http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87 2026-05-28T14:53:52Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87&diff=70006&oldid=prev 2025-01-22T14:20:53Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه‌ای در این کشور، بعد از قریب به 40 سال مردم [[زيمبابوه|زیمبابوه]] شاهد تغییر سیاست‌های رسانه‌ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران‌های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه‌های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود. روزنامه &quot;دیلی نیوز&quot; در سال مزبور توقیف شد. برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه‌ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان‌های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم‌وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه‌نگاران در تبعید [[زيمبابوه|زیمبابوه]]&lt;nowiki/&gt;‌ای در غرب و کشورهای هم‌جوار آشنا شده و با آن‌ها در ارتباط بودند. گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه‌های ارتباط جمعی [[زيمبابوه|زیمبابوه]] دائم تحت مراقبت، تجسس، تهدید، تفتیش عقاید و سانسور هستند و با تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن اصحاب مطبوعات، کنترل می‌شوند. تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی &quot;پست&quot; (The Post) تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در [[زيمبابوه|زیمبابوه]] را داشت. در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری‌ها مانند &quot;آسوشیتد پرس&quot;، &quot;آژانس مطبوعاتی [[فرانسه]]&quot;، &quot;الجزیره&quot; و&quot;اس.ای . بی .سی&quot; (SABC) نیز فعالیت داشتند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه‌ای در این کشور، بعد از قریب به 40 سال مردم [[زيمبابوه|زیمبابوه]] شاهد تغییر سیاست‌های رسانه‌ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران‌های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه‌های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود. روزنامه &quot;دیلی نیوز&quot; در سال مزبور توقیف شد. برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه‌ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان‌های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم‌وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه‌نگاران در تبعید [[زيمبابوه|زیمبابوه]]&lt;nowiki/&gt;‌ای در غرب و کشورهای هم‌جوار آشنا شده و با آن‌ها در ارتباط بودند. گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه‌های ارتباط جمعی [[زيمبابوه|زیمبابوه]] دائم تحت مراقبت، تجسس، تهدید، تفتیش عقاید و سانسور هستند و با تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن اصحاب مطبوعات، کنترل می‌شوند. تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی &quot;پست&quot; (The Post) تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در [[زيمبابوه|زیمبابوه]] را داشت. در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری‌ها مانند &quot;آسوشیتد پرس&quot;، &quot;آژانس مطبوعاتی [[فرانسه]]&quot;، &quot;الجزیره&quot; و&quot;اس.ای . بی .سی&quot; (SABC) نیز فعالیت داشتند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008، مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد. او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه‌ای، بازسازی لازم در جامعه ایجاد نمی‌شود. حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه‌نگاری در کشور، اصلاح آن را ضروری خواند. در آوریل 2009، دولت ائتلافی در صدد بررسی راه‌های رفع موانع و محدودیت‌های اعمال شده بر رسانه‌های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری‌های خارجی در [[زيمبابوه|زیمبابوه]] و تشکیل کمیسیون جدید رسانه‌ای برای صدور مجوز فعالیت‌های رسانه‌ای بر آمد. وزیر دادگستری نیز ضرورت بازبینی سیاست رسانه‌ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009، روزنامه نگاران [[زيمبابوه|زیمبابوه]]&lt;nowiki/&gt;‌ای "هیئت روزنامه نگاران [[زيمبابوه|زیمبابوه]]&lt;nowiki/&gt;‌ای برای حقوق بشر" را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند. با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه‌ها از جمله "دیلی نیوز" که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند. روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که "آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟"&lt;ref&gt;برگرفته از https://www.herald.co.zw/<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;ایپکچی، محمدحسن (1399). جامعه و فرهنگ [[زیمبابوه در یک نگاه|زیمبابوه]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.269-272.