کودکان خیابانی در مالی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mina در ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱

2025-07-20T08:01:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	کودکان و نوجوانان فقیر و آواره در شهرهای کوچک و بزرگ [[مالی]] از دیگر مشکلات مهم اجتماعی این کشور است. این کودکان و نوجوانان که معمولاً ردۀ سنی بین 10 تا 16 سال را تشکیل می‌دهند، به سه گروه کلی؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصیل در مدارس قرآنی و بدون سرپرست تقسیم می‌شوند و شاخصۀ مشترک بین هر سه گروه، مستمندی و آوارگی آنهاست. کودکان و نوجوانان گروه اول که پدر و مادر و سرپناهی– حتی بسیار محقرانه و فقیرانه – دارند، وضعیتشان از بقیه بهتر است. آنها در پایان هرروز رهسپار کلبه‌های زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و اندک درآمد و موجودی خود را در اختیار آنان می‌گذارند. گروه دوم کودکان خیابانی، معمولاً در مدارس قرآنی و اسلامی تحصیل می‌کنند و به‌دلیل ناتوانی والدینشان، برای پرداخت شهریۀ ‌اندک خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ کوچه و خیابان‌های شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز کلاس‌های درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را کودکان و نوجوانانی تشکیل می‌دهد که یا والدین آنها فوت شده‌اند و یا بر اثر برخی مشکلات از منازل خود فرار کرده‌اند. این کودکان و نوجوانان عموماً تحت سرپرستی افرادی اداره می‌شوند و درآمد خود را هم به‌صورت کامل به آنها می‌دهند. این گروه در کلبه‌های بسیار کثیف و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح می‌رسانند. آنها معمولاً در این کلبه‌ها، مواد مخدر مصرف می‌کنند و ارتباط نامشروع جنسی نیز در بین آنان امری عادی است. گروه‌های اول و دوم کودکان خیابانی عمدتاً پس از چند سال دست از گدایی برمی‌دارند و مشغول کاری می‌شوند. وضعیت و آیندۀ کودکان فاقد سرپرست اما بسیار وخیم و دردناک است. بسیاری از این کودکان و نوجوانان خیابانی پیش از رسیدن به سن 18 سالگی، بر اثر ابتلا به بیماری‌های واگیردار و تعفن و آلودگی شدید محیط زندگی خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به دلیل آنکه فاقد هرگونه آموزش و تخصصی هستند، به دزدی و راهزنی در شهرها و جاده‌های خارج شهر مشغول و اغلب هم به حبس‌های طویل‌المدت محکوم می‌شوند<ref>Information about Street Children – Mali, 2009</ref>.		کودکان و نوجوانان فقیر و آواره در شهرهای کوچک و بزرگ [[مالی]] از دیگر مشکلات مهم اجتماعی این کشور است. این کودکان و نوجوانان که معمولاً ردۀ سنی بین 10 تا 16 سال را تشکیل می‌دهند، به سه گروه کلی؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصیل در مدارس قرآنی و بدون سرپرست تقسیم می‌شوند و شاخصۀ مشترک بین هر سه گروه، مستمندی و آوارگی آنهاست. کودکان و نوجوانان گروه اول که پدر و مادر و سرپناهی– حتی بسیار محقرانه و فقیرانه – دارند، وضعیتشان از بقیه بهتر است. آنها در پایان هرروز رهسپار کلبه‌های زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و اندک درآمد و موجودی خود را در اختیار آنان می‌گذارند. گروه دوم کودکان خیابانی، معمولاً در مدارس قرآنی و اسلامی تحصیل می‌کنند و به‌دلیل ناتوانی والدینشان، برای پرداخت شهریۀ ‌اندک خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ کوچه و خیابان‌های شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز کلاس‌های درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را کودکان و نوجوانانی تشکیل می‌دهد که یا والدین آنها فوت شده‌اند و یا بر اثر برخی مشکلات از منازل خود فرار کرده‌اند. این کودکان و نوجوانان عموماً تحت سرپرستی افرادی اداره می‌شوند و درآمد خود را هم به‌صورت کامل به آنها می‌دهند. این گروه در کلبه‌های بسیار کثیف و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح می‌رسانند. آنها معمولاً در این کلبه‌ها، مواد مخدر مصرف می‌کنند و ارتباط نامشروع جنسی نیز در بین آنان امری عادی است. گروه‌های اول و دوم کودکان خیابانی عمدتاً پس از چند سال دست از گدایی برمی‌دارند و مشغول کاری می‌شوند. وضعیت و آیندۀ کودکان فاقد سرپرست اما بسیار وخیم و دردناک است. بسیاری از این کودکان و نوجوانان خیابانی پیش از رسیدن به سن 18 سالگی، بر اثر ابتلا به بیماری‌های واگیردار و تعفن و آلودگی شدید محیط زندگی خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به دلیل آنکه فاقد هرگونه آموزش و تخصصی هستند، به دزدی و راهزنی در شهرها و جاده‌های خارج شهر مشغول و اغلب هم به حبس‌های طویل‌المدت محکوم می‌شوند<ref>Information about Street Children – Mali, 2009</ref>.

