مساجد، پایگاه های آموزشی جامعه مسلمانان چین: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
<sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [ | <sub><big>سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ [[چین]]. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی].</big></sub> | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
علی محمد سابقی | علی محمد سابقی | ||
[[رده:مساجد، حسینیه ها و مراکز تبلیغی – دینی و آموزشی پیروان اهل بیت(علیهم السلام]] | [[رده:مساجد، حسینیه ها و مراکز تبلیغی – دینی و آموزشی پیروان اهل بیت(علیهم السلام]] | ||
نسخهٔ ۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷
ثبات و آرامش به وجود آمده در اواسط دوران مینگ و تثبیت جایگاه مسلمانان در میان جامعه‌ی اکثریت چینی از یک سو، و بهبود نسبی وضعیت اقتصادی مسلمانان از سوی دیگر، زمینه را برای راه اندازی کلاس‌های آموزش قرآن و احکام شرعی و علوم دینی در مساجد فراهم کرد که به«آموزش مسجدی» شهرت یافت. در هر مسجدی کلاس آموزش قرآن و علوم اسلامی با شرکت کودکان و نوجوانان مسلمان دایر و روحانیان وعالمان دینی که اطلاعات دینی عمیقی از اسلام نیز نداشتند، هر کدام طبق سلیقه و میزان معلومات خود به تدریس علوم اسلامی در کلاس‌هایی که در مساجد تشکیل می‌شد می‌پرداختند[۱].
در آن شرایط بحرانی، این کلاس‌های ضعیف آموزشی، تا سیستماتیک شدن آموزش‌های دینی در دهه‌های بعد، نقش مهمی ایفا کردند.
نیز نگاه کنید به
آموزش مسجدی در چین؛ کاربری های مهم مساجد در چین؛ مساجد در چین؛ انجمن اسلامی چین؛ سلسله مینگ
کتابشناسی
منبع اصلی
سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی.
نویسنده مقاله
علی محمد سابقی