نظام حزبی اتیوپی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Karimian در ‏۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۴

2025-08-07T18:14:50Z

Karimian در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۳

2025-07-31T21:13:07Z

Mohammad در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۵

2025-01-17T21:25:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۵
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	*کنگره خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛		*کنگره خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛

	*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref><ref>عرب احمدی، امیر بهرام، کریمی، مهرداد (1392). جامعه و فرهنگ [[اتیوپی]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)، ص 114-118.</ref>.		*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			عرب احمدی، امیر بهرام، کریمی، مهرداد (1392). جامعه و فرهنگ [[اتیوپی]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار).

			== نویسندگان مقاله ==
			امیر بهرام عرب احمدی و مهرداد کریمی
	[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]		[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]

Samiei: /* نیز نگاه کنید به */

2024-07-23T22:10:08Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۳۹:		خط ۳۹:

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[نظام حزبی روسیه]]؛ [[نظام حزبی تونس]]؛ [[نظام حزبی ژاپن]]؛ [[نظام حزبی کانادا]]؛ [[نظام حزبی کوبا]]؛ [[نظام حزبی لبنان]]؛ [[نظام حزبی مصر]]؛ [[نظام حزبی افغانستان]]؛ [[نظام حزبی سنگال]]؛ [[نظام حزبی سودان]]؛ [[نظام حزبی اردن]]؛ [[نظام حزبی آرژانتین]]؛ [[نظام حزبی فرانسه]]؛ [[نظام حزبی اسپانیا]]؛ [[نظام حزبی سیرالئون]]؛ [[نظام حزبی ساحل عاج]]؛ [[نظام حزبی زیمبابوه]]؛ [[نظام حزبی اوکراین~~]]؛ [[نظام حزبی اتیوپی~~]]؛ [[نظام حزبی کشور مالی]]؛ [[نظام همکاری چند حزبی و مشورت سیاسی در چین\|نظام ~~همکاری چند~~ حزبی ~~و مشورت سیاسی در چین.~~]]		[[نظام حزبی روسیه]]؛ [[نظام حزبی تونس]]؛ [[نظام حزبی ژاپن]]؛ [[نظام حزبی کانادا]]؛ [[نظام حزبی کوبا]]؛ [[نظام حزبی لبنان]]؛ [[نظام حزبی مصر]]؛ [[نظام حزبی افغانستان]]؛ [[نظام حزبی سنگال]]؛ [[نظام حزبی سودان]]؛ [[نظام حزبی اردن]]؛ [[نظام حزبی آرژانتین]]؛ [[نظام حزبی فرانسه]]؛ [[نظام حزبی اسپانیا]]؛ [[نظام حزبی سیرالئون]]؛ [[نظام حزبی ساحل عاج]]؛ [[نظام حزبی زیمبابوه]]؛ [[نظام حزبی اوکراین]]؛ [[نظام حزبی کشور مالی]]؛ [[نظام همکاری چند حزبی و مشورت سیاسی در چین]]؛ [[نظام حزبی گرجستان]]؛ [[نظام حزبی تاجیکستان]]؛ [[نظام حزبی بنگلادش]]؛ [[نظام حزبی قزاقستان]]؛ [[نظام حزبی تایلند]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - رهبر این حزب،‌ می‌ریرا گودینا از شخصیت‌های صاحب نام اتیوپی است .‌ می‌ریرا از اعضای جنبش دانشجویی کشور بود که به سرنگونی دولت‌هایله ماریام کمک کرد. وی در دوران مبارزه به زندان افتاد و پس از آزادی به [[مصر]] رفت و در رشته علوم سیاسی ادامه تحصیل داد. گودینا در سال 1996 به کشورش بازگشت و حزب (OPC) را با هدف کسب خودمختاری منطقه ارومو و تلاش برای تبدیل زبان «اورومونا» به یکی از زبان‌های رسمی کشور در کنار زبان امهاری تشکیل داد.		<small>[i] - رهبر این حزب،‌ می‌ریرا گودینا از شخصیت‌های صاحب نام اتیوپی است .‌ می‌ریرا از اعضای جنبش دانشجویی کشور بود که به سرنگونی دولت‌هایله ماریام کمک کرد. وی در دوران مبارزه به زندان افتاد و پس از آزادی به [[مصر]] رفت و در رشته علوم سیاسی ادامه تحصیل داد. گودینا در سال 1996 به کشورش بازگشت و حزب (OPC) را با هدف کسب خودمختاری منطقه ارومو و تلاش برای تبدیل زبان «اورومونا» به یکی از زبان‌های رسمی کشور در کنار زبان امهاری تشکیل داد.</small>

	[ii] - هرچند که جبهه آزادی بخش تیگرای جزو ائتلاف حزب حاکم (EPRDF) به شمار‌ می‌ رفت، اما در سال 2001 با ایجاد اختلاف در‌ می‌ان اعضای حزب حاکم، انشعابی در این حزب روی داد و برخی از سران حزب از کار برکنار شدند. چندی بعد این اشخاص، حزب جدید آرنا تیگرای را تشکیل دادند و به مخالفت با تکروی‌های حزب حاکم پرداختند. خانم آریگاش آدانه که از اعضای کمیته مرکزی جبهه رهایی بخش تیگرای بود، رهبری حزب آرنا تیگرای را برعهده گرفت.		<small>[ii] - هرچند که جبهه آزادی بخش تیگرای جزو ائتلاف حزب حاکم (EPRDF) به شمار‌ می‌ رفت، اما در سال 2001 با ایجاد اختلاف در‌ می‌ان اعضای حزب حاکم، انشعابی در این حزب روی داد و برخی از سران حزب از کار برکنار شدند. چندی بعد این اشخاص، حزب جدید آرنا تیگرای را تشکیل دادند و به مخالفت با تکروی‌های حزب حاکم پرداختند. خانم آریگاش آدانه که از اعضای کمیته مرکزی جبهه رهایی بخش تیگرای بود، رهبری حزب آرنا تیگرای را برعهده گرفت.</small>

