]]<nowiki/>ا در شبه جزیره [[عربستان سعودی\|عربستان]] دانست جایی بین [[عمان\|کشور عمان]] و [[عربستان سعودی\|کشور عربستان سعودی]] و از سمت شمال نیز در حاشیه خلیج عمان و خلیج فارس قرار دارد و در مرکزی پر مناقشه و مهم و استراتژیک تنگه هرمز البته بخاطر شرایط ساحلی این تنگه، تسلط ایران بر تنگه هرمز بیشتر از [[امارات متحده عربی\|امارات]] میباشد.

	=== '''اختلافات مرزی و منطقه ای کشور [[امارات متحده عربی]]''' ===		=== '''اختلافات مرزی و منطقه ای کشور [[امارات متحده عربی]]''' ===
	شیخ نشین ابوظبی در سال 1974 میلادی با کشور عربستان سعودی بر سر منطقه مورد مناقشه ابوقریب و سایر مناطق جنوب به یک توافق رسیدند اما این توافق اولیه به هیچ عنوان مورد تایید دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>قرار نگرفت. البته علت اصلی عدم توافق بر سر این مرزبندی سازماندهی نمودن آن توسط کشور عربستان بود که به صورتی تقریباً یک طرفه به نفع آن کشور طراحی شده بود.		شیخ نشین ابوظبی در سال 1974 میلادی با کشور عربستان سعودی بر سر منطقه مورد مناقشه ابوقریب و سایر مناطق جنوب به یک توافق رسیدند اما این توافق اولیه به هیچ عنوان مورد تایید دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>قرار نگرفت. البته علت اصلی عدم توافق بر سر این مرزبندی سازماندهی نمودن آن توسط کشور عربستان بود که به صورتی تقریباً یک طرفه به نفع آن کشور طراحی شده بود.

	کشور [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>در سال 2003 میلادی توافق نامه ~~مرزیرا~~ با کشور عمان امضا کرد که در آن مرزها و مناطق مورد مناقشه دو طرف که شامل جزیره موسندان عمان و منطقه تحت محاصره مرجان ها می باشد، قرار داشت. اما این توافق نامه نیز به علت مغایرت با نقشه های ملی مورد تایید قرار نگرفت و در نهایت به تفاهم نرسیدند.		کشور [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>در سال 2003 میلادی توافق نامه مرزی را با [[عمان\|کشور عمان]] امضا کرد که در آن مرزها و مناطق مورد مناقشه دو طرف که شامل جزیره موسندان [[عمان]] و منطقه تحت محاصره مرجان ها می باشد، قرار داشت. اما این توافق نامه نیز به علت مغایرت با نقشه های ملی مورد تایید قرار نگرفت و در نهایت به تفاهم نرسیدند. حاکمان دولت [[امارات متحده عربی]] مدعی هستند که ایران در سال 1992 میلادی به صورت یک طرفه کنترل کامل سه جزیره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزایر تنب بزرگ، کوچک و ابوموسی می باشد. آنها مدعی هستند این جزایر جاییاست که متعلق به شیخ نشین شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهیم بوده اند ولی به اینکه پیش از آن این جزایر به کدام کشور تعلق داشته اشاره ای نکرده اند<ref name=":0">- Potts, Daniel, (2003), Archaeology of the United Arab Emirates, Trident press.</ref>.

	حاکمان دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>مدعی هستند که ایران در سال 1992 میلادی به صورت یک طرفه کنترل کامل سه جزیره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزایر تنب بزرگ، کوچک و ابوموسی می باشد. آنها مدعی هستند این جزایر جاییاست که متعلق به شیخ نشین شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهیم بوده اند ولی به اینکه پیش از آن این جزایر به کدام کشور تعلق داشته اشارهای نکرده اند<ref name=":0">- Potts, Daniel, (2003), Archaeology of the United Arab Emirates, Trident press.</ref>		در ماه دسامبر سال 2006 میلادیسران کشورهای عربی شرکت کننده در اتحادیه خلیج بیان کردند که سه جزیره مورد مناقشه به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق بیشتری دارد تا ایران و ایران بایستی به طور صلح آمیز اختیار اداره آنها را به [[امارات متحده عربی\|امارات]] واگذار نماید. همچنین 22 عضو شورای پارلمانی اتحادیه عرب<ref>برگرفته از سایت<nowiki/>https://arabmpi.org/</ref> در سال 2007 دوباره تصریح کردند که این سه جزیره به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق دارد و میبایستی به وسیله مذاکره تقسیم و یا به وسیله اسناد و مدارک و شکایت در دادگاه هابین المللی این مسئله را پیگیری کرد و اینها دقیقاً مطالبی است که ایران به هیچ عنوان قبول ندارد و تاکید می کند که با توجه به اسناد تاریخی این جزایر از دیرباز متعلق به ایران بوده و به هیچ کشوری اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد<ref name=":0" />.

