نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تونس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Samiei در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۴

2024-07-24T19:54:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۴
خط ۸۱:		خط ۸۱:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری آرژانتین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اتیوپی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اردن]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اسپانیا]]؛[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری افغانستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اوکراین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تایلند]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین معاصر]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین باستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سنگال]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ژاپن]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کوبا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری زیمبابوه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قطر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مصر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری لبنان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری روسیه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مالی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ساحل عاج]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سیرالئون]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کانادا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سودان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری گرجستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تاجیکستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری بنگلادش]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قزاقستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سریلانکا]]		[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری آرژانتین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اتیوپی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اردن]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اسپانیا]]؛[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری افغانستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اوکراین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تایلند]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین معاصر]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین باستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سنگال]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ژاپن]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کوبا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری زیمبابوه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قطر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مصر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری لبنان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری روسیه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مالی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ساحل عاج]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سیرالئون]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کانادا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سودان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری گرجستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تاجیکستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری بنگلادش]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قزاقستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سریلانکا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری فرانسه]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه ورزی]]		[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه ورزی]]

Samiei در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۴۱

2024-07-24T15:41:50Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-17T00:49:10Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۴۹
خط ۴:		خط ۴:
	[[قیروان تونس\|قیروان]] نخستین پایتخت آموزش اسلام در مغرب عربی است؛<ref>طاهر، عبدالله (بی‌تا). الحرکة الوطنیة التونسیة (۱۸۳۰-۱۹۵۶م). تونس: منشورات دارالمعارف للطباعة و النشر، ص219. </ref> شهری که تا نیمه دوم قرن پنجم هجری مهم‌ترین مرکز آموزش و ترویج علوم اسلامی بود. عقاید و اندیشه‌های [[مذهب اباضی تونس\|اباضیه]]، صفریه و معتزله در قرن دوم هجری در جامع عقبه بن نافع تدریس می‌شده است.<ref>ابویعرب، محمد بن احمد بن تمیم قیروانی (۱۹۸۶). طبقات علمای إفریقیه و تونس. تحقیق علی شابی و نعیم حسن یافی. بی‌جا: الدار التونسیه للنشر، ص15.</ref>		[[قیروان تونس\|قیروان]] نخستین پایتخت آموزش اسلام در مغرب عربی است؛<ref>طاهر، عبدالله (بی‌تا). الحرکة الوطنیة التونسیة (۱۸۳۰-۱۹۵۶م). تونس: منشورات دارالمعارف للطباعة و النشر، ص219. </ref> شهری که تا نیمه دوم قرن پنجم هجری مهم‌ترین مرکز آموزش و ترویج علوم اسلامی بود. عقاید و اندیشه‌های [[مذهب اباضی تونس\|اباضیه]]، صفریه و معتزله در قرن دوم هجری در جامع عقبه بن نافع تدریس می‌شده است.<ref>ابویعرب، محمد بن احمد بن تمیم قیروانی (۱۹۸۶). طبقات علمای إفریقیه و تونس. تحقیق علی شابی و نعیم حسن یافی. بی‌جا: الدار التونسیه للنشر، ص15.</ref>

	حمله وحشیانه بنی‌هلال به [[تونس]] و تخریب بخش عمده‌ای از شهر [[قیروان تونس\|قیروان]] موجب شد تا پایتخت آموزش علوم اسلامی در إفریقیه به [[شهر تونس]] و با محوریت [[جامع زیتونه تونس\|جامع زیتونه]] منتقل شود و این‌گونه بود که نخستین دانشگاه اسلامی در قاره آفریقا تأسیس شد. نظام سنتی آموزش علوم عربی اسلامی در [[جامع زیتونه تونس\|جامع زیتونه]] به‌قدری پیشرفت کرد که در بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز گسترش یافت. این نظام آموزشی علمی تا اواخر قرن ۱۹ میلادی پابرجا بود؛ اما این چراغ فروزان علم و هدایت با آمدن فرانسه و نظام‌های آموزشی جدید و نیز روحیه دین‌ستیزانه حاکمان تونسی پس از استقلال، به‌ویژه بورقیبه، به خاموشی گرایید.		حمله وحشیانه بنی‌هلال به [[تونس]] و تخریب بخش عمده‌ای از شهر [[قیروان تونس\|قیروان]] موجب شد تا پایتخت آموزش علوم اسلامی در إفریقیه به [[شهر تونس]] و با محوریت [[جامع زیتونه تونس\|جامع زیتونه]] منتقل شود و این‌گونه بود که نخستین دانشگاه اسلامی در قاره آفریقا تأسیس شد. نظام سنتی آموزش علوم عربی اسلامی در [[جامع زیتونه تونس\|جامع زیتونه]] به‌قدری پیشرفت کرد که در بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز گسترش یافت. این نظام آموزشی علمی تا اواخر قرن ۱۹ میلادی پابرجا بود؛ اما این چراغ فروزان علم و هدایت با آمدن [[فرانسه]] و نظام‌های آموزشی جدید و نیز روحیه دین‌ستیزانه حاکمان تونسی پس از استقلال، به‌ویژه بورقیبه، به خاموشی گرایید.

