پراکندگی و تراکم جمعیتی سریلانکا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Toktam: صفحه را خالی کرد

2024-10-03T16:45:21Z

صفحه را خالی کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~#تغییر_مسیر [[پراکندگی جمعیت در سریلانکا]]~~
	~~{{به روز رسانی}}~~
	~~[[رده:پراکندگی جمعیت]]~~

Toktam: تغییرمسیر به پراکندگی جمعیت در سریلانکا

2024-09-13T16:37:22Z

تغییرمسیر به پراکندگی جمعیت در سریلانکا

نمایش تغییرات

Toktam در ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۱۳

2024-09-09T22:13:23Z

نمایش تغییرات

Mohammad در ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۶

2024-08-19T10:06:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~===== پراکندگی و جابجایی جمعیت =====~~
	توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیت‌های تاریخی این کشور است. تامیل‌های هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا(Nuwara Eliya)" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت این ناحیه را آنها تشکیل می دهند. این گروه اجتماعی تامیل به امر کشت و در عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول است. اما گروه اجتماعی تامیل های سریلانکایی بیش از نود و پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا(Jaffna)"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخش‌های "باتیکولا(Batticaloa)" را میدهند و اساسا سایر بخش ها در مناطق شمالی و شرقی نیز جمعیت و اقلیت مهمی هستند. این گونه از توزیع جمعیت تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل در نیمه شمالی این جزیره است.		توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیت‌های تاریخی این کشور است. تامیل‌های هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا(Nuwara Eliya)" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت این ناحیه را آنها تشکیل می دهند. این گروه اجتماعی تامیل به امر کشت و در عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول است. اما گروه اجتماعی تامیل های سریلانکایی بیش از نود و پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا(Jaffna)"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخش‌های "باتیکولا(Batticaloa)" را میدهند و اساسا سایر بخش ها در مناطق شمالی و شرقی نیز جمعیت و اقلیت مهمی هستند. این گونه از توزیع جمعیت تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل در نیمه شمالی این جزیره است.

خط ۹:		خط ۸:

	نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و جابجایی‌ها در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و شهرک‌هایی زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر جمعیت‌ترین شهرهای سریلانکا هستند <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>		نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و جابجایی‌ها در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و شهرک‌هایی زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر جمعیت‌ترین شهرهای سریلانکا هستند <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

			جدول شماره 1. درصد جمعیت روستایی و شهری سریلانکا
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|درصد جمعیت روستایی (Unicef)		\|درصد جمعیت روستایی (Unicef)
خط ۱۹:		خط ۲۰:
	\|-		\|-
	\|میزان رشد سالانه شهرنشینی (Unicef)		\|میزان رشد سالانه شهرنشینی (Unicef)
	\|2009~~- 2000~~		\|2000 تا 2009
	\|2/0-		\|2/0-
	\|-		\|-
خط ۲۶:		خط ۲۷:
	\|کلمبو، دهیوالا و جفنا		\|کلمبو، دهیوالا و جفنا
	\|}		\|}
			{{به روز رسانی}}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[ساختار جمعیتی تایلند]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی سیرالئون]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سوریه]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سودان]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی زیمبابوه]]؛ [[پراکندگی جمعیتی اوکراین]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی اسپانیا]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی آرژانتین]]؛ [[پراکندگی جمعیت در اردن]]؛ [[پراکندگی و توزیع جمعیت در قطر]]؛ [[پراکندگی جمعیتی کانادا]]؛ [[تراكم و پراكندگی جمعيت افغانستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی بنگلادش]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی گرجستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی قزاقستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی تاجیکستان]]		[[ساختار جمعیتی تایلند]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی سیرالئون]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سوریه]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سودان]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی زیمبابوه]]؛ [[پراکندگی جمعیتی اوکراین]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی اسپانیا]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی آرژانتین]]؛ [[پراکندگی جمعیت در اردن]]؛ [[پراکندگی و توزیع جمعیت در قطر]]؛ [[پراکندگی جمعیتی کانادا]]؛ [[تراكم و پراكندگی جمعيت افغانستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی بنگلادش]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی گرجستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی قزاقستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی تاجیکستان]]

Farshad در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۲

2024-07-29T08:02:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
			===== پراکندگی و جابجایی جمعیت =====
			توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیت‌های تاریخی این کشور است. تامیل‌های هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا(Nuwara Eliya)" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت این ناحیه را آنها تشکیل می دهند. این گروه اجتماعی تامیل به امر کشت و در عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول است. اما گروه اجتماعی تامیل های سریلانکایی بیش از نود و پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا(Jaffna)"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخش‌های "باتیکولا(Batticaloa)" را میدهند و اساسا سایر بخش ها در مناطق شمالی و شرقی نیز جمعیت و اقلیت مهمی هستند. این گونه از توزیع جمعیت تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل در نیمه شمالی این جزیره است.

			مسلمانان در هیچ یک از مناطق اکثریت نیستند، هر چند آنها در بخش "منّار(Mannar)" در منطقه ساحلی شمالغرب و در بخش‌های شرقی بزرگترین گروه اقلیت و در بخش "امپاری(Amparai)" چهل و پنج درصد جمعیت مسلمان را تشکیل میدهند.

	~~'''-4~~. ~~پراکندگی~~ و ~~جابجایی جمعيت'''~~		به جز در منطقه جفنا و بخش‌هایی از باتیکولا جمعیت سینهالی‌ها در سراسر کشور در اکثریت و در بخش‌های جنوبی تقریبا تمام مردم سینهالی هستند. بخش کلمبو با اکثریت سینهالی، جمعیت بزرگی از تامیلها و مسلمانان نقطه اختلاط گروه‌های اجتماعی گوناگونی است. در این میان هفتاد و دو درصد گروه‌های اجتماعی کوچک "برگرها(Burghers)" و شصت و دو درصد "مَلَی‌ها(Malays)" ی مسلمان نیز در کلمبو زندگی می کنند. در بیشتر موارد اقلیت‌ها در روستاهایی کاملا جدای از دیگران و یا در یک روستا و شهر ولی در محله یا محله‌هایی مخصوصی به خودشان و جدای از دیگران سکونت دارند.

	~~توزیع جمعیت~~ و ~~تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیتهای تاریخی این کشور است. تامیلهای هندی نژاد بیشتر~~ در ~~مناطق بلند و~~ به ~~ویژه در منطقه "نورالیا[8]" سکونت~~ دارند. ~~تقریبا نیمی~~ از ~~جمعیت این ناحیه~~ را آنها ~~تشکیل می دهند~~. ~~این گروه اجتماعی تامیل به امر~~ کشت و در ~~عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول~~ است. ~~اما گروه اجتماعی تامیل~~ های ~~سریلانکایی بیش~~ از ~~نود~~ و ~~پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا[9]"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخشهای "باتیکولا[10]"~~ را ~~میدهند و اساسا سایر بخش ها~~ در ~~مناطق ش[[مالی]]~~ و شرقی ~~نیز جمعیت~~ و ~~اقلیت مهمی هستند. این گونه~~ از ~~توزیع~~ جمعیت ~~تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل~~ در ~~نیمه شمالی~~ این جزیره ~~است~~.		جامعه ای سریلانکا همچنان روستایی است و اکثر مردم در روستاهای کوچک به کشاورزی اشتغال دارند. خانواده‌های کشاورزان از چند الگوی اسکان استفاده می کنند. گاهی پیروان ادیان، در شالیزارها، با محوریت مراکز دینی که کانون فعالیت‌های قومی آنها است، اسکان یافته‌اند یا روستائیان چندین مغازه و خانه‌هایشان را در طول جادهای اصلی ساخته‌اند و در مدل دیگر، آنها خانه‌های کوچکشان را در قالب یک روستا سر و سامان داده‌اند. شالیزارها، مزارع نیشکر و کشت و کار و باغستانها درست از پشت دیوار خانه‌های روستایی به دور دست‌ها کشیده شده‌اند. روستائیان درختان متنوع نارگیل را در حاشیه جاده‌های اصلی و فرعی و روی مرزهای مزارع ردیف کاشته‌اند. بعضی از خانه‌های روستایی باغچه و محل کشت سبزیجات گوناگون است. در فصل بارندگی سبزی های خودرو همه جا را سبز و خرم میسازند. در طول دو دهه از 1970 به بعد، دولت در قالب طرح‌های سدسازی روی رودخانه مهاولی و آبرسانی، زمین‌های کشاورزی را در دشت‌ها شمالی و شرقی کم آب گسترش داد و از آن پس جمعیت زیادی در این مناطق اسکان یافتند. در منطقه کوهستانی کندی به دلیل ارتفاعات و تپه های زمین کشاورزی زیادی نیست ولی با این حال شالیزارهای کوچکی را احداث کرده‌اند. منطقه جنوب غربی جمعیت فراوان و روستاهای نسبتا زیادی دارد، ولی زمین بلااستفاده چندانی باقی نمانده است. شبه جزیره جفنا اگر چه منطقه نسبتا خشکی است، اما جمعیت و مزارع فراوان دارد.

