چین کشوری متحد چند قومیتی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Hamidian در ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۴۲

2026-02-03T05:42:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۴۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:~~اقوام شاخص~~]]		[[رده:گروه های قومی و نژادی]]

Mahdi در ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۶

2025-08-12T14:16:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی ~~در190~~ کشور جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی ~~مسالمت آمیز~~ میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ ~~سیاست‌های~~ کارشناسانه و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و توسعه‌ی متوازن و پایدار هر ~~جامعه‌ای~~ را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یک جامعه در برگیرنده‌ی تعامل و تشریک هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند کنش‌های حاصل از هر یک نه تنها به توسعه و پایداری ~~امنیت~~ ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، بلکه تنش، تضاد و تقابل این نیروها را درعرصه‌های گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''		با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی در 190 کشور جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی مسالمت‌آمیز میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ سیاست‌های کارشناسانه و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و توسعه‌ی متوازن و پایدار هر جامعه‌ای را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یک جامعه در برگیرنده‌ی تعامل و تشریک هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند کنش‌های حاصل از هر یک نه تنها به توسعه و پایداری امنیّت ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، بلکه تنش، تضاد و تقابل این نیروها را درعرصه‌های گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''

	===[[ساختار قومیتی در چین]]===		===[[ساختار قومیتی در چین]]===
	[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، ~~پیشین های~~ کهن، [[آداب و رسوم ~~عامیانه‌ی~~ مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] ~~متنوع،~~ با 6/9 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم فرهنگ و تمدن ~~و هنر~~ بشری بوده است. ~~کشور~~ [[چین]]، از هفت هزار سال ~~پیشینه ی~~ تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.		[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، پیشین‌های کهن، [[آداب و رسوم عامیانه ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی متنوع]]، با 9/6 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم [[تاریخ و تمدن چین\|فرهنگ و تمدن]] وهنر بشری بوده است. [[چین\|کشور چین]]، از هفت هزار سال پیشینه‌ی تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است. کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف‌ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[تاریخ و تمدن چین\|فرهنگ غنی و تمدن کهن‌]] و درخشان‌ این ملت که آمیزه‌ای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ‌های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن و زبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره‌ی کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، سیاست‌ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.

	کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن کهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، سیاست‌ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.
	===[[اسامی اقلیت های قومی چین\|اسامی اقلیت‌های قومی چین]]===		===[[اسامی اقلیت های قومی چین\|اسامی اقلیت‌های قومی چین]]===
	[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|جایگزین=۵۵ گروه قومی اقلیت در چین\|بندانگشتی\|اقلیت های قومی چین. قابل بازیابی از https://chinestan.com/china/%D8%A7%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85-%DA%86%D9%8A%D9%86/]]		[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|جایگزین=۵۵ گروه قومی اقلیت در چین\|بندانگشتی\|اقلیت های قومی چین. قابل بازیابی از https://chinestan.com/china/%D8%A7%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85-%DA%86%D9%8A%D9%86/]]
	نام اقلیت‌های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده ~~می شوند،~~ عبارتند از:		نام اقلیت‌های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده می‌شوند، عبارتند از: «خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».

	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و ~~«جینئو»~~.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ‌شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.
	===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===		===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===
	هرچند شمار جمعیت ~~[[اقلیت های قومی چین\|اقلیت‌های~~ قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.		هرچند شمار جمعیت اقلیت‌های قومی چین نسبت به جمعیت نژاد خَن (اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است. اقلیت‌ها، تقریبا در تمامی استان‌ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مرکزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراکنده هستند، ولی عمدتا در استان‌ها و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، سینکیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ‌های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سکونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.
	[[پرونده:تقسیمات اداری مناطق خودمختار چین.jpg\|جایگزین=مناطق خودمختار چین\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]. قابل بازیابی از https://www.mdpi.com/2071-1050/11/18/4840]]		[[پرونده:تقسیمات اداری مناطق خودمختار چین.jpg\|جایگزین=مناطق خودمختار چین\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]. قابل بازیابی از https://www.mdpi.com/2071-1050/11/18/4840]]مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است. مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان سال 1997 میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، معادل 64/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل می‌دهد.{{به روز رسانی}}
	اقلیت‌ها، تقریبا در تمامی استان‌ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مرکزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراکنده هستند، ولی عمدتا در استان‌ها و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، سینکیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، ~~چینگ های،~~ سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سکونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.

	مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.

	مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان ~~سال1997~~ میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، ~~معادل64~~/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل ~~می‌دهد~~.

	{{به روز رسانی}}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
خط ۲۹:		خط ۲۱:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]~~، جلد 1، ص.82-88~~.		سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی].

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	علی محمد سابقی		علی محمد سابقی
	[[رده:اقوام شاخص]]		[[رده:اقوام شاخص]]

Mohammad: /* نیز نگاه کنید به */

2024-12-22T21:07:03Z

نیز نگاه کنید به

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۰۷
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.		مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.

	مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، معادل64/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل می‌دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.82-88. </ref>.		مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، معادل64/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل می‌دهد.

	{{به روز رسانی}}		{{به روز رسانی}}
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.82-88.

			== نویسنده مقاله ==
			علی محمد سابقی
			[[رده:اقوام شاخص]]

Rashid در ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۹

2024-08-30T13:49:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۴۹
خط ۳:		خط ۳:
	[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، پیشین های کهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم فرهنگ و تمدن و هنر بشری بوده است. کشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.		[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، پیشین های کهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم فرهنگ و تمدن و هنر بشری بوده است. کشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.

	کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن کهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، ~~سیاست ها~~ و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.		کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن کهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، سیاست‌ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.
	===[[اسامی اقلیت های قومی چین\|اسامی اقلیت‌های قومی چین]]===		===[[اسامی اقلیت های قومی چین\|اسامی اقلیت‌های قومی چین]]===
	[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی ~~تبتی در [[~~چین]]]]نام اقلیت‌های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده می شوند، عبارتند از:		[[پرونده:Chinese-ethnic-minorities.jpg\|جایگزین=۵۵ گروه قومی اقلیت در چین\|بندانگشتی\|اقلیت های قومی چین. قابل بازیابی از https://chinestan.com/china/%D8%A7%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85-%DA%86%D9%8A%D9%86/]]
			نام اقلیت‌های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده می شوند، عبارتند از:

	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».		«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».
خط ۱۱:		خط ۱۲:
	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ‌شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ‌شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.
	===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===		===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===
	~~[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]~~هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین\|اقلیت‌های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.		هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین\|اقلیت‌های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.
			[[پرونده:تقسیمات اداری مناطق خودمختار چین.jpg\|جایگزین=مناطق خودمختار چین\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]. قابل بازیابی از https://www.mdpi.com/2071-1050/11/18/4840]]
	اقلیت‌ها، تقریبا در تمامی استان‌ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مرکزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراکنده هستند، ولی عمدتا در استان‌ها و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، سینکیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سکونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.		اقلیت‌ها، تقریبا در تمامی استان‌ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مرکزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراکنده هستند، ولی عمدتا در استان‌ها و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، سینکیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سکونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.

	مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.		مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.

	مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، معادل64/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل می‌دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.~~271~~-~~285~~. </ref>.		مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، معادل64/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل می‌دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.82-88. </ref>.

