هویت ملی در سریلانکا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shekvati در ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶

2025-08-03T10:06:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این ~~جزیره~~ رواج دارد، از زبان‌ها کوچک جهان به شمار میآید <ref name=":0">مظفری, م. ح. (1369). ''سریلانکا.'' کلمبو: کتابخانۀ مرکزی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، تهران.</ref>. زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های شمالی و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوت‌هایی پدیدار شده است، اما این تفاوت‌ها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند <ref name=":0" />. آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>. به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.		زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم [[سریلانکا]] زبان "[[سینهالا\|سینهالی]]" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبان‌ها کوچک جهان به شمار میآید <ref name=":0">مظفری, م. ح. (1369). سریلانکا. کلمبو: کتابخانۀ مرکزی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، تهران.</ref>. زبان [[تامیل]] دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های شمالی و شرقی [[سریلانکا]] [[تامیل]] زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "[[تامیل\|تامیل سریلانکایی]]"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان [[تامیل]] مردمان جنوب هند تفاوت‌هایی پدیدار شده است، اما این تفاوت‌ها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند <ref name=":0" />. آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>. به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت [[تامیل]] زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه [[سینهالا\|سینهالی]] زبان قرار داد.

	زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرت‌های استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند <ref name=":4">Hussein, A. (2004). The Origin of Sinhala . The Sunday Times </ref>.		زبان هایی که مردم [[سریلانکا]] صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرت‌های استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در [[سریلانکا]] بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند <ref name=":4">Hussein, A. (2004). The Origin of Sinhala . The Sunday Times </ref>.

	موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی ~~سریلانکا،~~ بسیار تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم تامیل و سینهالی بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن زبان ~~سینهالی،~~ از تمامی کارمندان خواسته شد تا ظرف سه سال زبان سینهالی را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را از دست بذهند. در سال 1958 مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان سینهالی تنها زبان رسمی کشور سریلانکا است.		موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی [[سریلانکا]]، بسیار تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم [[تامیل]] و [[سینهالا\|سینهالی]] بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن زبان [[سینهالا\|سینهالی]]، از تمامی کارمندان خواسته شد تا ظرف سه سال زبان [[سینهالا\|سینهالی]] را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را از دست بذهند. در سال 1958 مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان [[سینهالا\|سینهالی]] تنها زبان رسمی کشور [[سریلانکا]] است.

	بنابر این زبان سینهالی در تمامی امور دولتی ~~مورد~~ استفاده قرار گرفت. تامیل ها ~~در هنگام~~ تصویب این قانون به شدت به این اقدام اعتراض کردند<ref name=":4" />. زبان مساله مهم سیاسی، ملی، و مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید. در پاسخ به اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد و طبق بندهای یک و دو از اصل هجدهم این قانون هر دو زبان "سینهالی" و "تامیل"، " به عنوان زبان رسمی و ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته با این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی و شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان تامیل انجام شود. ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیه‌های دولتی باید به هر دو زبان ملی به اطلاع مردم برسد و استفاده از زبان‌های ملی در مکاتبات، سخنرانی‌ها، مذاکرات و محاورات رسمی مجلس و دستگاه‌های دولتی مجاز است. بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه زبان سینهالی، تامیل و انگلیسی منتشر شود. در نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از این دو زبان را به عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند. زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در این کشور رواج دارد و از ابتدایی تا آموزش عالی زبان دوم آموزشی است<ref name=":4" />.		بنابر این زبان سینهالی در تمامی امور دولتی مورد استفاده قرار گرفت.تامیل ها درهنگام تصویب این قانون به شدت به این اقدام اعتراض کردند<ref name=":4" />. زبان مساله مهم سیاسی، ملی، و مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید. در پاسخ به اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد و طبق بندهای یک و دو از اصل هجدهم این قانون هر دو زبان "[[سینهالا\|سینهالی]]" و "[[تامیل]]"، به عنوان زبان رسمی و ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته با این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی و شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان [[تامیل]] انجام شود. ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیه‌های دولتی باید به هر دو زبان ملی به اطلاع مردم برسد و استفاده از زبان‌های ملی در مکاتبات، سخنرانی‌ها، مذاکرات و محاورات رسمی مجلس و دستگاه‌های دولتی مجاز است. بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه زبان سینهالی، [[تامیل]] و انگلیسی منتشر شود. در نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از این دو زبان را به عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند. زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در این کشور رواج دارد و از ابتدایی تا آموزش عالی زبان دوم آموزشی است<ref name=":4" />.