	فقر شدید اقتصادی، جنگ ~~داخلی،~~ خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه ~~باماکو،~~ از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.		فقر شدید اقتصادی، [[جنگ های داخلی کشور مالی\|جنگ داخلی]]، [[خشکسالی در مالی\|خشک‌سالی‌های پیاپی]] و [[مهاجرت و پناهندگی در مالی\|مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها]] و به‌ویژه [[باماکو در مالی\|باماکو]]، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.

	هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای ~~باماکو،کیدال،~~ گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref>		هرچند دولت‌های وقت [[مالی]] بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای [[باماکو در مالی\|باماکو]]،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[آسیب شناسی اجتماعی در مالی]]		[[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[آسیب شناسی اجتماعی در مالی]]
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	عرب احمدی، امیر بهرام(1392). جامعه و فرهنگ [~~https://dmelal.ir/%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C~~ مالی]. ناظر علمی ابوالحسن شریف محمدی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،ص92.		عرب احمدی، امیر بهرام(1392). جامعه و فرهنگ [[مالی]]. ناظر علمی ابوالحسن شریف محمدی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،ص92.

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	امیر بهرام عرب احمدی		امیر بهرام عرب احمدی
	[[رده:آسیب ها وچالش های اجتماعی]]		[[رده:آسیب ها وچالش های اجتماعی]]

Momtaz: /* منبع اصلی */

2025-01-29T09:57:17Z

منبع اصلی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۵۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== منبع اصلی ==		== منبع اصلی ==
	عرب احمدی، امیر بهرام (~~1391~~).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه ~~فرهنگی و~~ هنری و ~~انتشاراتی~~ بین المللی الهدی] ،ص92.		عرب احمدی، امیر بهرام(1392). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C مالی]. ناظر علمی ابوالحسن شریف محمدی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی، هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،ص92.

	== نویسنده مقاله ==		== نویسنده مقاله ==
	امیر بهرام عرب احمدی		امیر بهرام عرب احمدی
	[[رده:آسیب ها وچالش های اجتماعی]]		[[رده:آسیب ها وچالش های اجتماعی]]

Mohammad در ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۶

2024-12-25T13:06:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۳:		خط ۳:
	فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.		فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.

	هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref><ref>عرب احمدی ، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص92.</ref>		هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	[[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[آسیب شناسی اجتماعی در مالی]]		[[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[آسیب شناسی اجتماعی در مالی]]

	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==
			<references />

			== منبع اصلی ==
			عرب احمدی، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص92.

			== نویسنده مقاله ==
			امیر بهرام عرب احمدی
			[[رده:آسیب ها وچالش های اجتماعی]]

127.0.0.1: The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

2024-05-05T22:02:03Z

The LinkTitles extension automatically added links to existing pages (https://github.com/bovender/LinkTitles).

