نمایش مبدأ برای ایرانیان مقیم عراق

به دلیل زیر، اجازهٔ ویرایش این صفحه ندارید:

عملی که درخواست کرده‌اید منحصر به کاربران این گروه است: کاربران.

می‌توانید مبدأ این صفحه را ببینید و رونوشت بردارید:

ایرانیان عراق‌نشین که در ادبیات عربی با نام: "إيرانيو العراق" یا "عجم العراق" شناخته می‌شود، به کسانی گفته می‌شود که از نژاد و تبار ایرانی در کشور عراق جای پذیرفته و در آن کشور زندگی کرده و هم‌اکنون بخشی از ترکیب جمعیتی این کشور بازشناخته می‌شوند. شمار آنان در دوره‌ی کنونی، چشم‌گیر بوده و بخش برجسته‌ای ‌از ایشان، میان دوره‌ی ریاست احمد حسن البکر تا ریاست صدام حسین، از عراق بیرون شده و با نام معاودین (برگرداندگان) به ایران بازگردانده شدند. رویکردی که در پی خیزآب ناسیونالیسم عربی در عراق انجام پذیرفت<ref>علت اخراج ایرانی‌ها از عراق چه بود؟ قابل بازیابی از [https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/3923114-%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%A7%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%AC-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF https://donya-e-eqtesad.com/AF]</ref>.

=== دیرینه کوچ ایرانیان به عراق ===
ایرانیان از دیرباز و سده‌های پیش از زایش، همانند روزگار هخامنشیان، میان‌رودان را بخشی از پهنه‌ی زیر نفوذ خود نگاه داشته بودند. اشکانیان و سپس ساسانیان همواره تیسفون و میان‌رودان را جزو بخش‌های مهم پادشاهی خود می‌دانستند<ref>الألفاظ الفارسية في اللهجة البغدادية، پدیدآورنده: شوندی، حسن؛ وبگاه: دیوان العربغ قابل بازیابی از[https://www.diwanalarab.com/%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%84%D9%81%D8%A7%D8%B8-%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D9%8A%D8%A9 https://www.diwanalarab.com/A9]</ref> و در برابر رومیان از آن پاسداری می‌کردند. در روزگار پس از اسلام نیز ایرانیان نسبت به این سرزمین، دیدگاه اثرگذار داشتند و هم در دوره‌ی عباسیان و سپس آل‌بویه نیز ایرانیان پیوند کاملی با عراق داشتند.

در روزگار صفوی به ویژه دوران پادشاهی شاه عباس یکم، عراق جزو سرزمین‌های پادشاهی صفوی بود و بازرگانان ایرانی دادوستدهای بازرگانی فراوانی با عراق داشتند و برخی از ایشان بار اقامت در عراق انداخته بودند. شاهوردی خان کلهر در روزگار صفوی، بغداد را گشود و ایل کلهر، باشنده و مهترِ بغداد گردید. کُردهای فیلی از دیرباز در عراق بودند و بنا به گزارش عین‌السلطنه در سال ۱۳۰۲ خورشیدی در بغداد شش هزار کرد فیلی سرگرم کار بودند که اگر یک روز کار نمی‌کردند کارهای روزمره‌ی بغداد آشفته می‌شد<ref>تاریخ سیاسی اجتماعی پشتکوه؛ قابل بازیابی از https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/54020</ref>.

نیز نگاه کنید به

بازگشت به ایرانیان مقیم عراق.

برگرفته از «https://dmelal.ir/index.php?title=ایرانیان_مقیم_عراق»