هنرهای تجسمی در سودان
هنرهای تجسّمی
ساکنان سودان، از دیرباز در کرانه‌های رود نیل، در شکل گیری تمدّن این منطقه، نقشی اساسی داشته‌اند. این سرزمین، در قرن هشتم پیش از میلاد حکومتی ملّی داشته که تا زمان ظهور اسلام ادامه یافته است. نقّاشی، حکّاکی و مجسّمه سازی، از جمله هنرهایی هستند که در سودان از سابقه‌ای دیرینه و چند هزار ساله برخوردارند. آثاری از هنرهای نقّاشی و حکّاکی، هنوز هم بر دیوارهای پرستشگاه‌های نوبه، پابرجاست. همان‌گونه که برای تدفین حاکمان، در مصر باستان، اهرام متعدّدی ساخته شده، در مناطق کبوشیه، مروی، کریمه و البجراویه از کشور سودان، اهرام بسیاری از دوران باستان، به جا مانده است.[۱]
در دوران معاصر، هنرهای تجسّمی‌سودان، با میراث ملّی، محیط بومی و تحوّلات اجتماعی داخلی و بین المللی، ارتباطات تنگاتنگ و گسترده‌ای یافته اند. همین ویژگی، جامایکی دینس ویلیامز، منتقد و استاد دانشکده هنرهای بریتانیا و منتقد را بر آن داشته که در سال 1955م. (1334هـ.ش) آثار هنرمندان سودانی در عرصه هنرهای تجسّمی را، «مکتب خارطوم» نام‌گذاری کند.
کتابشناسی
- ↑ حامـد صبّـار، حامـد حسـن، آثـار نقـّاشان معاصر سودان (تهران: دانشگاه تهران، پردیـس هــنرهای زیبــا، گـروه آموزشـی نقّـاشی و مجسـّمه سازی، اسفند ماه 1391 هـ . ش).