نظام حزبی لبنان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mohammad: /* حزب المستقبل لبنان */

2025-01-17T20:18:11Z

حزب المستقبل لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۸
خط ۶۷:		خط ۶۷:
	این تشکل سیاسی در سال 1968 توسط تونی فرنجیه فرزند سلیمان فرنجیه رییس جمهور پیشین [[لبنان]] وارد به صحنه سیاسی [[لبنان]] شد. گستره فعالیت‌های این حزب عمدتا مناطق مارونی‌ نشین شمال لبنان است. در سال‌های اولیه جنگ داخلی به جبهه ائتلاف ملی راست پیوست ولی در سال 1978 به دنبال بروز اختلاف با هم پیمانان خود به‌ویژه با نیروهای شبه نظامی‌ تحت امر بشیر جمیل، از آن جبهه جدا شد. این اختلافات به درگیری‌های نظامی‌ و حمله شبه نظامیان مزبور به مناطق تحت امر حزب و کشته شدن تعدادی از اعضای آن منجر شد. پس از پایان جنگ، این حزب با حذف شاخه نظامی، صرفا به فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی می‌پردازد. این تشکل سیاسی، به رهبری سلیمان فرنجیه با جریان ملی آزاد هم پیمان و عضو [[لبنان معاصر\|ائتلاف 8 مارس]] است و در [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] نیز حضور دارد.		این تشکل سیاسی در سال 1968 توسط تونی فرنجیه فرزند سلیمان فرنجیه رییس جمهور پیشین [[لبنان]] وارد به صحنه سیاسی [[لبنان]] شد. گستره فعالیت‌های این حزب عمدتا مناطق مارونی‌ نشین شمال لبنان است. در سال‌های اولیه جنگ داخلی به جبهه ائتلاف ملی راست پیوست ولی در سال 1978 به دنبال بروز اختلاف با هم پیمانان خود به‌ویژه با نیروهای شبه نظامی‌ تحت امر بشیر جمیل، از آن جبهه جدا شد. این اختلافات به درگیری‌های نظامی‌ و حمله شبه نظامیان مزبور به مناطق تحت امر حزب و کشته شدن تعدادی از اعضای آن منجر شد. پس از پایان جنگ، این حزب با حذف شاخه نظامی، صرفا به فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی می‌پردازد. این تشکل سیاسی، به رهبری سلیمان فرنجیه با جریان ملی آزاد هم پیمان و عضو [[لبنان معاصر\|ائتلاف 8 مارس]] است و در [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] نیز حضور دارد.
	====[[حزب المستقبل لبنان]]====		====[[حزب المستقبل لبنان]]====
	[[پرونده:حزب المستقل لبنان.png\|بندانگشتی\|حزب المستقل لبنان]]جمعیتی سیاسی است که توسط رفیق حریری نخست وزیر پیشین [[لبنان]] تاسیس و رییس فعلی آن سعد حریری فرزند او می‌باشد. این حزب که مدعی است سخنگویی سیاسی [[تسنن در لبنان\|طائفه سنی]] را بر عهده دارد، محور شکل گیری [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] پس از ترور موسس آن است که در مخالفت با حضور سوریه در [[لبنان]] صورت گرفت و منتقد سر سخت [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] و سلاح مقاومت است. این حزب که از پشتوانه‌های مالی سعد حریری و حمایت سیاسی آمریکا، فرانسه و عربستان سعودی برخوردار است، موفق شد با بهره‌گیری از همین حمایت‌ها اکثریت [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] را در اختیار ائتلاف یادشده قرار دهد و بر همین اساس فواد سنیوره و سپس سعد حریری به نخست وزیری رسیدند. [[حزب المستقبل لبنان\|حزب المستقبل]] از امکانات قوی رسانه‌ای همچون روزنامه المستقبل، تلویزیون المستقبل و رادیو شرق، برخوردار است و در حوزه‌های فرهنگی، آموزشی و تربیتی نیز فعالیت‌های گسترده ای دارد؛ از جمله از طریق موسسه حریری، همه ساله بورسیه‌های تحصیلات دانشگاهی داخلی و خارجی در اختیار فارغ التحصیلان مراکز آموزشی وابسته به این موسسه قرار می‌دهد. از شخصیت‌های بارز این جریان سیاسی، فواد سنیوره، فرید مکاری، سمیر الجسر، احمد فتقت و محمد کباره را می‌توان نام برد.		[[پرونده:حزب المستقل لبنان.png\|بندانگشتی\|حزب المستقل لبنان - برگرفته از سایت mehrnews - قابل بازیابی از: [https://www.mehrnews.com/news/4139638/%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%A8%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%B3%D8%B9%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA https://www.mehrnews.com/news/4139638/]]]جمعیتی سیاسی است که توسط رفیق حریری نخست وزیر پیشین [[لبنان]] تاسیس و رییس فعلی آن سعد حریری فرزند او می‌باشد. این حزب که مدعی است سخنگویی سیاسی [[تسنن در لبنان\|طائفه سنی]] را بر عهده دارد، محور شکل گیری [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] پس از ترور موسس آن است که در مخالفت با حضور سوریه در [[لبنان]] صورت گرفت و منتقد سر سخت [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] و سلاح مقاومت است. این حزب که از پشتوانه‌های مالی سعد حریری و حمایت سیاسی آمریکا، فرانسه و عربستان سعودی برخوردار است، موفق شد با بهره‌گیری از همین حمایت‌ها اکثریت [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] را در اختیار ائتلاف یادشده قرار دهد و بر همین اساس فواد سنیوره و سپس سعد حریری به نخست وزیری رسیدند. [[حزب المستقبل لبنان\|حزب المستقبل]] از امکانات قوی رسانه‌ای همچون روزنامه المستقبل، تلویزیون المستقبل و رادیو شرق، برخوردار است و در حوزه‌های فرهنگی، آموزشی و تربیتی نیز فعالیت‌های گسترده ای دارد؛ از جمله از طریق موسسه حریری، همه ساله بورسیه‌های تحصیلات دانشگاهی داخلی و خارجی در اختیار فارغ التحصیلان مراکز آموزشی وابسته به این موسسه قرار می‌دهد. از شخصیت‌های بارز این جریان سیاسی، فواد سنیوره، فرید مکاری، سمیر الجسر، احمد فتقت و محمد کباره را می‌توان نام برد.
	====[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]]====		====[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]]====
	[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]](حزب گردان‌های لبنانی) را رییس جمهور اسبق [[لبنان]]، کمیل شمعون در پی بحران سال 1958 تاسیس کرد. یکی از اصول مورد توجه حزب در مراحل اولیه، تحکیم جایگاه [[لبنان]] در خانواده کشورهای عرب بود. تحولات سیاسی بعدی اما کمیل شمعون و حزبش را به سیاست‌های غرب نزدیک کرد. در جریان جنگ داخلی به عضویت جبهه احزاب و نیروهای راست پیوست و بازوی نظامی‌ حزب تحت عنوان "ببرها" علیه ائتلاف نیروهای ملی و فلسطینی وارد جنگ شد. این حزب نیز همچون بسیاری از احزاب سیاسی [[لبنان]] دچار اختلافات داخلی و انشعاب شد و با احزاب و نیروهای رقیب در صفوف [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] درگیری‌هایی داشت و خسارت‌هایی را متحمل گردید. در سال 1985 دانی شمعون به ریاست حزب انتخاب شد و تغییراتی را در کادرهای حزبی صورت داد. این حزب اکنون به ریاست دوری شمعون عضو [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14مارس]] است.		[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]](حزب گردان‌های لبنانی) را رییس جمهور اسبق [[لبنان]]، کمیل شمعون در پی بحران سال 1958 تاسیس کرد. یکی از اصول مورد توجه حزب در مراحل اولیه، تحکیم جایگاه [[لبنان]] در خانواده کشورهای عرب بود. تحولات سیاسی بعدی اما کمیل شمعون و حزبش را به سیاست‌های غرب نزدیک کرد. در جریان جنگ داخلی به عضویت جبهه احزاب و نیروهای راست پیوست و بازوی نظامی‌ حزب تحت عنوان "ببرها" علیه ائتلاف نیروهای ملی و فلسطینی وارد جنگ شد. این حزب نیز همچون بسیاری از احزاب سیاسی [[لبنان]] دچار اختلافات داخلی و انشعاب شد و با احزاب و نیروهای رقیب در صفوف [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] درگیری‌هایی داشت و خسارت‌هایی را متحمل گردید. در سال 1985 دانی شمعون به ریاست حزب انتخاب شد و تغییراتی را در کادرهای حزبی صورت داد. این حزب اکنون به ریاست دوری شمعون عضو [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14مارس]] است.

