http://dmelal.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88 2026-05-27T08:59:22Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.0 http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=71120&oldid=prev 2025-01-30T20:51:19Z

<p><span class="autocomment">کتابشناسی</span></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l5">خط ۵:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۵:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌ از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای [[بواکه]]، [[کوروگو]] و [[ابیجان]] که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌ دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر [[ابیجان]] ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌ تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی بر ضد شخصیت‌های سیاسی، از جمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی» (Lida Kouassi) صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، از جمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌ شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌ از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای [[بواکه]]، [[کوروگو]] و [[ابیجان]] که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌ دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر [[ابیجان]] ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌ تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی بر ضد شخصیت‌های سیاسی، از جمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی» (Lida Kouassi) صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، از جمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌ شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]» معرفی می‌کنند و به‌ مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌ دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته از نظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد.&lt;ref&gt;Soro, G. (2005). ''Pourquoi je suis devenu un rebelle: La Côte d'Ivoire au bord du gouffre'', Hachette, Paris<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.73-76</del>.&lt;/ref&gt;</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]» معرفی می‌کنند و به‌ مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌ دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته از نظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد.&lt;ref&gt;Soro, G. (2005). ''Pourquoi je suis devenu un rebelle: La Côte d'Ivoire au bord du gouffre'', Hachette, Paris.&lt;/ref&gt;</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[هانری کونان بدیه]]؛ [[کودو لوران باگبو|فلیکس هوفوئه بوآنی]]؛ [[الحسن درامان واتارا]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[هانری کونان بدیه]]؛ [[کودو لوران باگبو|فلیکس هوفوئه بوآنی]]؛ [[الحسن درامان واتارا]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;references /&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== منبع اصلی ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.73-76.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">==نویسندگان مقاله==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">روح الله حسینی، سعید خان آبادی</ins></div></td></tr> </table>

