http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%A7%D8%AF%D8%B4مینیاتور در بنگلادش - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-27T10:19:56Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.43.0http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%A7%D8%AF%D8%B4&diff=81848&oldid=prevShekvati در ۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۵2025-11-08T17:05:28Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۵</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>توسعه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وارتباط </del>مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری را باید در قرن سیزدهم و در محدوده جغرافیایی پاکستان فعلی جستجو کرد. در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسله مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه برده بود، هنگام بازگشت به هند دو نفر از بهترین مینیاتوریستهای ایرانی به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام های </del>«سجاد علی» و «خواجه عبدالصمد» را با خود همراه برد. این دو نفر از شاگردان برجسته استاد بهزاد بودند. استاد بهزاد، رافایل (از نقاشان معروف اروپا) مشرق خوانده میشد. این دو نفر که از پشتیبانی و توجه خاص پادشاه برخوردار بودند، با همکاری وی توانستند یک کارگاه هنری تاسیس کنند و تعداد زیادی داوطلب علاقهمند به یادگیری این هنر را آموزش دهند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>توسعه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و ارتباط </ins>مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری را باید در قرن سیزدهم و در محدوده جغرافیایی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>پاکستان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>فعلی جستجو کرد. در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسله مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه برده بود، هنگام بازگشت به هند دو نفر از بهترین مینیاتوریستهای ایرانی به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نامهای </ins>«سجاد علی» و «خواجه عبدالصمد» را با خود همراه برد. این دو نفر از شاگردان برجسته استاد بهزاد بودند. استاد بهزاد، رافایل (از نقاشان معروف اروپا) مشرق خوانده میشد. این دو نفر که از پشتیبانی و توجه خاص پادشاه برخوردار بودند، با همکاری وی توانستند یک کارگاه هنری تاسیس کنند و تعداد زیادی داوطلب علاقهمند به یادگیری این هنر را آموزش دهند.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همایون به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن ها </del>دستور داد تا داستان امیرحمزه را به صورت مینیاتور به تصویر کشند. از این زمان است که اساس هنر سنتی در دوره <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مغول ها </del>بنیاد گذاشته شده است و قبل از آن چنین هنری وجود نداشت.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همایون به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آنها </ins>دستور داد تا داستان امیرحمزه را به صورت مینیاتور به تصویر کشند. از این زمان است که اساس هنر سنتی در دوره <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مغولها </ins>بنیاد گذاشته شده است و قبل از آن چنین هنری وجود نداشت<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. عموما دولتها به مینیاتوریستها ابلاغ میکردند که داستانها و افسانهها را متناسب با متن آن ها، به تصویر کشند. نبرد شیرها، آموزش فیلها، ملاقات روحانیون، و مسائل دیگری نیز از جمله گزینههایی بوده که در هنر مینیاتوری به آن توجه شده است. باید اذعان داشت که نقاشی مینیاتوری، در دوران سه قرن حاکمیت پادشاهان مغول، در هند به بلوغ خود رسیده بود. در واقع این هنر مینیاتوری ایرانی بود که در شبه قاره نفوذ کرده بود</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عموما دولتها به مینیاتوریستها ابلاغ میکردند که داستان ها وافسانهها را متناسب با متن آن ها، به تصویر کشند. نبرد شیرها، آموزش فیلها، ملاقات روحانیون، و مسایل دیگری نیز از جمله گزینه هایی بوده که در هنر مینیاتوری به آن توجه شده است. باید اذعان داشت که نقاشی مینیاتوری، در دوران سه قرن حاکمیت پادشاهان مغول، در هند به بلوغ خود رسیده بود. در واقع این هنر مینیاتوری ایرانی بود که در شبه قاره نفوذ کرده بود.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تفاوتی که در سبک و نوع نقاشیهای ایرانی و شبه قارهای به چشم میخورد، بیشتر در موضوعات آن است. در شبه قاره بیشتر پیرامون نبرد شیرها، آموزش فیل و ...، کار شده است. البته این هنر، بعد از افول مغول در شبه قاره، همچنان به حیات هنری خود ادامه داد. با شروع قرن نوزدهم و ورود بریتانیا در شبه قاره، این هنر مانند دیگر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مسائل </ins>فرهنگی و هنری دستخوش تغییراتی شد و در واقع خسارات و لطماتی دید. بعدها با پیدایش کشور [[بنگلادش]]، که سعی کرده است میان هنر و فرهنگ قدیم و فرهنگ جدید پیوندی ایجاد نماید، این هنر در این سرزمین رواج یافت.