پیشینه آموزش سیرالئون - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Amani در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۵

2025-07-24T17:55:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	با وجود فقر شدید حاکم بر کشور [[سیرالئون]] و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آن‌ها نبوده و تلاش کرده‌اند آن‌ها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم [[سیرالئون]] در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای [[سیرالئون]] روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند[i]. دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.[[پرونده:آموزش و پرورش در سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|آموزش و پرورش در سیرالئون (1400). برگرفته از سایتglobalpartnership،قابل بازیابی از https://www.globalpartnership.org/blog/edtech-sierra-leone-reimagining-education-continuous-learning-and-teaching]]در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر [[سیرالئون]] که در حال حاضر در انتهای لیست [https://www.un.org/ سازمان ملل متحد] قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد[ii]<ref>برگرفته از:[https://www.unesco.org/en/early-childhood-education/enhancing-learning-outcomes-sierra-leone-sierra-leone-education-innovation-challenge https://www.Unesco.org / Sierra leone /2011]</ref>. بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی [[سیرالئون]]» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ [[قبیله منده\|مندی]]، [[قبیله تمنه\|تمنی]]، [[قبیله لیمبا\|لیمبا]] و [[قبیله کریول\|کریول]] نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان [[سیرالئون]] در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند<ref>Wang, L (2007).” Education in Sierra Leone: present challenges, future opportunities” World Bank Publications, p.35</ref>. مقامات آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، [[صنایع دستی در سیرالئون\|صنایع دستی]]، کشاورزی، اقتصاد، [[موسیقی در سیرالئون\|موسیقی]] و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید<ref>برگرفته از:[https://mbsse.gov.sl/ https://www.sierraleoneeducation.sl]</ref>.		با وجود فقر شدید حاکم بر کشور [[سیرالئون]] و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آن‌ها نبوده و تلاش کرده‌اند آن‌ها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم [[سیرالئون]] در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای [[سیرالئون]] روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند[i]. دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.[[پرونده:آموزش و پرورش در سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|آموزش و پرورش در سیرالئون (1400). برگرفته از سایتglobalpartnership،قابل بازیابی از https://www.globalpartnership.org/blog/edtech-sierra-leone-reimagining-education-continuous-learning-and-teaching]]در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر [[سیرالئون]] که در حال حاضر در انتهای لیست [https://www.un.org/ سازمان ملل متحد] قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد[ii]<ref>برگرفته از [https://www.unesco.org/en/early-childhood-education/enhancing-learning-outcomes-sierra-leone-sierra-leone-education-innovation-challenge https://www.Unesco.org / Sierra leone /2011]</ref>. بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی [[سیرالئون]]» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ [[قبیله منده\|مندی]]، [[قبیله تمنه\|تمنی]]، [[قبیله لیمبا\|لیمبا]] و [[قبیله کریول\|کریول]] نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان [[سیرالئون]] در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند<ref>Wang, L (2007).” Education in Sierra Leone: present challenges, future opportunities” World Bank Publications, p.35</ref>. مقامات آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، [[صنایع دستی در سیرالئون\|صنایع دستی]]، کشاورزی، اقتصاد، [[موسیقی در سیرالئون\|موسیقی]] و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید<ref>برگرفته از [https://mbsse.gov.sl/ https://www.sierraleoneeducation.sl]</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==