Fatemi http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=41611&oldid=prev 2024-05-21T20:28:25Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۲۸</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]][[کودو لوران باگبو]] (Koudou Laurent Gbagbo)، متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا (Gagnoa)، از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] است که از او به‌ عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌ عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]][[کودو لوران باگبو]] (Koudou Laurent Gbagbo)، متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا (Gagnoa)، از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] است که از او به‌ عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌ عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌ دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در [[پاریس]] شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به [[ابیجان]] بازگرداند.&lt;ref&gt;Duval, P. (2003). ''Fantômes d'Ivoire'', éd. du Rocher. p.41.&lt;/ref&gt; باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، در پی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تظاهرات </del>دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او از سوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌ دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در [[پاریس]] شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به [[ابیجان]] بازگرداند.&lt;ref&gt;Duval, P. (2003). ''Fantômes d'Ivoire'', éd. du Rocher. p.41.&lt;/ref&gt; باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، در پی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تظا[[هرات]] </ins>دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او از سوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌ از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای [[بواکه]]، [[کوروگو]] و [[ابیجان]] که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌ دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر [[ابیجان]] ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌ تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی بر ضد شخصیت‌های سیاسی، از جمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی» (Lida Kouassi) صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، از جمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌ شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌ از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای [[بواکه]]، [[کوروگو]] و [[ابیجان]] که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌ دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر [[ابیجان]] ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌ تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی بر ضد شخصیت‌های سیاسی، از جمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی» (Lida Kouassi) صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، از جمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌ شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=41524&oldid=prev 2024-05-21T12:55:24Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۱ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۵</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کودو لوران <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باگبو]</ins>] <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Koudou Laurent Gbagbo)، </ins>متولد 31 می 1945 در شهر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گانیوا (Gagnoa)، </ins>از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ساحل عاج|</ins>ساحل‌ عاج<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>است که از او <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌ عنوان </ins>مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ساحل عاج|</ins>ساحل‌ عاج<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌ عنوان </ins>معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ساحل عاج|</ins>ساحل‌ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عاج]]، </ins>بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">باگبو،[22</del>] متولد 31 می 1945 در شهر <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">گانیوا،[23] </del>از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌عنوان </del>مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌عنوان </del>معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</del>فرانسه<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </del>و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عاج، </del>بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌دلیل </del>فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در [[پاریس]] شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(</del>Duval, 2003<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">: </del>41<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">)</del>. باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عاج» </del>منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">درپی تظا[[هرات]] </del>دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ازسوی </del>نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌ دلیل </ins>فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در [[پاریس]] شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ابیجان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>بازگرداند<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.&lt;ref&gt;</ins>Duval, <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">P. (</ins>2003<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">). ''Fantômes d'Ivoire'', éd. du Rocher. p.</ins>41.<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">&lt;/ref&gt; </ins>باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ساحل عاج|</ins>ساحل‌ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">عاج]]» </ins>منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">در پی تظاهرات </ins>دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از سوی </ins>نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس‌از </del>به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ ساحل‌ عاج است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بواکه، </del>[[کوروگو]] و ابیجان که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌‌دست </del>گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر ابیجان ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌تناوب </del>میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">برضد </del>شخصیت‌های سیاسی، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ازجمله </del>واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی»<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[24] </del>صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">ازجمله </del>وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌‌شکل </del>نامعلومی کشته می‌شود<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">.</del></div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">پس‌ از </ins>به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ساحل عاج|</ins>ساحل‌ عاج<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[بواکه]]، </ins>[[کوروگو]] و <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ابیجان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌‌ دست </ins>گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ابیجان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌ تناوب </ins>میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">بر ضد </ins>شخصیت‌های سیاسی، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از جمله </ins>واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی» <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">(Lida Kouassi) </ins>صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">از جمله </ins>وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">به‌‌ شکل </ins>نامعلومی کشته می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان ساحل‌ عاج» معرفی می‌کنند و به‌مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت ساحل‌ عاج برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته ازنظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد (Soro, 2005)</del>.</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]]» معرفی می‌کنند و به‌ مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌ دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت [[ساحل عاج|ساحل‌ عاج]] برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته از نظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد.&lt;ref&gt;Soro, G. (2005). ''Pourquoi je suis devenu un rebelle: La Côte d'Ivoire au bord du gouffre'', Hachette, Paris.&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;حسینی، روح الله، خان آبادی، سعید(1400). جامعه و فرهنگ ساحل‌ عاج. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی]،ص.73-76.&lt;/ref&gt;</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== نیز نگاه کنید به ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div> </div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">هانری کونان بدیه]]؛ [[کودو لوران باگبو|فلیکس هوفوئه بوآنی]]؛ [[الحسن درامان واتارا</ins>]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* </del>[[<del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تاریخ معاصر ساحل عاج</del>]]</div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>== کتابشناسی ==</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== پیوند به بیرون ==</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[http://fkg.iust.ac.ir/resource/%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88 گراف دانش لوران باگبو].</del></div></td><td colspan="2" class="diff-side-added"></td></tr> </table>

Fatemi http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=31780&oldid=prev 2024-04-05T18:47:51Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۵ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۷</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l2">خط ۲:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۲:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم [[فرانسه]] و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم [[فرانسه]] و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در پاریس شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی تظا[[هرات]] دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>پاریس<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی تظا[[هرات]] دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ ساحل‌ عاج است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای بواکه، [[کوروگو]] و ابیجان که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر ابیجان ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی برضد شخصیت‌های سیاسی، ازجمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی»[24] صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، ازجمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ ساحل‌ عاج است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای بواکه، [[کوروگو]] و ابیجان که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر ابیجان ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی برضد شخصیت‌های سیاسی، ازجمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی»[24] صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، ازجمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=26842&oldid=prev 2024-03-17T09:16:40Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۶</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در [[ابیجان]] مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>فرانسه<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در پاریس شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی تظا[[هرات]] دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در پاریس شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی تظا[[هرات]] دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=22081&oldid=prev 2024-02-28T08:10:12Z