</del>&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008، مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد. او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه‌ای، بازسازی لازم در جامعه ایجاد نمی‌شود. حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه‌نگاری در کشور، اصلاح آن را ضروری خواند. در آوریل 2009، دولت ائتلافی در صدد بررسی راه‌های رفع موانع و محدودیت‌های اعمال شده بر رسانه‌های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری‌های خارجی در [[زيمبابوه|زیمبابوه]] و تشکیل کمیسیون جدید رسانه‌ای برای صدور مجوز فعالیت‌های رسانه‌ای بر آمد. وزیر دادگستری نیز ضرورت بازبینی سیاست رسانه‌ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009، روزنامه نگاران [[زيمبابوه|زیمبابوه]]&lt;nowiki/&gt;‌ای "هیئت روزنامه نگاران [[زيمبابوه|زیمبابوه]]&lt;nowiki/&gt;‌ای برای حقوق بشر" را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند. با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه‌ها از جمله "دیلی نیوز" که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند. روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که "آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟"&lt;ref&gt;برگرفته از https://www.herald.co.zw/&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l10">خط ۱۰:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱۰:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;references /&gt;</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>&lt;references /&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:گزارش ها و آثار علمی برجسته در زمینه رسانه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و رسانه ها</del>]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== منبع اصلی ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ایپکچی، محمدحسن (1399). جامعه و فرهنگ [[زیمبابوه در یک نگاه|زیمبابوه]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.269-272.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نویسنده مقاله ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محمد حسن ایپکچی</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[رده:گزارش ها و آثار علمی برجسته در زمینه رسانه]]</div></td></tr> </table>

Mohammad http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87&diff=57913&oldid=prev 2024-08-09T21:14:34Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l9">خط ۹:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۹:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رده:گزارش ها و آثار علمی برجسته در زمینه رسانه و رسانه ها]]</ins></div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87&diff=38122&oldid=prev 2024-05-05T19:14:33Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۴</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اندکی پس از برپایی جشن استقلال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور،حزب </del>حاکم(زانو-پی اف) و "ناتان شامیاریرا" <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وزیراطلاعات </del>و توریسم که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه نگار </del>و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده [[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه</del>|<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه ها در </del>زیمبابوه]] به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. اما عملکرد دولت و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاست های </del>اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود.دولت مانع بیان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واقعیت ها </del>و مشکلات جامعه توسط مطبوعات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می شد </del>و اجازه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی داد </del>ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود.مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می کردند </del>و معتقد بودند این حق <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اولیه ی </del>آنان <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می باشد </del>که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند.عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و  </del>مطبوعات گردید.در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اندکی پس از برپایی جشن استقلال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور، [[حزب زانو - پی اف|حزب </ins>حاکم (زانو - پی اف)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و "ناتان شامیاریرا" <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">وزیر اطلاعات </ins>و توریسم که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌نگار </ins>و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ها در </ins>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">زيمبابوه</ins>|زیمبابوه]] به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. اما عملکرد دولت و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاست‌های </ins>اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود. دولت مانع بیان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">واقعیت‌ها </ins>و مشکلات جامعه توسط مطبوعات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌شد </ins>و اجازه <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی‌داد </ins>ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود. مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌کردند </ins>و معتقد بودند این حق <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اولیه‌ی </ins>آنان <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">می‌باشد </ins>که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند. عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">و </ins>مطبوعات گردید. در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه ای </del>در این <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور،بعد </del>از قریب به 40 سال مردم زیمبابوه شاهد تغییر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاست های رسانه ای </del>در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بحران های </del>سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گروه های </del>مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود.روزنامه "<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ديلي نيوز</del>" در سال مزبور توقیف شد.برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه ای </del>داشتند اقدام به تأسیس برخی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازمان های </del>غیر دولتی برای آگاهی بخشی به <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم وطنان </del>خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه نگاران </del>در تبعید زیمبابوه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ای </del>در غرب و کشورهای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم جوار </del>آشنا شده و با <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آنها </del>در ارتباط بودند.گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه های </del>ارتباط جمعی زیمبابوه دائم تحت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراقبت،تجسس،تهدید،تفتیش </del>عقاید و سانسور هستند و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">با  </del>تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردن  </del>اصحاب <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات،کنترل می شوند</del>.تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی "پست"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[56] </del>تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در زیمبابوه را داشت.در کنار این روزنامه بعضی از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خبرگزاری ها </del>مانند "آسوشیتد پرس"،"آژانس مطبوعاتی [[فرانسه]]"،"الجزیره" و"اس.ای . بی .سی"<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[57] </del>نیز فعالیت داشتند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ای </ins>در این <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور، بعد </ins>از قریب به 40 سال مردم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شاهد تغییر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سیاست‌های رسانه‌ای </ins>در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بحران‌های </ins>سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گروه‌های </ins>مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود. روزنامه "<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">دیلی نیوز</ins>" در سال مزبور توقیف شد. برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ای </ins>داشتند اقدام به تأسیس برخی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">سازمان‌های </ins>غیر دولتی برای آگاهی بخشی به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم‌وطنان </ins>خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌نگاران </ins>در تبعید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]&lt;nowiki/&gt;‌ای </ins>در غرب و کشورهای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هم‌جوار </ins>آشنا شده و با <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">آن‌ها </ins>در ارتباط بودند. گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌های </ins>ارتباط جمعی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>دائم تحت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مراقبت، تجسس، تهدید، تفتیش </ins>عقاید و سانسور هستند و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">با </ins>تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کردن </ins>اصحاب <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">مطبوعات، کنترل می‌شوند</ins>. تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی "پست" <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(The Post) </ins>تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>را داشت. در کنار این روزنامه بعضی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خبرگزاری‌ها </ins>مانند "آسوشیتد پرس"، "آژانس مطبوعاتی [[فرانسه]]"، "الجزیره" و"اس.ای . بی .سی" <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(SABC) </ins>نیز فعالیت داشتند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2008 ،مورگان </del>چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد.او معتقد بود بدون تغییر سیاست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه ای، باز سازی </del>لازم در جامعه ایجاد <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی شود</del>.حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه نگاری </del>در <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور،اصلاح </del>آن را ضروری خواند.