چسبندگی فرهنگ چینی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hamidian در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۱

2026-02-03T17:51:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۱
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:~~فرهنگ~~ و ~~نظام فرهنگی~~]]		[[رده:هویت ملی و هویت یابی ملی]]

Mahdi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۹

2025-11-30T15:59:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۹
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86~~ چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>		<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:فرهنگ و نظام فرهنگی]]		[[رده:فرهنگ و نظام فرهنگی]]

Mahdi در ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۲

2025-10-21T13:52:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۲
خط ۱:		خط ۱:

	جالب است بدانیم که [[چین\|سرزمین چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام ~~برده‌داری~~ تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و [[آیین بومی تائو\|تائویی]] تا [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|عقلگرایی کنفوسیوسی]] و از باورهای متنوع [[آیین بودا\|بودایی]] تا مارکسیسم لنینیسم و [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>~~ئیسم~~ قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است.		جالب است بدانیم که [[چین\|سرزمین چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و [[آیین بومی تائو\|تائویی]] تا [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|عقلگرایی کنفوسیوسی]] و از باورهای متنوع [[آیین بودا\|بودایی]] تا مارکسیسم لنینیسم و [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>یسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح فرهنگ چینی خود را هرگز از دست نداده است.

	=== ~~'''~~چسبندگی [[فرهنگ چینی]]~~'''~~ ===		=== چسبندگی [[فرهنگ چینی]] ===
	بنابراین، ~~می توان~~ گفت عامل اصلی حفظ [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت ملی]] و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و [[نوع جامعه چین\|مردم چین]]، [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، ~~[[نوع جامعه چین\|~~جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی]] را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت فرهنگی]] بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی چین]] قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست ~~از«امروز~~ [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر. قابل بازیابی از https://fintech.global/2024/02/19/from-rabbit-to-dragon-the-transformative-leap-in-customer-engagement-for-2024/]]
			بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت ملی]] و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و [[نوع جامعه چین\|مردم چین]]، [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت فرهنگی]] بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی چین]] قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از «امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است.

	حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در ~~[[چین\|~~خاک اصلی چین]] به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان [[~~نوع جامعه چین\|ملت~~ چین]] و [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ سنتی]] آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند~~[i]~~.		این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت [[چین]] و [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ سنتی]] آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند. این اشتهای سیری ناپذیر فرهنگ چینی امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.

	این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن فرهنگ چینی همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.
	[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر. قابل بازیابی از https://fintech.global/2024/02/19/from-rabbit-to-dragon-the-transformative-leap-in-customer-engagement-for-2024/]]
	این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن [[فرهنگ چینی]] همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.

	نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین ~~[[روح حاکم بر فرهنگ چین\|~~روح پایدار فرهنگی چین]] است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]جلد2،ص.451-454.</ref>.		نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت چین به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین روح پایدار فرهنگی چین است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref>.

	== نیز نگاه گنید به ==		== نیز نگاه گنید به ==
خط ۲۲:		خط ۲۱:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%DA%86%DB%8C%D9%86 چین]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub>

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:فرهنگ و نظام فرهنگی]]

Rashid در ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳

2024-09-03T13:03:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۳
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن [[فرهنگ چینی]] همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.		این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن [[فرهنگ چینی]] همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.

	نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح پایدار فرهنگی چین]] است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]~~جلد1،ص~~.451-454.</ref>.		نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح پایدار فرهنگی چین]] است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]جلد2،ص.451-454.</ref>.

	== نیز نگاه گنید به ==		== نیز نگاه گنید به ==

Rashid در ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳

2024-09-03T11:23:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۱:		خط ۱:

	جالب است بدانیم که [[چین\|سرزمین چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و [[آیین بومی تائو\|تائویی]] تا [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|عقلگرایی کنفوسیوسی]] و از باورهای متنوع [[آیین بودا\|بودایی]] تا مارکسیسم لنینیسم و [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است.		جالب است بدانیم که [[چین\|سرزمین چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و [[آیین بومی تائو\|تائویی]] تا [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|عقلگرایی کنفوسیوسی]] و از باورهای متنوع [[آیین بودا\|بودایی]] تا مارکسیسم لنینیسم و [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است.

