مطبوعات در اتیوپی: تفاوت میان نسخه‌ها

از دانشنامه ملل
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:مطبوعات اتیوپی.jpg|بندانگشتی|مطبوعات اتیوپی (1403). برگرفته از سایت monitor، قابل بازیابی از https://www.monitor.co.ug/uganda/news/ethiopia-bans-15-foreign-media-outlets--4107096]]نخستین روزنامه [[اتیوپی]] در دوره حاکمیت امپراطور منلیک دوم (دوران حاکمیت از سال 1889-1913) به مردم اتیوپی معرفی گردید. اولین نشریه اتیوپی هفته نامه‌ای به نام لاسا- مین د اتیوپی (Lasa- main d Ethiopie) بود که در سال 1890 به وسیله میسیونری فرانسوی به زبان [[فرانسه]] در آدیس آبابا منتشر گردید و در سال 1905 نام آن به «لسمور د اتیوپی» (Le semeur d ethiopie) تغییر یافت[i].


=== مطبوعات ===
نخستین روزنامه [[زبان امهریک|امهریک]] در سال 1895 موسوم به آمرو (Aemero) به صورت هفتگی و در چهار صفحه انتشار یافت. اولین شماره‌های این هفته‌نامه دست نویس بودند. بین سال‌های 1912 و 1915 هفته نامه‌های دیگر همچون «ملکت سلام» (Meleket selam) و «یتور ور» (Yetor wore (اخبار جنگ)) نیز به تدریج وارد فضای مطبوعاتی [[اتیوپی]] شدند<ref>برگرفته از http://www.subi2000.com/&#x20;Ethiopian&#x20;Mass&#x20;Media&#x20;Fact</ref>.
11-9-1-پیشینه مطبوعات در اریتره:


نخستین روزنامه اتیوپی در دوره حاکمیت امپراطور منلیک دوم (دوران حاکمیت از سال 1889-1913) به مردم اتیوپی معرفی گردید. اولین نشریه اتیوپی هفته نامه ای به نام لاسا- مین د اتیوپی 32 بود که در سال 1890 به وسیله
نخستین شرکت انتشاراتی [[اتیوپی]] مؤسسه انتشاراتی «برهاننا سلام» (Berhanene selam) بود که در سال 1965 تأسیس شد و به طور کامل در کنترل دولت اتیوپی قرار داشت. این شرکت انتشاراتی نقش مؤثری در چاپ هفته نامه «آدیس زمن» (Addis zemen) (عصر جدید) به [[زبان امهریک]] و «اتیوپن ورلد» به زبان انگلیسی داشت. این دو هفته نامه برای سال‌ها کنترل افکار عمومی‌جامعه را از طریق چاپ اخبار و گزارشات مورد تأیید دولت اتیوپی در دست داشتند.


میسیونری فرانسوی به زبان فرانسه در آدیس آبابا منتشر گردید و در سال 1905 نام آن به «لسمور د اتیوپی»32 تغییر یافت. 324
پس از کودتای نظامیان موسوم به درگ و آغاز حکمرانی سرهنگ منگیستو هایله ماریام بر [[اتیوپی]]؛ نشریات «مسکرم» (Meskerem) (سپتامبر)، سرتو آدر (Serto Ader) (کارگر) و وزارتیو اتیوپیا (Yezareyitu Ethiopia) (اتیوپی امروز) تحت نظارت حزب حاکم وقت فعالیت خود را در کنار دیگر نشریات موجود آغاز کردند.


نخستین روزنامه امهریک در سال 1895 موسوم به آمرو 32 به صورت هفتگی و در چهار صفحه انتشار یافت. اولین شماره های این هفته نامه دست نویس بودند. بین سال های 1912 و 1915 هفته نامه های دیگر همچون «ملکت سلام»326 و «یتور ور»"32 نیز به تدریج وارد فضای مطبوعاتی اتیوپی شدند.
پس از سرنگونی دولت منگیستو هایله ماریام، انقلابیون حاکم بر کشور با انتشار منشور آزادی مطبوعات به مردم این کشور به ویژه طبقات دانشگاهی و اندیشمندان قول دادند کلیه محدودیت‌هایی که تا آن زمان در فضای مطبوعاتی کشور وجود داشت برطرف شده و فضای شفافی را بر مطبوعات و رسانه‌های گروهی کشور به وجود آورند. به دنبال این امر که با استقبال گسترده مردم مواجه گشت مطبوعات خصوصی به تدریج فعالیت خود را در [[اتیوپی]] آغاز نمودند. ظهور نشریات خصوصی در اتیوپی از سال 1992 شدت گرفت به طوری که بر اساس آمار دولت، تنها بین سال 1992 تا 1997، 385 نشریه اعم از 265 روزنامه و 120 مجله فعالیت خود را در کشور آغاز کردند. هرچند در آمار ارائه شده از سوی دولت تردیدهای جدی وجود داشت با این حال در دهه 1990 اتیوپی شاهد پدید آمدن ده‌ها و صدها نشریه خصوصی در عرصه‌های [[ساختار سیاسی اتیوپی|سیاسی]]، [[نظام اقتصادی اتیوپی|اقتصادی]]، [[نظام اجتماعی اتیوپی|اجتماعی]]، [[نظام فرهنگی اتیوپی|فرهنگی]] و [[ورزش در اتیوپی|ورزشی]] بود. این وضعیت البته با مشکلاتی نیز همراه بود و تقریبا نیمی از نشریات خصوصی مدت کوتاهی پس از فعالیت به دلیل انبوه مشکلات اقتصادی و عدم حمایت و مانع تراشی دولت مجبور به تعطیلی شدند.


Lasa- main d Ethiopie 322
نشریات خصوصی در دهه 2000 میلادی نیز کماکان به فعالیت خود ادامه دادند و این در حالی بود که تنها نشریاتی توانستند به ادامه کار بپردازند که از بنیه [[نظام اقتصادی اتیوپی|اقتصادی]] لازم برخوردار بوده و تحت پوشش احزاب [[ساختار سیاسی اتیوپی|سیاسی]]، مؤسسات [[تجارت خارجی اتیوپی|تجاری]] و شرکت‌های خصوصی قرار داشتند. علت این امر نیز هزینه‌های گزاف چاپ و فروش نسبتا پایین این نشریات و عدم سودآور بودن آگهی‌های منتشره طی دو دهه گذشته بوده‌است. در مقابل نشریات دولتی از کمک دولتی بهره‌مند بوده و بخشی از هزینه‌های خود را نیز از طریق درج آگهی تامین می‌کنند.


