پرش به محتوا

کوه نبو: تفاوت میان نسخه‌ها

از دانشنامه ملل
Noskhechi (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
در10 کيلومتری غرب مادبا، '''کوه نبو''' است که در کتاب مقدس با عنوان پيسگاه(Pisgah) آمده است. کوه نبو نمای فوق العاده زيبايی به سمت غرب دارد با چشم اندازی که شامل [[دریای مرده|دريای مرده]]، کرانه باختری، رود [[اردن]] و در روزهايی که آلودگی هوا کم باشد بيت اللحم و اورشليم می شود.
در10 کيلومتری غرب مادبا، '''کوه نبو''' است که در کتاب مقدس با عنوان پيسگاه(Pisgah) آمده است. کوه نبو نمای فوق العاده زيبايی به سمت غرب دارد با چشم اندازی که شامل [[دریای مرده|دريای مرده]]، کرانه باختری، رود [[اردن]] و در روزهايی که آلودگی هوا کم باشد بيت اللحم و اورشليم می شود.


اين کوه دو قله دارد با نام‌های صياغه( Siyagha)و مخيّط.( Al - Mukhayyat ) قرن 6 ميلادی بر روی صياغة صومعه بيزانسی بنا شده است. دقيقا در کنار فيصيله(Feisaliyya)، شهری کوچک در شرق کوه نبو قرار دارد که بقايای روستای نبو است. اين مکان که اکنون با نام خربة المخيط( Khirbet al - Mukhayyat) شناخته می شود در کتاب مقدس و ستون مشا از آن ياد شده است. اواسط قرن ششم در اينجا روستايی ساخته شده که مردم آن، کليسای روستا را به حضرت لوط و پروکوپيوس(Procopius) اختصاص دادند کفپوش اين کليسا با موزاييک مزين شده است<ref>. Seyd. M.H., World infopaedia: Jordan, Paragun Publication, 2007, p. 468 - 471</ref><ref>لایقی، غلامرضا (1402). جامعه و فرهنگ [[اردن]]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)</ref>.
اين [[کوه خوانگ شن|کوه]] دو قله دارد با نام‌های صياغه( Siyagha)و مخيّط.( Al - Mukhayyat ) قرن 6 ميلادی بر روی صياغة [[صومعه ها در سوریه|صومعه]] بيزانسی بنا شده است. دقيقا در کنار فيصيله(Feisaliyya)، شهری کوچک در شرق کوه نبو قرار دارد که بقايای [[روستای المشتايه در سوریه|روستای]] نبو است. اين مکان که اکنون با نام خربة المخيط( Khirbet al - Mukhayyat) شناخته می شود در [[کتاب های معتبر و تاریخی طب سنتی چینی|کتاب]] مقدس و [[ستون کرنتين|ستون]] مشا از آن ياد شده است. اواسط قرن ششم در اينجا روستايی ساخته شده که مردم آن، کليسای [[روستاوی|روستا]] را به حضرت لوط و پروکوپيوس(Procopius) اختصاص دادند کفپوش اين [[کلیساها در مصر|کليسا]] با موزاييک مزين شده است<ref>. Seyd. M.H., World infopaedia: Jordan, Paragun Publication, 2007, p. 468 - 471</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==
خط ۷: خط ۷:


== کتابشناسی ==
== کتابشناسی ==
<references />
== منبع اصلی ==
لایقی، غلامرضا (1402). جامعه و فرهنگ [https://dmelal.ir/%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%86 اردن]. تهران: [https://www.icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی]( در دست انتشار)
== '''نویسنده مقاله''' ==
غلامرضا لایقی

نسخهٔ ‏۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۶

در10 کيلومتری غرب مادبا، کوه نبو است که در کتاب مقدس با عنوان پيسگاه(Pisgah) آمده است. کوه نبو نمای فوق العاده زيبايی به سمت غرب دارد با چشم اندازی که شامل دريای مرده، کرانه باختری، رود اردن و در روزهايی که آلودگی هوا کم باشد بيت اللحم و اورشليم می شود.

اين کوه دو قله دارد با نام‌های صياغه( Siyagha)و مخيّط.( Al - Mukhayyat ) قرن 6 ميلادی بر روی صياغة صومعه بيزانسی بنا شده است. دقيقا در کنار فيصيله(Feisaliyya)، شهری کوچک در شرق کوه نبو قرار دارد که بقايای روستای نبو است. اين مکان که اکنون با نام خربة المخيط( Khirbet al - Mukhayyat) شناخته می شود در کتاب مقدس و ستون مشا از آن ياد شده است. اواسط قرن ششم در اينجا روستايی ساخته شده که مردم آن، کليسای روستا را به حضرت لوط و پروکوپيوس(Procopius) اختصاص دادند کفپوش اين کليسا با موزاييک مزين شده است[۱].

نیز نگاه کنید به

تاریخ دوران میانی زیمبابوه؛ تاریخ دوران میانی کانادا؛ تاریخ دوران میانی لبنان؛ تاریخ دوران میانی تونس؛ تاریخ دوران میانی سنگال؛ دوران امپراطوری تاریخ چین؛ دوره تزاری روسیه؛ تاریخ دوران میانی افغانستان؛ تاریخ دوران میانی سودان؛ تاریخ دوران میانی آرژانتین؛ تاریخ دوران میانی اوکراین؛ تاریخ دوران میانی قطر؛ تاریخ دوران میانی فرانسه؛ تاریخ دوران میانی ساحل عاج؛ تاریخ دوران میانی سوریه؛ تاریخ دوران میانی اردن؛ تاریخ دوران میانی اتیوپی؛ تاریخ امارات متحده عربی؛ تاریخ دوران میانی سیرالئون؛ تاریخ دوران میانی مالی؛ تاریخ دوره میانی سریلانکا؛ تاریخ دوره میانی تاجیکستان؛ تاریخ دوره باستان و میانی بنگلادش؛ تاریخ دوره میانی قزاقستان

کتابشناسی

  1. . Seyd. M.H., World infopaedia: Jordan, Paragun Publication, 2007, p. 468 - 471

منبع اصلی

لایقی، غلامرضا (1402). جامعه و فرهنگ اردن. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی( در دست انتشار)

نویسنده مقاله

غلامرضا لایقی