	=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===		=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===
	بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت ملی]] و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و [[نوع جامعه چین\|مردم چین]]، [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی]] را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت فرهنگی]] بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی چین]] قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت ملی]] و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و [[نوع جامعه چین\|مردم چین]]، [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی]] را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت فرهنگی]] بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی چین]] قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد.

	حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در [[چین\|خاک اصلی چین]] به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان [[نوع جامعه چین\|ملت چین]] و [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ سنتی]] آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i].		حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در [[چین\|خاک اصلی چین]] به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان [[نوع جامعه چین\|ملت چین]] و [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ سنتی]] آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i].

	این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.
	[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر]]		[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر. قابل بازیابی از https://fintech.global/2024/02/19/from-rabbit-to-dragon-the-transformative-leap-in-customer-engagement-for-2024/]]
	این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن [[فرهنگ چینی]] همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.		این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن [[فرهنگ چینی]] همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.

	نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح پایدار فرهنگی چین]] است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول،ص~~ 451-454</ref>.		نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح پایدار فرهنگی چین]] است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،]جلد1،ص.451-454.</ref>.

	== نیز نگاه گنید به ==		== نیز نگاه گنید به ==
			[[نظام فرهنگی چین]]؛ [[کلیات فرهنگ چین]]؛ [[فرهنگ چینی]]
	* [[نظام فرهنگی چین]]
	* [[کلیات فرهنگ چین]]
	* [[فرهنگ چینی]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==

Samiei در ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۱

2023-12-16T18:31:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۱:		خط ۱:

	جالب است بدانیم که ~~سرزمین~~ [[چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا ~~عقلگرایی کنفوسیوسی( ←~~[[کنفوسیوس و اندیشه های او]]) و از باورهای متنوع ~~بودایی(←~~ [[آیین بودا]]) تا مارکسیسم لنینیسم و ~~مائوئیسم~~ قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است.		جالب است بدانیم که [[چین\|سرزمین چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و [[آیین بومی تائو\|تائویی]] تا [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|عقلگرایی کنفوسیوسی]] و از باورهای متنوع [[آیین بودا\|بودایی]] تا مارکسیسم لنینیسم و [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است.

	=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===		=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===
	بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم ~~چین، روح~~ [[فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت ملی]] و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و [[نوع جامعه چین\|مردم چین]]، [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی]] را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر [[هویت فرهنگی و ملی چین\|هویت فرهنگی]] بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین [[نوع جامعه چین\|جامعه‌ی چین]] قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی ~~مائوئیستی~~ متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]]<nowiki/>ئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد.

	حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i].		حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در [[چین\|خاک اصلی چین]] به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان [[نوع جامعه چین\|ملت چین]] و [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ سنتی]] آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح فرهنگ چینی]] شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i].

	این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.
	[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر]]		[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر]]
	این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن فرهنگ چینی همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.		این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های [[سلسله های دوران امپراطوری چین(907-960)\|حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی]] نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن [[فرهنگ چینی]] همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.

	نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین روح پایدار فرهنگی چین است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول،ص 451-454</ref>.		نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین [[روح حاکم بر فرهنگ چین\|روح پایدار فرهنگی چین]] است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول،ص 451-454</ref>.