	با ورود فرانسه به [[تونس]] در اواخر قرن نوزده میلادی مراکز آموزشی جدیدی راه‌اندازی شد و زبان فرانسه و علوم جدید در دروس آموزشی مدارس گنجانده شد. راه‌اندازی مدارس پسرانه و دخترانه به سبک فرانسوی از سال ۱۹۲۸ آغاز شد و کالج‌هایی، مانند lycee carnot و کالج علوی به جذب و تعلیم و تربیت نونهالان [[تونس]] مشغول شدند.<ref name=":0">شنتاوی، احمد، زکی خورشید، یونس، عبدالحمید (بی‌تا). دائرةالمعارف الاسلامیه. بی‌جا: دارالفکر، جلد ششم، ص93. </ref> از مهم‌ترین مراکز آموزشی این دوران می‌توان به [[مدرسه صادقیه]]، مدرسه علویه (منسوب به علی بای)، لیسیه (با دادن دیپلم) و [[جمعیت خلدونیه]] اشاره کرد.		با ورود فرانسه به [[تونس]] در اواخر قرن نوزده میلادی مراکز آموزشی جدیدی راه‌اندازی شد و زبان فرانسه و علوم جدید در دروس آموزشی مدارس گنجانده شد. راه‌اندازی مدارس پسرانه و دخترانه به سبک فرانسوی از سال ۱۹۲۸ آغاز شد و کالج‌هایی، مانند lycee carnot و کالج علوی به جذب و تعلیم و تربیت نونهالان [[تونس]] مشغول شدند.<ref name=":0">شنتاوی، احمد، زکی خورشید، یونس، عبدالحمید (بی‌تا). دائرةالمعارف الاسلامیه. بی‌جا: دارالفکر، جلد ششم، ص93. </ref> از مهم‌ترین مراکز آموزشی این دوران می‌توان به [[مدرسه صادقیه]]، مدرسه علویه (منسوب به علی بای)، لیسیه (با دادن دیپلم) و [[جمعیت خلدونیه]] اشاره کرد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-02-27T02:17:24Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	'''[https://www.ugaf.rnu.tn دانشگاه قفصه].''' این دانشگاه در سال ۲۰۰۴ میلادی تأسیس شده است و دارای رشته‌هایی در علوم انسانی و علوم ارتباطات است.		'''[https://www.ugaf.rnu.tn دانشگاه قفصه].''' این دانشگاه در سال ۲۰۰۴ میلادی تأسیس شده است و دارای رشته‌هایی در علوم انسانی و علوم ارتباطات است.

	'''[https://www.uvt.rnu.tn دانشگاه مجازی تونس].''' این دانشگاه در سال‌های اخیر راه‌اندازی شده است و از طریق مجازی دانشجو می‌پذیرد. از دیگر مراکز [[آموزش عالی تونس]] می‌توان به مرکز پژوهش‌ها و مطالعات اقتصادی و اجتماعی (مرکز البحوث و الدراسات الاقتصادیه و الاجتماعیه) وابسته به دانشگاه [[تونس]] اشاره کرد که با حمایت مالی مؤسسه امریکایی «فورد» راه‌اندازی شده است. مرکز «النشرالجامعی» وابسته به وزارت آموزش عالی نیز که در سال ۱۹۹۶ راه‌اندازی شده، از مهم‌ترین مراکز نشر کتاب‌های دانشگاهی است<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ [[تونس]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص235-244.</ref>.		'''[https://www.uvt.rnu.tn دانشگاه مجازی تونس].''' این دانشگاه در سال‌های اخیر راه‌اندازی شده است و از طریق مجازی دانشجو می‌پذیرد. از دیگر مراکز [[آموزش عالی تونس]] می‌توان به مرکز پژوهش‌ها و مطالعات اقتصادی و اجتماعی (مرکز البحوث و الدراسات الاقتصادیه و الاجتماعیه) وابسته به دانشگاه [[تونس]] اشاره کرد که با حمایت [[مالی]] مؤسسه امریکایی «فورد» راه‌اندازی شده است. مرکز «النشرالجامعی» وابسته به وزارت آموزش عالی نیز که در سال ۱۹۹۶ راه‌اندازی شده، از مهم‌ترین مراکز نشر کتاب‌های دانشگاهی است<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ [[تونس]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص235-244.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Tania در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۲۴