در آوریل <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2009،دولت </del>ائتلافی در صدد بررسی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">راه های </del>رفع موانع و <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محدودیت های </del>اعمال شده بر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه های </del>جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خبرگزاری های </del>خارجی در زیمبابوه و تشکیل کمیسیون جدید <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه ای </del>برای صدور مجوز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فعالیت های رسانه ای </del>بر آمد.وزیر دادگستری نیز ضرورت <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باز بینی </del>سیاست <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه ای </del>را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2009،روزنامه </del>نگاران زیمبابوه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ای  </del>"هیئت روزنامه نگاران زیمبابوه <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ای </del>برای حقوق بشر" را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند.با آغاز فعالیت این مرکز برخی از <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه ها </del>از جمله "دیلی نیوز" که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند.روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که "آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟" (<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">همان</del>)</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2008، مورگان </ins>چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد. او معتقد بود بدون تغییر سیاست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ای، بازسازی </ins>لازم در جامعه ایجاد <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">نمی‌شود</ins>. حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌نگاری </ins>در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">کشور، اصلاح </ins>آن را ضروری خواند. در آوریل <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2009، دولت </ins>ائتلافی در صدد بررسی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">راه‌های </ins>رفع موانع و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">محدودیت‌های </ins>اعمال شده بر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌های </ins>جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">خبرگزاری‌های </ins>خارجی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و تشکیل کمیسیون جدید <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ای </ins>برای صدور مجوز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">فعالیت‌های رسانه‌ای </ins>بر آمد. وزیر دادگستری نیز ضرورت <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بازبینی </ins>سیاست <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">رسانه‌ای </ins>را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">2009، روزنامه </ins>نگاران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]&lt;nowiki/&gt;‌ای </ins>"هیئت روزنامه نگاران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[زيمبابوه|</ins>زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]&lt;nowiki/&gt;‌ای </ins>برای حقوق بشر" را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند. با آغاز فعالیت این مرکز برخی از <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روزنامه‌ها </ins>از جمله "دیلی نیوز" که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند. روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که "آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟"<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;ref&gt;برگرفته از https://www.herald.co.zw/&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;ایپکچی، محمدحسن </ins>(<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">1399</ins>)<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">. جامعه و فرهنگ [[زیمبابوه در یک نگاه|زیمبابوه]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، ص.269-272.&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید به ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در زیمبابوه]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87&diff=32053&oldid=prev 2024-04-09T21:12:25Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۱۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">'''.نگاهی به فضای مطبوعاتی'''</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اندکی پس از برپایی جشن استقلال کشور،حزب حاکم(زانو-پی اف) و "ناتان شامیاریرا" وزیراطلاعات و توریسم که روزنامه نگار و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[رسانه‌ها و وسائل ارتباط جمعی زیمبابوه|</ins>رسانه ها در زیمبابوه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اما عملکرد </ins>دولت و سیاست های اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود.دولت مانع بیان واقعیت ها و مشکلات جامعه توسط مطبوعات می شد و اجازه نمی داد ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود.مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی می کردند و معتقد بودند این حق اولیه ی آنان می باشد که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند.عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت و  مطبوعات گردید.