	نیز نگاه گنید به [[نظام فرهنگی چین]]؛[[کلیات فرهنگ چین]]؛ [[فرهنگ چینی]]		== نیز نگاه گنید به ==

			* [[نظام فرهنگی چین]]
			* [[کلیات فرهنگ چین]]
			* [[فرهنگ چینی]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>در دوران آغاز حاکمیت کمونیست ها بر [[چین]]، رهبران کمونیستی به ویژه [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بر مبارزه با فرهنگ سنتی [[چین]] و آن چه از گذشته به ارث رسیده بود تأکید شدیدی داشتند که اوج آن در دوران انقلاب فرهنگی بود و با هر آن چه از فرهنگ و هنر و ارزشهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و تاریخی بود سر ستیز و ناسازگاری گذاشته و صدمات جبران ناپذیری بر میراث فرهنگی [[چین]] وارد ساختند، ولی با مرگ [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و کناره گیری باند چهار نفره، همه چیز به تدریج سر جای خود برگشت. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] که مورد تنفر شدید رهبران اولیه ی [[چین]] معاصر بود، اینک به نماد قدرت نرم فرهنگی این کشور تبدیل شده و با صرف هزینه های گزاف درصدد ایجاد مؤسسات کنفوسیوس در سرتاسر جهان برآمده اند.</small>		[i] - <small>در دوران آغاز [[حزب کمونیست و احیای هویت ملی چین\|حاکمیت کمونیست ها]] بر [[چین]]، رهبران کمونیستی به ویژه [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بر مبارزه با [[فرهنگ چینی\|فرهنگ سنتی چین]] و آن چه از گذشته به ارث رسیده بود تأکید شدیدی داشتند که اوج آن در [[اجرای انقلاب فرهنگی در چین\|دوران انقلاب فرهنگی]] بود و با هر آن چه از فرهنگ و هنر و ارزشهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و تاریخی بود سر ستیز و ناسازگاری گذاشته و صدمات جبران ناپذیری بر میراث فرهنگی [[چین]] وارد ساختند، ولی با مرگ [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و کناره گیری باند چهار نفره، همه چیز به تدریج سر جای خود برگشت. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] که مورد تنفر شدید رهبران اولیه ی [[چین]] معاصر بود، اینک به نماد قدرت نرم فرهنگی این کشور تبدیل شده و با صرف هزینه های گزاف درصدد ایجاد مؤسسات [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] در سرتاسر جهان برآمده اند.</small>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۹

2023-11-10T18:59:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۹
خط ۵:		خط ۵:
	بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح [[فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح [[فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد.

			حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i].

			این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.
	[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر]]		[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر]]
	این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن فرهنگ چینی همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.		این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن فرهنگ چینی همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.

	نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت چین به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین روح پایدار فرهنگی چین است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول،ص 451-454</ref>.		نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت [[چین]] به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین روح پایدار فرهنگی چین است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول،ص 451-454</ref>.

	نیز نگاه گنید به [[نظام فرهنگی چین]]؛[[کلیات فرهنگ چین]]؛ [[فرهنگ چینی]]		نیز نگاه گنید به [[نظام فرهنگی چین]]؛[[کلیات فرهنگ چین]]؛ [[فرهنگ چینی]]

	== پاورقی ==		== پاورقی ==
	[i] - <small>در دوران آغاز حاکمیت کمونیست ها بر ~~چین،~~ رهبران کمونیستی به ویژه مائو بر مبارزه با فرهنگ سنتی چین و آن چه از گذشته به ارث رسیده بود تأکید شدیدی داشتند که اوج آن در دوران انقلاب فرهنگی بود و با هر آن چه از فرهنگ و هنر و ارزشهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و تاریخی بود سر ستیز و ناسازگاری گذاشته و صدمات جبران ناپذیری بر میراث فرهنگی چین وارد ساختند، ولی با مرگ مائو و کناره گیری باند چهار نفره، همه چیز به تدریج سر جای خود برگشت. کنفوسیوس که مورد تنفر شدید رهبران ~~اولیهی~~ چین معاصر بود، اینک به نماد قدرت نرم فرهنگی این کشور تبدیل شده و با صرف هزینه های گزاف درصدد ایجاد مؤسسات کنفوسیوس در سرتاسر جهان برآمده اند.</small>		[i] - <small>در دوران آغاز حاکمیت کمونیست ها بر [[چین]]، رهبران کمونیستی به ویژه [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] بر مبارزه با فرهنگ سنتی [[چین]] و آن چه از گذشته به ارث رسیده بود تأکید شدیدی داشتند که اوج آن در دوران انقلاب فرهنگی بود و با هر آن چه از فرهنگ و هنر و ارزشهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و تاریخی بود سر ستیز و ناسازگاری گذاشته و صدمات جبران ناپذیری بر میراث فرهنگی [[چین]] وارد ساختند، ولی با مرگ [[مائو تسه تونگ(مائو زدونگ)، بنیانگذار جمهوری خلق چین\|مائو]] و کناره گیری باند چهار نفره، همه چیز به تدریج سر جای خود برگشت. [[کنفوسیوس و اندیشه های او\|کنفوسیوس]] که مورد تنفر شدید رهبران اولیه ی [[چین]] معاصر بود، اینک به نماد قدرت نرم فرهنگی این کشور تبدیل شده و با صرف هزینه های گزاف درصدد ایجاد مؤسسات کنفوسیوس در سرتاسر جهان برآمده اند.</small>