2024-02-13T17:24:33Z

@@ خط ۱۴: / خط ۱۴: @@
 ==== '''[[جمعیت خلدونیه]]''' ====
-[[جمعیت خلدونیه]] را، که شاخه‌ای از جامع زیتونه به شمار می‌رفت، «حرکت جوانان [[تونس]]»، که برخی از فارغ‌التحصیلان مدرسه صادقیه بودند، در سال ۱۸۹۶ میلادی راه‌اندازی کردند و شیخ بشیر صفر آن را اداره می‌کرد. هدف از تأسیس این مدرسه، آشنایی جوانان تحصیل‌کرده، به‌ویژه جوانان زیتونی، با دانش‌های جدید مانند ریاضیات، جغرافیا و حقوق بود. آموزش دروس عمومی در این جمعیت با زبان عربی و فرانسه بود، شیخ محمد عبده در سال ۱۹۰۳ میلادی به تونس سفر کرد و در این مدرسه به ایراد سخنرانی پرداخت. شیخ محمد فاضل بن عاشور از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ میلادی رئیس آن بود. این مدرسه در سوق العطارین [[شهر تونس]] قرار داشت و در حال حاضر، فعالیت کمی دارد.<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ تونس. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص235-238.</ref>
+[[جمعیت خلدونیه]] را، که شاخه‌ای از جامع زیتونه به شمار می‌رفت، «حرکت جوانان [[تونس]]»، که برخی از فارغ‌التحصیلان مدرسه صادقیه بودند، در سال ۱۸۹۶ میلادی راه‌اندازی کردند و شیخ بشیر صفر آن را اداره می‌کرد. هدف از تأسیس این مدرسه، آشنایی جوانان تحصیل‌کرده، به‌ویژه جوانان زیتونی، با دانش‌های جدید مانند ریاضیات، جغرافیا و حقوق بود. آموزش دروس عمومی در این جمعیت با زبان عربی و فرانسه بود، شیخ محمد عبده در سال ۱۹۰۳ میلادی به تونس سفر کرد و در این مدرسه به ایراد سخنرانی پرداخت. شیخ محمد فاضل بن عاشور از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ میلادی رئیس آن بود. این مدرسه در سوق العطارین [[شهر تونس]] قرار داشت و در حال حاضر، فعالیت کمی دارد.
 === '''[[ساختار و سیاست های آموزشی تونس]]''' ===
@@ خط ۳۴: / خط ۳۴: @@
 * آموزش زبان فرانسه و انگلیسی از مقطع ابتدایی شروع می‌شود.<ref name=":1">عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ [[تونس]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،] ص239-240.</ref>
-==== '''[[آموزش عالی تونس]]''' ====
+=== '''[[آموزش عالی تونس]]''' ===
 [[آموزش عالی تونس|نظام دانشگاهی تونس]] به دو گونه دولتی و خصوصی اداره می‌شود و زبان علمی و سیستم غالب آن فرانسوی است و در دهه‌های گذشته تغییرات گسترده‌ای را به خود دیده است که آخرین نوع آن به نظام «آمد» موسوم است. أمد مخفف حروف نخست کلمات اجازه (لیسانس) ماجستیر (فوق‌لیسانس) و دکتری است که از سال تحصیلی ۲۰۰۶-۲۰۰۷ میلادی به اجرا گذاشته شده است. ۴،۹% از بودجه دولت به بخش دانشگاهی اختصاص دارد<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ [[تونس]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص238-240.</ref>.
-=== '''[[دانشگاه های تونس|دانشگاه‌های تونس]]''' ===
+==== '''[[دانشگاه های تونس|دانشگاه‌های تونس]]''' ====
 امروزه، ۱۹۵ مؤسسه دانشگاهی در [[تونس]] وجود دارد که از این تعداد ۱۶۵ مؤسسه زیر نظر وزارت آموزش عالی و پژوهش علمی و ۳۰ مؤسسه نیز با مدیریت مشترک این وزارت با دیگر وزارتخانه‌های تونسی و ۴۴ مؤسسه دانشگاهی دیگر نیز توسط بخش خصوصی اداره می‌شود.
 [[پرونده:دانشگاه جامعه زیتونه تونس.jpg|بندانگشتی|دانشگاه جامعه زیتونه تونس]]
@@ خط ۷۵: / خط ۷۵: @@
 *[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کانادا]]
 *[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کوبا]]
 == کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۸

2024-02-10T18:08:41Z

نمایش تغییرات

Samiei در ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۲

2024-02-10T17:52:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
			قرطاجی‌ها بیش از فینیقی‌ها و رومی‌ها در [[تونس]] به امور آموزشی به‌ویژه آموزش فلسفه، به معنای عام آن خدمت کردند؛ اما این [[اسلام و مسلمانان تونس\|مسلمانان]] بودند که توانستند از قرن دوم هجری و با استفاده از سنت تعلیم و تعلم قرآن و آموختن فقه، پایه‌گذار نظامی آموزشی در این کشور شوند که صدها سال دوام یافت. عمر بن عبدالعزیز که شیخ فاضل بن عاشور او را پنجمین خلیفه از خلفای راشدین می‌داند<ref>ابن عاشور، محمدالعزیز (۱۹۹۱). جامع الزیتونة؛ المعلم و رجالة. تونس: دارسراسر للنشر، ص10.</ref> و عقبه بن نافع از نخستین حاکمان و سردارانی بودند که به راه‌اندازی جریان آموزش قرآن و فقه در [[تونس]] و اهمیت آن اهتمام و توجه جدی داشتند.

	=== '''[[پیشینه آموزش تونس]]''' ===		=== '''[[پیشینه آموزش تونس]]''' ===
	~~قرطاجی‌ها بیش از فینیقی‌ها و رومی‌ها در~~ [[تونس]] به امور آموزشی به‌ویژه آموزش فلسفه، به معنای عام آن خدمت کردند؛ اما این مسلمانان بودند که توانستند از قرن دوم هجری و با استفاده از سنت تعلیم و تعلم قرآن و آموختن فقه، پایه‌گذار نظامی آموزشی در این کشور شوند که صدها سال دوام یافت. عمر بن عبدالعزیز که شیخ فاضل بن عاشور او را پنجمین خلیفه از خلفای راشدین می‌داند<ref>ابن عاشور، محمدالعزیز (۱۹۹۱). جامع الزیتونة؛ المعلم و رجالة. تونس: دارسراسر للنشر، ص10.</ref> و عقبه بن نافع از نخستین حاکمان و سردارانی بودند که به راه‌اندازی جریان آموزش قرآن و فقه در تونس و اهمیت آن اهتمام و توجه جدی داشتند.		[[قیروان تونس\|قیروان]] نخستین پایتخت آموزش اسلام در مغرب عربی است؛<ref>طاهر، عبدالله (بی‌تا). الحرکة الوطنیة التونسیة (۱۸۳۰-۱۹۵۶م). تونس: منشورات دارالمعارف للطباعة و النشر، ص219. </ref> شهری که تا نیمه دوم قرن پنجم هجری مهم‌ترین مرکز آموزش و ترویج علوم اسلامی بود. عقاید و اندیشه‌های [[مذهب اباضی تونس\|اباضیه]]، صفریه و معتزله در قرن دوم هجری در جامع عقبه بن نافع تدریس می‌شده است.<ref>ابویعرب، محمد بن احمد بن تمیم قیروانی (۱۹۸۶). طبقات علمای إفریقیه و تونس. تحقیق علی شابی و نعیم حسن یافی. بی‌جا: الدار التونسیه للنشر، ص15.</ref>

