http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86%D8%B4%D9%86%D9%87 2026-05-28T18:42:38Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86%D8%B4%D9%86%D9%87&diff=70558&oldid=prev 2025-01-28T21:38:54Z

<p><span class="autocomment">نیز نگاه کنید به</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کانار غالبا سخت‌گیر و حتی گاهی اوقات بی‌رحم است، حتی نسبت به دوستان سیاسی‌اش، ولی انتقام‌گیر نیست. کاپیتان نوزیلار، رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا 1918، یکی از اشخاص وفادار به این هفته‌نامه بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کانار غالبا سخت‌گیر و حتی گاهی اوقات بی‌رحم است، حتی نسبت به دوستان سیاسی‌اش، ولی انتقام‌گیر نیست. کاپیتان نوزیلار، رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا 1918، یکی از اشخاص وفادار به این هفته‌نامه بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ژرژ مارشه(Georges René Louis Marchais)، دبیر کلّ [[حزب کمونیست]] فرانسه، یک بار از سر لج گفته بود که من اصلاً این نشریه را نمی‌خوانم؛ و چندین بار هم فرانسوا میتران سوسیالیست و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و این در حالی است که «کانار» در تمام ایام حیات خود، و در تمام دوره‌های انتخابات ریاست جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به پیروزی رسیدن کاندیدا‌های طیف گسترده چپ، و جلوگیری از انتخاب راست‌گرایان گام برداشته است. این هفته نامه طنزآمیز، کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش نمی‌پذیرد و این امر موردی نادر در مطبوعات حرفه‌ای فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر می‌شوند. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در عوض، نویسندگان آن نمی‌توانند دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا هدیه‌ای ( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این هفته‌نامه در ابتدای بعد از ظهر سه شنبه‌ها چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر می‌گردد. نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این هفته‌نامه پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را می‌خوانم.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://en.wikipedia.org/wiki/Le_Canard_encha%C3%AEn%C3%A9<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی گورابی، محمدحسین(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار )،</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ژرژ مارشه(Georges René Louis Marchais)، دبیر کلّ [[حزب کمونیست]] فرانسه، یک بار از سر لج گفته بود که من اصلاً این نشریه را نمی‌خوانم؛ و چندین بار هم فرانسوا میتران سوسیالیست و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و این در حالی است که «کانار» در تمام ایام حیات خود، و در تمام دوره‌های انتخابات ریاست جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به پیروزی رسیدن کاندیدا‌های طیف گسترده چپ، و جلوگیری از انتخاب راست‌گرایان گام برداشته است. این هفته نامه طنزآمیز، کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش نمی‌پذیرد و این امر موردی نادر در مطبوعات حرفه‌ای فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر می‌شوند. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در عوض، نویسندگان آن نمی‌توانند دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا هدیه‌ای ( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این هفته‌نامه در ابتدای بعد از ظهر سه شنبه‌ها چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر می‌گردد. نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این هفته‌نامه پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را می‌خوانم.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://en.wikipedia.org/wiki/Le_Canard_encha%C3%AEn%C3%A9&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[هفته نامه های زیمبابوه]]؛ [[هفته‌نامه‌های تایلندی]] ؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مصر]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مالی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری زیمبابوه]]؛ [[روزنامه‌های مهم و پرتیراژ به زبان تایلندی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اسپانیا]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اردن]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی]]؛ [[مجلات و نشریات ادواری تاثیرگذار در قطر]]؛ [[مجلات تاثیرگذار در کوبا]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[هفته نامه های زیمبابوه]]؛ [[هفته‌نامه‌های تایلندی]] ؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مصر]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مالی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری زیمبابوه]]؛ [[روزنامه‌های مهم و پرتیراژ به زبان تایلندی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اسپانیا]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اردن]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی]]؛ [[مجلات و نشریات ادواری تاثیرگذار در قطر]]؛ [[مجلات تاثیرگذار در کوبا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==منبع اصلی==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نعیمی گورابی، محمدحسین(1392). جامعه و فرهنگ [[فرانسه]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] ( در دست انتشار )،</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نویسنده مقاله==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محمدحسین نعیمی‌گورابی</ins></div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86%D8%B4%D9%86%D9%87&diff=58658&oldid=prev 2024-08-17T12:13:15Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هفته‌نامه کانار آنشِنه(Le Canard enchaîné) ، همه کسانی که با دنیای سیاست و مطبوعات فرانسه آشنا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هستند ، </del>از اهمیّت این هفته‌نامه استثنایی آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، چهره‌های بسیار مطرحی در فرانسه ـ از رییس جمهوری و نخست وزیر و وزیر و نماینده مجلس گرفته تا پرنفوذ‌ترین فعالان اقتصادی و سیاسی و فرهنگی، طعم تلخ افشاگری‌های دقیق و مستند این نشریه «طنز» ـ که بسیاری آن را جدّی‌ترین نشریه فرانسه می‌دانند ـ را چشیده و گاه بهای سنگینی هم بابت آن پرداخته‌اند. «کانار آنشنه»  و یا به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال(Maurice Maréchal, Jeanne Maréchal et Henri-Paul Deyvaux-Gassier)، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع نزدیک به یک قرن، از حیات این نشریّه هفتگی می‌گذرد و در حال حاضر یکی از قدیمی‌ترین عنوان‌های مطبوعاتی فرانسه محسوب می‌شود.این نشریّه، نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به تیغ سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند کشیده شده» تغییر داد؛ و اندکی بعدتر هم اردک بودن را بی دردسرتر و در عین حال مناسب‌تر دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و کانار آنشنه (یعنی اردک به بند کشیده شده) نامیده شد وجالب است که این اردک به بند کشیده شده، همچنان شعار اولیه خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار می‌کند که:«تو می‌توانی قلم مرا بشکنی؛ امّا نمی‌توانی مرا سر به نیست کنی»</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هفته‌نامه کانار آنشِنه(Le Canard enchaîné)، همه کسانی که با دنیای سیاست و مطبوعات فرانسه آشنا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هستند، </ins>از اهمیّت این هفته‌نامه استثنایی آگاهند. تا به امروز، بارها و بارها، چهره‌های بسیار مطرحی در فرانسه ـ از رییس جمهوری و نخست وزیر و وزیر و نماینده مجلس گرفته تا پرنفوذ‌ترین فعالان اقتصادی و سیاسی و فرهنگی، طعم تلخ افشاگری‌های دقیق و مستند این نشریه «طنز» ـ که بسیاری آن را جدّی‌ترین نشریه فرانسه می‌دانند ـ را چشیده و گاه بهای سنگینی هم بابت آن پرداخته‌اند. «کانار آنشنه»  و یا به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال(Maurice Maréchal, Jeanne Maréchal et Henri-Paul Deyvaux-Gassier)، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع نزدیک به یک قرن، از حیات این نشریّه هفتگی می‌گذرد و در حال حاضر یکی از قدیمی‌ترین عنوان‌های مطبوعاتی فرانسه محسوب می‌شود.این نشریّه، نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به تیغ سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند کشیده شده» تغییر داد؛ و اندکی بعدتر هم اردک بودن را بی دردسرتر و در عین حال مناسب‌تر دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و کانار آنشنه (یعنی اردک به بند کشیده شده) نامیده شد وجالب است که این اردک به بند کشیده شده، همچنان شعار اولیه خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار می‌کند که:«تو می‌توانی قلم مرا بشکنی؛ امّا نمی‌توانی مرا سر به نیست کنی»</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هر چند «کانار»، در مجموع، جزء طیف گسترده چپ فرانسه به حساب می‌آید، امّا شاید در همین طیف هم، هیچ جریان عمده‌ای را نتوان یافت که از «شرّ» این هفته‌نامه در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی ، اقتصادی ، </del>حقوقی و.. )در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرانسه ، </del>همچنین در دیگر کشورها پرده بر می‌دارد. به عبارتی می‌توان گفت اگرچه این هفته‌نامه مستقل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است ، </del>ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار می‌دهد. کانار یکی از آخرین روزنامه‌های تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه باقی‌مانده و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه می‌باشد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هر چند «کانار»، در مجموع، جزء طیف گسترده چپ فرانسه به حساب می‌آید، امّا شاید در همین طیف هم، هیچ جریان عمده‌ای را نتوان یافت که از «شرّ» این هفته‌نامه در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی، اقتصادی، </ins>حقوقی و.. )در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فرانسه، </ins>همچنین در دیگر کشورها پرده بر می‌دارد. به عبارتی می‌توان گفت اگرچه این هفته‌نامه مستقل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است، </ins>ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار می‌دهد. کانار یکی از آخرین روزنامه‌های تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه باقی‌مانده و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه می‌باشد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کانار غالبا سخت‌گیر و حتی گاهی اوقات بی‌رحم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است ، </del>حتی نسبت به دوستان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی‌اش ، </del>ولی انتقام‌گیر نیست. کاپیتان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوزیلار ، </del>رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1918 ، </del>یکی از اشخاص وفادار به این هفته‌نامه بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است .