<p>The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۱۰</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در ابیجان مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>ابیجان<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در پاریس شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی <del style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تظاهرات </del>دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در پاریس شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">تظا[[هرات]] </ins>دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker" data-marker="−"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #ffe49c; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ ساحل‌ عاج است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای بواکه، کوروگو و ابیجان که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر ابیجان ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی برضد شخصیت‌های سیاسی، ازجمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی»[24] صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، ازجمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>باگبو، پس‌از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ ساحل‌ عاج است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای بواکه، <ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[</ins>کوروگو<ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">]] </ins>و ابیجان که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر ابیجان ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی برضد شخصیت‌های سیاسی، ازجمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی»[24] صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، ازجمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌شکل نامعلومی کشته می‌شود.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان ساحل‌ عاج» معرفی می‌کنند و به‌مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت ساحل‌ عاج برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته ازنظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد (Soro, 2005).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان ساحل‌ عاج» معرفی می‌کنند و به‌مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت ساحل‌ عاج برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته ازنظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد (Soro, 2005).</div></td></tr> </table>

127.0.0.1 http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=21312&oldid=prev 2024-02-26T19:31:37Z

<p></p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۳۱</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l1">خط ۱:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۱:</td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[[پرونده:Konba-122-gh.jpg|بندانگشتی|کودو لوران باگبو]]</ins></div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در ابیجان مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در ابیجان مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.</div></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno" id="mw-diff-left-l6">خط ۶:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">خط ۷:</td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><br></td></tr> <tr><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان ساحل‌ عاج» معرفی می‌کنند و به‌مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت ساحل‌ عاج برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته ازنظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد (Soro, 2005).</div></td><td class="diff-marker"></td><td style="background-color: #f8f9fa; color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #eaecf0; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div>شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان ساحل‌ عاج» معرفی می‌کنند و به‌مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت ساحل‌ عاج برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته ازنظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد (Soro, 2005).</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== نیز نگاه کنید به ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">* [[تاریخ معاصر ساحل عاج]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== کتابشناسی ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">== پیوند به بیرون ==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-side-deleted"></td><td class="diff-marker" data-marker="+"></td><td style="color: #202122; font-size: 88%; border-style: solid; border-width: 1px 1px 1px 4px; border-radius: 0.33em; border-color: #a3d3ff; vertical-align: top; white-space: pre-wrap;"><div><ins style="font-weight: bold; text-decoration: none;">[http://fkg.iust.ac.ir/resource/%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88 گراف دانش لوران باگبو].</ins></div></td></tr> </table>