323 324
هرچند سطح کیفی نشریات دولتی و خصوصی اتیوپی در حد نسبتا قابل قبولی است با این حال هزینه بسیار بالای چاپ و انتشار، بالا بودن سطح بی‌سوادی در کشور، عدم توزیع مناسب نشریات در سرتاسر کشور (و منحصر گردیدن به چند شهر بزرگ)، مشکلات [[نظام اقتصادی اتیوپی|اقتصادی]] و تنگناهایی که طی دهه 2000 میلادی و پس از آن از سوی دولت علیه برخی نشریات خصوصی مخالف به وجود آمده و ... در مجموع موجبات عدم پیشرفت هر چه بیشتر مطبوعات را در این کشور، با توجه به سابقه و پیشینه قدیمی آن، فراهم آورده‌است. جدای از آن کمبود روزنامه نگاران حرفه‌ای و متخصص در نشریات دولتی و خصوصی و پر شدن جای آنها با افرادی که اطلاعات اندکی از دانش روزنامه نگاری دارند نیز از مشکلات اساسی در بحث مطبوعات [[اتیوپی]] به شمار می‌رود<ref>برگرفته از http://www.subi2000.com/Ethiopian&#x20;Mass&#x20;Media&#x20;/2012</ref>.


Le semeur d ethiopie
=== نشریات خصوصی ===
هفته‌نامه‌های خصوصی [[زبان امهریک|امهریک]] و انگلیسی زبان که عمدتا دربرگیرنده موضوعاتی [[ساختار سیاسی اتیوپی|سیاسی]] و [[نظام اجتماعی اتیوپی|اجتماعی]] می‌باشند عبارتند از:


- برخی معتقدند پیش از لوسور و اتیوپی، فردی به نام گبره
* آدیس آدماس (Addis Adnas)؛
* آدیس نگر (Addis Neger)؛
* گزارشگر (Reporter)؛
* کانال اتیوپی (Ethio chanel)؛
* آورامبا تایمز (Awramba Times)؛
* فیتیه (fitih)؛
* منسازریا (Mesenazzeria)؛
* هارامبه (Harambe)؛
* اتیواسپورت (Ethio sport)؛
* اینتراسپورت (Inter-sport)؛
* لیگ اسپورت (League sport)؛
* هتریک (Hatrick)؛
* ورزش جهانی (World sport)<ref>Kassa, S. (2008). Readership Satisfaction of Addis Zemen & Addis Adams in Addis Ababa. Addis Ababa University, P. 44.</ref>.


اگزابهر324 در سال 1900 میلادی نوشته جاتی را در قالب روزنامه تهیه و توزیع می کرد.
شایان ذکر است برخی از این هفته‌نامه‌ها به دلیل موج گسترده اعتراضات و مقالات انتقادی علیه دولت در جریان انتخابات سال 2005 تعطیل شده و بسیاری از روزنامه نگاران این نشریات نیز طی چند سال گذشته به دلیل درج اخبار محرمانه به وسیله پلیس فدرال [[اتیوپی]] دستگیر گردیده‌اند.


325 326 327
=== [[مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی]] ===
مهم ترین روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های انگلیسی [[زبان و ادبیات اتیوپی|زبان اتیوپی]] اعم از خصوصی و دولتی که در حال حاضر منتشر می‌شوند عبارتند از:


Aemero
* آدیس فورتون (Addis fortune) (تأسیس در سال 2000)؛
* آدیس تریبیون (Addis Tribune) (تأسیس در سال 1992)؛
* آورامبا تایمز (Awramba Times) (تأسیس در سال 2007) این نشریه به [[زبان امهریک]] نیز منتشر می‌گردد؛
* کپیتال اتیوپیا (Capital Ethiopia) (تأسیس در سال 1998)؛
* دیلی مونیتور (Daily monitor) (تأسیس در سال 2000)؛
* اتیوپین هرالد (Ethiopian Herald) (تأسیس در سال 1943)؛
* اتیوپین رپورتر (Ethiopian Reporter) (تأسیس در سال 1995)؛
* سان (sun) (تأسیس در سال 1996)؛
* صدای اتیوپی (Voice of ethiopia) (زمان فعالیت از 69-1961)؛
* فورتون (fortune)؛
* کاپیتال (capital)؛
* ساب صحرا انفورمر (Sub sahra informer)؛
* دیلی اتیوپین هرالد (Daily Ethiopian herald).


Meleket selam
تعداد نشریات انگلیسی زبان و خوانندگان این نشریات در مقایسه با روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های [[زبان امهریک|امهریک]] زبان بسیار کم است.


Yetor wore (اخبار جنگ)
مشهورترین نشریات محلی اتیوپی طی حدود یکصد ساله گذشته - که برخی از آنها به دلیل مشکلات مختلف تعطیل شده‌اند عبارتند از:


271
* برهاننا سلام (Berhanena salam) (تأسیس در سال 1925)؛
* روزنامه اخبار جنگ [ii]؛
* یاسافیو حزب (Yassafiw hezb) (تأسیس در سال 1974)؛
* دموکراسیا (Democracia) (تأسیس در سال 1974)؛
* سرتوآدر (Serto Ader) (تأسیس در سال 1980)؛
* فته (feteh) (تأسیس در سال 1998)؛
* آدیس نگر (Addis Neger) (تأسیس در سال 2007)؛
* آدیس زمن (Addis zemen) <ref>برگرفته از  http://www.subi2000.com/Ethiopian&#x20;Mass&#x20;Media&#x20;/2012</ref>.