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸

2023-11-05T12:18:41Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۸
خط ۱:		خط ۱:

			جالب است بدانیم که سرزمین [[چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا عقلگرایی کنفوسیوسی( ←[[کنفوسیوس و اندیشه های او]]) و از باورهای متنوع بودایی(← [[آیین بودا]]) تا مارکسیسم لنینیسم و مائوئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است.

	=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===		=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===
	جالب است بدانیم که سرزمین [[چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا عقلگرایی کنفوسیوسی( ←[[کنفوسیوس و اندیشه های او]]) و از باورهای متنوع بودایی(← [[آیین بودا]]) تا مارکسیسم لنینیسم و مائوئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است. بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح [[فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح [[فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.

Shekvati در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۱۱

2023-10-30T23:11:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===		=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===
	جالب است بدانیم که سرزمین [[چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا عقلگرایی کنفوسیوسی( ←[[کنفوسیوس و اندیشه های او]]) و از باورهای متنوع بودایی تا مارکسیسم لنینیسم و مائوئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح فرهنگ چینی خود را هرگز از دست نداده است. بنابراین، ~~میتوان~~ گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح فرهنگ چینی و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت چین امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری چین معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		جالب است بدانیم که سرزمین [[چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا عقلگرایی کنفوسیوسی( ←[[کنفوسیوس و اندیشه های او]]) و از باورهای متنوع بودایی(← [[آیین بودا]]) تا مارکسیسم لنینیسم و مائوئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح [[فرهنگ چینی]] خود را هرگز از دست نداده است. بنابراین، می توان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح [[فرهنگ چینی]] و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت [[چین]] امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری [[چین]] معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.

Shekvati در ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۰۹

2023-10-30T23:09:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۳:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	=== '''چسبندگی فرهنگ چینی''' ===		=== '''چسبندگی [[فرهنگ چینی]]''' ===
	جالب است بدانیم که سرزمین چین در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا عقلگرایی کنفوسیوسی و از باورهای متنوع بودایی تا مارکسیسم لنینیسم و مائوئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح فرهنگ چینی خود را هرگز از دست نداده است. بنابراین، میتوان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح فرهنگ چینی و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت چین امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری چین معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز ~~چین»~~ بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.		جالب است بدانیم که سرزمین [[چین]] در طول تاریخ چند هزار سال‌هاش، سیستم‌های سیاسی و نظام‌های فکری و اندیشه‌های ایدئولوژیک بسیاری را به‌خود دیده است، از نظام برده‌داری تا نظام فئودالی، از اندیشه‌ی نیاپرستی و تائویی تا عقلگرایی کنفوسیوسی( ←[[کنفوسیوس و اندیشه های او]]) و از باورهای متنوع بودایی تا مارکسیسم لنینیسم و مائوئیسم قرن بیستم را تجربه کرده است، ولی در این نوسانات کوتاه و بلند، ساختار اصلی و روح فرهنگ چینی خود را هرگز از دست نداده است. بنابراین، میتوان گفت عامل اصلی حفظ هویت ملی و اجتماعی و وحدت جغرافیایی سرزمین و مردم چین، روح فرهنگ چینی و چسبندگی آن است که علیرغم کِش و قوس‌های دامنه دار سیاسی و حتی تسلط اقوام بیگانه، این عامل قوی فرهنگی، به مثابه‌ی ملات چسبنده و قدرتمند، جامعه‌ی عظیم و متنوع چینی را در گستره‌ی بزرگ جغرافیایی این سرزمین از وادادگی و تلاشی و تغییر هویت فرهنگی بازداشته و مانع از گسست آن شده است. بدون شک عدم شناخت این عامل چسبندگی، امکان شناخت چین امروز ره به جایی نخواهد برد. چون کنش‌های امروزین جامعه‌ی چین قطعا از گذشته‌ی آن متأثر است و شکل گیری چین معاصر از آبشخور غنای فرهنگی گذشته‌ی آن سیراب شده است. ارایه‌ی تصویری درست از«امروز [[چین]]» بدون بررسی سرگذشت «دیروز» آن پژوهنده را به مسیر ثواب رهنمون نخواهد شد.

	قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر فرهنگ چینی امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.		قدرت بالای هضم فرهنگی این کشور در طول هزاره‌های گذشته همچون اژدهایی عظیم با هر آنچه از فرهنگ‌های ریز و درشت غریبه روبه رو شده، فرو بلعیده و یا آن را به رنگ و بوی خود درآورده است. این توان سترگ، حتی در قرن بیستم هم ایدئولوژی به اصطلاح بنیانکَن مارکسیستی را در خود هضم و به آن رنگ و بوی چینی داد و مسیر تاریخی ایدئولوژی مارکسیستی را که از سوی بنیانگذاران آن متکی به پرولتاریای کارگری اعلام شده بود، به ایدئولوژی مائوئیستی متکی به پرولتاریایی دهقانی تبدیل کرد. حتی مارکسیست‌ها که در سال 1949میلادی در خاک اصلی چین به قدرت رسیدند، تلاش کردند به زور و اجبار میان ملت چین و روح فرهنگ سنتی آن فاصله انداخته و مسیر جدیدی را فراروی آنان قرار دهند، ولی در واقع، آنها خود در همان دهه‌های آغازین مقهور روح فرهنگ چینی شده و هرچه قهر آمیزتر بر پیکره‌ی آن کوبیدند، تاوان آن را بیرحمانه‌تر پس دادند[i]. این اشتهای سیری ناپذیر [[فرهنگ چینی]] امروزه حتی سیستم سرمایه‌داری و لیبرال دمکراسی غربی را به چالش کشیده و آن را با نیازهای خود تطبیق داده و گوشت آن را فروبلعیده و به استخوانش اجازه‌ی گلوگیر شدن نداده است.
			[[پرونده:57.jpg\|بندانگشتی\|اژدهای چند سر]]
			این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ، از یک سو در استحکام پایه‌های حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی نقش اساسی داشته، و از سوی دیگر، امپراتوران نیز با فهم این مهم بر تقویت و توسعه‌ی آن همت گماشته و در حفظ و توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری و نهادینه بودن فرهنگ چینی همان [[دیوار بزرگ چین]] است که ساخت آن از دوران باستان و پیش از استقرار نخستین امپراتوری آغاز و تا دوران [[سلسله مینگ]] ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی و یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد. هرکس آمده آجری بر آن افزوده و در تقویت و استحکام و ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است.

	~~این فرهنگ نهادینه شده، در طول تاریخ،~~ از ~~یک سو در استحکام پایه‌های حاکمیت سلسله‌های مختلف چینی نقش اساسی داشته،~~ و از ~~سوی دیگر، امپراتوران~~ نیز ~~با فهم~~ این ~~مهم بر تقویت~~ و ~~توسعه‌ی~~ آن ~~همت گماشته~~ و در ~~حفظ~~ و ~~توسعه‌ی آن کوشیده‌اند. نماد پایداری~~ و ~~نهادینه بودن فرهنگ چینی همان دیوار بزرگ چین است که ساخت آن~~ از ~~دوران باستان~~ و ~~پیش~~ از ~~استقرار نخستین امپراتوری آغاز~~ و ~~تا دوران سلسله‌ی مینگ ادامه یافت، بدون اینکه شخصی، حکومتی~~ و ~~یا سلسله‌ای به خود اجازه‌ی زیر سئوال بردنش را بدهد~~. ~~هرکس آمده آجری بر آن افزوده~~ و ~~در تقویت~~ و ~~استحکام~~ و ~~ادامه‌ی آن سعی بلیغ داشته است~~.		نگاه از سرِ سیری همیشگی ملت چین به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین روح پایدار فرهنگی چین است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است<ref>وردی نژاد، فریدون و دیگران(1390). اژدهای شکیبا، چینِ دیروز، امروز و فردا. تهران:انتشارات اطلاعات. چاپ دوم.</ref> <ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول،ص 451-454</ref>.