Samiei http://dmelal.ir/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D8%AF%D9%88_%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D8%A7%DA%AF%D8%A8%D9%88&diff=21306&oldid=prev 2024-02-26T19:24:38Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>کودو لوران باگبو،[22] متولد 31 می 1945 در شهر گانیوا،[23] از قومیت بِتِه و سومین رئیس‌جمهور ساحل‌ عاج است که از او به‌عنوان مورخ و نویسنده نیز یاد می‌شود. برخلاف دو رئیس‌جمهور قبلی، باگبو بیشتر تحصیلات خود را در ساحل‌ عاج و در رشته تاریخ به انجام رسانده بود. در سال 1970 به‌عنوان معلم تاریخ در دبیرستانی در ابیجان مشغول به کار شد، اما کمی بعد، عازم فرانسه و دانشگاه سوربن شد و آنجا، از رساله دکتری خود با موضوع «خاستگاه‌های اجتماعی و اقتصادی سیاست در ساحل‌ عاج، بین سال‌های 1940 تا 1960» دفاع کرد.<br /> <br /> همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، باگبو از مخالفان سرسخت بوآنی بود که به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش در سال 1985، به فرانسه تبعید شد و در آنجا به مبارزات خود علیه بوآنی ادامه داد؛ درنتیجه بوآنی، از ترس اینکه مبادا رقیبش در پاریس شبکه‌ای علیه او ایجاد کند، تصمیم می‌گیرد او را به ابیجان بازگرداند (Duval, 2003: 41). باگبو، بالاخره با اصرار فراوان، در سال 1988 به وطن بازمی‌گردد و حتی بوآنی از او دلجویی می‌کند و به سمت دبیرکلی «حزب جبهه مردمی ساحل‌ عاج» منصوب می‌شود و در سال 1990، برای اولین‌بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت می‌کند و رأی خوبی هم درمقابل بوآنی کسب می‌کند (18.3 درصد). همین نقطه آغازی می‌شود تا به انتخابات بعدی امیدوارتر شود؛ اما در ماه می 1991، درپی تظاهرات دانشجویی، باگبو متهم شناخته می‌شود و حکم دستگیری او ازسوی نخست‌وزیر، واتارا، ابلاغ می‌گردد. دو سال به زندان محکوم می‌شود، اما دو ماه بعد آزاد می‌گردد. در سال 1995 و در اعتراض به قانون ساحل‌ عاجی بودن، انتخابات ریاست‌جمهوری را تحریم می‌کند تا بالاخره در انتخابات سال 2000 و دربرابر ژنرال گئی پیروز می‌شود.<br /> <br /> باگبو، پس‌از به قدرت رسیدن، دم از آشتی ملی می‌زند و دولتی تحت عنوان «دولت وحدت ملی» تشکیل می‌دهد. انتخابات شهرداری‌ها در تاریخ مارس 2001، در فضایی نسبتاً دموکراتیک برگزار می‌گردد و حزب واتارا، بیشتر آرا را کسب می‌کند. این نخستین‌بار در تاریخ ساحل‌ عاج است که حزب حاکم با شکست روبه‌رو می‌شود؛ اما در تاریخ 19 سپتامبر 2002، شرایط تغییر می‌کند. در این تاریخ، سربازانی شورشی، در کودتایی نظامی، تلاش می‌کنند کنترل شهرهای بواکه، کوروگو و ابیجان که مهمترین شهر و مقر حکومت بود را به‌‌دست گیرند. تلاش آن‌ها در تسخیر شهر ابیجان ناکام می‌ماند، اما دو شهر دیگر را که در مرکز و شمال کشور واقع‌اند، به تصرف خود درمی‌آورند. نبرد اصلی میان شورشیان و نیروهای حکومتی دنبال می‌شود و در این میان، شهرهای مذکور به‌تناوب میان دو طرف دست‌به‌دست می‌چرخد. همچنین، طی این کودتا، عملیات تروریستی متعددی برضد شخصیت‌های سیاسی، ازجمله واتارا و وزیر دفاع، «لیدا کواسی»[24] صورت می‌گیرد. بسیاری از شخصیت‌ها، ازجمله وزیر کشور و محافظان او کشته می‌شوند. در همین اوضاع و شرایط، روبر گئی نیز به‌‌شکل نامعلومی کشته می‌شود.<br /> <br /> شایان‌ذکر است که برخی شورشیان، سربازانی بودند که در زمان حکومت گئی از ارتش اخراج شده بودند. شورشیان خود را عضو «جنبش میهن‌پرستان ساحل‌ عاج» معرفی می‌کنند و به‌مرور، حمایت ساکنان شمال را به‌‌دست می‌آورند؛ اما خواست اصلی آنان، کناره‌گیری باگبو از قدرت، کسب ملیت ساحل‌ عاج برای تمامی ساکنان کشور و حق رأی بود؛ بنابراین، می‌توان گفت که اعتراض اصلی ایشان به همان مفهوم و قانون ساحل‌ عاجی بودن وارد می‌شد. البته ازنظر باگبو، شورشیان گروهی نظامی قدیمی بودند که ازطرف بورکینافاسو حمایت می‌شدند. باگبو اعتقاد داشت که این کشور نمی‌خواهد در منطقه نظم و ثباتی وجود داشته باشد (Soro, 2005).</div>

Samiei