	~~قیروان~~ نخستین پایتخت آموزش اسلام در مغرب عربی است؛<ref>طاهر، عبدالله (بی‌تا). الحرکة الوطنیة التونسیة (۱۸۳۰-۱۹۵۶م). تونس: منشورات دارالمعارف للطباعة و النشر، ص219. </ref> شهری که تا نیمه دوم قرن پنجم هجری مهم‌ترین مرکز آموزش و ترویج علوم اسلامی بود. عقاید و اندیشه‌های ~~اباضیه،~~ صفریه و معتزله در قرن دوم هجری در جامع عقبه بن نافع تدریس می‌شده است.<ref>ابویعرب، محمد بن احمد بن تمیم قیروانی (۱۹۸۶). طبقات علمای إفریقیه و تونس. تحقیق علی شابی و نعیم حسن یافی. بی‌جا: الدار التونسیه للنشر، ص15.</ref>

	حمله وحشیانه بنی‌هلال به تونس و تخریب بخش عمده‌ای از شهر قیروان موجب شد تا پایتخت آموزش علوم اسلامی در إفریقیه به شهر تونس و با محوریت جامع زیتونه منتقل شود و این‌گونه بود که نخستین دانشگاه اسلامی در قاره آفریقا تأسیس شد. نظام سنتی آموزش علوم عربی اسلامی در جامع زیتونه به‌قدری پیشرفت کرد که در بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز گسترش یافت. این نظام آموزشی علمی تا اواخر قرن ۱۹ میلادی پابرجا بود؛ اما این چراغ فروزان علم و هدایت با آمدن فرانسه و نظام‌های آموزشی جدید و نیز روحیه دین‌ستیزانه حاکمان تونسی پس از استقلال، به‌ویژه بورقیبه، به خاموشی گرایید.		حمله وحشیانه بنی‌هلال به [[تونس]] و تخریب بخش عمده‌ای از شهر [[قیروان تونس\|قیروان]] موجب شد تا پایتخت آموزش علوم اسلامی در إفریقیه به [[شهر تونس]] و با محوریت [[جامع زیتونه تونس\|جامع زیتونه]] منتقل شود و این‌گونه بود که نخستین دانشگاه اسلامی در قاره آفریقا تأسیس شد. نظام سنتی آموزش علوم عربی اسلامی در [[جامع زیتونه تونس\|جامع زیتونه]] به‌قدری پیشرفت کرد که در بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز گسترش یافت. این نظام آموزشی علمی تا اواخر قرن ۱۹ میلادی پابرجا بود؛ اما این چراغ فروزان علم و هدایت با آمدن فرانسه و نظام‌های آموزشی جدید و نیز روحیه دین‌ستیزانه حاکمان تونسی پس از استقلال، به‌ویژه بورقیبه، به خاموشی گرایید.

	با ورود فرانسه به تونس در اواخر قرن نوزده میلادی مراکز آموزشی جدیدی راه‌اندازی شد و زبان فرانسه و علوم جدید در دروس آموزشی مدارس گنجانده شد. راه‌اندازی مدارس پسرانه و دخترانه به سبک فرانسوی از سال ۱۹۲۸ آغاز شد و کالج‌هایی، مانند lycee carnot و کالج علوی به جذب و تعلیم و تربیت نونهالان تونس مشغول شدند.<ref name=":0">شنتاوی، احمد، زکی خورشید، یونس، عبدالحمید (بی‌تا). دائرةالمعارف الاسلامیه. بی‌جا: دارالفکر، جلد ششم، ص93. </ref> از مهم‌ترین مراکز آموزشی این دوران می‌توان به مدرسه ~~صادقیه،~~ مدرسه علویه (منسوب به علی بای)، لیسیه (با دادن دیپلم) و جمعیت خلدونیه اشاره کرد.		با ورود فرانسه به [[تونس]] در اواخر قرن نوزده میلادی مراکز آموزشی جدیدی راه‌اندازی شد و زبان فرانسه و علوم جدید در دروس آموزشی مدارس گنجانده شد. راه‌اندازی مدارس پسرانه و دخترانه به سبک فرانسوی از سال ۱۹۲۸ آغاز شد و کالج‌هایی، مانند lycee carnot و کالج علوی به جذب و تعلیم و تربیت نونهالان [[تونس]] مشغول شدند.<ref name=":0">شنتاوی، احمد، زکی خورشید، یونس، عبدالحمید (بی‌تا). دائرةالمعارف الاسلامیه. بی‌جا: دارالفکر، جلد ششم، ص93. </ref> از مهم‌ترین مراکز آموزشی این دوران می‌توان به [[مدرسه صادقیه]]، مدرسه علویه (منسوب به علی بای)، لیسیه (با دادن دیپلم) و جمعیت خلدونیه اشاره کرد.

	==== مدرسه صادقیه ====		==== [[مدرسه صادقیه]] ====
	مهم‌ترین اقدام خیرالدین پاشا وزیر مصلح تونسی در زمینه فرهنگی و آموزشی تأسیس نخستین دبیرستان جدید تونس به نام مدرسه صادقیه در سال ۱۸۷۵ میلادی و نیز راه‌اندازی کتابخانه عمومی عبدلیه بود، نام این مدرسه، که امروزه فعالیتی ندارد، از اسم «بای محمدصادق»، حاکم وقت، گرفته شده است.		مهم‌ترین اقدام خیرالدین پاشا وزیر مصلح تونسی در زمینه فرهنگی و آموزشی تأسیس نخستین دبیرستان جدید تونس به نام مدرسه صادقیه در سال ۱۸۷۵ میلادی و نیز راه‌اندازی کتابخانه عمومی عبدلیه بود، نام این مدرسه، که امروزه فعالیتی ندارد، از اسم «بای محمدصادق»، حاکم وقت، گرفته شده است.