	[iii] - یکی از رهبران سیاسی که پس از انتخابات سال 2005 دستگیر شد. خانم «بیرتوکان‌ می‌دسکا» بود که 18 ماه بعد آزاد شد و حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت را تشکیل داد و به عنوان رئیس آن انتخاب شد. وی در‌ می‌ان جوانان اتیوپی محبوبیت زیادی کسب کرد و دولت چندی بعد به بهانه‌این که آزادی وی مشروط به عذرخواهی از ایجاد حوادث سال 2005 بوده و وی از این کار سرباز زده، مجددا وی را بازداشت و زندانی نمود!		<small>[iii] - یکی از رهبران سیاسی که پس از انتخابات سال 2005 دستگیر شد. خانم «بیرتوکان‌ می‌دسکا» بود که 18 ماه بعد آزاد شد و حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت را تشکیل داد و به عنوان رئیس آن انتخاب شد. وی در‌ می‌ان جوانان اتیوپی محبوبیت زیادی کسب کرد و دولت چندی بعد به بهانه‌این که آزادی وی مشروط به عذرخواهی از ایجاد حوادث سال 2005 بوده و وی از این کار سرباز زده، مجددا وی را بازداشت و زندانی نمود!</small>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]

Samiei در ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۳

2024-05-30T13:23:30Z

Fatemi در ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۳

2024-05-15T16:13:17Z

نمایش تغییرات

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-01T01:11:44Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۰۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	=== نظام حزبي ===		=== نظام حزبي ===
	کشور اتیوپی در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسي فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود . فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 بصورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور بتدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب هایی همراه بوده و		کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسي فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود . فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 بصورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور بتدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب هایی همراه بوده و
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="2" \|		\| colspan="2" \|
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	حزب حاکم فعلی اتیوپی جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی 11است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی در حال حاضر حاکمیت بر اتیوپی را در دست دارد و تمامی برنامه ها و سیاست های دولت توسط این حزب تعیین می گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره111 و جنبش دموکراتیک خلق اتیوپی 112 تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق اتیوپی توانست رژیم هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار می کند و تمام رهبران منطقه ای حزب در این کنگره شرکت می کنند. 113 سایر احزاب سیاسی اتیوپی که سیاست های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از :		حزب حاکم فعلی اتیوپی جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی 11است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی در حال حاضر حاکمیت بر اتیوپی را در دست دارد و تمامی برنامه ها و سیاست های دولت توسط این حزب تعیین می گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره111 و جنبش دموکراتیک خلق اتیوپی 112 تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق اتیوپی توانست رژیم هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار می کند و تمام رهبران منطقه ای حزب در این کنگره شرکت می کنند. 113 سایر احزاب سیاسی اتیوپی که سیاست های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از :

	جبهه آزادی بخش ارومو 114: این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است . جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی بشمار مي رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت سودان بود.		جبهه آزادی بخش ارومو 114: این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است . جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی بشمار مي رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] بود.
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\| colspan="2" \|		\| colspan="2" \|
خط ۱۲۲:		خط ۱۲۲:

	119- EOPPF		119- EOPPF
	\|}120 - رهبر این حزب، میریرا گودینا از شخصیت های صاحب نام اتیوپی است . میریرا از اعضای جنبش دانشجویی کشور بود که به سرنگونی دولت هایله ماریام کمک کرد. وی در دوران مبارزه به زندان افتاد و پس از آزادی به مصر رفت و در رشته علوم سیاسی ادامه تحصیل داد. گودینا در سال 1996 به کشورش بازگشت و حزب (OPC) را با هدف کسب خودمختاری منطقه ارومو و تلاش برای تبدیل زبان «اورومونا» به یکی از زبان های رسمی کشور در کنار زبان امهاری تشکیل داد.		\|}120 - رهبر این حزب، میریرا گودینا از شخصیت های صاحب نام اتیوپی است . میریرا از اعضای جنبش دانشجویی کشور بود که به سرنگونی دولت هایله ماریام کمک کرد. وی در دوران مبارزه به زندان افتاد و پس از آزادی به [[مصر]] رفت و در رشته علوم سیاسی ادامه تحصیل داد. گودینا در سال 1996 به کشورش بازگشت و حزب (OPC) را با هدف کسب خودمختاری منطقه ارومو و تلاش برای تبدیل زبان «اورومونا» به یکی از زبان های رسمی کشور در کنار زبان امهاری تشکیل داد.

	121 - هرچند که جبهه آزادی بخش تیگرای جزو ائتلاف حزب حاکم (EPRDF) به شمار می رفت، اما در سال 2001 با ایجاد اختلاف در میان اعضای حزب حاکم، انشعابی در این حزب روی داد و برخی از سران حزب از کار برکنار شدند. چندی بعد این اشخاص، حزب جدید آرنا تیگرای را تشکیل دادند و به مخالفت با تکروی های حزب حاکم پرداختند. خانم آریگاش آدانه که 116		121 - هرچند که جبهه آزادی بخش تیگرای جزو ائتلاف حزب حاکم (EPRDF) به شمار می رفت، اما در سال 2001 با ایجاد اختلاف در میان اعضای حزب حاکم، انشعابی در این حزب روی داد و برخی از سران حزب از کار برکنار شدند. چندی بعد این اشخاص، حزب جدید آرنا تیگرای را تشکیل دادند و به مخالفت با تکروی های حزب حاکم پرداختند. خانم آریگاش آدانه که 116
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:
	دموکراسی و عدالت12" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک 123 شناخته می شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را بخود اختصاص داد. مهم ترین حزب این ائتلاف ، کنگره خلق ارومو است که در منطقه ارومو از نفوذ بسیار زیادی برخوردار می باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب می شوند.		دموکراسی و عدالت12" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک 123 شناخته می شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را بخود اختصاص داد. مهم ترین حزب این ائتلاف ، کنگره خلق ارومو است که در منطقه ارومو از نفوذ بسیار زیادی برخوردار می باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب می شوند.

	کنگره ملی اتیوپی :124 این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در آمریکا در تبعید به سر می برند.		کنگره ملی اتیوپی :124 این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در [[آمریکا]] در تبعید به سر می برند.

	جنبش آلترناتیو سیاسی اتیوپی :125 این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت اتیوپی است.		جنبش آلترناتیو سیاسی اتیوپی :125 این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت اتیوپی است.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «=== نظام حزبي === کشور اتیوپی در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسي فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود . فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 بصورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زن...» ایجاد کرد

2024-03-29T20:37:20Z

صفحه‌ای تازه حاوی «=== نظام حزبي === کشور اتیوپی در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسي فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود . فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 بصورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زن...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

=== نظام حزبي ===
کشور اتیوپی در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسي فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود . فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 بصورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور بتدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب هایی همراه بوده و
{| class="wikitable"
| colspan="2" |

107- TIGA
|-
|

108_
|

ECA
|-
|

109
|

CEPRC
|-
| colspan="2" |

'''114'''
|}

برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده اند با این حال احزاب میانه رو منتقد همچنان در این کشور فعالیت داشته و در مجالس کشور نیز کرسی هایی را بخود اختصاص داده اند.

حزب حاکم فعلی اتیوپی جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی 11است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی در حال حاضر حاکمیت بر اتیوپی را در دست دارد و تمامی برنامه ها و سیاست های دولت توسط این حزب تعیین می گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره111 و جنبش دموکراتیک خلق اتیوپی 112 تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق اتیوپی توانست رژیم هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار می کند و تمام رهبران منطقه ای حزب در این کنگره شرکت می کنند. 113 سایر احزاب سیاسی اتیوپی که سیاست های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از :

جبهه آزادی بخش ارومو 114: این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است . جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی بشمار مي رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت سودان بود.
{| class="wikitable"
| colspan="2" |

110- EPRDF
|
|-
|

111_
|

TPLF
|
|-
|

112_
|

EPDM
|
|-
|

113
|
|
|-
|

114_
|

OLF
|
|-
|
|
|

115
|}

جبهه متحد دموکراتیک انقلابی عفار 115: این حزب در زمره احزاب مخالف دولت محسوب شده و خواستار خودمختاري منطقه عفار است. جنبش آزادی بخش سیدامو 116: این جنبش دارای گرایشات غیراسلامی بوده و مخالف دولت مرکزی اتیوپی است .

سازمان دموکراتیک خلق سیدامو117: این سازمان در سال 1993 توسط دولت مرکزی و به منظور موازی سازی در مقابل جنبش آزادی بخش سیدامو تأسیس گردیده است.

سازمان مرکزی تمام مردم امهارا 118:اکثر اعضاء این حزب را مسیحیان تشکیل داده و از احزاب مهم مخالف دولت مرکزی بشمار می رود.

جبهه احزاب سیاسی مخالف اتیوپی :119 این جبهه در واقع ائتلافی از احزاب مخالف دولت فعلي اتیوپی است . هشت حزب از بزرگ ترین این احزاب از جمله " کنگره خلق ارومو 120 "، " حزب آرنا تیگرای 121 " و "حزب اتحاد برای
{| class="wikitable"
|

115 - ARDUF
|-
|

116_SLM
|-
|

117- SPDO
|-
|

118- AAPO
|-
|

119- EOPPF
|}120 - رهبر این حزب، میریرا گودینا از شخصیت های صاحب نام اتیوپی است . میریرا از اعضای جنبش دانشجویی کشور بود که به سرنگونی دولت هایله ماریام کمک کرد. وی در دوران مبارزه به زندان افتاد و پس از آزادی به مصر رفت و در رشته علوم سیاسی ادامه تحصیل داد. گودینا در سال 1996 به کشورش بازگشت و حزب (OPC) را با هدف کسب خودمختاری منطقه ارومو و تلاش برای تبدیل زبان «اورومونا» به یکی از زبان های رسمی کشور در کنار زبان امهاری تشکیل داد.

121 - هرچند که جبهه آزادی بخش تیگرای جزو ائتلاف حزب حاکم (EPRDF) به شمار می رفت، اما در سال 2001 با ایجاد اختلاف در میان اعضای حزب حاکم، انشعابی در این حزب روی داد و برخی از سران حزب از کار برکنار شدند. چندی بعد این اشخاص، حزب جدید آرنا تیگرای را تشکیل دادند و به مخالفت با تکروی های حزب حاکم پرداختند. خانم آریگاش آدانه که 116

دموکراسی و عدالت12" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک 123 شناخته می شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را بخود اختصاص داد. مهم ترین حزب این ائتلاف ، کنگره خلق ارومو است که در منطقه ارومو از نفوذ بسیار زیادی برخوردار می باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب می شوند.

کنگره ملی اتیوپی :124 این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در آمریکا در تبعید به سر می برند.

جنبش آلترناتیو سیاسی اتیوپی :125 این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت اتیوپی است.

جبهه آزادی بخش ملی اوگادن :126 این جبهه از احزاب مخالف دولت بشمار رفته و خواهان آزادی منطقه اوگادن است.

از اعضای کمیته مرکزی جبهه رهایی بخش تیگرای بود، رهبری حزب آرنا تیگرای را برعهده گرفت.

122

-یکی از رهبران سیاسی که پس از انتخابات سال 2005 دستگیر شد.

خانم «بیرتوکان میدسکا» بود که 18 ماه بعد آزاد شد و حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت را تشکیل داد و به عنوان رئیس آن انتخاب شد. وی در میان جوانان اتیوپی محبوبیت زیادی کسب کرد و دولت چندی بعد به بهانه این که آزادی وی مشروط به عذرخواهی از ایجاد حوادث سال 2005 بوده و وی از این کار سرباز زده، مجددا وی را بازداشت و زندانی نمود!

MEDREK- 123 124- ENC

125 - AEPM 126- ONLF

117

سازمان دموکراتیک خلق ارومو : 127 این جبهه دارای گرایشات غیراسلامی بوده و توسط دولت مرکزی به منظور تجانس با سایر گروه های مخالف دولت در منطقه ارومو تأسیس گردیده است.

جبهه آزادی بخش خلق تیگره :128 این جبهه دارای گرایش غیراسلامی می باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره می باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم می باشد. (کتاب سبز: (92

شورای مقاومت برای صلح و دموکراسی در اتیوپی129 حزب دموکراتیک ملی اتیوپی 13 حزب صلح و دموکراسی اتیوپی131 انجمن مشترک سیاسی 13

حزب اتحاد برای دموکراسي و عدالت 133

نیروهاي متحد دمکراتیك اتیوپي

134

جنبش دموکراتیك فدرالیست ارومو135 کنگره خلق ارومو136

حزب مدهین-حرب دمکراتیك متحد اتیوپي137
{| class="wikitable"
|

www.The World Bank .org/Ethiopia/2012
|-
|

127- OPDO
|-
|

128- TPLF
|-
|

129- CAFPDE
|-
|

130 - ENDP
|-
|

131 - EPDP
|-
|

132- TJPF
|-
|

133- Unity for Democracy and Justice
|-
|

134- United Ethiopian Democratic Forces
|-
|

135_Oromo Federalist Democratic Movement
|-
|

136_Oromo People's Congress
|-
|

137_United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party
|-
|

118
|}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسی فاقد هرگونه [[حزب ~~اسلامی رعد\|حزب]]~~ یا ~~[[سازمان سیاسی یهودیان آرژانتین\|~~سازمان سیاسی]] بود. فعالیت احزاب در این ~~[[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|~~کشور]] از اوایل دهه 1980 به صورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه‌های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی ~~[[احزاب سیاسی سوریه\|~~احزاب سیاسی]] در این ~~[[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|~~کشور]] به تدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این ~~[[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|~~کشور]] طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده‌اند با این حال احزاب‌ میانه رو منتقد همچنان در این ~~[[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|~~کشور]] فعالیت داشته و در مجالس ~~[[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|~~کشور]] نیز کرسی‌هایی را به خود اختصاص داده‌اند.		کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسی فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود. فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 به صورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه‌های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور به تدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده‌اند با این حال احزاب‌ میانه رو منتقد همچنان در این کشور فعالیت داشته و در مجالس کشور نیز کرسی‌هایی را به خود اختصاص داده‌اند.

	حزب حاکم فعلی [[اتیوپی]] جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] (EPRDF) است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] در حال حاضر حاکمیت بر [[اتیوپی]] را در دست دارد و تمامی برنامه‌ها و سیاست‌های دولت توسط این حزب تعیین‌ می‌گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF) و جنبش دموکراتیک خلق [[اتیوپی]] (EPDM) تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق [[اتیوپی]] توانست رژیم‌هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح ~~[[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|~~کشور]] برگزار‌ می‌کند و تمام رهبران منطقه‌ای حزب در این کنگره شرکت‌ می‌کنند. سایر احزاب سیاسی [[اتیوپی]] که سیاست‌های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از:		حزب حاکم فعلی [[اتیوپی]] جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] (EPRDF) است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] در حال حاضر حاکمیت بر [[اتیوپی]] را در دست دارد و تمامی برنامه‌ها و سیاست‌های دولت توسط این حزب تعیین‌ می‌گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF) و جنبش دموکراتیک خلق [[اتیوپی]] (EPDM) تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق [[اتیوپی]] توانست رژیم‌هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار‌ می‌کند و تمام رهبران منطقه‌ای حزب در این کنگره شرکت‌ می‌کنند. سایر احزاب سیاسی [[اتیوپی]] که سیاست‌های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از:
	*جبهه آزادی بخش [[قبیله ارومو\|ارومو]] (OLF): این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است.جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی به شمار می‌رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] بود؛		*جبهه آزادی بخش [[قبیله ارومو\|ارومو]] (OLF): این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است.جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی به شمار می‌رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] بود؛

خط ۱۰:		خط ۱۰:
	*سازمان دموکراتیک خلق سیدامو (SPDO): این سازمان در سال 1993 توسط دولت مرکزی و به منظور موازی سازی در مقابل جنبش آزادی بخش سیدامو تأسیس گردیده‌است؛		*سازمان دموکراتیک خلق سیدامو (SPDO): این سازمان در سال 1993 توسط دولت مرکزی و به منظور موازی سازی در مقابل جنبش آزادی بخش سیدامو تأسیس گردیده‌است؛

	*سازمان مرکزی تمام مردم [[قبیله امهارا\|امهارا]] (AAPO): اکثر اعضاء این [[حزب ~~اسلامی ترکستانی سوریه\|حزب]]~~ را ~~[[مسیحیان ارتدوکس یونانی در سوریه\|~~مسیحیان]] تشکیل داده و از احزاب مهم مخالف دولت مرکزی به شمار‌ می‌رود؛		*سازمان مرکزی تمام مردم [[قبیله امهارا\|امهارا]] (AAPO): اکثر اعضاء این حزب را مسیحیان تشکیل داده و از احزاب مهم مخالف دولت مرکزی به شمار‌ می‌رود؛

	*جبهه ~~[[احزاب سیاسی جدید افغانستان\|~~احزاب سیاسی]] مخالف [[اتیوپی]] (EOPPF): این جبهه در واقع ائتلافی از احزاب مخالف دولت فعلی [[اتیوپی]] است. هشت حزب از بزرگ ترین این احزاب از جمله " کنگره خلق [[قبیله ارومو\|ارومو]] [i] "، " حزب آرنا [[قبیله تیگرای\|تیگرای]] [ii]" و "حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت [iii]" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک (MEDREK) شناخته‌ می‌شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را به خود اختصاص داد. مهم ترین ~~[[حزب اسلامی رعد\|~~حزب]] این ائتلاف، کنگره خلق ارومو است که در منطقه ارومو از نفوذ بسیار زیادی برخوردار‌ می‌باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب‌ می‌شوند؛		*جبهه احزاب سیاسی مخالف [[اتیوپی]] (EOPPF): این جبهه در واقع ائتلافی از احزاب مخالف دولت فعلی [[اتیوپی]] است. هشت حزب از بزرگ ترین این احزاب از جمله " کنگره خلق [[قبیله ارومو\|ارومو]] [i] "، " حزب آرنا [[قبیله تیگرای\|تیگرای]] [ii]" و "حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت [iii]" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک (MEDREK) شناخته‌ می‌شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را به خود اختصاص داد. مهم ترین حزب این ائتلاف، کنگره خلق ارومو است که در منطقه [[قبیله ارومو\|ارومو]] از نفوذ بسیار زیادی برخوردار‌ می‌باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب‌ می‌شوند؛

	*[[کنگره ~~حزب کمونیست چین\|کنگره]]~~ ملی [[اتیوپی]] (ENC): این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در [[آمریکا]] در تبعید به سر‌ می‌برند؛		*کنگره ملی [[اتیوپی]] (ENC): این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در [[آمریکا]] در تبعید به سر‌ می‌برند؛

	*جنبش آلترناتیو سیاسی [[اتیوپی]] (AEPM): این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت [[اتیوپی]] است؛		*جنبش آلترناتیو سیاسی [[اتیوپی]] (AEPM): این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت [[اتیوپی]] است؛
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	*جبهه آزادی بخش ملی اوگادن (ONLF): این جبهه از احزاب مخالف دولت به شمار رفته و خواهان آزادی منطقه اوگادن است؛		*جبهه آزادی بخش ملی اوگادن (ONLF): این جبهه از احزاب مخالف دولت به شمار رفته و خواهان آزادی منطقه اوگادن است؛

	*سازمان دموکراتیک خلق ارومو (OPDO): این جبهه دارای گرایشات غیراسلامی بوده و توسط دولت مرکزی به منظور تجانس با سایر گروه‌های مخالف دولت در [[منطقه ~~الجمیله\|منطقه]]~~ [[قبیله ارومو\|ارومو]] تأسیس گردیده‌است؛		*سازمان دموکراتیک خلق ارومو (OPDO): این جبهه دارای گرایشات غیراسلامی بوده و توسط دولت مرکزی به منظور تجانس با سایر گروه‌های مخالف دولت در منطقه [[قبیله ارومو\|ارومو]] تأسیس گردیده‌است؛

	*جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF): این جبهه دارای گرایش غیراسلامی‌ می‌ باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره‌ می‌باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم‌ می‌ باشد<ref>ابهری، رضا، الموتی، محمدرضا (1381). کتاب سبز. تهران: [https://mfa.ir/portal/viewpage/14736/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA اداره نشر وزارت امور خارجه]، ص 92.</ref>؛		*جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF): این جبهه دارای گرایش غیراسلامی‌ می‌ باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره‌ می‌باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم‌ می‌ باشد<ref>ابهری، رضا، الموتی، محمدرضا (1381). کتاب سبز. تهران: [https://mfa.ir/portal/viewpage/14736/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA اداره نشر وزارت امور خارجه]، ص 92.</ref>؛
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	*حزب دموکراتیک ملی [[اتیوپی]] (ENDP)؛		*حزب دموکراتیک ملی [[اتیوپی]] (ENDP)؛
	*حزب صلح و دموکراسی [[اتیوپی]] (EPDP)؛		*حزب صلح و دموکراسی [[اتیوپی]] (EPDP)؛
	*[[انجمن ~~ادبی سینهالا\|انجمن]]~~ مشترک سیاسی (TJPF)؛		*انجمن مشترک سیاسی (TJPF)؛

	*حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت (Unity for Democracy and Justice)؛		*حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت (Unity for Democracy and Justice)؛
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	*جنبش دموکراتیک فدرالیست ارومو (Oromo Federalist Democratic Movement)؛		*جنبش دموکراتیک فدرالیست ارومو (Oromo Federalist Democratic Movement)؛
	*[[کنگره ~~حزب کمونیست چین\|کنگره]]~~ خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛		*کنگره خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛

	*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref>.		*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref>.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
	کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسی فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود. فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 به صورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه‌های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور به تدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده‌اند با این حال احزاب‌ میانه رو منتقد همچنان در این کشور فعالیت داشته و در مجالس کشور نیز کرسی‌هایی را به خود اختصاص داده‌اند.		کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسی فاقد هرگونه [[حزب اسلامی رعد\|حزب]] یا [[سازمان سیاسی یهودیان آرژانتین\|سازمان سیاسی]] بود. فعالیت احزاب در این [[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|کشور]] از اوایل دهه 1980 به صورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه‌های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی [[احزاب سیاسی سوریه\|احزاب سیاسی]] در این [[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|کشور]] به تدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این [[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|کشور]] طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده‌اند با این حال احزاب‌ میانه رو منتقد همچنان در این [[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|کشور]] فعالیت داشته و در مجالس [[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|کشور]] نیز کرسی‌هایی را به خود اختصاص داده‌اند.

	حزب حاکم فعلی [[اتیوپی]] جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی (EPRDF) است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] در حال حاضر حاکمیت بر اتیوپی را در دست دارد و تمامی برنامه‌ها و سیاست‌های دولت توسط این حزب تعیین‌ می‌گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF) و جنبش دموکراتیک خلق اتیوپی (EPDM) تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق اتیوپی توانست رژیم‌هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار‌ می‌کند و تمام رهبران منطقه‌ای حزب در این کنگره شرکت‌ می‌کنند. سایر احزاب سیاسی اتیوپی که سیاست‌های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از:		حزب حاکم فعلی [[اتیوپی]] جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] (EPRDF) است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] در حال حاضر حاکمیت بر [[اتیوپی]] را در دست دارد و تمامی برنامه‌ها و سیاست‌های دولت توسط این حزب تعیین‌ می‌گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF) و جنبش دموکراتیک خلق [[اتیوپی]] (EPDM) تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق [[اتیوپی]] توانست رژیم‌هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح [[کشورها و مجامع تاثیرگذار دینی مذهبی در ساحل عاج\|کشور]] برگزار‌ می‌کند و تمام رهبران منطقه‌ای حزب در این کنگره شرکت‌ می‌کنند. سایر احزاب سیاسی [[اتیوپی]] که سیاست‌های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از:
	*جبهه آزادی بخش [[قبیله ارومو\|ارومو]] (OLF): این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است. جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی به شمار می‌رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] ~~بود.~~		*جبهه آزادی بخش [[قبیله ارومو\|ارومو]] (OLF): این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است.جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی به شمار می‌رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] بود؛

	*جبهه متحد دموکراتیک انقلابی عفار (ARDUF): این حزب در زمره احزاب مخالف دولت محسوب شده و خواستار خودمختاری منطقه عفار ~~است.~~		*جبهه متحد دموکراتیک انقلابی عفار (ARDUF): این حزب در زمره احزاب مخالف دولت محسوب شده و خواستار خودمختاری منطقه عفار است؛

	*جنبش آزادی بخش سیدامو (SLM): این جنبش دارای گرایشات غیراسلامی بوده و مخالف دولت مرکزی [[اتیوپی]] است .		*جنبش آزادی بخش سیدامو (SLM): این جنبش دارای گرایشات غیراسلامی بوده و مخالف دولت مرکزی [[اتیوپی]] است ؛

	*سازمان دموکراتیک خلق سیدامو (SPDO): این سازمان در سال 1993 توسط دولت مرکزی و به منظور موازی سازی در مقابل جنبش آزادی بخش سیدامو تأسیس ~~گردیده‌است.~~		*سازمان دموکراتیک خلق سیدامو (SPDO): این سازمان در سال 1993 توسط دولت مرکزی و به منظور موازی سازی در مقابل جنبش آزادی بخش سیدامو تأسیس گردیده‌است؛

	*سازمان مرکزی تمام مردم [[قبیله امهارا\|امهارا]] (AAPO): اکثر اعضاء این حزب را مسیحیان تشکیل داده و از احزاب مهم مخالف دولت مرکزی به شمار‌ ~~می‌رود.~~		*سازمان مرکزی تمام مردم [[قبیله امهارا\|امهارا]] (AAPO): اکثر اعضاء این [[حزب اسلامی ترکستانی سوریه\|حزب]] را [[مسیحیان ارتدوکس یونانی در سوریه\|مسیحیان]] تشکیل داده و از احزاب مهم مخالف دولت مرکزی به شمار‌ می‌رود؛

