زیرساخت های فضای مجازی در اردن: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۴

زیرساخت فضای مجازی اردن طی دو دهه گذشته توسعه چشمگیری داشته است و اردن را به یکی از متصل‌ترین کشورهای دیجیتالی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا(The Middle East and North Africa (MENA)) در دسترسی با سرعت بالا به اینترنت و خدمات دیجیتالی، تبدیل کرده است. زیرساخت مخابراتی اردن، شامل ترکیبی از شبکه‌های فیبر نوری، سیستم‌های پهن باند تلفن همراه و اتصالات ماهواره‌ای است که پوشش سراسری مناسبی را در کل کشور ارائه می کند. بدنه اصلی زیرساخت مخابراتی اردن عمدتاً توسط سه اپراتور بزرگ شبکه تلفن همراه راهبری ومدیریت می‌شود. این سه اپراتور عبارتند از: زین اردن(Zain Jordan)، اورنج اردن(Orange Jordan) و امنیه(Umniah). این اپراتورها سرمایه‌گذاری قابل توجهی را، با تأکید ویژه بر توسعه ال.تی.ای.4جی.( 4G LTE )[1] و اخیراً آماده‌سازی برای استقرار 5G، در ارتقاء قابلیت‌های شبکه انجام داده‌اند^[۱]. شبکه فیبر نوری در سراسر مراکز عمده شهری، از جمله امان، اربد، زرقا و عقبه گسترش یافته است و توسعه آن به مناطق روستایی به عنوان بخشی از راهبرد فراگیری دولت دیجیتالی اردن ادامه دارد.

موقعیت جغرافیایی راهبردی اردن، این کشور را قادر ساخته است تا به عنوان یک مرکز مخابراتی منطقه‌ای عمل کند. این کشور میزبان چندین مرکز بین‌المللی و مراکز داده جهانی است که خاورمیانه را به اروپا، آسیا و آفریقا متصل می‌کند. ابتکار شبکه ملی پهن باند(ان.بی.ان.)(The National Broadband Network (NBN)) در اردن با هدف ارائه دسترسی به اینترنت پرسرعت برای همه شهروندان، توسط دولت با مشارکت نهادهای بخش خصوصی و با هدف دستیابی به پوشش جهانی پهن باند تا سال 2025 راه‌اندازی شد. توسعه زیرساخت‌ها توسط سرمایه‌گذاری قابل توجه دولتی و خصوصی پشتیبانی شده است. دولت زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتباطات را به عنوان سنگ بنای توسعه اقتصادی در اولویت قرار داده است و اذعان دارد که اتصالات دیجیتالی برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی، حمایت از کارآفرینی و فعال‌سازی خدمات دولت الکترونیکی ضروری است^[۲]. سازمان‌های بین‌المللی، از جمله بانک جهانی و اتحادیه اروپا، نیز بودجه و کمک‌های فنی قابل ملاحظه ای را نیز برای پروژه‌های زیربنایی اردن ارائه کرده‌اند.

نیز نگاه کنید به

کتابشناسی

↑ Telecommunications Regulatory Commission. (2023). Annual report 2023, Available from https://www.trc.gov.lk/content/files/reports/Annual%20Report%202023_ENG.pdf
↑ Ministry of Digital Economy and Entrepreneurship. (2022). Digital transformation strategy 2022-2025, Available from https://www.modee.gov.jo/ebv4.0/root_storage/en/eb_list_page/strategicdirection.pdf

نویسنده مقاله

میترا صمیعی

دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه علامه طباطبائی

[:0-1] Telecommunications Regulatory Commission. (2023). Annual report 2023, Available from https://www.trc.gov.lk/content/files/reports/Annual%20Report%202023_ENG.pdf

[:1-2] Ministry of Digital Economy and Entrepreneurship. (2022). Digital transformation strategy 2022-2025, Available from https://www.modee.gov.jo/ebv4.0/root_storage/en/eb_list_page/strategicdirection.pdf

[۱]

