امارات متحده عربی در یک نگاه

امارات متحده عربی کشوری در جنوب غربی قاره آسیا و در شرق شبه جزیره عربستان، در خاورمیانه است. این کشور که جزء کشورهای حاشیه خلیج فارس محسوب می گردد، از شرق با عمان و از جنوب با عربستان سعودی مرز زمینی دارد. امارات متحده عربی با قطر و ایران هم از طریق آب‌های خلیج فارس همسایه است. این کشور شامل مجموعه هفت شیخ‌نشین با نام های ابوظبی، دبی، شارجه، راس‌الخیمه، فجیره، ام‌القوین و عجمان است که بعد از استقلال از بریتانیا در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی شکل گرفت. این روز را با نام روز ملی امارات جشن می‌گیرند. هر یک از این ۷ امیرنشین از استقلال فراوانی برخوردارند، اما یک امیر موروثی به عنوان حاکم کشور ایفای وظیفه می‌کند و شورای عالی حکام که متشکل از هفت امیر است، رئیس دولت و کابینه را انتخاب می کند. در حال حاضر امیر و رئیس دولت امارات «شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان» است.

آنچه که در بین سایرکشورها به عنوان نام این کشور بیشتر شهرت یافته، امارات متحده عربی است. عمده کشورهای دنیا این کشور عربی را بدین نام شناخته که علت اصلی نام گذاری امارات با عنوان متحده، داشتن هفت متحد می باشد که در وسعت و اندازه با هم متفاوت می باشند و اگر بخواهیم بر اساس آن بیان کنیم ابوظبی بزرگترین آنها بوده و پس از آن متحد دبی مطرح می باشد. در قرن ۱۸تا۱۹ به منطقه سواحل امروزی امارات متحده عربی و شمال عمان، ساحل دزدان یا ساحل قراصنه یا ساحل پایریت در خلیج فارس گفته می‌شد. پس از پیروزی ارتش بریتانیا بر دزدان و امضای قرارداد صلح نام این منطقه به ساحل متصالحه تغییر یافت. امارات متحده عربی را به اختصار(UAE)^[۱] می نامند که برگرفته از حروف اول نام امارات به زبان انگلیسی (United Astads Emarat) است^[۲].

پرچم

صورت کلی پرچم امارات دارای سه رنگ و یک خط عمودی است که در سمت میله پرچم قرار دارد و رنگ های افقی آن از بالا به پایین به صورت موازی سبز، سفید و مشکی بوده و رنگ عمودی کنار میله پرچم هم قرمز می باشد.

تعطیلات عمومی

در امارات تعطیلات به دو صورت است. بخشی از تعطیلات که عمده تعطیلات امارات است تابع تقویم اسلامی و دو روز سال نو میلادی و روز ملی امارات متحده عربی نیز وجود دارد. تعطیلات مناسبتی دینی متغیر است. در جدول زیر اطلاعات کلی تعطیلات در امارات متحده عربی نمایش داده شده است^[۲]^[۳]

جغرافیای طبیعی امارات متحده عربی

از نظر موقعیت می توان کشور امارات متحده عربی را در شبه جزیره عربستان دانست جایی بین کشور عمان و کشور عربستان سعودی و از سمت شمال نیز در حاشیه خلیج عمان و خلیج فارس قرار دارد و در مرکزی پر مناقشه و مهم و استراتژیک تنگه هرمز البته بخاطر شرایط ساحلی این تنگه، تسلط ایران بر تنگه هرمز بیشتر از امارات می باشد.

آب و هوای امارات متحده عربی

آب و هوای کشور امارات متحده عربی عموما گرم و خشک و ماه های تابستان(جولای و آگوست میلادی) جزء گرمترین ماه های این کشور است، با دمایی بالغ بر 40 درجه سانتی گراد. وقتی این گرما بیشترآزاردهنده می شود که با رطوبت بالای این کشور اجین می شود. و این هم مسئله ای است که عمومیت بیشتری دارد یعنی هوایی شرجی وگرم.