	نگاه ~~از سرِ سیری همیشگی ملت چین~~ به درون سفره‌ی پرنعمت فرهنگی خود و احساس بی نیازی داشتن از جهان خارج، و همچنین، داشتن حس تفوق فرهنگی و تمدنی نسبت به سایر ملل نیز یکی از دستاوردهای همین روح پایدار فرهنگی چین است. اگرچه این درونگرایی افراطی فرهنگی و نبود درک صحیح از آن در کنار عدم تلاش برای آشنایی و شناخت سایرین در هزاره‌های گذشته به ویژه در یکی دو قرن اخیر، موجب شکست فاحش این امپراتوری تاریخی از نیروهای غربی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شده و تلاش روشنفکران برای بیداری از این خواب غفلت کشور را در نیمه‌ی نخست قرن گذشته در جنگ داخلی و هرج و مرج فرو برد، ولی این اژدهای چند سر، بار دیگر سر از خاکستر برآورده و در حال گستراندن سایه‌ی سنگین خود بر سر جهان است. (وردی نژاد ، 1389)<ref>سابقی، محمد علی(1392). جامعه و فرهنگ چین~~. تهران: موسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول،ص 451-454</ref>~~		نیز نگاه گنید به [[نظام فرهنگی چین]]؛[[کلیات فرهنگ چین]]؛ [[فرهنگ چینی]]
	~~----~~[i] - در دوران آغاز حاکمیت کمونیست ها بر چین، رهبران کمونیستی به ویژه مائو بر مبارزه با فرهنگ سنتی چین و آن چه از گذشته به ارث رسیده بود تأکید شدیدی داشتند که اوج آن در دوران انقلاب فرهنگی بود و با هر آن چه از فرهنگ و هنر و ارزشهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و تاریخی بود سر ستیز و ناسازگاری گذاشته و صدمات جبران ناپذیری بر میراث فرهنگی چین وارد ساختند، ولی با مرگ مائو و کناره گیری باند چهار نفره، همه چیز به تدریج سر جای خود برگشت. کنفوسیوس که مورد تنفر شدید رهبران اولیهی چین معاصر بود، اینک به نماد قدرت نرم فرهنگی این کشور تبدیل شده و با صرف هزینه های گزاف درصدد ایجاد مؤسسات کنفوسیوس در سرتاسر جهان برآمده اند.

	=== کتابشناسی ===		== پاورقی ==
			[i] - <small>در دوران آغاز حاکمیت کمونیست ها بر چین، رهبران کمونیستی به ویژه مائو بر مبارزه با فرهنگ سنتی چین و آن چه از گذشته به ارث رسیده بود تأکید شدیدی داشتند که اوج آن در دوران انقلاب فرهنگی بود و با هر آن چه از فرهنگ و هنر و ارزشهای فرهنگی، هنری، اجتماعی و تاریخی بود سر ستیز و ناسازگاری گذاشته و صدمات جبران ناپذیری بر میراث فرهنگی چین وارد ساختند، ولی با مرگ مائو و کناره گیری باند چهار نفره، همه چیز به تدریج سر جای خود برگشت. کنفوسیوس که مورد تنفر شدید رهبران اولیهی چین معاصر بود، اینک به نماد قدرت نرم فرهنگی این کشور تبدیل شده و با صرف هزینه های گزاف درصدد ایجاد مؤسسات کنفوسیوس در سرتاسر جهان برآمده اند.</small>

			== کتابشناسی ==