اوقات فراغت در افغانستان
سرگرمیهای دیگری، مانند تیلهبازی، خروسجنگی یا جنگانداختن بین خروسها، سگجنگی یا راهانداختن جنگ و مبارزه بین سگها، قوچجنگی، شترجنگی، تخممرغبازی نیز وجود دارد. امکانات سرگرمکننده، مانند پارکها، سینما و مراکز تفریحی محدود بوده و مردم با کمبودهای شدید مواجهاند. این وضعیت در کابل، هرات و چند شهر دیگر بهتر است؛ ولی مردم در شهرهای کوچک و روستاها، هیچ وسیله سرگرمی یا مراکز تفریحی ندارند. بزکشی. بزکشی مهمترین ورزش و سرگرمی و یک بازی سنتی گروهی است که بر پشت اسب انجام میشود. در قدیم، جنگجویان شمال افغانستان این بازی را ابداع کردند. هماکنون، بزکشی در آسیای مرکزی و در افغانستان در بین ازبکها، تاجیکها، هزارهها، قرقیزها و ترکمنها رواج دارد. بزکشی غیر از سه ماه تابستان، در سایر ماههای سال هم برگزار میشود. اسب بزکشی از گرانترین و قومیترین اسبهاست و از سرمایههای صاحبان آن محسوب
میشود. اسب بزکشی فقط برای اجرای این مسابقه تربیت میشود و در بارکشی و سواری از آن استفاده نمیشود. میر میدان مسابقه بزکشی از ریشسفیدان و افرادی باتجربه است و قضاوت مسابقه را برعهده دارد. بز مخصوص بزکشی چند روز قبل از شروع مراسم ذبح میشود و در میان آبنمک گذاشته میشود تا پوست آن سفت شود و در کشاکش مسابقه زود پاره نشود.
شکار، از سرگرمیهای مردم افغانستان بوده و از گذشته وجود داشته و مردم برای شکار پرندگان بهویژه کبک، بزهای کوهی، آهو، میش و... به شکار رفته و از سگ تازی برای آوردن شکار استفاده میکردند. شکار بیرویه نسل بسیاری از گونههای جانوری را منقرض کرده یا در شرایط انقراض قرار داده است.
قلیان و نسوار. قلیان یا چلم یا چلیم در بین مردم افغانستان رواج داشته و اوقات بیکاری را به گفتگو و قلیانکشی میگذراندهاند. پس از صرف غذا معمولا قلیان کشیده میشود. عدهای دیگر از مردم قلیان نمیکشند و بهجای آن نسوار یا ناس میکشند و عادت زیادی به آن دارند و حتی در خارج از افغانستان نیز به رویه نسوارکشی ادامه میدهند و پیر و جوان از آن استفاده میکنند. نسوار در قوطیهای کوچک نگهداری و در طول روز از آن استفاده میشود (نسوار به کسر نون، برگ خشک از نوع تنباکو که آن را نرم میکوبند و با اندکی آهک مخلوط میکنند و در جلو دهان میان لب و دندان میریزند (فرهنگ عمید)).