نظام ایئه‌موتو ژاپن: تفاوت میان نسخه‌ها

از دانشنامه ملل
(صفحه‌ای تازه حاوی « ==== نظام ایئه‌موتو یا بنیاد خانوادگی ==== یکی از سنت‌های موجود در فرهنگ و هنر ژاپن، نظام ایئه‌موتو[1] است که می‌توان از آن به بنیاد خانوادگی تعبیر کرد. این نظام که در دوره موروماچی شروع شد و در دوره ادو کاملا استحکام پیدا کرد، موروثی شدن یک هنر ی...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Iemoto.jpg|بندانگشتی|''[[wikipedia:Iemoto|Iemoto]]'']]
یکی از سنت‌های موجود در فرهنگ و هنر ژاپن، نظام ایئه‌موتو (家元制度/Iemoto Seido) است که می‌توان از آن به بنیاد خانوادگی تعبیر کرد. این نظام که در [[دوره موروماچی]] شروع شد و در [[دوره ادو]] کاملا استحکام پیدا کرد، موروثی شدن یک هنر یا سبک هنری در یک خانواده بود. این نظام را می‌توان در بسیاری از هنرها از جمله مراسم چای، ایکه‌بانا (生け花/Ikebana) یا گل آرایی، هنرهای نمایشی سنتی، موسیقی سنتی و رقص و ... مشاهده کرد. این سنت حتی در حال حاضر هم در فرهنگ و هنر [[ژاپن]] وجود دارد.<ref>ذاکری، قدرت اله (1402). "فرهنگ و نظام فرهنگي [[ژاپن]]". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص116-148.</ref><ref>پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله (۱۴۰۲). جامعه و فرهنگ [[ژاپن]]. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص139.</ref>


==== نظام ایئه‌موتو یا بنیاد خانوادگی ====
== نیز نگاه کنید به ==
یکی از سنت‌های موجود در فرهنگ و هنر ژاپن، نظام ایئه‌موتو[1] است که می‌توان از آن به بنیاد خانوادگی تعبیر کرد. این نظام که در [[دوره موروماچی]] شروع شد و در [[دوره ادو]] کاملا استحکام پیدا کرد، موروثی شدن یک هنر یا سبک هنری در یک خانواده بود. این نظام را می‌توان در بسیاری از هنرها از جمله مراسم چای، ایکه‌بانا[2] یا گل آرایی، هنرهای نمایشی سنتی، موسیقی سنتی و رقص و ... مشاهده کرد. این سنت حتی در حال حاضر هم در فرهنگ و هنر [[ژاپن]] وجود دارد.
----[1] 家元制度/Iemoto Seido.


[2] 生け花/Ikebana.
* [[فرهنگ ژاپنی]]
 
== کتابشناسی ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۱

یکی از سنت‌های موجود در فرهنگ و هنر ژاپن، نظام ایئه‌موتو (家元制度/Iemoto Seido) است که می‌توان از آن به بنیاد خانوادگی تعبیر کرد. این نظام که در دوره موروماچی شروع شد و در دوره ادو کاملا استحکام پیدا کرد، موروثی شدن یک هنر یا سبک هنری در یک خانواده بود. این نظام را می‌توان در بسیاری از هنرها از جمله مراسم چای، ایکه‌بانا (生け花/Ikebana) یا گل آرایی، هنرهای نمایشی سنتی، موسیقی سنتی و رقص و ... مشاهده کرد. این سنت حتی در حال حاضر هم در فرهنگ و هنر ژاپن وجود دارد.[۱][۲]

نیز نگاه کنید به

کتابشناسی

  1. ذاکری، قدرت اله (1402). "فرهنگ و نظام فرهنگي ژاپن". در پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله. جامعه و فرهنگ ژاپن. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص116-148.
  2. پالیزدار، فرهاد، ذاکری، قدرت اله (۱۴۰۲). جامعه و فرهنگ ژاپن. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی، ص139.