Mohammad: /* حزب الکتائب اللبنانية لبنان */

2025-01-17T20:15:58Z

حزب الکتائب اللبنانية لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۵
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	پس از خروج نیروهای سوری از [[لبنان]] در پی ترور رفیق حریری و اعلام عفو عمومی‌ از سوی رییس جمهوری، وی از زندان آزاد شد و مجددا فعالیت‌های سیاسی و حزبی را از سرگرفت. این حزب از اعضای [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] است و از طریق نمایندگان خود، در مجلس نمایندگان نیز حضور دارد.		پس از خروج نیروهای سوری از [[لبنان]] در پی ترور رفیق حریری و اعلام عفو عمومی‌ از سوی رییس جمهوری، وی از زندان آزاد شد و مجددا فعالیت‌های سیاسی و حزبی را از سرگرفت. این حزب از اعضای [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] است و از طریق نمایندگان خود، در مجلس نمایندگان نیز حضور دارد.
	====[[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]====		====[[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]====
	~~[[پرونده:حزب الکتائب اللبنانیة.jpg\|بندانگشتی\|'''حزب الکتائب اللبنانیة''']]~~[[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]، گرچه یک حزب سکولار است، رهبران، اعضاء و هواداران آن عموما از طائفه [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی‌]]<nowiki/>اند و خود را مدافع منافع این طائفه در صحنه سیاسی [[لبنان]] می‌داند. [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|حزب کتائب]] در سال 1936 توسط پیر جمیل تاسیس و در آغاز به عنوان تشکیلاتی ورزشی به صحنه آمد و تحت تاثیر حزب فالانژ [[اسپانیا]] به رهبری فرانکو، نام خود را از آن حزب گرفت. این حزب در دوره قیمومیت فرانسه به طور آشکار شعار استقلال کامل [[لبنان]] از جهان عرب می‌داد و دارای روابط صمیمانه‌ای با نظام قیم بود. حزب کتائب همچنین در طول سال‌های قیمومیت با جریان‌های سیاسی دیگر در میان مسیحیان و به طور خاص با فراکسیون ملی به رهبری امیل اده در رقابتی شدید قرار داشت و طی سال‌های پس از استقلال دارای فراز و فرودهای سیاسی بسیاری بوده است. سیاست‌های راست‌گرایانه و افراطی حزب کتائب یکی از عوامل زمینه ساز [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی لبنان]] دانسته شده است. همچنین شبه نظامیان حزب کتائب نقش عمده‌ای در استمرار درگیری‌های خشونت بار و خونین در طول سال‌های جنگ داخلی داشتند. حمله به اردوگاه‌های فلسطینی در محله باشا و تل الزعتر و مهم‌تر از آن، فاجعه کشتار آوارگان فلسطینی پس از ترور بشیرالجمیل و در حالی که بیروت در محاصره نیروهای نظامی‌ اسراییل قرارداشت، توسط شبه نظامیان وابسته به این حزب صورت گرفت.		[[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]، گرچه یک حزب سکولار است، رهبران، اعضاء و هواداران آن عموما از طائفه [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی‌]]<nowiki/>اند و خود را مدافع منافع این طائفه در صحنه سیاسی [[لبنان]] می‌داند. [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|حزب کتائب]] در سال 1936 توسط پیر جمیل تاسیس و در آغاز به عنوان تشکیلاتی ورزشی به صحنه آمد و تحت تاثیر حزب فالانژ [[اسپانیا]] به رهبری فرانکو، نام خود را از آن حزب گرفت. این حزب در دوره قیمومیت فرانسه به طور آشکار شعار استقلال کامل [[لبنان]] از جهان عرب می‌داد و دارای روابط صمیمانه‌ای با نظام قیم بود. حزب کتائب همچنین در طول سال‌های قیمومیت با جریان‌های سیاسی دیگر در میان مسیحیان و به طور خاص با فراکسیون ملی به رهبری امیل اده در رقابتی شدید قرار داشت و طی سال‌های پس از استقلال دارای فراز و فرودهای سیاسی بسیاری بوده است. سیاست‌های راست‌گرایانه و افراطی حزب کتائب یکی از عوامل زمینه ساز [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی لبنان]] دانسته شده است. همچنین شبه نظامیان حزب کتائب نقش عمده‌ای در استمرار درگیری‌های خشونت بار و خونین در طول سال‌های جنگ داخلی داشتند. حمله به اردوگاه‌های فلسطینی در محله باشا و تل الزعتر و مهم‌تر از آن، فاجعه کشتار آوارگان فلسطینی پس از ترور بشیرالجمیل و در حالی که بیروت در محاصره نیروهای نظامی‌ اسراییل قرارداشت، توسط شبه نظامیان وابسته به این حزب صورت گرفت.

	با مرگ موسس حزب در سال 1984، تاثیرگذاری حزب در حوزه سیاسی در میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] کاهش یافت و پس از پایان جنگ و امضای پیمان طائف، دچار اختلافات داخلی شد. جرج سعاده دبیرکل جدید حزب با توجه به شرایط جدید، تغییراتی را در سیاست‌های حزب ایجاد و روابطی را با احزاب و جریان‌های ملی و اسلامی‌ برقرار کرد؛ هرچند برخی اختلافات داخلی همچنان ادامه یافت. در دوره ریاست کریم بقرادونی بر این حزب، تلاش ها برای نزدیک کردن مواضع سیاسی با دیگر احزاب و جریان‌های سیاسی غیرمسیحی و خروج حزب از یک تشکیلات بنیادگرا به یک حزب معتدل سیاسی استمرار یافت.		با مرگ موسس حزب در سال 1984، تاثیرگذاری حزب در حوزه سیاسی در میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] کاهش یافت و پس از پایان جنگ و امضای پیمان طائف، دچار اختلافات داخلی شد. جرج سعاده دبیرکل جدید حزب با توجه به شرایط جدید، تغییراتی را در سیاست‌های حزب ایجاد و روابطی را با احزاب و جریان‌های ملی و اسلامی‌ برقرار کرد؛ هرچند برخی اختلافات داخلی همچنان ادامه یافت. در دوره ریاست کریم بقرادونی بر این حزب، تلاش ها برای نزدیک کردن مواضع سیاسی با دیگر احزاب و جریان‌های سیاسی غیرمسیحی و خروج حزب از یک تشکیلات بنیادگرا به یک حزب معتدل سیاسی استمرار یافت.

