نظام آموزشی سریلانکا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۷

2025-08-18T09:07:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که ~~همگی~~ با بودجه ~~دولتی~~ اداره ~~می شوند~~. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن ~~می گردد~~. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و ~~دسته بندی~~ دانشجویان پس از پایان ~~آموزش های~~ دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی ~~آن ها~~ در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:		=== وزارتخانه‌های آموزش و آموزش عالی ===
			کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می‌شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن می‌گردد. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و دسته‌بندی دانشجویان پس از پایان آموزش‌های دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی آن‌ها در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:

	* وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، ~~کالج های~~ تربیت معلم، ~~کالج های~~ آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری است؛		* وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، کالج‌های تربیت معلم، کالج‌های آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری است؛
	* ~~وزارت~~ علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر ~~دانشگاه ها،~~ وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت ~~آموزش های~~ عمومی است؛		* وزارت علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر دانشگاه‌ها، وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت آموزش‌های عمومی است؛
	* ~~وزارت آموزش های~~ فنی و ~~حرفه ای~~ که مسئول نظارت بر ~~آموزش های حرفه ای~~ و ~~کالج های~~ فنی هستند.<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		* وزارت آموزش‌های فنی و حرفه‌ای که مسئول نظارت بر آموزش‌های حرفه‌ای و کالج‌های فنی هستند.

	=== سیستم آموزشی ===		==== [[نظام آموزشی سریلانکا\|سیستم آموزشی]] ====
	پس از استقلال کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را ~~بر عهده~~ گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان ~~می داند~~. در چند دهه گذشته دولت ~~سیاست های~~ آموزشی خوبی را در پیش گرفته و ~~موفقیت هایی~~ را به دست آورده است. ~~بر اساس~~ اطلاعات پایگاه ~~اطلاع رسانی~~ وزارت آموزش ~~سریلانکا،~~ امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است<ref ~~name=":1"~~>Education, M. o.</ref>. در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در ~~سال های~~ اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل ~~بوده اند~~. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. ~~دراین~~ سال 81/5 درصد ~~دانش آموزان~~ شهری از ~~گروه های~~ سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد ~~دانش آموزان~~ روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد ~~دانش آموزان~~ پسران و 83/7 درصد دختر ~~بوده اند~~.		پس از استقلال کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را برعهده گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان می‌داند. در چند دهه گذشته دولت سیاست‌های آموزشی خوبی را در پیش گرفته و موفقیت‌هایی را به‌ دست آورده است. براساس اطلاعات پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت آموزش [[سریلانکا]]، امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است<ref>Education, M. o.</ref>. در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در سال‌های اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل بوده‌اند. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. دراین سال 81/5 درصد دانش‌آموزان شهری از گروه‌های سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد دانش‌آموزان روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد دانش‌آموزان پسران و 83/7 درصد دختر بوده‌اند.

	بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه ~~نرفته اند~~ و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ~~ابتدایی~~ و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه ~~داده اند~~. مطالعات انجام شده روی ~~نمونه های~~ انتخابی در ~~محله های~~ مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان ~~می دهد~~ که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 ~~درصد~~ افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه ~~نرفته اند،~~ بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در ~~دوره های~~ ابتدائی مردود ~~شده اند~~. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک ~~تحصیل ، علت هایی~~ چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه ~~نرفته اند~~ و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش ~~داشته اند~~. تخمین زده شده که 12 درصد ~~دانش آموزان~~ دوره ابتدایی ~~معلولیت هایی~~ همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.		بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته‌اند و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ابتدایی و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه داده‌اند. مطالعات انجام شده روی نمونه‌های انتخابی در محله‌های مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان می‌دهد که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 درصد افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته‌اند، بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در دوره‌های ابتدائی مردود شده‌اند. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک تحصیل، علت‌هایی چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه نرفته‌اند و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش داشته‌اند. تخمین زده شده که 12 درصد دانش‌آموزان دوره ابتدایی معلولیت‌هایی همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.

	مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی ~~غیر رسمی~~ از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر ~~بخش های~~ کشور، ~~به ویژه~~ در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت ~~برنامه های~~ آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ~~ارایه می کنند~~.		مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله [https://www.unesco.org/ یونسکو] معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیررسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش‌های کشور، به‌ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه‌های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارائه می‌کنند.

	بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور سریلانکا از هر 129270 نفر ~~دانش آموز~~ ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را ~~موفقیت آمیز~~ ندانسته است. از بین ~~دانش آموزان~~ در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند ~~بوده اند~~ و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این ~~دانش آموزان~~ ترک تحصیل ~~کرده اند<ref name=":0" />~~.		بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور [[سریلانکا]] از هر 129270 نفر دانش‌آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت‌آمیز ندانسته است. از بین دانش‌آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده‌اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش‌آموزان ترک تحصیل کرده‌اند.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۹:		خط ۲۰:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار).

			== نویسنده مقاله ==
			مهدیقلی رکنی
	[[رده:نظام آموزش]]		[[رده:نظام آموزش]]

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-07-30T09:55:03Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	نظام آموزشی ~~اسپانیا؛~~ [[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم\|نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی کشور اردن]]؛ [[نظام آموزشی قدیم سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی جدید سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی گرجستان]]؛ [[نظام آموزشی بنگلادش]]		[[نظام آموزشی اسپانیا]]؛ [[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم\|نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی کشور اردن]]؛ [[نظام آموزشی قدیم سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی جدید سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی گرجستان]]؛ [[نظام آموزشی بنگلادش]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:نظام آموزش]]		[[رده:نظام آموزش]]

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-07-30T09:54:50Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	نظام آموزشی اسپانیا؛ [[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم\|نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی کشور اردن]]؛ [[نظام آموزشی قدیم سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی جدید سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی گرجستان]]؛ [[نظام آموزشی بنگلادش~~]]؛ [[نظام آموزشی سریلانکا~~]]		نظام آموزشی اسپانیا؛ [[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم\|نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی کشور اردن]]؛ [[نظام آموزشی قدیم سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی جدید سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی گرجستان]]؛ [[نظام آموزشی بنگلادش]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />
	[[رده:نظام آموزش]]		[[رده:نظام آموزش]]

Samiei در ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۴

2024-07-30T09:54:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~==== وزارتخانه های آموزش و آموزش عالی ====~~
	کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن می گردد. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و دسته بندی دانشجویان پس از پایان آموزش های دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی آن ها در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:		کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن می گردد. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و دسته بندی دانشجویان پس از پایان آموزش های دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی آن ها در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:

	~~أ‌.~~ وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، کالج های تربیت معلم، کالج های آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری ~~است~~.		* وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، کالج های تربیت معلم، کالج های آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری است؛
			* وزارت علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر دانشگاه ها، وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت آموزش های عمومی است؛
			* وزارت آموزش های فنی و حرفه ای که مسئول نظارت بر آموزش های حرفه ای و کالج های فنی هستند.<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	ب‌. وزارت علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر دانشگاه ها، وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت آموزش های عمومی است.		=== سیستم آموزشی ===
			پس از استقلال کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را بر عهده گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان می داند. در چند دهه گذشته دولت سیاست های آموزشی خوبی را در پیش گرفته و موفقیت هایی را به دست آورده است. بر اساس اطلاعات پایگاه اطلاع رسانی وزارت آموزش سریلانکا، امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است<ref name=":1">Education, M. o.</ref>. در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در سال های اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل بوده اند. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. دراین سال 81/5 درصد دانش آموزان شهری از گروه های سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد دانش آموزان روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد دانش آموزان پسران و 83/7 درصد دختر بوده اند.
	ت‌. وزارت آموزش های فنی و حرفه ای که مسئول نظارت بر آموزش های حرفه ای و کالج های فنی هستند.<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	==== سیستم آموزشی ====
	پس از استقلال کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را بر عهده گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان می داند. در چند دهه گذشته دولت سیاست های آموزشی خوبی را در پیش گرفته و موفقیت هایی را به دست آورده است. بر اساس اطلاعات پایگاه اطلاع رسانی وزارت آموزش سریلانکا، امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است. <ref name=":1">Education, M. o.</ref>. در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در سال های اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل بوده اند. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. ~~دراین~~ سال 81/5 درصد دانش آموزان شهری از گروه های سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد دانش آموزان روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد دانش آموزان پسران و 83/7 درصد دختر بوده اند.

	بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ابتدایی و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه داده اند. مطالعات انجام شده روی نمونه های انتخابی در محله های مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان می دهد که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 درصد افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند، بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در دوره های ابتدائی مردود شده اند. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک تحصیل ، علت هایی چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش داشته اند. تخمین زده شده که 12 درصد دانش آموزان دوره ابتدایی معلولیت هایی همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.		بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ابتدایی و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه داده اند. مطالعات انجام شده روی نمونه های انتخابی در محله های مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان می دهد که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 درصد افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند، بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در دوره های ابتدائی مردود شده اند. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک تحصیل ، علت هایی چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش داشته اند. تخمین زده شده که 12 درصد دانش آموزان دوره ابتدایی معلولیت هایی همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.
خط ۱۵:		خط ۱۲:
	مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.		مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.

	بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور سریلانکا از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند.<ref name=":02">~~رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro~~.~~ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>~~		بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور سریلانکا از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند<ref name=":0" />.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی ~~اسپانیا~~]]؛ [[نظام آموزشی ~~کشور اردن~~]]؛ [[نظام آموزشی ~~قدیم~~ سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی ~~جدید سیرالئون~~]]		نظام آموزشی اسپانیا؛ [[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم\|نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی کشور اردن]]؛ [[نظام آموزشی قدیم سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی جدید سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی گرجستان]]؛ [[نظام آموزشی بنگلادش]]؛ [[نظام آموزشی سریلانکا]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:نظام آموزش]]

Farshad در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۰

2024-07-29T19:10:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
			==== وزارتخانه های آموزش و آموزش عالی ====
	=~~'''11-3.~~ وزارتخانه های آموزش و آموزش عالی~~'''~~=
	کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن می گردد. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و دسته بندی دانشجویان پس از پایان آموزش های دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی آن ها در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:		کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن می گردد. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و دسته بندی دانشجویان پس از پایان آموزش های دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی آن ها در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:

	أ‌. وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، کالج های تربیت معلم، کالج های آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری است.		أ‌. وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، کالج های تربیت معلم، کالج های آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری است.

	ب‌. وزارت علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر دانشگاه ها، وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت آموزش های عمومی است.		ب‌. وزارت علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر دانشگاه ها، وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت آموزش های عمومی است.

	ت‌. وزارت آموزش های فنی و حرفه ای که مسئول نظارت بر آموزش های حرفه ای و کالج های فنی هستند.		ت‌. وزارت آموزش های فنی و حرفه ای که مسئول نظارت بر آموزش های حرفه ای و کالج های فنی هستند.<ref name=":0">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	~~'''11-3 سیستم آموزشی'''~~[a1]

	پس از استقلال~~[a2]~~ کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را بر عهده گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان می داند. در چند دهه گذشته دولت سیاست های آموزشی خوبی را در پیش گرفته و موفقیت هایی را به دست آورده است. بر اساس اطلاعات پایگاه اطلاع رسانی وزارت آموزش سریلانکا، امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است. ~~(Edu)~~. در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در سال های اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل بوده اند. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. دراین سال 81/5 درصد دانش آموزان شهری از گروه های سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد دانش آموزان روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد دانش آموزان پسران و 83/7 درصد دختر بوده اند.		==== سیستم آموزشی ====
			پس از استقلال کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را بر عهده گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان می داند. در چند دهه گذشته دولت سیاست های آموزشی خوبی را در پیش گرفته و موفقیت هایی را به دست آورده است. بر اساس اطلاعات پایگاه اطلاع رسانی وزارت آموزش سریلانکا، امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است. <ref name=":1">Education, M. o.</ref>. در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در سال های اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل بوده اند. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. دراین سال 81/5 درصد دانش آموزان شهری از گروه های سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد دانش آموزان روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد دانش آموزان پسران و 83/7 درصد دختر بوده اند.

	بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ابتدایی و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه داده اند. مطالعات انجام شده روی نمونه های انتخابی در محله های مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان می دهد که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 درصد افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند، بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در دوره های ابتدائی مردود شده اند. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک تحصیل ، علت هایی چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش داشته اند. تخمین زده شده که 12 درصد دانش آموزان دوره ابتدایی معلولیت هایی همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.		بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ابتدایی و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه داده اند. مطالعات انجام شده روی نمونه های انتخابی در محله های مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان می دهد که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 درصد افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند، بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در دوره های ابتدائی مردود شده اند. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک تحصیل ، علت هایی چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش داشته اند. تخمین زده شده که 12 درصد دانش آموزان دوره ابتدایی معلولیت هایی همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.
خط ۱۷:		خط ۱۵:
	مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.		مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.

	بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور [[سریلانکا]] از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند.		بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور سریلانکا از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند.<ref name=":02">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[اصول کلی نظام آموزشی کانادا]]؛ [[نظام آموزشی ژاپن]]؛ [[نظام آموزشی کوبا]]؛ [[نظام آموزشی لبنان]]؛ [[نظام آموزشی مصر]]؛ [[نظام آموزشی چین]]؛ [[نظام آموزشی سنگال]]؛ [[نظام آموزشی کشور مالی]]؛ [[نظام آموزشی اسپانیا]]؛ [[نظام آموزشی کشور اردن]]؛ [[نظام آموزشی قدیم سیرالئون]]؛ [[نظام آموزشی جدید سیرالئون]]

			== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-16T07:55:00Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۵
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.		مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.

	بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت آمریکا در سی بخش کشور سریلانکا از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند.		بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت [[آمریکا]] در سی بخش کشور [[سریلانکا]] از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « ='''11-3. وزارتخانه های آموزش و آموزش عالی'''= کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آ...» ایجاد کرد

2024-05-13T13:54:21Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ='''11-3. وزارتخانه های آموزش و آموزش عالی'''= کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

='''11-3. وزارتخانه های آموزش و آموزش عالی'''=
کلیه امور آموزشی کشور از سطح ابتدایی تا آموزش عالی زیر نظر سه وزارتخانه است که همگی با بودجه دولتی اداره می شوند. تقسیم کار در این نظام اداری و آموزشی گاهی سبب بروز مشکلات، سوء مدیریت و ناکارآمدی آن می گردد. بزرگترین مشکل تقیسم موسسات آموزش عالی و پذیرش و دسته بندی دانشجویان پس از پایان آموزش های دیپلم و پیش دانشگاهی و جابجایی وضعیت تحصیلی آن ها در درون این نظام است. به هر حال به طور کلی نظام آموزش کشور زیر نظر چند وزارتخانه به این شرح است:

أ‌. وزارت آموزش که مسئول نظارت بر مدارس، مدارس راهبان بودایی، کالج های تربیت معلم، کالج های آموزشی و اداره امتحانات برگزاری آزمون سراسری است.

ب‌. وزارت علوم و آموزش عالی که مسئول اداره و نظارت بر دانشگاه ها، وزارت خدمات آموزشی مسئول تهیه امکانات جهت آموزش های عمومی است.

ت‌. وزارت آموزش های فنی و حرفه ای که مسئول نظارت بر آموزش های حرفه ای و کالج های فنی هستند.