[۲]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
+زیرساخت فضای مجازی [[اردن]] طی دو دهه گذشته توسعه چشمگیری داشته است و [[اردن]] را به یکی از متصل‌ترین کشورهای دیجیتالی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا(The Middle East and North Africa (MENA)) در دسترسی با سرعت بالا به [[اینترنت در اردن|اینترنت]] و خدمات دیجیتالی، تبدیل کرده است. زیرساخت مخابراتی [[اردن]]،  شامل ترکیبی از شبکه‌های فیبر نوری، سیستم‌های پهن باند تلفن همراه و اتصالات ماهواره‌ای است که پوشش سراسری مناسبی را در کل کشور ارائه می کند. بدنه اصلی زیرساخت مخابراتی [[اردن]] عمدتاً توسط سه اپراتور بزرگ شبکه تلفن همراه  راهبری ومدیریت می‌شود. این سه اپراتور عبارتند از: زین اردن(Zain Jordan)، اورنج اردن(Orange Jordan) و امنیه(Umniah). این اپراتورها سرمایه‌گذاری قابل توجهی را، با تأکید ویژه بر توسعه ال.تی.ای.4جی.( 4G LTE )[1] و اخیراً آماده‌سازی برای استقرار 5G، در ارتقاء قابلیت‌های شبکه انجام داده‌اند<ref name=":0">Telecommunications Regulatory Commission. (2023). ''Annual report 2023'', Available from https://www.trc.gov.lk/content/files/reports/Annual%20Report%202023_ENG.pdf</ref>. شبکه فیبر نوری در سراسر مراکز عمده شهری، از جمله امان، اربد، زرقا و عقبه گسترش یافته است و توسعه آن به مناطق روستایی به عنوان بخشی از راهبرد فراگیری دولت دیجیتالی اردن ادامه دارد.
-'''زیرساخت های فضای مجازی'''
+موقعیت جغرافیایی راهبردی [[اردن]]، این کشور را قادر ساخته است تا به عنوان یک مرکز مخابراتی منطقه‌ای عمل کند. این کشور میزبان چندین مرکز بین‌المللی و مراکز داده جهانی است که خاورمیانه را به اروپا، آسیا و آفریقا متصل می‌کند. ابتکار شبکه ملی پهن باند(ان.بی.ان.)(The National Broadband Network (NBN)) در [[اردن]] با هدف ارائه دسترسی به [[اینترنت در اردن|اینترنت]] پرسرعت برای همه شهروندان، توسط دولت با مشارکت نهادهای بخش خصوصی و با هدف دستیابی به پوشش جهانی پهن باند تا سال 2025 راه‌اندازی شد. توسعه زیرساخت‌ها توسط سرمایه‌گذاری قابل توجه دولتی و خصوصی پشتیبانی شده است. دولت زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتباطات را به عنوان سنگ بنای توسعه اقتصادی در اولویت قرار داده است و اذعان دارد که اتصالات دیجیتالی برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی، حمایت از کارآفرینی و فعال‌سازی خدمات دولت الکترونیکی ضروری است<ref name=":1">Ministry of Digital Economy and Entrepreneurship. (2022). ''Digital transformation strategy 2022-2025'', Available from https://www.modee.gov.jo/ebv4.0/root_storage/en/eb_list_page/strategicdirection.pdf</ref>. سازمان‌های بین‌المللی، از جمله بانک جهانی و اتحادیه اروپا، نیز بودجه و کمک‌های فنی قابل ملاحظه ای را نیز برای پروژه‌های زیربنایی [[اردن]] ارائه کرده‌اند.
-زیرساخت فضای مجازی اردن طی دو دهه گذشته توسعه چشمگیری داشته است و اردن را به یکی از متصل‌ترین کشورهای دیجیتالی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا[1]، در دسترسی با سرعت بالا به اینترنت و خدمات دیجیتالی، تبدیل کرده است. زیرساخت مخابراتی اردن،  شامل ترکیبی از شبکه‌های فیبر نوری، سیستم‌های پهن باند تلفن همراه و اتصالات ماهواره‌ای است که پوشش سراسری مناسبی را در کل کشور ارائه می کند. بدنه اصلی زیرساخت مخابراتی اردن عمدتاً توسط سه اپراتور بزرگ شبکه تلفن همراه  راهبری ومدیریت می‌شود. این سه اپراتور عبارتند از: زین اردن[2]، اورنج اردن[3] و امنیه[4].