در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اندکی پس از برپایی جشن استقلال کشور،حزب حاکم(زانو-پی اف) و "ناتان شامیاریرا" وزیراطلاعات و توریسم که روزنامه نگار و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده رسانه ها در زیمبابوه به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">اماعملکرد </del>دولت و سیاست های اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود.دولت مانع بیان واقعیت ها و مشکلات جامعه توسط مطبوعات می شد و اجازه نمی داد ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود.مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی می کردند و معتقد بودند این حق اولیه ی آنان می باشد که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند.عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت و  مطبوعات گردید.در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه ای در این کشور،بعد از قریب به 40 سال مردم زیمبابوه شاهد تغییر سیاست های رسانه ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود.روزنامه &quot;ديلي نيوز&quot; در سال مزبور توقیف شد.برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه نگاران در تبعید زیمبابوه ای در غرب و کشورهای هم جوار آشنا شده و با آنها در ارتباط بودند.گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه های ارتباط جمعی زیمبابوه دائم تحت مراقبت،تجسس،تهدید،تفتیش عقاید و سانسور هستند و با  تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن  اصحاب مطبوعات،کنترل می شوند.تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی &quot;پست&quot;[56] تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در زیمبابوه را داشت.در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری ها مانند &quot;آسوشیتد پرس&quot;،&quot;آژانس مطبوعاتی [[فرانسه]]&quot;،&quot;الجزیره&quot; و&quot;اس.ای . بی .سی&quot;[57] نیز فعالیت داشتند.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه ای در این کشور،بعد از قریب به 40 سال مردم زیمبابوه شاهد تغییر سیاست های رسانه ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود.روزنامه &quot;ديلي نيوز&quot; در سال مزبور توقیف شد.برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه نگاران در تبعید زیمبابوه ای در غرب و کشورهای هم جوار آشنا شده و با آنها در ارتباط بودند.گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه های ارتباط جمعی زیمبابوه دائم تحت مراقبت،تجسس،تهدید،تفتیش عقاید و سانسور هستند و با  تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن  اصحاب مطبوعات،کنترل می شوند.تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی &quot;پست&quot;[56] تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در زیمبابوه را داشت.در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری ها مانند &quot;آسوشیتد پرس&quot;،&quot;آژانس مطبوعاتی [[فرانسه]]&quot;،&quot;الجزیره&quot; و&quot;اس.ای . بی .سی&quot;[57] نیز فعالیت داشتند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ،مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد.او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه ای، باز سازی لازم در جامعه ایجاد نمی شود.حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه نگاری در کشور،اصلاح آن را ضروری خواند.در آوریل 2009،دولت ائتلافی در صدد بررسی راه های رفع موانع و محدودیت های اعمال شده بر رسانه های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری های خارجی در زیمبابوه و تشکیل کمیسیون جدید رسانه ای برای صدور مجوز فعالیت های رسانه ای بر آمد.وزیر دادگستری نیز ضرورت باز بینی سیاست رسانه ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009،روزنامه نگاران زیمبابوه ای  &quot;هیئت روزنامه نگاران زیمبابوه ای برای حقوق بشر&quot; را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند.با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه ها از جمله &quot;دیلی نیوز&quot; که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند.روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که &quot;آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟&quot; (همان)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ،مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد.او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه ای، باز سازی لازم در جامعه ایجاد نمی شود.حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه نگاری در کشور،اصلاح آن را ضروری خواند.در آوریل 2009،دولت ائتلافی در صدد بررسی راه های رفع موانع و محدودیت های اعمال شده بر رسانه های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری های خارجی در زیمبابوه و تشکیل کمیسیون جدید رسانه ای برای صدور مجوز فعالیت های رسانه ای بر آمد.وزیر دادگستری نیز ضرورت باز بینی سیاست رسانه ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009،روزنامه نگاران زیمبابوه ای  &quot;هیئت روزنامه نگاران زیمبابوه ای برای حقوق بشر&quot; را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند.با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه ها از جمله &quot;دیلی نیوز&quot; که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند.روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که &quot;آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟&quot; (همان)</div></td></tr> </table>