	جایگاه خیرالدین پاشا و صادقیه در تونس، مانند جایگاه امیرکبیر و دارالفنون در ایران است. در مدرسه صادقیه از استادان ترکی، فرانسوی و ایتالیایی برای تدریس در رشته‌های مختلف علوم جدید دعوت به عمل آمد. آموزش علوم جدید و زبان‌های خارجی در کنار علوم دینی مهم‌ترین اهداف آموزشی آن بود. رویکرد مدرن این مدرسه در امر آموزش موجب شد تا اصلاح‌طلبانی، مانند محمد عزیز بوعتور، محمد عربی زروق، احمد بن خوجه، عمر بن شیخ و محمد بیرم خامس در راه‌اندازی و اداره این مدرسه نقش داشته باشند. با تأسیس اداره علوم و معارف توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۸۸۳ میلادی، مدرسه صادقیه، تا سال ۱۹۱۲ با مدیریت فرانسوی اداره می‌شد و پس از آن جمعیت قدمای صادقیه که انجمن فارغ‌التحصیلان این مدرسه بود، در ۱۲ دسامبر ۱۹۰۶ میلادی با هدف مشارکت در فعالیت‌های سیاسی اجتماعی دینی تأسیس شد. مجله «التونسی» متعلق به ایشان بودکه زیر نظر افرادی، مانند خیرالله بن مصطفی و مصطفی‌کعاک اداره می‌شد. مدرسه صادقیه در سال ۱۹۲۸ میلادی دارای ۴۱۷ دانشجو بود.<ref name=":0" /> حبیب بورقیبه، محمد مسعدی و مصطفی بن جعفر از دانش‌آموختگان این مدرسه هستند.		جایگاه خیرالدین پاشا و صادقیه در تونس، مانند جایگاه امیرکبیر و دارالفنون در ایران است. در مدرسه صادقیه از استادان ترکی، فرانسوی و ایتالیایی برای تدریس در رشته‌های مختلف علوم جدید دعوت به عمل آمد. آموزش علوم جدید و زبان‌های خارجی در کنار علوم دینی مهم‌ترین اهداف آموزشی آن بود. رویکرد مدرن این مدرسه در امر آموزش موجب شد تا اصلاح‌طلبانی، مانند محمد عزیز بوعتور، محمد عربی زروق، احمد بن خوجه، عمر بن شیخ و محمد بیرم خامس در راه‌اندازی و اداره این مدرسه نقش داشته باشند. با تأسیس اداره علوم و معارف توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۸۸۳ میلادی، مدرسه صادقیه، تا سال ۱۹۱۲ با مدیریت فرانسوی اداره می‌شد و پس از آن جمعیت قدمای صادقیه که انجمن فارغ‌التحصیلان این مدرسه بود، در ۱۲ دسامبر ۱۹۰۶ میلادی با هدف مشارکت در فعالیت‌های سیاسی اجتماعی دینی تأسیس شد. مجله «التونسی» متعلق به ایشان بودکه زیر نظر افرادی، مانند خیرالله بن مصطفی و مصطفی‌کعاک اداره می‌شد. مدرسه صادقیه در سال ۱۹۲۸ میلادی دارای ۴۱۷ دانشجو بود.<ref name=":0" /> حبیب بورقیبه، محمد مسعدی و مصطفی بن جعفر از دانش‌آموختگان این مدرسه هستند.

	==== '''جمعیت خلدونیه''' ====		==== '''[[جمعیت خلدونیه]]''' ====
	جمعیت خلدونیه را، که شاخه‌ای از جامع زیتونه به شمار می‌رفت، «حرکت جوانان تونس»، که برخی از فارغ‌التحصیلان مدرسه صادقیه بودند، در سال ۱۸۹۶ میلادی راه‌اندازی کردند و شیخ بشیر صفر آن را اداره می‌کرد. هدف از تأسیس این مدرسه، آشنایی جوانان تحصیل‌کرده، به‌ویژه جوانان زیتونی، با دانش‌های جدید مانند ریاضیات، جغرافیا و حقوق بود. آموزش دروس عمومی در این جمعیت با زبان عربی و فرانسه بود، شیخ محمد عبده در سال ۱۹۰۳ میلادی به تونس سفر کرد و در این مدرسه به ایراد سخنرانی پرداخت. شیخ محمد فاضل بن عاشور از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ میلادی رئیس آن بود. این مدرسه در سوق العطارین شهر تونس قرار داشت و در حال حاضر، فعالیت کمی دارد.<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ تونس. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص235-238.</ref>		جمعیت خلدونیه را، که شاخه‌ای از جامع زیتونه به شمار می‌رفت، «حرکت جوانان تونس»، که برخی از فارغ‌التحصیلان مدرسه صادقیه بودند، در سال ۱۸۹۶ میلادی راه‌اندازی کردند و شیخ بشیر صفر آن را اداره می‌کرد. هدف از تأسیس این مدرسه، آشنایی جوانان تحصیل‌کرده، به‌ویژه جوانان زیتونی، با دانش‌های جدید مانند ریاضیات، جغرافیا و حقوق بود. آموزش دروس عمومی در این جمعیت با زبان عربی و فرانسه بود، شیخ محمد عبده در سال ۱۹۰۳ میلادی به تونس سفر کرد و در این مدرسه به ایراد سخنرانی پرداخت. شیخ محمد فاضل بن عاشور از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ میلادی رئیس آن بود. این مدرسه در سوق العطارین شهر تونس قرار داشت و در حال حاضر، فعالیت کمی دارد.<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ تونس. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص235-238.</ref>