	*جبهه احزاب سیاسی مخالف اتیوپی (EOPPF): این جبهه در واقع ائتلافی از احزاب مخالف دولت فعلی [[اتیوپی]] است. هشت حزب از بزرگ ترین این احزاب از جمله " کنگره خلق [[قبیله ارومو\|ارومو]] [i] "، " حزب آرنا [[قبیله تیگرای\|تیگرای]] [ii]" و "حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت [iii]" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک (MEDREK) شناخته‌ می‌شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را به خود اختصاص داد. مهم ترین حزب این ائتلاف، کنگره خلق ارومو است که در منطقه ارومو از نفوذ بسیار زیادی برخوردار‌ می‌باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب‌ ~~می‌شوند.~~		*جبهه [[احزاب سیاسی جدید افغانستان\|احزاب سیاسی]] مخالف [[اتیوپی]] (EOPPF): این جبهه در واقع ائتلافی از احزاب مخالف دولت فعلی [[اتیوپی]] است. هشت حزب از بزرگ ترین این احزاب از جمله " کنگره خلق [[قبیله ارومو\|ارومو]] [i] "، " حزب آرنا [[قبیله تیگرای\|تیگرای]] [ii]" و "حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت [iii]" در انتخابات سال 2005، برای شکست دادن حزب حاکم، ائتلافی را تشکیل دادند که به نام مدرک (MEDREK) شناخته‌ می‌شود. این ائتلاف بعد از حزب حاکم، بیشترین تعداد کاندیداها را به خود اختصاص داد. مهم ترین [[حزب اسلامی رعد\|حزب]] این ائتلاف، کنگره خلق ارومو است که در منطقه ارومو از نفوذ بسیار زیادی برخوردار‌ می‌باشد و در حدود یک سوم نمایندگان پارلمان از این منطقه انتخاب‌ می‌شوند؛

	*کنگره ملی اتیوپی (ENC): این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در [[آمریکا]] در تبعید به سر‌ ~~می‌برند.~~		*[[کنگره حزب کمونیست چین\|کنگره]] ملی [[اتیوپی]] (ENC): این گروه دربرگیرنده جمعی از اساتید اتیوپیایی است که در [[آمریکا]] در تبعید به سر‌ می‌برند؛

	*جنبش آلترناتیو سیاسی اتیوپی (AEPM): این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت [[اتیوپی]] ~~است.~~		*جنبش آلترناتیو سیاسی [[اتیوپی]] (AEPM): این حزب از مبارزه غیر خشونت آمیز حمایت نموده و خواهان مشارکت در حکومت [[اتیوپی]] است؛

	*جبهه آزادی بخش ملی اوگادن (ONLF): این جبهه از احزاب مخالف دولت به شمار رفته و خواهان آزادی منطقه اوگادن ~~است.~~		*جبهه آزادی بخش ملی اوگادن (ONLF): این جبهه از احزاب مخالف دولت به شمار رفته و خواهان آزادی منطقه اوگادن است؛

	*سازمان دموکراتیک خلق ارومو (OPDO): این جبهه دارای گرایشات غیراسلامی بوده و توسط دولت مرکزی به منظور تجانس با سایر گروه‌های مخالف دولت در منطقه [[قبیله ارومو\|ارومو]] تأسیس ~~گردیده‌است.~~		*سازمان دموکراتیک خلق ارومو (OPDO): این جبهه دارای گرایشات غیراسلامی بوده و توسط دولت مرکزی به منظور تجانس با سایر گروه‌های مخالف دولت در [[منطقه الجمیله\|منطقه]] [[قبیله ارومو\|ارومو]] تأسیس گردیده‌است؛

	*جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF): این جبهه دارای گرایش غیراسلامی‌ می‌ باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره‌ می‌باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم‌ می‌ باشد<ref>ابهری، رضا، الموتی، محمدرضا (1381). کتاب سبز. تهران: [https://mfa.ir/portal/viewpage/14736/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA اداره نشر وزارت امور خارجه]، ص 92.</ref>.		*جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF): این جبهه دارای گرایش غیراسلامی‌ می‌ باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره‌ می‌باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم‌ می‌ باشد<ref>ابهری، رضا، الموتی، محمدرضا (1381). کتاب سبز. تهران: [https://mfa.ir/portal/viewpage/14736/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA اداره نشر وزارت امور خارجه]، ص 92.</ref>؛

	*شورای مقاومت برای صلح و دموکراسی در [[اتیوپی]] (CAFPDE)؛		*شورای مقاومت برای صلح و دموکراسی در [[اتیوپی]] (CAFPDE)؛
	*حزب دموکراتیک ملی [[اتیوپی]] (ENDP)؛		*حزب دموکراتیک ملی [[اتیوپی]] (ENDP)؛
	*حزب صلح و دموکراسی [[اتیوپی]] (EPDP)؛		*حزب صلح و دموکراسی [[اتیوپی]] (EPDP)؛
	*انجمن مشترک سیاسی (TJPF)؛		*[[انجمن ادبی سینهالا\|انجمن]] مشترک سیاسی (TJPF)؛

	*حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت (Unity for Democracy and Justice)؛		*حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت (Unity for Democracy and Justice)؛
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	*جنبش دموکراتیک فدرالیست ارومو (Oromo Federalist Democratic Movement)؛		*جنبش دموکراتیک فدرالیست ارومو (Oromo Federalist Democratic Movement)؛
	*کنگره خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛		*[[کنگره حزب کمونیست چین\|کنگره]] خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛

	*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref>.		*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref>.
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	== نویسندگان مقاله ==		== نویسندگان مقاله ==
	امیر بهرام عرب احمدی و مهرداد کریمی		امیر بهرام عرب احمدی و مهرداد کریمی
	[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]		[[index.php?title=رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۱:		خط ۱:
	کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسی فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود. فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 به صورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه‌های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور به تدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده‌اند با این حال احزاب‌ میانه رو منتقد همچنان در این کشور فعالیت داشته و در مجالس کشور نیز کرسی‌هایی را به خود اختصاص داده‌اند.		کشور [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور هایلا سلاسی فاقد هرگونه حزب یا سازمان سیاسی بود. فعالیت احزاب در این کشور از اوایل دهه 1980 به صورت غیرقانونی و مخفیانه - یا در پوشش اتحادیه‌های کارگری - آغاز شد با این حال از زمان تاسیس دولت ملس زناوی احزاب سیاسی در این کشور به تدریج اجازه فعالیت قانونی یافتند. البته فعالیت احزاب در این کشور طی دو دهه گذشته با فراز و نشیب‌هایی همراه بوده و برخی از احزاب تندروی مخالف دولت تعطیل شده‌اند با این حال احزاب‌ میانه رو منتقد همچنان در این کشور فعالیت داشته و در مجالس کشور نیز کرسی‌هایی را به خود اختصاص داده‌اند.