=== ماهنامه‌های تخصصی ===
مهم ترین ماهنامه‌های هنری و پزشکی [[اتیوپی]] عبارتند از:


(<nowiki>http://www.subi2000.com/</nowiki> Ethiopian Mass Media Fact)
* کومنگار (kumnegar)؛
* رز (Rose)؛
* کالدیکان (kaldikan)؛
* رویال (Royal)؛
* مدیکال مگزین (Medical magazine).


نخستین شرکت انتشاراتی اتیوپی مؤسسه انتشاراتی «برهاننا سلام»32 بود که در سال 1965 تأسیس شد و به طور کامل در کنترل دولت اتیوپی قرار داشت. این شرکت انتشاراتی نقش مؤثری در چاپ هفته نامه «آدیس زمن»329 (عصر جدید) به زبان امهریک و «اتیوپن ورلد» به زبان انگلیسی داشت.این دو هفته نامه برای سال ها کنترل افکار عمومی جامعه را از طریق چاپ اخبار و گزارشات مورد تأیید دولت اتیوپی در دست داشتند.
ماهنامه‌های مهم اتیوپی که به مسیحیان ارتدوکس و [[مسیحیت پروتستان در اتیوپی|پروتستان]] این کشور تعلق دارند عبارت می‌باشند از:


پس از کودتای نظامیان موسوم به درگ و آغاز حکمرانی
* ارتدوکس بیلیورز (Orthodox Believers)؛
* هامر (Hamer)؛
* سیم تسیدیک (Sime Tsidik)؛
* ایمپکت (Impect)؛
* کاریزما (charisma)؛
* گیسام (Gesame).


سرهنگ منگیستو هایله ماریام بر اتیوپی؛ نشریات «مسکرم»33 (سپتامبر)، سرتو آدر331 (کارگر) و وزارتیو اتیوپیا332 (اتیوپی امروز) تحت نظارت حزب حاکم وقت فعالیت خود را در کنار دیگر نشریات موجود آغاز کردند.
=== [[مجلات و نشریات اسلامی در اتیوپی|مجلات و نشریات اسلامی‌در اتیوپی]] ===
مهم ترین روزنامه‌های متعلق به [[اسلام و مسلمانان اتیوپی|مسلمانان اتیوپی]] نیز عبارتند از:


پس از سرنگونی دولت منگیستو هایله ماریام، انقلابیون حاکم بر کشور با انتشار منشور آزادی مطبوعات به مردم این کشور به ویژه طبقات دانشگاهی و اندیشمندان قول دادند کلیه محدودیت هایی که تا آن زمان در فضای
* الکیدوس (Al-kidus)؛
* النجاش (Nejash)؛


مطبوعاتی کشور وجود داشت برطرف شده و فضای شفافی را بر مطبوعات و رسانه های گروهی کشور به وجود آورند. به دنبال این امر که با استقبال گسترده مردم مواجه گشت مطبوعات خصوصی به تدریج فعالیت خود را در اتیوپی آغاز
برخی از مجلات خاص [[صنعت گردشگری اتیوپی|گردشگری اتیوپی]] که عمدتا دربرگیرنده مطالبی در مورد جاذبه‌های توریستی این کشور می‌باشند نیز عبارتند از:
{| class="wikitable"
|


* آدیس چه خبر (Whats up Addis)؛
* راهنمای آدیس (Addis guide)؛
* سلامتا (selamta)<ref>برگرفته از http://www.subi2000.com/Ethiopian&#x20;Mass&#x20;Media&#x20;/2012</ref>.


328
=== [[انجمن های خبری در اتیوپی|انجمن‌های خبری]] ===
|
انجمن رسمی متعلق به خبرنگاران اتیوپی، اتحادیه روزنامه نگاران اتیوپی است که دارای مناسبات صمیمی و دوستانه‌ای با مقامات دولتی [[اتیوپی]] است و رئیس این انجمن معمولا ریاست دفتر اخبار و رسانه‌های دولت را نیز بر عهده دارد. این اتحادیه به دلیل منافع خود معمولا در کنار دولت قرار گرفته و از روابط خوبی با روزنامه‌های خصوصی کشور برخوردار نیست.


انجمن روزنامه نگاران آزاد اتیوپی که عموما دربرگیرنده شخصیت‌های [[مطبوعات در اتیوپی|مطبوعاتی]] و روزنامه نگاران مخالف دولت است تنها سازمان پوشش‌دهنده روزنامه‌های غیردولتی است با این حال این انجمن به دلیل کمبود امکانات و عدم ارتباط با شخصیت‌های کلیدی دولت از نفوذ چندانی در حل مشکلات خبرنگاران محبوس برخوردار نیست<ref>برگرفته از http://www.pressreference.com/co-fa/Ethiopia</ref>.


Berhanene selam
=== [[قانون آزادی مطبوعات در اتیوپی|آزادی مطبوعات]] ===
|-
براساس [[قانون اساسی اتیوپی]] آزادی مطبوعات در این کشور محترم شمرده شده‌است با این حال طی چند دهه گذشته دولت ها همواره این بند از [[قانون اساسی اتیوپی]] را نقض نموده و به شدت عمل علیه روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های خصوصی که وارد محدوده قرمز آنها شده‌اند پرداخته‌اند. بر طبق گزارش شورای حقوق بشر اتیوپی تنها طی دو دهه گذشته صدها تن از روزنامه نگاران مخالف که به افشاء اخبار و گزارشات محرمانه علیه دولت پرداخته و سوء استفاده‌های کلان مقامات دولتی از خزانه عمومی را آشکار ساخته‌اند به حبس‌های طویل المدت توأم با شکنجه محکوم شده‌اند. برخی از آنها نیز مفقودالاثر شده و خانواده‌هایشان تأکید دارند که توسط مقامات امنیتی [[اتیوپی]] به قتل رسیده‌اند[iii]<ref>عرب احمدی، امیر بهرام، کریمی، مهرداد (1392). جامعه و فرهنگ [[اتیوپی]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی] (در دست انتشار)، ص 271-280.</ref>.
|
== نیز نگاه کنید به ==
[[مطبوعات در زیمبابوه]]؛ [[مطبوعات در چین]]؛ [[مطبوعات در کانادا]]؛ [[مطبوعات در روسیه]]؛ [[مطبوعات در کوبا]]؛ [[مطبوعات در تونس]]؛ [[مطبوعات در لبنان]]؛ [[مطبوعات در افغانستان]]؛ [[مطبوعات در سنگال]]؛ [[مطبوعات در مالی]]؛ [[مطبوعات در سودان]]؛ [[مطبوعات در ساحل عاج]]؛ [[مطبوعات در اوکراین]]؛ [[مطبوعات در اسپانیا]]؛ [[مطبوعات در اردن]]؛ [[مطبوعات در سیرالئون]]؛ [[مطبوعات در قطر]]؛ [[مطبوعات در تایلند]]؛ [[مطبوعات در گرجستان]]؛ [[مطبوعات در بنگلادش]]؛ [[مطبوعات در تاجیکستان]]؛ [[مطبوعات در سریلانکا]]