Amani در ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۲

2024-01-26T20:42:38Z

نمایش تغییرات

Tania در ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲

2024-01-07T11:22:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''[[پیشینه آموزش تونس]]''' ===		=== '''[[پیشینه آموزش تونس]]''' ===
	قرطاجی‌ها بیش از فینیقی‌ها و رومی‌ها در [[تونس]] به امور آموزشی به‌ویژه آموزش فلسفه، به معنای عام آن خدمت کردند؛ اما این مسلمانان بودند که توانستند از قرن دوم هجری و با استفاده از سنت تعلیم و تعلم قرآن و آموختن فقه، پایه‌گذار نظامی آموزشی در این کشور شوند که صدها سال دوام یافت. عمر بن عبدالعزیز که شیخ فاضل بن عاشور او را پنجمین خلیفه از خلفای راشدین می‌داند<ref>ابن عاشور، محمدالعزیز (۱۹۹۱). جامع الزیتونة المعلم و رجالة. تونس: دارسراسر ~~للنشر~~.</ref> و عقبه بن نافع از نخستین حاکمان و سردارانی بودند که به راه‌اندازی جریان آموزش قرآن و فقه در تونس و اهمیت آن اهتمام و توجه جدی داشتند.قیروان نخستین پایتخت آموزش اسلام در مغرب عربی است؛<ref>طاهر، عبدالله. الحرکة الوطنیة التونسیة (۱۸۳۰-۱۹۵۶م). تونس: منشورات دارالمعارف للطباعة و النشر، ~~بی‌تا~~. </ref> شهری که تا نیمه دوم قرن پنجم هجری مهم‌ترین مرکز آموزش و ترویج علوم اسلامی بود. عقاید و اندیشه‌های اباضیه، صفریه و معتزله در قرن دوم هجری در جامع عقبه بن نافع تدریس می‌شده است.<ref>ابویعرب، محمد بن احمد بن تمیم قیروانی (۱۹۸۶). طبقات علمای إفریقیه و تونس. تحقیق علی شابی و نعیم حسن یافی. بی‌جا: الدار التونسیه ~~للنشر~~.</ref> حمله وحشیانه بنی‌هلال به تونس و تخریب بخش عمده‌ای از شهر قیروان موجب شد تا پایتخت آموزش علوم اسلامی در إفریقیه به شهر تونس و با محوریت جامع زیتونه منتقل شود و این‌گونه بود که نخستین دانشگاه اسلامی در قاره آفریقا تأسیس شد. نظام سنتی آموزش علوم عربی اسلامی در جامع زیتونه به‌قدری پیشرفت کرد که در بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز گسترش یافت. این نظام آموزشی علمی تا اواخر قرن ۱۹ میلادی پابرجا بود؛ اما این چراغ فروزان علم و هدایت با آمدن فرانسه و نظام‌های آموزشی جدید و نیز روحیه دین‌ستیزانه حاکمان تونسی پس از استقلال، به‌ویژه بورقیبه، به خاموشی گرایید. با ورود فرانسه به تونس در اواخر قرن نوزده میلادی مراکز آموزشی جدیدی راه‌اندازی شد و زبان فرانسه و علوم جدید در دروس آموزشی مدارس گنجانده شد. راه‌اندازی مدارس پسرانه و دخترانه به سبک فرانسوی از سال ۱۹۲۸ آغاز شد و کالج‌هایی، مانند lycee carnot و کالج علوی به جذب و تعلیم و تربیت نونهالان تونس مشغول شدند.<ref name=":0">شنتاوی، احمد؛ زکی خورشید؛ یونس، عبدالحمید. دائرةالمعارف الاسلامیه. دارالفکر، بی‌جا، بی‌تا، جلد ۶. </ref> از مهم‌ترین مراکز آموزشی این دوران می‌توان به مدرسه صادقیه، مدرسه علویه (منسوب به علی بای)، لیسیه (با دادن دیپلم) و جمعیت خلدونیه اشاره کرد.		قرطاجی‌ها بیش از فینیقی‌ها و رومی‌ها در [[تونس]] به امور آموزشی به‌ویژه آموزش فلسفه، به معنای عام آن خدمت کردند؛ اما این مسلمانان بودند که توانستند از قرن دوم هجری و با استفاده از سنت تعلیم و تعلم قرآن و آموختن فقه، پایه‌گذار نظامی آموزشی در این کشور شوند که صدها سال دوام یافت. عمر بن عبدالعزیز که شیخ فاضل بن عاشور او را پنجمین خلیفه از خلفای راشدین می‌داند<ref>ابن عاشور، محمدالعزیز (۱۹۹۱). جامع الزیتونة المعلم و رجالة. تونس: دارسراسر للنشر،ص10.</ref> و عقبه بن نافع از نخستین حاکمان و سردارانی بودند که به راه‌اندازی جریان آموزش قرآن و فقه در تونس و اهمیت آن اهتمام و توجه جدی داشتند.

			قیروان نخستین پایتخت آموزش اسلام در مغرب عربی است؛<ref>طاهر، عبدالله. الحرکة الوطنیة التونسیة (۱۸۳۰-۱۹۵۶م). تونس: منشورات دارالمعارف للطباعة و النشر، بی‌تا،ص219. </ref> شهری که تا نیمه دوم قرن پنجم هجری مهم‌ترین مرکز آموزش و ترویج علوم اسلامی بود. عقاید و اندیشه‌های اباضیه، صفریه و معتزله در قرن دوم هجری در جامع عقبه بن نافع تدریس می‌شده است.<ref>ابویعرب، محمد بن احمد بن تمیم قیروانی (۱۹۸۶). طبقات علمای إفریقیه و تونس. تحقیق علی شابی و نعیم حسن یافی. بی‌جا: الدار التونسیه للنشر،ص15.</ref>

			حمله وحشیانه بنی‌هلال به تونس و تخریب بخش عمده‌ای از شهر قیروان موجب شد تا پایتخت آموزش علوم اسلامی در إفریقیه به شهر تونس و با محوریت جامع زیتونه منتقل شود و این‌گونه بود که نخستین دانشگاه اسلامی در قاره آفریقا تأسیس شد. نظام سنتی آموزش علوم عربی اسلامی در جامع زیتونه به‌قدری پیشرفت کرد که در بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز گسترش یافت. این نظام آموزشی علمی تا اواخر قرن ۱۹ میلادی پابرجا بود؛ اما این چراغ فروزان علم و هدایت با آمدن فرانسه و نظام‌های آموزشی جدید و نیز روحیه دین‌ستیزانه حاکمان تونسی پس از استقلال، به‌ویژه بورقیبه، به خاموشی گرایید.