+== نیز نگاه کنید به ==
+[[زیرساخت های فضای مجازی ترکیه]]؛ [[زیرساخت های فضای مجازی در سوریه]]؛ [[زیرساخت های فضای مجازی در عربستان سعودی]]؛ [[زیرساخت های فضای مجازی در کویت]]؛ [[زیرساخت های فضای مجازی در یمن]]؛ [[زیرساخت های فضای مجازی عمان]]؛ [[زیرساخت های فضای مجازی قطر]]؛ [[زیرساخت‌های فضای مجازی در کانادا]]؛ [[زیرساخت‌های فضای مجازی و وضعیت اینترنت در عراق]]؛
-این اپراتورها سرمایه‌گذاری قابل توجهی را، با تأکید ویژه بر توسعه ال.تی.ای.4جی.( 4G LTE )[5] و اخیراً آماده‌سازی برای استقرار 5G، در ارتقاء قابلیت‌های شبکه انجام داده‌اند (کمیسیون تنظیم مقررات مخابرات[6]، 2023). شبکه فیبر نوری در سراسر مراکز عمده شهری، از جمله امان، اربد، زرقا و عقبه گسترش یافته است و توسعه آن به مناطق روستایی به عنوان بخشی از راهبرد فراگیری دولت دیجیتالی اردن ادامه دارد. موقعیت جغرافیایی راهبردی اردن، این کشور را قادر ساخته است تا به عنوان یک مرکز مخابراتی منطقه‌ای عمل کند. این کشور میزبان چندین مرکز بین‌المللی و مراکز داده جهانی است که خاورمیانه را به اروپا، آسیا و آفریقا متصل می‌کند. ابتکار شبکه ملی پهن باند(ان.بی.ان.)[7] در اردن با هدف ارائه دسترسی به اینترنت پرسرعت برای همه شهروندان، توسط دولت با مشارکت نهادهای بخش خصوصی وبا هدف دستیابی به پوشش جهانی پهن باند تا سال 2025 راه‌اندازی شد. توسعه زیرساخت‌ها توسط سرمایه‌گذاری قابل توجه دولتی و خصوصی پشتیبانی شده است. دولت زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتباطات را به عنوان سنگ بنای توسعه اقتصادی در اولویت قرار داده است و اذعان دارد که اتصالات دیجیتالی برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی، حمایت از کارآفرینی و فعال‌سازی خدمات دولت الکترونیکی ضروری است(وزارت اقتصاد دیجیتال و کارآفرینی<sup>[8]</sup>، 2022). سازمان‌های بین‌المللی، از جمله بانک جهانی و اتحادیه اروپا، نیز بودجه و کمک‌های فنی قابل ملاحظه ای را نیز برای پروژه‌های زیربنایی اردن ارائه کرده‌اند.
+== کتابشناسی ==
-----[1] . The Middle East and North Africa (MENA)
+<references />
-[2] .Zain Jordan
+== نویسنده مقاله ==
+میترا صمیعی
-[3] . Orange Jordan
+دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه علامه طباطبائی
+[[رده:زیر ساخت های فضای مجازی]]
-[4] . Umniah
-[5] . سیم‌کارت 4G LTE یک تراشه است که به دستگاه اجازه می‌دهد به شبکه تلفن همراه 4G LTE متصل شود و به خدمات داده پرسرعت آن دسترسی پیدا کند. سیم‌کارت حاوی اطلاعات کاربری منحصربه‌فردی است که دستگاه را برای انتقال داده در شبکه 4G احراز هویت و شناسایی می‌کند. سیم‌کارت‌های LTE با سیم‌کارت‌های معمولی متفاوت هستند و به‌طور خاص برای اتصال به فرکانس‌های 4G به‌جای شبکه‌های قدیمی‌تر 2G یا 3G طراحی شده‌اند. تلفن‌های هوشمند مدرن و دستگاه‌های دارای قابلیت اتصال به شبکه تلفن همراه از سیم‌کارت‌های LTE در اندازه نانو برای بهره‌گیری از سرعت‌های 4G استفاده می‌کنند. سیم‌کارت‌های LTE با سیم‌کارت‌های معمولی متفاوت هستند و به‌طور خاص برای اتصال به فرکانس‌های 4G به‌جای شبکه‌های قدیمی‌تر 2G یا 3G طراحی شده‌اند. تلفن‌های هوشمند مدرن و دستگاه‌های دارای قابلیت اتصال به شبکه تلفن همراه از سیم‌کارت‌های LTE در اندازه نانو برای بهره‌گیری از سرعت‌های 4G استفاده می‌کنند.
-[6] .Telecommunications Regulatory Commission
-[7] .The National Broadband Network (NBN)
-[8] .Ministry of Digital Economy and Entrepreneurship