	از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند.		از آنجا که [[سریلانکا]] از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند.

	تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. بین ~~المللی~~ بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار می آیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.		تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. بین ‌المللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار می آیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Mohammad: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-16T16:17:53Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۷
خط ۹:		خط ۹:
	از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند.		از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند.

	تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. بین المللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار می آیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. بین المللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار می آیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:
	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
	<references />		<references />

			== منبع اصلی ==
			رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار).

			== نویسنده مقاله ==
			مهدیقلی رکنی
	[[رده:هویت ملی و هویت یابی ملی]]		[[رده:هویت ملی و هویت یابی ملی]]

Samiei در ‏۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۵۷

2024-08-01T21:57:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~===== زبان =====~~
	زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبان‌ها کوچک جهان به شمار میآید <ref name=":0">مظفری, م. ح. (1369). ''سریلانکا.'' کلمبو: کتابخانۀ مرکزی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، تهران.</ref>. زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های شمالی و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوت‌هایی پدیدار شده است، اما این تفاوت‌ها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند <ref name=":0" />. آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>. به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.		زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبان‌ها کوچک جهان به شمار میآید <ref name=":0">مظفری, م. ح. (1369). ''سریلانکا.'' کلمبو: کتابخانۀ مرکزی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، تهران.</ref>. زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های شمالی و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوت‌هایی پدیدار شده است، اما این تفاوت‌ها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند <ref name=":0" />. آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>. به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.

	زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرت‌های استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند <ref name=":4">Hussein, A. (2004). The Origin of Sinhala . ''The Sunday Times~~'' .~~</ref>.		زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرت‌های استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند <ref name=":4">Hussein, A. (2004). The Origin of Sinhala . The Sunday Times </ref>.

	موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی سریلانکا، بسیار تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم تامیل و سینهالی بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن زبان سینهالی، از تمامی کارمندان خواسته شد تا ظرف سه سال زبان سینهالی را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را از دست بذهند. در سال 1958 مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان سینهالی تنها زبان رسمی کشور سریلانکا است. بنا بر این زبان سینهالی در تمامی امور دولتی مورد استفاده قرار گرفت. تامیل ها در هنگام تصویب این قانون به شدت به این اقدام اعتراض کردند. <ref name=":4" /> زبان مساله مهم سیاسی، ملی ، و مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید. در پاسخ به اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد و طبق بندهای یک و دو از اصل هجدهم این قانون هر دو زبان "سینهالی" و "تامیل"، " به عنوان زبان رسمی و ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته با این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی و شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان تامیل انجام شود. ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیه‌های دولتی باید به هر دو زبان ملی به اطلاع مردم برسد و استفاده از زبان‌های ملی در مکاتبات، سخنرانی‌ها، مذاکرات و محاورات رسمی مجلس و دستگاه‌های دولتی مجاز است. بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه زبان سینهالی، تامیل و انگلیسی منتشر شود. در نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از این دو زبان را به عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند. زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در این کشور رواج دارد و از ابتدایی تا آموزش عالی زبان دوم آموزشی است<ref name=":4" /> .		موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی سریلانکا، بسیار تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم تامیل و سینهالی بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن زبان سینهالی، از تمامی کارمندان خواسته شد تا ظرف سه سال زبان سینهالی را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را از دست بذهند. در سال 1958 مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان سینهالی تنها زبان رسمی کشور سریلانکا است.

