کودتای علوان در سوریه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Momeni در ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۱

2024-08-22T21:21:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۱
خط ۸:		خط ۸:
	سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان» در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.		سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان» در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.

	[[مصر]] چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.		[[مصر]] چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.<ref>شنی، کریم (۱۴۰۰). فرهنگ و تاریخ سوریه. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)</ref>

			== نیز نگاه کنید به ==
			[[کودتای النحلاوی در سوریه]]

			== کتابشناسی ==

Momeni در ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۷

2024-08-21T11:37:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۱:		خط ۱:

	~~======کودتای علوان 1963======~~
	آشوب، بسیاری از مناطق را فرا گرفت و بسیاری با مکاتبه با ناصر، خواستار بازگشت به وحدت شدند. در پی ایجاد اختلافات در حزب بعث، جناح اکرم حورانی، که مخالف وحدت بودند، از حزب بیرون رفتند.با وجود این، پایگاه حزب به تدریج مستحکم تر شد.		آشوب، بسیاری از مناطق را فرا گرفت و بسیاری با مکاتبه با ناصر، خواستار بازگشت به وحدت شدند. در پی ایجاد اختلافات در حزب بعث، جناح اکرم حورانی، که مخالف وحدت بودند، از حزب بیرون رفتند.با وجود این، پایگاه حزب به تدریج مستحکم تر شد.

خط ۷:		خط ۶:
	وحدت گرایان سوری از فعالیت دست برنداشتند؛ اما وضع آشفته دولت [[سوریه]] و رقابت بر سر قدرت و ناتوانی دولت در احیای وحدت، در نهایت به گوشه نشین شدن هرچه بیشتر بعثیها انجامید.		وحدت گرایان سوری از فعالیت دست برنداشتند؛ اما وضع آشفته دولت [[سوریه]] و رقابت بر سر قدرت و ناتوانی دولت در احیای وحدت، در نهایت به گوشه نشین شدن هرچه بیشتر بعثیها انجامید.

	سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان»~~[1]~~ در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.~~[2]~~		سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان» در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.

	[[مصر]] چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.		[[مصر]] چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-03-02T14:47:00Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۴۷
خط ۵:		خط ۵:
	از طرفداران وحدت، به همراه گروهی از افسران بعثی،در دمشق با کودتای النحلاوی مقابله به مثل کرد.		از طرفداران وحدت، به همراه گروهی از افسران بعثی،در دمشق با کودتای النحلاوی مقابله به مثل کرد.

	وحدت گرایان سوری از فعالیت دست برنداشتند؛ اما وضع آشفته دولت سوریه و رقابت بر سر قدرت و ناتوانی دولت در احیای وحدت، در نهایت به گوشه نشین شدن هرچه بیشتر بعثیها انجامید.		وحدت گرایان سوری از فعالیت دست برنداشتند؛ اما وضع آشفته دولت [[سوریه]] و رقابت بر سر قدرت و ناتوانی دولت در احیای وحدت، در نهایت به گوشه نشین شدن هرچه بیشتر بعثیها انجامید.

	سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان»[1] در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.[2]		سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان»[1] در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.[2]

	مصر چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.		[[مصر]] چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.

Momtaz: صفحه‌ای تازه حاوی « ======کودتای علوان 1963====== آشوب، بسیاری از مناطق را فرا گرفت و بسیاری با مکاتبه با ناصر، خواستار بازگشت به وحدت شدند. در پی ایجاد اختلافات در حزب بعث، جناح اکرم حورانی، که مخالف وحدت بودند، از حزب بیرون رفتند.با وجود این، پایگاه حزب به تدریج مستحک...» ایجاد کرد

2024-02-29T09:09:02Z

صفحه‌ای تازه حاوی « ======کودتای علوان 1963====== آشوب، بسیاری از مناطق را فرا گرفت و بسیاری با مکاتبه با ناصر، خواستار بازگشت به وحدت شدند. در پی ایجاد اختلافات در حزب بعث، جناح اکرم حورانی، که مخالف وحدت بودند، از حزب بیرون رفتند.با وجود این، پایگاه حزب به تدریج مستحک...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

======کودتای علوان 1963======
آشوب، بسیاری از مناطق را فرا گرفت و بسیاری با مکاتبه با ناصر، خواستار بازگشت به وحدت شدند. در پی ایجاد اختلافات در حزب بعث، جناح اکرم حورانی، که مخالف وحدت بودند، از حزب بیرون رفتند.با وجود این، پایگاه حزب به تدریج مستحکم تر شد.

از طرفداران وحدت، به همراه گروهی از افسران بعثی،در دمشق با کودتای النحلاوی مقابله به مثل کرد.

وحدت گرایان سوری از فعالیت دست برنداشتند؛ اما وضع آشفته دولت سوریه و رقابت بر سر قدرت و ناتوانی دولت در احیای وحدت، در نهایت به گوشه نشین شدن هرچه بیشتر بعثیها انجامید.

سرانجام، طرفداران ناصر در ۱۸ ژوئیه سال 1963 با رهبری سرهنگ «جاسم علوان»[1] در دمشق کودتایی را ترتیب دادند که با شدت سرکوب شد، افسران طرفدار ناصر تصفیه شدند و علاوه بر اعدام هشتصد تن، صدها تن نیز دستگیر و زندانی گردیدند.[2]

مصر چندین سال از به رسمیت شناختن حکومت سوریه که آن را حکومتی جدایی طلب میخواند، خودداری کرد؛ اما سرانجام در1966، روابط دیپلماتیک مصر و سوریه از سر گرفته شد. هنوز هم رنگ پرچم دو کشور یکی است و تنها نقش میان آن متفاوت است.