Bita در ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۲

2025-02-14T17:12:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	با وجود فقر شدید حاکم بر کشور [[سیرالئون]] و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آن‌ها نبوده و تلاش کرده‌اند آن‌ها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم [[سیرالئون]] در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای [[سیرالئون]] روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند[i]. دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.[[پرونده:آموزش و پرورش در سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|آموزش و پرورش در سیرالئون (1400). برگرفته از سایتglobalpartnership،قابل بازیابی از https://www.globalpartnership.org/blog/edtech-sierra-leone-reimagining-education-continuous-learning-and-teaching]]در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر [[سیرالئون]] که در حال حاضر در انتهای لیست [https://www.un.org/ سازمان ملل متحد] قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد[ii]<ref>برگرفته از:[https://www.unesco.org/en/early-childhood-education/enhancing-learning-outcomes-sierra-leone-sierra-leone-education-innovation-challenge https://www.Unesco.org / Sierra leone /2011]</ref>. بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی [[سیرالئون]]» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ [[قبیله منده\|مندی]]، [[قبیله تمنه\|تمنی]]، [[قبیله لیمبا\|لیمبا]] و [[قبیله کریول\|کریول]] نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان [[سیرالئون]] در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند<ref>Wang, L (2007).” Education in Sierra Leone: present challenges, future opportunities” World Bank Publications, p.35</ref>. مقامات آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، [[صنایع دستی در سیرالئون\|صنایع دستی]]، کشاورزی، اقتصاد، [[موسیقی در سیرالئون\|موسیقی]] و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید<ref>برگرفته از:[https://mbsse.gov.sl/ https://www.sierraleoneeducation.sl]</ref><ref>عرب احمدی، امیر بهرام(1390). جامعه و فرهنگ [[سیرالئون]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.		با وجود فقر شدید حاکم بر کشور [[سیرالئون]] و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آن‌ها نبوده و تلاش کرده‌اند آن‌ها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم [[سیرالئون]] در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای [[سیرالئون]] روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند[i]. دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.[[پرونده:آموزش و پرورش در سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|آموزش و پرورش در سیرالئون (1400). برگرفته از سایتglobalpartnership،قابل بازیابی از https://www.globalpartnership.org/blog/edtech-sierra-leone-reimagining-education-continuous-learning-and-teaching]]در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر [[سیرالئون]] که در حال حاضر در انتهای لیست [https://www.un.org/ سازمان ملل متحد] قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد[ii]<ref>برگرفته از:[https://www.unesco.org/en/early-childhood-education/enhancing-learning-outcomes-sierra-leone-sierra-leone-education-innovation-challenge https://www.Unesco.org / Sierra leone /2011]</ref>. بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی [[سیرالئون]]» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ [[قبیله منده\|مندی]]، [[قبیله تمنه\|تمنی]]، [[قبیله لیمبا\|لیمبا]] و [[قبیله کریول\|کریول]] نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان [[سیرالئون]] در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند<ref>Wang, L (2007).” Education in Sierra Leone: present challenges, future opportunities” World Bank Publications, p.35</ref>. مقامات آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، [[صنایع دستی در سیرالئون\|صنایع دستی]]، کشاورزی، اقتصاد، [[موسیقی در سیرالئون\|موسیقی]] و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید<ref>برگرفته از:[https://mbsse.gov.sl/ https://www.sierraleoneeducation.sl]</ref>.

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			عرب احمدی، امیر بهرام(1390). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%D8%B3%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%A6%D9%88%D9%86 سیرالئون]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)

			== نویسنده مقاله ==
			امیربهرام عرب احمدی

Amani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۴

2024-07-28T14:14:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۴
خط ۶:		خط ۶:
	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	<small>[i] - البته این به معنای آن نیست که معضلی به نام ترک تحصیل کودکان در این کشور وجود ندارد و همانند دیگر کشورهای آفریقایی زیر خط صحرای بزرگ، هنوز بسیاری از مردم این کشور بر اثر شدت فقر و بدبختی ترجیح می‌دهند بجای ثبت نام کودکان دختر و پسر خود در مدارس، آنان را در مزارع کوچک خود بکار گرفته و درآمدی ولو اندک را نصیب خانواده فقیر خود نمایند.</small>		<small>[i] - البته این به معنای آن نیست که معضلی به نام ترک تحصیل کودکان در این کشور وجود ندارد و همانند دیگر کشورهای آفریقایی زیر خط صحرای بزرگ، هنوز بسیاری از مردم این کشور بر اثر شدت فقر و بدبختی ترجیح می‌دهند بجای ثبت نام کودکان دختر و پسر خود در مدارس، آنان را در مزارع کوچک خود بکار گرفته و درآمدی ولو اندک را نصیب خانواده فقیر خود نمایند.</small>