	از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند. تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. ~~بینالمللی~~ بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار ~~میآیند~~. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		بنابر این زبان سینهالی در تمامی امور دولتی مورد استفاده قرار گرفت. تامیل ها در هنگام تصویب این قانون به شدت به این اقدام اعتراض کردند<ref name=":4" />. زبان مساله مهم سیاسی، ملی، و مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید. در پاسخ به اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد و طبق بندهای یک و دو از اصل هجدهم این قانون هر دو زبان "سینهالی" و "تامیل"، " به عنوان زبان رسمی و ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته با این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی و شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان تامیل انجام شود. ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیه‌های دولتی باید به هر دو زبان ملی به اطلاع مردم برسد و استفاده از زبان‌های ملی در مکاتبات، سخنرانی‌ها، مذاکرات و محاورات رسمی مجلس و دستگاه‌های دولتی مجاز است. بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه زبان سینهالی، تامیل و انگلیسی منتشر شود. در نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از این دو زبان را به عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند. زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در این کشور رواج دارد و از ابتدایی تا آموزش عالی زبان دوم آموزشی است<ref name=":4" />.

			از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند.

			تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. بین المللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار می آیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[هویت ملی سنگال]]؛ [[هویت فرهنگی و ملی چین]]؛ [[هویت ملی در ژاپن]]؛ [[هویت ملی در روسیه]]؛ [[هویت ملی در کوبا]]؛ [[هویت ملی در لبنان]]؛ [[هویت ملی مصر]]؛ [[هویت ملی در تونس]]؛ [[هویت ملی در ~~آرژانتین~~]]؛ [[هویت ملی در ~~فرانسه~~]]؛ [[هویت ملی در ~~اردن~~]]؛ [[هویت ملی در ~~اوکراین~~]]؛ [[هویت ملی در ~~سیرالئون~~]]؛ [[هویت ملی در ~~قطر~~]]		[[هویت ملی در آرژانتین]]؛ [[هویت ملی سنگال]]؛ [[هویت فرهنگی و ملی چین]]؛ [[هویت ملی در ژاپن]]؛ [[هویت ملی در روسیه]]؛ [[هویت ملی در کوبا]]؛ [[هویت ملی در لبنان]]؛ [[هویت ملی مصر]]؛ [[هویت ملی در تونس]]؛ [[هویت ملی در فرانسه]]؛ [[هویت ملی در اردن]]؛ [[هویت ملی در اوکراین]]؛ [[هویت ملی در سیرالئون]]؛ [[هویت ملی در قطر]]؛ [[هویت ملی در گرجستان]]؛ [[هویت ملی در بنگلادش]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />
			[[رده:هویت ملی و هویت یابی ملی]]

Farshad در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۹

2024-07-29T11:49:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۱:		خط ۱:
			===== زبان =====
			زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبان‌ها کوچک جهان به شمار میآید <ref name=":0">مظفری, م. ح. (1369). ''سریلانکا.'' کلمبو: کتابخانۀ مرکزی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، تهران.</ref>. زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های شمالی و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوت‌هایی پدیدار شده است، اما این تفاوت‌ها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند <ref name=":0" />. آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>. به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.

	~~='''2-2-8. زبان'''=~~		زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرت‌های استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند <ref name=":4">Hussein, A. (2004). The Origin of Sinhala . ''The Sunday Times'' .</ref>.
	زبان ~~یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت~~ مردم [[سریلانکا]] زبان ~~"سینهالی"~~ است. ~~این~~ زبان ~~به دلیل~~ این ~~که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبانها کوچک جهان به شمار میآید (مظفری, 1369, ص. 115)~~. ~~زبان تامیل دومین زبان رایج~~ در ~~این کشور است. ایالت های ش[[مالی]] و شرقی~~ سریلانکا ~~تامیل زبان هستند.~~ بیش از ~~شصت میلیون~~ نفر ~~در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی~~ به ~~این~~ زبان صحبت ~~میکنند~~. ~~با گذشت زمان به تدریج،~~ در ~~میان~~ زبان ~~"تامیل سریلانکایی"،~~ به ~~ویژه زبانی که~~ در میان ~~مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوتهایی پدیدار شده است، اما~~ این ~~تفاوتها هنوز~~ به ~~آن اندازه نیست که دو طرف~~ زبان ~~یکدیگر را درک نکنند (مظفری, 1369). آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص~~ "~~زبان~~" ~~است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است~~. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است (~~State, 2008~~). به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.

