ترکیه در یک نگاه

ترکیه، کشوری اوراسیایی است که بخش بزرگ کشور یعنی آناتولی یا آسیای کوچک در جنوب غرب آسیا و خاورمیانه واقع است و بخش کوچکی نیز به نام ترکیه در منطقهٔ بالکان (منطقه‌ای در جنوب شرق اروپا) قرار دارد.

جغرافیای طبیعی ترکیه

ترکیه کشوری است که در نقطه تلاقی دو قاره آسیا و اروپا قرار دارد و از نظر طبیعی تنوعی کم‌نظیر را در خود جای داده‌است. گستره سرزمینی آن از کوه‌های مرتفع و فلات‌های پهناور گرفته تا سواحل طولانی و دریاچه‌های درخشان، مجموعه‌ای از زیست‌بوم‌های متنوع را پدید آورده‌است. بررسی جغرافیای طبیعی ترکیه نه تنها برای شناخت محیط زیست و منابع طبیعی کشور اهمیت دارد، بلکه درک بهتری از الگوهای سکونت، کشاورزی و شکل‌گیری فرهنگ‌های محلی نیز به دست می‌دهد.

محیط زیست در ترکیه

محیط‌زیست ترکیه به‌سبب موقعیت جغرافیایی ویژه‌اش ــ میان ساختار زمین‌ساختی آناتولی، رشته‌کوه‌های ساحلی و پهنه‌های دریایی اژه، مرمره و مدیترانه ــ شکل گرفته‌است. این سرزمین با وجود تنوع بوم‌ناحیه‌ای چشمگیر، هم‌زمان تحت فشارهای روزافزون شهری، صنعتی و اقلیمی قرار دارد. سیاست‌های محیط‌زیستی ترکیه نیز آمیزه‌ای است از میراث مقررات‌محور گذشته و تلاش‌های تازه برای همسویی با استانداردهای اتحادیه اروپا و توافق‌های جهانی است.

تغییرات اقلیمی در ترکیه

ترکیه در منطقه‌ای انتقالی میان سامانه‌های اقلیمی مدیترانه، قاره‌ای و دریای سیاه قرار دارد. این موقعیت موجب شده کشور حساسیت بالایی نسبت به تغییرات آب‌وهوایی داشته باشد و پدیده‌هایی همچون گرم‌شدن هوا، کاهش بارش، خشکسالی‌های متوالی، سیلاب‌های ناگهانی، افت سطح دریاچه‌ها و آتش‌سوزی‌های جنگلی با فراوانی و شدت بیشتری ظاهر شود. طی دو دهه اخیر، افزایش دمای متوسط سالانه، تغییر الگوی بارش و افزایش ناهنجاری‌های جوی، ترکیه را به یکی از مناطق پرریسک در «کمربند اقلیم مدیترانه» تبدیل کرده‌است که طبق گزارش IPCC از «نقاط داغ تغییر اقلیم» محسوب می‌شود. این تغییرات، حوزه‌های آب، کشاورزی، انرژی، سلامت، تنوع زیستی و شهرنشینی را متأثر ساخته و ضرورت سازگاری و سیاست‌گذاری ملی را افزایش داده‌است.

