نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ژاپن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina: /* نویسندگان مقاله */

2025-09-25T07:00:18Z

نویسندگان مقاله

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۰۰
خط ۲۶۰:		خط ۲۶۰:
	== نویسندگان مقاله ==		== نویسندگان مقاله ==
	فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری		فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری
	[[رده:آموزش، علم، فناوری و ~~اندیشه ورزی~~]]		[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه‌ورزی]]

Mina در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۶

2025-07-29T17:46:35Z

نمایش تغییرات

Nazanin در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۶

2024-12-01T13:56:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۶
خط ۲۵۴:		خط ۲۵۴:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ ژاپن. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

			== نویسنده مقاله ==
			روهینا ماهرپور
	[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه ورزی]]		[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه ورزی]]

Samiei در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۵

2024-07-24T19:55:57Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۵۵
خط ۲۵۰:		خط ۲۵۰:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری آرژانتین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اتیوپی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اردن]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اسپانیا]]؛[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری افغانستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اوکراین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تایلند]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تونس]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین معاصر]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین باستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سنگال]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کوبا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری زیمبابوه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قطر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مصر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری لبنان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری روسیه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مالی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ساحل عاج]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سیرالئون]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کانادا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سودان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری گرجستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تاجیکستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری بنگلادش]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قزاقستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سریلانکا]]		[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری آرژانتین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اتیوپی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اردن]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اسپانیا]]؛[[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری افغانستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری اوکراین]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تایلند]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تونس]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین معاصر]]؛ [[نظام آموزش و پرورش در چین باستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سنگال]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کوبا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری زیمبابوه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قطر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مصر]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری لبنان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری روسیه]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری مالی]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری ساحل عاج]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سیرالئون]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری کانادا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سودان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری گرجستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری تاجیکستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری بنگلادش]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری قزاقستان]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری سریلانکا]]؛ [[نظام آموزش، تحقیقات و فناوری فرانسه]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه ورزی]]		[[رده:آموزش، علم، فناوری و اندیشه ورزی]]

Samiei در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۷

2024-07-24T16:17:41Z

نمایش تغییرات

Mahdi: /* دانشجويان ژاپنی در خارج از كشور */

2024-07-08T10:07:06Z

دانشجويان ژاپنی در خارج از كشور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۲۰۰:		خط ۲۰۰:

	==== [[مراکز پژوهشی دانشگاهی ژاپن]] ====		==== [[مراکز پژوهشی دانشگاهی ژاپن]] ====
			[[پرونده:The University of Tokyo.jpg\|بندانگشتی\|400x400پیکسل\|The University of Tokyo - برگرفته از سایت wikidata - قابل بازیابی از: https://www.wikidata.org/wiki/Q7842]]
	تنها آماری که ما در مورد وضعیت و آمار مراکز پژوهشی دانشگاهی در [[ژاپن]] داریم، آماری است که وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری داده است که آن هم مربوط به وضعیت و آمار این مراکز قبل از سال 2009 است. بنابراین ما در اینجا با استناد به همان گزارش در مورد وضعیت مراکز پژوهشی اطلاعات مختصری ارائه می‌کنیم.		تنها آماری که ما در مورد وضعیت و آمار مراکز پژوهشی دانشگاهی در [[ژاپن]] داریم، آماری است که وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری داده است که آن هم مربوط به وضعیت و آمار این مراکز قبل از سال 2009 است. بنابراین ما در اینجا با استناد به همان گزارش در مورد وضعیت مراکز پژوهشی اطلاعات مختصری ارائه می‌کنیم.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-17T01:00:57Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۰۰
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	سوای تِراکویا و هانکو نوعی دیگر از مدارس هم در این دوره وجود داشت که به آن گوگاکو (郷学/Gōgaku) می‌گفتند. گوگاکو مدارسی بودند که در داخل هان‌ها یا همان امیرنشین‌ها تأسیس می‌شدند و در آن‌ها به افراد معمولی و [[سامورایی ها در تاریخ ژاپن\|سامورایی‌ها]] آموزش داده می‌شد. فرق گوگاکو و تِراکویا این بود که گوگاکو به وسیله دستگاه حاکم تأسیس و اداره می‌شد. با استناد به نوکی (2018)، در دوره ادو حدود 270 هانکو، 118 گوگاکو و 16560 واحد تِراکویا وجود داشت که اگر آن را با تعداد 22000 واحد مدرسه ابتدایی حال حاضر مقایسه کنیم، می‌بینیم که عدد بسیار بالایی است.<ref name=":1" /> همین مسأله هم سبب شد که [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت]] باسواد این دوره حتی در جهان هم زبانزد باشد. با توجه به برآوردهای انجام شده، نرخ با سوادی در این دوره در میان مردان 50 تا 60 درصد و و در میان زنان حدود 30 درصد بود.<ref>Saitō, Y (2012). Shijiki nōryoku Shikijiritsu no Rekishiteki Suii Nihon no Keiken. Kokusai kyōiku kyōryoku ronshū, Hiroshima daigaku kyōiku kaihatsu kokusai kyōryoku kenkyū sentā. Dai 15kan dai 1gō. P61.</ref>		سوای تِراکویا و هانکو نوعی دیگر از مدارس هم در این دوره وجود داشت که به آن گوگاکو (郷学/Gōgaku) می‌گفتند. گوگاکو مدارسی بودند که در داخل هان‌ها یا همان امیرنشین‌ها تأسیس می‌شدند و در آن‌ها به افراد معمولی و [[سامورایی ها در تاریخ ژاپن\|سامورایی‌ها]] آموزش داده می‌شد. فرق گوگاکو و تِراکویا این بود که گوگاکو به وسیله دستگاه حاکم تأسیس و اداره می‌شد. با استناد به نوکی (2018)، در دوره ادو حدود 270 هانکو، 118 گوگاکو و 16560 واحد تِراکویا وجود داشت که اگر آن را با تعداد 22000 واحد مدرسه ابتدایی حال حاضر مقایسه کنیم، می‌بینیم که عدد بسیار بالایی است.<ref name=":1" /> همین مسأله هم سبب شد که [[جمعیت و ساختار جمعیتی ژاپن\|جمعیت]] باسواد این دوره حتی در جهان هم زبانزد باشد. با توجه به برآوردهای انجام شده، نرخ با سوادی در این دوره در میان مردان 50 تا 60 درصد و و در میان زنان حدود 30 درصد بود.<ref>Saitō, Y (2012). Shijiki nōryoku Shikijiritsu no Rekishiteki Suii Nihon no Keiken. Kokusai kyōiku kyōryoku ronshū, Hiroshima daigaku kyōiku kaihatsu kokusai kyōryoku kenkyū sentā. Dai 15kan dai 1gō. P61.</ref>