	مسلمانان در هیچ یک از مناطق اکثریت نیستند، هر چند آنها در بخش "منّار[11]" در منطقه ساحلی شمالغرب و در بخشهای شرقی بزرگترین گروه اقلیت و در بخش "امپاری[12]" چهل و پنج درصد جمعیت مسلمان را تشکیل میدهند.		نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و جابجایی‌ها در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و شهرک‌هایی زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر جمعیت‌ترین شهرهای سریلانکا هستند <ref name=":3">State, U. o. (2008). ''world facts/Sri-Lanka''. Retrieved 10 11, 1390, from [https://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm http://worldfacts.us: http://worldfacts.us/Sri-Lanka.htm]</ref>.<ref name=":5">رکنی، مهدیقلی (1391). جامعه و فرهنگ [[سریلانکا]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>

	به جز در منطقه جفنا و بخشهایی از باتیکولا جمعیت سینهالیها در سراسر کشور در اکثریت و در بخشهای جنوبی تقریبا تمام مردم سینهالی هستند. بخش کلمبو با اکثریت سینهالی، جمعیت بزرگی از تامیلها و مسلمانان نقطه اختلاط گروههای اجتماعی گوناگونی است. در این میان هفتاد و دو درصد گروههای اجتماعی کوچک "برگرها[13]" و شصت و دو درصد "مَلَیها[14]" ی مسلمان نیز در کلمبو زندگی می کنند. در بیشتر موارد اقلیتها در روستاهایی کاملا جدای از دیگران و یا در یک روستا و شهر ولی در محله یا محلههایی مخصوصی به خودشان و جدای از دیگران سکونت دارند.

	جامعهای [[سریلانکا]] همچنان روستایی است و اکثر مردم در روستاهای کوچک به کشاورزی اشتغال دارند. خانوادههای کشاورزان از چند الگوی اسکان استفاده می کنند. گاهی پیروان ادیان، در شالیزارها، با محوریت مراکز دینی که کانون فعالیتهای قومی آنها است، اسکان یافتهاند یا روستائیان چندین مغازه و خانههایشان را در طول جادهای اصلی ساختهاند و در مدل دیگر، آنها خانههای کوچکشان را در قالب یک روستا سر و سامان دادهاند. شالیزارها، مزارع نیشکر و کشت و کار و باغستانها درست از پشت دیوار خانههای روستایی به دور دستها کشیده شدهاند. روستائیان درختان متنوع نارگیل را در حاشیه جادههای اصلی و فرعی و روی مرزهای مزارع ردیف کاشتهاند. بعضی از خانههای روستایی باغچه و محل کشت سبزیجات گوناگون است. در فصل بارندگی سبزی های خودرو همه جا را سبز و خرم میسازند. در طول دو دهه از 1970 به بعد، دولت در قالب طرحهای سدسازی روی رودخانه مهاولی و آبرسانی، زمینهای کشاورزی را در دشتها شمالی و شرقی کم آب گسترش داد و از آن پس جمعیت زیادی در این مناطق اسکان یافتند. در منطقه کوهستانی کندی به دلیل ارتفاعات و تپه های زمین کشاورزی زیادی نیست ولی با این حال شالیزارهای کوچکی را احداث کردهاند. منطقه جنوب غربی جمعیت فراوان و روستاهای نسبتا زیادی دارد، ولی زمین بلااستفاده چندانی باقی نمانده است. شبه جزیره جفنا اگر چه منطقه نسبتا خشکی است، اما جمعیت و مزارع فراوان دارد.

	نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و ~~جابجاییها~~ در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و ~~شهرکهایی~~ زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر ~~جمعیتترین~~ شهرهای سریلانکا هستند (State, 2008).
	{\| class="wikitable"		{\| class="wikitable"
	\|درصد جمعیت روستایی (Unicef)		\|درصد جمعیت روستایی (Unicef)
خط ۲۵:		خط ۲۲:
	\|2/0-		\|2/0-
	\|-		\|-
	\|پر ~~جمعیتترین~~ شهرها (Unicef)		\|پر جمعیت‌ترین شهرها (Unicef)
	\|		\|
	\|کلمبو، دهیوالا و جفنا		\|کلمبو، دهیوالا و جفنا
	\|}		\|}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
	[[ساختار جمعیتی تایلند]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی سیرالئون]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سوریه]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سودان]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی زیمبابوه]]؛ [[پراکندگی جمعیتی اوکراین]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی اسپانیا]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی آرژانتین]]؛ [[پراکندگی جمعیت در اردن]]؛ [[پراکندگی و توزیع جمعیت در قطر]]؛ [[پراکندگی جمعیتی کانادا]]؛ [[تراكم و پراكندگی جمعيت افغانستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی بنگلادش]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی گرجستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی قزاقستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی تاجیکستان]]		[[ساختار جمعیتی تایلند]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی سیرالئون]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سوریه]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سودان]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی زیمبابوه]]؛ [[پراکندگی جمعیتی اوکراین]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی اسپانیا]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی آرژانتین]]؛ [[پراکندگی جمعیت در اردن]]؛ [[پراکندگی و توزیع جمعیت در قطر]]؛ [[پراکندگی جمعیتی کانادا]]؛ [[تراكم و پراكندگی جمعيت افغانستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی بنگلادش]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی گرجستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی قزاقستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی تاجیکستان]]

Samiei در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۵

2024-07-24T21:25:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۵
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	\|کلمبو، دهیوالا و جفنا		\|کلمبو، دهیوالا و جفنا
	\|}		\|}

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[ساختار جمعیتی تایلند]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی سیرالئون]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سوریه]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی سودان]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی ساحل عاج]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی زیمبابوه]]؛ [[پراکندگی جمعیتی اوکراین]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی اسپانیا]]؛ [[ساختار و پراکندگی جمعیتی آرژانتین]]؛ [[پراکندگی جمعیت در اردن]]؛ [[پراکندگی و توزیع جمعیت در قطر]]؛ [[پراکندگی جمعیتی کانادا]]؛ [[تراكم و پراكندگی جمعيت افغانستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی بنگلادش]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی گرجستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی قزاقستان]]؛ [[پراکندگی و تراکم جمعیتی تاجیکستان]]

			== کتابشناسی ==
			[[رده:پراکندگی جمعیت]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-16T14:23:08Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۳:		خط ۳:
	'''-4. پراکندگی و جابجایی جمعيت'''		'''-4. پراکندگی و جابجایی جمعيت'''

	توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیتهای تاریخی این کشور است. تامیلهای هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا[8]" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت این ناحیه را آنها تشکیل می دهند. این گروه اجتماعی تامیل به امر کشت و در عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول است. اما گروه اجتماعی تامیل های سریلانکایی بیش از نود و پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا[9]"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخشهای "باتیکولا[10]" را میدهند و اساسا سایر بخش ها در مناطق ~~شمالی~~ و شرقی نیز جمعیت و اقلیت مهمی هستند. این گونه از توزیع جمعیت تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل در نیمه شمالی این جزیره است.		توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیتهای تاریخی این کشور است. تامیلهای هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا[8]" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت این ناحیه را آنها تشکیل می دهند. این گروه اجتماعی تامیل به امر کشت و در عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول است. اما گروه اجتماعی تامیل های سریلانکایی بیش از نود و پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا[9]"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخشهای "باتیکولا[10]" را میدهند و اساسا سایر بخش ها در مناطق ش[[مالی]] و شرقی نیز جمعیت و اقلیت مهمی هستند. این گونه از توزیع جمعیت تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل در نیمه شمالی این جزیره است.