	در ماه دسامبر سال 2006 میلادیسران کشورهای عربی شرکت کننده در اتحادیه خلیج بیان کردند که سه جزیره مورد مناقشه به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق بیشتری دارد تا ایران و ایران بایستی به طور صلح آمیز اختیار اداره آنها را به [[امارات متحده عربی\|امارات]] واگذار نماید. همچنین 22 عضو شورای پارلمانی اتحادیه عرب<ref>برگرفته از سایت<nowiki/>https://arabmpi.org/</ref> در سال 2007 دوباره تصریح کردند که این سه جزیره به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق دارد و میبایستی به وسیله مذاکره تقسیم و یا به وسیله اسناد و مدارک و شکایت در دادگاه هابین المللی این مسئله را پیگیری کرد و اینها دقیقاً مطالبی است که ایران به هیچ عنوان قبول ندارد و تاکید می کند که با توجه به اسناد تاریخی این جزایر از دیرباز متعلق به ایران بوده و به هیچ کشوری اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد<ref name=":0" />~~<ref>کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با [[امارات متحده عربی]]~~. ~~تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار)</ref>~~

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۴:		خط ۱۲:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با [[امارات متحده عربی]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار).

			== نویسندگان مقاله ==
			عباس کشاورز شکری و ابوالفضل اقبالی
			[[رده:ویژگی ها وموقعیت جغرافیایی]]

Noskhechi در ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۲۰

2024-07-19T23:20:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۲۰
خط ۸:		خط ۸:
	حاکمان دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>مدعی هستند که ایران در سال 1992 میلادی به صورت یک طرفه کنترل کامل سه جزیره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزایر تنب بزرگ، کوچک و ابوموسی می باشد. آنها مدعی هستند این جزایر جاییاست که متعلق به شیخ نشین شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهیم بوده اند ولی به اینکه پیش از آن این جزایر به کدام کشور تعلق داشته اشارهای نکرده اند<ref name=":0">- Potts, Daniel, (2003), Archaeology of the United Arab Emirates, Trident press.</ref>		حاکمان دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>مدعی هستند که ایران در سال 1992 میلادی به صورت یک طرفه کنترل کامل سه جزیره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزایر تنب بزرگ، کوچک و ابوموسی می باشد. آنها مدعی هستند این جزایر جاییاست که متعلق به شیخ نشین شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهیم بوده اند ولی به اینکه پیش از آن این جزایر به کدام کشور تعلق داشته اشارهای نکرده اند<ref name=":0">- Potts, Daniel, (2003), Archaeology of the United Arab Emirates, Trident press.</ref>

	در ماه دسامبر سال 2006 میلادیسران کشورهای عربی شرکت کننده در اتحادیه خلیج بیان کردند که سه جزیره مورد مناقشه به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق بیشتری دارد تا ایران و ایران بایستی به طور صلح آمیز اختیار اداره آنها را به [[امارات متحده عربی\|امارات]] واگذار نماید. همچنین 22 عضو شورای پارلمانی اتحادیه عرب<ref>https://arabmpi.org/</ref> در سال 2007 دوباره تصریح کردند که این سه جزیره به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق دارد و میبایستی به وسیله مذاکره تقسیم و یا به وسیله اسناد و مدارک و شکایت در دادگاه هابین المللی این مسئله را پیگیری کرد و اینها دقیقاً مطالبی است که ایران به هیچ عنوان قبول ندارد و تاکید می کند که با توجه به اسناد تاریخی این جزایر از دیرباز متعلق به ایران بوده و به هیچ کشوری اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد<ref name=":0" /><ref>کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با [[امارات متحده عربی]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار)</ref>		در ماه دسامبر سال 2006 میلادیسران کشورهای عربی شرکت کننده در اتحادیه خلیج بیان کردند که سه جزیره مورد مناقشه به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق بیشتری دارد تا ایران و ایران بایستی به طور صلح آمیز اختیار اداره آنها را به [[امارات متحده عربی\|امارات]] واگذار نماید. همچنین 22 عضو شورای پارلمانی اتحادیه عرب<ref>برگرفته از سایت<nowiki/>https://arabmpi.org/</ref> در سال 2007 دوباره تصریح کردند که این سه جزیره به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق دارد و میبایستی به وسیله مذاکره تقسیم و یا به وسیله اسناد و مدارک و شکایت در دادگاه هابین المللی این مسئله را پیگیری کرد و اینها دقیقاً مطالبی است که ایران به هیچ عنوان قبول ندارد و تاکید می کند که با توجه به اسناد تاریخی این جزایر از دیرباز متعلق به ایران بوده و به هیچ کشوری اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد<ref name=":0" /><ref>کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با [[امارات متحده عربی]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار)</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Noskhechi در ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۰