== پاورقی ==
<small>[i] - برخی معتقدند پیش از لوسور و اتیوپی، فردی به نام گبره اگزابهر324 در سال 1900 میلادی نوشته جاتی را در قالب روزنامه تهیه و توزیع می‌کرد.</small>


329
<small>[ii] - روزنامه اخبار جنگ از قدیمی‌ترین روزنامه ‌های اتیوپی محسوب می‌شود که در جریان جنگ جهانی اول و با حمایت متفقین در اتیوپی چاپ و منتشر می‌شد و هدف عمده آن تضعیف روحیه آلمانی ها و نیروهای وفادار به آنها در این کشور بود.</small>
|


<small>[iii] - اعمال فشار بر رسانه ها و مطبوعات خصوصی، به طور پیوسته از سال 1990 میلادی با دستگیری تعداد زیادی از روزنامه نگاران به اتهام انتشار اطلاعات و اخبار دروغ و غلط و همین طور مقررات خصمانه قانون مطبوعات، مصوب سال 1992، تداوم یافته است. این قانون به مقامات دولتی و قضایی اجازه می‌دهد حکم بازداشت روزنامه نگاران و اصحاب مطبوعات را بدون تفهیم اتهام به آنها صادر کنند.</small>


Addis zemen
== کتابشناسی ==
|-
<references />
|
[[رده:مطبوعات]]
 
 
330
|
 
 
Meskerem
|-
|
 
 
331
|
 
 
Serto Ader
|-
|
 
 
332
|
 
 
Yezareyitu Ethiopia
|-
| colspan="2" |
 
 
272
|}
 
 
نمودند. ظهور نشریات خصوصی در اتیوپی از سال 1992 شدت گرفت به طوری که بر اساس آمار دولت، تنها بین سال 1992 تا 1997، 385 نشریه اعم از 265 روزنامه و 120 مجله فعالیت خود را در کشور آغاز کردند. هرچند در آمار ارائه شده از سوی دولت تردیدهای جدی وجود داشت با این حال در دهه 1990 اتیوپی شاهد پدید آمدن ده ها و صدها نشریه خصوصی در عرصه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ورزشی بود. این وضعیت البته با مشکلاتی نیز همراه بود و تقریبا نیمی از نشریات خصوصی مدت کوتاهی پس از فعالیت به دلیل انبوه مشکلات اقتصادی و عدم حمایت و مانع تراشی دولت مجبور به تعطیلی شدند.
 
نشریات خصوصی در دهه 2000 میلادی نیز کماکان به فعالیت خود ادامه دادند و این در حالی بود که تنها نشریاتی توانستند به ادامه کار بپردازند که از بنیه اقتصادی لازم برخوردار بوده و تحت پوشش احزاب سیاسی، مؤسسات تجاری و شرکت های خصوصی قرار داشتند. علت این امر نیز هزینه های گزاف چاپ و فروش نسبتا پایین این نشریات و عدم سودآور بودن آگهی های منتشره طی دو دهه گذشته بوده است . در مقابل نشریات دولتی از کمک دولتی بهره مند بوده و بخشی از هزینه های خود را نیز از طریق درج آگهی تامین می کنند.
 
هرچند سطح کیفی نشریات دولتی و خصوصی اتیوپی در حد نسبتا قابل قبولی است با این حال هزینه بسیار بالای چاپ و انتشار، بالا بودن سطح بی سوادی در کشور، عدم توزیع مناسب نشریات در سرتاسر کشور (و منحصر گردیدن به چند شهر بزرگ) ، مشکلات اقتصادی و تنگناهایی که طی دهه 2000 میلادی و پس از آن از سوی دولت علیه برخی نشریات خصوصی 273
 
 
مخالف به وجود آمده و ... در مجموع موجبات عدم پیشرفت هر چه بیشتر مطبوعات را در این کشور، با توجه به سابقه و پیشینه قدیمی آن، فراهم آورده است. جدای از آن کمبود روزنامه نگاران حرفه ای و متخصص در نشریات دولتی و خصوصی و پر شدن جای آنها با افرادی که اطلاعات اندکی از دانش روزنامه نگاری دارند نیز از مشکلات اساسی در بحث مطبوعات اتیوپی به شمار می رود. www.subi2000.com/Ethiopian Mass Media /2012 11-9-9-نشریات خصوصی :
 
هفته نامه های خصوصی امهریک و انگلیسی زبان که عمدتا دربرگیرنده موضوعاتی سیاسی و اجتماعی می باشند عبارتند از :
 
آدیس آدماس333 آدیس نگر334
{| class="wikitable"
|
 
 
گزارشگر335
|}کانال اتیوپی336
{| class="wikitable"
| colspan="3" |
 
 
آورامبا تایمز337
|-
| colspan="3" |
 
 
فیتیه 338
|-
| colspan="3" |
 
 
منسازریا 339
|-
|
 
 
333
|
 
 
Addis Adnas
|
|-
|
 
 
334
|
 
 
Addis Neger
|
|-
|
 
 
335
|
 
 
Reporter
|
|-
|
 
 
336
|
 
 
Ethio chanel
|
|-
|
 
 
337
|
 
 
Awramba Times
|
|-
|
 
 
338
|
 
 
fitih
|
|-
|
 
 
339
|
 
 
Mesenazzeria
|
|-
|
|
|
 
 
274
|}
 
 
هارامبه340
 
اتیواسپورت341
 
اینتراسپورت342 لیگ اسپورت342 هتریک344
 
ورزش جهانی345 (Kassa, 2008:44)
 