	مسلمانان در هیچ یک از مناطق اکثریت نیستند، هر چند آنها در بخش "منّار[11]" در منطقه ساحلی شمالغرب و در بخشهای شرقی بزرگترین گروه اقلیت و در بخش "امپاری[12]" چهل و پنج درصد جمعیت مسلمان را تشکیل میدهند.		مسلمانان در هیچ یک از مناطق اکثریت نیستند، هر چند آنها در بخش "منّار[11]" در منطقه ساحلی شمالغرب و در بخشهای شرقی بزرگترین گروه اقلیت و در بخش "امپاری[12]" چهل و پنج درصد جمعیت مسلمان را تشکیل میدهند.
خط ۹:		خط ۹:
	به جز در منطقه جفنا و بخشهایی از باتیکولا جمعیت سینهالیها در سراسر کشور در اکثریت و در بخشهای جنوبی تقریبا تمام مردم سینهالی هستند. بخش کلمبو با اکثریت سینهالی، جمعیت بزرگی از تامیلها و مسلمانان نقطه اختلاط گروههای اجتماعی گوناگونی است. در این میان هفتاد و دو درصد گروههای اجتماعی کوچک "برگرها[13]" و شصت و دو درصد "مَلَیها[14]" ی مسلمان نیز در کلمبو زندگی می کنند. در بیشتر موارد اقلیتها در روستاهایی کاملا جدای از دیگران و یا در یک روستا و شهر ولی در محله یا محلههایی مخصوصی به خودشان و جدای از دیگران سکونت دارند.		به جز در منطقه جفنا و بخشهایی از باتیکولا جمعیت سینهالیها در سراسر کشور در اکثریت و در بخشهای جنوبی تقریبا تمام مردم سینهالی هستند. بخش کلمبو با اکثریت سینهالی، جمعیت بزرگی از تامیلها و مسلمانان نقطه اختلاط گروههای اجتماعی گوناگونی است. در این میان هفتاد و دو درصد گروههای اجتماعی کوچک "برگرها[13]" و شصت و دو درصد "مَلَیها[14]" ی مسلمان نیز در کلمبو زندگی می کنند. در بیشتر موارد اقلیتها در روستاهایی کاملا جدای از دیگران و یا در یک روستا و شهر ولی در محله یا محلههایی مخصوصی به خودشان و جدای از دیگران سکونت دارند.