جغرافیای انسانی ترکیه

ترکیه طی کمتر از یک قرن دگرگونی عمیقی در ساختار جمعیتی و جغرافیای انسانی خود تجربه کرده است. این کشور از جامعه‌ای عمدتاً روستایی و جوان در دهه‌های نخست جمهوری، به جامعه‌ای شهری، میان‌سال و در آستانه سالمندی در دهه ۲۰۲۰ تبدیل شده است. جمعیت ترکیه بر پایه نظام ثبت‌جمعیت مبتنی بر نشانی (ABPRS) در پایان سال ۲۰۲۴ به ۸۵٬۶۶۴٬۹۴۴ نفر رسید و نرخ رشد سالانه به حدود ۰٫۳ تا ۰٫۴ درصد کاهش یافت. ساختار سنی نیز دگرگون شده است: سهم کودکان (۰–۱۴ سال) از بیش از ۴۰ درصد در دهه ۱۹۶۰ به حدود ۲۰٫۹ درصد در ۲۰۲۴ کاهش یافته و سهم سالمندان (۶۵ سال و بیشتر) به حدود ۱۰٫۶ درصد افزایش یافته است. هم‌زمان، نرخ باروری کل از حدود ۳٫۴ فرزند به‌ازای هر زن در ۱۹۸۰ به ۱٫۴۸ در ۲۰۲۴ سقوط کرده و پایین‌تر از سطح جانشینی تثبیت شده است. بیش از سه‌چهارم جمعیت در مناطق شهری زندگی می‌کنند و تمرکز جمعیت در نوار غربی و شهرهای ساحلی، همراه با حضور حدود ۲٫۵ تا ۲٫۶ میلیون پناهجو، سیمای انسانی کشور را دگرگون کرده است .در جغرافیای انسانی ترکیه شش محور بررسی می شود: مناطق و شهرهای مهم سیاسی؛ ساختار هرم سنی؛ ویژگی‌های جمعیتی؛ رشد جمعیت و مهاجرت؛ پراکندگی فضایی و تراکم؛ و روند شهرنشینی و روستانشینی.

حقوق زنان در ترکیه

حقوق زنان در ترکیه از جمله حوزه‌هایی است که هم‌زمان در معرض پیشرفت‌های حقوقی، محدودیت‌های اجرایی و دگرگونی‌های مستمر سیاستی قرار داشته است. ساختار حقوقی این حوزه در یک قرن گذشته مجموعه‌ای پیچیده از اصلاحات قانونی، تغییرات نهادی، و چالش‌های فرهنگی را تجربه کرده و به همین دلیل تحلیل وضعیت زنان در ترکیه نیازمند بررسی هم‌زمان «نص قانون»، «سازوکارهای اجرا» و «زمینه اجتماعی» است. در دهه‌های اخیر، تحولات مرتبط با مشارکت سیاسی زنان، اصلاحات قانونی در حوزه خانواده و کار، گسترش فعالیت نهادهای مدنی، و شکل‌گیری سیاست‌های جدید در حوزه جنسیت، چشم‌اندازی چندلایه از وضعیت حقوق زنان در ترکیه ارائه می‌کند. در مقابل، افزایش خشونت مبتنی بر جنسیت، محدودیت‌های نهادی، و فاصله قابل توجه میان حقوق قانونی و اجرای عملی آن‌ها، از مهم‌ترین چالش‌های امروزین این حوزه به شمار می‌آید.

رسانه در ترکیه

رسانه در ترکیه طی دو قرن گذشته به نهادی اساسی در عرصه اجتماعی و سیاسی بدل شده‌است. ساختار نظام رسانه‌ای این کشور بر سه محور اصلی استوار است: تمرکز مالکیت در چند هلدینگ بزرگ، نفوذ دولت و نهادهای تنظیم‌گر مانند RTÜK و BTK، و قطبی‌شدن رسانه‌ها بر اساس خطوط حزبی. در سیر تاریخی، رسانه‌ها در دوره جمهوری نوین (۱۹۲۳–۱۹۵۰) نقشی محوری در ملت‌سازی و سکولاریزاسیون داشتند، در حالی که از دهه ۲۰۰۰ به بعد در بازتولید هویت‌های دینی–اجتماعی و رقابت سیاسی نقش فزاینده‌ای یافته‌اند. امروز، مطبوعات، رادیو، تلویزیون و رسانه‌های دیجیتال اکوسیستمی به‌هم‌پیوسته را شکل می‌دهند که در انتخابات، بسیج اجتماعی و مدیریت افکار عمومی نقشی تعیین‌کننده دارد.

اهمیت جغرافیایی ترکیه در حوزه‌های ژئوپلیتیک

ترکیه در نقطه پیوند خشکی و دریای اوراسیا قرار دارد و گذرگاه‌های طبیعی میان آسیای غربی، اروپا و حوزه دریای سیاه را در بر می‌گیرد. این جایگاه، از رهگذر کنترل تنگه‌ها، ظرفیت ترانزیت انرژی و نقش در نظم امنیتی منطقه‌ای، به این کشور موقعیتی راهبردی در معماری قدرت جهانی بخشیده است.