	با شروع دوران مدرن، دولت میجی در راستای جبران عقب ماندگی‌ها و تبدیل کشور به کشوری پیشرفته و صنعتی در کمترین زمان ممکن، دست به اصلاحات گسترده‌ای زد که یکی از آن‌ها اصلاحات آموزشی بود. این دولت با هدف مدرن‌سازی کشور و با تکیه بر فرمان امپراتوری که در 6 آوریل 1868 امضا شده و در آن نوشته بود: «دانش باید از هر جایی در جهان کسب شود»، درباره نظام‌های آموزشی غربی مطالعات گسترده‌ای انجام داد و برخی ویژگی‌های آن‌ها را مطابق با شرایط [[ژاپن]] اخذ و اجرا کرد. این کشور مانند فرانسه مراکز تربیت معلم راه‌اندازی و چون آلمان دانشگاه‌های دولتی تحت نظارت طبقه نخبگان تاسیس کرد. البته در تمامی این موارد، ارزش‌های اخلاقی [[ژاپن]] همچون نظم کاملا در نظر گرفته می‌شد. در واقع فنون و دانش غربی متناسب با جامعه [[ژاپن]] تغییر داده می‌شد. این اصلاحات تا آنجایی مفید بود که حتی ادوین او رایشهاور (Edwin_O._Reischauer(1910-1990)) سفیر سابق [[آمریکا]] در [[ژاپن]] نیز با تحسین این اقدامات گفت که اصلاحات سبب تربیت کارگران نیمه ماهر و ماهر شد که جامعه [[ژاپن]] به شدت به آن نیاز داشت.<ref>Reischauer, Edwin O (1978). The Japanese. [https://www.hup.harvard.edu/ Cambridge Belknap Press].</ref>		با شروع دوران مدرن، دولت میجی در راستای جبران عقب ماندگی‌ها و تبدیل کشور به کشوری پیشرفته و صنعتی در کمترین زمان ممکن، دست به اصلاحات گسترده‌ای زد که یکی از آن‌ها اصلاحات آموزشی بود. این دولت با هدف مدرن‌سازی کشور و با تکیه بر فرمان امپراتوری که در 6 آوریل 1868 امضا شده و در آن نوشته بود: «دانش باید از هر جایی در جهان کسب شود»، درباره نظام‌های آموزشی غربی مطالعات گسترده‌ای انجام داد و برخی ویژگی‌های آن‌ها را مطابق با شرایط [[ژاپن]] اخذ و اجرا کرد. این کشور مانند [[فرانسه]] مراکز تربیت معلم راه‌اندازی و چون آلمان دانشگاه‌های دولتی تحت نظارت طبقه نخبگان تاسیس کرد. البته در تمامی این موارد، ارزش‌های اخلاقی [[ژاپن]] همچون نظم کاملا در نظر گرفته می‌شد. در واقع فنون و دانش غربی متناسب با جامعه [[ژاپن]] تغییر داده می‌شد. این اصلاحات تا آنجایی مفید بود که حتی ادوین او رایشهاور (Edwin_O._Reischauer(1910-1990)) سفیر سابق [[آمریکا]] در [[ژاپن]] نیز با تحسین این اقدامات گفت که اصلاحات سبب تربیت کارگران نیمه ماهر و ماهر شد که جامعه [[ژاپن]] به شدت به آن نیاز داشت.<ref>Reischauer, Edwin O (1978). The Japanese. [https://www.hup.harvard.edu/ Cambridge Belknap Press].</ref>

	سال 1871 وزارت آموزش، علوم و فرهنگ [[ژاپن]] یا مونبوکاگاکوشو (文部科学省/Monbukagakushō/Ministry of Education, Science and Culture) تأسیس شد و سپتامبر سال بعد با الهام از نظام آموزشی فرانسه نظام آموزشی [[ژاپن]] که به آن گاکوسِی (学制/Gakusei) می‌گویند ابلاغ و اجرایی شد، اما این نظام چندان نپایید و سال 1879 با الغای آن فرمان تعلیم و تربیت (教育令/Kyōiku rei) ابلاغ شد که این بار نظامی آموزشی بر مبنای نظام آموزشی آمریکا بود.<ref>Yamakawa, shōsetsu Nihonshi zuroku Henshuūiinkai (2010). Yamakawa shōsetsu Nihonshi Zuroku. Dai yonhan. Yamakawa shuppansha. P210.</ref> همچنین امپراتور میجی 30 اکتبر 1890 فرمانی رسمی درباره نظام آموزشی ابلاغ کرد که تا زمان شکست [[ژاپن]] در جنگ جهانی دوم و اشغال این کشور معتبر بود و سمت و سوی کلی نظام آموزشی کشور را مشخص می‌کرد. در این فرمان بر لزوم آموزش ارزش‌های کنفسیوسی شامل وفاداری و اطاعت بی حد تاکید شده بود که به ویژه در دهه‌های 1920 و 1930 سبب تقویت روحیه نظامی‌گری و ملی‌گرایی و آموزش آن در مدارس شد.		سال 1871 وزارت آموزش، علوم و فرهنگ [[ژاپن]] یا مونبوکاگاکوشو (文部科学省/Monbukagakushō/Ministry of Education, Science and Culture) تأسیس شد و سپتامبر سال بعد با الهام از نظام آموزشی فرانسه نظام آموزشی [[ژاپن]] که به آن گاکوسِی (学制/Gakusei) می‌گویند ابلاغ و اجرایی شد، اما این نظام چندان نپایید و سال 1879 با الغای آن فرمان تعلیم و تربیت (教育令/Kyōiku rei) ابلاغ شد که این بار نظامی آموزشی بر مبنای نظام آموزشی آمریکا بود.<ref>Yamakawa, shōsetsu Nihonshi zuroku Henshuūiinkai (2010). Yamakawa shōsetsu Nihonshi Zuroku. Dai yonhan. Yamakawa shuppansha. P210.</ref> همچنین امپراتور میجی 30 اکتبر 1890 فرمانی رسمی درباره نظام آموزشی ابلاغ کرد که تا زمان شکست [[ژاپن]] در جنگ جهانی دوم و اشغال این کشور معتبر بود و سمت و سوی کلی نظام آموزشی کشور را مشخص می‌کرد. در این فرمان بر لزوم آموزش ارزش‌های کنفسیوسی شامل وفاداری و اطاعت بی حد تاکید شده بود که به ویژه در دهه‌های 1920 و 1930 سبب تقویت روحیه نظامی‌گری و ملی‌گرایی و آموزش آن در مدارس شد.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-04T14:22:59Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۲
خط ۲۴۴:		خط ۲۴۴:

	==== [[دانشجويان ژاپنی در خارج از كشور]] ====		==== [[دانشجويان ژاپنی در خارج از كشور]] ====
	با استناد به «کتاب آمار [[ژاپن]] 2021»، سال 2017، 180406 نفر ژاپنی برای تحصیل، تحقیق یا تدریس در خارج از این کشور بودند. در این سال آمریکا با پذیرش 75923 نفر دانشجوی ژاپنی مقصد نخست تحصیل دانشجویان ژاپنی در خارج از کشور بود. بعد از آمریکا کشور استرالیا با 19194 نفر پذیرش قرار داشت. همچنین انگلیس با 13289 نفر، [[کانادا]] با 11920 نفر و فرانسه با 11505 نفر در رده‌های بعدی قرار داشتند.<ref name=":9">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkeikyoku. P22.</ref> در میان کشورهای شرق آسیا [[چین]] با پذیرش 8595 نفر، کره جنوبی با 4240 نفر و تایوان با 3204 نفر در رده‌های اول تا سوم بودند. در میان کشورهای مسلمان هم مالزی با پذیرش 942 نفر دانشجوی ژاپنی و اندونزی با پذیرش 360 نفر در رده اول و دوم بودند. در غرب آسیا هم ترکیه با پذیریش 107 نفر دانشجوی ژاپنی رتبه اول را داشت.<ref name=":9" />		با استناد به «کتاب آمار [[ژاپن]] 2021»، سال 2017، 180406 نفر ژاپنی برای تحصیل، تحقیق یا تدریس در خارج از این کشور بودند. در این سال آمریکا با پذیرش 75923 نفر دانشجوی ژاپنی مقصد نخست تحصیل دانشجویان ژاپنی در خارج از کشور بود. بعد از آمریکا کشور استرالیا با 19194 نفر پذیرش قرار داشت. همچنین انگلیس با 13289 نفر، [[کانادا]] با 11920 نفر و فرانسه با 11505 نفر در رده‌های بعدی قرار داشتند.<ref name=":9">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkeikyoku. P22.</ref> در میان کشورهای شرق آسیا [[چین]] با پذیرش 8595 نفر، کره جنوبی با 4240 نفر و [[تایوان]] با 3204 نفر در رده‌های اول تا سوم بودند. در میان کشورهای مسلمان هم مالزی با پذیرش 942 نفر دانشجوی ژاپنی و اندونزی با پذیرش 360 نفر در رده اول و دوم بودند. در غرب آسیا هم ترکیه با پذیریش 107 نفر دانشجوی ژاپنی رتبه اول را داشت.<ref name=":9" />

	==== [[دانشجويان خارجی در ژاپن]] ====		==== [[دانشجويان خارجی در ژاپن]] ====

Mahdi: /* کتابشناسی */

2024-02-21T16:16:02Z

کتابشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۶
خط ۲۱۲:		خط ۲۱۲:

	===== [[بودجه تحقيقاتی در دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتی ژاپن]] =====		===== [[بودجه تحقيقاتی در دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتی ژاپن]] =====
	با استناد به «کتاب آمار [[ژاپن]] 2021»، سال 2019 تعداد افراد شاغل در بخش تحقیق و پژوهش در دانشگاه‌ها 410735 نفر بود که از این تعداد 297053 نفر به عنوان محقق و پژوهشگر مشغول به کار بودند. میزان بودجه پژوهشی هم به ازای هر نفر پژوهشگر 12520000 ین بود.<ref name=":7">~~سوموتوکِی‌کیوکو~~ (2021). ~~ص165~~.</ref> سهم دانشگاه‌های ملی از تعداد محقق ذکر شده در فوق 134883 نفر، سهم دانشگاه‌های عمومی 21290 نفر و سهم دانشگاه‌های خصوصی 140880 نفر بود.<ref name=":7" /> نکته قابل توجه این که بودجه پژوهشی به ازای هر نفر محقق در دانشگاه‌های خصوصی در سال 2019 نسبت به دانشگاه‌ها ملی و عمومی بیشتر و برابر 14400000 ین بود.<ref name=":7" />		با استناد به «کتاب آمار [[ژاپن]] 2021»، سال 2019 تعداد افراد شاغل در بخش تحقیق و پژوهش در دانشگاه‌ها 410735 نفر بود که از این تعداد 297053 نفر به عنوان محقق و پژوهشگر مشغول به کار بودند. میزان بودجه پژوهشی هم به ازای هر نفر پژوهشگر 12520000 ین بود.<ref name=":7">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkeikyoku. P165.</ref> سهم دانشگاه‌های ملی از تعداد محقق ذکر شده در فوق 134883 نفر، سهم دانشگاه‌های عمومی 21290 نفر و سهم دانشگاه‌های خصوصی 140880 نفر بود.<ref name=":7" /> نکته قابل توجه این که بودجه پژوهشی به ازای هر نفر محقق در دانشگاه‌های خصوصی در سال 2019 نسبت به دانشگاه‌ها ملی و عمومی بیشتر و برابر 14400000 ین بود.<ref name=":7" />

	همچنین در زمینه میزان کل بودجه‌های پژوهشی دانشگاه‌ها، آمار زیر توسط اداره آمار [[ژاپن]] ارائه شده است. ذکر این نکته لازم و ضروری است که این بودجه مربوط به بودجه‌های پژوهشی داخلی دانشگاه‌ها است و دانشگاه‌ها علاوه بر این بودجه از مؤسسات خارج از دانشگاه، صنایع و... هم بودجه پژوهشی می‌گیرند.		همچنین در زمینه میزان کل بودجه‌های پژوهشی دانشگاه‌ها، آمار زیر توسط اداره آمار [[ژاپن]] ارائه شده است. ذکر این نکته لازم و ضروری است که این بودجه مربوط به بودجه‌های پژوهشی داخلی دانشگاه‌ها است و دانشگاه‌ها علاوه بر این بودجه از مؤسسات خارج از دانشگاه، صنایع و... هم بودجه پژوهشی می‌گیرند.
خط ۲۳۰:		خط ۲۳۰:
	\|3720		\|3720
	\|}		\|}
	منبع:<ref>~~سوموتوکِی‌کیوکو~~ (2021). ~~ص166~~.</ref>		منبع:<ref>Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkeikyoku. P166.</ref>

	==== [[کتابخانه های دانشگاهی ژاپن\|کتابخانه‌های دانشگاهی ژاپن]] ====		==== [[کتابخانه های دانشگاهی ژاپن\|کتابخانه‌های دانشگاهی ژاپن]] ====
	انجمن کتابخانه‌های [[ژاپن]] (日本図書館協会/Nihon Toshokan Kyōkai) که به عنوان یک نهاد مرتبط با کتابخانه‌ها از سال 1892 (از سال 1908 با نام فعلی) فعالیت می‌کند و هدفش ارتقای کمی و کیفی کتابخانه‌ها در [[ژاپن]] است، هر سال آماری از کتابخانه‌های [[ژاپن]] و وضعیت آن‌ها منتشر می‌کند. در اینجا با استناد به آمار منتشر شده توسط این نهاد در سال 2021، آمار کتابخانه‌های دانشگاهی [[ژاپن]] در سال 2020 را بیان می‌کنیم.		انجمن کتابخانه‌های [[ژاپن]] (日本図書館協会/Nihon Toshokan Kyōkai) که به عنوان یک نهاد مرتبط با کتابخانه‌ها از سال 1892 (از سال 1908 با نام فعلی) فعالیت می‌کند و هدفش ارتقای کمی و کیفی کتابخانه‌ها در [[ژاپن]] است، هر سال آماری از کتابخانه‌های [[ژاپن]] و وضعیت آن‌ها منتشر می‌کند. در اینجا با استناد به آمار منتشر شده توسط این نهاد در سال 2021، آمار کتابخانه‌های دانشگاهی [[ژاپن]] در سال 2020 را بیان می‌کنیم.