	جامعهای سریلانکا همچنان روستایی است و اکثر مردم در روستاهای کوچک به کشاورزی اشتغال دارند. خانوادههای کشاورزان از چند الگوی اسکان استفاده می کنند. گاهی پیروان ادیان، در شالیزارها، با محوریت مراکز دینی که کانون فعالیتهای قومی آنها است، اسکان یافتهاند یا روستائیان چندین مغازه و خانههایشان را در طول جادهای اصلی ساختهاند و در مدل دیگر، آنها خانههای کوچکشان را در قالب یک روستا سر و سامان دادهاند. شالیزارها، مزارع نیشکر و کشت و کار و باغستانها درست از پشت دیوار خانههای روستایی به دور دستها کشیده شدهاند. روستائیان درختان متنوع نارگیل را در حاشیه جادههای اصلی و فرعی و روی مرزهای مزارع ردیف کاشتهاند. بعضی از خانههای روستایی باغچه و محل کشت سبزیجات گوناگون است. در فصل بارندگی سبزی های خودرو همه جا را سبز و خرم میسازند. در طول دو دهه از 1970 به بعد، دولت در قالب طرحهای سدسازی روی رودخانه مهاولی و آبرسانی، زمینهای کشاورزی را در دشتها شمالی و شرقی کم آب گسترش داد و از آن پس جمعیت زیادی در این مناطق اسکان یافتند. در منطقه کوهستانی کندی به دلیل ارتفاعات و تپه های زمین کشاورزی زیادی نیست ولی با این حال شالیزارهای کوچکی را احداث کردهاند. منطقه جنوب غربی جمعیت فراوان و روستاهای نسبتا زیادی دارد، ولی زمین بلااستفاده چندانی باقی نمانده است. شبه جزیره جفنا اگر چه منطقه نسبتا خشکی است، اما جمعیت و مزارع فراوان دارد.		جامعهای [[سریلانکا]] همچنان روستایی است و اکثر مردم در روستاهای کوچک به کشاورزی اشتغال دارند. خانوادههای کشاورزان از چند الگوی اسکان استفاده می کنند. گاهی پیروان ادیان، در شالیزارها، با محوریت مراکز دینی که کانون فعالیتهای قومی آنها است، اسکان یافتهاند یا روستائیان چندین مغازه و خانههایشان را در طول جادهای اصلی ساختهاند و در مدل دیگر، آنها خانههای کوچکشان را در قالب یک روستا سر و سامان دادهاند. شالیزارها، مزارع نیشکر و کشت و کار و باغستانها درست از پشت دیوار خانههای روستایی به دور دستها کشیده شدهاند. روستائیان درختان متنوع نارگیل را در حاشیه جادههای اصلی و فرعی و روی مرزهای مزارع ردیف کاشتهاند. بعضی از خانههای روستایی باغچه و محل کشت سبزیجات گوناگون است. در فصل بارندگی سبزی های خودرو همه جا را سبز و خرم میسازند. در طول دو دهه از 1970 به بعد، دولت در قالب طرحهای سدسازی روی رودخانه مهاولی و آبرسانی، زمینهای کشاورزی را در دشتها شمالی و شرقی کم آب گسترش داد و از آن پس جمعیت زیادی در این مناطق اسکان یافتند. در منطقه کوهستانی کندی به دلیل ارتفاعات و تپه های زمین کشاورزی زیادی نیست ولی با این حال شالیزارهای کوچکی را احداث کردهاند. منطقه جنوب غربی جمعیت فراوان و روستاهای نسبتا زیادی دارد، ولی زمین بلااستفاده چندانی باقی نمانده است. شبه جزیره جفنا اگر چه منطقه نسبتا خشکی است، اما جمعیت و مزارع فراوان دارد.

	نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و جابجاییها در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و شهرکهایی زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر جمعیتترین شهرهای سریلانکا هستند (State, 2008).		نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و جابجاییها در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و شهرکهایی زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر جمعیتترین شهرهای سریلانکا هستند (State, 2008).

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی « '''-4. پراکندگی و جابجایی جمعيت''' توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیتهای تاریخی این کشور است. تامیلهای هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا[8]" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت ای...» ایجاد کرد

2024-05-13T09:07:37Z

صفحه‌ای تازه حاوی « '''-4. پراکندگی و جابجایی جمعيت''' توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیتهای تاریخی این کشور است. تامیلهای هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا[8]" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت ای...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''-4. پراکندگی و جابجایی جمعيت'''

توزیع جمعیت و تمرکز جغرافیایی گروه های نژادی مذهبی به نوعی بیانگر واقعیتهای تاریخی این کشور است. تامیلهای هندی نژاد بیشتر در مناطق بلند و به ویژه در منطقه "نورالیا[8]" سکونت دارند. تقریبا نیمی از جمعیت این ناحیه را آنها تشکیل می دهند. این گروه اجتماعی تامیل به امر کشت و در عرصه اقتصاد کشاورزی که به کارگر ساده نیاز دارد، مشغول است. اما گروه اجتماعی تامیل های سریلانکایی بیش از نود و پنج درصد جمعیت شبه جزیره "جفنا[9]"، بیش از هفتاد درصد جمعیت بخشهای "باتیکولا[10]" را میدهند و اساسا سایر بخش ها در مناطق شمالی و شرقی نیز جمعیت و اقلیت مهمی هستند. این گونه از توزیع جمعیت تامیل نشان دهنده سلطه تاریخی پادشاهی تامیل در نیمه شمالی این جزیره است.