</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کانار غالبا سخت‌گیر و حتی گاهی اوقات بی‌رحم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">است، </ins>حتی نسبت به دوستان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی‌اش، </ins>ولی انتقام‌گیر نیست. کاپیتان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نوزیلار، </ins>رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1918، </ins>یکی از اشخاص وفادار به این هفته‌نامه بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ژرژ مارشه(Georges René Louis Marchais)، دبیر کلّ [[حزب کمونیست]] فرانسه، یک بار از سر لج گفته بود که من اصلاً این نشریه را نمی‌خوانم؛ و چندین بار هم فرانسوا میتران سوسیالیست و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و این در حالی است که «کانار» در تمام ایام حیات خود، و در تمام دوره‌های انتخابات ریاست جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به پیروزی رسیدن کاندیدا‌های طیف گسترده چپ، و جلوگیری از انتخاب راست‌گرایان گام برداشته است. این هفته نامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طنزآمیز ، </del>کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش نمی‌پذیرد و این امر موردی نادر در مطبوعات حرفه‌ای فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر می‌شوند. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عوض ، </del>نویسندگان آن نمی‌توانند دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا هدیه‌ای ( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این هفته‌نامه در ابتدای بعد از ظهر سه شنبه‌ها چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر می‌گردد . نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این هفته‌نامه پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را می‌خوانم.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://en.wikipedia.org/wiki/Le_Canard_encha%C3%AEn%C3%A9&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گورابی ، محمد حسین ، </del>جامعه و فرهنگ فرانسه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">، </del>[https://<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">alhoda</del>.ir/ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">موسسه فرهنگی هنری </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بین المللی الهدی</del>] ، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تهران ، 1392 .ص539-541.</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ژرژ مارشه(Georges René Louis Marchais)، دبیر کلّ [[حزب کمونیست]] فرانسه، یک بار از سر لج گفته بود که من اصلاً این نشریه را نمی‌خوانم؛ و چندین بار هم فرانسوا میتران سوسیالیست و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و این در حالی است که «کانار» در تمام ایام حیات خود، و در تمام دوره‌های انتخابات ریاست جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به پیروزی رسیدن کاندیدا‌های طیف گسترده چپ، و جلوگیری از انتخاب راست‌گرایان گام برداشته است. این هفته نامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طنزآمیز، </ins>کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش نمی‌پذیرد و این امر موردی نادر در مطبوعات حرفه‌ای فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر می‌شوند. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عوض، </ins>نویسندگان آن نمی‌توانند دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا هدیه‌ای ( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این هفته‌نامه در ابتدای بعد از ظهر سه شنبه‌ها چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر می‌گردد. نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این هفته‌نامه پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را می‌خوانم.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://en.wikipedia.org/wiki/Le_Canard_encha%C3%AEn%C3%A9&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گورابی، محمدحسین(1392). </ins>جامعه و فرهنگ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]. تهران: </ins>[https://<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">www.icro</ins>.ir/ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازمان فرهنگ </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ارتباطات اسلامی</ins>] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">( در دست انتشار )</ins>،&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==نیز نگاه کنید به==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[هفته نامه های زیمبابوه]]؛ [[هفته‌نامه‌های تایلندی]] ؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مصر]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مالی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری زیمبابوه]]؛ [[روزنامه‌های مهم و پرتیراژ به زبان تایلندی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اسپانیا]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اردن]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی]]؛ [[مجلات و نشریات ادواری تاثیرگذار در قطر]]؛ [[مجلات تاثیرگذار در