			<small>[ii] - [[سیرالئون]] از نظر نرخ عمومی باسوادی با درصد تقریبی 37 تا 40 درصد یکی از کشورهای عقب مانده در سطح قاره آفریقا و جهان بشمار می‌رود. بخش قابل توجهی از بی سوادان کشور را زنان تشکیل می‌دهند.</small>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Amani در ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۵

2024-07-28T14:05:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''جایگاه~~ آموزش‌و‌پرورش در [[سیرالئون]]~~'''~~		با وجود فقر شدید حاکم بر کشور [[سیرالئون]] و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آن‌ها نبوده و تلاش کرده‌اند آن‌ها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم [[سیرالئون]] در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای [[سیرالئون]] روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند[i]. دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.[[پرونده:آموزش و پرورش در سیرالئون.jpg\|بندانگشتی\|آموزش و پرورش در سیرالئون (1400). برگرفته از سایتglobalpartnership،قابل بازیابی از https://www.globalpartnership.org/blog/edtech-sierra-leone-reimagining-education-continuous-learning-and-teaching]]در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر [[سیرالئون]] که در حال حاضر در انتهای لیست [https://www.un.org/ سازمان ملل متحد] قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد[ii]<ref>برگرفته از:[https://www.unesco.org/en/early-childhood-education/enhancing-learning-outcomes-sierra-leone-sierra-leone-education-innovation-challenge https://www.Unesco.org / Sierra leone /2011]</ref>. بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی [[سیرالئون]]» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ [[قبیله منده\|مندی]]، [[قبیله تمنه\|تمنی]]، [[قبیله لیمبا\|لیمبا]] و [[قبیله کریول\|کریول]] نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان [[سیرالئون]] در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند<ref>Wang, L (2007).” Education in Sierra Leone: present challenges, future opportunities” World Bank Publications, p.35</ref>. مقامات آموزش‌و‌پرورش [[سیرالئون]] معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، [[صنایع دستی در سیرالئون\|صنایع دستی]]، کشاورزی، اقتصاد، [[موسیقی در سیرالئون\|موسیقی]] و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید<ref>برگرفته از:[https://mbsse.gov.sl/ https://www.sierraleoneeducation.sl]</ref><ref>عرب احمدی، امیر بهرام(1390). جامعه و فرهنگ [[سیرالئون]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.

	با وجود فقر شدید حاکم بر کشور سیرالئون و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ~~ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آنها نبوده و تلاش کرده‌اند آنها را~~ در ~~مدارس ابتدایی دولتی شهرها~~ و ~~روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که~~ در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم سیرالئون در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای سیرالئون روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[~~مالی~~]] ~~به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند.~~[1] دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.		== نیز نگاه کنید به ==
			[[پیشینه آموزش کانادا]]؛ [[پیشینه آموزش روسیه]]؛ [[پیشینه آموزش افغانستان]]؛ [[پیشینه آموزش تونس]]؛ [[پیشینه آموزش ژاپن]]؛ [[پیشینه آموزش کوبا]]؛ [[پیشینه آموزش لبنان]]؛ [[پیشینه آموزش مصر]]؛ [[پیشینه ی آموزش در چین باستان]]؛ [[پیشینه آموزش سنگال]]؛ [[پیشینه آموزش فرانسه]]؛ [[پیشینه آموزش آرژانتین]]؛ [[پیشینه آموزش و پرورش در مالی]] ؛ [[پیشینه آموزش ساحل عاج]]؛ [[پیشینه آموزش زیمبابوه]]؛ [[پیشینه آموزش تایلند]]؛ [[پیشینه آموزش اسپانیا]]؛ [[پیشینه آموزش قطر]]

