پرش به محتوا

مساجد، پایگاه های آموزشی جامعه مسلمانان چین: تفاوت میان نسخه‌ها

از دانشنامه ملل
Momeni (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Momeni (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
ثبات و آرامش به وجود آمده در اواسط دوران مینگ(←[[سلسله مینگ]]) و تثبیت جایگاه مسلمانان در میان جامعه­ اکثریت چینی از یک سو، و بهبود نسبی وضعیت اقتصادی مسلمانان از سوی دیگر، زمینه را برای راه اندازی کلاس­های آموزش قرآن و احکام شرعی و علوم دینی در مساجد فراهم کرد که به«آموزش مسجدی» شهرت یافت. در هر مسجدی کلاس آموزش قرآن و علوم اسلامی با شرکت کودکان و نوجوانان مسلمان دایر و روحانیان وعالمان دینی که اطلاعات دینی عمیقی از اسلام نیز نداشتند، هر کدام طبق سلیقه و میزان معلومات خود به تدریس علوم اسلامی در کلاس­هایی که در مساجد تشکیل می­شد می­ پرداختند<ref>فِنگ جین یوان. مترجم، محمد جواد امیدوار نیا. فرهنگ اسلامی و ایرانی در [[چین]]. انتشارات بین المللی الهدی. بی تا</ref>. در آن شرایط بحرانی، این کلاس­های ضعیف آموزشی، تا سیستماتیک شدن آموزش­های دینی در دهه ­های بعد، نقش مهمی ایفا کردند.
ثبات و آرامش به وجود آمده در اواسط دوران مینگ(←[[سلسله مینگ]]) و تثبیت جایگاه مسلمانان در میان جامعه­ اکثریت چینی از یک سو، و بهبود نسبی وضعیت اقتصادی مسلمانان از سوی دیگر، زمینه را برای راه اندازی کلاس­های آموزش قرآن و احکام شرعی و علوم دینی در مساجد فراهم کرد که به«آموزش مسجدی» شهرت یافت. در هر مسجدی کلاس آموزش قرآن و علوم اسلامی با شرکت کودکان و نوجوانان مسلمان دایر و روحانیان وعالمان دینی که اطلاعات دینی عمیقی از اسلام نیز نداشتند، هر کدام طبق سلیقه و میزان معلومات خود به تدریس علوم اسلامی در کلاس­هایی که در مساجد تشکیل می­شد می­ پرداختند<ref>فِنگ جین یوان. مترجم، محمد جواد امیدوار نیا. فرهنگ اسلامی و ایرانی در [[چین]]. انتشارات بین المللی الهدی. بی تا</ref>. در آن شرایط بحرانی، این کلاس­های ضعیف آموزشی، تا سیستماتیک شدن آموزش­های دینی در دهه ­های بعد، نقش مهمی ایفا کردند<ref>سابقی، علی(1392)،جامعه و فرهنگ چین،تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی</ref>.


نیز نگاه کنید به [[آموزش مسجدی در چین]]؛ [[کاربری های مهم مساجد در چین]]؛ [[مساجد در چین]]؛ [[انجمن اسلامی چین]]
نیز نگاه کنید به [[آموزش مسجدی در چین]]؛ [[کاربری های مهم مساجد در چین]]؛ [[مساجد در چین]]؛ [[انجمن اسلامی چین]]


== کتابشناسی ==
== کتابشناسی ==

نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۲

ثبات و آرامش به وجود آمده در اواسط دوران مینگ(←سلسله مینگ) و تثبیت جایگاه مسلمانان در میان جامعه­ اکثریت چینی از یک سو، و بهبود نسبی وضعیت اقتصادی مسلمانان از سوی دیگر، زمینه را برای راه اندازی کلاس­های آموزش قرآن و احکام شرعی و علوم دینی در مساجد فراهم کرد که به«آموزش مسجدی» شهرت یافت. در هر مسجدی کلاس آموزش قرآن و علوم اسلامی با شرکت کودکان و نوجوانان مسلمان دایر و روحانیان وعالمان دینی که اطلاعات دینی عمیقی از اسلام نیز نداشتند، هر کدام طبق سلیقه و میزان معلومات خود به تدریس علوم اسلامی در کلاس­هایی که در مساجد تشکیل می­شد می­ پرداختند[۱]. در آن شرایط بحرانی، این کلاس­های ضعیف آموزشی، تا سیستماتیک شدن آموزش­های دینی در دهه ­های بعد، نقش مهمی ایفا کردند[۲].

نیز نگاه کنید به آموزش مسجدی در چین؛ کاربری های مهم مساجد در چین؛ مساجد در چین؛ انجمن اسلامی چین

کتابشناسی

  1. ↑ فِنگ جین یوان. مترجم، محمد جواد امیدوار نیا. فرهنگ اسلامی و ایرانی در چین. انتشارات بین المللی الهدی. بی تا
  2. ↑ سابقی، علی(1392)،جامعه و فرهنگ چین،تهران:موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی