پرش به محتوا

مساجد، پایگاه های آموزشی جامعه مسلمانان چین

از دانشنامه ملل
نسخهٔ تاریخ ‏۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۷ توسط Mahdi (بحث | مشارکت‌ها)

ثبات و آرامش به وجود آمده در اواسط دوران مینگ و تثبیت جایگاه مسلمانان در میان جامعه‌ی اکثریت چینی از یک سو، و بهبود نسبی وضعیت اقتصادی مسلمانان از سوی دیگر، زمینه را برای راه اندازی کلاس‌های آموزش قرآن و احکام شرعی و علوم دینی در مساجد فراهم کرد که به«آموزش مسجدی» شهرت یافت. در هر مسجدی کلاس آموزش قرآن و علوم اسلامی با شرکت کودکان و نوجوانان مسلمان دایر و روحانیان وعالمان دینی که اطلاعات دینی عمیقی از اسلام نیز نداشتند، هر کدام طبق سلیقه و میزان معلومات خود به تدریس علوم اسلامی در کلاس‌هایی که در مساجد تشکیل می‌شد می‌پرداختند[۱].

در آن شرایط بحرانی، این کلاس‌های ضعیف آموزشی، تا سیستماتیک شدن آموزش­‌های دینی در دهه­‌های بعد، نقش مهمی ایفا کردند.

نیز نگاه کنید به

آموزش مسجدی در چین؛ کاربری های مهم مساجد در چین؛ مساجد در چین؛ انجمن اسلامی چین؛ سلسله مینگ

کتابشناسی

  1. ↑ فِنگ جین یوان. مترجم، محمد جواد امیدوار نیا. فرهنگ اسلامی و ایرانی در چین. انتشارات بین المللی الهدی. بی تا

منبع اصلی

سابقی، علی محمد(1392). جامعه و فرهنگ چین. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی بین الملی الهدی.

نویسنده مقاله

علی محمد سابقی