Mohammad: /* حزب الله لبنان */

2025-01-17T20:11:17Z

حزب الله لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۱۱
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	مجموعه سیاسی [[حركة التوحید الاسلامی لبنان]](جنبش توحید اسلامی)، در سال 1982 توسط شیخ سعید شعبان، عضو سابق [[الجماعة الاسلامية لبنان\|الجماعة الاسلامیة]] و با ادغام سه گروه محلی در طرابلس در شمال [[لبنان]] شکل گرفت. این جریان سیاسی دینی به تدریج با موضع‌گیری علیه اسرائیل، حاکمیت [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی‌ها]]، احزاب چپ و قومی، از پایگاه گسترده ای در این منطقه برخوردار و موفق به اخراج همه نیروهای سیاسی چپ از آنجا شد و بدین‌سان طی سال‌های 1984 و 1985، شهر طرابلس را تحت نفوذ خود گرفت. این تشکل سیاسی طی این مدت با شعار برپایی نظام اسلامی، اقداماتی همچون برگزاری محاکمه‌های قضایی، ممنوعیت فروش مشروبات الکلی، تعطیلی استخرهای مختلط و تفریح‌گاه‌ها و برخورد با بی‌حجابی را به اجرا گزارد که احزاب و نیروهای چپ را به عکس العمل واداشت. آنان با حمایت نیروهای نظامی‌سوریه و با محاصره شهر و برخی درگیری‌های مسلحانه، نیروهای این جنبش را تحت فشار گزاردند. سرانجام با میانجیگری [[روابط سیاسی لبنان و ایران\|جمهوری اسلامی‌ ایران]] و عزیمت شیخ سعید شعبان به دمشق و طی مذاکراتی، با اعلام آتش بس و ورود فعالان سیاسی چپ به طرابلس اوضاع به شرایط نسبتا عادی بازگشت. از آن پس به‌ویژه پس از مرگ بنیان گذار آن در سال 1998، فعالیت‌های این جنبش بسیار محدود و تنها به برخی موضع‌گیری‌ها و صدور بیانیه و برگزاری گردهمایی منحصر گردیده است.		مجموعه سیاسی [[حركة التوحید الاسلامی لبنان]](جنبش توحید اسلامی)، در سال 1982 توسط شیخ سعید شعبان، عضو سابق [[الجماعة الاسلامية لبنان\|الجماعة الاسلامیة]] و با ادغام سه گروه محلی در طرابلس در شمال [[لبنان]] شکل گرفت. این جریان سیاسی دینی به تدریج با موضع‌گیری علیه اسرائیل، حاکمیت [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی‌ها]]، احزاب چپ و قومی، از پایگاه گسترده ای در این منطقه برخوردار و موفق به اخراج همه نیروهای سیاسی چپ از آنجا شد و بدین‌سان طی سال‌های 1984 و 1985، شهر طرابلس را تحت نفوذ خود گرفت. این تشکل سیاسی طی این مدت با شعار برپایی نظام اسلامی، اقداماتی همچون برگزاری محاکمه‌های قضایی، ممنوعیت فروش مشروبات الکلی، تعطیلی استخرهای مختلط و تفریح‌گاه‌ها و برخورد با بی‌حجابی را به اجرا گزارد که احزاب و نیروهای چپ را به عکس العمل واداشت. آنان با حمایت نیروهای نظامی‌سوریه و با محاصره شهر و برخی درگیری‌های مسلحانه، نیروهای این جنبش را تحت فشار گزاردند. سرانجام با میانجیگری [[روابط سیاسی لبنان و ایران\|جمهوری اسلامی‌ ایران]] و عزیمت شیخ سعید شعبان به دمشق و طی مذاکراتی، با اعلام آتش بس و ورود فعالان سیاسی چپ به طرابلس اوضاع به شرایط نسبتا عادی بازگشت. از آن پس به‌ویژه پس از مرگ بنیان گذار آن در سال 1998، فعالیت‌های این جنبش بسیار محدود و تنها به برخی موضع‌گیری‌ها و صدور بیانیه و برگزاری گردهمایی منحصر گردیده است.
	====[[الجماعة الاسلامية لبنان]]====		====[[الجماعة الاسلامية لبنان]]====
	این تشکل پیش از آن‌ که حزبی باشد، دینی و تبلیغی است که به تدریج از ویژگی‌های یک جریان سیاسی هم برخوردار شده است. این تشکل در سال 1964 از درون جمعیت مذهبی عبادالرحمن در طرابلس ظهور کرد و دارای شعبه‌هایی در بیروت، صیدا، بقاع و جنوب است. هدف از تاسیس این تشکل، جذب و هماهنگی نیروی جوانان مومن و جهت بخشیدن به آنان است. این جمعیت رسالت خود را اسلام، برپایی جامعه اسلامی‌ و حیات دینی می‌داند. این جریان دینی سیاسی همچنین از حامیان الغای طائفه‌گرایی سیاسی و وحدت عربی بر اساس اسلام، همزیستی مسالمت آمیز میان [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و نیز رهایی از استعمار غربی است. [[الجماعة الاسلامية لبنان\|الجماعة الاسلامیة]] هرچند با برخی از جریان ها و احزاب همچون [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، روابط نزدیکی دارد، در خصوص سیاست‌های حاکم و مسائل کلی کشور میانه‌روی را درپیش گرفته است. مجله الامان، ارگان آن و فعالیت‌های آموزشی گسترده‌ای تحت نام "مدارس الایمان" دارد.[[پرونده:حزب الله لبنان.jpg\|بندانگشتی\|حزب‌الله لبنان]]		این تشکل پیش از آن‌ که حزبی باشد، دینی و تبلیغی است که به تدریج از ویژگی‌های یک جریان سیاسی هم برخوردار شده است. این تشکل در سال 1964 از درون جمعیت مذهبی عبادالرحمن در طرابلس ظهور کرد و دارای شعبه‌هایی در بیروت، صیدا، بقاع و جنوب است. هدف از تاسیس این تشکل، جذب و هماهنگی نیروی جوانان مومن و جهت بخشیدن به آنان است. این جمعیت رسالت خود را اسلام، برپایی جامعه اسلامی‌ و حیات دینی می‌داند. این جریان دینی سیاسی همچنین از حامیان الغای طائفه‌گرایی سیاسی و وحدت عربی بر اساس اسلام، همزیستی مسالمت آمیز میان [[اسلام و مسلمانان لبنان\|مسلمانان]] و [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] و نیز رهایی از استعمار غربی است. [[الجماعة الاسلامية لبنان\|الجماعة الاسلامیة]] هرچند با برخی از جریان ها و احزاب همچون [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، روابط نزدیکی دارد، در خصوص سیاست‌های حاکم و مسائل کلی کشور میانه‌روی را درپیش گرفته است. مجله الامان، ارگان آن و فعالیت‌های آموزشی گسترده‌ای تحت نام "مدارس الایمان" دارد.[[پرونده:حزب الله لبنان.jpg\|بندانگشتی\|حزب‌الله لبنان - برگرفته از سایت ایرنا - قابل بازیابی از: [https://www.irna.ir/xj9DR4 www.irna.ir/xj9DR4]]]
	==== [[حزب الله لبنان]]====		==== [[حزب الله لبنان]]====
	زمینه‌های تشکیل این حزب به تحولات جامعه شیعیان [[لبنان]] پس از پیروزی انقلاب اسلامی‌ در ایران بازمی‌گردد که بسیاری از فعالان [[تشیع در لبنان\|شیعه]] صحنه سیاسی [[لبنان]] از جمله هواداران حزب الدعوة عراق در این کشور، تنی چند از اعضای جنبش امل، برخی از اعضای احزاب لبنانی و کادرهای فلسطینی و نیز گروهی از جوانان شیعه فعال در صحنه‌های سیاسی اجتماعی، خود را با اهداف و جهت گیری‌های آن هماهنگ کردند. نقطه عطف در مسیر شکل‌گیری زمینه‌های تشکیل حزب اما به پیامدهای تهاجم گسترده اسراییل به [[لبنان]] و اشغال جنوب و محاصره بیروت در سال 1982 مرتبط است. عضویت نبیه بری در کمیته نجات ملی که با شرکت رهبران سیاسی و برخی فرماندهان شبه نظامی‌ از جمله بشیرجمیل فرمانده شبه نظامیان فالانژ و با هدف تعیین چگونگی برخورد با وضعیت جدید تشکیل شده بود، مخالفت‌های بسیاری از اعضای [[حركة امل لبنان\|جنبش امل]] و دیگر هواداران انقلاب اسلامی‌ را سبب گشت و به انشعاب گروهی از آنان از جمله سیدحسین موسوی عضو دفتر سیاسی و سخنگوی آن منجر شد. از دیگر عوامل زمینه‌ساز تاسیس [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] شکل گیری رویکرد ضرورت تغییر جبهه رویارویی با اسراییل از ضعف به قدرت بود. علی‌رغم برخی فعالیت‌های سیاسی فرهنگی و نیز عملیات نظامی‌ علیه نیروهای اشغالگر اسراییلی، موجودیت حزب و آغاز فعالیت‌های حزبی به طور رسمی‌در سال 1985 طی بیانیه ای با عنوان "ما که هستیم و هویت ما چیست؟" که در واقع مرامنامه [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] بود، اعلام شد. مهم‌ترین محورهای این مرامنانه، رویکرد دینی، جهاد و مقاومت در برابر اسراییل تا اخراج کامل از [[لبنان]] به عنوان مقدمه آزادی بیت المقدس، مشارکت همه مردم [[لبنان]] در تعیین سرنوشت خود و مخالفت با امتیازات طائفه‌ای در این کشور بود.		زمینه‌های تشکیل این حزب به تحولات جامعه شیعیان [[لبنان]] پس از پیروزی انقلاب اسلامی‌ در ایران بازمی‌گردد که بسیاری از فعالان [[تشیع در لبنان\|شیعه]] صحنه سیاسی [[لبنان]] از جمله هواداران حزب الدعوة عراق در این کشور، تنی چند از اعضای جنبش امل، برخی از اعضای احزاب لبنانی و کادرهای فلسطینی و نیز گروهی از جوانان شیعه فعال در صحنه‌های سیاسی اجتماعی، خود را با اهداف و جهت گیری‌های آن هماهنگ کردند. نقطه عطف در مسیر شکل‌گیری زمینه‌های تشکیل حزب اما به پیامدهای تهاجم گسترده اسراییل به [[لبنان]] و اشغال جنوب و محاصره بیروت در سال 1982 مرتبط است. عضویت نبیه بری در کمیته نجات ملی که با شرکت رهبران سیاسی و برخی فرماندهان شبه نظامی‌ از جمله بشیرجمیل فرمانده شبه نظامیان فالانژ و با هدف تعیین چگونگی برخورد با وضعیت جدید تشکیل شده بود، مخالفت‌های بسیاری از اعضای [[حركة امل لبنان\|جنبش امل]] و دیگر هواداران انقلاب اسلامی‌ را سبب گشت و به انشعاب گروهی از آنان از جمله سیدحسین موسوی عضو دفتر سیاسی و سخنگوی آن منجر شد. از دیگر عوامل زمینه‌ساز تاسیس [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] شکل گیری رویکرد ضرورت تغییر جبهه رویارویی با اسراییل از ضعف به قدرت بود. علی‌رغم برخی فعالیت‌های سیاسی فرهنگی و نیز عملیات نظامی‌ علیه نیروهای اشغالگر اسراییلی، موجودیت حزب و آغاز فعالیت‌های حزبی به طور رسمی‌در سال 1985 طی بیانیه ای با عنوان "ما که هستیم و هویت ما چیست؟" که در واقع مرامنامه [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] بود، اعلام شد. مهم‌ترین محورهای این مرامنانه، رویکرد دینی، جهاد و مقاومت در برابر اسراییل تا اخراج کامل از [[لبنان]] به عنوان مقدمه آزادی بیت المقدس، مشارکت همه مردم [[لبنان]] در تعیین سرنوشت خود و مخالفت با امتیازات طائفه‌ای در این کشور بود.