	در سال 2020، تعداد [[کتابخانه های دانشگاهی ژاپن\|کتابخانه‌های دانشگاه‌های ژاپن]] 1439 واحد بود که از این تعداد 288 واحد آن متعلق به دانشگاه‌های ملی، 137 واحد متعلق به دانشگاه‌های عمومی و 1014 واحد متعلق به دانشگاه‌های خصوصی بود. همچنین در همین سال آموزشکده‌ها و مدارس عالی هم در مجموع 231 واحد کتابخانه داشتند.<ref name=":8">~~نیهون‌توشوکان‌کیوکای~~ (2021). ~~234~~.</ref> افراد شاغل در این کتابخانه‌ها در سال 2020، 4047 نفر برای دانشگاه‌ها و 225 نفر برای آموزشکده‌ها و مدارس عالی بود.<ref name=":8" />		در سال 2020، تعداد [[کتابخانه های دانشگاهی ژاپن\|کتابخانه‌های دانشگاه‌های ژاپن]] 1439 واحد بود که از این تعداد 288 واحد آن متعلق به دانشگاه‌های ملی، 137 واحد متعلق به دانشگاه‌های عمومی و 1014 واحد متعلق به دانشگاه‌های خصوصی بود. همچنین در همین سال آموزشکده‌ها و مدارس عالی هم در مجموع 231 واحد کتابخانه داشتند.<ref name=":8">Nihon toshokan kyōkai. (2021-09-21). Daigaku toshokan shūkei1(2020).

			http://www.jla.or.jp/Portals/0/data/iinkai/chosa/uni_shukei2020.pdf. P234.</ref> افراد شاغل در این کتابخانه‌ها در سال 2020، 4047 نفر برای دانشگاه‌ها و 225 نفر برای آموزشکده‌ها و مدارس عالی بود.<ref name=":8" />

	مجموع کتاب‌هایی که در کتابخانه‌های دانشگاه‌ها نگهداری می‌شود، 327926000 جلد برای سال 2020 بود. همچنین در کتابخانه آموزشکده‌ها و مدارس عالی هم 14599 جلد کتاب نگهداری می‌شود.<ref name=":8" /> از مجموع کتاب‌های موجود در کتابخانه‌های دانشگاه‌ها، 1465000 جلد کتاب غیر ژاپنی و به زبان خارجی است. همچنین در کتابخانه‌های دانشگاه‌ها 5189090 منبع الکترونیکی وجود داشت. تعداد افرادی که در سال 2020 از کتابخانه‌های دانشگاه استفاده کردند، 116479107 نفر و برای آموزشکده‌ها و مدارس عالی برابر 3664956 نفر بود.<ref name=":8" />		مجموع کتاب‌هایی که در کتابخانه‌های دانشگاه‌ها نگهداری می‌شود، 327926000 جلد برای سال 2020 بود. همچنین در کتابخانه آموزشکده‌ها و مدارس عالی هم 14599 جلد کتاب نگهداری می‌شود.<ref name=":8" /> از مجموع کتاب‌های موجود در کتابخانه‌های دانشگاه‌ها، 1465000 جلد کتاب غیر ژاپنی و به زبان خارجی است. همچنین در کتابخانه‌های دانشگاه‌ها 5189090 منبع الکترونیکی وجود داشت. تعداد افرادی که در سال 2020 از کتابخانه‌های دانشگاه استفاده کردند، 116479107 نفر و برای آموزشکده‌ها و مدارس عالی برابر 3664956 نفر بود.<ref name=":8" />
خط ۲۴۲:		خط ۲۴۴:

	==== [[دانشجويان ژاپنی در خارج از كشور]] ====		==== [[دانشجويان ژاپنی در خارج از كشور]] ====
	با استناد به «کتاب آمار [[ژاپن]] 2021»، سال 2017، 180406 نفر ژاپنی برای تحصیل، تحقیق یا تدریس در خارج از این کشور بودند. در این سال آمریکا با پذیرش 75923 نفر دانشجوی ژاپنی مقصد نخست تحصیل دانشجویان ژاپنی در خارج از کشور بود. بعد از آمریکا کشور استرالیا با 19194 نفر پذیرش قرار داشت. همچنین انگلیس با 13289 نفر، [[کانادا]] با 11920 نفر و فرانسه با 11505 نفر در رده‌های بعدی قرار داشتند.<ref name=":9">~~سوموتوکِی‌کیوکو~~ (2021). ~~ص22~~.</ref> در میان کشورهای شرق آسیا [[چین]] با پذیرش 8595 نفر، کره جنوبی با 4240 نفر و تایوان با 3204 نفر در رده‌های اول تا سوم بودند. در میان کشورهای مسلمان هم مالزی با پذیرش 942 نفر دانشجوی ژاپنی و اندونزی با پذیرش 360 نفر در رده اول و دوم بودند. در غرب آسیا هم ترکیه با پذیریش 107 نفر دانشجوی ژاپنی رتبه اول را داشت.<ref name=":9" />		با استناد به «کتاب آمار [[ژاپن]] 2021»، سال 2017، 180406 نفر ژاپنی برای تحصیل، تحقیق یا تدریس در خارج از این کشور بودند. در این سال آمریکا با پذیرش 75923 نفر دانشجوی ژاپنی مقصد نخست تحصیل دانشجویان ژاپنی در خارج از کشور بود. بعد از آمریکا کشور استرالیا با 19194 نفر پذیرش قرار داشت. همچنین انگلیس با 13289 نفر، [[کانادا]] با 11920 نفر و فرانسه با 11505 نفر در رده‌های بعدی قرار داشتند.<ref name=":9">Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkeikyoku. P22.</ref> در میان کشورهای شرق آسیا [[چین]] با پذیرش 8595 نفر، کره جنوبی با 4240 نفر و تایوان با 3204 نفر در رده‌های اول تا سوم بودند. در میان کشورهای مسلمان هم مالزی با پذیرش 942 نفر دانشجوی ژاپنی و اندونزی با پذیرش 360 نفر در رده اول و دوم بودند. در غرب آسیا هم ترکیه با پذیریش 107 نفر دانشجوی ژاپنی رتبه اول را داشت.<ref name=":9" />

	==== [[دانشجويان خارجی در ژاپن]] ====		==== [[دانشجويان خارجی در ژاپن]] ====
	در زمینه آمار [[دانشجويان خارجی در ژاپن\|دانشجویان خارجی که در ژاپن]] تحصیل می‌کنند، آخرین آمار مربوط به سال 2019 است. در این سال 99908 نفر خارجی در دانشگاه‌های [[ژاپن]] و در مقطع کارشناسی تحصیل می‌کردند که 87911 نفر از خارج آمده و بقیه خارجیان مقیم [[ژاپن]] بودند. این تعداد برای مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری 55718 نفر بود که 52654 نفر از خارج آمده و بقیه خارجیان مقیم بودند. همچنین در این مدت 3156 نفر خارجی در مقطع کاردانی در این کشور درس خواندند.<ref>~~سوموتوکِی‌کیوکو~~ (2021). ~~ص253~~.</ref>		در زمینه آمار [[دانشجويان خارجی در ژاپن\|دانشجویان خارجی که در ژاپن]] تحصیل می‌کنند، آخرین آمار مربوط به سال 2019 است. در این سال 99908 نفر خارجی در دانشگاه‌های [[ژاپن]] و در مقطع کارشناسی تحصیل می‌کردند که 87911 نفر از خارج آمده و بقیه خارجیان مقیم [[ژاپن]] بودند. این تعداد برای مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری 55718 نفر بود که 52654 نفر از خارج آمده و بقیه خارجیان مقیم بودند. همچنین در این مدت 3156 نفر خارجی در مقطع کاردانی در این کشور درس خواندند.<ref>Sōmushō, T (2021). Nihon no Tōkē 2021. Sōmushō Tōkeikyoku. P253.</ref>