	{{به روز رسانی}}		{{به روز رسانی}}

Rashid در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۴

2024-08-29T13:54:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی در190 کشور جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی مسالمت آمیز میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ سیاست‌های کارشناسانه و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و توسعه‌ی متوازن و پایدار هر جامعه‌ای را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یک جامعه در برگیرنده‌ی تعامل و تشریک هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند کنش‌های حاصل از هر یک نه تنها به توسعه و پایداری امنیت ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، بلکه تنش، تضاد و تقابل این نیروها را درعرصه‌های گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''		با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی در190 کشور جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی مسالمت آمیز میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ سیاست‌های کارشناسانه و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و توسعه‌ی متوازن و پایدار هر جامعه‌ای را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یک جامعه در برگیرنده‌ی تعامل و تشریک هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند کنش‌های حاصل از هر یک نه تنها به توسعه و پایداری امنیت ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، بلکه تنش، تضاد و تقابل این نیروها را درعرصه‌های گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''
	===[[ساختار قومیتی در چین]]===		===[[ساختار قومیتی در چین]]===
	[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، پیشین های کهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم فرهنگ و تمدن ~~وهنر~~ بشری بوده است. کشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.		[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، پیشین های کهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم فرهنگ و تمدن و هنر بشری بوده است. کشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.

	کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن کهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.		کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن کهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.
خط ۹:		خط ۹:
	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».		«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، ~~دونگشیان،~~ بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگ‌شیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.
	===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===		===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===
	[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین\|اقلیت‌های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.		[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین\|اقلیت‌های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.

Rashid در ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱

2024-08-29T13:51:52Z

Samiei در ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۰

2024-08-20T02:20:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۲۰
خط ۳:		خط ۳:
	[[چین]] كشوری است با تمدن باستانی، پیشین های كهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون كیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یك میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشكیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یكی از گاهواره‌ها و كانون‌های مهم فرهنگ و تمدن وهنر بشری بوده است. كشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است كه پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.		[[چین]] كشوری است با تمدن باستانی، پیشین های كهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون كیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یك میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشكیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یكی از گاهواره‌ها و كانون‌های مهم فرهنگ و تمدن وهنر بشری بوده است. كشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است كه پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.

	کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت های گذشته، به توسعه ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن كهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان كشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره ی كره، [[ژاپن]] و [[ویتنام]] تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت ها، سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت ها، می تواند خواننده را با واقعیت های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.		کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت های گذشته، به توسعه ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن كهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان كشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره كره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت ها، سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت ها، می تواند خواننده را با واقعیت های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.
	===[[اسامی اقلیت های قومی چین]]===		===[[اسامی اقلیت های قومی چین]]===
	[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در [[چین]]]]نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت های چینی نامیده می شوند، عبارتند از:		[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در [[چین]]]]نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت های چینی نامیده می شوند، عبارتند از:
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندك است، اما پراكندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.		[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندك است، اما پراكندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.

	اقلیت ها، تقریبا در تمامی استان ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مركزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراكنده هستند، ولی عمدتا در استان ها و مناطق مرزی و خودمختار [[مغولستان]] داخلی، سینكیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سكونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.		اقلیت ها، تقریبا در تمامی استان ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مركزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراكنده هستند، ولی عمدتا در استان ها و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، سینكیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سكونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.

	مناطق محل سكونت این اقلیت ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.		مناطق محل سكونت این اقلیت ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.

	مساحت كل مناطق خودگردان اقلیت های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 كیلومتر مربع، ~~معادل2~~/64 درصد كل مساحت كشور [[چین]] را تشكیل می دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی ~~الهدی،جلد اول، ص271~~-285 </ref>.		مساحت كل مناطق خودگردان اقلیت های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 كیلومتر مربع، معادل64/2 درصد كل مساحت كشور [[چین]] را تشكیل می دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.271-285. </ref>.

			{{به روز رسانی}}

	== نیز نگاه کنید به ==		== نیز نگاه کنید به ==
			[[اقلیت های قومی چین]]؛ [[ساختار قومیتی در چین]]؛ [[اسامی اقلیت های قومی چین]]؛ [[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین]]
	* [[اقلیت های قومی چین]]
	* [[چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۲۶

2023-12-02T21:26:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۲۶
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	مساحت كل مناطق خودگردان اقلیت های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 كیلومتر مربع، معادل2/64 درصد كل مساحت كشور [[چین]] را تشكیل می دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص271-285 </ref>.		مساحت كل مناطق خودگردان اقلیت های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 كیلومتر مربع، معادل2/64 درصد كل مساحت كشور [[چین]] را تشكیل می دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص271-285 </ref>.