Mohammad: /* حركة التوحید الاسلامی لبنان */

2025-01-17T20:09:19Z

حركة التوحید الاسلامی لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	[[الحزب التقدمی الاشتراكی لبنان]](حزب سوسیالیست پیشرو)، توسط کمال جنبلاط از رهبران [[مذهب درزی در لبنان\|طائفه درزی]] در سال 1949 تاسیس و از احزاب تاثیرگذار در تحولات سیاسی 6 دهه اخیر این کشور است. در بحران سال 1958 در دوره ریاست جمهوری کامیل شمعون نقشی فعال داشت و ده‌ها عضو و هوادار آن در جریان آن کشته شدند. مجموعه ای از نیروهای شبه نظامی‌ وابسته به این [[مذهب درزی در لبنان\|حزب درزی]] در جنگ داخلی مشارکت داشتند. این حزب در دفاع از مقاومت فلسطین و در ائتلاف با دیگر نیروهای ملی و اسلامی، در برابر نیروهای مخالف قرار گرفت و کمال جنبلاط موسس این حزب، خود رهبری این ائتلاف را برعهده داشت. پس از ترور وی در سال 1977، مسئولیت حزب برعهده فرزندش ولید قرارگرفت که تاکنون نیز ادامه دارد. در سال1983 درگیری‌های شدید میان نیروهای شبه نظامی‌ حزب و نیروهای تحت امر سمیرجعجع فرمانده القوات اللبنانیة، منجر به شکست و عقب‌نشینی شبه نظامیان مسیحی از مناطق شرق صیدا و عقب‌نشینی به کسروان و المتن شد.		[[الحزب التقدمی الاشتراكی لبنان]](حزب سوسیالیست پیشرو)، توسط کمال جنبلاط از رهبران [[مذهب درزی در لبنان\|طائفه درزی]] در سال 1949 تاسیس و از احزاب تاثیرگذار در تحولات سیاسی 6 دهه اخیر این کشور است. در بحران سال 1958 در دوره ریاست جمهوری کامیل شمعون نقشی فعال داشت و ده‌ها عضو و هوادار آن در جریان آن کشته شدند. مجموعه ای از نیروهای شبه نظامی‌ وابسته به این [[مذهب درزی در لبنان\|حزب درزی]] در جنگ داخلی مشارکت داشتند. این حزب در دفاع از مقاومت فلسطین و در ائتلاف با دیگر نیروهای ملی و اسلامی، در برابر نیروهای مخالف قرار گرفت و کمال جنبلاط موسس این حزب، خود رهبری این ائتلاف را برعهده داشت. پس از ترور وی در سال 1977، مسئولیت حزب برعهده فرزندش ولید قرارگرفت که تاکنون نیز ادامه دارد. در سال1983 درگیری‌های شدید میان نیروهای شبه نظامی‌ حزب و نیروهای تحت امر سمیرجعجع فرمانده القوات اللبنانیة، منجر به شکست و عقب‌نشینی شبه نظامیان مسیحی از مناطق شرق صیدا و عقب‌نشینی به کسروان و المتن شد.

	مواضع این حزب در سال‌های اخیر چندان ثابت نبوده است؛ از جمله علی‌رغم روابط دیرینه با سوریه، ولید جنبلاط با اتخاذ سیاستی مخالف این کشور، این روابط را مخدوش کرد و پس از مدتی مجددا درصدد ترمیم آن برآمد. چندی بعد و در پی تحولات سیاسی منطقه، دیگر بار مواضعی مخالف این کشور اتخاذ کرد. ولید جنبلاط که پیش از ترور رفیق حریری روابط نزدیکی با حزب‌الله داشت، پس از آن و در پی شکل‌گیری [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] به آن پیوست و موضع مخالف شدیدی علیه سوریه و [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] اتخاذ کرد. در سال 2011 به دنبال بروز اختلاف میان این حزب و دیگر اعضای ائتلاف مزبور، با خروج از ائتلاف، آن را از اکثریت انداخت و سبب شد تا زمینه برای تشکیل دولت مورد حمایت ائتلاف 8 مارس که دارای اکثریت در [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] شده بود، آماده شود. این حزب از آنجا که از حمایت بخش وسیعی از [[مذهب درزی در لبنان\|طائفه درزی]] برخوردار است، معمولا در اکثر دولت‌ها و در مجلس نمایندگان حضور دارد.[[پرونده:حزب توحید الاسلامی.jpg\|بندانگشتی\|حزب توحید الاسلامی]]		مواضع این حزب در سال‌های اخیر چندان ثابت نبوده است؛ از جمله علی‌رغم روابط دیرینه با سوریه، ولید جنبلاط با اتخاذ سیاستی مخالف این کشور، این روابط را مخدوش کرد و پس از مدتی مجددا درصدد ترمیم آن برآمد. چندی بعد و در پی تحولات سیاسی منطقه، دیگر بار مواضعی مخالف این کشور اتخاذ کرد. ولید جنبلاط که پیش از ترور رفیق حریری روابط نزدیکی با حزب‌الله داشت، پس از آن و در پی شکل‌گیری [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] به آن پیوست و موضع مخالف شدیدی علیه سوریه و [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] اتخاذ کرد. در سال 2011 به دنبال بروز اختلاف میان این حزب و دیگر اعضای ائتلاف مزبور، با خروج از ائتلاف، آن را از اکثریت انداخت و سبب شد تا زمینه برای تشکیل دولت مورد حمایت ائتلاف 8 مارس که دارای اکثریت در [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] شده بود، آماده شود. این حزب از آنجا که از حمایت بخش وسیعی از [[مذهب درزی در لبنان\|طائفه درزی]] برخوردار است، معمولا در اکثر دولت‌ها و در مجلس نمایندگان حضور دارد.[[پرونده:حزب توحید الاسلامی.jpg\|بندانگشتی\|حزب توحید الاسلامی - برگرفته از سایت tasnimnews - قابل بازیابی از: [https://www.tasnimnews.com/fa/news/1400/02/21/2501240/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4-%D8%AA%D9%88%D8%AD%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%84%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%AA-%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%AC%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B4%D8%BA%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%AF%D8%B3-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF https://www.tasnimnews.com/fa/news/1400/02/21/2501240/]]]
	====[[حركة التوحید الاسلامی لبنان]] ====		====[[حركة التوحید الاسلامی لبنان]] ====
	مجموعه سیاسی [[حركة التوحید الاسلامی لبنان]](جنبش توحید اسلامی)، در سال 1982 توسط شیخ سعید شعبان، عضو سابق [[الجماعة الاسلامية لبنان\|الجماعة الاسلامیة]] و با ادغام سه گروه محلی در طرابلس در شمال [[لبنان]] شکل گرفت. این جریان سیاسی دینی به تدریج با موضع‌گیری علیه اسرائیل، حاکمیت [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی‌ها]]، احزاب چپ و قومی، از پایگاه گسترده ای در این منطقه برخوردار و موفق به اخراج همه نیروهای سیاسی چپ از آنجا شد و بدین‌سان طی سال‌های 1984 و 1985، شهر طرابلس را تحت نفوذ خود گرفت. این تشکل سیاسی طی این مدت با شعار برپایی نظام اسلامی، اقداماتی همچون برگزاری محاکمه‌های قضایی، ممنوعیت فروش مشروبات الکلی، تعطیلی استخرهای مختلط و تفریح‌گاه‌ها و برخورد با بی‌حجابی را به اجرا گزارد که احزاب و نیروهای چپ را به عکس العمل واداشت. آنان با حمایت نیروهای نظامی‌سوریه و با محاصره شهر و برخی درگیری‌های مسلحانه، نیروهای این جنبش را تحت فشار گزاردند. سرانجام با میانجیگری [[روابط سیاسی لبنان و ایران\|جمهوری اسلامی‌ ایران]] و عزیمت شیخ سعید شعبان به دمشق و طی مذاکراتی، با اعلام آتش بس و ورود فعالان سیاسی چپ به طرابلس اوضاع به شرایط نسبتا عادی بازگشت. از آن پس به‌ویژه پس از مرگ بنیان گذار آن در سال 1998، فعالیت‌های این جنبش بسیار محدود و تنها به برخی موضع‌گیری‌ها و صدور بیانیه و برگزاری گردهمایی منحصر گردیده است.		مجموعه سیاسی [[حركة التوحید الاسلامی لبنان]](جنبش توحید اسلامی)، در سال 1982 توسط شیخ سعید شعبان، عضو سابق [[الجماعة الاسلامية لبنان\|الجماعة الاسلامیة]] و با ادغام سه گروه محلی در طرابلس در شمال [[لبنان]] شکل گرفت. این جریان سیاسی دینی به تدریج با موضع‌گیری علیه اسرائیل، حاکمیت [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی‌ها]]، احزاب چپ و قومی، از پایگاه گسترده ای در این منطقه برخوردار و موفق به اخراج همه نیروهای سیاسی چپ از آنجا شد و بدین‌سان طی سال‌های 1984 و 1985، شهر طرابلس را تحت نفوذ خود گرفت. این تشکل سیاسی طی این مدت با شعار برپایی نظام اسلامی، اقداماتی همچون برگزاری محاکمه‌های قضایی، ممنوعیت فروش مشروبات الکلی، تعطیلی استخرهای مختلط و تفریح‌گاه‌ها و برخورد با بی‌حجابی را به اجرا گزارد که احزاب و نیروهای چپ را به عکس العمل واداشت. آنان با حمایت نیروهای نظامی‌سوریه و با محاصره شهر و برخی درگیری‌های مسلحانه، نیروهای این جنبش را تحت فشار گزاردند. سرانجام با میانجیگری [[روابط سیاسی لبنان و ایران\|جمهوری اسلامی‌ ایران]] و عزیمت شیخ سعید شعبان به دمشق و طی مذاکراتی، با اعلام آتش بس و ورود فعالان سیاسی چپ به طرابلس اوضاع به شرایط نسبتا عادی بازگشت. از آن پس به‌ویژه پس از مرگ بنیان گذار آن در سال 1998، فعالیت‌های این جنبش بسیار محدود و تنها به برخی موضع‌گیری‌ها و صدور بیانیه و برگزاری گردهمایی منحصر گردیده است.