			با ورود فرانسه به تونس در اواخر قرن نوزده میلادی مراکز آموزشی جدیدی راه‌اندازی شد و زبان فرانسه و علوم جدید در دروس آموزشی مدارس گنجانده شد. راه‌اندازی مدارس پسرانه و دخترانه به سبک فرانسوی از سال ۱۹۲۸ آغاز شد و کالج‌هایی، مانند lycee carnot و کالج علوی به جذب و تعلیم و تربیت نونهالان تونس مشغول شدند.<ref name=":0">شنتاوی، احمد؛ زکی خورشید؛ یونس، عبدالحمید. دائرةالمعارف الاسلامیه. دارالفکر، بی‌جا، بی‌تا، جلد ۶،ص93/6. </ref> از مهم‌ترین مراکز آموزشی این دوران می‌توان به مدرسه صادقیه، مدرسه علویه (منسوب به علی بای)، لیسیه (با دادن دیپلم) و جمعیت خلدونیه اشاره کرد.

	==== مدرسه صادقیه ====		==== مدرسه صادقیه ====
	مهم‌ترین اقدام خیرالدین پاشا وزیر مصلح تونسی در زمینه فرهنگی و آموزشی تأسیس نخستین دبیرستان جدید تونس به نام مدرسه صادقیه در سال ۱۸۷۵ میلادی و نیز راه‌اندازی کتابخانه عمومی عبدلیه بود، نام این مدرسه، که امروزه فعالیتی ندارد، از اسم «بای محمدصادق»، حاکم وقت، گرفته شده است.جایگاه خیرالدین پاشا و صادقیه در تونس، مانند جایگاه امیرکبیر و دارالفنون در ایران است. در مدرسه صادقیه از استادان ترکی، فرانسوی و ایتالیایی برای تدریس در رشته‌های مختلف علوم جدید دعوت به عمل آمد. آموزش علوم جدید و زبان‌های خارجی در کنار علوم دینی مهم‌ترین اهداف آموزشی آن بود. رویکرد مدرن این مدرسه در امر آموزش موجب شد تا اصلاح‌طلبانی، مانند محمد عزیز بوعتور، محمد عربی زروق، احمد بن خوجه، عمر بن شیخ و محمد بیرم خامس در راه‌اندازی و اداره این مدرسه نقش داشته باشند. با تأسیس اداره علوم و معارف توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۸۸۳ میلادی، مدرسه صادقیه، تا سال ۱۹۱۲ با مدیریت فرانسوی اداره می‌شد و پس از آن جمعیت قدمای صادقیه که انجمن فارغ‌التحصیلان این مدرسه بود، در ۱۲ دسامبر ۱۹۰۶ میلادی با هدف مشارکت در فعالیت‌های سیاسی اجتماعی دینی تأسیس شد. مجله «التونسی» متعلق به ایشان بودکه زیر نظر افرادی، مانند خیرالله بن مصطفی و مصطفی‌کعاک اداره می‌شد. مدرسه صادقیه در سال ۱۹۲۸ میلادی دارای ۴۱۷ دانشجو بود.<ref name=":0" /> حبیب بورقیبه، محمد مسعدی و مصطفی بن جعفر از دانش‌آموختگان این مدرسه هستند.		مهم‌ترین اقدام خیرالدین پاشا وزیر مصلح تونسی در زمینه فرهنگی و آموزشی تأسیس نخستین دبیرستان جدید تونس به نام مدرسه صادقیه در سال ۱۸۷۵ میلادی و نیز راه‌اندازی کتابخانه عمومی عبدلیه بود، نام این مدرسه، که امروزه فعالیتی ندارد، از اسم «بای محمدصادق»، حاکم وقت، گرفته شده است.

			جایگاه خیرالدین پاشا و صادقیه در تونس، مانند جایگاه امیرکبیر و دارالفنون در ایران است. در مدرسه صادقیه از استادان ترکی، فرانسوی و ایتالیایی برای تدریس در رشته‌های مختلف علوم جدید دعوت به عمل آمد. آموزش علوم جدید و زبان‌های خارجی در کنار علوم دینی مهم‌ترین اهداف آموزشی آن بود. رویکرد مدرن این مدرسه در امر آموزش موجب شد تا اصلاح‌طلبانی، مانند محمد عزیز بوعتور، محمد عربی زروق، احمد بن خوجه، عمر بن شیخ و محمد بیرم خامس در راه‌اندازی و اداره این مدرسه نقش داشته باشند. با تأسیس اداره علوم و معارف توسط فرانسوی‌ها در سال ۱۸۸۳ میلادی، مدرسه صادقیه، تا سال ۱۹۱۲ با مدیریت فرانسوی اداره می‌شد و پس از آن جمعیت قدمای صادقیه که انجمن فارغ‌التحصیلان این مدرسه بود، در ۱۲ دسامبر ۱۹۰۶ میلادی با هدف مشارکت در فعالیت‌های سیاسی اجتماعی دینی تأسیس شد. مجله «التونسی» متعلق به ایشان بودکه زیر نظر افرادی، مانند خیرالله بن مصطفی و مصطفی‌کعاک اداره می‌شد. مدرسه صادقیه در سال ۱۹۲۸ میلادی دارای ۴۱۷ دانشجو بود.<ref name=":0" /> حبیب بورقیبه، محمد مسعدی و مصطفی بن جعفر از دانش‌آموختگان این مدرسه هستند.