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	کودکان و نوجوانان فقیر و آواره در شهرهای کوچک و بزرگ مالی از دیگر مشکلات مهم اجتماعی این کشور است. این کودکان و نوجوانان که معمولاً ردۀ سنی بین 10 تا 16 سال را تشکیل می‌دهند، به سه گروه کلی؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصیل در مدارس قرآنی و بدون سرپرست تقسیم می‌شوند و شاخصۀ مشترک بین هر سه گروه، مستمندی و آوارگی آنهاست. کودکان و نوجوانان گروه اول که پدر و مادر و سرپناهی– حتی بسیار محقرانه و فقیرانه – دارند، وضعیتشان از بقیه بهتر است. آنها در پایان هرروز رهسپار کلبه‌های زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و اندک درآمد و موجودی خود را در اختیار آنان می‌گذارند. گروه دوم کودکان خیابانی، معمولاً در مدارس قرآنی و اسلامی تحصیل می‌کنند و به‌دلیل ناتوانی والدینشان، برای پرداخت شهریۀ ‌اندک خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ کوچه و خیابان‌های شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز کلاس‌های درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را کودکان و نوجوانانی تشکیل می‌دهد که یا والدین آنها فوت شده‌اند و یا بر اثر برخی مشکلات از منازل خود فرار کرده‌اند. این کودکان و نوجوانان عموماً تحت سرپرستی افرادی اداره می‌شوند و درآمد خود را هم به‌صورت کامل به آنها می‌دهند. این گروه در کلبه‌های بسیار کثیف و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح می‌رسانند. آنها معمولاً در این کلبه‌ها، مواد مخدر مصرف می‌کنند و ارتباط نامشروع جنسی نیز در بین آنان امری عادی است. گروه‌های اول و دوم کودکان خیابانی عمدتاً پس از چند سال دست از گدایی برمی‌دارند و مشغول کاری می‌شوند. وضعیت و آیندۀ کودکان فاقد سرپرست اما بسیار وخیم و دردناک است. بسیاری از این کودکان و نوجوانان خیابانی پیش از رسیدن به سن 18 سالگی، بر اثر ابتلا به بیماری‌های واگیردار و تعفن و آلودگی شدید محیط زندگی خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به دلیل آنکه فاقد هرگونه آموزش و تخصصی هستند، به دزدی و راهزنی در شهرها و جاده‌های خارج شهر مشغول و اغلب هم به حبس‌های طویل‌المدت محکوم می‌شوند<ref>Information about Street Children – Mali, 2009</ref>.		کودکان و نوجوانان فقیر و آواره در شهرهای کوچک و بزرگ [[مالی]] از دیگر مشکلات مهم اجتماعی این کشور است. این کودکان و نوجوانان که معمولاً ردۀ سنی بین 10 تا 16 سال را تشکیل می‌دهند، به سه گروه کلی؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصیل در مدارس قرآنی و بدون سرپرست تقسیم می‌شوند و شاخصۀ مشترک بین هر سه گروه، مستمندی و آوارگی آنهاست. کودکان و نوجوانان گروه اول که پدر و مادر و سرپناهی– حتی بسیار محقرانه و فقیرانه – دارند، وضعیتشان از بقیه بهتر است. آنها در پایان هرروز رهسپار کلبه‌های زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و اندک درآمد و موجودی خود را در اختیار آنان می‌گذارند. گروه دوم کودکان خیابانی، معمولاً در مدارس قرآنی و اسلامی تحصیل می‌کنند و به‌دلیل ناتوانی والدینشان، برای پرداخت شهریۀ ‌اندک خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ کوچه و خیابان‌های شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز کلاس‌های درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را کودکان و نوجوانانی تشکیل می‌دهد که یا والدین آنها فوت شده‌اند و یا بر اثر برخی مشکلات از منازل خود فرار کرده‌اند. این کودکان و نوجوانان عموماً تحت سرپرستی افرادی اداره می‌شوند و درآمد خود را هم به‌صورت کامل به آنها می‌دهند. این گروه در کلبه‌های بسیار کثیف و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح می‌رسانند. آنها معمولاً در این کلبه‌ها، مواد مخدر مصرف می‌کنند و ارتباط نامشروع جنسی نیز در بین آنان امری عادی است. گروه‌های اول و دوم کودکان خیابانی عمدتاً پس از چند سال دست از گدایی برمی‌دارند و مشغول کاری می‌شوند. وضعیت و آیندۀ کودکان فاقد سرپرست اما بسیار وخیم و دردناک است. بسیاری از این کودکان و نوجوانان خیابانی پیش از رسیدن به سن 18 سالگی، بر اثر ابتلا به بیماری‌های واگیردار و تعفن و آلودگی شدید محیط زندگی خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به دلیل آنکه فاقد هرگونه آموزش و تخصصی هستند، به دزدی و راهزنی در شهرها و جاده‌های خارج شهر مشغول و اغلب هم به حبس‌های طویل‌المدت محکوم می‌شوند<ref>Information about Street Children – Mali, 2009</ref>.

	فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.		فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.

Samiei در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۳

2024-04-29T19:23:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۲۳
خط ۵:		خط ۵:
	هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref><ref>عرب احمدی ، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص92.</ref>		هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref><ref>عرب احمدی ، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص92.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
			[[جامعه و نظام اجتماعی مالی]]؛ [[آسیب شناسی اجتماعی در مالی]]

	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==

Momtaz در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۶

2024-04-27T18:46:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۳:		خط ۳:
	فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.		فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.

	هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref><ref>عرب احمدی ، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص.</ref>		هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref><ref>عرب احمدی ، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص92.</ref>
	==نیز نگاه کنید به==		==نیز نگاه کنید به==
	==کتابشناسی==		==کتابشناسی==

Momtaz در ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳

2024-04-27T12:33:59Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~كودكان~~ و نوجوانان ~~فقير~~ و آواره در ~~شهرهاي كوچك~~ و بزرگ ~~مالي~~ از ~~ديگر مشكلات~~ مهم ~~اجتماعي اين كشور~~ است. ~~اين كودكان~~ و نوجوانان كه معمولاً ردۀ ~~سني بين~~ 10 تا 16 سال را ~~تشكيل مي‌دهند،~~ به سه گروه ~~كلي؛~~ دارای پدر و مادر، مشغول ~~تحصيل~~ در مدارس ~~قرآني~~ و بدون سرپرست ~~تقسيم مي‌شوند~~ و شاخصۀ ~~مشترك بين~~ هر سه گروه، مستمندی و ~~آوارگي~~ آنهاست. ~~كودكان~~ و نوجوانان گروه اول كه پدر و مادر و ~~سرپناهي–~~ حتی بسیار محقرانه و ~~فقيرانه~~ – دارند، ~~وضعيتشان~~ از بقیه بهتر است. آنها در ~~پايان~~ هرروز رهسپار ~~كلبه‌هاي~~ زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و ~~اندك~~ درآمد و ~~موجودي~~ خود را در ~~اختيار~~ آنان ~~مي‌گذارند~~. گروه دوم ~~كودكان خياباني،~~ معمولاً در مدارس ~~قرآني~~ و ~~اسلامي تحصيل مي‌كنند~~ و ~~به‌دليل ناتواني والدينشان، براي~~ پرداخت ~~شهريۀ ‌اندك~~ خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ ~~كوچه~~ و ~~خيابان‌هاي~~ شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز ~~كلاس‌هاي~~ درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را ~~كودكان~~ و ~~نوجواناني تشكيل مي‌دهد كه~~ یا ~~والدين~~ آنها فوت شده‌اند و يا بر اثر ~~برخي~~ مشکلات از منازل خود فرار ~~كرده‌اند~~. ~~اين كودكان~~ و نوجوانان عموماً تحت ~~سرپرستي افرادي~~ اداره ~~مي‌شوند~~ و درآمد خود را هم به‌صورت ~~كامل~~ به آنها می‌دهند. این گروه در ~~كلبه‌هاي~~ بسیار ~~كثيف~~ و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح ~~مي‌رسانند~~. آنها معمولاً در ~~اين كلبه‌ها،~~ مواد مخدر مصرف ~~مي‌كنند~~ و ارتباط نامشروع ~~جنسي نيز~~ در ~~بين~~ آنان ~~امري عادي~~ است. ~~گروه‌هاي~~ اول و دوم ~~كودكان خياباني~~ عمدتاً پس از چند سال دست از ~~گدايي~~ برمی‌دارند و مشغول ~~كاري مي‌شوند~~. ~~وضعيت~~ و ~~آيندۀ كودكان~~ فاقد سرپرست اما ~~بسيار وخيم~~ و ~~دردناك~~ است. ~~بسياري~~ از ~~اين كودكان~~ و نوجوانان ~~خياباني پيش~~ از رسیدن به سن 18 ~~سالگي،~~ بر اثر ابتلا به ~~بيماري‌هاي واگيردار~~ و تعفن و ~~آلودگي شديد محيط زندگي~~ خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به ~~دليل آنكه~~ فاقد هرگونه آموزش و ~~تخصصي~~ هستند، به ~~دزدي~~ و ~~راهزني~~ در شهرها و ~~جاده‌هاي~~ خارج شهر مشغول و اغلب هم به ~~حبس‌هاي طويل‌المدت محكوم مي‌شوند. '''(~~Information about Street Children – Mali, 2009~~)'''~~		کودکان و نوجوانان فقیر و آواره در شهرهای کوچک و بزرگ مالی از دیگر مشکلات مهم اجتماعی این کشور است. این کودکان و نوجوانان که معمولاً ردۀ سنی بین 10 تا 16 سال را تشکیل می‌دهند، به سه گروه کلی؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصیل در مدارس قرآنی و بدون سرپرست تقسیم می‌شوند و شاخصۀ مشترک بین هر سه گروه، مستمندی و آوارگی آنهاست. کودکان و نوجوانان گروه اول که پدر و مادر و سرپناهی– حتی بسیار محقرانه و فقیرانه – دارند، وضعیتشان از بقیه بهتر است. آنها در پایان هرروز رهسپار کلبه‌های زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و اندک درآمد و موجودی خود را در اختیار آنان می‌گذارند. گروه دوم کودکان خیابانی، معمولاً در مدارس قرآنی و اسلامی تحصیل می‌کنند و به‌دلیل ناتوانی والدینشان، برای پرداخت شهریۀ ‌اندک خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ کوچه و خیابان‌های شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز کلاس‌های درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را کودکان و نوجوانانی تشکیل می‌دهد که یا والدین آنها فوت شده‌اند و یا بر اثر برخی مشکلات از منازل خود فرار کرده‌اند. این کودکان و نوجوانان عموماً تحت سرپرستی افرادی اداره می‌شوند و درآمد خود را هم به‌صورت کامل به آنها می‌دهند. این گروه در کلبه‌های بسیار کثیف و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح می‌رسانند. آنها معمولاً در این کلبه‌ها، مواد مخدر مصرف می‌کنند و ارتباط نامشروع جنسی نیز در بین آنان امری عادی است. گروه‌های اول و دوم کودکان خیابانی عمدتاً پس از چند سال دست از گدایی برمی‌دارند و مشغول کاری می‌شوند. وضعیت و آیندۀ کودکان فاقد سرپرست اما بسیار وخیم و دردناک است. بسیاری از این کودکان و نوجوانان خیابانی پیش از رسیدن به سن 18 سالگی، بر اثر ابتلا به بیماری‌های واگیردار و تعفن و آلودگی شدید محیط زندگی خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به دلیل آنکه فاقد هرگونه آموزش و تخصصی هستند، به دزدی و راهزنی در شهرها و جاده‌های خارج شهر مشغول و اغلب هم به حبس‌های طویل‌المدت محکوم می‌شوند<ref>Information about Street Children – Mali, 2009</ref>.