	زبان ~~هایی که~~ مردم ~~سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو~~ و ~~مالزی~~ است. ~~مهاجران عرب و قدرتهای استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز~~ زبان ~~مردم~~ این ~~جزیره~~ را ~~تحت تاثیر~~ قرار ~~داده اند~~. در ~~سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر~~ به زبان ~~مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد~~. در ~~مراسم دینی~~ و ~~مذهبی مسلمانان~~ از زبان ~~عربی~~ به ~~طور گسترده استفاده~~ می شود. در ~~این میان حدود~~ سه ~~هزار نفر~~ از ~~مردم پرتغالی الاصل~~ این ~~کشور هستند که~~ به زبان ~~هندو- پرتغالی صحبت می~~ کنند ~~(Hussein, 2004)~~.		موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی سریلانکا، بسیار تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم تامیل و سینهالی بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن زبان سینهالی، از تمامی کارمندان خواسته شد تا ظرف سه سال زبان سینهالی را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را از دست بذهند. در سال 1958 مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان سینهالی تنها زبان رسمی کشور سریلانکا است. بنا بر این زبان سینهالی در تمامی امور دولتی مورد استفاده قرار گرفت. تامیل ها در هنگام تصویب این قانون به شدت به این اقدام اعتراض کردند. <ref name=":4" /> زبان مساله مهم سیاسی، ملی ، و مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید. در پاسخ به اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد و طبق بندهای یک و دو از اصل هجدهم این قانون هر دو زبان "سینهالی" و "تامیل"، " به عنوان زبان رسمی و ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته با این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی و شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان تامیل انجام شود. ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیه‌های دولتی باید به هر دو زبان ملی به اطلاع مردم برسد و استفاده از زبان‌های ملی در مکاتبات، سخنرانی‌ها، مذاکرات و محاورات رسمی مجلس و دستگاه‌های دولتی مجاز است. بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه زبان سینهالی، تامیل و انگلیسی منتشر شود. در نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از این دو زبان را به عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند. زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در این کشور رواج دارد و از ابتدایی تا آموزش عالی زبان دوم آموزشی است<ref name=":4" /> .

	~~موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی سریلانکا، بسیار تاثیرگذار و یکی~~ از ~~اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم تامیل~~ و ~~سینهالی بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن~~ زبان ~~سینهالی،~~ از ~~تمامی کارمندان خواسته شد~~ تا ~~ظرف سه~~ سال ~~زبان سینهالی را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را~~ از ~~دست بذهند. در سال~~ 1958 ~~مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان سینهالی تنها~~ زبان رسمی کشور ~~سریلانکا است~~. ~~بنا بر~~ این زبان ~~سینهالی در تمامی امور دولتی مورد استفاده قرار گرفت~~. ~~تامیل ها در هنگام تصویب این~~ قانون ~~به شدت به این اقدام اعتراض کردند~~. ~~(Hussein, 2004)~~ زبان ~~مساله مهم سیاسی، ملی ،~~ و ~~مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید~~. ~~در پاسخ~~ به ~~اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد~~ و ~~طبق بندهای یک~~ و ~~دو از اصل هجدهم~~ این ~~قانون هر دو~~ زبان ~~"سینهالی"~~ و ~~"تامیل"، "~~ به ~~عنوان~~ زبان ~~رسمی~~ و ~~ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته~~ با ~~این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی~~ و ~~شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان تامیل انجام شود~~. ~~ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیههای دولتی باید~~ به ~~هر دو~~ زبان ~~ملی به اطلاع مردم برسد~~ و ~~استفاده از زبانهای ملی~~ در ~~مکاتبات، سخنرانیها، مذاکرات~~ و ~~محاورات رسمی مجلس~~ و ~~دستگاههای دولتی مجاز~~ است. ~~بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه~~ زبان ~~سینهالی، تامیل~~ و ~~انگلیسی منتشر شود.~~ در ~~نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از~~ این دو زبان را به ~~عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند~~. ~~زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در~~ این ~~کشور رواج دارد~~ و ~~از ابتدایی تا آموزش عالی~~ زبان ~~دوم آموزشی~~ است (~~Hussein, 2004~~).		از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند<ref name=":3" />. بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالی‌ها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابت‌های ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانی‌ها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند. تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانه‌ها، بخش‌های کلانی از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است <ref name=":0" />. بینالمللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصت‌های بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیت‌های نسبی این زبان به شمار میآیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	~~از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم~~ به ~~وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور~~ و ~~کم کم~~ در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند (State, 2008). بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالیها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابتهای ملی ~~و قومی که~~ در ~~قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان~~ در اسناد، سخنرانیها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند. تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانهها، بخشهای کلانی از برنامههای رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در ~~شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی~~ در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است (مظفری, 1369). بینالمللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصتهای بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیتهای نسبی این زبان به شمار میآیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.		== نیز نگاه کنید به ==
			[[هویت ملی سنگال]]؛ [[هویت فرهنگی و ملی چین]]؛ [[هویت ملی در ژاپن]]؛ [[هویت ملی در روسیه]]؛ [[هویت ملی در کوبا]]؛ [[هویت ملی در لبنان]]؛ [[هویت ملی مصر]]؛ [[هویت ملی در تونس]]؛ [[هویت ملی در آرژانتین]]؛ [[هویت ملی در فرانسه]]؛ [[هویت ملی در اردن]]؛ [[هویت ملی در اوکراین]]؛ [[هویت ملی در سیرالئون]]؛ [[هویت ملی در قطر]]

			== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-16T12:27:45Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۷
خط ۱:		خط ۱:

	='''2-2-8. زبان'''=		='''2-2-8. زبان'''=
	زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبانها کوچک جهان به شمار میآید (مظفری, 1369, ص. 115). زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های ~~شمالی~~ و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوتهایی پدیدار شده است، اما این تفاوتها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند (مظفری, 1369). آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است (State, 2008). به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.		زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم [[سریلانکا]] زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبانها کوچک جهان به شمار میآید (مظفری, 1369, ص. 115). زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های ش[[مالی]] و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوتهایی پدیدار شده است، اما این تفاوتها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند (مظفری, 1369). آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است (State, 2008). به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.

	زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرتهای استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند (Hussein, 2004).		زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرتهای استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند (Hussein, 2004).

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « ='''2-2-8. زبان'''= زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبانها کوچک جهان به شمار میآید (مظفری, 1369, ص. 115). زبان تامیل دومین زبان ر...» ایجاد کرد

2024-05-13T15:25:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ='''2-2-8. زبان'''= زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبانها کوچک جهان به شمار میآید (مظفری, 1369, ص. 115). زبان تامیل دومین زبان ر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

='''2-2-8. زبان'''=
زبان یکی از مهمترین عناصر و نمادهای هویت ملی است. زبان اکثریت مردم سریلانکا زبان "سینهالی" است. این زبان به دلیل این که فقط در این جزیره رواج دارد، از زبانها کوچک جهان به شمار میآید (مظفری, 1369, ص. 115). زبان تامیل دومین زبان رایج در این کشور است. ایالت های شمالی و شرقی سریلانکا تامیل زبان هستند. بیش از شصت میلیون نفر در هندوستان، سنگاپور، برمه، اندونزی، مالزی، ویتنام و سایر کشورهای آسیای شرقی به این زبان صحبت میکنند. با گذشت زمان به تدریج، در میان زبان "تامیل سریلانکایی"، به ویژه زبانی که در میان مسلمانان رایج است، با زبان تامیل مردمان جنوب هند تفاوتهایی پدیدار شده است، اما این تفاوتها هنوز به آن اندازه نیست که دو طرف زبان یکدیگر را درک نکنند (مظفری, 1369). آنچه در باره درصد جمعیت اقوام از منابع مختلف نقل شده، با شاخص "زبان" است؛ اما این نسبت بر اساس شاخص "دین" متفاوت است. بنا بر یک برآورد که بر این پایه انجام شده 1/69 درصد بودایی، 6/7 درصد مسلمان، 1/7 درصد هندو، 2/6 درصد مسیحی و 10 درصد نامشخص است (State, 2008). به بیان روشنتر، در معادلات اجتماعی و سیاسی نباید مسلمانان تامیل زبان را بخشی از جمعیت تامیل زبان و هندو مذهب به حساب آورد، همان طور که نباید مردم مسیحی مذهب را در گروه سینهالی زبان قرار داد.

زبان هایی که مردم سریلانکا صحبت می کنند تحت تاثیر شدید زبان های کشورهای همسایه آن هند، مالدیو و مالزی است. مهاجران عرب و قدرتهای استعمارگر پرتغال، هلند و انگلیس نیز زبان مردم این جزیره را تحت تاثیر قرار داده اند. در سریلانکا بیش از پنجاه هزار نفر به زبان مالایی سریلانکایی صحبت می کنند که ریشه مالزی دارد. در مراسم دینی و مذهبی مسلمانان از زبان عربی به طور گسترده استفاده می شود. در این میان حدود سه هزار نفر از مردم پرتغالی الاصل این کشور هستند که به زبان هندو- پرتغالی صحبت می کنند (Hussein, 2004).

