(۱۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
'''همکاریهای علمی - دانشگاهی میان ایران و عراق'''
یکی دیگر از جلوه های شناخت فرهنگ و [[جامعه و نظام اجتماعی سنگال|جامعه]] مطالعه و بررسی مسائل هنری آن جامعه است. کشور [[سنگال]] یکی از کشورهای آفریقایی است که در حوزه هنر از غنای بالایی برخودار است که در این قسمت به جنبه هایی از آن پرداخته می شود.
[[پرونده:4674385.jpg|بیقاب|چپ]]
افریقای غربی در مقایسه با آفریقای مرکزی فقط یک تقسیم جغرافیایی نیست. تاریخ این منطقه همیشه به علت همجواری آن ازسمت شمال قاره و مدیترانه تأثیر پذیرفته است. از قرن هفتم، جوامع واقع در منطقه [[سودان]] یعنی منطقهای بین صحرای آفریقا و مناطق مرزی، به تدریج و با نسبت های نامساوی تحت تأثیر اسلام بوده اند. از آخر قرن 15، اروپایی ها در سواحل [[سنگال]] و خلیج گینه حضور یافته و ارتباط این منطقه را با دنیای غرب برقرار ساختند.به علت عدم وجود منابع نوشتاری و بایگانی، شناخت پراکندهای از تاریخ این منطقه وجود دارد که به واسطه کتاب هایی است که با روش تحقیقات گفتاری (تاریخ نگاری شفاهی) و یا باستان شناسی جمع آوری شده است.
روابط علمی و دانشگاهی ایران و عراق از دیر باز تحت تأثیر عوامل فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی قرار داشته و همواره زمینههای همکاری گستردهای میان دو کشور وجود داشته است. این روابط تنها به مبادلات علمی و آموزشی محدود نمیشود، بلکه در راستای تبادل دانش و پژوهشهای مشترک و توسعه ظرفیتهای علمی دو کشور نیز به طور مستمر توسعه یافته است. با توجه به اشتراکات فرهنگی، دینی و زبان مشترک، روابط علمی و دانشگاهی ایران و عراق میتواند به عنوان یکی از مهمترین ارکان همکاریهای بینالمللی در منطقه تلقی شود. در سالهای اخیر، با توجه به توسعه روابط علمی میان دو کشور به ویژه در حوزههای مختلف علوم انسانی، مهندسی، پزشکی و فناوری اطلاعات افزایش یافته است.
ملت های آفریقای غربی از جمله [[سنگال]] طی هزاران سال، مجموعهای گسترده از هنر های تجسمی آفریده اند.دامنهی این هنرها به شکل های گوناگون و با استفاده از مواد و فناوری های بی شمار خلق شده اند، از نمونه های های صخرهای کنده کاری شده در روزگار باستان و تندیس های سفالین ساخته شده در سال های پیش از آغاز [[مسیحیت در سنگال|مسیحیت]] گرفته تا تندیس های سیمانی و دیوارنگاره های شهری در عصر حاضر نمونه هایی از آن هستند.<ref>L'Art Africain.(2020).1-10</ref>
[[هنرهای تجسمی در سنگال|هنرهای تجسمی سنگال]]، اندیشه های اصلی مسلک ها و جهان نگری های آفریقاییان را در قالب رمز بیان می کنند. با آن که مردم کشورهای اسلامی غرب آفریقا دست کم از سدهی دوازدهم میلادی به بعد به خط عربی نوشته و به زبان عربی تکلم کرده اند، بسیاری از آفریقاییان در سرزمین های واقع در جنوب صحرای آفریقا به معنی کلمه، تا چند نسل پیش، بی سواد به شمار می آمده اند.در میان گروه های بی سواد سنگالی امروزی، هر شیهنری، معنی و مفهومی سنگین تری دارد، زیرا به جایآنکه فلان متن مکتوب را تکمیل کند جای آن را می گیرد. برخی از کارهای هنری، به برخی جنبه های حاوی اطلاعات (افشای آن یا پنهان کردن آن) مربوط می شوند و یا به چنین جنبه هایی اشاره می کنند. اما در برخی کارها، خود شی یک ابزار بیان اندیشه و ارزشی بدون هیچ گونه معادل واقعی است. تقسیم بندی فرعی هنرها به " ظریف " " تزیینی " و " دستی "، در واقع، مانعی برای شناخت دقیق از قریحه های هنری [[سنگال]] است.
تمامی صدها گروه نژادی ساکن آفریقا از جمله [[سنگال]] که به تعداد خودشان دارای زبان های متقابلاً نامفهوم برای یکدیگر هستند، [[هنرهای تجسمی در سنگال|هنرهایی تجسمی]] آفریده اند که بر حسب اوضاع اقتصادی و شیوه های زندگی، مواد و مصالحی که در دسترسشان است و شمایل های خاص و منعکس کنندهی ارزشهایشان، با هم فرق می کنند.
[[همکاریهای علمی - دانشگاهی میان ایران و عراق|ادامه مقاله]]
در این صورت هنر به تعیین و آفریدن فرهنگ یاری می رساند. این هنر، جز لاینفکی از زندگی و تفکر سنگالی و نه وسیلهای برای تزیین است.
[[هنر سنگال|ادامه مقاله]]
نسخهٔ کنونی تا ۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۶
همکاریهای علمی - دانشگاهی میان ایران و عراق
روابط علمی و دانشگاهی ایران و عراق از دیر باز تحت تأثیر عوامل فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی قرار داشته و همواره زمینههای همکاری گستردهای میان دو کشور وجود داشته است. این روابط تنها به مبادلات علمی و آموزشی محدود نمیشود، بلکه در راستای تبادل دانش و پژوهشهای مشترک و توسعه ظرفیتهای علمی دو کشور نیز به طور مستمر توسعه یافته است. با توجه به اشتراکات فرهنگی، دینی و زبان مشترک، روابط علمی و دانشگاهی ایران و عراق میتواند به عنوان یکی از مهمترین ارکان همکاریهای بینالمللی در منطقه تلقی شود. در سالهای اخیر، با توجه به توسعه روابط علمی میان دو کشور به ویژه در حوزههای مختلف علوم انسانی، مهندسی، پزشکی و فناوری اطلاعات افزایش یافته است.