	حزب حاکم فعلی [[اتیوپی]] جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی (EPRDF) است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی در حال حاضر حاکمیت بر اتیوپی را در دست دارد و تمامی برنامه‌ها و سیاست‌های دولت توسط این حزب تعیین‌ می‌گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF) و جنبش دموکراتیک خلق اتیوپی (EPDM) تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق اتیوپی توانست رژیم‌هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار‌ می‌کند و تمام رهبران منطقه‌ای حزب در این کنگره شرکت‌ می‌کنند. سایر احزاب سیاسی اتیوپی که سیاست‌های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از:		حزب حاکم فعلی [[اتیوپی]] جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی (EPRDF) است. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم [[اتیوپی]] در حال حاضر حاکمیت بر اتیوپی را در دست دارد و تمامی برنامه‌ها و سیاست‌های دولت توسط این حزب تعیین‌ می‌گردد. این جبهه در سال 1988 توسط جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF) و جنبش دموکراتیک خلق اتیوپی (EPDM) تاسیس گردید و با همکاری جبهه آزادی بخش خلق اتیوپی توانست رژیم‌هایله ماریام را در سال 1991سرنگون سازد. جبهه دموکراتیک انقلابی مردم اتیوپی هر دو سال یک بار کنگره عمومی در سطح کشور برگزار‌ می‌کند و تمام رهبران منطقه‌ای حزب در این کنگره شرکت‌ می‌کنند. سایر احزاب سیاسی اتیوپی که سیاست‌های اکثر آنها مخالف دولت و حزب حاکم کنونی است عبارتند از:
	*جبهه آزادی بخش [[قبیله ارومو\|ارومو]] (OLF): این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است. جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی به شمار می‌رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] بود.		*جبهه آزادی بخش [[قبیله ارومو\|ارومو]] (OLF): این جبهه از سال 1976 مبارزه خود را علیه رژیم هایله ماریام آغاز نمود و دارای گرایشات اسلامی است. جبهه آزادی بخش ارومو مخالف دولت فعلی به شمار می‌رود و تا چند سال پیش مورد حمایت دولت [[سودان]] بود.

خط ۲۴:		خط ۲۴:
	*جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF): این جبهه دارای گرایش غیراسلامی‌ می‌ باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره‌ می‌باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم‌ می‌ باشد<ref>ابهری، رضا، الموتی، محمدرضا (1381). کتاب سبز. تهران: [https://mfa.ir/portal/viewpage/14736/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA اداره نشر وزارت امور خارجه]، ص 92.</ref>.		*جبهه آزادی بخش خلق تیگره (TPLF): این جبهه دارای گرایش غیراسلامی‌ می‌ باشد. با توجه به اینکه در حال حاضر اکثر مقامات حکومتی از منطقه تیگره‌ می‌باشند. این جبهه دارای همکاری نزدیکی با حزب حاکم‌ می‌ باشد<ref>ابهری، رضا، الموتی، محمدرضا (1381). کتاب سبز. تهران: [https://mfa.ir/portal/viewpage/14736/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA اداره نشر وزارت امور خارجه]، ص 92.</ref>.

	*شورای مقاومت برای صلح و دموکراسی در [[اتیوپی]] (CAFPDE)		*شورای مقاومت برای صلح و دموکراسی در [[اتیوپی]] (CAFPDE)؛
	*حزب دموکراتیک ملی [[اتیوپی]] (ENDP)		*حزب دموکراتیک ملی [[اتیوپی]] (ENDP)؛
	*حزب صلح و دموکراسی [[اتیوپی]] (EPDP)		*حزب صلح و دموکراسی [[اتیوپی]] (EPDP)؛
	*انجمن مشترک سیاسی (TJPF)		*انجمن مشترک سیاسی (TJPF)؛

	*حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت (Unity for Democracy and Justice)		*حزب اتحاد برای دموکراسی و عدالت (Unity for Democracy and Justice)؛

	*نیروهای متحد دمکراتیک اتیوپی (United Ethiopian Democratic Forces)		*نیروهای متحد دمکراتیک [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Forces)؛

	*جنبش دموکراتیک فدرالیست ارومو (Oromo Federalist Democratic Movement)		*جنبش دموکراتیک فدرالیست ارومو (Oromo Federalist Democratic Movement)؛
	*کنگره خلق ارومو (Oromo People's Congress)		*کنگره خلق ارومو (Oromo People's Congress)؛

	*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد اتیوپی (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref><ref>عرب احمدی، امیر بهرام، کریمی، مهرداد (1392). جامعه و فرهنگ اتیوپی. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)، ص 114-118.</ref>		*حزب مدهین-حرب دمکراتیک متحد [[اتیوپی]] (United Ethiopian Democratic Party-Medhin Party)<ref>برگرفته از [http://www.TheWorldBank.org/ethiopia/2012 http://www.The World Bank .org/ethiopia/2012]</ref><ref>عرب احمدی، امیر بهرام، کریمی، مهرداد (1392). جامعه و فرهنگ [[اتیوپی]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)، ص 114-118.</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==