سواحل امارات متحده عربی

امارات متحده عربی چیزی در حدود 1318 کیلومتر خط ساحلی دارد که کل این خطوط ساحلی در امتداد خلیج فارس و خلیج عمان قرار دارد.

رودهای امارات متحده عربی

با توجه به شرایط اقلیمی ایالات متحده عربی و قرار گرفتن در منطقه ای خشک بیابانی بطور عمده در این کشور رودخانه دائمی وجود ندارد، اما در منطقه بیابانی شیخ نشین ابوظبی که منطقه ای بین دو کویر می باشد. منابع زیر زمینی آب وجود دارد که از نظر این شیخ نشین و بطور کل این کشور بسیار مهم می باشد البته وقتی به این منابع زیر زمینی در دل کویر توجه کنید متوجه اهمیت بسیار زیاد آن می شوید، این منابع به حدی است که از آنها در آبیاری مزارع علاوه بر استفاده خوراکی نیز استفاده می شود.

ارتفاعات و ناهمواری های امارات متحده عربی

کشور امارات متحده عربی در اصل یک بیابان هموار و کاملاً مسطح می باشد و در قسمتی دیگر از این کشور کرانه هایی است که منتهی به سواحل جنوبی خلیج فارس می شود همچنین کشور امارات دشت های نمکی بسیاری دارد که بخشی از آنها جزایر کوچکی را تشکیل داده است. این دشت ها یکی از اماکن گردشگری مهم امارات شده است و بزرگترین بندرگاه طبیعی امارات که در دبی قرار دارد. گسترهی امارات متحده عربی در طول خلیج عمان در حدود 90 کیلومتر میباشد که این منطقه با عنوان التبیناح شناخته می شود. جالب توجه است اگر بدانید که بلندترین نقطه امارات متحده عربی 1537 متر نسبت به سطح دریا ارتفاع دارد.

منابع طبیعی امارات متحده عربی

کشور امارات متحده عربی هم مانند بسیاری دیگر از کشورهای حوزه ی خلیج فارس از منابع غنی نفت و گاز بهره می برد و این صنعت در امارات بسیار با اهمیت و استراتژیک میباشد.

فاکتورهای محیطی امارات متحده عربی

در کشور امارات تنها از 0/6درصد به عنوان محل سکونت اعراب یعنی افراد بومی امارات استفاده می شود و 2/3 درصد از کل خشکی های امارات اختصاص به کشت و زراعت دائمی پیدا کرده است و چیزی در حدود 720 کیلومتر مربع از خشکی های امارات امکان آبیاری وجود دارد

جغرافیای انسانی امارات متحده عربی

امارات متحده عربی (UAE)، یکی از برجسته‌ترین کشورهای منطقه خلیج‌فارس، نمونه‌ای شاخص از تحولات اجتماعی و جمعیتی ناشی از توسعه اقتصادی و جذب گسترده نیروی کار خارجی است. موقعیت راهبُردی این کشور در منطقه، اقتصاد مبتنی بر نفت، و سیاست‌های مهاجرتی باز سبب شده است تا امارات به مقصد اصلی مهاجران از سراسر جهان تبدیل شود. جغرافیای انسانی این کشور نه‌تنها به دلیل نقش مهاجران در شکل‌دهی به ترکیب جمعیتی آن، بلکه به دلیل فرایندهای شهرنشینی سریع و توسعه زیرساخت‌های مدرن همچنین به دلیل ساختار فرهنگی متنوع آن که حاصل حضور گسترده مهاجران است، اهمیت ویژه‌ای دارد. تنوع زبانی، قومی و مذهبی در این کشور باعث شده تا امارات به یکی از کشورهای چند فرهنگی برجسته در سطح جهان تبدیل شود. درحالی‌که زبان رسمی کشور عربی است، زبان‌های دیگری مانند انگلیسی، هندی، اردو و فیلیپینی نیز به دلیل جمعیت بالای مهاجران در تعاملات روزمره و فعالیت‌های اقتصادی نقش پررنگی ایفا می‌کنند. این تنوع فرهنگی و جمعیتی، فرصت‌ها و چالش‌هایی را در زمینه همگرایی اجتماعی، سیاست‌های مهاجرتی، و هویت ملی ایجاد کرده است. سیاست‌های دولت امارات در راستای ایجاد تعادل بین حمایت از جمعیت بومی و جذب نیروی کار خارجی، یکی از ارکان اساسی توسعه جمعیتی این کشور به شمار می‌رود. دولت برنامه‌های ملی متعددی برای تشویق رشد جمعیت بومی و حمایت از خانواده‌های اماراتی پیاده کرده است. این سیاست‌ها، در کنار نرخ بالای مهاجرت، بر ساختار جمعیتی و اقتصادی کشور تأثیر بسزایی داشته و چشم‌انداز آینده جغرافیای انسانی امارات را تعیین می‌کنند.