شایان ذکر است برخی از این هفته نامه ها به دلیل موج گسترده اعتراضات و مقالات انتقادی علیه دولت در جریان انتخابات سال 2005 تعطیل شده و بسیاری از روزنامه نگاران این نشریات نیز طی چند سال گذشته به دلیل درج اخبار محرمانه به وسیله پلیس فدرال اتیوپی دستگیر گردیده اند. مهم ترین روزنامه ها و هفته نامه های انگلیسی زبان اتیوپی اعم از خصوصی و دولتي که در حال حاضر منتشر مي شوند عبارتند از:
{| class="wikitable"
|
|
|
 
 
آدیس فورتون 34 (تأسیس در سال 2000)
|-
|
|
|
 
 
آدیس تریبیون"34 (تأسیس در سال 1992)
|-
|
 
 
340
|
 
 
Harambe
|
|-
|
 
 
341
|
 
 
Ethio sport
|
|-
|
 
 
342
|
 
 
Inter-sport
|
|-
| colspan="2" |
 
 
343 League sport
|
|-
|
 
 
344
|
 
 
Hatrick
|
|-
|
|
|
 
 
'''275'''
|}345 346
{| class="wikitable"
|
 
 
347
|-
|
 
 
World sport
|-
|
 
 
Addis fortune
|-
|
 
 
Addis Tribune
|}
 
 
آورامبا تایمز 34 (تأسیس در سال 2007) این نشریه به زبان امهریک نیز منتشر می گردد.
 
کپیتال اتیوپیا349 (تأسیس در سال 1998) دیلی مونیتور359 (تأسیس در سال 2000) اتیوپین هرالد:35 (تأسیس در سال 1943) اتیوپین رپورتر352 (تأسیس در سال 1995) سان353 (تأسیس در سال 1996)
 
صدای اتیوپی354 (زمان فعالیت از 69-1961) فورتون 355
 
کاپیتال356
 
ساب صحرا انفورمر357
 
دیلی اتیوپین هرالد358
 
تعداد نشریات انگلیسی زبان و خوانندگان این نشریات در مقایسه با روزنامه ها و هفته نامه های امهریک زبان بسیار کم است.
{| class="wikitable"
|
 
 
348
|-
|
 
 
349
|-
|
 
 
350
|-
|
 
 
351
|-
|
 
 
352
|-
|
 
 
353
|-
|
 
 
354
|-
|
 
 
355
|-
|
 
 
356
|-
|
 
 
357
|-
|
 
 
358
|-
|
 
 
Awramba Times
|-
|
 
 
Capital Ethiopia
|-
|
 
 
Daily monitor
|-
|
 
 
Ethiopian Herald
|-
|
 
 
Ethiopian Reporter
|-
|
 
 
sun
|-
|
 
 
Voice of ethiopia
|-
|
 
 
fortune
|-
|
 
 
capital
|-
|
 
 
Sub sahra informer
|-
|
 
 
Daily Ethiopian herald
|}'''276'''
 
 
مشهورترین نشریات محلی اتیوپی طی حدود یکصد ساله گذشته - که برخی از آنها بدلیل مشکلات مختلف تعطیل شده اند- عبارتند از :
 
برهاننا سلام 359 (تأسیس در سال 1925) روزنامه اخبار جنگ 36
{| class="wikitable"
|
 
 
یاسافیو حزب 3 (تأسیس در سال 1974)
|-
|
 
 
دموکراسیا362 (تأسیس در سال 1974)
|-
|
 
 
سرتوآدر363 (تأسیس در سال 1980)
|-
|
 
 
آدیس نگرت36 (تأسیس در سال 2007)
|-
|
 
 
www.subi2000.com/Ethiopian Mass Media /2012
|-
|
 
 
مهم ترین ماهنامه های هنری و پزشکی اتیوپی عبارتند از:
|-
|
 
 
- روزنامه اخبار جنگ از قدیمی ترین روزنامه  های اتیوپی محسوب
|}فته364 (تأسیس در سال 1998)
 
آدیس زمن366
 
11-9-3-ماهنامه های تخصصی :
 
359 360
 
Berhanena salam
{| class="wikitable"
|
 
 
Yassafiw hezb
|
 
 
361
|-
|
 
 
Democracia
|
 
 
362
|-
|
 
 
Serto Ader
|
 
 
363
|-
|
 
 
feteh
|
 
 
364
|-
|
 
 
Addis Neger
|
 
 
365
|-
|
 
 
Addis zemen
|
 
 
366
|-
| colspan="2" |
 
 
می شود که در جریان جنگ جهانی اول و با حمایت متفقین در اتیوپی
|-
| colspan="2" |
 
 
چاپ و منتشر می شد و هدف عمده آن تضعیف روحیه آلمانی ها و
|-
| colspan="2" |
 
 
نیروهای وفادار به آنها در این کشور بود.
|-
| colspan="2" |
 
 
'''277'''
|}
 
 
کومنگار367
{| class="wikitable"
|
 
 
رز368
|}کالدیکان369
 
رویال 370
 
مدیکال مگزین371
 
ماهنامه های مهم اتیوپی که به مسیحیان ارتدوکس و
 
'''پروتستان این کشور تعلق دارند عبارت می باشند از:'''
 
ارتدوکس بیلیورز372
 
هامر373
 
سیم تسیدیک374
 
ایمپکت375
 
کاریزما 376 گیسام377
 
مهم ترین روزنامه های متعلق به مسلمانان اتیوپی نیز عبارتند از:
{| class="wikitable"
|
 
 
kumnegar
|
 
 
367
|-
|
 
 
Rose
|
 
 
368
|-
|
 
 
kaldikan
|
 
 
369
|-
|
 
 
Royal
|
 
 
370
|-
|
 
 
Medical magazine
|
 
 
371
|-
|
 
 
Orthodox Believers
|
 
 
372
|-
|
 
 
Hamer
|
 
 
373
|-
|
 
 
Sime Tsidik
|
 
 
374
|-
|
 
 
Impect
|
 
 
375
|-
|
 
 
charisma
|
 
 
376
|-
|
 
 
Gesame
|
 
 
377
|}'''278'''
 