Mohammad: /* اتحاد قوی الشعب العامل لبنان */

2025-01-17T20:07:10Z

اتحاد قوی الشعب العامل لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	مهم‌ترین احزاب و تشکل‌های سیاسی و شبه سیاسی [[لبنان]] که در سال‌های اخیر در صحنه سیاسی [[لبنان]] کم و بیش حضور تاثیرگذاری داشته اند، عبارتند از:<ref>حیدر، محمود. (2011). احزاب لبنان: سيرة ذاتيه وايديولوجية. بیروت: [https://manila.mfa.ir رایزنی فرهنگی ج. ا. ا.]</ref><ref>برگرفته از https://www.ministryivfo.goc.lb</ref><ref>حشيشو، نهاد. (1998). الأحزاب في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://www.cssrd.org.lb/ مركز الدراسات الاستراتيجية والبحوث والتوثيق.]</ref>		مهم‌ترین احزاب و تشکل‌های سیاسی و شبه سیاسی [[لبنان]] که در سال‌های اخیر در صحنه سیاسی [[لبنان]] کم و بیش حضور تاثیرگذاری داشته اند، عبارتند از:<ref>حیدر، محمود. (2011). احزاب لبنان: سيرة ذاتيه وايديولوجية. بیروت: [https://manila.mfa.ir رایزنی فرهنگی ج. ا. ا.]</ref><ref>برگرفته از https://www.ministryivfo.goc.lb</ref><ref>حشيشو، نهاد. (1998). الأحزاب في لبنان. (الطبعة الأولى). بیروت: [http://www.cssrd.org.lb/ مركز الدراسات الاستراتيجية والبحوث والتوثيق.]</ref>
	====[[اتحاد قوی الشعب العامل لبنان]]====		====[[اتحاد قوی الشعب العامل لبنان]]====
	[[پرونده:احزاب-لبنان.jpg\|بندانگشتی\|احزاب-[[لبنان]]]][[اتحاد قوی الشعب العامل لبنان]](اتحادیه نیروهای کار مردمی)در سال‌های پایانی دهه شصت قرن بیستم در مراکز دانشگاهی به ویژه دانشگاه دولتی [[لبنان]] و دانشگاه عربی بیروت با محوریت کمال شاتیلا و تحت تاثیر اندیشه‌های ناصری شکل گرفت. این شبه حزب، طی دهه‌های پایانی قرن بیستم در بسیاری از تظا[[هرات]] دانشجویی حضوری فعال داشت و در دفاع از خواست‌های مردمی‌ و برخی از مسائل ملی و قومی‌ برنامه‌های اعتراضی و تحصن دانشجویی برگزار می‌کرد. این تشکل سیاسی همچنین درگیری‌های شدیدی با کمونیست‌ها و جریان‌های قومی- مارکسیستی داشت و در دوره جنگ داخلی نیز با تشکیل گروهی نظامی‌ به همراه جبهه احزاب قومی‌ و ملی در برابر جنبش ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] قرارگرفت. این گروه پس از جنگ مجددا به فعالیت‌های سیاسی و انتخاباتی روی آورد و در سال‌های اخیر تحت عنوان "الموتمرالشعبی اللبنانی" و عمدتا در بیروت به حضور سیاسی خود ادامه می‌دهد.		[[پرونده:احزاب-لبنان.jpg\|بندانگشتی\|احزاب [[لبنان]] - برگرفته از سایت wikipedia - قابل بازیابی از: https://en.wikipedia.org/wiki/Syriac_Union_Party_%28Lebanon%29]][[اتحاد قوی الشعب العامل لبنان]](اتحادیه نیروهای کار مردمی)در سال‌های پایانی دهه شصت قرن بیستم در مراکز دانشگاهی به ویژه دانشگاه دولتی [[لبنان]] و دانشگاه عربی بیروت با محوریت کمال شاتیلا و تحت تاثیر اندیشه‌های ناصری شکل گرفت. این شبه حزب، طی دهه‌های پایانی قرن بیستم در بسیاری از تظا[[هرات]] دانشجویی حضوری فعال داشت و در دفاع از خواست‌های مردمی‌ و برخی از مسائل ملی و قومی‌ برنامه‌های اعتراضی و تحصن دانشجویی برگزار می‌کرد. این تشکل سیاسی همچنین درگیری‌های شدیدی با کمونیست‌ها و جریان‌های قومی- مارکسیستی داشت و در دوره جنگ داخلی نیز با تشکیل گروهی نظامی‌ به همراه جبهه احزاب قومی‌ و ملی در برابر جنبش ملی [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] قرارگرفت. این گروه پس از جنگ مجددا به فعالیت‌های سیاسی و انتخاباتی روی آورد و در سال‌های اخیر تحت عنوان "الموتمرالشعبی اللبنانی" و عمدتا در بیروت به حضور سیاسی خود ادامه می‌دهد.
	====[[تجمع اللجان و الروابط الشعبية لبنان]]====		====[[تجمع اللجان و الروابط الشعبية لبنان]]====
	[[تجمع اللجان و الروابط الشعبية لبنان]](ائتلاف کمیته‌ها و روابط مردمی)در سال 1975 توسط گروهی از جوانان بعثی انشعابی از حزب بعث طرفدار عراق در [[لبنان]] از جمله معن بشور و بشارة مرهج تشکیل شد. این گروه در [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] مشارکت و در حمایت از مقاومت فلسطین در [[لبنان]] درگیری‌های شدیدی با نیروهای شبه نظامی‌ فالانژ داشت. در سال‌های اخیر با تاسیس مرکزی تحت عنوان "دارالندوة" در بیروت به برگزاری سخنرانی‌های سیاسی و طرح مباحث اجتماعی و حمایت از گردهمایی‌های احزاب و گروه‌های سیاسی جوان اقدام کرده است. نشریه این تشکل با نام المنابر به طرح مباحث سیاسی قومی(عربی) می‌پردازد. همچنین در مناسبت ها و رویدادهای سیاسی با صدور بیانیه و اتخاذ مواضع، اعلام حضور می‌کند و روابط نزدیک با حزب بعث [[لبنان]]، [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، و [[سوریه]] دارد. معن بشور از موسسان آن، همچنان دبیر کل این تشکل سیاسی است.		[[تجمع اللجان و الروابط الشعبية لبنان]](ائتلاف کمیته‌ها و روابط مردمی)در سال 1975 توسط گروهی از جوانان بعثی انشعابی از حزب بعث طرفدار عراق در [[لبنان]] از جمله معن بشور و بشارة مرهج تشکیل شد. این گروه در [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] مشارکت و در حمایت از مقاومت فلسطین در [[لبنان]] درگیری‌های شدیدی با نیروهای شبه نظامی‌ فالانژ داشت. در سال‌های اخیر با تاسیس مرکزی تحت عنوان "دارالندوة" در بیروت به برگزاری سخنرانی‌های سیاسی و طرح مباحث اجتماعی و حمایت از گردهمایی‌های احزاب و گروه‌های سیاسی جوان اقدام کرده است. نشریه این تشکل با نام المنابر به طرح مباحث سیاسی قومی(عربی) می‌پردازد. همچنین در مناسبت ها و رویدادهای سیاسی با صدور بیانیه و اتخاذ مواضع، اعلام حضور می‌کند و روابط نزدیک با حزب بعث [[لبنان]]، [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، و [[سوریه]] دارد. معن بشور از موسسان آن، همچنان دبیر کل این تشکل سیاسی است.

Mohammad: /* حركة امل لبنان */

2025-01-17T20:06:27Z

حركة امل لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۶
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	[[تجمع اللجان و الروابط الشعبية لبنان]](ائتلاف کمیته‌ها و روابط مردمی)در سال 1975 توسط گروهی از جوانان بعثی انشعابی از حزب بعث طرفدار عراق در [[لبنان]] از جمله معن بشور و بشارة مرهج تشکیل شد. این گروه در [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] مشارکت و در حمایت از مقاومت فلسطین در [[لبنان]] درگیری‌های شدیدی با نیروهای شبه نظامی‌ فالانژ داشت. در سال‌های اخیر با تاسیس مرکزی تحت عنوان "دارالندوة" در بیروت به برگزاری سخنرانی‌های سیاسی و طرح مباحث اجتماعی و حمایت از گردهمایی‌های احزاب و گروه‌های سیاسی جوان اقدام کرده است. نشریه این تشکل با نام المنابر به طرح مباحث سیاسی قومی(عربی) می‌پردازد. همچنین در مناسبت ها و رویدادهای سیاسی با صدور بیانیه و اتخاذ مواضع، اعلام حضور می‌کند و روابط نزدیک با حزب بعث [[لبنان]]، [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، و [[سوریه]] دارد. معن بشور از موسسان آن، همچنان دبیر کل این تشکل سیاسی است.		[[تجمع اللجان و الروابط الشعبية لبنان]](ائتلاف کمیته‌ها و روابط مردمی)در سال 1975 توسط گروهی از جوانان بعثی انشعابی از حزب بعث طرفدار عراق در [[لبنان]] از جمله معن بشور و بشارة مرهج تشکیل شد. این گروه در [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] مشارکت و در حمایت از مقاومت فلسطین در [[لبنان]] درگیری‌های شدیدی با نیروهای شبه نظامی‌ فالانژ داشت. در سال‌های اخیر با تاسیس مرکزی تحت عنوان "دارالندوة" در بیروت به برگزاری سخنرانی‌های سیاسی و طرح مباحث اجتماعی و حمایت از گردهمایی‌های احزاب و گروه‌های سیاسی جوان اقدام کرده است. نشریه این تشکل با نام المنابر به طرح مباحث سیاسی قومی(عربی) می‌پردازد. همچنین در مناسبت ها و رویدادهای سیاسی با صدور بیانیه و اتخاذ مواضع، اعلام حضور می‌کند و روابط نزدیک با حزب بعث [[لبنان]]، [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]]، و [[سوریه]] دارد. معن بشور از موسسان آن، همچنان دبیر کل این تشکل سیاسی است.
	====[[التيار الوطنی الحر لبنان]]====		====[[التيار الوطنی الحر لبنان]]====
	زمینه تشکیل جریان سیاسی مسیحی [[التيار الوطنی الحر لبنان]](جریان ملی آزاد)، به سال 1990 و تبعید میشل عون به فرانسه بازمی‌گردد. وی پی از بازگشت از تبعید در سال 2005، آغاز فعالیت این حزب سیاسی را اعلام کرد. این تشکل سیاسی با احزاب و جریان‌های سیاسی مسیحی همچون [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|الکتائب]] و [[حزب القوات اللبنانیة لبنان\|القوات اللبنانیة]] در رقابت و با [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] و امل هم پیمان است و در زمره اعضای ائتلاف موسوم به 8 مارس قرار دارد. این جریان سیاسی دارای ایستگاه تلویزیونی با نام [[تلویزیون در لبنان\|otv]] بوده و با چند نماینده و وزیر در مجلس نمایندگان و هیئت دولت حضور دارد.[[پرونده:حرکه امل لبنان.jpg\|بندانگشتی\|حرکه امل لبنان\|262x262پیکسل]]		زمینه تشکیل جریان سیاسی مسیحی [[التيار الوطنی الحر لبنان]](جریان ملی آزاد)، به سال 1990 و تبعید میشل عون به فرانسه بازمی‌گردد. وی پی از بازگشت از تبعید در سال 2005، آغاز فعالیت این حزب سیاسی را اعلام کرد. این تشکل سیاسی با احزاب و جریان‌های سیاسی مسیحی همچون [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|الکتائب]] و [[حزب القوات اللبنانیة لبنان\|القوات اللبنانیة]] در رقابت و با [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] و امل هم پیمان است و در زمره اعضای ائتلاف موسوم به 8 مارس قرار دارد. این جریان سیاسی دارای ایستگاه تلویزیونی با نام [[تلویزیون در لبنان\|otv]] بوده و با چند نماینده و وزیر در مجلس نمایندگان و هیئت دولت حضور دارد.[[پرونده:حرکه امل لبنان.jpg\|بندانگشتی\|حرکه امل لبنان - برگرفته از سایت akhbaralyawm - قابل بازیابی از: https://en.akhbaralyawm.com/news/132937\|262x262پیکسل]]
	====[[حركة امل لبنان]] ====		====[[حركة امل لبنان]] ====
	تشکیلات سیاسی نظامی‌ [[حركة امل لبنان]](جنبش آمل)[v]، در آغاز به عنوان بازوی نظامی‌ جنبش محرومان پدید آمد. این جنبش با هدف دفاع از حقوق سیاسی اجتماعی شیعیان توسط امام موسی صدر بنیان گزارده شد. فعالیت‌های بازوی نظامی‌جنبش محرومان در سال 1975 با همکاری دکتر مصطفی چمران و به طور مخفیانه آغاز شد و در پی انفجاری که در حین آموزش نیروهای جذب شده به آن روی داد، امام موسی صدر ناگزیر موجودیت آن را رسماً اعلام کرد.		تشکیلات سیاسی نظامی‌ [[حركة امل لبنان]](جنبش آمل)[v]، در آغاز به عنوان بازوی نظامی‌ جنبش محرومان پدید آمد. این جنبش با هدف دفاع از حقوق سیاسی اجتماعی شیعیان توسط امام موسی صدر بنیان گزارده شد. فعالیت‌های بازوی نظامی‌جنبش محرومان در سال 1975 با همکاری دکتر مصطفی چمران و به طور مخفیانه آغاز شد و در پی انفجاری که در حین آموزش نیروهای جذب شده به آن روی داد، امام موسی صدر ناگزیر موجودیت آن را رسماً اعلام کرد.

Mohammad در ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۲

2025-01-17T20:02:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۲
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	[[پرونده:حزب المستقل لبنان.png\|بندانگشتی\|حزب المستقل لبنان]]جمعیتی سیاسی است که توسط رفیق حریری نخست وزیر پیشین [[لبنان]] تاسیس و رییس فعلی آن سعد حریری فرزند او می‌باشد. این حزب که مدعی است سخنگویی سیاسی [[تسنن در لبنان\|طائفه سنی]] را بر عهده دارد، محور شکل گیری [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] پس از ترور موسس آن است که در مخالفت با حضور سوریه در [[لبنان]] صورت گرفت و منتقد سر سخت [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] و سلاح مقاومت است. این حزب که از پشتوانه‌های مالی سعد حریری و حمایت سیاسی آمریکا، فرانسه و عربستان سعودی برخوردار است، موفق شد با بهره‌گیری از همین حمایت‌ها اکثریت [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] را در اختیار ائتلاف یادشده قرار دهد و بر همین اساس فواد سنیوره و سپس سعد حریری به نخست وزیری رسیدند. [[حزب المستقبل لبنان\|حزب المستقبل]] از امکانات قوی رسانه‌ای همچون روزنامه المستقبل، تلویزیون المستقبل و رادیو شرق، برخوردار است و در حوزه‌های فرهنگی، آموزشی و تربیتی نیز فعالیت‌های گسترده ای دارد؛ از جمله از طریق موسسه حریری، همه ساله بورسیه‌های تحصیلات دانشگاهی داخلی و خارجی در اختیار فارغ التحصیلان مراکز آموزشی وابسته به این موسسه قرار می‌دهد. از شخصیت‌های بارز این جریان سیاسی، فواد سنیوره، فرید مکاری، سمیر الجسر، احمد فتقت و محمد کباره را می‌توان نام برد.		[[پرونده:حزب المستقل لبنان.png\|بندانگشتی\|حزب المستقل لبنان]]جمعیتی سیاسی است که توسط رفیق حریری نخست وزیر پیشین [[لبنان]] تاسیس و رییس فعلی آن سعد حریری فرزند او می‌باشد. این حزب که مدعی است سخنگویی سیاسی [[تسنن در لبنان\|طائفه سنی]] را بر عهده دارد، محور شکل گیری [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] پس از ترور موسس آن است که در مخالفت با حضور سوریه در [[لبنان]] صورت گرفت و منتقد سر سخت [[حزب الله لبنان\|حزب‌الله]] و سلاح مقاومت است. این حزب که از پشتوانه‌های مالی سعد حریری و حمایت سیاسی آمریکا، فرانسه و عربستان سعودی برخوردار است، موفق شد با بهره‌گیری از همین حمایت‌ها اکثریت [[قوه مقننه لبنان\|مجلس نمایندگان]] را در اختیار ائتلاف یادشده قرار دهد و بر همین اساس فواد سنیوره و سپس سعد حریری به نخست وزیری رسیدند. [[حزب المستقبل لبنان\|حزب المستقبل]] از امکانات قوی رسانه‌ای همچون روزنامه المستقبل، تلویزیون المستقبل و رادیو شرق، برخوردار است و در حوزه‌های فرهنگی، آموزشی و تربیتی نیز فعالیت‌های گسترده ای دارد؛ از جمله از طریق موسسه حریری، همه ساله بورسیه‌های تحصیلات دانشگاهی داخلی و خارجی در اختیار فارغ التحصیلان مراکز آموزشی وابسته به این موسسه قرار می‌دهد. از شخصیت‌های بارز این جریان سیاسی، فواد سنیوره، فرید مکاری، سمیر الجسر، احمد فتقت و محمد کباره را می‌توان نام برد.
	====[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]]====		====[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]]====
	[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]](حزب گردان‌های لبنانی) را رییس جمهور اسبق [[لبنان]]، کمیل شمعون در پی بحران سال 1958 تاسیس کرد. یکی از اصول مورد توجه حزب در مراحل اولیه، تحکیم جایگاه [[لبنان]] در خانواده کشورهای عرب بود. تحولات سیاسی بعدی اما کمیل شمعون و حزبش را به سیاست‌های غرب نزدیک کرد. در جریان جنگ داخلی به عضویت جبهه احزاب و نیروهای راست پیوست و بازوی نظامی‌ حزب تحت عنوان "ببرها" علیه ائتلاف نیروهای ملی و فلسطینی وارد جنگ شد. این حزب نیز همچون بسیاری از احزاب سیاسی [[لبنان]] دچار اختلافات داخلی و انشعاب شد و با احزاب و نیروهای رقیب در صفوف [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] درگیری‌هایی داشت و خسارت‌هایی را متحمل گردید. در سال 1985 دانی شمعون به ریاست حزب انتخاب شد و تغییراتی را در کادرهای حزبی صورت داد. این حزب اکنون به ریاست دوری شمعون عضو [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14مارس]] است<ref>صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[لبنان]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 123-157.</ref>.		[[حزب الوطنین الاحرار لبنان]](حزب گردان‌های لبنانی) را رییس جمهور اسبق [[لبنان]]، کمیل شمعون در پی بحران سال 1958 تاسیس کرد. یکی از اصول مورد توجه حزب در مراحل اولیه، تحکیم جایگاه [[لبنان]] در خانواده کشورهای عرب بود. تحولات سیاسی بعدی اما کمیل شمعون و حزبش را به سیاست‌های غرب نزدیک کرد. در جریان جنگ داخلی به عضویت جبهه احزاب و نیروهای راست پیوست و بازوی نظامی‌ حزب تحت عنوان "ببرها" علیه ائتلاف نیروهای ملی و فلسطینی وارد جنگ شد. این حزب نیز همچون بسیاری از احزاب سیاسی [[لبنان]] دچار اختلافات داخلی و انشعاب شد و با احزاب و نیروهای رقیب در صفوف [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی]] درگیری‌هایی داشت و خسارت‌هایی را متحمل گردید. در سال 1985 دانی شمعون به ریاست حزب انتخاب شد و تغییراتی را در کادرهای حزبی صورت داد. این حزب اکنون به ریاست دوری شمعون عضو [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14مارس]] است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			صدر هاشمی، سید محمد (1392). جامعه و فرهنگ [[لبنان]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، ص. 123-157.