تاریخ امارات متحده عربی

تاریخ طولانی امارات به سالها پیش چیزی در حدود 100 هزار سال قبل برمی گردد. آثار بجا مانده از عصر حجر که اخیراً در کنار کوه های حجر پیدا شد و قدمت زندگی در این کشور را نشان و بخوبی بیان میکند. پیش از این آثار، آثاری از حرفه های دوران گذشته که متعلق به 5500 سال قبل از میلاد حضرت مسیح که 7500 سال قبل میباشد میباشد را شامل می شود. زمانی که میزان رطوبت در این اماکن بالاتر بوده و این سرزمین ها سرشار از منابع غذایی بوده است و باعث میشد انسان ها در این اماکن سکنا گزینند. وجود شرایط آب و هوایی مناسب در آن زمان باعث ایجاد ارتباط های گستردهتری میشد و این ارتباط ها باعث ایجاد حرفه هایی برای مردم عصر حجر گردید و حاصل زحمات انسان های آن زمان در آثار بجامانده کاملاً مشهود می باشد.

پس از آنکه آب و هوا رو به خشک شدن گذاشته است انسان ها برای بقای خود اقدام به محسور نمودن مکان های زندگی و ساخت قلعه ها کرده اند و تمرکز خود را روی کار کشاورزی گذاشتند تا بتوانند امرار معاش نمایند. بعدها در این مکان برای گذراندن معشیت خود روبه پرورش شتر آوردهاند که یک محصول استراتژیک محسوب میشده است و در پایان هزاره دوم پیش از میلاد آثاری از کشف آبیاری های جدیدتر برای بهره برداری در مناطق وسیع تری از زمین های کشاورزی صورت گرفته است. و نتیجه گسترش زمین های کشاورزی جمعیت این مناطق نیز بطور افزایندهای رو به افزایش گذاشت. در قرن اول بعد از میلاد حضرت مسیح عبور کاروان هایی که از مسیر امارات به سمت سوریه و عراق میرفتند و همچنین گسترش کشتیرانی در خلیج های حوزه کشور امارات متحده عربی که البته آن موقع هنوز این کشور شکل نگرفته بود و برداشت مرواریدهای با ارزشی که در حدود 1000 سال استخراج آنها از دل دریا صورت میگرفت و به مرور تجارت به شکل جدید و مهمی داشت شکل فعلی خود را بدست می آورد.