			با استناد به نتایج پژوهشی که بنیاد حمایت از دانشجویان [[ژاپن]] (日本学生支援機構/Nihon gakusei shien kikō/Japan Student Services Organization(Jasso)) در سال 2020 منتشر کرد، از مجموع دانشجویان خارجی که سال 2019 در [[ژاپن]] تحصیل می‌کردند، 94.6 درصد متعلق به آسیا، 2.8 درصد متعلق به اروپا، 0.7 درصد متعلق به آمریکای شمالی، 0.7 درصد متعلق به آفریقا، 0.6 درصد متعلق به آمریکای مرکزی و جنوبی، 0.4 درصد متعلق به خاورمیانه، 0.2 درصد متعلق به اقیانوسیه بودند.<ref>Nihon gakusei shien kikō. (2021-09-18). 2020(reiwa 2) nendo Gaikokujin ryūgakusei zaiseki jōkyō chōsa kekka.

			https://www.studyinjapan.go.jp/ja/_mt/2021/04/date2020z.pdf. P3.</ref> اگر به تفکیک کشور هم ببینیم، در سال ذکر شده، 121845 نفر یعنی حدود 43.6 درصد این افراد از [[چین]]، 62233 نفر (23.5 درصد) از ویتنام، 24002 نفر (8.4 درصد) از نپال، 15785 نفر (5.6 درصد) از کره جنوبی و ‌7088 نفر (2.5 درصد) از تایوان بودند.<ref>Nihon gakusei shien kikō. (2021-09-18). 2020(reiwa 2) nendo Gaikokujin ryūgakusei zaiseki jōkyō chōsa kekka.

	~~با استناد به نتایج پژوهشی که بنیاد حمایت از دانشجویان [[ژاپن]] (日本学生支援機構~~/~~Nihon gakusei shien kikō~~/~~Japan Student Services Organization(Jasso)) در سال 2020 منتشر کرد، از مجموع دانشجویان خارجی که سال 2019 در [[ژاپن]] تحصیل می‌کردند، 94~~.~~6 درصد متعلق به آسیا، 2~~.~~8 درصد متعلق به اروپا، 0~~.7 درصد متعلق به آمریکای شمالی، 0.7 درصد متعلق به آفریقا، 0.6 درصد متعلق به آمریکای مرکزی و جنوبی، 0.4 درصد متعلق به خاورمیانه، 0.2 درصد متعلق به اقیانوسیه بودند.<ref>نیهون‌کاگوسِی‌شی‌ئِن‌کیکو (2021~~). ص3.<~~/ref> اگر به تفکیک کشور هم ببینیم، در سال ذکر شده، 121845 نفر یعنی حدود 43.6 درصد این افراد از [[چین]]، 62233 نفر (23.5 درصد) از ویتنام، 24002 نفر (8.4 درصد) از نپال، 15785 نفر (5.6 درصد) از کره جنوبی و ‌7088 نفر (2.5 درصد) از تایوان بودند.~~<ref>نیهون‌کاگوسِی‌شی‌ئِن‌کیکو (2021)~~. ص4.</ref>		https://www.studyinjapan.go.jp/ja/_mt/2021/04/date2020z.pdf. P4.</ref>

	=== [[آموزش بزرگسالان(سواد آموزی) در ژاپن\|آموزش بزرگسالان (سواد آموزی) در ژاپن]] ===		=== [[آموزش بزرگسالان(سواد آموزی) در ژاپن\|آموزش بزرگسالان (سواد آموزی) در ژاپن]] ===

Mahdi: /* نیز نگاه کنید به */

2024-02-17T11:34:08Z

نیز نگاه کنید به

نمایش تغییرات