			== نویسنده مقاله ==
			سید محمد صدر هاشمی
	[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]		[[رده:احزاب و جریان های سیاسی شاخص]]

Mahdi در ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۳

2024-08-03T11:03:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:احزاب لبنان.jpg\|بندانگشتی\|احزاب سیاسی [[لبنان]]]]گرچه ظهور احزاب سیاسی در [[لبنان]] به مفهوم و سازوکار امروزی به دوره قیمومیت فرانسه و به ویژه سال‌های پس از استقلال بازمی‌گردد، زمینه‌های فعالیت شبه حزبی به سده‌های پیشین و به طور مشخص به دوره امارت‌های [[تاریخ دوران جدید لبنان\|آل معن]] و [[تاریخ دوران جدید لبنان\|آل شهاب]] بازمی‌گردد. عمده ترین منازعات سیاسی در این دوره‌ها در شکل دو گرایش قیسی و یمنی در مراحل اولیه در [[مذهب درزی در لبنان\|طائفه درزی]] ظهور کرد. ریشه این نزاع ها به دوره جاهلیت بازمی‌گشت و در دوره اسلامی‌ نیز میان اعراب شمال و جنوب بازتولید شد. این نزاع ها به تدریج از طائفه درزی فراتر رفت و دیگر طوائف از جمله [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی‌ها]] را در برگرفت که در رقابت‌های سیاسی، گروهی به جریان قیسی و گروهی دیگر به جریان یمنی وابسته شدند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الثاني. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com مؤسسة نوفل]، ص. 118.</ref>		[[پرونده:احزاب لبنان.jpg\|بندانگشتی\|احزاب سیاسی [[لبنان]] - برگرفته از سایت vista - قابل بازیابی از: https://vista.ir/n/ir5rroa]]گرچه ظهور احزاب سیاسی در [[لبنان]] به مفهوم و سازوکار امروزی به دوره قیمومیت فرانسه و به ویژه سال‌های پس از استقلال بازمی‌گردد، زمینه‌های فعالیت شبه حزبی به سده‌های پیشین و به طور مشخص به دوره امارت‌های [[تاریخ دوران جدید لبنان\|آل معن]] و [[تاریخ دوران جدید لبنان\|آل شهاب]] بازمی‌گردد. عمده ترین منازعات سیاسی در این دوره‌ها در شکل دو گرایش قیسی و یمنی در مراحل اولیه در [[مذهب درزی در لبنان\|طائفه درزی]] ظهور کرد. ریشه این نزاع ها به دوره جاهلیت بازمی‌گشت و در دوره اسلامی‌ نیز میان اعراب شمال و جنوب بازتولید شد. این نزاع ها به تدریج از طائفه درزی فراتر رفت و دیگر طوائف از جمله [[طوائف مسيحی لبنان\|مارونی‌ها]] را در برگرفت که در رقابت‌های سیاسی، گروهی به جریان قیسی و گروهی دیگر به جریان یمنی وابسته شدند.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). بيت بمنازل كثيرة: الكيان اللبناني بين التصور و الواقع. (ترجمة: عفيف الرزاز). الجزء الثاني. الطبعة الثانية. بيروت: [https://naufal.hachette-antoine.com مؤسسة نوفل]، ص. 118.</ref>

	نزاع‌های قیسی یمنی در دوره امارت [[تاریخ دوران جدید لبنان\|آل شهاب]] میان آنان که پرچمدار جریان قیسی بودند و آل علم الدین که جریان یمنی را رهبری می‌کردند، اوج گرفت و سرانجام به شکست یمنی‌ها منجر شد. [[تاریخ دوران جدید لبنان\|جریان قیسی]] هم البته در پی تغییر و تحولات سیاسی اجتماعی رو به ضعف گزارد و به تدریج در میان [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌های]] منطقه شوف، دو جریان رقیب [[تاریخ دوران جدید لبنان\|یزبکی]] و جنبلاطی در صحنه سیاسی ظهور کردند. نزاع سیاسی میان این دو جریان تا مدت‌ها در میان درزی‌ها برقرار و عامل موثری در روند سیاسی امارت جبل [[لبنان]] بود و آثار آن همچنان هرچند کمرنگ، در میان این طائفه مشاهده می‌شود.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. 39 به بعد.</ref>		نزاع‌های قیسی یمنی در دوره امارت [[تاریخ دوران جدید لبنان\|آل شهاب]] میان آنان که پرچمدار جریان قیسی بودند و آل علم الدین که جریان یمنی را رهبری می‌کردند، اوج گرفت و سرانجام به شکست یمنی‌ها منجر شد. [[تاریخ دوران جدید لبنان\|جریان قیسی]] هم البته در پی تغییر و تحولات سیاسی اجتماعی رو به ضعف گزارد و به تدریج در میان [[مذهب درزی در لبنان\|درزی‌های]] منطقه شوف، دو جریان رقیب [[تاریخ دوران جدید لبنان\|یزبکی]] و جنبلاطی در صحنه سیاسی ظهور کردند. نزاع سیاسی میان این دو جریان تا مدت‌ها در میان درزی‌ها برقرار و عامل موثری در روند سیاسی امارت جبل [[لبنان]] بود و آثار آن همچنان هرچند کمرنگ، در میان این طائفه مشاهده می‌شود.<ref>الصلیبی، کمال. (1991). تاريخ لبنان الحديث. الجزء الثانی. الطبعة السابعة. بيروت: [https://www.annahar.com دار النهار للنشر]، ص. 39 به بعد.</ref>

Samiei: /* حزب الکتائب اللبنانية لبنان */

2024-07-23T20:46:13Z

حزب الکتائب اللبنانية لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۶
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	پس از خروج نیروهای سوری از [[لبنان]] در پی ترور رفیق حریری و اعلام عفو عمومی‌ از سوی رییس جمهوری، وی از زندان آزاد شد و مجددا فعالیت‌های سیاسی و حزبی را از سرگرفت. این حزب از اعضای [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] است و از طریق نمایندگان خود، در مجلس نمایندگان نیز حضور دارد.		پس از خروج نیروهای سوری از [[لبنان]] در پی ترور رفیق حریری و اعلام عفو عمومی‌ از سوی رییس جمهوری، وی از زندان آزاد شد و مجددا فعالیت‌های سیاسی و حزبی را از سرگرفت. این حزب از اعضای [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] است و از طریق نمایندگان خود، در مجلس نمایندگان نیز حضور دارد.
	====[[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]====		====[[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]====
	[[پرونده:حزب الکتائب اللبنانیة.jpg\|بندانگشتی\|'''حزب الکتائب اللبنانیة''']][[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]~~( حزب نیروهای لبنانی)~~، گرچه یک حزب سکولار است، رهبران، اعضاء و هواداران آن عموما از طائفه [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی‌]]<nowiki/>اند و خود را مدافع منافع این طائفه در صحنه سیاسی [[لبنان]] می‌داند. [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|حزب کتائب]] در سال 1936 توسط پیر جمیل تاسیس و در آغاز به عنوان تشکیلاتی ورزشی به صحنه آمد و تحت تاثیر حزب فالانژ [[اسپانیا]] به رهبری فرانکو، نام خود را از آن حزب گرفت. این حزب در دوره قیمومیت فرانسه به طور آشکار شعار استقلال کامل [[لبنان]] از جهان عرب می‌داد و دارای روابط صمیمانه‌ای با نظام قیم بود. حزب کتائب همچنین در طول سال‌های قیمومیت با جریان‌های سیاسی دیگر در میان مسیحیان و به طور خاص با فراکسیون ملی به رهبری امیل اده در رقابتی شدید قرار داشت و طی سال‌های پس از استقلال دارای فراز و فرودهای سیاسی بسیاری بوده است. سیاست‌های راست‌گرایانه و افراطی حزب کتائب یکی از عوامل زمینه ساز [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی لبنان]] دانسته شده است. همچنین شبه نظامیان حزب کتائب نقش عمده‌ای در استمرار درگیری‌های خشونت بار و خونین در طول سال‌های جنگ داخلی داشتند. حمله به اردوگاه‌های فلسطینی در محله باشا و تل الزعتر و مهم‌تر از آن، فاجعه کشتار آوارگان فلسطینی پس از ترور بشیرالجمیل و در حالی که بیروت در محاصره نیروهای نظامی‌ اسراییل قرارداشت، توسط شبه نظامیان وابسته به این حزب صورت گرفت.		[[پرونده:حزب الکتائب اللبنانیة.jpg\|بندانگشتی\|'''حزب الکتائب اللبنانیة''']][[حزب الکتائب اللبنانية لبنان]]، گرچه یک حزب سکولار است، رهبران، اعضاء و هواداران آن عموما از طائفه [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان مارونی‌]]<nowiki/>اند و خود را مدافع منافع این طائفه در صحنه سیاسی [[لبنان]] می‌داند. [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|حزب کتائب]] در سال 1936 توسط پیر جمیل تاسیس و در آغاز به عنوان تشکیلاتی ورزشی به صحنه آمد و تحت تاثیر حزب فالانژ [[اسپانیا]] به رهبری فرانکو، نام خود را از آن حزب گرفت. این حزب در دوره قیمومیت فرانسه به طور آشکار شعار استقلال کامل [[لبنان]] از جهان عرب می‌داد و دارای روابط صمیمانه‌ای با نظام قیم بود. حزب کتائب همچنین در طول سال‌های قیمومیت با جریان‌های سیاسی دیگر در میان مسیحیان و به طور خاص با فراکسیون ملی به رهبری امیل اده در رقابتی شدید قرار داشت و طی سال‌های پس از استقلال دارای فراز و فرودهای سیاسی بسیاری بوده است. سیاست‌های راست‌گرایانه و افراطی حزب کتائب یکی از عوامل زمینه ساز [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی لبنان]] دانسته شده است. همچنین شبه نظامیان حزب کتائب نقش عمده‌ای در استمرار درگیری‌های خشونت بار و خونین در طول سال‌های جنگ داخلی داشتند. حمله به اردوگاه‌های فلسطینی در محله باشا و تل الزعتر و مهم‌تر از آن، فاجعه کشتار آوارگان فلسطینی پس از ترور بشیرالجمیل و در حالی که بیروت در محاصره نیروهای نظامی‌ اسراییل قرارداشت، توسط شبه نظامیان وابسته به این حزب صورت گرفت.