مسلمانان در هیچ یک از مناطق اکثریت نیستند، هر چند آنها در بخش "منّار[11]" در منطقه ساحلی شمالغرب و در بخشهای شرقی بزرگترین گروه اقلیت و در بخش "امپاری[12]" چهل و پنج درصد جمعیت مسلمان را تشکیل میدهند.

به جز در منطقه جفنا و بخشهایی از باتیکولا جمعیت سینهالیها در سراسر کشور در اکثریت و در بخشهای جنوبی تقریبا تمام مردم سینهالی هستند. بخش کلمبو با اکثریت سینهالی، جمعیت بزرگی از تامیلها و مسلمانان نقطه اختلاط گروههای اجتماعی گوناگونی است. در این میان هفتاد و دو درصد گروههای اجتماعی کوچک "برگرها[13]" و شصت و دو درصد "مَلَیها[14]" ی مسلمان نیز در کلمبو زندگی می کنند. در بیشتر موارد اقلیتها در روستاهایی کاملا جدای از دیگران و یا در یک روستا و شهر ولی در محله یا محلههایی مخصوصی به خودشان و جدای از دیگران سکونت دارند.

جامعهای سریلانکا همچنان روستایی است و اکثر مردم در روستاهای کوچک به کشاورزی اشتغال دارند. خانوادههای کشاورزان از چند الگوی اسکان استفاده می کنند. گاهی پیروان ادیان، در شالیزارها، با محوریت مراکز دینی که کانون فعالیتهای قومی آنها است، اسکان یافتهاند یا روستائیان چندین مغازه و خانههایشان را در طول جادهای اصلی ساختهاند و در مدل دیگر، آنها خانههای کوچکشان را در قالب یک روستا سر و سامان دادهاند. شالیزارها، مزارع نیشکر و کشت و کار و باغستانها درست از پشت دیوار خانههای روستایی به دور دستها کشیده شدهاند. روستائیان درختان متنوع نارگیل را در حاشیه جادههای اصلی و فرعی و روی مرزهای مزارع ردیف کاشتهاند. بعضی از خانههای روستایی باغچه و محل کشت سبزیجات گوناگون است. در فصل بارندگی سبزی های خودرو همه جا را سبز و خرم میسازند. در طول دو دهه از 1970 به بعد، دولت در قالب طرحهای سدسازی روی رودخانه مهاولی و آبرسانی، زمینهای کشاورزی را در دشتها شمالی و شرقی کم آب گسترش داد و از آن پس جمعیت زیادی در این مناطق اسکان یافتند. در منطقه کوهستانی کندی به دلیل ارتفاعات و تپه های زمین کشاورزی زیادی نیست ولی با این حال شالیزارهای کوچکی را احداث کردهاند. منطقه جنوب غربی جمعیت فراوان و روستاهای نسبتا زیادی دارد، ولی زمین بلااستفاده چندانی باقی نمانده است. شبه جزیره جفنا اگر چه منطقه نسبتا خشکی است، اما جمعیت و مزارع فراوان دارد.

نوار ساحلی جزیره از الگوی دیگری از اسکان پیروی میکند. این الگو در نتیجه تحول در مدل اسکان جامعه ماهیگیران بوجود آمده است. روستاهای ماهیگیران از طریق جاده اصلی و راه آهن ساحلی به یکدیگر متصل شده و با راحتتر و زیادتر شدن ترددها و جابجاییها در دوره استعمار و پس از استقلال در امتداد سواحل، حجم و اندازه جمعیت روستاها، مراکز و بازارها نیز زیادتر شدند و به این ترتیب شهرها و شهرکهایی زیادی در طول سواحل گسترش یافتند. بر اساس آمار سال 2009 کلمبو، دهیوالا و جفنا پر جمعیتترین شهرهای سریلانکا هستند (State, 2008).
{| class="wikitable"
|درصد جمعیت روستایی (Unicef)
|2009
|86
|-
|درصد شهرنشینی (Unicef)
|2009
|14
|-
|میزان رشد سالانه شهرنشینی (Unicef)
|2009- 2000
|2/0-
|-
|پر جمعیتترین شهرها (Unicef)
|
|کلمبو، دهیوالا و جفنا
|}