Mahsa http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87&diff=26663&oldid=prev 2024-03-17T05:57:47Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۵۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l3">خط ۳:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۳:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اندکی پس از برپایی جشن استقلال کشور،حزب حاکم(زانو-پی اف) و &quot;ناتان شامیاریرا&quot; وزیراطلاعات و توریسم که روزنامه نگار و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده رسانه ها در زیمبابوه به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. اماعملکرد دولت و سیاست های اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود.دولت مانع بیان واقعیت ها و مشکلات جامعه توسط مطبوعات می شد و اجازه نمی داد ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود.مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی می کردند و معتقد بودند این حق اولیه ی آنان می باشد که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند.عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت و  مطبوعات گردید.در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>اندکی پس از برپایی جشن استقلال کشور،حزب حاکم(زانو-پی اف) و &quot;ناتان شامیاریرا&quot; وزیراطلاعات و توریسم که روزنامه نگار و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده رسانه ها در زیمبابوه به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. اماعملکرد دولت و سیاست های اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود.دولت مانع بیان واقعیت ها و مشکلات جامعه توسط مطبوعات می شد و اجازه نمی داد ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود.مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی می کردند و معتقد بودند این حق اولیه ی آنان می باشد که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند.عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت و  مطبوعات گردید.در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه ای در این کشور،بعد از قریب به 40 سال مردم زیمبابوه شاهد تغییر سیاست های رسانه ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود.روزنامه "ديلي نيوز" در سال مزبور توقیف شد.برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه نگاران در تبعید زیمبابوه ای در غرب و کشورهای هم جوار آشنا شده و با آنها در ارتباط بودند.گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه های ارتباط جمعی زیمبابوه دائم تحت مراقبت،تجسس،تهدید،تفتیش عقاید و سانسور هستند و با  تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن  اصحاب مطبوعات،کنترل می شوند.تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی "پست"[56] تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در زیمبابوه را داشت.در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری ها مانند "آسوشیتد پرس"،"آژانس مطبوعاتی فرانسه"،"الجزیره" و"اس.ای . بی .سی"[57] نیز فعالیت داشتند.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه ای در این کشور،بعد از قریب به 40 سال مردم زیمبابوه شاهد تغییر سیاست های رسانه ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود.روزنامه "ديلي نيوز" در سال مزبور توقیف شد.برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه نگاران در تبعید زیمبابوه ای در غرب و کشورهای هم جوار آشنا شده و با آنها در ارتباط بودند.گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه های ارتباط جمعی زیمبابوه دائم تحت مراقبت،تجسس،تهدید،تفتیش عقاید و سانسور هستند و با  تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن  اصحاب مطبوعات،کنترل می شوند.تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی "پست"[56] تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در زیمبابوه را داشت.در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری ها مانند "آسوشیتد پرس"،"آژانس مطبوعاتی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]]</ins>"،"الجزیره" و"اس.ای . بی .سی"[57] نیز فعالیت داشتند.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ،مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد.او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه ای، باز سازی لازم در جامعه ایجاد نمی شود.حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه نگاری در کشور،اصلاح آن را ضروری خواند.در آوریل 2009،دولت ائتلافی در صدد بررسی راه های رفع موانع و محدودیت های اعمال شده بر رسانه های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری های خارجی در زیمبابوه و تشکیل کمیسیون جدید رسانه ای برای صدور مجوز فعالیت های رسانه ای بر آمد.وزیر دادگستری نیز ضرورت باز بینی سیاست رسانه ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009،روزنامه نگاران زیمبابوه ای  &quot;هیئت روزنامه نگاران زیمبابوه ای برای حقوق بشر&quot; را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند.با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه ها از جمله &quot;دیلی نیوز&quot; که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند.روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که &quot;آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟&quot; (همان)</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ،مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد.او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه ای، باز سازی لازم در جامعه ایجاد نمی شود.حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه نگاری در کشور،اصلاح آن را ضروری خواند.در آوریل 2009،دولت ائتلافی در صدد بررسی راه های رفع موانع و محدودیت های اعمال شده بر رسانه های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری های خارجی در زیمبابوه و تشکیل کمیسیون جدید رسانه ای برای صدور مجوز فعالیت های رسانه ای بر آمد.وزیر دادگستری نیز ضرورت باز بینی سیاست رسانه ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009،روزنامه نگاران زیمبابوه ای  &quot;هیئت روزنامه نگاران زیمبابوه ای برای حقوق بشر&quot; را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند.با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه ها از جمله &quot;دیلی نیوز&quot; که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند.روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که &quot;آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟&quot; (همان)</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%B2%DB%8C%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D9%87&diff=25409&oldid=prev 2024-03-14T13:18:48Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;.نگاهی به فضای مطبوعاتی&#039;&#039;&#039; اندکی پس از برپایی جشن استقلال کشور،حزب حاکم(زانو-پی اف) و &quot;ناتان شامیاریرا&quot; وزیراطلاعات و توریسم که روزنامه نگار و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته ش...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>&#039;&#039;&#039;.نگاهی به فضای مطبوعاتی&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> اندکی پس از برپایی جشن استقلال کشور،حزب حاکم(زانو-پی اف) و &quot;ناتان شامیاریرا&quot; وزیراطلاعات و توریسم که روزنامه نگار و از اصحاب مطبوعات در زمان مبارزات بود این نوید را به مردم دادند که استیلای حکومت بر مطبوعات برداشته شده رسانه ها در زیمبابوه به اکثریت مردم تعلق خواهند داشت. اماعملکرد دولت و سیاست های اتخاذ شده از سوی آن در رابطه با مطبوعات خلاف ادعاهای پیشین بود.دولت مانع بیان واقعیت ها و مشکلات جامعه توسط مطبوعات می شد و اجازه نمی داد ایرادات سیستم حکومتی مطرح و انتقادات بیان شود.مطبوعات نیز خود را زبان گویای ملت معرفی می کردند و معتقد بودند این حق اولیه ی آنان می باشد که بتوانند کمبودها و نقائص را طرح و درخواست پاسخ گویی از مسئولان داشته باشند.عدم توافق بر سر این موضوعات موجب بروز و افزایش تنش و اختلاف در میان دولت و  مطبوعات گردید.در دوران بحران اقتصادی و اجتماعی کشور به خصوص در اواخر دهه 90 رابطه مطبوعات خصوصی و دولت بسیار تیره شد.<br /> <br /> از سال 2002 و با آغاز تحول جدی رسانه ای در این کشور،بعد از قریب به 40 سال مردم زیمبابوه شاهد تغییر سیاست های رسانه ای در کشورشان شدند. دولت موگابه با توجه به افزایش بحران های سیاسی و اقتصادی و گسترش اعتراضات گروه های مختلف مردمی اقدام به توقیف برخی مطبوعات خصوصی نمود.روزنامه &quot;ديلي نيوز&quot; در سال مزبور توقیف شد.برخی روشنفکران در تبعید که تجربیات مفید رسانه ای داشتند اقدام به تأسیس برخی سازمان های غیر دولتی برای آگاهی بخشی به هم وطنان خود کردند. قبل از انتخابات 2008، بسیاری از مردم از طریق اینترنت با افکار روزنامه نگاران در تبعید زیمبابوه ای در غرب و کشورهای هم جوار آشنا شده و با آنها در ارتباط بودند.گزارشگران بدون مرز مدعی شدند که رسانه های ارتباط جمعی زیمبابوه دائم تحت مراقبت،تجسس،تهدید،تفتیش عقاید و سانسور هستند و با  تطمیع و پرداخت رشوه و یا با استفاده از قدرت و زندانی کردن  اصحاب مطبوعات،کنترل می شوند.تا جولای 2009 روزنامه زامبیایی &quot;پست&quot;[56] تنها روزنامه خارجی بود که اجازه فعالیت در زیمبابوه را داشت.در کنار این روزنامه بعضی از خبرگزاری ها مانند &quot;آسوشیتد پرس&quot;،&quot;آژانس مطبوعاتی فرانسه&quot;،&quot;الجزیره&quot; و&quot;اس.ای . بی .سی&quot;[57] نیز فعالیت داشتند.<br /> <br /> پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ،مورگان چانگیرایی به عنوان نخست وزیر دولت وحدت ملی اعلام کرد موضوع آزادسازی جایگاه رسانه را در کشور شخصاً پیگیری خواهد کرد.او معتقد بود بدون تغییر سیاست رسانه ای، باز سازی لازم در جامعه ایجاد نمی شود.حزب مخالف موگابه ضمن انتقاد شدید از وضعیت اسفناک روزنامه نگاری در کشور،اصلاح آن را ضروری خواند.در آوریل 2009،دولت ائتلافی در صدد بررسی راه های رفع موانع و محدودیت های اعمال شده بر رسانه های جمعی و لغو ممنوعیت فعالیت خبرگزاری های خارجی در زیمبابوه و تشکیل کمیسیون جدید رسانه ای برای صدور مجوز فعالیت های رسانه ای بر آمد.وزیر دادگستری نیز ضرورت باز بینی سیاست رسانه ای را اعلام و ایجاد فضای سیاسی برای شنیدن صداهای مردمی را امری ضروری خواند. در 28 جولای 2009،روزنامه نگاران زیمبابوه ای  &quot;هیئت روزنامه نگاران زیمبابوه ای برای حقوق بشر&quot; را با هدف دفاع از آزادی مطبوعات در کشور تأسیس کردند.با آغاز فعالیت این مرکز برخی از روزنامه ها از جمله &quot;دیلی نیوز&quot; که پیش از این توقیف شده بودند فعالیت خود را از سر گرفتند.روزنامه فوق در اولین شماره جدید خود در یکی از تیترهای صفحه اول خود این سؤال را مطرح کرد که &quot;آیا رابرت موگابه باید حکومت خود را در سن 87 سالگی ادامه دهد؟&quot; (همان)</div>

Samiei