نهاد خانواده ژاپن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۵

2025-07-28T13:05:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن، برگرفته از یورونیوز، قابل بازیابی از https://parsi.euronews.com/2024/04/05/japan-marriage-name-extinction-crisis-people-may-all-called-sato-by-2531-study-warns]]در [[ژاپن]]، در دوران مِیجی و ~~تایشو،~~ عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.		[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن، برگرفته از یورونیوز، قابل بازیابی از https://parsi.euronews.com/2024/04/05/japan-marriage-name-extinction-crisis-people-may-all-called-sato-by-2531-study-warns]]در [[ژاپن]]، در [[دوران میجی ژاپن\|دوران مِیجی]] و [[دوره تایشوی ژاپن\|تایشو]]، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.
	خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>		خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>

خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	~~احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در~~ پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص 66- 88.		پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله(1402). جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص 66- 88.

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	~~سهراب احمدیان~~		فرهاد پالیزدار و قدرت اله ذاکری
	[[رده:خانواده]]		[[رده:خانواده]]

Setayesh در ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۱

2025-01-13T15:51:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ~~ژاپن~~]]در [[ژاپن]]، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.		[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن، برگرفته از یورونیوز، قابل بازیابی از https://parsi.euronews.com/2024/04/05/japan-marriage-name-extinction-crisis-people-may-all-called-sato-by-2531-study-warns]]در [[ژاپن]]، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.
	خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>		خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>

Mohammad در ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۷

2024-12-19T18:47:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۷
خط ۶:		خط ۶:
	بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است.<ref name=":0">Sōmushō Tōkei Kyoku (2021). Nihon no tōkei 2021 [日本の統計2021], 29-30.</ref> با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.		بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است.<ref name=":0">Sōmushō Tōkei Kyoku (2021). Nihon no tōkei 2021 [日本の統計2021], 29-30.</ref> با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.

	بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" /><ref>احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص 66- 88 </ref>.		بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" />.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص 66- 88.

			== نویسنده مقاله ==
			سهراب احمدیان
	[[رده:خانواده]]		[[رده:خانواده]]

Samiei در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۰

2024-07-21T17:30:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن]]در ~~ژاپن،~~ در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.		[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن]]در [[ژاپن]]، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.
	خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>		خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>

خط ۶:		خط ۶:
	بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است.<ref name=":0">Sōmushō Tōkei Kyoku (2021). Nihon no tōkei 2021 [日本の統計2021], 29-30.</ref> با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.		بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است.<ref name=":0">Sōmushō Tōkei Kyoku (2021). Nihon no tōkei 2021 [日本の統計2021], 29-30.</ref> با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.

	بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است.<ref name=":0" />		بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" /><ref>احمدیان، سهراب(1402)." جامعه [[ژاپن]] ". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص 66- 88 </ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[نهاد خانواده روسیه]]؛ [[نهاد خانواده کانادا]]؛ [[نهاد خانواده کوبا]]؛ [[نهاد خانواده در مصر]]؛ [[نهاد خانواده تونس]]؛ [[نهاد خانواده افغانستان]]؛ [[نهاد خانواده سنگال]]؛ [[نهاد خانواده فرانسه]]؛ [[نهاد خانواده در مالی]]؛ [[نهاد خانواده سوریه]]؛ [[نهاد خانواده سودان]]؛ [[نهاد خانواده ساحل عاج]]؛ [[نهاد خانواده زیمبابوه]]؛ [[نهاد خانواده اوکراین]]؛ [[نهاد خانواده اسپانیا]]؛ [[نهاد خانواده در اردن]]؛ [[نهاد خانواده اتیوپی]]؛ [[نهاد خانواده سیرالئون]]؛ [[نهاد خانواده قطر]]؛ [[نهاد خانواده لبنان]]؛ [[نهاد خانواده سریلانکا]]؛ [[نهاد خانواده بنگلادش]]؛ [[نهاد خانواده قزاقستان]]؛ [[نهاد خانواده تایلند]]
	* [[نهاد خانواده ~~در چین~~]]
	* [[نهاد خانواده ~~روسیه~~]]
	* [[نهاد خانواده در مصر]]
	* [[نهاد خانواده افغانستان]]
	* [[نهاد خانواده ~~تونس~~]]
	* [[نهاد خانواده ~~کانادا~~]]
	* [[نهاد خانواده ~~کوبا~~]]
	* [[نهاد خانواده لبنان]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:خانواده]]

Hasti: ویرایش متن

2024-01-14T16:20:17Z

ویرایش متن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد<ref>~~هیکاکو کازوکوشی گاکّای،~~ 2015: 13~~-10~~</ref>. بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.		[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن]]در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد.<ref>Hikaku Kazokushi Gakkai (2015). [現代家族ペディア]. KOBUNDO,10-13</ref> بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.
	~~[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن]]~~		خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید.<ref>Morioka, Kiyomi (1992). [日本家族の現代的変動]. Family sociology research.</ref>
	خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید <ref>~~موری‌ئوکا،~~ 1992</ref>.

	از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.		از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.

	بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 ~~مورد~~ رسیده است<ref name=":0">~~سوموشو توکِی کیوکو،2021: 19~~-18</ref>. با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.		بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است.<ref name=":0">Sōmushō Tōkei Kyoku (2021). Nihon no tōkei 2021 [日本の統計2021], 29-30.</ref> با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.

	بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" />.		بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است.<ref name=":0" />

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۲۱:		خط ۲۰:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

	*

Hasti: ویرایش و اضافه کردن عکس

2023-12-21T19:42:30Z

ویرایش و اضافه کردن عکس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد<ref>هیکاکو کازوکوشی گاکّای، 2015: 13-10</ref>. بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.		در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد<ref>هیکاکو کازوکوشی گاکّای، 2015: 13-10</ref>. بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.
			[[پرونده:خانواده در ژاپن.jpg\|بندانگشتی\|نهاد خانواده در ژاپن]]
	خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید <ref>موری‌ئوکا، 1992</ref>.		خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید <ref>موری‌ئوکا، 1992</ref>.

	از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.		از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.

	بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است<ref name=":0">سوموشو توکِی کیوکو،2021: 19-18</ref>. با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در زبان ژاپنی از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.		بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است<ref name=":0">سوموشو توکِی کیوکو،2021: 19-18</ref>. با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در [[زبان ژاپنی]] از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.

	بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" />.		بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" />.

Hasti: ..

2023-12-19T17:19:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"~~<sup>[1]<~~/~~sup>~~ یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد (هیکاکو کازوکوشی گاکّای، 2015: 13-10). بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.		در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"(子沢山/Kodakusan) یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد<ref>هیکاکو کازوکوشی گاکّای، 2015: 13-10</ref>. بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.

	خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"~~<sup>[2]<~~/~~sup>~~ می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"~~<sup>[3]<~~/~~sup>~~. خانه‌ای ~~که با~~ تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"<~~sup~~>~~[4]~~</~~sup~~> ~~می‌دید (موری‌ئوکا، 1992)~~.		خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"(家/Ie) می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"(家父長制/Kafu chōsei). خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"(内/Uchi) می‌دید <ref>موری‌ئوکا، 1992</ref>.

	از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.		از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.

	بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است (سوموشو توکِی کیوکو،2021: 19-18). با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"~~<sup>[5]<~~/~~sup>~~ است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در زبان ژاپنی از واژه "ریبتسو"~~<sup>[6]<~~/~~sup>~~ استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.		بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است<ref name=":0">سوموشو توکِی کیوکو،2021: 19-18</ref>. با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"(シングルマザー/Single Mothers) است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در زبان ژاپنی از واژه "ریبتسو"(離別/Ribetsu) استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.

	بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است ~~(همان).~~		بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است<ref name=":0" />.
	~~----[1] 子沢山~~/~~Kodakusan~~.

	~~[2] 家/Ie.~~		== نیز نگاه کنید به ==

	[3] ~~家父長制/Kafu chōsei.~~		* [[نهاد خانواده در چین]]
			* [[نهاد خانواده روسیه]]
			* [[نهاد خانواده در مصر]]
			* [[نهاد خانواده افغانستان]]
			* [[نهاد خانواده تونس]]
			* [[نهاد خانواده کانادا]]
			* [[نهاد خانواده کوبا]]
			* [[نهاد خانواده لبنان]]

	~~[4] 内/Uchi.~~		== کتابشناسی ==

	~~[5] シングルマザー/Single Mothers.~~		*

	~~[6] 離別/Ribetsu.~~

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"^[1] یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن د...» ایجاد کرد

2023-12-03T19:06:53Z

صفحه‌ای تازه حاوی «در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"[1] یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن د...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