	==== '''جمعیت خلدونیه''' ====		==== '''جمعیت خلدونیه''' ====

Tania: /* دانشگاه‌های تونس */

2023-12-18T15:35:34Z

دانشگاه‌های تونس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۵
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	=== '''[[دانشگاه های تونس\|دانشگاه‌های تونس]]''' ===		=== '''[[دانشگاه های تونس\|دانشگاه‌های تونس]]''' ===
	امروزه، ۱۹۵ مؤسسه دانشگاهی در تونس وجود دارد که از این تعداد ۱۶۵ مؤسسه زیر نظر وزارت آموزش عالی و پژوهش علمی و ۳۰ مؤسسه نیز با مدیریت مشترک این وزارت با دیگر وزارتخانه‌های تونسی و ۴۴ مؤسسه دانشگاهی دیگر نیز توسط بخش خصوصی اداره می‌شود.		امروزه، ۱۹۵ مؤسسه دانشگاهی در تونس وجود دارد که از این تعداد ۱۶۵ مؤسسه زیر نظر وزارت آموزش عالی و پژوهش علمی و ۳۰ مؤسسه نیز با مدیریت مشترک این وزارت با دیگر وزارتخانه‌های تونسی و ۴۴ مؤسسه دانشگاهی دیگر نیز توسط بخش خصوصی اداره می‌شود.
			[[پرونده:دانشگاه جامعه زیتونه تونس.jpg\|بندانگشتی\|دانشگاه جامعه زیتونه تونس]]
	'''دانشگاه زیتونه.''' مسجد زیتونه در سال ۱۱۶ قمری ساخته شد و از سال ۱۲۰ قمری به مکانی جهت تدریس علوم اسلامی تبدیل شد و در حقیقت جزء قدیمی‌ترین دانشگاه‌های علمی جهان اسلام است، این مکان که پیش از استقلال به مؤسسه الجامع‌الاعظم معروف بود، در سال ۱۹۵۶ میلادی به دانشگاه زیتونه تغییر نام داد که در حقیقت یک دانشکده بود. این دانشگاه دارای۲۵۰۰ دانشجو و ۷۲ استاد در رشته‌های مختلف علوم اسلامی است. المعهد العالی لاصول الدین، المعهد العالي للحضاره الاسلامیه و مرکز الدراسات الاسلامیه مؤسسه‌های وابسته به آن است. علوم قرآن، فقیهان تونس، تاریخ دانشگاه زیتونه و مقایسه ادیان گروه‌های پژوهشی فعال دانشگاه است.<ref>برگرفته ازhttps://www.uz.rnu.tn</ref>		'''دانشگاه زیتونه.''' مسجد زیتونه در سال ۱۱۶ قمری ساخته شد و از سال ۱۲۰ قمری به مکانی جهت تدریس علوم اسلامی تبدیل شد و در حقیقت جزء قدیمی‌ترین دانشگاه‌های علمی جهان اسلام است، این مکان که پیش از استقلال به مؤسسه الجامع‌الاعظم معروف بود، در سال ۱۹۵۶ میلادی به دانشگاه زیتونه تغییر نام داد که در حقیقت یک دانشکده بود. این دانشگاه دارای۲۵۰۰ دانشجو و ۷۲ استاد در رشته‌های مختلف علوم اسلامی است. المعهد العالی لاصول الدین، المعهد العالي للحضاره الاسلامیه و مرکز الدراسات الاسلامیه مؤسسه‌های وابسته به آن است. علوم قرآن، فقیهان تونس، تاریخ دانشگاه زیتونه و مقایسه ادیان گروه‌های پژوهشی فعال دانشگاه است.<ref>برگرفته ازhttps://www.uz.rnu.tn</ref>

	'''دانشگاه تونس.''' این دانشگاه در سال ۱۹۸۸ میلادی تأسیس شد و در مقاطع لیسانس، فوق‌لیسانس و دکتری در رشته‌های علوم انسانی دانشجو می‌پذیرد و از معتبرترین دانشگاه‌های تونس است در این دانشگاه ۱۱۳ رشته تخصصی، ۲۸۰۰۰ دانشجو و ۱۸۶۱ مدرس وجود دارد.<ref>برگرفته ازhttps://www.utm.rnu.tn</ref>		'''دانشگاه تونس.''' این دانشگاه در سال ۱۹۸۸ میلادی تأسیس شد و در مقاطع لیسانس، فوق‌لیسانس و دکتری در رشته‌های علوم انسانی دانشجو می‌پذیرد و از معتبرترین دانشگاه‌های تونس است در این دانشگاه ۱۱۳ رشته تخصصی، ۲۸۰۰۰ دانشجو و ۱۸۶۱ مدرس وجود دارد.<ref>برگرفته ازhttps://www.utm.rnu.tn</ref>

	'''دانشگاه تونس المنار.''' این دانشگاه از معتبرترین دانشگاه‌های تونس است و در رشته‌های حقوق و علوم سیاسی، پزشکی، اقتصاد و مدیریت، ریاضی و فیزیک و دیگر علوم پایه، انسانی و تجربی دانشجو می‌پذیرد.۲		'''دانشگاه تونس المنار.''' این دانشگاه از معتبرترین دانشگاه‌های تونس است و در رشته‌های حقوق و علوم سیاسی، پزشکی، اقتصاد و مدیریت، ریاضی و فیزیک و دیگر علوم پایه، انسانی و تجربی دانشجو می‌پذیرد.

	'''دانشگاه قرطاج.''' این دانشگاه در رشته‌های علوم انسانی دانشجو می‌پذیرد.<ref>برگرفته ازhttps://www.ucar.rnu.tn</ref>		'''دانشگاه قرطاج.''' این دانشگاه در رشته‌های علوم انسانی دانشجو می‌پذیرد.<ref>برگرفته ازhttps://www.ucar.rnu.tn</ref>