ظهور دین اسلام توسط پیامبر عظیم شأن اسلام، حضرت محمد مصطفی(ص) در سال 630 بعد از میلاد مسیح صورت گرفت که این دگرگونی عظیم شامل این شیخ نشین نیز شد. در سال 637 بعد از میلاد مسیح ارتش مسلمانان از جلفا(رأس الخیمه) استفاده بهینه ای جهت تدارک و آماده سازی برای حمله به کشور ایران استفاده نمودند که البته در این کار بسیار موفق هم عمل کردند و توانستند بر کشور ایران تسلط پیدا کنند. جلفا از یک نظر دیگر نیز حائز اهمیت بود و مهم محسوب میشد و آن هم به لحاظ وجود مرواریدهای بسیار زیادی که در این زمینه وجود داشت و باعث تبدیل شدن به مرکز تجاری و مراودات تاجران بسیاری از سراسر دنیا میشد. پرتقالی ها در قرن شانزدهم بعد از میلاد حضرت مسیح(ع) وارد خلیج فارس شده و به این مناطق یورش آوردند و با جنگ های خونین با اعراب و ساکنین بومی این مناطق برآنها چیره شده و کرانه های خلیج فارس را به تصرف خود در آوردند. به هر حال زمانی که قدرتهای اروپایی همچون پرتقال و انگلیس بر سر بدست آوردن حاکمیت این مناطق به رقابت پرداختند با سیاست ورزی انگلیسی ها و جمع کردن بیش از20000 ملوان و 60 ناو بزرگ جنگی بر دیگر قدرت ها پیروز شده و خط تجارت و همچنین حاکمیت بر سواحل خلیج فارس و هندوستان را در اختیار گرفتند.

استقلال امارات متحده عربی

امارات متحده عربی از مستعمرات انگلستان بود که در سال 1968 میلادی با خواست و اعلام انگلستان به عنوان کشوری مستقل اعلام موجودیت کرد و در سال 1971 میلادی انگلستان دو بار اذعان کرد که پیمان رابطه با هفت ایالت یا متحد امارات پایان یافته و اعلام آتش بس نمود این مناطق از سال 1892 میلادی تحت سیطره ی انگلستان قرار داشت. پیرو خاتمه کلیه معاهدات موجود با انگلستان در دوم دسامبر سال1971 میلادی شش تا از هفت شیخ نشین امارات متحده عربی را شکل دادند و هفتمین شیخ نشین یعنی رأس الخیمه در سال 1972 میلادی به امارات متحد عربی متصل شد^[۴] موسس و بنیان گذار حکومت امارات متحده عربی شیخ زاید بن سلطان آل نهیان بوده که با همکاری شیخ راشد بن سعید آل مکتوم به تأسیس این اتحاد همت گماردند. اولین نخست وزیر در حکومت دولت اتحاد شیخ مکتوم بن راشد بود. پس از درگذشت مؤسس دولت اتحاد امارات، رئیس حکومت امارات در سال ۲۰۰۴ (میلادی) شیخ خلیفه بن زاید و نایب رئیس و نخست وزیر آن شیخ محمد بن راشد حاکم دبی هستند.چین در یک نگاه؛ روسیه در یک نگاه؛ کانادا در یک نگاه؛ کوبا در یک نگاه؛ تونس در یک نگاه؛ مصر در یک نگاه؛ لبنان در یک نگاه؛ ژاپن در یک نگاه؛ سنگال در یک نگاه؛ تایلند در یک نگاه؛ آرژانتین در یک نگاه؛ فرانسه در یک نگاه؛ اسپانیا در یک نگاه؛ مالی در یک نگاه؛ ساحل عاج در یک نگاه، سودان در یک نگاه؛ اردن در یک نگاه؛ قطر در یک نگاه؛ سیرالئون در یک نگاه؛ اتیوپی در یک نگاه؛ سوریه در یک نگاه؛ اوکراین در یک نگاه

کتابشناسی

↑ https://u.ae/en
↑ ^۲٫۰ ^۲٫۱ https://fa.wikipedia.org/
↑ کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با امارات متحده عربی. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ( در دست انتشار)
↑ جناب، محمد علی(1387). خلیج فارس نفوذ بیگانگان و رویدادهای سیاسی، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی

[1] ttps://u.ae/en

[:0-2] ۲٫۰ ^۲٫۱ https://fa.wikipedia.org/

[3] کشاورز شکری، عباس، اقبالی، ابوالفضل (1392). آشنایی با امارات متحده عربی. تهران: سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ( در دست انتشار)

[4] جناب، محمد علی(1387). خلیج فارس نفوذ بیگانگان و رویدادهای سیاسی، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]