زیر ساخت های فضای مجازی لبنان

زیرساخت فضای مجازی لبنان در طول دو دهه گذشته به طور قابل توجهی تکامل یافته است، اگرچه با چالش‌های اساسی ناشی از بی‌ثباتی اقتصادی، مسائل سیاسی و کمبودهای زیرساختی قابل توجهی در فضای مجازی مواجه است. بخش مخابرات کشور لبنان تحت یک مدل انحصاری دوقطبی فعالیت می‌کند، به طوری که دو اپراتور تلفن همراه—آلفا و تاچ[1]—خدمات خود را تحت قراردادهای مدیریتی با دولت ارائه می کنند (وزارت مخابرات[2]، ۲۰۲۳). زیرساخت خطوط ثابت عمدتاً توسط اوجیرو (اداره کل اوجیرو)[3] مدیریت می‌شود، که یک نهاد دولتی است و مسئولیت حفظ و گسترش شبکه ملی مخابرات را بر عهده دارد. ناحیه اصلی اینترنت کشور لبنان متکی به چندین کابل زیردریایی بین‌المللی است، از جمله سیستم های کابلی آی‌ام‌ای‌دبلیوای (هند-خاورمیانه-اروپای غربی)[4] و کادموس (سیستم کابل زیردریایی قبرس و لبنان)[5] که اتصال به شبکه‌های جهانی را برای لبنانیان فراهم می‌کنند( تله‌جئوگرافی[6]، 2024). زیرساخت مخابراتی لبنان در جریان درگیری‌ها و بحران‌های مختلف، به ویژه جنگ ۲۰۰۶ و انفجار فاجعه‌بار بندر بیروت در اوت ۲۰۲۰، که زیرساخت‌های مخابراتی را ویران کرد و خدمات را مختل کرد، آسیب‌های قابل توجهی دید (اتحادیه بین‌المللی مخابرات[7]، 2021). بحران اقتصادی مداوم از سال ۲۰۱۹ این بخش را بیشتر تحت فشار قرار داده است، به طوری که قطعی مکرر برق بر قابلیت اطمینان شبکه تأثیر گذاشته و سرمایه‌گذاری در ارتقاء زیرساخت‌ها را محدود کرده است (بانک جهانی[8]، ۲۰۲۳). استقرار فیبر نوری در لبنان، به ویژه در شهرهای بزرگ به تدریج در حال گسترش است، اگرچه پوشش آن در مقایسه با استانداردهای منطقه‌ای محدود باقی مانده است. دولت طرح‌هایی را برای استقرار فیبر نوری به خانه در سراسر کشور آغاز کرده است، اما به دلیل محدودیت‌های مالی و ناکارآمدی‌های اداری، اجرای آن کند بوده است. شبکه‌های تلفن همراه، شاهد توسعه بیشتری بوده‌اند، به طوری که اپراتور های مخابراتی، شبکه‌های 4G را در اکثر مناطق پرجمعیت مستقر کرده‌اند، در حالی که استقرار 5G در مراحل برنامه‌ریزی اولیه باقی مانده است(اتحادیه بین‌المللی مخابرات، 2021).