کوبا]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[هفته نامه های زیمبابوه]]؛ [[هفته‌نامه‌های تایلندی]] ؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مصر]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مالی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری زیمبابوه]]؛ [[روزنامه‌های مهم و پرتیراژ به زبان تایلندی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اسپانیا]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اردن]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی]]؛ [[مجلات و نشریات ادواری تاثیرگذار در قطر]]؛ [[مجلات تاثیرگذار در کوبا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>==کتابشناسی==</div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86%D8%B4%D9%86%D9%87&diff=52750&oldid=prev 2024-07-28T18:45:50Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''هفته نامه </del>کانار آنشِنه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[50] :''' </del>همه کسانی که با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دنيای سياست </del>و مطبوعات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>آشنا هستند ، از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اهميّت اين هفته نامه استثنايی </del>آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چهره های بسيار </del>مطرحی در فرانسه ـ از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رييس </del>جمهوری و نخست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وزير </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وزير </del>و نماینده مجلس گرفته تا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرنفوذ ترين </del>فعالان اقتصادی و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سياسی </del>و فرهنگی، طعم تلخ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افشاگری های دقيق </del>و مستند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نشريه </del>«طنز» ـ که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بسياری </del>آن را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدّی ترين نشريه </del>فرانسه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می دانند </del>ـ را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چشيده </del>و گاه بهای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنگينی </del>هم بابت آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرداخته اند</del>. «کانار آنشنه»  و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يا </del>به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[51]</del>، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نزديک </del>به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يک </del>قرن، از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حيات اين </del>نشریّه هفتگی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می گذرد ودر </del>حال حاضر یکی از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قدیمی ترین عنوان های </del>مطبوعاتی فرانسه محسوب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می شود</del>.<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نشريّه، </del>نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تيغ </del>سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشيده </del>شده» <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تغيير </del>داد؛ و اندکی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بعد تر </del>هم اردک بودن را بی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درد سر تر </del>و در عین حال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مناسب تر </del>دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">كانار </del>آنشنه (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يعني </del>اردک به بند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشيده </del>شده) نامیده شد وجالب است که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>اردک به بند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشيده </del>شده، همچنان شعار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اوليه </del>خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می کند </del>که:<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">« تو می توانی </del>قلم مرا بشکنی؛ امّا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی توانی </del>مرا سر به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نيست </del>کنی»</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌نامه </ins>کانار آنشِنه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Le Canard enchaîné) ، </ins>همه کسانی که با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دنیای سیاست </ins>و مطبوعات فرانسه آشنا هستند ، از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اهمیّت این هفته‌نامه استثنایی </ins>آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چهره‌های بسیار </ins>مطرحی در فرانسه ـ از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رییس </ins>جمهوری و نخست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وزیر </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وزیر </ins>و نماینده مجلس گرفته تا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرنفوذ‌ترین </ins>فعالان