'''11-3 سیستم آموزشی'''[a1]

پس از استقلال[a2] کشور، دولت مرکزی و شوراهای ایالتی مسئولیت آموزش را بر عهده گرفتند. قانون اساسی فعلی این کشور آموزش را از حقوق بنیادین شهروندان می داند. در چند دهه گذشته دولت سیاست های آموزشی خوبی را در پیش گرفته و موفقیت هایی را به دست آورده است. بر اساس اطلاعات پایگاه اطلاع رسانی وزارت آموزش سریلانکا، امروز نرخ باسوادی در این کشور نود و سه درصد است؛ یعنی در قاره آسیا یکی از بالاترین و در بین کشورهای جنوب آسیا بالاترین نرخ با سوادی را دارد. چنین موفقیتی بیش از حد انتظار از یک کشور جهان سومی است. (Edu). در اواخر دهه 1990 حدود سه ملیون دانش آموز در سال های اول تا هشتم نظام آموزشی مشغول تحصیل بوده اند. درصد محصلین 5 الی 14 سال از 57/6 در سال 1948 به 83/7 در سال 1981 افزایش یافته است. دراین سال 81/5 درصد دانش آموزان شهری از گروه های سنی 5 الی 14 ساله و 81/6 درصد دانش آموزان روستایی به نظام آموزشی پیوستند. از همین گروه سنی 83/6 درصد دانش آموزان پسران و 83/7 درصد دختر بوده اند.

بر اساس آمار در سال 1981 حدود 8 تا 10 درصد کودکان 5 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و از 90 درصد باقیمانده 71 درصدشان تا پنجم ابتدایی و بقیه تا سال هشتم تحصیل را ادامه داده اند. مطالعات انجام شده روی نمونه های انتخابی در محله های مستضعف نشین کلمبو در سال 1984 نشان می دهد که 19/3 درصد سنین 6 تا 8 ساله و 9/8 درصد افراد 9 تا 14 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند، بعلاوه 21 تا 23 درصد افراد سنین 6 تا 14 ساله در دوره های ابتدائی مردود شده اند. این در حالی است که آمار باسوادان کشور در این سال 85 درصد کل جمعیت اعلام شده است. مطالعات مذکور آشکار ساخت نرفتن به مدرسه یا ترک تحصیل ، علت هایی چون هزینه تحصیلی، نیاز خانواده به کار دانش آموزان و فقر فرهنگی بوده است. بر اساس آمار سال 1981 حدود 7.2 درصد افراد 10 تا 29 ساله هرگز به مدرسه نرفته اند و 12.4 درصد از تحصیلات دوره ابتدایی، ریزش داشته اند. تخمین زده شده که 12 درصد دانش آموزان دوره ابتدایی معلولیت هایی همچون بینایی، شنوایی، فراگیری و تکلم دارند.

مدارس از نظر امکانات، کلاس درس مجزا، میز و صندلی، معلم ( 60 درصد معلمان ماهر هستند) زیر خط استاندارد و در سطح ضعیفی هستند. نظام آموزش غیر رسمی جهت مبارزه با بیسوادی در سال 1981 به وسیله یونسکو معرفی شد. شمار مراکز آموزشی غیر رسمی از 50 مرکز در سال 1984 به 147 مرکز در سال 1987 رسید. این مراکز در اکثر بخش های کشور، به ویژه در مناطق پرجمعیت اطراف کلمبو فعال هستند که سه روز در هفته عصرها سه ساعت برنامه های آموزش خواندن و نوشتن، بهداشت و تغذیه ارایه می کنند.

بر اساس مطالعات 1977 وزارت آموزش و بهداشت آمریکا در سی بخش کشور سریلانکا از هر 129270 نفر دانش آموز ابتدایی، 3.4 درصد از سو تغذیه 50 درصد از کمبود و 7.5 درصد از سو تغذیه دائم رنج می برند، فقر و نادانی والدین از عوامل مهم سو تغذیه است. مطالعات یونسکو در سال 1985 از چند مدرسه ابتدایی، نتیجه نظام آموزش ابتدایی را موفقیت آمیز ندانسته است. از بین دانش آموزان در فراگیری زبان و ریاضی بسیار کند بوده اند و مطالعات بعدی نشان داد که 43.3 درصد این دانش آموزان ترک تحصیل کرده اند.