اهمیت جغرافیایی ترکیه در حوزهٔ ژئو‌فرهنگی (ژئو‌کالچر)

موقعیت جغرافیایی ترکیه در تقاطع سه پهنه مهم اروپا، آسیای غربی و حوزه دریای سیاه، تنها پیامدهای ژئوپلیتیکی و اقتصادی ندارد؛ بلکه بستری برای شکل‌گیری تنوع و تعامل فرهنگی، مذهبی، زبانی و تمدنی نیز فراهم کرده‌است. ترکیه در گذرگاه تاریخی میان حوزه‌های تمدنی آناتولی، بالکان، قفقاز، بین‌النهرین و فلات ایران قرار دارد و از این رهگذر، تجربه‌ای از «هویت ترکیبی و چندلایه» را به نمایش گذاشته است. به بیان دیگر، جغرافیا در ترکیه نه فقط مسیر جابه‌جایی نیرو و کالا، بلکه مسیر انتقال فرهنگ، زبان، دین، هنر و حافظه تاریخی بوده‌است. این ویژگی، ترکیه را به یکی از مهم‌ترین کانون‌های ژئو‌فرهنگی اوراسیا بدل کرده‌است.

اهمیت جغرافیایی ترکیه در حوزه‌های ژئواکونومیک

ترکیه در محل تلاقی سه پهنه اقتصادیِ اروپا، آسیای غربی و قفقاز–حوزه دریای خزر واقع شده‌است و هم‌زمان دسترسی دریایی به سه پهنه مهم دریای سیاه، مدیترانه و اژه دارد. این موقعیت، کشور را به «پیوندگاه بازارها، کریدورها و منابع انرژی» تبدیل کرده و نقش آن را در اقتصاد منطقه‌ای از طریق ترانزیت، تجارت، انرژی، لجستیک، تولید صنعتی و گردشگری برجسته ساخته است. ژئواکونومی ترکیه بر ترکیب سه متغیر اصلی استوار است: 1) موقعیت جغرافیایی به‌عنوان پل میان سه قاره؛ 2) زیرساخت‌های حمل‌ونقل و انرژی؛ 3) قدرت اتصال به بازارهای منطقه‌ای و جهانی.

ادبیات در ترکیه

ادبیات ترکیه یکی از سنت‌های ادبی چندوجهی و میان‌فرهنگی در گستره جهان اسلام و شرق مدیترانه است که طی بیش از یک هزاره، در بستر تعامل مستمر میان زبان‌ها و نظام‌های ادبی ترکی، فارسی و عربی شکل گرفته و بالیده‌است. این ادبیات از نخستین نشانه‌های خود در سنگ‌نوشته‌های اورخون، تا صورت‌بندی‌های پیچیده ادبیات دیوانی عثمانی، و از جنبش‌های نثر مدرن دوره تنظیمات تا ادبیات پست‌مدرن و جهانی امروز، همواره در حال بازآفرینی و بازتعریف هویت زبانی، فرهنگی و زیبایی‌شناختی خویش بوده است. ادبیات ترکیه را می‌توان در سه افق کلان بررسی کرد: ۱. ادبیات کلاسیک/دیوانی ۲. ادبیات نوین (از دوره تنظیمات تا اوایل جمهوری) ۳. ادبیات مدرن و معاصر. هر یک از این دوره‌ها، در پیوند با تغییرات سیاسی، اصلاحات زبانی و مواجهه با سنت‌های فکری تازه، افق جدیدی برای تولید ادبی گشوده‌اند.

خط و زبان در ترکیه

پیشینه تاریخی خط ترکی با خط اورخون آغاز شد و در ادامه با خط اویغوری، خط عربی و زبان عثمانی ادامه یافت.