	با مرگ موسس حزب در سال 1984، تاثیرگذاری حزب در حوزه سیاسی در میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] کاهش یافت و پس از پایان جنگ و امضای پیمان طائف، دچار اختلافات داخلی شد. جرج سعاده دبیرکل جدید حزب با توجه به شرایط جدید، تغییراتی را در سیاست‌های حزب ایجاد و روابطی را با احزاب و جریان‌های ملی و اسلامی‌ برقرار کرد؛ هرچند برخی اختلافات داخلی همچنان ادامه یافت. در دوره ریاست کریم بقرادونی بر این حزب، تلاش ها برای نزدیک کردن مواضع سیاسی با دیگر احزاب و جریان‌های سیاسی غیرمسیحی و خروج حزب از یک تشکیلات بنیادگرا به یک حزب معتدل سیاسی استمرار یافت.		با مرگ موسس حزب در سال 1984، تاثیرگذاری حزب در حوزه سیاسی در میان [[طوائف مسيحی لبنان\|مسیحیان]] کاهش یافت و پس از پایان جنگ و امضای پیمان طائف، دچار اختلافات داخلی شد. جرج سعاده دبیرکل جدید حزب با توجه به شرایط جدید، تغییراتی را در سیاست‌های حزب ایجاد و روابطی را با احزاب و جریان‌های ملی و اسلامی‌ برقرار کرد؛ هرچند برخی اختلافات داخلی همچنان ادامه یافت. در دوره ریاست کریم بقرادونی بر این حزب، تلاش ها برای نزدیک کردن مواضع سیاسی با دیگر احزاب و جریان‌های سیاسی غیرمسیحی و خروج حزب از یک تشکیلات بنیادگرا به یک حزب معتدل سیاسی استمرار یافت.

Samiei: /* حزب القوات اللبنانیة لبنان */

2024-07-23T20:44:59Z

حزب القوات اللبنانیة لبنان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۴۴
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	ریشه‌های تاسیس این حزب ارمنی به سال 1906 باز می‌گردد که سیمون زفاریان در راس گروه‌های دانشجویی با همکاری جمعیت اتحاد و ترقی ترکیه مبارزاتی را علیه سلطان عبدالحمید عثمانی سامان داده بود. با مهاجرت ارمنی‌ها به [[لبنان]] در دوره قیمومیت فرانسه، فعالیت‌های آن توسعه یافت. این حزب در این دوره با دولت قیم همکاری و در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی با حزب رقیب خود در درون طائفه ارمنی، حزب هانشاک و نیز با حزب کمونیست [[لبنان]] اختلافاتی داشت که گاه با برخورد‌های خونین همراه بود. در طول سال‌های جنگ نیز از حضور در صحنه درگیری‌ها خودداری کرد. این حزب تاکنون از دولت‌های حاکم در این کشور حمایت کرده و معمولا از طریق نمایندگان خود، در [[قوه مقننه لبنان\|قوه مقننه]] این کشور حضور دارد.		ریشه‌های تاسیس این حزب ارمنی به سال 1906 باز می‌گردد که سیمون زفاریان در راس گروه‌های دانشجویی با همکاری جمعیت اتحاد و ترقی ترکیه مبارزاتی را علیه سلطان عبدالحمید عثمانی سامان داده بود. با مهاجرت ارمنی‌ها به [[لبنان]] در دوره قیمومیت فرانسه، فعالیت‌های آن توسعه یافت. این حزب در این دوره با دولت قیم همکاری و در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی با حزب رقیب خود در درون طائفه ارمنی، حزب هانشاک و نیز با حزب کمونیست [[لبنان]] اختلافاتی داشت که گاه با برخورد‌های خونین همراه بود. در طول سال‌های جنگ نیز از حضور در صحنه درگیری‌ها خودداری کرد. این حزب تاکنون از دولت‌های حاکم در این کشور حمایت کرده و معمولا از طریق نمایندگان خود، در [[قوه مقننه لبنان\|قوه مقننه]] این کشور حضور دارد.
	====[[حزب القوات اللبنانیة لبنان]]====		====[[حزب القوات اللبنانیة لبنان]]====
	[[حزب القوات اللبنانیة لبنان]]، در سال 1976 و در حالی که یک سال از آغاز جنگ داخلی گذشته بود، توسط بشیرالجمیل فرزند موسس [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|حزب کتائب]] به عنوان شاخه نظامی‌ این حزب مارونی تاسیس شد که نقش بسیاری در درگیری‌های خونین در طول سال‌های [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] داشت. پس از ترور بشیرالجمیل در سال 1982 زمینه‌های استقلال آن از حزب مزبور شکل گرفت. ایلی حبیقه فرمانده گروهی از این شبه نظامیان که با حمله به اردوگاه‌های صبرا و شاتیلا هزاران آواره فلسطینی را قتل عام کرد، تا سال 1986 فرماندهی این تشکیلات نظامی‌ را بر عهده داشت و در پی شورش درون تشکیلاتی به رهبری سمیر جعجع، جای خود را به او داد. پس از پایان جنگ، همچون بسیاری از احزاب و تشکل‌های سیاسی درگیر جنگ داخلی، بر اساس [[تاریخ لبنان\|پیمان طائف]]، با خلع سلاح خود، به حزب سیاسی تغییر وضعیت داد. در سال 1994 سمیر جعجع، رییس حزب با اتهامات متعدد از جمله ترور رشید کرامی‌ نخست وزیر اسبق، ترور تونی فرنجیه فرزند رییس جمهور اسبق و رییس جریان المردة و نیز انفجار کلیسای سیدة النجاة، محاکمه و به حبس ابد محکوم و تشکیلات او نیز غیرقانونی اعلام شد.		[[حزب القوات اللبنانیة لبنان\|حزب القوات اللبنانیة لبنان (حزب نیروهای لبنانی)]]، در سال 1976 و در حالی که یک سال از آغاز جنگ داخلی گذشته بود، توسط بشیرالجمیل فرزند موسس [[حزب الکتائب اللبنانية لبنان\|حزب کتائب]] به عنوان شاخه نظامی‌ این حزب مارونی تاسیس شد که نقش بسیاری در درگیری‌های خونین در طول سال‌های [[لبنان معاصر\|جنگ داخلی]] داشت. پس از ترور بشیرالجمیل در سال 1982 زمینه‌های استقلال آن از حزب مزبور شکل گرفت. ایلی حبیقه فرمانده گروهی از این شبه نظامیان که با حمله به اردوگاه‌های صبرا و شاتیلا هزاران آواره فلسطینی را قتل عام کرد، تا سال 1986 فرماندهی این تشکیلات نظامی‌ را بر عهده داشت و در پی شورش درون تشکیلاتی به رهبری سمیر جعجع، جای خود را به او داد. پس از پایان جنگ، همچون بسیاری از احزاب و تشکل‌های سیاسی درگیر جنگ داخلی، بر اساس [[تاریخ لبنان\|پیمان طائف]]، با خلع سلاح خود، به حزب سیاسی تغییر وضعیت داد. در سال 1994 سمیر جعجع، رییس حزب با اتهامات متعدد از جمله ترور رشید کرامی‌ نخست وزیر اسبق، ترور تونی فرنجیه فرزند رییس جمهور اسبق و رییس جریان المردة و نیز انفجار کلیسای سیدة النجاة، محاکمه و به حبس ابد محکوم و تشکیلات او نیز غیرقانونی اعلام شد.

	پس از خروج نیروهای سوری از [[لبنان]] در پی ترور رفیق حریری و اعلام عفو عمومی‌ از سوی رییس جمهوری، وی از زندان آزاد شد و مجددا فعالیت‌های سیاسی و حزبی را از سرگرفت. این حزب از اعضای [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] است و از طریق نمایندگان خود، در مجلس نمایندگان نیز حضور دارد.		پس از خروج نیروهای سوری از [[لبنان]] در پی ترور رفیق حریری و اعلام عفو عمومی‌ از سوی رییس جمهوری، وی از زندان آزاد شد و مجددا فعالیت‌های سیاسی و حزبی را از سرگرفت. این حزب از اعضای [[لبنان معاصر\|ائتلاف 14 مارس]] است و از طریق نمایندگان خود، در مجلس نمایندگان نیز حضور دارد.