	فقر ~~شديد اقتصادي،~~ جنگ ~~داخلي، خشك‌سالي‌هاي پياپي~~ و ~~مهاجرت‌هاي~~ گستردۀ روستاییان به شهرها و ~~به‌ويژه باماكو،~~ از عوامل ~~اصلي~~ بروز ~~اين ناهنجاري اجتماعي~~ به‌شمار ~~مي‌رود~~.		فقر شدید اقتصادی، جنگ داخلی، خشک‌سالی‌های پیاپی و مهاجرت‌های گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ویژه باماکو، از عوامل اصلی بروز این ناهنجاری اجتماعی به‌شمار می‌رود.

	هرچند ~~دولت‌هاي~~ وقت ~~مالي~~ بارها تلاش ~~كرده‌اند~~ به ~~كمك سازمان‌هاي جهاني،~~ به‌ویژه ~~يونسكو~~ و ~~يونيسف،~~ و ~~جمع‌آوري كودكان~~ و نوجوانان آواره و ~~اسكان~~ آنها در ~~برخي مراكز اجتماعي، اين~~ معضل ~~اجتماعي~~ را برطرف کنند ~~ولي~~ اقدامات ~~مقطعي~~ دولت‌ها، خصوصاً در ~~دهه‌هاي~~ 1990 و 2000 ~~ميلادي~~ چندان ~~ثمري~~ نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 ~~نفري كودكان~~ و نوجوانان ~~خياباني~~ و سرگردان در ~~شهرهاي باماكو ،كيدال،~~ گائو و ... چهره ~~زشتي~~ به ~~اين~~ شهرها ~~بخشيده‌~~ است.~~'''(~~ www~~.portal~~.unesco.org)~~'''~~		هرچند دولت‌های وقت مالی بارها تلاش کرده‌اند به کمک سازمان‌های جهانی، به‌ویژه یونسکو و یونیسف، و جمع‌آوری کودکان و نوجوانان آواره و اسکان آنها در برخی مراکز اجتماعی، این معضل اجتماعی را برطرف کنند ولی اقدامات مقطعی دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌های 1990 و 2000 میلادی چندان ثمری نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفری کودکان و نوجوانان خیابانی و سرگردان در شهرهای باماکو،کیدال، گائو و... چهره زشتی به این شهرها بخشیده‌ است.<ref>برگرفته از سایت https://www.unesco.org</ref><ref>عرب احمدی ، امیر بهرام (1391).جامعه و فرهنگ مالی. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی و هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی] ،ص.</ref>
			==نیز نگاه کنید به==
			==کتابشناسی==

Samiei: صفحه‌ای تازه حاوی «كودكان و نوجوانان فقير و آواره در شهرهاي كوچك و بزرگ مالي از ديگر مشكلات مهم اجتماعي اين كشور است. اين كودكان و نوجوانان كه معمولاً ردۀ سني بين 10 تا 16 سال را تشكيل مي‌دهند، به سه گروه كلي؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصيل در مدارس قرآني و بدون سرپر...» ایجاد کرد

2024-02-25T18:29:01Z

صفحه‌ای تازه حاوی «كودكان و نوجوانان فقير و آواره در شهرهاي كوچك و بزرگ مالي از ديگر مشكلات مهم اجتماعي اين كشور است. اين كودكان و نوجوانان كه معمولاً ردۀ سني بين 10 تا 16 سال را تشكيل مي‌دهند، به سه گروه كلي؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصيل در مدارس قرآني و بدون سرپر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