مطالعات و آثار علمی برجسته در زمینه خط، زبان و ادبیات ترکیه

مطالعات علمی پیرامون خط، زبان و ادبیات ترکیه از اواخر سده نوزدهم تا امروز، مسیر پویایی را پیموده است. این مطالعات از بررسی زبان‌های ترکی باستان—از خط اورخون تا خط اویغوری—تا پژوهش‌های زبان‌شناختی درباره ترکی عثمانی، تحول خط پس از اصلاحات ۱۹۲۸، تحلیل ادبیات دیوانی، نقد ادبی مدرن، و مطالعات پست‌مدرن گسترده شده‌اند. این نوشتار، مهم‌ترین پژوهش‌ها، آثار، چهره‌های علمی و جریان‌های دانشگاهی مرتبط با حوزه مزبور را در چهار مقطع بررسی می‌کند: ۱. پژوهش‌های تاریخی–زبان‌شناختی، ۲. مطالعات مربوط به خط و نسخه‌شناسی، ۳. پژوهش‌های ادبیات کلاسیک و مدرن، ۴. آثار نظری در حوزه زبان و هویت.

شخصیت‌ها و نویسندگان شاخص ادبی ترکیه

ادبیات ترکیه از مرحله شفاهی تا ادبیات پست‌مدرن معاصر، پیوسته تحت تأثیر شخصیت‌های ادبی تعیین‌کننده‌ای قرار گرفته‌است که هر یک در ساختن و سامان‌دهی سنت‌های شعری، نثری، و نظریه‌پردازی ادبی نقش بنیادین داشته‌اند. برجسته‌ترین شخصیت‌های کلیدی ادبی دوره کلاسیک عثمانی شامل فضولی بغدادی؛ باقی؛ ندیم و سبک لاله؛ شیخ غالب است. برجسته ترین شخصیت های کلیدی دوره تنظیمات و ظهور ادبیات نو شامل ابراهیم شیناسی؛ نامق کمال؛ ضیا پاشا؛ عبدالحق حامد طارقان است. شخصیت های کلیدی ادبی و نویسندگان دوره جمهوری شامل یاشار کمال؛ اورهان کمال؛ صباح‌الدین علی؛ احمد حمدی تانپینار؛ اوغوز آتای است. نویسندگان پست‌مدرن و معاصر شامل اورهان پاموک؛ الیف شفق؛ برهان سونمز و حسن علی توپتاش است.

رویدادهای شاخص ادبی ترکیه

رویدادهای ادبی در ترکیه همواره نقشی بنیادین در شکل‌دهی فضای فرهنگی، ارتقای خوانش عمومی، تعامل میان نویسندگان و معرفی ادبیات ترکیه در سطح بین‌المللی داشته‌اند. از آغاز جمهوری تا امروز، کشور میزبان طیفی گسترده از جشنواره‌ها، جوایز، نمایشگاه‌های کتاب، کنفرانس‌های علمی، هفته‌های ادبی، پروژه‌های بین‌المللی ترجمه و برنامه‌های مرتبط با میراث خطی عثمانی بوده‌است. مهم‌ترین رویدادهای ادبی کشور ترکیه را می توان در چهار دسته دسته بندی کرد: 1) جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های کتاب؛ 2) جوایز ملی و بین‌المللی؛ 3) رویدادهای علمی و دانشگاهی مرتبط با زبان و خط؛ 4)برنامه‌های بین‌المللی برای معرفی ادبیات ترکیه. رویدادهای ادبی بخش جدایی‌ناپذیر زیست فرهنگی ترکیه‌اند و نقشی محوری در رشد ادبیات معاصر، ارتقای جایگاه نویسندگان، تقویت صنعت نشر و پیوند ادبیات با جامعه ایفا می‌کنند. این رویدادها همچنین بستری برای تعامل میان سنت ادبی عثمانی و مدرنیته فراهم کرده‌اند. حضور ناشران، دانشگاهیان، نویسندگان و مؤسسات فرهنگی، ترکیه را به یکی از فعال‌ترین کشورهای منطقه در حوزه ادبیات بدل ساخته است.