اقتصادی و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی </ins>و فرهنگی، طعم تلخ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">افشاگری‌های دقیق </ins>و مستند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نشریه </ins>«طنز» ـ که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بسیاری </ins>آن را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جدّی‌ترین نشریه </ins>فرانسه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌دانند </ins>ـ را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چشیده </ins>و گاه بهای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سنگینی </ins>هم بابت آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پرداخته‌اند</ins>. «کانار آنشنه»  و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یا </ins>به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Maurice Maréchal, Jeanne Maréchal et Henri-Paul Deyvaux-Gassier)</ins>، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نزدیک </ins>به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک </ins>قرن، از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حیات این </ins>نشریّه هفتگی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌گذرد و در </ins>حال حاضر یکی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">قدیمی‌ترین عنوان‌های </ins>مطبوعاتی فرانسه محسوب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شود</ins>.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نشریّه، </ins>نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تیغ </ins>سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشیده </ins>شده» <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تغییر </ins>داد؛ و اندکی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بعدتر </ins>هم اردک بودن را بی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دردسرتر </ins>و در عین حال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مناسب‌تر </ins>دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کانار </ins>آنشنه (<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یعنی </ins>اردک به بند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشیده </ins>شده) نامیده شد وجالب است که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>اردک به بند <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشیده </ins>شده، همچنان شعار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اولیه </ins>خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌کند </ins>که:<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">«تو می‌توانی </ins>قلم مرا بشکنی؛ امّا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی‌توانی </ins>مرا سر به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نیست </ins>کنی»</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هر چند «کانار»، در مجموع، جزء <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طيف </del>گسترده چپ فرانسه به حساب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می آيد، </del>امّا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شايد </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همين طيف </del>هم، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هيچ جريان عمده ای </del>را نتوان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يافت </del>که از «شرّ» <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين هفته نامه </del>در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی و.. )در فرانسه ، همچنین در دیگر کشورها پرده بر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می دارد</del>. به عبارتی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می توان </del>گفت اگرچه این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته نامه </del>مستقل است ، ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می دهد</del>. کانار یکی از آخرین <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه های </del>تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باقی مانده </del>و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می باشد</del>.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هر چند «کانار»، در مجموع، جزء <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طیف </ins>گسترده چپ فرانسه به حساب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌آید، </ins>امّا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شاید </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همین طیف </ins>هم، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هیچ جریان عمده‌ای </ins>را نتوان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یافت </ins>که از «شرّ» <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این هفته‌نامه </ins>در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی و.. )در فرانسه ، همچنین در دیگر کشورها پرده بر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌دارد</ins>. به عبارتی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌توان </ins>گفت اگرچه این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌نامه </ins>مستقل است ، ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌دهد</ins>. کانار یکی از آخرین <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌های </ins>تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باقی‌مانده </ins>و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌باشد</ins>.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کانار غالبا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سخت گیر </del>و حتی گاهی اوقات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بی رحم </del>است ، حتی نسبت به دوستان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی اش </del>، ولی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتقام گیر </del>نیست. کاپیتان نوزیلار ، رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا 1918 ، یکی از اشخاص وفادار به این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته نامه </del>بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است .</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کانار غالبا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سخت‌گیر </ins>و حتی گاهی اوقات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بی‌رحم </ins>است ، حتی نسبت به دوستان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاسی‌اش </ins>، ولی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">انتقام‌گیر </ins>نیست. کاپیتان نوزیلار ، رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا 1918 ، یکی از اشخاص وفادار به این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌نامه </ins>بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است .</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ژرژ مارشه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[52]</del>، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دبير </del>کلّ حزب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کمونيست </del>فرانسه، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">يک </del>بار از سر لج گفته بود که من اصلاً <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين نشريه </del>را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی خوانم؛ </del>و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چندين </del>بار هم فرانسوا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ميتران سوسياليست </del>و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اين </del>در حالی است که «کانار» در تمام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ايام حيات </del>خود، و در تمام <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره های </del>انتخابات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رياست </del>جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پيروزی رسيدن کانديدا های طيف </del>گسترده چپ، و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جلوگيری </del>از انتخاب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">راستگرايان </del>گام برداشته است. این هفته نامه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طنز آمیز </del>، کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی پذیرد </del>و این امر موردی نادر در مطبوعات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حرفه ای </del>فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می شوند</del>. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در عوض ، نویسندگان آن <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی توانند </del>دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدیه ای </del>( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته نامه </del>در ابتدای بعد از ظهر سه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شنبه ها </del>چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می گردد </del>. نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته نامه </del>پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می خوانم</del>.[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">53</del>]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>ژرژ مارشه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Georges René Louis Marchais)</ins>، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دبیر </ins>کلّ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>حزب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کمونیست]] </ins>فرانسه، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">یک </ins>بار از سر لج گفته بود که من اصلاً <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این نشریه </ins>را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی‌خوانم؛ </ins>و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">چندین </ins>بار هم فرانسوا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">میتران سوسیالیست </ins>و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">این </ins>در حالی است که «کانار» در تمام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایام حیات </ins>خود، و در تمام <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دوره‌های </ins>انتخابات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ریاست </ins>جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پیروزی رسیدن کاندیدا‌های طیف </ins>گسترده چپ، و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">جلوگیری </ins>از انتخاب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">راست‌گرایان </ins>گام برداشته است. این هفته نامه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">طنزآمیز </ins>، کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی‌پذیرد </ins>و این امر موردی نادر در مطبوعات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حرفه‌ای </ins>فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شوند</ins>. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در عوض ، نویسندگان آن <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی‌توانند </ins>دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هدیه‌ای </ins>( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌نامه </ins>در ابتدای بعد از ظهر سه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شنبه‌ها </ins>چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌گردد </ins>. نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هفته‌نامه </ins>پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌خوانم.&lt;ref&gt;برگرفته از سایت http://en.wikipedia.org/wiki/Le_Canard_encha%C3%AEn%C3%A9&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;نعیمی گورابی ، محمد حسین ، جامعه و فرهنگ فرانسه ، [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و بین المللی الهدی] ، تهران ، 1392 </ins>.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ص539-541.&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نیز نگاه کنید به==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[هفته نامه های زیمبابوه]]؛ [[هفته‌نامه‌های تایلندی]] ؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مصر]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری مالی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری زیمبابوه]]؛ [[روزنامه‌های مهم و پرتیراژ به زبان تایلندی]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اسپانیا]]؛ [[مهم ترین نشریات ادواری اردن]]؛ [</ins>[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی]]؛ [[مجلات و نشریات ادواری تاثیرگذار در قطر]]؛ [[مجلات تاثیرگذار در کوبا]</ins>]</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==کتابشناسی==</ins></div></td></tr> </table>

Momtaz http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86%D8%B4%D9%86%D9%87&diff=31647&oldid=prev 2024-04-05T13:17:52Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''هفته نامه کانار آنشِنه[50] :''' همه کسانی که با دنيای سياست و مطبوعات فرانسه آشنا هستند ، از اهميّت اين هفته نامه استثنايی آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، چهره های بسيار مطرحی در فرانسه ـ از رييس جمهوری و نخست وزير و وزير و نماینده مجلس گرفته تا پرنفوذ ترين فعالان اقتصادی و سياسی و فرهنگی، طعم تلخ افشاگری های دقيق و مستند اين نشريه «طنز» ـ که بسياری آن را جدّی ترين نشريه فرانسه می دانند ـ را چشيده و گاه بهای سنگينی هم بابت آن پرداخته اند. «کانار آنشنه»  و يا به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال[51]، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع نزديک به يک قرن، از حيات اين نشریّه هفتگی می گذرد ودر حال حاضر یکی از قدیمی ترین عنوان های مطبوعاتی فرانسه محسوب می شود.اين نشريّه، نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به تيغ سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند کشيده شده» تغيير داد؛ و اندکی بعد تر هم اردک بودن را بی درد سر تر و در عین حال مناسب تر دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و كانار آنشنه (يعني اردک به بند کشيده شده) نامیده شد وجالب است که اين اردک به بند کشيده شده، همچنان شعار اوليه خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار می کند که:« تو می توانی قلم مرا بشکنی؛ امّا نمی توانی مرا سر به نيست کنی»</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>'''هفته نامه کانار آنشِنه[50] :''' همه کسانی که با دنيای سياست و مطبوعات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>آشنا هستند ، از اهميّت اين هفته نامه استثنايی آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، چهره های بسيار مطرحی در فرانسه ـ از رييس جمهوری و نخست وزير و وزير و نماینده مجلس گرفته تا پرنفوذ ترين فعالان اقتصادی و سياسی و فرهنگی، طعم تلخ افشاگری های دقيق و مستند اين نشريه «طنز» ـ که بسياری آن را جدّی ترين نشريه فرانسه می دانند ـ را چشيده و گاه بهای سنگينی هم بابت آن پرداخته اند. «کانار آنشنه»  و يا به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال[51]، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع نزديک به يک قرن، از حيات اين نشریّه هفتگی می گذرد ودر حال حاضر یکی از قدیمی ترین عنوان های مطبوعاتی فرانسه محسوب می شود.اين نشريّه، نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به تيغ سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند کشيده شده» تغيير داد؛ و اندکی بعد تر هم اردک بودن را بی درد سر تر و در عین حال مناسب تر دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و كانار آنشنه (يعني اردک به بند کشيده شده) نامیده شد وجالب است که اين اردک به بند کشيده شده، همچنان شعار اوليه خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار می کند که:« تو می توانی قلم مرا بشکنی؛ امّا نمی توانی مرا سر به نيست کنی»</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هر چند «کانار»، در مجموع، جزء طيف گسترده چپ فرانسه به حساب می آيد، امّا شايد در همين طيف هم، هيچ جريان عمده ای را نتوان يافت که از «شرّ» اين هفته نامه در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی و.. )در فرانسه ، همچنین در دیگر کشورها پرده بر می دارد. به عبارتی می توان گفت اگرچه این هفته نامه مستقل است ، ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار می دهد. کانار یکی از آخرین روزنامه های تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه باقی مانده و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه می باشد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>هر چند «کانار»، در مجموع، جزء طيف گسترده چپ فرانسه به حساب می آيد، امّا شايد در همين طيف هم، هيچ جريان عمده ای را نتوان يافت که از «شرّ» اين هفته نامه در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی و.. )در فرانسه ، همچنین در دیگر کشورها پرده بر می دارد. به عبارتی می توان گفت اگرچه این هفته نامه مستقل است ، ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار می دهد. کانار یکی از آخرین روزنامه های تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه باقی مانده و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه می باشد.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1_%D8%A2%D9%86%D8%B4%D9%86%D9%87&diff=30400&oldid=prev 2024-04-01T21:27:19Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;هفته نامه کانار آنشِنه[50] :&#039;&#039;&#039; همه کسانی که با دنيای سياست و مطبوعات فرانسه آشنا هستند ، از اهميّت اين هفته نامه استثنايی آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، چهره های بسيار مطرحی در فرانسه ـ از رييس جمهوری و نخست وزير و وزير و نماینده مجلس گرفته...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;هفته نامه کانار آنشِنه[50] :&#039;&#039;&#039; همه کسانی که با دنيای سياست و مطبوعات فرانسه آشنا هستند ، از اهميّت اين هفته نامه استثنايی آگاهند . تا به امروز، بارها و بارها، چهره های بسيار مطرحی در فرانسه ـ از رييس جمهوری و نخست وزير و وزير و نماینده مجلس گرفته تا پرنفوذ ترين فعالان اقتصادی و سياسی و فرهنگی، طعم تلخ افشاگری های دقيق و مستند اين نشريه «طنز» ـ که بسياری آن را جدّی ترين نشريه فرانسه می دانند ـ را چشيده و گاه بهای سنگينی هم بابت آن پرداخته اند. «کانار آنشنه»  و يا به قول دوستدارانش «کانار»  در 10 سپتامبر 1915 توسط موریس مارشال[51]، جین مارشال و هانری - پل دِوو گاسیه آغاز به کار کرد و در واقع نزديک به يک قرن، از حيات اين نشریّه هفتگی می گذرد ودر حال حاضر یکی از قدیمی ترین عنوان های مطبوعاتی فرانسه محسوب می شود.اين نشريّه، نخست «انسان آزاد» نام داشت؛ و بعد از آن که در همان آغاز کارش، به تيغ سانسور گرفتار شد، نام خود را به «انسانِ به بند کشيده شده» تغيير داد؛ و اندکی بعد تر هم اردک بودن را بی درد سر تر و در عین حال مناسب تر دانست، و کلمه «انسان» را با کلمه «اردک» معاوضه کرد؛ و كانار آنشنه (يعني اردک به بند کشيده شده) نامیده شد وجالب است که اين اردک به بند کشيده شده، همچنان شعار اوليه خودش (شعار ابتکاری گاسیه در سال 1915) را تکرار می کند که:« تو می توانی قلم مرا بشکنی؛ امّا نمی توانی مرا سر به نيست کنی»<br /> <br /> هر چند «کانار»، در مجموع، جزء طيف گسترده چپ فرانسه به حساب می آيد، امّا شايد در همين طيف هم، هيچ جريان عمده ای را نتوان يافت که از «شرّ» اين هفته نامه در امان مانده باشد. در واقع سیاست  کانار این است که  از هرگونه رسوایی عمومی ( سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی و.. )در فرانسه ، همچنین در دیگر کشورها پرده بر می دارد. به عبارتی می توان گفت اگرچه این هفته نامه مستقل است ، ولی حساسیت خود را نسبت به جناح چپ حفظ نموده  و با این توصیف هر گونه انحراف سیاسی را به نقد کشیده و مورد انتقاد قرار می دهد. کانار یکی از آخرین روزنامه های تحقیق و بازرسی  است که در فرانسه باقی مانده و مورد وثوق همه عوامل دخیل در صفحه شطرنج سیاست فرانسه می باشد.<br /> <br /> کانار غالبا سخت گیر و حتی گاهی اوقات بی رحم است ، حتی نسبت به دوستان سیاسی اش ، ولی انتقام گیر نیست. کاپیتان نوزیلار ، رئیس بخش سانسور از سال 1916 تا 1918 ، یکی از اشخاص وفادار به این هفته نامه بود که تا زمان مرگش در سن 95 سالگی آن را آبونمان بوده است .<br /> <br /> ژرژ مارشه[52]، دبير کلّ حزب کمونيست فرانسه، يک بار از سر لج گفته بود که من اصلاً اين نشريه را نمی خوانم؛ و چندين بار هم فرانسوا ميتران سوسياليست و دوستان و همراهان او دادشان در آمده بود و اين در حالی است که «کانار» در تمام ايام حيات خود، و در تمام دوره های انتخابات رياست جمهوری و مجلس و شهر و استان، در جهت به پيروزی رسيدن کانديدا های طيف گسترده چپ، و جلوگيری از انتخاب راستگرايان گام برداشته است. این هفته نامه طنز آمیز ، کمترین آگهی تبلیغاتی را در صفحاتش نمی پذیرد و این امر موردی نادر در مطبوعات حرفه ای فرانسه است که به صورت کاغذی منتشر می شوند. کارمندان آن از بهترین دستمزدها در میان مطبوعات فرانسه برخوردارند و در عوض ، نویسندگان آن نمی توانند دربورس بازی یا در نشریات دیگر فعالیت کنند و یا هدیه ای ( به ویژه وسایل تزیینی اداری ) بپذیرند تا سلامت اقتصادی و سیاسی آن حفظ شود.این هفته نامه در ابتدای بعد از ظهر سه شنبه ها چاپ  و در روزهای چهارشنبه منتشر می گردد . نقل قول آناتول فرانس در سال 1917 در خصوص این هفته نامه پایان بخش کلام خواهد بود :من فقط کانار آنشنه را می خوانم.[53]</div>

Samiei