موضوع زبان رسمی و ملی در فرهنگ و در فضای سیاسی سریلانکا، بسیار تاثیرگذار و یکی از اساسی ترین علل بروز مشاجرات بین مردم تامیل و سینهالی بوده است. در دهۀ 1950 پس از رسمی شدن زبان سینهالی، از تمامی کارمندان خواسته شد تا ظرف سه سال زبان سینهالی را فرا بگیرند در غیر این صورت ممکن است شغلشان را از دست بذهند. در سال 1958 مجلس قانونی را تصویب کرد که مطابق آن زبان سینهالی تنها زبان رسمی کشور سریلانکا است. بنا بر این زبان سینهالی در تمامی امور دولتی مورد استفاده قرار گرفت. تامیل ها در هنگام تصویب این قانون به شدت به این اقدام اعتراض کردند. (Hussein, 2004) زبان مساله مهم سیاسی، ملی ، و مذهبی شد و کشور را به آشوب کشید. در پاسخ به اعتراضات پیوسته مردم تامیل، در سال 1978 قانون اساسی اصلاح شد و طبق بندهای یک و دو از اصل هجدهم این قانون هر دو زبان "سینهالی" و "تامیل"، " به عنوان زبان رسمی و ملی" معرفی شدند (lanka)؛ البته با این قید که در مناطق تامیل نشین شمالی و شرقی مکاتبات اداری می بایست به زبان تامیل انجام شود. ارتباطات رسمی، اسناد، نشریات، اطلاعیههای دولتی باید به هر دو زبان ملی به اطلاع مردم برسد و استفاده از زبانهای ملی در مکاتبات، سخنرانیها، مذاکرات و محاورات رسمی مجلس و دستگاههای دولتی مجاز است. بر پایه اصل 23 قانون اساسی (lanka) قوانین مجلس باید به هر سه زبان سینهالی، تامیل و انگلیسی منتشر شود. در نظام آموزشی نیز، شهروندان سریلانکایی حق دارند یکی از این دو زبان را به عنوان زبان آموزشی خود انتخاب کنند. زبان انگلیسی نیز در حد زبان دوم در این کشور رواج دارد و از ابتدایی تا آموزش عالی زبان دوم آموزشی است (Hussein, 2004).

از آنجا که سریلانکا از سال 1798 تا 1948 میلادی از مستعمرات انگلیس بوده و مستقیم به وسیله آین کشور اداره میشده، لذا زبان انگلیسی از سال 1833 تا چند سال پس از استقلال (1958) زبان رسمی کشور و کم کم در این سرزمین رواج و گسترش یافت. امروز بیش از ده درصد مردم با این زبان آشنایی و یا تسلط دارند (State, 2008). بر اساس بند 3 اصل هجدهم قانون اساسی زبان انگلیسی زبان رابط است. زبان انگلیسی عملا نقش زبان رابط را میان تامیل و سینهالیها ایفاء میکند. به رغم تمایلات و رقابتهای ملی و قومی که در قوانین نیز بازتاب یافته است، این سه زبان در اسناد، سخنرانیها و مذاکرات رسمی کاربرد گستردهای دارند. تعداد زیادی از نشریات، مطبوعات، رسانهها، بخشهای کلانی از برنامههای رادیویی و تلویزیونی کشور به این سه زبان هستند و بعضی نیز منحصرا با یکی از آنها منتشر و پخش میشوند. تعداد کسانی که به زبان انگلیسی آشنایی و یا تسلط دارند، در شهرهای کلمبو، کندی، گال و مناطق توریستی در جنوب و شمال غربی بیشتر از سایر نقاط کشور است (مظفری, 1369). بینالمللی بودن زبان انگلیسی، نیازهای علمی و اطلاعاتی و وجود فرصتهای بیشتر شغلی در داخل و خارج و همچنین امکان کسب درآمد بیشتر مزیتهای نسبی این زبان به شمار میآیند. این امر علت اصلی روی آوردن بیشتر مردم و دولت به این زبان است.