سیاست‌ها، قوانین و برنامه‌های کلان ترکیه در حوزه خط، زبان و ادبیات

سیاست‌های زبانی و ادبی ترکیه در طول یک قرن گذشته به‌طور بنیادین تحت تأثیر تحولات سیاسی، فرهنگی و هویتی قرار گرفته‌اند. از اصلاح خط در سال ۱۹۲۸ تا شکل‌گیری سیاست‌های واژه‌گزینی، نهادینه‌سازی آموزش رسمی زبان ترکی، گسترش ادبیات در عرصه جهانی، دیجیتالی‌سازی میراث مکتوب، و اجرای برنامه‌های ترجمه، مجموعه‌ای از اقدامات کلان در این کشور به اجرا درآمده است. این اقدامات در چارچوب پروژه‌ای گسترده‌تر با محوریت «نوسازی» و «هویت‌سازی ملی» قابل فهم‌اند. نوشتار حاضر با تمرکز بر سیاست‌های رسمی، قوانین زبانی، برنامه‌های دولتی و نهادهای اجرایی، به تحلیل جایگاه این سیاست‌ها در ساختار فرهنگی–اجتماعی ترکیه می‌پردازد و نشان می‌دهد که زبان و ادبیات نه صرفاً ابزار ارتباطی، بلکه سازوکارهای کلیدی در فرآیند بازتعریف هویت ملی و فرهنگی محسوب می‌شوند.

هنر در ترکیه

هنر در ترکیه برآیند تاریخیِ تداوم‌های فرهنگی و گسست‌های نهادی در سرزمینی است که از آسیای مرکزی تا آناتولی امتداد یافته و در آن، سنت‌های پیشااسلامی، تجربه امپراتوری عثمانی و پروژه مدرنیزاسیون جمهوری، به‌صورت لایه‌لایه بر یکدیگر انباشته شده‌اند. تاریخ هنر در ترکیه نه خطی و یکنواخت، بلکه چندمرکزی و متکثر است و در حوزه‌هایی چون هنرهای تجسمی، معماری، موسیقی و سینما، مسیرهای متفاوت اما درهم‌تنیده‌ای را طی کرده است.

هنرهای تجسمی در ترکیه

هنرهای تجسمی در ترکیه حاصل هم‌نشینی تدریجی سه لایه تاریخی متمایز اما به‌هم‌پیوسته است: نخست، میراث دیرپای هنرهای کتابی و تزیینی در دوره عثمانی، شامل نگارگری درباری، تذهیب، خوش‌نویسی و دیگر هنرهای وابسته به تولید نسخه‌های خطی؛ دوم، گذار نهادی به آموزش آکادمیک هنر از اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم که با تأسیس مدرسه‌ها و آکادمی‌های هنرهای زیبا سامان یافت؛ و سوم، شکل‌گیری میدان هنر معاصر از دهه ۱۹۸۰ به بعد، هم‌زمان با گسترش گالری‌ها، موزه‌ها، نمایشگاه‌های بین‌المللی و دوسالانه‌ها. این مسیر تاریخی نه بر گسست کامل از سنت استوار بوده و نه بر تداوم بی‌واسطه آن، بلکه بر بازآرایی تدریجی رابطه سنت و مدرنیته در قالب نهادها، سبک‌ها و سازوکارهای نمایش و ارزش‌گذاری هنری شکل گرفته است.

هنرهای نمایشی در ترکیه

هنرهای نمایشی در ترکیه به مجموعه‌ای گسترده از شیوه‌های اجرایی، نمایشی و آیینی اطلاق می‌شود که طیفی از نمایش‌های سنتی و مردمی تا تئاتر آکادمیک، اپرا و باله مدرن را دربرمی‌گیرد. این حوزه در بستر تاریخیِ تعامل میان میراث عثمانی–اسلامی، فرهنگ مردمی آناتولی و الگوهای نمایشی اروپا شکل گرفته و در دوره جمهوری ترکیه به‌صورت هنری صاحب سبک و رسمی بازتعریف شده است. کارشناسان بر این باورند که هنرهای نمایشی در ترکیه تنها به جنبه‌های زیبایی‌شناختی محدود نمی‌شوند، بلکه به‌مثابه رسانه‌ای اجتماعی عمل کرده‌اند. این هنرها در انتقال ارزش‌ها، بازنمایی هویت ملی و شکل‌دهی به گفتمان‌های فرهنگی و سیاسی نقش داشته‌اند. در واقع، تئاتر و دیگر اشکال اجرا اغلب به‌عنوان ابزاری از قدرت نرم تلقی شده‌اند که امکان مذاکره بر سر سیاست‌های هویت و مقاومت فرهنگی را فراهم می‌کنند.