 
الکیدوس378
 
النجاش379
 
برخی از مجلات خاص گردشگری اتیوپی که عمدتا دربرگیرنده مطالبی در مورد جاذبه های توریستی این کشور می باشند نیز عبارتند از: آدیس چه خبر380 راهنمای آدیس381 سلامتا 392
 
www.subi2000.com/Ethiopian Mass Media /2012
 
11-2-4-انجمن هاي خبري:
 
انجمن رسمی متعلق به خبرنگاران اتیوپی، اتحادیه روزنامه نگاران اتیوپی است که دارای مناسبات صمیمی و دوستانه ای با مقامات دولتی اتیوپی است و رئیس این انجمن معمولا ریاست دفتر اخبار و رسانه های دولت را نیز بر عهده دارد.این اتحادیه به دلیل منافع خود معمولا در کنار دولت قرار گرفته و از روابط خوبی با روزنامه های خصوصی کشور برخوردار نیست.
 
Al-kidus 378
{| class="wikitable"
|
 
 
Nejash
|
 
 
379
|-
|
 
 
Whats up Addis
|
 
 
380
|-
|
 
 
Addis guide
|
 
 
381
|-
|
 
 
selamta
|
 
 
382
|}279
 
 
انجمن روزنامه نگاران آزاد اتیوپی که عموما دربرگیرنده شخصیت های مطبوعاتی و روزنامه نگاران مخالف دولت است تنها سازمان پوشش دهنده روزنامه های غیردولتی است با این حال این انجمن به دلیل کمبود امکانات و عدم ارتباط با شخصیت های کلیدی دولت از نفوذ چندانی در حل مشکلات خبرنگاران محبوس برخوردار نیست.
 
) <nowiki>http://www.pressreference.com/co-fa/Ethiopia</nowiki> 11-2-5-
 
آزادي مطبوعات :
 
براساس قانون اساسی اتیوپی آزادی مطبوعات در این کشور محترم شمرده شده است با این حال طی چند دهه گذشته دولت ها همواره این بند از قانون اساسی اتیوپی را نقض نموده و به شدت عمل علیه روزنامه ها و هفته نامه های خصوصی که وارد محدوده قرمز آنها شده اند پرداخته اند. بر طبق گزارش شورای حقوق بشر اتیوپی تنها طی دو دهه گذشته صدها تن از روزنامه نگاران مخالف که به افشاء اخبار و گزارشات محرمانه علیه دولت پرداخته و سوء استفاده های کلان مقامات دولتی از خزانه عمومی را آشکار ساخته اند به حبس های طویل المدت توأم با شکنجه محکوم شده اند. برخی از آنها نیز مفقودالاثر شده و خانواده هایشان تأکید دارند که توسط مقامات امنیتی اتیوپی به قتل رسیده اند. 383

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۲۳:۰۹

مطبوعات اتیوپی (1403). برگرفته از سایت monitor، قابل بازیابی از https://www.monitor.co.ug/uganda/news/ethiopia-bans-15-foreign-media-outlets--4107096

نخستین روزنامه اتیوپی در دوره حاکمیت امپراطور منلیک دوم (دوران حاکمیت از سال 1889-1913) به مردم اتیوپی معرفی گردید. اولین نشریه اتیوپی هفته نامه‌ای به نام لاسا- مین د اتیوپی (Lasa- main d Ethiopie) بود که در سال 1890 به وسیله میسیونری فرانسوی به زبان فرانسه در آدیس آبابا منتشر گردید و در سال 1905 نام آن به «لسمور د اتیوپی» (Le semeur d ethiopie) تغییر یافت[i].

نخستین روزنامه امهریک در سال 1895 موسوم به آمرو (Aemero) به صورت هفتگی و در چهار صفحه انتشار یافت. اولین شماره‌های این هفته‌نامه دست نویس بودند. بین سال‌های 1912 و 1915 هفته نامه‌های دیگر همچون «ملکت سلام» (Meleket selam) و «یتور ور» (Yetor wore (اخبار جنگ)) نیز به تدریج وارد فضای مطبوعاتی اتیوپی شدند[۱].

نخستین شرکت انتشاراتی اتیوپی مؤسسه انتشاراتی «برهاننا سلام» (Berhanene selam) بود که در سال 1965 تأسیس شد و به طور کامل در کنترل دولت اتیوپی قرار داشت. این شرکت انتشاراتی نقش مؤثری در چاپ هفته نامه «آدیس زمن» (Addis zemen) (عصر جدید) به زبان امهریک و «اتیوپن ورلد» به زبان انگلیسی داشت. این دو هفته نامه برای سال‌ها کنترل افکار عمومی‌جامعه را از طریق چاپ اخبار و گزارشات مورد تأیید دولت اتیوپی در دست داشتند.

پس از کودتای نظامیان موسوم به درگ و آغاز حکمرانی سرهنگ منگیستو هایله ماریام بر اتیوپی؛ نشریات «مسکرم» (Meskerem) (سپتامبر)، سرتو آدر (Serto Ader) (کارگر) و وزارتیو اتیوپیا (Yezareyitu Ethiopia) (اتیوپی امروز) تحت نظارت حزب حاکم وقت فعالیت خود را در کنار دیگر نشریات موجود آغاز کردند.

پس از سرنگونی دولت منگیستو هایله ماریام، انقلابیون حاکم بر کشور با انتشار منشور آزادی مطبوعات به مردم این کشور به ویژه طبقات دانشگاهی و اندیشمندان قول دادند کلیه محدودیت‌هایی که تا آن زمان در فضای مطبوعاتی کشور وجود داشت برطرف شده و فضای شفافی را بر مطبوعات و رسانه‌های گروهی کشور به وجود آورند. به دنبال این امر که با استقبال گسترده مردم مواجه گشت مطبوعات خصوصی به تدریج فعالیت خود را در اتیوپی آغاز نمودند. ظهور نشریات خصوصی در اتیوپی از سال 1992 شدت گرفت به طوری که بر اساس آمار دولت، تنها بین سال 1992 تا 1997، 385 نشریه اعم از 265 روزنامه و 120 مجله فعالیت خود را در کشور آغاز کردند. هرچند در آمار ارائه شده از سوی دولت تردیدهای جدی وجود داشت با این حال در دهه 1990 اتیوپی شاهد پدید آمدن ده‌ها و صدها نشریه خصوصی در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ورزشی بود. این وضعیت البته با مشکلاتی نیز همراه بود و تقریبا نیمی از نشریات خصوصی مدت کوتاهی پس از فعالیت به دلیل انبوه مشکلات اقتصادی و عدم حمایت و مانع تراشی دولت مجبور به تعطیلی شدند.

نشریات خصوصی در دهه 2000 میلادی نیز کماکان به فعالیت خود ادامه دادند و این در حالی بود که تنها نشریاتی توانستند به ادامه کار بپردازند که از بنیه اقتصادی لازم برخوردار بوده و تحت پوشش احزاب سیاسی، مؤسسات تجاری و شرکت‌های خصوصی قرار داشتند. علت این امر نیز هزینه‌های گزاف چاپ و فروش نسبتا پایین این نشریات و عدم سودآور بودن آگهی‌های منتشره طی دو دهه گذشته بوده‌است. در مقابل نشریات دولتی از کمک دولتی بهره‌مند بوده و بخشی از هزینه‌های خود را نیز از طریق درج آگهی تامین می‌کنند.

هرچند سطح کیفی نشریات دولتی و خصوصی اتیوپی در حد نسبتا قابل قبولی است با این حال هزینه بسیار بالای چاپ و انتشار، بالا بودن سطح بی‌سوادی در کشور، عدم توزیع مناسب نشریات در سرتاسر کشور (و منحصر گردیدن به چند شهر بزرگ)، مشکلات اقتصادی و تنگناهایی که طی دهه 2000 میلادی و پس از آن از سوی دولت علیه برخی نشریات خصوصی مخالف به وجود آمده و ... در مجموع موجبات عدم پیشرفت هر چه بیشتر مطبوعات را در این کشور، با توجه به سابقه و پیشینه قدیمی آن، فراهم آورده‌است. جدای از آن کمبود روزنامه نگاران حرفه‌ای و متخصص در نشریات دولتی و خصوصی و پر شدن جای آنها با افرادی که اطلاعات اندکی از دانش روزنامه نگاری دارند نیز از مشکلات اساسی در بحث مطبوعات اتیوپی به شمار می‌رود[۲].

نشریات خصوصی

هفته‌نامه‌های خصوصی امهریک و انگلیسی زبان که عمدتا دربرگیرنده موضوعاتی سیاسی و اجتماعی می‌باشند عبارتند از:

  • آدیس آدماس (Addis Adnas)؛
  • آدیس نگر (Addis Neger)؛
  • گزارشگر (Reporter)؛
  • کانال اتیوپی (Ethio chanel)؛
  • آورامبا تایمز (Awramba Times)؛
  • فیتیه (fitih)؛
  • منسازریا (Mesenazzeria)؛
  • هارامبه (Harambe)؛
  • اتیواسپورت (Ethio sport)؛
  • اینتراسپورت (Inter-sport)؛
  • لیگ اسپورت (League sport)؛
  • هتریک (Hatrick)؛
  • ورزش جهانی (World sport)[۳].

شایان ذکر است برخی از این هفته‌نامه‌ها به دلیل موج گسترده اعتراضات و مقالات انتقادی علیه دولت در جریان انتخابات سال 2005 تعطیل شده و بسیاری از روزنامه نگاران این نشریات نیز طی چند سال گذشته به دلیل درج اخبار محرمانه به وسیله پلیس فدرال اتیوپی دستگیر گردیده‌اند.

مهم ترین نشریات ادواری اتیوپی

مهم ترین روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های انگلیسی زبان اتیوپی اعم از خصوصی و دولتی که در حال حاضر منتشر می‌شوند عبارتند از:

  • آدیس فورتون (Addis fortune) (تأسیس در سال 2000)؛
  • آدیس تریبیون (Addis Tribune) (تأسیس در سال 1992)؛
  • آورامبا تایمز (Awramba Times) (تأسیس در سال 2007) این نشریه به زبان امهریک نیز منتشر می‌گردد؛
  • کپیتال اتیوپیا (Capital Ethiopia) (تأسیس در سال 1998)؛
  • دیلی مونیتور (Daily monitor) (تأسیس در سال 2000)؛
  • اتیوپین هرالد (Ethiopian Herald) (تأسیس در سال 1943)؛
  • اتیوپین رپورتر (Ethiopian Reporter) (تأسیس در سال 1995)؛
  • سان (sun) (تأسیس در سال 1996)؛
  • صدای اتیوپی (Voice of ethiopia) (زمان فعالیت از 69-1961)؛
  • فورتون (fortune)؛
  • کاپیتال (capital)؛
  • ساب صحرا انفورمر (Sub sahra informer)؛
  • دیلی اتیوپین هرالد (Daily Ethiopian herald).

تعداد نشریات انگلیسی زبان و خوانندگان این نشریات در مقایسه با روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های امهریک زبان بسیار کم است.

مشهورترین نشریات محلی اتیوپی طی حدود یکصد ساله گذشته - که برخی از آنها به دلیل مشکلات مختلف تعطیل شده‌اند عبارتند از:

  • برهاننا سلام (Berhanena salam) (تأسیس در سال 1925)؛
  • روزنامه اخبار جنگ [ii]؛
  • یاسافیو حزب (Yassafiw hezb) (تأسیس در سال 1974)؛
  • دموکراسیا (Democracia) (تأسیس در سال 1974)؛
  • سرتوآدر (Serto Ader) (تأسیس در سال 1980)؛
  • فته (feteh) (تأسیس در سال 1998)؛
  • آدیس نگر (Addis Neger) (تأسیس در سال 2007)؛
  • آدیس زمن (Addis zemen) [۴].

ماهنامه‌های تخصصی

مهم ترین ماهنامه‌های هنری و پزشکی اتیوپی عبارتند از:

  • کومنگار (kumnegar)؛
  • رز (Rose)؛
  • کالدیکان (kaldikan)؛
  • رویال (Royal)؛
  • مدیکال مگزین (Medical magazine).

ماهنامه‌های مهم اتیوپی که به مسیحیان ارتدوکس و پروتستان این کشور تعلق دارند عبارت می‌باشند از:

  • ارتدوکس بیلیورز (Orthodox Believers)؛
  • هامر (Hamer)؛
  • سیم تسیدیک (Sime Tsidik)؛
  • ایمپکت (Impect)؛
  • کاریزما (charisma)؛
  • گیسام (Gesame).

مجلات و نشریات اسلامی‌در اتیوپی

مهم ترین روزنامه‌های متعلق به مسلمانان اتیوپی نیز عبارتند از:

  • الکیدوس (Al-kidus)؛
  • النجاش (Nejash)؛

برخی از مجلات خاص گردشگری اتیوپی که عمدتا دربرگیرنده مطالبی در مورد جاذبه‌های توریستی این کشور می‌باشند نیز عبارتند از:

  • آدیس چه خبر (Whats up Addis)؛
  • راهنمای آدیس (Addis guide)؛
  • سلامتا (selamta)[۵].

انجمن‌های خبری

انجمن رسمی متعلق به خبرنگاران اتیوپی، اتحادیه روزنامه نگاران اتیوپی است که دارای مناسبات صمیمی و دوستانه‌ای با مقامات دولتی اتیوپی است و رئیس این انجمن معمولا ریاست دفتر اخبار و رسانه‌های دولت را نیز بر عهده دارد. این اتحادیه به دلیل منافع خود معمولا در کنار دولت قرار گرفته و از روابط خوبی با روزنامه‌های خصوصی کشور برخوردار نیست.

انجمن روزنامه نگاران آزاد اتیوپی که عموما دربرگیرنده شخصیت‌های مطبوعاتی و روزنامه نگاران مخالف دولت است تنها سازمان پوشش‌دهنده روزنامه‌های غیردولتی است با این حال این انجمن به دلیل کمبود امکانات و عدم ارتباط با شخصیت‌های کلیدی دولت از نفوذ چندانی در حل مشکلات خبرنگاران محبوس برخوردار نیست[۶].

آزادی مطبوعات

براساس قانون اساسی اتیوپی آزادی مطبوعات در این کشور محترم شمرده شده‌است با این حال طی چند دهه گذشته دولت ها همواره این بند از قانون اساسی اتیوپی را نقض نموده و به شدت عمل علیه روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های خصوصی که وارد محدوده قرمز آنها شده‌اند پرداخته‌اند. بر طبق گزارش شورای حقوق بشر اتیوپی تنها طی دو دهه گذشته صدها تن از روزنامه نگاران مخالف که به افشاء اخبار و گزارشات محرمانه علیه دولت پرداخته و سوء استفاده‌های کلان مقامات دولتی از خزانه عمومی را آشکار ساخته‌اند به حبس‌های طویل المدت توأم با شکنجه محکوم شده‌اند. برخی از آنها نیز مفقودالاثر شده و خانواده‌هایشان تأکید دارند که توسط مقامات امنیتی اتیوپی به قتل رسیده‌اند[iii][۷].

نیز نگاه کنید به

مطبوعات در زیمبابوه؛ مطبوعات در چین؛ مطبوعات در کانادا؛ مطبوعات در روسیه؛ مطبوعات در کوبا؛ مطبوعات در تونس؛ مطبوعات در لبنان؛ مطبوعات در افغانستان؛ مطبوعات در سنگال؛ مطبوعات در مالی؛ مطبوعات در سودان؛ مطبوعات در ساحل عاج؛ مطبوعات در اوکراین؛ مطبوعات در اسپانیا؛ مطبوعات در اردن؛ مطبوعات در سیرالئون؛ مطبوعات در قطر؛ مطبوعات در تایلند؛ مطبوعات در گرجستان؛ مطبوعات در بنگلادش؛ مطبوعات در تاجیکستان؛ مطبوعات در سریلانکا

پاورقی

[i] - برخی معتقدند پیش از لوسور و اتیوپی، فردی به نام گبره اگزابهر324 در سال 1900 میلادی نوشته جاتی را در قالب روزنامه تهیه و توزیع می‌کرد.

[ii] - روزنامه اخبار جنگ از قدیمی‌ترین روزنامه ‌های اتیوپی محسوب می‌شود که در جریان جنگ جهانی اول و با حمایت متفقین در اتیوپی چاپ و منتشر می‌شد و هدف عمده آن تضعیف روحیه آلمانی ها و نیروهای وفادار به آنها در این کشور بود.

[iii] - اعمال فشار بر رسانه ها و مطبوعات خصوصی، به طور پیوسته از سال 1990 میلادی با دستگیری تعداد زیادی از روزنامه نگاران به اتهام انتشار اطلاعات و اخبار دروغ و غلط و همین طور مقررات خصمانه قانون مطبوعات، مصوب سال 1992، تداوم یافته است. این قانون به مقامات دولتی و قضایی اجازه می‌دهد حکم بازداشت روزنامه نگاران و اصحاب مطبوعات را بدون تفهیم اتهام به آنها صادر کنند.

کتابشناسی

  1. برگرفته از http://www.subi2000.com/+Ethiopian+Mass+Media+Fact
  2. برگرفته از http://www.subi2000.com/Ethiopian+Mass+Media+/2012
  3. Kassa, S. (2008). Readership Satisfaction of Addis Zemen & Addis Adams in Addis Ababa. Addis Ababa University, P. 44.
  4. برگرفته از http://www.subi2000.com/Ethiopian+Mass+Media+/2012
  5. برگرفته از http://www.subi2000.com/Ethiopian+Mass+Media+/2012
  6. برگرفته از http://www.pressreference.com/co-fa/Ethiopia
  7. عرب احمدی، امیر بهرام، کریمی، مهرداد (1392). جامعه و فرهنگ اتیوپی. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی (در دست انتشار)، ص 271-280.