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>تفاوتی که در سبک و نوع نقاشیهای ایرانی و شبه قارهای به چشم میخورد، بیشتر در موضوعات آن است. در شبه قاره بیشتر پیرامون نبرد شیرها، آموزش فیل و ...، کار شده است. البته این هنر، بعد از افول مغول در شبه قاره، همچنان به حیات هنری خود ادامه داد. با شروع قرن نوزدهم و ورود بریتانیا در شبه قاره، این هنر مانند دیگر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مسایل </del>فرهنگی و هنری دستخوش تغییراتی شد و در واقع خسارات و لطماتی دید. بعدها با پیدایش کشور [[بنگلادش]]، که سعی کرده است میان هنر و فرهنگ قدیم و فرهنگ جدید پیوندی ایجاد نماید، این هنر در این سرزمین رواج یافت.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"><ref>توسلی، محمد مهدی، علی زاده کندی، عزیز، توسلی، سینا(1391). جامعه و فرهنگ [[بنگلادش]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref></del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[صنایع دستی در بنگلادش]] ؛ [[هنرهای تجسمی در بنگلادش]] ؛ [[نقاشی بنگلادش]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[صنایع دستی در بنگلادش]] ؛ [[هنرهای تجسمی در بنگلادش]] ؛ [[نقاشی بنگلادش]]</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کتابشناسی </del>==</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">منبع اصلی </ins>==</div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">توسلی، محمد مهدی، علی زاده کندی، عزیز، توسلی، سینا(1391). جامعه و فرهنگ [[بنگلادش]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار).</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نویسندگان مقاله ==</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محمد مهدی توسلی، عزیز علی زاده کندی و سینا توسلی</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:هنرهای تجسمی]]</ins></div></td></tr>
</table>Shekvatihttp://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%A7%D8%AF%D8%B4&diff=48954&oldid=prevSetayesh در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۴2024-07-13T13:04:56Z<p></p>
<table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface">
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<col class="diff-marker" />
<col class="diff-content" />
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۴</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''9</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">6</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مینیاتور'''</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">توسعه وارتباط مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری را باید در قرن سیزدهم و در محدوده جغرافیایی پاکستان فعلی جستجو کرد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسله مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه برده بود، هنگام بازگشت به هند دو نفر از بهترین مینیاتوریستهای ایرانی به نام های «سجاد علی» و «خواجه عبدالصمد» را با خود همراه برد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این دو نفر از شاگردان برجسته استاد بهزاد بودند. استاد بهزاد، رافایل (از نقاشان معروف اروپا) مشرق خوانده میشد. این دو نفر که از پشتیبانی و توجه خاص پادشاه برخوردار بودند، با همکاری وی توانستند یک کارگاه هنری تاسیس کنند و تعداد زیادی داوطلب علاقهمند به یادگیری این هنر را آموزش دهند</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">توسعه وارتباط مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باید در قرن سیزدهم و در محدودۀ جغرافیایی پاکستان فعلی جستجو کرد. در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسلۀ مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه برده بود، هنگام بازگشت </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هند دو نفر از بهترین مینیاتوریستهای ایرانی </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نام های «سجاد علی» و «خواجه عبدالصمد» را با خود همراه برد. این دو نفر از شاگردان برجسته استاد بهزاد بودند</del>. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">استاد بهزاد، رافائل (</del>از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نقاشان معروف اروپا) مشرق خوانده میشد. </del>این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دو نفر </del>که از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پشتیبانی و توجه خاص پادشاه برخوردار بودند، با همکاری وی توانستند یک کارگاه </del>هنری <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تأسیس کنند و تعداد زیادی داوطلب علاقهمند به یادگیری این هنر را آموزش دهند</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همایون به آن ها دستور داد تا داستان امیرحمزه </ins>را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">صورت مینیاتور </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تصویر کشند</ins>. از این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زمان است </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اساس هنر سنتی در دوره مغول ها بنیاد گذاشته شده است و قبل </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن چنین </ins>هنری <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وجود نداشت</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> همایون </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن </del>ها <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دستور داد تا داستان امیرحمزه </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به صورت مینیاتور </del>به تصویر کشند. از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این زمان </del>است که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اساس </del>هنر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنتی </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دورۀ مغول ها بنیاد گذاشته شده است و قبل از آن چنین هنری وجود نداشت</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عموما دولتها </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مینیاتوریستها ابلاغ میکردند که داستان </ins>ها <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وافسانهها </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">متناسب با متن آن ها، </ins>به تصویر کشند. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نبرد شیرها، آموزش فیلها، ملاقات روحانیون، و مسایل دیگری نیز </ins>از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جمله گزینه هایی بوده که در هنر مینیاتوری به آن توجه شده </ins>است<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. باید اذعان داشت </ins>که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نقاشی مینیاتوری، در دوران سه قرن حاکمیت پادشاهان مغول، در هند به بلوغ خود رسیده بود. در واقع این </ins>هنر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مینیاتوری ایرانی بود که </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شبه قاره نفوذ کرده بود</ins>.</div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> عموماً دولتها </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مینیاتوریستها ابلاغ میکردند که داستان ها وافسانهها را متناسب با متن </del>آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ها، به تصویر کشند</del>. نبرد شیرها، آموزش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیلها، ملاقات روحانیون، </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مسائل دیگری نیز از جمله گزینه هایی بوده که در هنر مینیاتوری به آن توجه </del>شده است. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باید اذعان داشت که نقاشی مینیاتوری، </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوران سه قرن حاکمیت پادشاهان مغول، در هند </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بلوغ </del>خود <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسیده بود</del>. در واقع این هنر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مینیاتوری ایرانی بود که </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شبه قاره نفوذ کرده بود</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تفاوتی که در سبک و نوع نقاشیهای ایرانی و شبه قارهای </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چشم میخورد، بیشتر در موضوعات </ins>آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در شبه قاره بیشتر پیرامون </ins>نبرد شیرها، آموزش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فیل </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">...، کار </ins>شده است. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">البته این هنر، بعد از افول مغول </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شبه قاره، همچنان </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حیات هنری </ins>خود <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ادامه داد</ins>. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">با شروع قرن نوزدهم و ورود بریتانیا در شبه قاره، این هنر مانند دیگر مسایل فرهنگی و هنری دستخوش تغییراتی شد و </ins>در واقع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خسارات و لطماتی دید. بعدها با پیدایش کشور [[بنگلادش]]، که سعی کرده است میان هنر و فرهنگ قدیم و فرهنگ جدید پیوندی ایجاد نماید، </ins>این هنر در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این سرزمین رواج یافت.<ref>توسلی، محمد مهدی، علی زاده کندی، عزیز، توسلی، سینا(1391). جامعه و فرهنگ [[بنگلادش]]. تهران: [https://www.icro</ins>.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref></ins></div></td></tr>
<tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr>
<tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"> تفاوتی که در سبک و نوع نقاشیهای ایرانی و شبه قارهای به چشم میخورد، بیشتر در موضوعات آن است. در شبه قاره بیشتر پیرامون نبرد شیرها، آموزش فیل و ...، کار شده است. البته این هنر، بعد از افول مغول در شبه قاره، همچنان </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حیات هنری خود ادامه داد. با شروع قرن نوزدهم و ورود بریتانیا در شبه قاره، این هنر مانند دیگر مسائل فرهنگی و هنری دستخوش تغییراتی شد و </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واقع خسارات و لطماتی دید. بعدها با پیدایش کشور بنگلادش، که سعی کرده است میان هنر و فرهنگ قدیم و فرهنگ جدید پیوندی ایجاد نماید، این هنر </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این سرزمین رواج یافت.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[صنایع دستی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنگلادش]] ؛ [[هنرهای تجسمی </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بنگلادش]] ؛ [[نقاشی بنگلادش]]</ins></div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr>
<tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr>
</table>Setayeshhttp://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1_%D8%AF%D8%B1_%D8%A8%D9%86%DA%AF%D9%84%D8%A7%D8%AF%D8%B4&diff=39228&oldid=prevSamiei: صفحهای تازه حاوی «'''9. 6. 2. مینیاتور''' توسعه وارتباط مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری را باید در قرن سیزدهم و در محدودۀ جغرافیایی پاکستان فعلی جستجو کرد. در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسلۀ مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه ب...» ایجاد کرد2024-05-11T18:04:16Z<p>صفحهای تازه حاوی «'''9. 6. 2. مینیاتور''' توسعه وارتباط مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری را باید در قرن سیزدهم و در محدودۀ جغرافیایی پاکستان فعلی جستجو کرد. در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسلۀ مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه ب...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>'''9. 6. 2. مینیاتور'''<br />
<br />
توسعه وارتباط مسلمانان با نقاشیهای مینیاتوری را باید در قرن سیزدهم و در محدودۀ جغرافیایی پاکستان فعلی جستجو کرد. در قرن شانزدهم، «همایون» پادشاه دوم از سلسلۀ مغول، که مدتی از ترس شیرشاه سوری به دربار شاه طهماسب صفوی پناه برده بود، هنگام بازگشت به هند دو نفر از بهترین مینیاتوریستهای ایرانی به نام های «سجاد علی» و «خواجه عبدالصمد» را با خود همراه برد. این دو نفر از شاگردان برجسته استاد بهزاد بودند. استاد بهزاد، رافائل (از نقاشان معروف اروپا) مشرق خوانده میشد. این دو نفر که از پشتیبانی و توجه خاص پادشاه برخوردار بودند، با همکاری وی توانستند یک کارگاه هنری تأسیس کنند و تعداد زیادی داوطلب علاقهمند به یادگیری این هنر را آموزش دهند.<br />
<br />
همایون به آن ها دستور داد تا داستان امیرحمزه را به صورت مینیاتور به تصویر کشند. از این زمان است که اساس هنر سنتی در دورۀ مغول ها بنیاد گذاشته شده است و قبل از آن چنین هنری وجود نداشت.<br />
<br />
عموماً دولتها به مینیاتوریستها ابلاغ میکردند که داستان ها وافسانهها را متناسب با متن آن ها، به تصویر کشند. نبرد شیرها، آموزش فیلها، ملاقات روحانیون، و مسائل دیگری نیز از جمله گزینه هایی بوده که در هنر مینیاتوری به آن توجه شده است. باید اذعان داشت که نقاشی مینیاتوری، در دوران سه قرن حاکمیت پادشاهان مغول، در هند به بلوغ خود رسیده بود. در واقع این هنر مینیاتوری ایرانی بود که در شبه قاره نفوذ کرده بود.<br />
<br />
تفاوتی که در سبک و نوع نقاشیهای ایرانی و شبه قارهای به چشم میخورد، بیشتر در موضوعات آن است. در شبه قاره بیشتر پیرامون نبرد شیرها، آموزش فیل و ...، کار شده است. البته این هنر، بعد از افول مغول در شبه قاره، همچنان به حیات هنری خود ادامه داد. با شروع قرن نوزدهم و ورود بریتانیا در شبه قاره، این هنر مانند دیگر مسائل فرهنگی و هنری دستخوش تغییراتی شد و در واقع خسارات و لطماتی دید. بعدها با پیدایش کشور بنگلادش، که سعی کرده است میان هنر و فرهنگ قدیم و فرهنگ جدید پیوندی ایجاد نماید، این هنر در این سرزمین رواج یافت.</div>Samiei