نیروهای مسلح تونس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Noskhechi در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۴

2025-01-19T19:04:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم [[~~نیروهای مسلح~~ تونس]] هستند. بخش نظامی [[تونس]] دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در [[تونس]] نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند.		ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم نیروهای مسلح [[تونس]] هستند. بخش نظامی [[تونس]] دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در [[تونس]] نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند.

	بورقیبه در آغاز حکومت خود به ارتش، توجهی نداشت و تا سال ۱۹۶۴ میلادی، فقط یک درصد از کل بودجه عمومی را به امور نظامی اختصاص می‌داد و تلاش داشت با ضعیف نگه‌داشتن ارتش خطر احتمالی کودتا را به حداقل برساند؛ اما از سال ۱۹۶۴ که حکومت الجزایر کار مدرنیزه کردن ارتش را آغاز کرد، بورقیبه نیز با کمک‌های امریکایی سیاست خویش را تغییر داد و به تقویت ارتش پرداخت.		بورقیبه در آغاز حکومت خود به ارتش، توجهی نداشت و تا سال ۱۹۶۴ میلادی، فقط یک درصد از کل بودجه عمومی را به امور نظامی اختصاص می‌داد و تلاش داشت با ضعیف نگه‌داشتن ارتش خطر احتمالی کودتا را به حداقل برساند؛ اما از سال ۱۹۶۴ که حکومت الجزایر کار مدرنیزه کردن ارتش را آغاز کرد، بورقیبه نیز با کمک‌های امریکایی سیاست خویش را تغییر داد و به تقویت ارتش پرداخت.
خط ۸:		خط ۸:
	[[نیروهای مسلح روسیه]]؛ [[نیروهای مسلح ژاپن]]؛ [[نیروهای مسلح کانادا]]؛ [[نیروهای مسلح کوبا]]؛ [[نیروهای مسلح لبنان]]؛ [[نیروهای مسلح مصر]]؛ [[نیروهای مسلح سنگال]]؛ [[نیروهای مسلح آرژانتین]]؛ [[نیروهای مسلح فرانسه]]؛ [[نیروهای مسلح اسپانیا]]؛ [[نقش ارتش سرخ در تحولات چین]]؛ [[نیروهای مسلح سودان]]؛ [[نیروهای مسلح اوکراین]]؛ [[نیروهای مسلح ساحل عاج]]؛ [[نیروهای مسلح اردن]]؛ [[نیروهای مسلح زیمبابوه]]؛ [[نیروهای مسلح قطر]]؛ [[نیروهای مسلح اتیوپی]]؛ [[نیروهای مسلح سیرالئون]]؛ [[نیروهای مسلح مالی]]؛ [[نیروهای مسلح قزاقستان]]؛ [[نیروهای مسلح گرجستان]]؛ [[نیروهای مسلح تاجیکستان]]؛ [[نیروهای مسلح امارات متحده عربی]]؛ [[نیروهای مسلح تایلند]]		[[نیروهای مسلح روسیه]]؛ [[نیروهای مسلح ژاپن]]؛ [[نیروهای مسلح کانادا]]؛ [[نیروهای مسلح کوبا]]؛ [[نیروهای مسلح لبنان]]؛ [[نیروهای مسلح مصر]]؛ [[نیروهای مسلح سنگال]]؛ [[نیروهای مسلح آرژانتین]]؛ [[نیروهای مسلح فرانسه]]؛ [[نیروهای مسلح اسپانیا]]؛ [[نقش ارتش سرخ در تحولات چین]]؛ [[نیروهای مسلح سودان]]؛ [[نیروهای مسلح اوکراین]]؛ [[نیروهای مسلح ساحل عاج]]؛ [[نیروهای مسلح اردن]]؛ [[نیروهای مسلح زیمبابوه]]؛ [[نیروهای مسلح قطر]]؛ [[نیروهای مسلح اتیوپی]]؛ [[نیروهای مسلح سیرالئون]]؛ [[نیروهای مسلح مالی]]؛ [[نیروهای مسلح قزاقستان]]؛ [[نیروهای مسلح گرجستان]]؛ [[نیروهای مسلح تاجیکستان]]؛ [[نیروهای مسلح امارات متحده عربی]]؛ [[نیروهای مسلح تایلند]]

	== ~~کتابشناسی~~ ==		== منبع اصلی ==
	[[رده:نیروهای مسلح]]		[[رده:نیروهای مسلح]]
			<references />

			== نویسنده مقاله ==
			سید حسن عصمتی بایگی

Samiei در ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۶

2024-07-23T19:06:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''~~. نیروهای ~~مسلح'''~~		ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم [[نیروهای مسلح تونس]] هستند. بخش نظامی [[تونس]] دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در [[تونس]] نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند.

	ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم نیروهای مسلح [[تونس]] هستند. بخش نظامی تونس دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در تونس نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند. بورقیبه در آغاز حکومت خود به ارتش، توجهی نداشت و تا سال ۱۹۶۴ میلادی، فقط یک		بورقیبه در آغاز حکومت خود به ارتش، توجهی نداشت و تا سال ۱۹۶۴ میلادی، فقط یک درصد از کل بودجه عمومی را به امور نظامی اختصاص می‌داد و تلاش داشت با ضعیف نگه‌داشتن ارتش خطر احتمالی کودتا را به حداقل برساند؛ اما از سال ۱۹۶۴ که حکومت الجزایر کار مدرنیزه کردن ارتش را آغاز کرد، بورقیبه نیز با کمک‌های امریکایی سیاست خویش را تغییر داد و به تقویت ارتش پرداخت.

	)		بودجه ارتش در سال ۱۹۷۶ به نه میلیون دلار و در سال ۱۹۷۷ میلادی به رقم صد میلیون دلار ارتقا یافت. بن علی نیز با این‌که خود ارتشی بود، اما از بیم کودتا ارتش را ضعیف نگاه داشت و نیروهای امنیتی را تقویت کرد؛ اما «از قضا سرکنگبین صفرا فزود» و همین ارتش بود که نقش مهمی در سرپیچی از دستورات او بازی کرد و به سقوط او از قدرت سرعت بخشید<ref>عصمتی‌بایگی، سیدحسن (1395). جامعه و فرهنگ [[تونس]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی, هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی], ص 91-80.</ref>.

	۹۱		== نیز نگاه کنید به ==
			[[نیروهای مسلح روسیه]]؛ [[نیروهای مسلح ژاپن]]؛ [[نیروهای مسلح کانادا]]؛ [[نیروهای مسلح کوبا]]؛ [[نیروهای مسلح لبنان]]؛ [[نیروهای مسلح مصر]]؛ [[نیروهای مسلح سنگال]]؛ [[نیروهای مسلح آرژانتین]]؛ [[نیروهای مسلح فرانسه]]؛ [[نیروهای مسلح اسپانیا]]؛ [[نقش ارتش سرخ در تحولات چین]]؛ [[نیروهای مسلح سودان]]؛ [[نیروهای مسلح اوکراین]]؛ [[نیروهای مسلح ساحل عاج]]؛ [[نیروهای مسلح اردن]]؛ [[نیروهای مسلح زیمبابوه]]؛ [[نیروهای مسلح قطر]]؛ [[نیروهای مسلح اتیوپی]]؛ [[نیروهای مسلح سیرالئون]]؛ [[نیروهای مسلح مالی]]؛ [[نیروهای مسلح قزاقستان]]؛ [[نیروهای مسلح گرجستان]]؛ [[نیروهای مسلح تاجیکستان]]؛ [[نیروهای مسلح امارات متحده عربی]]؛ [[نیروهای مسلح تایلند]]

			== کتابشناسی ==
			[[رده:نیروهای مسلح]]
	۹۲

	درصد از کل بودجه عمومی را به امور نظامی اختصاص می‌داد و تلاش داشت با ضعیف نگه‌داشتن ارتش خطر احتمالی کودتا را به حداقل برساند؛ اما از سال ۱۹۶۴ که حکومت الجزایر کار مدرنیزه کردن ارتش را آغاز کرد، بورقیبه نیز با کمک‌های امریکایی سیاست خویش را تغییر داد و به تقویت ارتش پرداخت.

	بودجه ارتش در سال ۱۹۷۶ به نه میلیون دلار و در سال ۱۹۷۷ میلادی به رقم صد میلیون دلار ارتقا یافت. بن علی نیز با این‌که خود ارتشی بود، اما از بیم کودتا ارتش را ضعیف نگاه داشت و نیروهای امنیتی را تقویت کرد؛ اما «از قضا سرکنگبین صفرا فزود» و همین ارتش بود که نقش مهمی در سرپیچی از دستورات او بازی کرد و به سقوط او از قدرت سرعت بخشید.

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''. نیروهای مسلح''' ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم نیروهای مسلح تونس هستند. بخش نظامی تونس دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در تونس نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند. بورقیبه در آغاز...» ایجاد کرد

2023-11-25T10:08:38Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''. نیروهای مسلح''' ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم نیروهای مسلح تونس هستند. بخش نظامی تونس دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در تونس نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند. بورقیبه در آغاز...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''. نیروهای مسلح'''

ارتش، پلیس و نیروهای امنیتی سه رکن مهم نیروهای مسلح [[تونس]] هستند. بخش نظامی تونس دارای ۳۵ هزار نیرو در سه حوزه زمینی، دریایی و هوایی است، نیروهای شبه‌نظامی در تونس نقش فعالی در برقراری امنیت در این کشور دارند. بورقیبه در آغاز حکومت خود به ارتش، توجهی نداشت و تا سال ۱۹۶۴ میلادی، فقط یک

)

۹۱

۹۲

درصد از کل بودجه عمومی را به امور نظامی اختصاص می‌داد و تلاش داشت با ضعیف نگه‌داشتن ارتش خطر احتمالی کودتا را به حداقل برساند؛ اما از سال ۱۹۶۴ که حکومت الجزایر کار مدرنیزه کردن ارتش را آغاز کرد، بورقیبه نیز با کمک‌های امریکایی سیاست خویش را تغییر داد و به تقویت ارتش پرداخت.

بودجه ارتش در سال ۱۹۷۶ به نه میلیون دلار و در سال ۱۹۷۷ میلادی به رقم صد میلیون دلار ارتقا یافت. بن علی نیز با این‌که خود ارتشی بود، اما از بیم کودتا ارتش را ضعیف نگاه داشت و نیروهای امنیتی را تقویت کرد؛ اما «از قضا سرکنگبین صفرا فزود» و همین ارتش بود که نقش مهمی در سرپیچی از دستورات او بازی کرد و به سقوط او از قدرت سرعت بخشید.