2024-06-09T12:50:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	از نظر ~~موقعيت مي توان~~ کشور امارات متحده ~~عربي را~~ در شبه ~~جزيره~~ عربستان دانست ~~جايي بين~~ کشور ~~عبمان~~ و کشور عربستان ~~سعودي~~ و از سمت شمال ~~نيز~~ در ~~حاشيه خليج عبمان~~ و ~~خليج~~ فارس قرار دارد و در ~~مرکزي~~ پر مناقشه و مهم و ~~استراتژيک~~ تنگه هرمز البته بخاطر ~~شرايط ساحلي اين~~ تنگه، تسلط ~~ايران~~ بر تنگه هرمز ~~بيشتر~~ از امارات ~~مي باشد~~.		از نظر موقعیت میتوان کشور [[امارات متحده عربی\|امارات متحده عربی ر]]<nowiki/>ا در شبه جزیره عربستان دانست جایی بین کشور عمان و کشور عربستان سعودی و از سمت شمال نیز در حاشیه خلیج عمان و خلیج فارس قرار دارد و در مرکزی پر مناقشه و مهم و استراتژیک تنگه هرمز البته بخاطر شرایط ساحلی این تنگه، تسلط ایران بر تنگه هرمز بیشتر از [[امارات متحده عربی\|امارات]] میباشد.

			=== '''اختلافات مرزی و منطقه ای کشور [[امارات متحده عربی]]''' ===
			شیخ نشین ابوظبی در سال 1974 میلادی با کشور عربستان سعودی بر سر منطقه مورد مناقشه ابوقریب و سایر مناطق جنوب به یک توافق رسیدند اما این توافق اولیه به هیچ عنوان مورد تایید دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>قرار نگرفت. البته علت اصلی عدم توافق بر سر این مرزبندی سازماندهی نمودن آن توسط کشور عربستان بود که به صورتی تقریباً یک طرفه به نفع آن کشور طراحی شده بود.

	~~'''اختلافات مرزي و منطقه اي~~ کشور امارات متحده ~~عربي'''~~		کشور [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>در سال 2003 میلادی توافق نامه مرزیرا با کشور عمان امضا کرد که در آن مرزها و مناطق مورد مناقشه دو طرف که شامل جزیره موسندان عمان و منطقه تحت محاصره مرجان ها می باشد، قرار داشت. اما این توافق نامه نیز به علت مغایرت با نقشه های ملی مورد تایید قرار نگرفت و در نهایت به تفاهم نرسیدند.

	شيخ نشين ابوظبي در سال 1974 ميلادي با کشور عربستان سعودي بر سر منطقه مورد مناقشه ابوقريب و ساير مناطق جنوب به يک توافق رسيدند اما اين توافق اوليه به هيچ عنوان مورد تاييد دولت امارات متحده ~~عربي قرار نگرفت. البته علت اصلي عدم توافق بر سر اين مرزبندي سازماندهي نمودن آن توسط کشور عربستان بود~~ که به ~~صورتي تقريباً~~ یک طرفه به ~~نفع~~ آن کشور ~~طراحی شده بود~~.		حاکمان دولت [[امارات متحده عربی]]<nowiki/>مدعی هستند که ایران در سال 1992 میلادی به صورت یک طرفه کنترل کامل سه جزیره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزایر تنب بزرگ، کوچک و ابوموسی می باشد. آنها مدعی هستند این جزایر جاییاست که متعلق به شیخ نشین شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهیم بوده اند ولی به اینکه پیش از آن این جزایر به کدام کشور تعلق داشته اشارهای نکرده اند<ref name=":0">- Potts, Daniel, (2003), Archaeology of the United Arab Emirates, Trident press.</ref>