زیست بوم فضای مجازی و هوش مصنوعی در ترکیه

ترکیه در یک موقعیت راهبردی در تقاطع اروپا و آسیا قرار دارد که نه تنها در  موقعیت جغرافیایی آن منعکس شده است، بلکه در اجرای تحول دیجیتال آن نیز مشهود است. ترکیه، کشوری با حدود 85 میلیون نفر جمعیت، در دو دهه گذشته رشد چشمگیری را در زیرساخت‌های فضای مجازی و قابلیت‌های نوظهور هوش مصنوعی خود تجربه کرده  است. در این بخش به بررسی زیست بوم چندوجهی فضای مجازی و هوش مصنوعی در ترکیه خواهیم پرداخت و توسعه زیرساخت‌ها، چارچوب‌های نظارتی، ساختارهای سازمانی و چشم‌اندازهای نوآوری را تحلیل خواهیم کرد که آینده دیجیتال این کشور را شکل می‌دهند.

زیرساخت های فضای مجازی ترکیه

زیرساخت فضای مجازی، ستون فقرات حیاتی اقتصاد دیجیتالی، ارتباطات اجتماعی و موقعیت امنیتی یک ملت را تشکیل می‌دهد. برای ترکیه، کشوری که بین اروپا و آسیا قرار دارد و با توجه  به نفوذ ژئوپلیتیکی قابل توجهی که در منطقه دارد، توسعه پایه‌های دیجیتال قوی برای رقابت‌پذیری اقتصادی و تاب‌آوری اجتماعی در این کشور بسیار مهم است. زیرساخت فضای مجازی ترکیه در اوایل دهه 2000 به طور قابل توجهی تکامل یافته است. این زیرساخت از لایه‌های متعددی تشکیل شده است که شامل شبکه‌های فیبر نوری، اتصالات کابل های مخابراتی، ارتباطات ماهواره‌ای و شبکه‌های بی‌سیم است که در مجموع پوشش ملی و اتصال بین‌المللی را فراهم می‌کنند.

ضریب نفوذ اینترنت، تلفن‌های هوشمند و پهنای باند اینترنت خانگی در ترکیه

ضریب نفوذ اینترنت در ترکیه طی دو دهه گذشته به طور چشمگیری افزایش یافته است. در سال 2024، تقریباً 82 درصد از جمعیت به اینترنت دسترسی داشتند که تقریباً 69 میلیون کاربر اینترنت را شامل می‌شود. در سال 2025 آمار بالاتر رفته است و تقریباً ۹۲ درصد از خانوارها به اینترنت پهن باند دسترسی دارند. در این میان 61/9 درصد از خانوارها از طریق پهن باند ثابت و 88/5 درصد از طریق پهن باند تلفن همراه به اینترنت دسترسی دارند. 88/5 میلیون اشتراک تلفن همراه برای استفاده از اینترنت پهن باند وجود دارد. این رقم نشان دهنده اتصال مناطق شهری و روستایی به اینترنت است، اگرچه هنوز تفاوت‌های سرعت دسترسی به اینترنت بین مراکز کلان‌شهری و مناطق دورافتاده همچنان وجود دارد.