	نیز نگاه کنید به [[اقلیت های قومی چین]]		== نیز نگاه کنید به ==

			* [[اقلیت های قومی چین]]
			* [[چین]]

	== کتابشناسی ==		== کتابشناسی ==

Samiei در ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۲

2023-11-29T17:22:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۲
خط ۱:		خط ۱:
	....		با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی در190 كشور جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی مسالمت آمیز میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ سیاست های كارشناسانه و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و توسعه ی متوازن و پایدار هر جامعه ای را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یك جامعه در برگیرنده ی تعامل و تشریك هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند كنش های حاصل از هر یك نه تنها به توسعه و پایداری امنیّت ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، بلكه تنش، تضاد و تقابل این نیروها را درعرصه های گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''
			===[[ساختار قومیتی در چین]]===
			[[چین]] كشوری است با تمدن باستانی، پیشین های كهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون كیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یك میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشكیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یكی از گاهواره‌ها و كانون‌های مهم فرهنگ و تمدن وهنر بشری بوده است. كشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است كه پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.

			کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت های گذشته، به توسعه ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن كهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان كشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره ی كره، [[ژاپن]] و [[ویتنام]] تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت ها، سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت ها، می تواند خواننده را با واقعیت های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.
			===[[اسامی اقلیت های قومی چین]]===
			[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در [[چین]]]]نام اقلیت های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت های چینی نامیده می شوند، عبارتند از:

			«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».

			از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.
			===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین]]===
			[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندك است، اما پراكندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.

			اقلیت ها، تقریبا در تمامی استان ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مركزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراكنده هستند، ولی عمدتا در استان ها و مناطق مرزی و خودمختار [[مغولستان]] داخلی، سینكیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سكونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.

			مناطق محل سكونت این اقلیت ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.

			مساحت كل مناطق خودگردان اقلیت های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 كیلومتر مربع، معادل2/64 درصد كل مساحت كشور [[چین]] را تشكیل می دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی،جلد اول، ص271-285 </ref>.

			نیز نگاه کنید به [[اقلیت های قومی چین]]

			== کتابشناسی ==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «....» ایجاد کرد

2023-11-29T17:16:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «....» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

....

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۱
خط ۱:		خط ۱:
	با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی در190 ~~كشور~~ جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی مسالمت آمیز میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ ~~سیاست های كارشناسانه~~ و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و ~~توسعه ی~~ متوازن و پایدار هر ~~جامعه ای~~ را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یك جامعه در ~~برگیرنده ی~~ تعامل و ~~تشریك~~ هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند ~~كنش های~~ حاصل از هر یك نه تنها به توسعه و پایداری ~~امنیّت~~ ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، ~~بلكه~~ تنش، تضاد و تقابل این نیروها را ~~درعرصه های~~ گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''		با توجه به وجود بیش از 5000 گروه قومی در190 کشور جهان<ref>ورستر،ج.ام و دیگران(1384). اقلیت ها و تبعیض. ترجمه محمود روغنی. تهران:انتشارات قصیه سرا. چاپ اول ،ص 24.</ref>، ایجاد همزیستی مسالمت آمیز میان دو مفهوم تعلقات قومی و تعلقات ملی و تعریف ارتباط منطقی بین هویت قومی و هویت ملی و اتخاذ سیاست‌های کارشناسانه و مدبرانه، می تواند زمینه ساز رشد و توسعه‌ی متوازن و پایدار هر جامعه‌ای را به دنبال داشته باشد'''.''' و اگر هویت ملّی یک جامعه در برگیرنده‌ی تعامل و تشریک هویت فردی، قومی و ملّی آن جامعه نباشد و تمایلات قوم گرایانه در طول گرایشات و تعلقات ملّی تعریف وپذیرفته نباشد؛ برآیند کنش‌های حاصل از هر یک نه تنها به توسعه و پایداری امنیت ملّی و وحدت و همگرایی نخواهد انجامید، بلکه تنش، تضاد و تقابل این نیروها را درعرصه‌های گوناگون به دنبال خواهد داشت'''.'''
	===[[ساختار قومیتی در چین]]===		===[[ساختار قومیتی در چین]]===
	[[چین]] ~~كشوری~~ است با تمدن باستانی، پیشین های ~~كهن،~~ [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون ~~كیلومتر~~ مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یك میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ ~~تشكیل~~ شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور ~~یكی~~ از گاهواره‌ها و ~~كانون‌های~~ مهم فرهنگ و تمدن وهنر بشری بوده است. ~~كشور~~ [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است كه پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.		[[چین]] کشوری است با تمدن باستانی، پیشین های کهن، [[آداب و رسوم عامیانه‌ی مردم چین\|آداب و سنن فرهنگی]] متنوع، با 6/9 میلیون کیلومتر مربع مساحت، با جمعیتی بالغ بر یک میلیارد و سیصد میلیون نفر که از 56 قوم و نژاد متنوع و رنگارنگ تشکیل شده است. این سرزمین پهناور، از گذشته‌های دور یکی از گاهواره‌ها و کانون‌های مهم فرهنگ و تمدن وهنر بشری بوده است. کشور [[چین]]، از هفت هزار سال پیشینه ی تاریخی برخوردار است که پنج هزار سال آن مدون و مستند موجود است.

	کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و ~~عادت های~~ گذشته، به ~~توسعه ی~~ تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن ~~همه ی~~ اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن ~~كهن‌~~ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از ~~فرهنگ های~~ مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان ~~كشورهای~~ همسایه خود از جمله شبه جزیره ~~كره،~~ [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با ~~اقلیت های~~ موجود در سرزمین [[چین]]، ~~رهیافت ها،~~ سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با ~~قومیت ها، می تواند~~ خواننده را با ~~واقعیت های~~ تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.		کشوری با نژادهای مختلف که تغییر و تحولات و آداب و عادت‌های گذشته، به توسعه‌ی تبادل فرهنگی بین آنان کمک کرده و زمینه را برای فراگیری نقاط قوت یکدیگر به منظور جبران ضعف ها، و پیشرفت تمدن همه‌ی اقوام ساکن در این سرزمین فراهم ساخته است. [[فرهنگ چینی\|فرهنگ غنی]] و تمدن کهن‌ و درخشان‌ این ملت که آمیزهای از فرهنگ‌های مختلف و متنوع است، بر سایر فرهنگ های بشری، به ویژه بر فرهنگ و هنر و تمدن وزبان کشورهای همسایه خود از جمله شبه جزیره کره، [[ژاپن]] و ویتنام تأثیر عمیقی برجای نهاده است. از این رو، آشنایی با اقلیت‌های موجود در سرزمین [[چین]]، رهیافت‌ها، سیاست ها و اقدامات دولت [[چین]] معاصر در برخورد با قومیت‌ها، می‌تواند خواننده را با واقعیت‌های تاریخی و اجتماعی مردم این سرزمین بیشتر آشنا سازد.
	===[[اسامی اقلیت های قومی چین]]===		===[[اسامی اقلیت های قومی چین\|اسامی اقلیت‌های قومی چین]]===
	[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در [[چین]]]]نام ~~اقلیت های~~ کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ~~ملیت های~~ چینی نامیده می شوند، عبارتند از:		[[پرونده:5.jpg\|بندانگشتی\|اقلیت قومی تبتی در [[چین]]]]نام اقلیت‌های کشور [[چین]] که از نظر دولت این کشور، ملیت‌های چینی نامیده می شوند، عبارتند از:

	«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».		«خَن»، «مغولی»؛ «خویی»؛ «تبتی»؛ «ایغوری»؛ «میائو»؛ «ای»؛ «جووان»؛ «بو ای»؛ «کرهای»؛ «مَن»؛ «دونگ»؛ «یائو»؛ «بای»؛ «توجیا»؛ «خَنی»؛ «قزاق»؛ «دای»؛ «لی»؛ «لیشو»؛ «وای» «شیه»؛ «گائوسان»؛ «لاکو»؛ «شویی»؛ «دونگشیان»؛ «ناشی»؛ «جینبو»؛ «قرقیز»؛ «تو»؛ «داوور»؛ «مولائو»؛ «چیانگ»؛ «بولانگ»؛ «سالار»؛ «مائونان»؛ «مائولائو»؛ «شیبو»؛ «آچانگ»؛ «پومی»؛ «تاجیک»؛ «نو»؛ «ازبک»؛ «روس»؛ «عونک»؛ «شیکه«؛ «دهآن»؛ «بائوآن»؛ «یوگو»؛ «جین»؛ «تاتار»؛ «دولون»؛ «ار لنچون»؛ «خِه جِه»؛ «مَنبا»؛ «گهبا» و «جینئو».

	از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.		از این 55 اقلیت قومی، 10 اقلیت مسلمان هستند که عبارتند از: خویی، تاجیک، قرقیز، قزاق، تاتار، اویغور، سالار، دونگشیان، بائوآن، و ازبک<ref>ابراهیم، فِنگ جینگ یوان(2003). الاسلام فی الصین. دار الهلال الازرق للنشر. هونغ کونغ.</ref>.
	===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین]]===		===[[پراکندگی محل سکونت اقلیت های قومی چین\|پراکندگی محل سکونت اقلیت‌های قومی چین]]===
	[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) ~~اندك~~ است، اما ~~پراكندگی~~ جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.		[[پرونده:China autonomous regions numbered.svg.png\|بندانگشتی\|مناطق خود مختار [[چین]]]]هرچند شمار جمعیت [[اقلیت های قومی چین\|اقلیت‌های قومی چین]] نسبت به جمعیت نژاد خَن(اکثریت) اندک است، اما پراکندگی جغرافیای محل سکونت آنان بسیار گسترده است.

	~~اقلیت ها،~~ تقریبا در تمامی ~~استان ها،~~ نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت ~~مركزی~~ [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- ~~پراكنده~~ هستند، ولی عمدتا در ~~استان ها~~ و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، ~~سینكیانگ،~~ نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] ~~سكونت~~ و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.		اقلیت‌ها، تقریبا در تمامی استان‌ها، نواحی خودمختار و چهار شهر مستقل زیر نظر دولت مرکزی [[چین]]- [[پکن]]، [[شانگهای]]، تیَن جین، چونگ چینگ- پراکنده هستند، ولی عمدتا در استان‌ها و مناطق مرزی و خودمختار مغولستان داخلی، سینکیانگ، نینگشیا، گوانگشی، تبت، یون نن، گویی جو، چینگ های، سی چوان، گَنسو، لیائونینگ، جیلین، خونَن، خوبِی، و جزایر خَینَن و [[تایوان]] سکونت و عمدتا در 12 استان غربی، مستقر هستند.

	مناطق محل ~~سكونت~~ این ~~اقلیت ها~~ از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.		مناطق محل سکونت این اقلیت‌ها از نظر مساحت بسیار وسیع و از لحاظ منابع معدنی و ذخایر زیرزمینی بسیار غنی و متنوع است.

	مساحت كل مناطق خودگردان ~~اقلیت های~~ قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 ~~كیلومتر~~ مربع، معادل64/2 درصد كل مساحت ~~كشور~~ [[چین]] را ~~تشكیل می دهد~~<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.271-285. </ref>.		مساحت کل مناطق خودگردان اقلیت‌های قومی [[چین]] تا پایان سال1997 میلادی، بیش از 6162900 کیلومتر مربع، معادل64/2 درصد کل مساحت کشور [[چین]] را تشکیل می‌دهد<ref>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]، جلد 1، ص.271-285. </ref>.

	{{به روز رسانی}}		{{به روز رسانی}}