	~~کشور~~ امارات متحده ~~عربي~~ در سال ~~2003 ميلادي توافق نامه مرزي~~ را ~~با کشور عبمان امضا~~ کرد که ~~در آن مرزها~~ و ~~مناطق مورد مناقشه دو طرف~~ که ~~شامل جزيره موسندان عبمان~~ و ~~منطقه تحت محاصره مرجانها مي باشد، قرار داشت~~. ~~اما اين توافق نامه نيز به علت مغايرت~~ با ~~نقشه هاي ملي مورد تاييد قرار نگرفت~~ و در ~~نهايت به تفاهم نرسيدند.~~		در ماه دسامبر سال 2006 میلادیسران کشورهای عربی شرکت کننده در اتحادیه خلیج بیان کردند که سه جزیره مورد مناقشه به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق بیشتری دارد تا ایران و ایران بایستی به طور صلح آمیز اختیار اداره آنها را به [[امارات متحده عربی\|امارات]] واگذار نماید. همچنین 22 عضو شورای پارلمانی اتحادیه عرب<ref>https://arabmpi.org/</ref> در سال 2007 دوباره تصریح کردند که این سه جزیره به [[امارات متحده عربی\|امارات]] تعلق دارد و میبایستی به وسیله مذاکره تقسیم و یا به وسیله اسناد و مدارک و شکایت در دادگاه هابین المللی این مسئله را پیگیری کرد و اینها دقیقاً مطالبی است که ایران به هیچ عنوان قبول ندارد و تاکید می کند که با توجه به اسناد تاریخی این جزایر از دیرباز متعلق به ایران بوده و به هیچ کشوری اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد<ref name=":0" /><ref>کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با [[امارات متحده عربی]]. تهران: [https://www.icro.ir سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار)</ref>

	حاکمان دولت امارات متحده عربي مدعي هستند که ايران در سال 1992 ميلادي بصورت يک طرفه کنترل کامل سه جزيره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزاير تنب بزرگ، کوچک و ابوموسي مي باشد. آنها مدعي هستند اين جزاير جايي است که متعلق به شيخ نشين شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهيم بوده اند ولي به اينکه پيش از آن اين جزاير به ~~کدام~~ کشور ~~تعلق داشته اشارهاي نکرده اند. (همان: 63)~~		== نیز نگاه کنید به ==
			[[موقعیت جغرافیایی کانادا]]؛ [[موقعیت جغرافیایی فرانسه]]؛ [[موقعیت جغرافیایی سودان]]؛ [[موقعیت جغرافیایی ساحل عاج]]؛ [[موقعیت جغرافیایی زیمبابوه]]؛ [[موقعیت جغرافیایی تایلند]]؛ [[موقعیت جغرافیایی اسپانیا]]؛ [[موقعیت جغرافیایی آرژانتین]]؛ [[موقعیت جغرافیایی اردن]]؛ [[موقعیت جغرافیایی سوریه]]؛ [[موقعیت جغرافیایی قطر]]؛ [[موقعیت جغرافیایی اتیوپی]]؛ [[موقعیت جغرافیایی مالی\|موقعیت جغرافیایی مالی؛]] [[مساحت کشور قطر]]؛ [[مساحت ژاپن]]؛ [[مساحت و وسعت فرانسه]]

	در ماه دسامبر سال 2006 ميلادي سران کشورهاي عربي شرکت کننده در اتحادیه خليج بيان کردند که سه جزيره مورد مناقشه به امارات تعلق بيشتري دارد تا ايران و ايران بايستي بطور صلح آميز اختيار اداره آنها را به امارات واگذار نمايد. همچنين 22 عضو شوراي پارلماني اتحاديه عرب در سال 2007 دوباره تصريح کردند که اين سه جزيره به امارات تعلق دارد و مي بايستي بوسيله مذاکره تقسيم و يا بوسيله اسناد و مدارک و شکايت در دادگاههابين المللي اين مسئله را پيگيري کرد و اينها دقيقاً مطالبي است که ايران به هيچ عنوان قبول ندارد و تاکيد مي کند که با توجه به اسناد تاريخي اين جزاير از ديرباز متعلق به ايران بوده و به هيچ کشوري اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد. (همان: 98)		== کتابشناسی ==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «از نظر موقعيت مي توان کشور امارات متحده عربي را در شبه جزيره عربستان دانست جايي بين کشور عبمان و کشور عربستان سعودي و از سمت شمال نيز در حاشيه خليج عبمان و خليج فارس قرار دارد و در مرکزي پر مناقشه و مهم و استراتژيک تنگه هرمز البته بخاطر شرايط سا...» ایجاد کرد

2024-05-26T20:25:16Z

صفحه‌ای تازه حاوی «از نظر موقعيت مي توان کشور امارات متحده عربي را در شبه جزيره عربستان دانست جايي بين کشور عبمان و کشور عربستان سعودي و از سمت شمال نيز در حاشيه خليج عبمان و خليج فارس قرار دارد و در مرکزي پر مناقشه و مهم و استراتژيک تنگه هرمز البته بخاطر شرايط سا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

از نظر موقعيت مي توان کشور امارات متحده عربي را در شبه جزيره عربستان دانست جايي بين کشور عبمان و کشور عربستان سعودي و از سمت شمال نيز در حاشيه خليج عبمان و خليج فارس قرار دارد و در مرکزي پر مناقشه و مهم و استراتژيک تنگه هرمز البته بخاطر شرايط ساحلي اين تنگه، تسلط ايران بر تنگه هرمز بيشتر از امارات مي باشد.

'''اختلافات مرزي و منطقه اي کشور امارات متحده عربي'''

شيخ نشين ابوظبي در سال 1974 ميلادي با کشور عربستان سعودي بر سر منطقه مورد مناقشه ابوقريب و ساير مناطق جنوب به يک توافق رسيدند اما اين توافق اوليه به هيچ عنوان مورد تاييد دولت امارات متحده عربي قرار نگرفت. البته علت اصلي عدم توافق بر سر اين مرزبندي سازماندهي نمودن آن توسط کشور عربستان بود که به صورتي تقريباً یک طرفه به نفع آن کشور طراحی شده بود.

کشور امارات متحده عربي در سال 2003 ميلادي توافق نامه مرزي را با کشور عبمان امضا کرد که در آن مرزها و مناطق مورد مناقشه دو طرف که شامل جزيره موسندان عبمان و منطقه تحت محاصره مرجانها مي باشد، قرار داشت. اما اين توافق نامه نيز به علت مغايرت با نقشه هاي ملي مورد تاييد قرار نگرفت و در نهايت به تفاهم نرسيدند.

حاکمان دولت امارات متحده عربي مدعي هستند که ايران در سال 1992 ميلادي بصورت يک طرفه کنترل کامل سه جزيره تنگه هرمز را بدست گرفته است که شامل جزاير تنب بزرگ، کوچک و ابوموسي مي باشد. آنها مدعي هستند اين جزاير جايي است که متعلق به شيخ نشين شارجه بوده که از سال 1971 در آن سهيم بوده اند ولي به اينکه پيش از آن اين جزاير به کدام کشور تعلق داشته اشارهاي نکرده اند. (همان: 63)

در ماه دسامبر سال 2006 ميلادي سران کشورهاي عربي شرکت کننده در اتحادیه خليج بيان کردند که سه جزيره مورد مناقشه به امارات تعلق بيشتري دارد تا ايران و ايران بايستي بطور صلح آميز اختيار اداره آنها را به امارات واگذار نمايد. همچنين 22 عضو شوراي پارلماني اتحاديه عرب در سال 2007 دوباره تصريح کردند که اين سه جزيره به امارات تعلق دارد و مي بايستي بوسيله مذاکره تقسيم و يا بوسيله اسناد و مدارک و شکايت در دادگاههابين المللي اين مسئله را پيگيري کرد و اينها دقيقاً مطالبي است که ايران به هيچ عنوان قبول ندارد و تاکيد مي کند که با توجه به اسناد تاريخي اين جزاير از ديرباز متعلق به ايران بوده و به هيچ کشوري اجازه تعرض به آنها را نخواهد داد. (همان: 98)