شبکه‌های اجتماعی و برنامه‌های پیام‌رسان در ترکیه

ترکیه یکی از بالاترین نرخ‌های تعامل با رسانه‌های اجتماعی را در سطح جهان را دارد و الگوهای استفاده متمایزی را به نمایش می‌گذارد که منعکس‌کننده عوامل فرهنگی، زبانی و نظارتی کشور است. تا سال ۲۰۲۴، تقریباً ۶۷ میلیون شهروند این کشور فعالانه از پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند که حدود ۷۹ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهد. ترکیه 68/9 میلیون کاربر فعال رسانه های اجتماعی (80/8 درصد از جمعیت کل کشور) دارد. پرکاربردترین پلتفرم رسانه های اجتماعی در ترکیه، واتس آپ است و پس از آن اینستاگرام و فیس بوک قرار دارند. در 6 آگوست 2020، پارلمان ترکیه، قانونی را تصویب کرد که می تواند دسترسی به پلتفرم ها را - آنهایی که روزانه بیش از 1 میلیون کاربر دارند و با درخواست های رسمی برای حذف محتوای توهین آمیز مطابقت ندارند- به طور قابل توجهی محدود کنند.

زیست بوم هوش مصنوعی ترکیه

تحقیق و توسعه هوش مصنوعی در ترکیه در موسسات دانشگاهی، مراکز تحقیقاتی دولتی، شرکت‌های بخش خصوصی و استارت‌آپ‌ها انجام می‌شود. دانشگاه‌های برجسته از جمله دانشگاه بغازیچی(Boğaziçi University)، دانشگاه فنی خاورمیانه(Middle East Technical University)، دانشگاه فنی استانبول(Istanbul Technical University) و دانشگاه کوچ(Koç University) گروه‌های تحقیقاتی را میزبانی می‌کنند که بر یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی، بینایی کامپیوتر و رباتیک تمرکز دارند. شورای تحقیقات علمی و فناوری ترکیه( The Scientific and Technological Research Council of Turkey (TÜBİTAK)) از طریق کمک‌های مالی رقابتی، برنامه‌های بورسیه و زیرساخت‌های تحقیقاتی، نقش مهمی در حمایت از تحقیقات هوش مصنوعی ایفا می‌کند. شورای تحقیقات علمی و فناوری ترکیه، موسسات تحقیقاتی، از جمله مرکز تحقیقات انفورماتیک و امنیت اطلاعات، را اداره می‌کند که تحقیقات کاربردی در زمینه هوش مصنوعی را با همکاری شرکای دانشگاهی و صنعتی انجام دهند. اولویت‌های تحقیقاتی بر پیشرفت‌های اساسی در روش‌های هوش مصنوعی و تحقیقات کاربردی با هدف حل اولویت‌های ملی از جمله تشخیص مراقبت‌های بهداشتی، بهینه‌سازی کشاورزی، اتوماسیون صنعتی، امنیت سایبری و پردازش زبان طبیعی برای زبان ترکی تأکید دارند. همکاری‌های بین‌المللی، محققان ترک را از طریق پروژه‌های مشترک، کنفرانس‌ها و تبادل محققان با جوامع تحقیقاتی جهانی در زمینه هوش مصنوعی مرتبط می‌کند.

ساختارهای حاکمیتی و غیر حاکمیتی ترکیه در زیست بوم فضای مجازی

ساختارهای حاکمیتی و غیر حاکمیتی ترکیه در زیست بوم فضای مجازی و هوش مصنوعی در پنج بخش، سازمان‌های دولتی و نهادهای نظارتی؛ سازمان‌های امنیت سایبری و اطلاعاتی؛ موسسات دانشگاهی و تحقیقاتی؛ انجمن‌های صنعتی و سازمان‌های بخش خصوصی؛ سازمان‌های جامعه مدنی و حمایت‌گری بررسی شد.

سیاست‌ها، قوانین، طرح‌های راهبردی و کلان ترکیه در زیست بوم فضای مجازی

سیاست‌ها، قوانین، طرح‌های راهبردی و کلان کشور ترکیه در زیست بوم فضای مجازی و هوش مصنوعی در بخش های، چارچوب قانونی؛ راهبردها و طرح‌های ملی؛ و تحولات و چالش‌های نظارتی بررسی شد.

تجربیات و نوآوری‌های ترکیه در زیست بوم فضای مجازی

سیاست‌ها، قوانین، طرح‌های راهبردی و کلان کشور ترکیه در زیست بوم فضای مجازی و هوش مصنوعی در بخش های، چارچوب قانونی؛ راهبردها و طرح‌های ملی؛ و تحولات و چالش‌های نظارتی بررسی شد.