در ژاپن، در دوران مِیجی و تایشو، عمدتاً زوجین دارای فرزندان زیادی بودند و "کوداکوسان"[1] یا فرزندآوریِ زیاد مرسوم بود. بطور عموم همسر و فرزندان در قالب یک خانواده بزرگ همراه با والدین خود زندگی می‌کردند و نسبت خانواده‌های پرجمعیت در آن دوره بالا بود. اما در دوره شووا، خانواده‌های هسته ای و خانواده‌های کوچک که تنها از زوجین و فرزندان تشکیل شده بودند، افزایش یافت و به دنبال آن از میان خانواده‌های نسبتاً پر جمعیت افرادی بودند که هم می‌خواستند به والدینشان نزدیک باشند و هم کمی فاصله حفظ شود تا نسبتی متعادل ایجاد گردد (هیکاکو کازوکوشی گاکّای، 2015: 13-10). بنابراین به گونه‌ای زندگی می‌کردند که در یک طبقه از خانه والدین و در طبقه دیگر خودشان تنها یا به اتفاق همسر و فرزندانشان ساکن شوند.

خانواده ژاپنی قبل از جنگ حولِ محور "خانه"[2] می‌گشت، خانه‌ای که دولت و جوامع محلی را با هم پیوند می‌داد. "نظام خانواده" دارای دو عنصر اصلی بود: "خانه" و "پدر سالاری"[3]. خانه‌ای که با تأکید بر اتحاد و توسعه مداوم گروه خویشاوندی، اعضای خانواده را تابع خود می‌دانست. سیستم وراثت مردسالاری حاکم بود و این سیستم خانواده‌های اصلی و زیر شاخه جدید از این خانواده‌ها را طی سلسله مراتبی که به سرپرست خانواده وابسته بود، به عنوان یک گروه "اوچی"[4] می‌دید (موری‌ئوکا، 1992).

از آن زمان تاکنون به طور پیوسته در خانواده ژاپنی، پیچیدگی، فردگرایی، گسترش مرز بین اعضای خانواده و تار و مبهم شدن روابط خانوادگی در حال افزایش است. طلاق و از هم‌ پاشیدن خانواده، واگرایی عاطفی و خشونت خانوادگی، پیری و افزایش خانواده‌های تک‌نفره، عدم برابری در تقسیم ‌کار و همچنین مسئولیت مراقبت از سالمندان از جمله مشکلات و معضلاتی هستند که امروزه خانواده ژاپنی با آنها روبه‌رو است.

بر اساس آمار منتشرشده در کتاب «آمار ژاپن» تعداد ازدواج‌های ثبت شده در سال 2019 به 598905 مورد و تعداد طلاق‌های ثبت شده در همین سال به تعداد 208489 مورد رسیده است (سوموشو توکِی کیوکو،2021: 19-18). با افزایش طلاق و همچنین کاهش آمار ازدواج در سال‌های اخیر، خانواده با پدیده دیگری نیز رو به ‌رو است و آن "مادران تنها"[5] است که پیوسته بر شمار آنها افزوده می‌شود. مادران تنها به معنی مادران مطلقه نیست بلکه تمام مادرانی را نیز در بر می‌گیرد که به هر دلیلی جدا از همسر یا خانواده زندگی می‌کنند که برخی همراه با فرزند و برخی بدون فرزند و تنها یا مستقل از سایر اعضای خانواده هستند. در زبان ژاپنی از واژه "ریبتسو"[6] استفاده می‌شود که به نوعی به معنای "جدایی" است و نه لزوماً طلاق به شیوه رسمی. از همین رو آمارها تعداد مادران تنها را بسیار بیشتر از تعداد مادران مطلقه نشان می‌دهند.

بنابراین بر اساس قانون، مادران تنها می‌توانند شامل دو گروه شوند. گروه اول مادرانی هستند که با کودک یا فرزند زیر بیست سال خود زندگی می‌کنند و گروه دوم مادرانی که بدون همسر و با پدربزرگ یا مادربزرگشان زندگی می‌کنند. تعداد کل "مادران تنها" در [[ژاپن]] در سال 2015 به یک میلیون و 63 هزار نفر رسید، این درحالی است که این رقم در سال 2000 حدود یک ملیون نفر بوده است (همان).
----[1] 子沢山/Kodakusan.

[2] 家/Ie.

[3] 家父長制/Kafu chōsei.

[4] 内/Uchi.

[5] シングルマザー/Single Mothers.

[6] 離別/Ribetsu.