	در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش سیرالئون ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر سیرالئون که در حال حاضر در انتهای لیست سازمان ملل متحد قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد. www.unesco.org/sierraleone/2011))[2] ~~بر اساس~~ این ~~سیاست~~ که ~~مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی سیرالئون» وابسته~~ به ~~وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی~~ در ~~مدارس ابتدایی~~ کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ مندی، تمنی، لیمبا و ~~کریول نیز به‌عنوان بخشی~~ از ~~فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان سیرالئون در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس~~ این ~~طرح که~~ بر ~~مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار~~ و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در ~~مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها~~ در ~~زندگی آینده~~ خود استفاده کند. (Wang, 2007:35) مقامات آموزش‌و‌پرورش سیرالئون معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، صنایع دستی، کشاورزی، اقتصاد، موسیقی و~~.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور~~ را ~~ارتقاء خواهد بخشید~~. ~~(www.sierraleoneeducation.sl)~~		== پاورقی ==
			<small>[i] - البته این به معنای آن نیست که معضلی به نام ترک تحصیل کودکان در این کشور وجود ندارد و همانند دیگر کشورهای آفریقایی زیر خط صحرای بزرگ، هنوز بسیاری از مردم این کشور بر اثر شدت فقر و بدبختی ترجیح می‌دهند بجای ثبت نام کودکان دختر و پسر خود در مدارس، آنان را در مزارع کوچک خود بکار گرفته و درآمدی ولو اندک را نصیب خانواده فقیر خود نمایند.</small>

			== کتابشناسی ==

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-04-15T16:06:43Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	'''جایگاه آموزش‌و‌پرورش در سیرالئون'''		'''جایگاه آموزش‌و‌پرورش در [[سیرالئون]]'''

	با وجود فقر شدید حاکم بر کشور سیرالئون و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آنها نبوده و تلاش کرده‌اند آنها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم سیرالئون در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای سیرالئون روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند.[1] دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.		با وجود فقر شدید حاکم بر کشور سیرالئون و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آنها نبوده و تلاش کرده‌اند آنها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم سیرالئون در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای سیرالئون روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند.[1] دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.

	در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش سیرالئون ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر سیرالئون که در حال حاضر در انتهای لیست سازمان ملل متحد قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد. www.unesco.org/sierraleone/2011))[2] بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی سیرالئون» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ مندی، تمنی، لیمبا و کریول نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان سیرالئون در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند. (Wang, 2007:35) مقامات آموزش‌و‌پرورش سیرالئون معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، صنایع دستی، کشاورزی، اقتصاد، موسیقی و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید. (www.sierraleoneeducation.sl)		در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش سیرالئون ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر سیرالئون که در حال حاضر در انتهای لیست سازمان ملل متحد قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد. www.unesco.org/sierraleone/2011))[2] بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی سیرالئون» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ مندی، تمنی، لیمبا و کریول نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان سیرالئون در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند. (Wang, 2007:35) مقامات آموزش‌و‌پرورش سیرالئون معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، صنایع دستی، کشاورزی، اقتصاد، موسیقی و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید. (www.sierraleoneeducation.sl)

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «'''جایگاه آموزش‌و‌پرورش در سیرالئون''' با وجود فقر شدید حاکم بر کشور سیرالئون و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواد...» ایجاد کرد

2024-04-12T05:10:07Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''جایگاه آموزش‌و‌پرورش در سیرالئون''' با وجود فقر شدید حاکم بر کشور سیرالئون و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواد...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''جایگاه آموزش‌و‌پرورش در سیرالئون'''

با وجود فقر شدید حاکم بر کشور سیرالئون و مشکلات فزاینده اقتصادی این کشور، آموزش‌و‌پرورش و تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه در این کشور همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. از این روی بسیاری از خانواده‌ها با وجود درآمد اندک هرگز حاضر به ترک تحصیل فرزندان خویش و کار کردن آنها نبوده و تلاش کرده‌اند آنها را در مدارس ابتدایی دولتی شهرها و روستاها ثبت نام کنند. همان گونه که در بخش‌های مختلف این کتاب ذکر شده است بخش عمده مردم سیرالئون در روستاهای کشور زندگی می‌کنند و کشاورزان که از بدو استقلال همواره با شبح فقر و مکنت مواجه بوده‌اند عمدتاً زندگی معیشتی سخنی داشته و با رنج و مشقت می‌توانند زندگی خود و خانواده‌هایشان را تأمین کنند. با این حال اکثر والدین تأکید خاصی بر تحصیل فرزندان خود دارند و بسیاری از کودکان خردسال و نوجوانان ساکن روستاهای سیرالئون روزانه چندین کیلومتر را برای حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه طی نموده و خانواده‌های آنان با وجود مسکنت [[مالی]] به شوق تحصیل فرزندانشان شهریه آنان را پرداخت می‌کنند.[1] دولت این کشور نیز از بدو استقلال همواره بر فراگیری آموزش‌و‌پرورش و اجباری بودن دوره آموزشی ابتدایی تأکید داشته و آن را برای تمام کودکان این کشور الزامی و اجباری دانسته‌است. البته کودتاهای پی در پی و جنگ‌های داخلی مانع تحقق این امر شده است از این روی امروزه نرخ باسوادی عمومی در این کشور در حدود35 تا 40درصد است، که نسبت به سایر کشورهای آفریقایی بسیار نازل محسوب می‌شود با این حال فراگیر ساختن آموزش‌و‌پرورش تا سطح دیپلم در رأس سیاست‌های اصلی دولت‌های این کشور به ویژه در دوره حاکمیت‌های احمد تیجان کابا و ارنست کروما بوده است.

در راستای این امر و با ارائه سیاست جدیدی که در سال 2000 توسط وزارت آموزش‌و‌پرورش سیرالئون ارائه گردید سیستم آموزشی نوینی جایگزین سیستم آموزشی بر جای مانده از عهد استعمار انگلستان گردید و دولت امیدوار است از این طریق مشکلات موجود در نظام آموزشی این کشور مرتفع شده و نرخ سوادآموزی در سرتاسر سیرالئون که در حال حاضر در انتهای لیست سازمان ملل متحد قرار دارد طی ده سال آینده به نحو قابل توجهی افزایش یابد. www.unesco.org/sierraleone/2011))[2] بر اساس این سیاست که مدیریت آن را «مرکز توسعه برنامه‌های تحصیلی سیرالئون» وابسته به وزارت آموزش‌و‌پرورش بر عهده دارد برنامه‌های هماهنگی در مدارس ابتدایی کشور آغاز شده است. طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علاوه بر زبان انگلیسی که زبان اصلی آموزش مدارس به شمار می‌رود زبان‌های بومی‌ مندی، تمنی، لیمبا و کریول نیز به‌عنوان بخشی از فرهنگ بومی و هویت ملی مردمان سیرالئون در مدارس تدریس می‌گردند. بر اساس این طرح که بر مبنای سیستم جدید آموزشی 4 – 3- 3- 6 قرار دارد آموزش مدارس ابتدایی برای دانش‌آموزانی که باید خود را برای کار و زندگی آماده کنند مرحله به مرحله تنظیم شده است به‌گونه‌ای که چنانچه دانش‌آموزی موفق به سپری نمودن مراحل مختلف این نظام آموزشی نشده و در مرحله‌ای متوقف گشت می‌تواند از اطلاعاتی که تا آن زمان به دست آورده است بهره‌گیری نموده و از این آگاهی‌ها در زندگی آینده خود استفاده کند. (Wang, 2007:35) مقامات آموزش‌و‌پرورش سیرالئون معتقدند تحقق این نظام آموزشی می‌تواند دستاوردهای قابل توجهی را برای دانش‌آموزان کشور به دنبال داشته باشد و تأکید دارند تداوم این امر منجر به توسعه و رشد فرصت‌های شغلی مختلف از جمله در زمینه‌های هنر، صنایع دستی، کشاورزی، اقتصاد، موسیقی و.. خواهد شد و علاوه بر آن سطح عمومی آگاهی‌های اجتماعی وفرهنگی کشور را ارتقاء خواهد بخشید. (www.sierraleoneeducation.sl)