كودكان و نوجوانان فقير و آواره در شهرهاي كوچك و بزرگ مالي از ديگر مشكلات مهم اجتماعي اين كشور است. اين كودكان و نوجوانان كه معمولاً ردۀ سني بين 10 تا 16 سال را تشكيل مي‌دهند، به سه گروه كلي؛ دارای پدر و مادر، مشغول تحصيل در مدارس قرآني و بدون سرپرست تقسيم مي‌شوند و شاخصۀ مشترك بين هر سه گروه، مستمندی و آوارگي آنهاست. كودكان و نوجوانان گروه اول كه پدر و مادر و سرپناهي– حتی بسیار محقرانه و فقيرانه – دارند، وضعيتشان از بقیه بهتر است. آنها در پايان هرروز رهسپار كلبه‌هاي زاغه‌ مانند خانواده می‌شوند و اندك درآمد و موجودي خود را در اختيار آنان مي‌گذارند. گروه دوم كودكان خياباني، معمولاً در مدارس قرآني و اسلامي تحصيل مي‌كنند و به‌دليل ناتواني والدينشان، براي پرداخت شهريۀ ‌اندك خود باید هرروز بعد از ظهر، روانۀ كوچه و خيابان‌هاي شهرها ‌شوند و درآمدشان را هرروز صبح و هنگام آغاز كلاس‌هاي درس، به معلمان خود ‌دهند. گروه سوم را كودكان و نوجواناني تشكيل مي‌دهد كه یا والدين آنها فوت شده‌اند و يا بر اثر برخي مشکلات از منازل خود فرار كرده‌اند. اين كودكان و نوجوانان عموماً تحت سرپرستي افرادي اداره مي‌شوند و درآمد خود را هم به‌صورت كامل به آنها می‌دهند. این گروه در كلبه‌هاي بسیار كثيف و متعفن گرد هم می‌آیند و شب را به صبح مي‌رسانند. آنها معمولاً در اين كلبه‌ها، مواد مخدر مصرف مي‌كنند و ارتباط نامشروع جنسي نيز در بين آنان امري عادي است. گروه‌هاي اول و دوم كودكان خياباني عمدتاً پس از چند سال دست از گدايي برمی‌دارند و مشغول كاري مي‌شوند. وضعيت و آيندۀ كودكان فاقد سرپرست اما بسيار وخيم و دردناك است. بسياري از اين كودكان و نوجوانان خياباني پيش از رسیدن به سن 18 سالگي، بر اثر ابتلا به بيماري‌هاي واگيردار و تعفن و آلودگي شديد محيط زندگي خود می‌میرند. کسانی هم که جان سالم به‌در می‌برند، به دليل آنكه فاقد هرگونه آموزش و تخصصي هستند، به دزدي و راهزني در شهرها و جاده‌هاي خارج شهر مشغول و اغلب هم به حبس‌هاي طويل‌المدت محكوم مي‌شوند. '''(Information about Street Children – Mali, 2009)'''

فقر شديد اقتصادي، جنگ داخلي، خشك‌سالي‌هاي پياپي و مهاجرت‌هاي گستردۀ روستاییان به شهرها و به‌ويژه باماكو، از عوامل اصلي بروز اين ناهنجاري اجتماعي به‌شمار مي‌رود.

هرچند دولت‌هاي وقت مالي بارها تلاش كرده‌اند به كمك سازمان‌هاي جهاني، به‌ویژه يونسكو و يونيسف، و جمع‌آوري كودكان و نوجوانان آواره و اسكان آنها در برخي مراكز اجتماعي، اين معضل اجتماعي را برطرف کنند ولي اقدامات مقطعي دولت‌ها، خصوصاً در دهه‌هاي 1990 و 2000 ميلادي چندان ثمري نداشته است. هم اکنون گروه‌های 10 تا 15 نفري كودكان و نوجوانان خياباني و سرگردان در شهرهاي باماكو ،كيدال، گائو و ... چهره زشتي به اين شهرها بخشيده‌ است.'''( www.portal.unesco.org)'''